Sanggeus Déwan Federal nyatujuan pakét hutang dina 21 Maret 2025, jalanna kabuka pikeun penerbitan
hutang panggedéna dina sajarah Républik Federal Jérman.
Média arus utama ngalaporkeun yén ieu bakal ngahontal sakitar hiji triliun euro dina hutang anyar.
Sanajan kitu, sakumaha itungan ayeuna ngeunaan pasatujuan antara CDU/CSU jeung SPD jeung Partéi Héjo
nunjukkeun, gunung hutang anyar éta bisa waé jadi leuwih gedé.
Ékonom Wolf Heinrich Reuter, anu janten kepala ékonomi di Kementerian Keuangan Federal nepi ka koalisi éta
bubar, ku kituna ngarepkeun hutang anyar sahenteuna 1,8 triliun euro dina sapuluh taun ka hareup.
Ningali kana jumlah anu kacida gedéna ieu, sababaraha ahli ékonomi terkemuka malah Kantor Audit Federal ogé
ngabéjaan bahaya sarta ngaluarkeun peringatan darurat ngeunaan pangaruh négatip tina pakét hutang.
Sanajan kitu, peringatan maranéhna leuwih kurang leungit dina liputan média arus utama, sarta ngan saukur
disinggung sacara marginal ngeunaan saha waé ahli ékonomi pangluhurna anu geus ngangkat sora pikeun méré peringatan.
Ieu téh, contona, ● Lars Feld: Profesor Kabijakan Ékonomi di Universitas Freiburg
jeung mantan Pupuhu Déwan Ahli Ékonomi Jerman
● Veronika Grimm: Ekonom, profesor di Universitas Téknis Nuremberg jeung anggota Déwan Ahli Ékonomi Jerman
● Volker Wieland: Diréktur Institut Kestabilan Moneter jeung Finansial (IMFS) di Universitas Goethe
Frankfurt jeung mantan anggota Déwan Ahli Ékonomi Jerman
● Justus Haucap: Deken di Universitas Heinrich Heine Düsseldorf sareng mantan Pupuhu Komisi Monopoli
● Christoph M. Schmidt, Présidén Institut Leibniz pikeun Panalungtikan Ékonomi
Sadaya ahli ékonomi pangpayunna ieu sieun yén pakét hutang bakal ngadorong inflasi jeung nyababkeun
karugian anu signifikan dina kamakmuran masarakat Jerman.
Ieu malah bisa ngancam stabilitas kauangan Éropa jeung nyababkeun krisis euro nyala deui.
Dina kontéks ieu, ahli ékonomi kawentar, konsultan manajemen, jeung pangarang Dr Markus Krall ogé nyebut éta minangka
rampokan panggedéna dina sajarah Républik Federal Jerman.
Parios di handap ieu cuplikan tina dua wawancara anu dilaksanakeun ku pendidik jeung pangarang kawentar Krissy
Rieger sareng Dr. Krall jeung ahli kauangan Ernst Wolff.
Aranjeunna nyayogikeun analisis anu akurat ngeunaan rencana pamaréntah féderal anyar anu bakal datang di handapeun Friedrich
Merz sarta, anu paling penting, ngarangkum implikasi-implikasina:
Krissy Rieger: Halo sadayana, dinten ieu urang gaduh Markus Krall pikeun ngobrol sareng
urang. Hatur nuhun pisan kana waktos anjeun.
Markus Krall: Sakedahna, Bu Rieger. Deui jeung deui.
Krissy Rieger: Urang masih ngalaman jaman nu teu tenang, saperti basa urang pamungkas ngobrol.
Sareng ayeuna hasil pamilihan umum geus kaluar, sadayana geus réngsé. Naon nu rék anjeun carioskeun ngeunaan éta?
Naha anjeun ogé kaget yén Uni geus meunang deui dukungan, ayeuna sanggeus hasil ahir geus
kaluar? Naon pamadegan anjeun ngeunaan éta?
Markus Krall: Nya, Uni sabenerna ngalakukeun leuwih goréng tibatan anu kuduna, nginget kana kinerja nu
ngaruksak pisan ti pamaréntahan koalisi lampu lalulintas.
Muhun, nya, nalika anjeun aya dina oposisi jeung dianugerahi pamaréntahan anu goréng sapertos CDU nalika maranéhna aya dina
oposisi, anjeun sabenerna kudu meunang antara 35 jeung 40 persén.
Sacara dasarna, alatan kinerja Pak Merz anu goréng sanajan saméméh pamilihan, CDU ngahasilkeun
prestasi anu relatif goréng, nurutkeun kaayaan.
