Po przyjęciu pakietu zadłużenia przez Bundesrat w dniu 21 marca 2025 r. utorowano drogę do zaciągnięcia
największej pożyczki w historii Republiki Federalnej Niemiec.
Media głównego nurtu mówiły o około bilionie euro nowego długu.
Jednak, jak pokazują obecne obliczenia dotyczące porozumienia CDU/CSU i SPD z
Zielonymi, nowa góra długu może być znacznie większa.
Ekonomista Wolf Heinrich Reuter, który był głównym ekonomistą w niemieckim Federalnym Ministerstwie Finansów do czasu zerwania
"sygnalizacji świetlnej", spodziewa się w rezultacie nowego zadłużenia w wysokości "co najmniej 1,8
biliona" euro w ciągu najbliższych dziesięciu lat.
W obliczu tej ogromnej sumy cała seria czołowych ekonomistów, a nawet Federalna Izba Obrachunkowa, biła na alarm i
pilnie ostrzegała przed negatywnymi skutkami pakietu zadłużenia.
Jednak ich ostrzeżenia zostały w mniejszym lub większym stopniu zignorowane przez media głównego nurtu i
tylko przelotnie wspomniano o czołowych ekonomistach, którzy podnieśli głos ostrzegawczy.
● Lars Feld: profesor polityki gospodarczej na Uniwersytecie we Fryburgu i były przewodniczący "Rady Ekspertów Ekonomicznych".
● Veronika Grimm: ekonomistka, profesor na Uniwersytecie Technicznym w Norymberdze
i członek "Rady Ekspertów Ekonomicznych"
● Volker Wieland: dyrektor Instytutu Stabilności Monetarnej i Finansowej (IMFS) na Uniwersytecie Goethego we
Frankfurcie i były członek Rady Ekspertów Ekonomicznych.
● Justus Haucap: dziekan na Uniwersytecie Heinricha Heinego w Düsseldorfie i były przewodniczący Komisji Monopolowej
● Christoph M. Schmidt, prezes Instytutu Badań Ekonomicznych im.
Wszyscy ci czołowi ekonomiści obawiają się, że pakiet zadłużenia napędzi inflację i doprowadzi do
znacznej utraty dobrobytu przez ludność Niemiec.
Mogłoby to nawet zagrozić europejskiej stabilności finansowej i spowodować ponowny wybuch kryzysu euro.
W tym kontekście znany ekonomista, konsultant ds. zarządzania i autor dr Markus Krall mówi również o
największej kradzieży w historii Republiki Federalnej Niemiec.
Poniżej znajdują się fragmenty dwóch wywiadów przeprowadzonych z dr Krall i ekspertem finansowym Ernstem
Wolffem przez znaną edukatorkę i autorkę Krissy Rieger.
Dokładnie analizuje plany przyszłego nowego rządu federalnego pod rządami Friedricha Merza, a
przede wszystkim dociera do sedna konsekwencji:
Krissy Rieger: Witajcie moi drodzy, dziś jest z nami Markus Krall. Dziękuję bardzo za poświęcony nam czas.
Markus Krall: Z przyjemnością, pani Rieger. Zawsze coś nowego.
Krissy Rieger: Wciąż przechodzimy przez burzliwe czasy, można powiedzieć, od naszej ostatniej rozmowy.
A teraz są wyniki wyborów federalnych, wszystko się skończyło. I co o tym sądzisz?
Czy byłeś zaskoczony również tym, że CDU/CSU stała się ponownie bardziej popularna, teraz, gdy
ostateczny wynik jest już znany? Co o tym sądzisz?
Markus Krall: Cóż, CDU/CSU faktycznie poradziła sobie znacznie gorzej niż powinna, biorąc pod uwagę
katastrofalne wyniki rządu sygnalistów świetlnych.
Tak, cóż, jeśli ma się tak kiepski rząd jak CDU jako opozycja, to powinno się uzyskać między 35 a 40 procent.
W zasadzie to dzięki słabym wynikom pana Merza jeszcze przed wyborami, CDU wypadła
stosunkowo słabo, biorąc pod uwagę okoliczności.
A jeśli wziąć pod uwagę, że po wyborach w zasadzie zrzucił maskę i nie tylko złamał każdą obietnicę wyborczą, ale zmienił
ją w jej przeciwieństwo, to nie jest zaskakujące, że AfD ma teraz tylko dwa punkty procentowe przewagi nad CDU.
I mam nadzieję, że AfD wkrótce wyprzedzi CDU, tak że w CDU wybuchnie przysłowiowa noc długich noży i partia ta
pozbędzie się swojego naprawdę całkowicie upadającego lidera.
Krissy Rieger: Którą obietnicę wyborczą najgorzej było złamać?
Markus Krall: Cóż, to trudne. Właściwie każdy z nich był tak katastrofalny, że nawet nie wiadomo od czego zacząć.