Sareng nalika anjeun mertimbangkeun yén sanggeus pamilihan manéhna sabenerna geus miceun topéngna sarta henteu ngan ukur
geus ngalanggar unggal jangji pamilihan, tapi ogé geus ngabalikeunana, teu heran yén AfD
ayeuna ngan dua poin persén di tukangeun CDU.
Sareng abdi miharep yén AfD enggal bakal ngaleuwihan CDU, sangkan wengi pisau panjang nu kasohor meletus di CDU
sarta partéy éta ngaleupaskeun pupusna anu gagal pisan.
Krissy Rieger: Janji pamilihan mana anu pegat anu anjeun anggap paling parah?
Markus Krall: Nya, éta hésé. Saéstuna, unggal hiji téh kacida parahna nepi ka hésé nyaho kudu dimimitian ti mana.
Tangtosna, nu paling ditekankeun ku anjeunna nyaéta yén anjeunna hoyong nerapkeun kawijakan kauangan anu sehat.
Ayeuna, dina opat minggu, manéhna geus ngahimpun hutang leuwih loba tibatan sakabéh Républik
Federal Jérman ti saprak diadegkeun taun 1949.
Bayangkeun wé éta. Leres yén manéhna henteu ngagandakeun hutangna, tapi Républik Federal
Jerman waktu éta henteu ngamimitian ti nol hutang.
Jadi naon anu aya waktu harita, bédana antara harita jeung naon anu aya ayeuna, sacara umum sarua jeung naon anu ayeuna dipigawé
deui ku Pak Merz dina hiji léngkah kalayan pakét hutangna.
Ku kituna anjeunna ngagandakeun hutang Républik Federal Jerman, nu sacara dasarna bakal nyababkeun nagara éta sarua jeung Italia,
kalayan hutang nu ngaleuwihan 100 persén tina produk nasional bruto, nu bakal nyababkeun pindahan ageung investasi swasta.
Investasi swasta ku kituna ditunda ku paménta pamaréntah ieu, anu teras berlaku.
Sadayana ieu téh hiji pawai ka arah sosialisme.
Sareng katégori kadua, musibah kadua, nya, palanggaran jangji anu kacida parahna dasarna patali jeung migrasi. Di
dieu, manéhna geus maénkeun peran salaku jalma anu kuat.
Jeung anu ayeuna urang tingali nyaéta manéhna ngaluncat siga macan sarta ngagolér siga karpét gigireun
ranjang, jadi karpét gigireun ranjang keur Bu Esken.
Nya, éta téh hal anu kadang kudu dipasihkeun ka diri sorangan.
Sumuhun, abdi yakin yén unggal isuk-isuk, kumaha nya abdi nyarioskeunana, manéhna ngarasa rasa kesemutan
anu pikaresepeun dina jari suku nalika manéhna leumpang ngaliwatan karpét gigireun ranjang ieu.
Sareng masalah utama katilu dimana anjeunna ogé gagal pisan nyaéta, tangtosna, sakabéh masalah énergi sareng iklim.
Kusabab anjeunna sacara dasarna neruskeun kawijakan-kawijakan ngancurkeun anu dilaksanakeun ku Habeck
sarta anu nyababkeun deindustrialisasi di Jérman.
Sareng sadayana ieu digabungkeun, abdi kedah nyarios, mibanda hiji sosialisme nu siga Honecker.
Jadi éta téh ampir sarua jeung naon anu bakal anjeun lakukeun lamun anjeun hayang ngabalukarkeun kaguguran Jerman.
Krissy Rieger: Anjeun tiasa nyarios yén manéhna geus ngaleungitkeun sakabéh jangjina dina pamilihan, kitu cenah.
Markus Krall: Enya, éta geus rada aus saméméhna, tapi ayeuna bener-bener aus, bisa disebut kitu.
Krissy Rieger: Lamun ngeunaan hutang, jalma-jalma sok nyebut yén éta penting pikeun ékonomi.
Naha anjeun nyebut yén hutang-hutang ieu ayeuna keur ngadorong ékonomi ka hareup jeung yén ieu ayeuna keur robah?
Markus Krall: Ieu mah omong kosong pisan nyebut yén hutang ieu bakal ngabantu ékonomi.
Utang-utang ieu ngabantu pausahaan badag, nyaéta produsén senjata jeung sababaraha pausahaan badag
séjén, anu engkéna moal nanem modal dina ékonomi Jerman.
Jadi hayu urang nyokot, contona, 500 milyar dina belanja pertahanan anu rék dimimitian ku Pak Merz.
Saha anu diuntungkeun tina ieu? Pausahaan sapertos Rheinmetall.