Oczywiście najbardziej podkreślał, że chce prowadzić rozsądną politykę finansową.
W ciągu czterech tygodni zaciągnął więcej długu niż cała Republika Federalna Niemiec od momentu jej powstania w 1949 roku.
Trzeba to sobie wyobrazić. To prawda, że nie podwoiła swojego długu, ale Republika Federalna
Niemiec nie zaczynała wtedy z zerowym zadłużeniem.
Tak więc to, co było wtedy, różnica między tym, co było wtedy, a tym, co jest teraz, jest mniej więcej równoważne temu, co pan
Merz robi teraz za jednym zamachem ze swoim pakietem zadłużenia.
Tym samym podwaja dług Republiki Federalnej Niemiec, grosso modo doprowadzając kraj do warunków włoskich, a mianowicie do ponad
100-procentowego zadłużenia w stosunku do produktu krajowego brutto, co doprowadzi do
ogromnego wypierania prywatnych inwestycji.
Prywatne inwestycje są więc hamowane przez popyt ze strony rządu.
Wszystko to jest marszem w kierunku socjalizmu.
A drugie poważne, drugie poważne katastrofalne, tak, drugie poważne katastrofalne złamanie obietnicy
dotyczy w zasadzie migracji. Tutaj zaznaczył silnego Maxa.
A teraz widzimy, że skoczył jako tygrys i wylądował jako dywanik przy łóżku, z panią Esken jako dywanikiem przy łóżku.
Więc to jest coś, co musisz sobie dać.
Tak, myślę, że każdego ranka ma, jak by to ująć, przyjemne mrowienie w palcach u stóp,
kiedy przechodzi po tym dywanie przy łóżku.
Trzecią ważną kwestią, w której również poniósł całkowitą porażkę, jest oczywiście cała kwestia energii i klimatu.
Ponieważ w zasadzie kontynuuje on destrukcyjną politykę, którą prowadził Habeck i która jest
odpowiedzialna za deindustrializację Niemiec.
I muszę powiedzieć, że połączenie tego wszystkiego ma w sobie coś z socjalizmu Honeckera.
Więc to jest już na linii, na której musisz powiedzieć, że jeśli chcesz doprowadzić do
upadku Niemiec, to zrobisz to w ten sposób.
Krissy Rieger: Można powiedzieć, że odwołał wszystkie swoje obietnice wyborcze.
Markus Krall: Tak, już wcześniej był trochę zaznaczony, ale teraz można powiedzieć, że został naprawdę wyeliminowany.
Krissy Rieger: Jeśli chodzi o zadłużenie, zawsze mówi się, że jest ono ważne dla gospodarki.
Czy powiedziałbyś, że ten dług napędza teraz gospodarkę i teraz się zmienia?
Markus Krall: To stek bzdur, że ten dług pomoże gospodarce.
Te długi pomagają dużym korporacjom, tj. firmom zbrojeniowym i niektórym innym dużym korporacjom,
ale nie będą one inwestować w niemiecką gospodarkę.
Weźmy na przykład cztery miliardy - prawdopodobnie 500 miliardów - wydatków na obronę, które chce zainicjować pan Merz.
Kto na tym korzysta? Firmy takie jak Rheinmetall.
Jednak Rheinmetall nie inwestuje w Niemczech, ponieważ koszty energii w Niemczech dla tej wysoce energochłonnej
produkcji są tak wysokie, że nie jest to dla nich opłacalne.
Obecnie budują nowe fabryki amunicji i wszelkiego rodzaju rzeczy w pozostałej części
Ukrainy. Tak. Budują je w pozostałej części Ukrainy.
Tworzą mały cud gospodarczy, ale nie w Niemczech. I tak będzie wszędzie.
Więc te pieniądze zostaną zmarnowane. W żaden sposób nie pomogą gospodarce, nawet jeśli jeden lub dwóch szefów
firm już zaciera ręce i myśli: och, to będzie wspaniałe, co nas czeka. Tak, osiągniemy dodatkowe zyski.
Tak, niektórzy osiągną specjalne zyski, ale klasa średnia zostanie oczywiście jeszcze
bardziej zepchnięta na dalszy plan kosztem korporacji.
Więc to jest zasada. Co powiedział Mussolini? Faszyzm to połączenie państwa i wielkich korporacji.
To właśnie mamy tutaj ponownie. W sensie ekonomicznym.
I oczywiście zobaczymy, że ten program nie pomoże gospodarce, ale zaszkodzi jej na dużą skalę. I to z kilku powodów.
Po pierwsze, faktem jest, że te 1800 miliardów pochłonie całe niemieckie oszczędności w ciągu czterech i pół roku.
Tak więc 400 miliardów to 10 procent produktu narodowego brutto, które Niemcy oszczędzają każdego roku.
Musimy więc przez cztery i pół roku inwestować wszystkie nasze oszczędności w dług
publiczny, aby nie musieć zadłużać się za granicą.
Oczywiście zaciągniemy również dług za granicą, ale tylko po to, by wyjaśnić rząd wielkości.
Drugą kwestią jest to, że ratingi kredytowe Niemiec spadają do poziomu Włoch.
Do tej pory Włochy, Francja i inne kraje były w stanie refinansować się dość tanio tylko
dlatego, że pożyczyły rating kredytowy Niemiec.
Poprzez gwarancje i euro oraz wszystkie opcje transferu, które zostały wykorzystane.
I oczywiście z naruszeniem wszystkich obietnic złożonych nam w 1999 r., kiedy wprowadzono euro, ale to już inny temat.
Więc teraz Niemcy wpadają w tę samą pułapkę zdolności kredytowej i nie ma nikogo, kto pożyczyłby nam ich zdolność kredytową.
Rezultatem będą rosnące stopy procentowe na międzynarodowych rynkach kapitałowych dla niemieckich obligacji i pożyczek.
Rosnące stopy procentowe wypierają prywatne inwestycje.
Budowniczy domu, który płaci pięć lub sześć procent odsetek od kredytu hipotecznego, nie może
sobie na to pozwolić, więc nie będzie budował.
Dokładnie to samo dotyczy przedsiębiorcy, który buduje lub nie buduje fabryki lub inwestuje lub nie inwestuje w oprogramowanie.
Inwestycje te nie będą już miały miejsca, a w technicznym języku "ekonomistów chińskich" nazywa się to "wypieraniem".
Innymi słowy, wypieranie prywatnych inwestycji przez wydatki rządowe.
Co więcej, oczywiście nie otrzymamy tego, na co liczą ludzie za 1,8 biliona.
Możecie zapomnieć, panie i panowie, że w zamian otrzymacie infrastrukturę lub cokolwiek podobnego.
Zajmę się teraz matematyką. Najpierw odejmijmy 500 miliardów od 1,8 biliona, które pójdą na zbrojenia.
Pancerz nie jest inwestycją, ale uzbrojenie jest konsumpcją państwa, ponieważ czołgi
nie nadają się do produkcji innych rzeczy.
Ani drony, ani naboje. Można do nich tylko strzelać.
Tak, więc to - zawsze nazywają to inwestycjami - tak, musimy inwestować w nasze bezpieczeństwo i wszystkie te bzdury.
Tak, najlepszą inwestycją w nasze bezpieczeństwo byłoby dążenie do dobrych stosunków ze wszystkimi naszymi sąsiadami.
Ale potem, w przypływie megalomanii, jakiej nie mieliśmy od czasów Adolfa i Wilhelma, wzięli się za wszystkich.
Więc nazywasz chińskiego prezydenta dyktatorem, rosyjskiego prezydenta i tak dalej, amerykańskiego prezydenta, wszystkie
rzeczy, które zostały wrzucone do jego głowy w błędnym przekonaniu, że nigdy nie zostanie
prezydentem. Nawet nie chcę tego tutaj wymieniać.
Naprawdę mieszamy wszystkim w głowach. A potem wydaje się, że musimy wydawać pieniądze na bezpieczeństwo, których
nigdy nie musielibyśmy wydawać, gdybyśmy tego nie zrobili.
Więc to jest konsumpcja rządowa. Pozostaje 1,3 biliona.
Z tych 1,3 biliona, 300 miliardów prawdopodobnie nie pójdzie na inwestycje, ale na koszty uchodźców.
Ogłoszono już, że kraje związkowe będą teraz pomagać sobie z tej puli, aby kontynuować finansowanie
migracji, która stała się absolutnie niefinansowalna.
Tak, to pozostawia jeden bilion. Połowa z tych bilionów zostanie prawdopodobnie przeznaczona na tak zwane inwestycje klimatyczne,
a druga połowa na prawdziwe inwestycje infrastrukturalne.
Inwestycje klimatyczne, panie i panowie, są całkowicie zmarnowane, ponieważ tam, gdzie 1000 turbin wiatrowych nie
wytwarza energii elektrycznej, gdy nie ma wiatru, 10 000 turbin wiatrowych wytwarza ile energii
elektrycznej, gdy jest wiatr? Więc to nie zadziała.
Tak więc zasada trzech, pan Habeck nie może tego zrobić i najwyraźniej pan Merz też nie.
Ale jak już wspomniałem, tam gdzie 1000 turbin wiatrowych nic nie produkuje, 10 000 również nic nie produkuje.
Tak więc mnożenie przez zero oznacza zero, panie i panowie.
Tak więc te 500 miliardów będzie nadal kierowane na rozrzutne i nierentowne inwestycje. To
najbardziej masowa błędna alokacja w historii.