Sanajan kitu, Rheinmetall henteu nanem modal di Jerman sabab biaya énergi di Jerman kacida mahalna pikeun
produksi anu kacida ngagunakeun énergi ieu, nepi ka teu nguntungkeun pikeun maranéhna.
Ayeuna maranéhna keur ngawangun pabrik anyar pikeun amunisi jeung sagala rupa hal séjén di sakuliah Ukraina.
Leres. Maranéhna keur ngawangun éta di sakuliah Ukraina.
Aranjeunna keur nyieun mujijat ékonomi leutik, tapi lain di Jérman. Jeung kitu ogé bakal kajadian di mana-mana.
Jadi duit ieu bakal sia-sia. Ieu moal ngabantu ékonomi dina sagala cara, sanajan hiji atawa dua CEO geus ngusap-ngusap
leungeunna bari mikir, oh, ieu bakal hébat, naon nu bakal datang. Leres, urang bakal meunang kauntungan tambahan ayeuna.
Sumuhun, aya nu bakal meunang kauntungan anu gedé pisan, tapi usaha leutik jeung sedeng sacara alami
bakal terus didorong ka tukang ku korporasi badag.
Jadi éta hiji prinsip. Naon ceuk Mussolini? Fasis téh gabungan nagara jeung pausahaan badag.
Ayeuna urang ngamimitian deui. Dina harti ékonomi, nya.
Jeung naon anu bakal urang tingali, tangtu waé, nyaéta yén program ieu moal ngabantu ékonomi, tapi bakal nyababkeun
karuksakan anu sumebar lega. Aya sababaraha alesan pikeun ieu.
Kahiji, 1.800 milyar ieu, anu geus lumangsung, bakal ngahabiskeun sakabéh tabungan Jerman salami opat taun satengah.
Jadi 400 milyar téh 10 persén tina produk nasional bruto anu disimpen ku Jerman unggal taun.
Jadi urang kudu nempatkeun sakabéh tabungan urang kana hutang nagara salila opat satengah taun
supaya urang teu kudu nginjeum duit ka luar negeri.
Tangtosna, urang ogé bakal ngabogaan hutang di luar negeri, tapi ngan pikeun ngajelaskeun gedéna.
Masalah kadua nyaéta peringkat kiridit Jerman keur turun nepi ka tingkat Italia.
Nepika ayeuna, Italia, Perancis jeung nu séjénna ngan bisa ngarefinansiasi dirina kalayan biaya nu lumayan
handap sabab maranéhna nginjeum peringkat kiridit Jerman.
Ngaliwatan jaminan, euro, jeung sagala kamungkinan transfer anu geus dimanfaatkeun.
Sareng tangtosna, ngalanggar sagala jangji anu parantos dijangjikeun ka urang dina taun 1999
nalika euro diwanohkeun, tapi éta mah urusan séjén.
Jadi ayeuna Jerman keur kajiret dina jebakan kiridit anu sarua, jeung teu aya nu bisa
nginjeumkeun kapercayaan kiriditna ka urang.
Hasilna bakal naékna suku bunga dina obligasi Jerman jeung pinjaman di pasar modal internasional.
Sareng naékna suku bunga ieu bakal ngusir investasi swasta.
Nu ngawangun imah anu mayar bunga lima atawa genep persén kana hipotikna geus teu sanggup deui, jadi moal ngawangun.
Hal anu sarua ogé lumaku pikeun pangusaha anu mutuskeun naha ngawangun pabrik atawa nanem modal dina parangkat lunak.
Investasi-investasi ieu moal lumangsung deui, sarta dina istilah téknis ékonomi ieu disebut 'crowding out'.
Dina kecap séjén, panggeseran investasi swasta ku belanja pamaréntah.
Sareng teras, tangtosna aya kanyataan yén urang moal kénging 1,8 triliun anu dipiharep ku jalma-jalma.
Anjeun tiasa poho ngeunaan éta, para wanoja jeung para lalaki, yén anjeun bakal meunang
infrastruktur atawa naon waé sapertos kitu salaku balesan.
Abdi bakal ngitungna pikeun anjeun. Janten, heula urang nyokot 500 milyar tina 1,8 triliun, anu dialokasikeun pikeun pakarang.
Armament téh lain investasi, tapi langkung ka konsumsi pamaréntah, sabab tank teu pantes dipaké pikeun ngahasilkeun hal séjén.
Sareng drone ogé kartrid teu tiasa. Aranjeunna ngan tiasa ditembak.
Sumuhun, jadi ieu nu kajadian – maranéhna sok nyebutna investasi – sumuhun, urang kudu nanem modal
pikeun kaamanan urang jeung sagala omong kosong éta.
Sumuhun, investasi pangalusna pikeun kaamanan urang nyaéta ngajaga hubungan anu hadé jeung sakabéh tatangga urang.
Tapi tuluy maranéhna ngamimitian gelut jeung sadayana dina kaburukan megalomania anu teu kungsi
urang tingali ti saprak jaman Adolf jeung Wilhelm.
Jadi jalma-jalma nyebut présidén Cina diktator, présidén Rusia ogé tangtu, jeung présidén Amérika, anu dibéré sagala rupa omong
kosong dina kayakinan salah yén manéhna moal kungsi jadi présidén. Kuring malah teu hayang ngadaptarkeun sakabéhna di dieu.
Urang bener-bener ngaganggu saréréa. Teras sigana urang kudu méakkeun duit pikeun kaamanan, anu sabenerna moal
kudu urang méakkeun lamun urang henteu ngalakukeun éta.
Jadi éta téh konsumsi pamaréntah. Éta nyésakeun 1,3 triliun.
Ti 1,3 triliun ieu, 300 milyar sigana moal dianggo pikeun investasi, tapi pikeun biaya pangungsian.
Geus diumumkeun yén nagara-nagara bagian féderal ayeuna bakal ngagunakeun dana ieu pikeun neruskeun ngabiayaan
migrasi, anu geus jadi teu sanggup dibayar sagemblengna.
Sumuhun, teras aya hiji triliun nu tinggal. Tina hiji triliun éta, satengahna sigana bakal dialokasikeun
kana nu disebut investasi iklim, sarta satengahna deui kana investasi infrastruktur anu nyata.
Para wanoja sareng bapak, investasi iklim téh sia-sia pisan sabab sanajan 1.000 turbin angin teu ngahasilkeun listrik
lamun euweuh angin, 10.000 turbin angin bakal ngahasilkeun sabaraha listrik lamun aya angin? Janten éta moal jalan.
Jadi, Pak Habeck teu bisa bener ngitung aturan tilu, jeung katingalina Pak Merz ogé teu bisa.
Tapi sakumaha anu kuring carioskeun, lamun 1.000 turbin angin teu ngahasilkeun nanaon,
mangka 10.000 ogé moal ngahasilkeun nanaon.
Jadi, ngalikeun ku nol hartina nol, bapak-bapak sareng ibu-ibu.
Jadi, 500 milyar ieu bakal terus dialokasikeun kana investasi nu mubazir jeung investasi nu teu
ngahasilkeun. Ieu téh salah alokasi panggedéna nu kungsi aya.
Éta sadayana barang anu engké kudu urang bongkar deui kalayan biaya anu gedé, sabab euweuh nu bakal
bisa ngagunakeunana sanggeus kabodoan ieu réngsé.
Janten sésana 500 milyar pikeun investasi infrastruktur anu nyata. Tapi nagara téh nu panggoréngna balanja ti sakabéhna.
Nalika nagara ngawangun hiji wangunan di mana waé, éta sok waragadna dua nepi ka tilu kali leuwih mahal per méter
pasagi tibatan lamun individu swasta nu ngalakukeunana.
Ieu hartina yén sagala nu urang wangun—jalan, sasak, gedong, rumah sakit, sakola—naon waé nu diwangun ku pamaréntah, sok dua kali
leuwih mahal tibatan lamun pausahaan swasta nu ngalakukeunana.
Sareng hasilna bakal kieu: tina 500 milyar éta, urang ngan bakal meunang infrastruktur nu nilaina 250 milyar.
Sareng upami ayeuna urang mertimbangkeun yén paménta anu gedé pisan ieu, anu rék dihasilkeun ku nagara, patepang jeung industri
konstruksi anu geus ruksak tur ngirangan satengahna alatan undang-undang pemanasan Pak Habeck, sabab éta geus ngancurkeun
pasar properti jeung nyababkeun loba pisan pausahaan konstruksi bangkrut, mangka paménta anu gedé pisan
ieu ayeuna bakal patepang jeung pasokan anu ngirangan.
Sareng naon anu kajadian dina kaayaan sapertos kitu? Harga naék.
Éta hartina urang moal meunang infrastruktur pikeun 250 milyar, urang panginten bakal meunangna pikeun 150 milyar.
Tapi urang boga 150 milyar pikeun infrastruktur, jeung sigana kakurangan pikeun karéta
wungkul mah 100 milyar, jadi naon nu tinggal?
50 milyar, sedengkeun urang méakkeun 50 milyar pikeun bantosan pamekaran jeung 15
milyar pikeun LSM? Proporsina geus teu pas deui.