To wszystko rzeczy, które będziemy musieli później zburzyć dużym kosztem, ponieważ nikt nie będzie w
stanie nic z nimi zrobić, gdy to szaleństwo się skończy.
To pozostawia 500 miliardów na prawdziwe inwestycje infrastrukturalne. Ale
państwo jest najgorszym nabywcą ze wszystkich.
Kiedy państwo stawia gdzieś budynek, zawsze kosztuje to dwa do trzech razy więcej za metr
kwadratowy niż wtedy, gdy robią to osoby prywatne.
Innymi słowy, będziemy - i dotyczy to wszystkiego, dróg, mostów, budynków, szpitali, szkół, bez względu na to, co
zbuduje państwo, zawsze będzie to dwa razy droższe niż gdyby zostało wykonane przez sektor prywatny.
A rezultat będzie taki, że za te 500 miliardów dostaniemy tylko infrastrukturę wartą 250 miliardów.
A jeśli teraz weźmiemy pod uwagę, że ten ogromny popyt, który państwo chce rozwijać, napotyka teraz na podupadły przemysł
budowlany, który skurczył się o połowę w wyniku ustawy grzewczej pana Habecka, ponieważ zniszczył on rynek nieruchomości, a tym
samym doprowadził do bankructwa niewiarygodną liczbę firm budowlanych, to ten ogromny
popyt napotka teraz na ograniczoną podaż.
Co się dzieje w takiej sytuacji? Ceny rosną.
Innymi słowy, nie dostaniemy infrastruktury za 250 miliardów, możemy ją dostać za 150 miliardów.
Ale mamy 150 miliardów na infrastrukturę, podobno luka na samą kolej wynosi 100 miliardów, więc co zostaje?
50 miliardów, podczas gdy wydajemy 50 miliardów na pomoc rozwojową i 15 miliardów na
organizacje pozarządowe? Proporcje nie są już właściwe.
Panie i panowie, otrzymaliście 1,8 biliona długu.
Twoje dzieci i wnuki nadal będą za nie płacić, dłużej niż za Wersal.
A w zamian pan Merz zapewni wam infrastrukturę wartą 150 miliardów, a maksymalnie 200 miliardów. Tak właśnie się stanie.
To dobre dla gospodarki. To największy rabunek, jaki kiedykolwiek zorganizowano przeciwko narodowi niemieckiemu.
Krissy Rieger: Też tak to widzę. I powiedziałeś, że następne pokolenia to spłacą. Jaki jest plan?
W końcu toczą się dyskusje na temat wykorzystania oszczędności ludzi, być może podatków od
nieruchomości. Jak można to wszystko spłacić?
Markus Krall: Cóż, spłata będzie interesującą rzeczą. Duża część spłaty będzie wynikać z inflacji.
Oznacza to, że obywatele, którzy zainwestowali swoje pieniądze w obligacje rządowe i wartości nominalne, tj. polisy ubezpieczeniowe
na życie, polisy emerytalne, książeczki oszczędnościowe itp. lub w gotówkę, zostaną wywłaszczeni przez inflację.
Jak to się stanie? Nie można zebrać takich pieniędzy na rynku kapitałowym w takich
ilościach bez ogromnych podwyżek stóp procentowych.
Przepraszam.
Tak więc pośrednicy tacy jak BlackRock, którzy przy okazji zarobią na tym fortunę, wykupią te
obligacje bezpośrednio od Republiki Federalnej Niemiec.
Następnie BlackRock sprzeda je EBC. Oczywiście po wyższej cenie.
Oznacza to, że BlackRock za każdym razem naciska dwa przyciski, a mianowicie kup i sprzedaj.
Następnie informacje te są przekazywane do EBC.
W zamian możemy zarobić miliardy bez ryzyka, bez wysiłku, naciskając dwa przyciski.
Tak właśnie się stanie. Właśnie dlatego BlackRock uważa, że to takie wspaniałe.
I właśnie dlatego pan Merz, jako były szef BlackRock Europe lub przewodniczący rady nadzorczej
BlackRock Europe, uważa, że jest to tak wspaniałe.
Tak więc jego były pracodawca Larry Fink już zaciera ręce z radości.
Oczywiście jest on również głównym udziałowcem całego przemysłu obronnego.
Innymi słowy, ci, którzy skorzystają na tym nalocie.
Tak to wygląda. Gdzie więc leży lojalność pana Merza?
Oczywiście nie Niemcom, którym opowiadał bajki o tym, że jest rozsądnym politykiem finansowym.
Tak właśnie się stanie.
A w momencie, gdy BlackRock wykupi te ogromne ilości obligacji i sprzeda je EBC, EBC kupi je za świeżo wydrukowane pieniądze.
A to zwiększy podaż pieniądza. A wzrost podaży pieniądza wywołuje efekt inflacyjny.
A jeśli następnie podaż pieniądza ładnie wzrośnie, a pieniądz zostanie zdewaluowany, wówczas te 1,8 biliona zostanie
zasadniczo odzyskane poprzez dewaluację polis ubezpieczeniowych na życie, obligacji rządowych i kont oszczędnościowych.
W ten sposób jest on pobierany bezpośrednio od obywatela.
Nie ma darmowego lunchu, panie i panowie.
Państwo zawsze będzie musiało zmuszać obywateli do płacenia za wszystko, co wydaje. Nie da się tego obejść.
Krissy Rieger: Przed nami kolejne debaty podatkowe. Ponieważ CDU obiecała, lub Merz obiecał, że będzie więcej obniżek podatków.
Teraz jednak widzimy, że jest to mało prawdopodobne. Jak ty to widzisz?
Czy kiedykolwiek doczekamy się obniżenia jakiegokolwiek podatku w Niemczech i nie dodania w międzyczasie dziesięciu nowych?
Markus Krall: Więc nie wśród tej klasy politycznej. To również jest całkiem jasne.
Nie ma znaczenia, ile pieniędzy im dadzą.
Mogą jeszcze bardziej podnieść podatki. Można jeszcze bardziej się zadłużyć. To nigdy nie wystarczy. To nigdy nie wystarczy.
Chciwość tej klasy politycznej, korupcja tej klasy politycznej jest nieskończona.
Bez względu na to, ile im dadzą, chciwość tylko wzrośnie. To również jest łatwe do przewidzenia.
Dlatego w przypadku tej klasy politycznej nie będzie ani obniżek podatków, ani rzeczywistych ulg, ani uproszczenia
podatków, ani żadnego rodzaju reformy, ale będą podwyżki podatków w połączeniu z większym zadłużeniem.
A pieniądze zostaną wydane z pełnymi rękami.
Właśnie wróciliśmy do Syrii i po raz kolejny zostawiliśmy 300 milionów z ludobójcami, którzy są tam teraz u władzy.
Z naszych podatków finansujemy więc ludobójstwo alawitów, druzów i chrześcijan.
To właśnie się dzieje. Trzeba to powiedzieć bez ogródek.
Osobiście uważam, że jest to pomoc w ludobójstwie i podlega karze.
I że wszyscy ci ludzie powinni stanąć przed sądem za wspieranie ludobójczego reżimu w jego krwawych działaniach.
Ale to już inny temat.
Nadal będzie wydawany z pełnymi rękami.
Każdy, kto uważa, że wynika to wyłącznie z chęci wydawania pieniędzy, nie zna naszej skorumpowanej klasy politycznej.
Jestem pewien, że większość naszych polityków ma konta w Dubaju lub gdzieś indziej, gdzie płyną łapówki. Przekazują tam kilkaset
milionów, a w zamian na koncie gdzieś daleko, gdzie przepisy o praniu brudnych pieniędzy nie
działają i można robić co się chce, jest kilka milionów.
W związku z tym uważam, że to, co robi nasza klasa polityczna, jest skorumpowanym planem
rabunkowym przeciwko narodowi niemieckiemu.
A w Ameryce wyszło teraz na jaw, że duża część miliardów, które popłynęły na przykład
do Ukrainy, wróciła do polityków Demokratów.
Była to zatem transakcja okrężna na koszt osób trzecich, a mianowicie amerykańskiego podatnika.
Jeśli w Niemczech jest inaczej, to zjem miotłę z trzonkiem.
Krissy Rieger: Jakiej przyszłości spodziewasz się dla Niemiec za pięć lat?
Markus Krall: Myślę, że za pięć lat będziemy w lepszej przyszłości niż teraz.
W międzyczasie jednak doświadczymy mega katastrofy, do której pan Merz doprowadzi ten kraj, ponieważ jest
zdeterminowany, aby zostać kanclerzem z łaski lewicy, tak? W końcu to jego życiowe marzenie.
Przepraszam.
Polityka, którą teraz prowadzi, doprowadzi zatem do katastrofy na wszystkich frontach w najprawdziwszym tego słowa znaczeniu.
Na froncie gospodarczym doprowadzi to do masowej dezindustrializacji, do masowego odpływu firm.
Słyszę o tym teraz, gdy rozmawiam z konsultantami ds. rekrutacji, którzy umieszczają zwolnionych menedżerów.
Niedawno odbyłem kilka rozmów z przyjaciółmi, którzy pracują w tej branży i wszyscy powiedzieli mi, że w przeszłości, kiedy
mieli kandydatów, było bardziej prawdopodobne, że kandydaci powiedzą: tak, chcę zobaczyć, jak mogę się tu
poprawić. Potrzebuję kolejnego kroku w mojej karierze,
A teraz jest tak, że ludzie szukają pracy w oczekiwaniu na restrukturyzację, migrację,
zamknięcie, niewypłacalność, całe dziewięć jardów, tak?