Para wanoja jeung bapak, anjeun keur dibebankeun hutang 1,8 triliun.
Anak-anak jeung incu-incuna anjeun bakal tetep mayar éta, leuwih lila tibatan pikeun Versailles.
Sareng salaku balesan, anjeun bakal nampi infrastruktur anu nilaina 150 milyar, atawa maksimalna
200 milyar, ti Bapak Merz. Éta nu bakal kajadian.
Kitu waé ngeunaan jadi 'alus' pikeun ékonomi. Ieu téh maling panggedéna anu kungsi dilakukeun ka rahayat Jerman.
Krissy Rieger: Kitu ogé panempoan abdi. Sareng anjeun nyarios yén generasi nu bakal datang
masih kénéh kudu mayar éta. Naon rencanana di dinya?
Sajaba ti éta, aya obrolan, aya diskusi ngeunaan ngagunakeun tabungan warga, meureun pajeg
kabeungharan. Kumaha sadayana ieu bisa dibayar deui?
Markus Krall: Nya, mayar deui éta bakal jadi hal anu matak pikaresepeun. Sabagian ageung
pamayaran deui éta bakal lumangsung ngaliwatan inflasi.
Ieu hartosna yén warga anu parantos nanem modal artosna dina obligasi pamaréntah jeung nilai nominal, sapertos
asuransi jiwa, asuransi pensiun, rekening tabungan, jsb., atawa dina artos kontan, bakal dirampas ku inflasi.
Sareng kumaha éta bakal kajadian? Henteu mungkin ngumpulkeun jumlah artos éta di pasar modal
tanpa nyababkeun naékna suku bunga sacara masif.
Hapunten
Jadi, kalayan perantara sapertos BlackRock, anu bakal meunang kauntungan ageung tina ieu, bond-bond ieu
bakal dipésér langsung ti Républik Federal Jerman.
Teras BlackRock bakal ngajualna ka ECB. Kalayan premi, tangtosna.
Ieu hartosna yén BlackRock bakal mencét dua tombol unggal waktos, nyaéta mésér jeung ngajual. Teras éta bakal diteruskeun ka ECB.
Sareng salaku balesan, urang meunang kauntungan milyaran pound, tanpa résiko, tanpa usaha, ngan ku mencét dua tombol.
Éta nu bakal kajadian. Éta sababna BlackRock nganggap éta saé pisan.
Jeung éta sababna Bapak Merz, salaku mantan CEO BlackRock Éropa jeung Pupuhu Déwan
Pangawas BlackRock Éropa, nganggap éta hébat pisan.
Jadi majikan baheula anjeunna, Larry Fink, geus keur ngusap-ngusap leungeunna.
Tangtosna, anjeunna ogé mangrupikeun pemegang saham utama dina sakabéh industri senjata.
Hartina, jalma-jalma anu bakal meunang kauntungan tina serbuan ieu.
Kitu katingalina. Janten ka saha kasatiaan Pak Merz?
Tangtu waé henteu ka rahayat Jerman, ka maranéhna manéhna nyaritakeun sakumpulan bohong
yén manéhna téh politikus kauangan anu handal.
Éta nu bakal kajadian.
Sareng nalika BlackRock mésér jumlah obligasi anu ageung pisan ieu teras ngajualna ka ECB,
ECB bakal mésérna ku artos anyar anu dicitak.
Sareng éta bakal ningkatkeun pasokan artos. Sareng kanaékan pasokan artos ieu miboga pangaruh inflasi.
Sareng nalika pasokan artos naék kalayan saé sareng artosna dileutikan nilaina, mangka 1,8 triliun éta sacara dasarna
bakal dibalikeun deui ngaliwatan pangurangan nilai polis asuransi jiwa, obligasi pamaréntah, sareng rekening tabungan.
Ku kituna, éta langsung dikurangkeun ti warga ku cara kieu.
Teu aya tuangeun gratis, para wanoja jeung bapak-bapak.
Nagara sok kudu maksa warga-warganya mayar sagala pangaluaranana. Teu aya jalan lianna.
Krissy Rieger: Debat pajeg salajengna bakal datang. CDU, atawa leuwih tepatna Merz, geus
jangji yén bakal aya deui pangurangan pajeg.
Tapi ayeuna sigana ieu ogé moal kajadian. Naon pamadegan anjeun ngeunaan ieu?
Naha urang bakal kungsi ningali pajeg dikirangan di Jérman tanpa sapuluh pajeg anyar diperkenalkékeun dina waktos anu sami?
Markus Krall: Henteu kaasup kana kelas pulitik ieu, nya éta. Éta ogé écés pisan.