Innymi słowy, na wszystkich frontach będziemy świadkami upadku firm, ich migracji lub
ograniczenia produkcji i zwolnień pracowników.
Mamy już najwyższe bezrobocie od 10 lat, tak?
Bezrobocie znacząco rośnie i będzie przyspieszać, a liczba bankructw rośnie od trzech i pół do
czterech lat, co roku ustanawiając nowe rekordy bankructw.
Zombiaki padają, jak ogłosiłem dawno temu, tak?
Zombie upadają, upadają teraz i upadają w dużych ilościach, i tak, ten kryzys gospodarczy
zostanie zaostrzony przez politykę pana Merza.
Oczywiście, jeśli tylko wystarczająca ilość pieniędzy zostanie wypłacona, nastąpi fałszywy rozkwit
na kilka miesięcy, a może nawet kilka kwartałów.
Zostanie to jednak zrekompensowane z nadwyżką przez upadek naszego przemysłu eksportowego, po pierwsze dlatego, że nie
będziemy już konkurencyjni, a po drugie dlatego, że Amerykanie zmniejszą swoje wydatki rządowe o trzy do pięciu bilionów.
Tak więc DOGE , piła łańcuchowa naprawdę się w to angażuje,
A to, ta redukcja amerykańskich wydatków rządowych doprowadzi do ogromnego, ogromnego spadku amerykańskiego popytu na
import, a ich popyt na import jest naszym popytem na eksport.
Dotrze to również do Chin, gdzie kryzys dostosowawczy zostanie również wywołany przez amerykańskie środki, a jeśli
Chiny również się skurczą, nie będzie już popytu z Chin.
Innymi słowy, nastąpi kulminacja, wszystkie te efekty połączą się w tym samym czasie, a
następnie kraj stanie ekonomicznie pod ścianą.
Tak więc, jak pokazuje doświadczenie, klasa polityczna, która jest ekonomicznie pod ścianą, jest gotowa do prowadzenia wojny.
Podejrzewam, że pan Merz dostarczy rakiety Taurus do Ukrainy z odprawą celną do Rosji, zanim sprawy przybiorą zły obrót.
Jest, powiem to celowo, na tyle nieskrępowany, by nie używać słów, które mogłyby zostać
zinterpretowane jako obrażające polityków.
A jeśli jeden z tych Taurusów uderzyłby w Moskwę lub nawet Kreml, obawiam się, że Rosjanie wysłaliby nam informacje o tym, które
obszary Berlina i które fabryki w południowej Bawarii, gdzie produkowany jest Taurus, moglibyśmy
ewakuować, aby ograniczyć straty ludzkie w wyniku kontrataku.
Krissy Rieger: Przejdziemy od razu do bieżącego tematu. Co sądzisz o umowie koalicyjnej? Jakie treści cię niepokoją?
Ernst Wolff: Tak więc szeroka perspektywa jest naprawdę niepokojąca. Umowa koalicyjna ma dwa priorytety.
Jednym z nich jest modernizacja, a drugim cyfryzacja.
Dlatego dla mnie umowa koalicyjna to nic innego jak licencja dla BlackRock na jeszcze lepszą kontrolę Niemiec.
Trzeba pamiętać, że Bundeswehra już naprawdę się rozkręciła.
Zamówili myśliwce F-35. Są one kompletowane lub produkowane przez Lockheed Martin.
Głównymi udziałowcami są BlackRock, Vanguard i State Street.
Następnie zamówiono helikoptery i łodzie podwodne.
W międzyczasie pan Merz powiedział również, że popiera dostawę rakiet Taurus do Ukrainy.
Pociski Taurus są produkowane przez firmy MBDA i Saab.
MBDA jest spółką zależną Airbusa, czyli BAE Systems.
Oczywiście są też najwięksi udziałowcy - BlackRock jest jednym z największych udziałowców.
Jeśli chodzi o cyfryzację, wszyscy wiemy, że wszystkie główne grupy cyfrowe mają BlackRock jako głównego inwestora.
Wszyscy wiemy, że pan Merz był przewodniczącym rady nadzorczej BlackRock Germany w latach
poprzedzających rok 2020, tj. od 2016 do 2020 roku.
Cała sprawa jest więc niczym innym jak zaproszeniem dla BlackRock do kontynuowania wielkiej redystrybucji w Niemczech.
Obywatele Niemiec zapłacą, a BlackRock odbierze.
Ernst Wolff: Doświadczymy najwyższego bezrobocia w historii i stanie się to w tej kadencji.
Będziemy świadkami dalszego gwałtownego wzrostu cen, tak jak miało to miejsce do tej pory. Zwłaszcza w sektorze spożywczym.
Doświadczymy wielkiej niestabilności. Obecnie obserwujemy wojny handlowe.
Nie promują one stabilności w gospodarce międzynarodowej, a wręcz przeciwnie.
A przede wszystkim doświadczymy jednej rzeczy. Zobaczymy poważną redystrybucję od dołu do góry.
Przypomnę tylko, że w ubiegłą środę miliarderzy na świecie odnotowali największy zysk w ciągu jednego dnia.
W zeszłą środę zyskały 303 miliardy.
Nie dlatego, że rynki akcji tak bardzo wzrosły, ale dlatego, że jednego dnia spadły, a następnego znów wzrosły.
W dzisiejszych czasach można również całkiem dobrze zarobić na spadających cenach akcji, jeśli ma się odpowiednich doradców i
odpowiednie informacje poufne. A ci ludzie najwyraźniej to mieli.
Krissy Rieger: To wszystko jest bardzo, bardzo, bardzo, bardzo ciężkie. I teraz myślisz, że to być może
osobista ocena, ale Merz mówi to bardzo, bardzo wyraźnie, mówi, że wszystko stanie się teraz droższe.
Ernst Wolff: Tak, oczywiście, to absolutnie nieuniknione.
Doświadczymy więc zalewu pieniędzy, który jest czymś niezwykłym.
Innymi słowy, nawet większy niż po globalnym kryzysie finansowym z lat 2007 i 2008.
A to oczywiście oznacza dramatyczny wzrost cen.
Wiemy więc, że ten rzekomy specjalny fundusz został teraz wprowadzony do gry.
Rząd również przyjął to rozwiązanie.
To 500 miliardów nowego długu. Oczywiście trzeba to jakoś odzyskać w postaci obligacji rządowych.
A to oczywiście oznacza, że znacznie więcej pieniędzy wraca do obiegu, a same pieniądze ulegają dalszej dewaluacji.
Musimy więc liczyć się z tym, że w najbliższej przyszłości pieniądze zostaną mocno zdewaluowane.
Według Markusa Kralla i Ernsta Wolffa, obywatele Niemiec zapłacą za politykę na rzecz
BlackRock w być może bezprecedensowym stopniu.
Ale kto stoi za BlackRock, który jest największym na świecie zarządzającym aktywami o wartości ponad 10 bilionów dolarów?
Jej klientami są instytucje takie jak banki, fundacje czy fundusze państwowe i
emerytalne, a przede wszystkim prywatni inwestorzy.
Są to superbogaci, tacy jak Rothschildowie, Rockefellerowie czy Warren Buffet.
BlackRock zawdzięcza swój wzrost do pozycji największego zarządzającego aktywami na przykład transferowi
aktywów od Rothschildów o łącznej wartości około 2,8 bln USD.
Rothschildowie należą do czołówki światowej masonerii wysokiej klasy.
Co ciekawe, Larry Fink, założyciel i dyrektor generalny BlackRock, jest również masonem wysokiego
stopnia i członkiem sześciu potężnych pierwotnych lóż.
BlackRock można zatem zidentyfikować jako narzędzie mafii finansowej i globalnej masonerii wysokiego szczebla.
Jak już pokazano w programie "Ten spisek niszczy Niemcy" , Friedrich Merz nie jest zwykłym poplecznikiem tej mafii.
Jego członkostwo w szeregu bardzo wpływowych organizacji masonów wysokiego stopnia pokazuje, że podobnie jak
mason wysokiego stopnia Olaf Scholz, jest on przykrywką dla tego przestępczego kartelu.
Jego udział w Konferencji Bilderberg 2024 oznacza nawet, że jest on wybranym przedstawicielem mafii
finansowej wysokiego stopnia masonerii w Niemczech.
Zadanie, z którym najwyraźniej radzi sobie teraz z całą determinacją i z wielką szkodą dla niemieckiej ludności.
Ponieważ pakiet zadłużenia służy wyłącznie ich interesom, należy go również uznać za kolejną zbrodnię
tego kartelu, który szaleje wśród ludzkości jak rak.
Co więcej, w programie "The Agenda of the Great Reset - Economic Destruction and War" wyjaśniono, że Niemcy i UE są celowo
niszczone gospodarczo od prawie dziesięciu lat przez politykę kierowaną przez masonów wysokiego szczebla, a być
może również doprowadziły bezpośrednio do wojny z Rosją.
Celem tych przestępców jest nie tylko grabież, ale "Wielki Reset" ogłoszony przez wysokiej klasy masona i
założyciela Światowego Forum Ekonomicznego WEF Klausa Schwaba.
To z kolei ma na celu ustanowienie nowego porządku światowego z jednym rządem światowym, w którym nie ma
miejsca dla silnych gospodarczo i suwerennych państw.