Teu paduli sabaraha loba artos anu anjeun pasihkeun ka maranéhna.
Anjeun tiasa naékkeun pajeg leuwih jauh deui. Anjeun tiasa nyokot hutang leuwih seueur deui.
Éta moal kungsi cukup. Éta moal kungsi nyukupan.
Kasarepan jeung korupsi kelas pulitik ieu teu aya watesna.
Sanajan sabaraha loba nu anjeun pasihkeun ka maranéhna, serakahna ngan bakal terus tumuwuh. Éta gampang diprediksi.
Ku kituna golongan pulitik ieu moal nyayogikeun pangurangan pajeg, bantuan sajati, simplifikasi pajeg, atawa
sagala rupa reformasi. Sabalikna, bakal aya paningkatan pajeg anu digabungkeun jeung utang anu leuwih seueur.
Sareng jalma-jalma bakal méakkeun artos sacara bébas.
Urang kakara balik deui ka Suriah jeung sakali deui ninggalkeun 300 juta ka para pembunuh
genosida anu ayeuna keur ngawasaan di dinya.
Jadi ayeuna urang keur maké duit pajeg urang pikeun ngabiayaan genosida ka Alawit, Druze, jeung Kristen.
Éta nu keur kajadian. Ieu kudu diomongkeun sacara jelas pisan.
Sacara pribadi, abdi yakin yén éta téh kaasup mantuan jeung ngabantu genosida sarta bisa dihukum ku hukum.
Sareng jalma-jalma ieu sabenerna sadayana pantes dibawa ka pangadilan sabab maranéhna ngadukung
hiji rezim genosida dina lampahna anu berdarah.
Tapi éta mah urusan anu béda pisan.
Pangaluaran bakal terus mewah.
Saha waé anu yakin yén ieu ngan kusabab kahayang méakkeun duit mah teu wawuh kana kelas pulitik urang anu korup.
Abdi yakin yén kalolobaan politikus urang gaduh rekening di Dubai atawa di tempat séjén, dimana sogokan ngalir. Maranéhna ngirim
sababaraha ratus juta ka ditu, sarta salaku balesan maranéhna nampi sababaraha juta dina rekening di tempat anu
jauh, dimana aturan pencucian duit teu jalan jeung dimana anjeun bisa ngalakukeun naon waé anu dipikahayang.
Sareng saluyu jeung éta, abdi yakin yén naon anu keur dipigawé ku kelas pulitik urang di dieu téh
hiji skéma korup pikeun ngarampog rahayat Jerman.
Jeung di Amérika, ayeuna geus mucunghul yén sabagian ageung tina milyaran anu ngalir ka
Ukraina, contona, balik deui ka politikus Demokrat.
Ku kituna éta mangrupikeun transaksi sirkular anu dibebankeun ka pihak katilu, nyaéta ka wajib pajeg Amérika.
Lamun di Jérman béda, kuring bakal dahar sapu, tangkai jeung sagalana.
Krissy Rieger: Naon masa depan, éta ayeuna patarosan panungtung abdi, naon masa depan anu
anjeun antosan pikeun Jerman dina lima taun?
Markus Krall: Kuring pikir yén dina lima taun ka hareup, urang bakal aya dina masa depan anu langkung hadé tibatan ayeuna.
Samentara éta, kumaha ogé, urang bakal ngalaman musibah mega anu bakal dibawa ku Bapak Merz ka nagara ieu, sabab
anjeunna geus niat pisan jadi kanselir ku rahmat ti pihak kenca, nya? Éta téh impian panggedéna dina hirupna.
Hapunten
Sareng kawijakan anu ayeuna keur dilaksanakeun ku anjeunna bakal sacara harfiah ngabalukarkeun musibah dina sagala widang.
Dina widang ékonomi, ieu bakal nyababkeun deindustrialisasi masif jeung eksodus masif pausahaan.
Kuring kakara sadar ieu ayeuna basa ngobrol jeung konsultan rekrutmen anu nempatkeun manajer-manajer anu geus dipecat.
Kuring nembe ngobrol sababaraha kali jeung babaturan anu aya dina bisnis ieu, sarta maranéhna sadayana nyarios yén baheula, nalika
maranéhna boga calon, leuwih kamungkinan calon bakal nyarios, "Sumuhun, abdi hoyong ningali kumaha abdi tiasa ningkatkeun
diri di dieu. Abdi peryogi léngkah salajengna dina karir abdi."
Ayeuna mah jalma-jalma keur néangan pagawean pikeun nyiapkeun kamungkinan restrukturisasi,
migrasi, panutupan, kabangkrutan – sakabéhna, nya?