Z tej perspektywy pakiet zadłużenia z jego katastrofalnymi konsekwencjami dla Niemiec i stabilności
finansowej całej strefy euro nabiera zupełnie nowego wymiaru.
Oczywiście Friedrich Merz i SPD nie tylko płynnie kontynuują destrukcyjną pracę poprzedniego rządu, ale nawet
przyspieszają ją do punktu załamania gospodarczego i całkowitego nadmiernego zadłużenia Niemiec.
Jak udokumentowały rewelacje demaskatora Johna Perkinsa , taki rozwój wypadków otwiera z kolei drzwi do dalszych rabunków,
uruchamiając prawdziwą spiralę zubożenia i ostatecznie całkowicie podporządkowując kraje temu przestępczemu
kartelowi lub przygotowując je do "Wielkiego Resetu".
Ale w jaki sposób i jakimi środkami można powstrzymać te destrukcyjne plany - przez Donalda Trumpa, innego zbawcę czy
nowe partie polityczne? Posłuchaj Ernsta Wolffa na zakończenie:
Krissy Rieger: A jednak ludzie mówią, cóż, mamy Milei i mamy Trumpa. I kogokolwiek chcesz umieścić na tej liście jako zbawcę.
A teraz mówimy o tym, że tak nie jest, że to, co robią, wcale nie jest pozytywne dla większości.
Jaka jest nadzieja dla mas?
Ernst Wolff: Tak, nosicielem nadziei są same wielkie masy. To sami ludzie.
Dlatego każdy musi wiedzieć, że nie ma nikogo, kto nas uratuje, z wyjątkiem nas samych.
Aby się uratować, musimy najpierw zrozumieć, co dzieje się wokół nas.
Dlatego tak ważne jest, aby radzić sobie z tymi rzeczami i nie chować głowy w piasek.
A przede wszystkim, nie biegaj za nikim z włączonymi migaczami.
Tak więc ludzie, którzy są obecnie u władzy, to znaczy, naprawdę nie musisz się temu przyglądać.
Są to ludzie, którzy pławią się w dobrobycie.
Donald Trump jest jednym ze stu najbogatszych ludzi na świecie. Milei również prowadzi luksusowe życie.
Tak więc ludzie nieustannie wzbogacają swoich przyjaciół, swoich kumpli.
A oczekiwanie, że tacy ludzie od czasu do czasu rzucą ci okruszek na talerz, jest
oczywiście całkowicie błędnym podejściem do życia.
Trzeba powiedzieć, że świat naprawdę znajduje się w stanie wyjątkowym, co jest również bardzo, bardzo niebezpieczne.
Ponieważ wiemy, że walka toczy się wszędzie. Wiemy również, że nierówności społeczne
eksplodują obecnie w niewyobrażalnym stopniu.
Wiemy, że stoimy w obliczu ogromnej fali bezrobocia.
Musimy przygotować się na te czasy.
I nikt nam nie pomoże z zewnątrz, musimy polegać w 100 procentach na sobie.
Krissy Rieger: Dokładnie. Zwłaszcza gdy pomyślimy o tym, że system działa w taki sposób, że uczy nas, by nie zadawać żadnych
pytań lub, powiedzmy, zadawać tylko właściwe pytania i nie myśleć zbyt wiele poza schematami, a
przede wszystkim, by po prostu pozostać biernym.
A wszystko to zgodnie z mottem, hej, zrobi to, poczekam i zobaczę.
To oczekiwanie prowadzi nas do czegoś, co przypomina dyktaturę.
A potem budzisz się i myślisz sobie: jak to się stało? Nie wiem, czy tam byłem?
Ernst Wolff: Tak, problem polega na tym, że ta bierność jest postrzegana przez innych jako przyzwolenie.
Jeśli więc ludzie pozostają bierni, to potężni po prostu kontynuują swoją działalność.
Jean-Claude Juncker z UE, ówczesny przewodniczący Komisji, ujął to dość cudownie.
Powiedział, że pójdziemy tak daleko, jak pozwolą nam ludzie.
A kiedy ludzie wstają, robimy krok w tył, a potem znów idziemy do przodu.
I dopóki ludzie nic nie robią, postrzegamy to jako przyzwolenie na to, co robimy.
Krissy Rieger: Tak, podsumowałeś to naprawdę dobrze. Dziękuję. A przede wszystkim dziękuję za wszystkie informacje.
Możesz powoli budować obraz całej sytuacji.
A przede wszystkim myślę, że zawsze jest to jak kopniak w tyłek, aby powiedzieć: okej, tak daleko i
ani kroku dalej. To mi wystarczy. Nie. Dziękuję.
Ernst Wolff: Dziękuję.
Jeśli ten program dał ci do myślenia, nie zatrzymuj go dla siebie.
Pomóż rozpowszechnić te fakty i zachęć innych do zastanowienia się nad konsekwencjami pakietu zadłużenia.