Ieu hartina dina sagala widang urang bakal ningali pausahaan anu ragrag atawa pindah, atawa
ngurangan produksi jeung ngaleupaskeun pagawé.
Urang geus boga tingkat pangangguran pangluhurna dina sapuluh taun, nya?
Pangangguran beuki naék sacara signifikan, sarta tren ieu bakal beuki gancang. Kabangkrutan ogé geus naék salila tilu satengah
nepi ka opat taun, kalayan rekor anyar disetél unggal taun.
Zombie-zombie téh keur ragrag, siga nu geus lila ku kuring diomongkeun, nya?
Zombi-zombi keur ragrag, ayeuna keur ragrag, sarta ragragna dina jumlah anu loba, sareng enya, krisis
ékonomi ieu bakal beuki parah ku kabijakan Pak Merz.
Tangtu waé, lamun artos anu cukup disalurkeun, bakal aya sababaraha bulan, meureun malah
sababaraha kuartal, kamakmuran anu katingali.
Sanajan kitu, ieu bakal diimbangan jeung malah leuwih tiimbangan ku ambrukna industri ékspor urang, kahiji kusabab urang teu
deui kompetitif, jeung kadua kusabab urang Amérika bakal ngurangan belanja pamaréntahna ku tilu nepi ka lima triliun.
Jadi DOGE , gergaji ranténa bener-bener keur motong kana éta,
Sareng pangurangan belanja pamaréntah Amérika ieu bakal nyababkeun kontraksi anu gedé pisan dina paménta impor Amérika,
sareng paménta impor maranéhna téh paménta ékspor urang.
Sareng éta ogé bakal mangaruhan Cina, dimana léngkah-léngkah Amérika ogé bakal memicu krisis panyaluyuan, sarta lamun Cina
ogé ngirangan, moal aya deui paménta ti Cina pikeun produk urang.
Janten éta hartosna yén éta bakal ngahontal puncakna, sakabéh pangaruh ieu bakal kajadian
sakaligus, teras nagara bakal ngalaman karuksakan ékonomi.
Jadi, dumasar kana pangalaman, hiji kelas pulitik anu keur nyanghareupan karuksakan ékonomi geus siap ngalaksanakeun perang.
Kuring curiga yén sanajan saméméh aya papacokan, Bapak Merz bakal nganteurkeun misil Taurus,
kalayan ijin jeung ijin sasaran, ti Rusia ka Ukraina.
Pikeun éta, manéhna téh, hayu urang sebut kieu, cukup kabuka pikiranana pikeun henteu ngagunakeun kecap-kecap anu
langsung bisa dihartikeun minangka hinaan ka para politikus.
Sareng upami salah sahiji misil Taurus ieu nabrak Moskow, atawa komo deui Kremlin, abdi sieun yén urang Rusia bakal masihan kami
inpormasi ngeunaan daérah mana di Berlin jeung pabrik mana di Bavaria Kidul, tempat misil Taurus diproduksi,
anu diidinan pikeun dievakuasi sangkan ngawatesan karugian jiwa anu disababkeun ku serangan balasan.
Krissy Rieger: Hayu urang langsung kana topik ayeuna. Kumaha pamadegan anjeun ngeunaan
perjangjian koalisi? Aspék mana anu ngaganggu anjeun?
Ernst Wolff: Nu sabenerna matak hariwang nyaéta gambaran gedéna. Perjangjian koalisi miboga dua fokus utama.
Hiji nyaéta pangréarmasan deui jeung nu séjén nyaéta digitalisasi.
Janten, pikeun abdi, perjangjian koalisi téh teu leuwih ti kartu bodas pikeun BlackRock
sangkan bisa ngawasaan Jerman leuwih gedé deui.
Jadi anjeun kudu émut yén Angkatan Bersenjata Jerman geus bener-bener ngamimitian.
Aranjeunna geus mesen jet tempur F-35. Ieu keur dirampungkeun atawa diproduksi ku Lockheed Martin.
Para pemegang saham utama nyaéta BlackRock, Vanguard, jeung State Street.
Teras helikopter diparéntahkeun, kapal selam.
Mr Merz geus nyatakeun yén manéhna ngadukung nyayagikeun misil Taurus ka Ukraina.
Rudal Taurus diproduksi ku MBDA jeung Saab.
MBDA téh anak pausahaan Airbus, nyaéta BAE Systems.
Sareng tangtosna, aya ogé para pemegang saham panggedéna, di antarana kaasup BlackRock.
Lamun ngeunaan digitalisasi, urang sadayana terang yén BlackRock téh investor utama di balik sakabéh korporasi digital utama.
Sareng urang sadayana terang yén Bapak Merz janten Pupuhu Déwan Pangawas BlackRock Jerman dina
taun-taun saméméh 2020, nyaéta ti taun 2016 nepi ka 2020.
Jadi sakabéhna mah teu leuwih ti undangan pikeun BlackRock supaya neruskeun redistribusi ageung di Jérman.
Warga nagara Jerman bakal mayar jeung BlackRock bakal meunang kauntungan.
Ernst Wolff: Urang bakal ngalaman tingkat pangangguran pangluhurna nu kungsi aya, sarta
éta bakal kajadian dina periode legislatif ieu.
Urang bakal ningali harga terus ngalontang ka luhur, sakumaha anu geus kajadian nepi ka ayeuna.
Ieu bakal utamina lumaku dina séktor kadaharan.
Urang bakal ngalaman kagoyangan anu gedé. Ayeuna urang keur nyaksian perang dagang.
Aranjeunna henteu leres-leres ngamajukeun stabilitas dina urusan ékonomi internasional, malah sabalikna.
Sareng di luhur sagalana, urang bakal ngalaman hiji hal. Urang bakal ngalaman redistribusi ageung ti handap ka luhur.
Jadi abdi ngan ukur hoyong ngingetkeun anjeun yén Rebo kamari, para milyarder di dunya
ngalaman kauntungan panggedéna dina hiji poé.
Maranéhna meunang 303 milyar Rebo kamari.
Sareng éta téh lain kusabab pasar saham naék kacida luhurna, tapi kusabab éta turun pisan
dina hiji poé teras naék deui dina poé saterusna.
Dina jaman ayeuna, anjeun ogé tiasa meunang kauntungan anu cukup ageung tina turunna harga lamun anjeun gaduh
penasihat anu pas jeung inpormasi insider anu leres. Jeung jalma-jalma éta jelas gaduh éta.
Krissy Rieger: Ieu sadayana kacida pisan, kacida pisan, kacida pisan inténsifna. Ayeuna anjeun panginten, meureun éta
panilaian pribadi, tapi Merz nyariosna kacida écésna: manéhna nyarios yén sagalana bakal jadi leuwih mahal.
Ernst Wolff: Sumuhun, tangtos, éta henteu tiasa dihindari pisan.
Jadi urang bakal ningali banjir duit anu sajati.
Janten langkung ageung tibatan sanggeus krisis kauangan global taun 2007 jeung 2008.
Sareng éta hartosna, tangtosna, yén harga bakal naék sacara dramatis.
Jadi urang terang yén dana husus anu diduga éta ayeuna geus dipaké.
Jadi éta ayeuna ogé geus disatujuan ku pamaréntah.
Éta téh 500 milyar utang anyar. Tangtu waé ieu kudu dibalikeun ku cara naon waé dina wangun obligasi pamaréntah.
Sareng éta hartosna, tangtosna, yén langkung seueur artos anu balik deui kana peredaran sareng
yén artos éta sorangan janten langkung henteu ajén.
Janten urang kedah ngarepkeun yén artos bakal parah turun nilaina dina mangsa nu caket.
Numutkeun Markus Krall jeung Ernst Wolff, warga Jerman bakal mayar pikeun kawijakan anu nguntungkeun BlackRock
nepi ka tingkat anu bisa jadi teu kungsi aya saméméhna.
Tapi saha anu aya di balik BlackRock, manajer aset panggedéna di dunya kalayan leuwih ti £10 triliun anu diurus?
Klienna na diwangun ku lembaga sapertos bank, yayasan, dana kabeungharan nagara, jeung
dana pensiun, sarta utamana investor swasta.
Ieu téh jalma-jalma anu kacida beungharna, saperti Rothschilds, Rockefellers, jeung Warren Buffet.
BlackRock ngahontal kamekaranana nepi ka jadi manajer aset panggedéna, contona, ku alatan transfer aset ti
kulawarga Rothschilds anu nilaina sakitar 2,8 triliun dolar AS.
Kulawarga Rothschild kaasup salah sahiji pamimpin Freemasonry tingkat luhur di sakuliah dunya.
Matak pikaresepeun, Larry Fink, pangadeg jeung CEO BlackRock, ogé mangrupa Freemason pangkat
luhur sarta anggota genep loji kuna anu kuat.
Ku kituna, BlackRock tiasa diidentifikasi salaku pakakas mafia kauangan jeung Freemasonry global tingkat luhur.
Sakumaha geus dipidangkeun dina program "Konspirasi ieu ngancurkeun Jerman" ,
Friedrich Merz lain saukur kaki tangan mafia ieu.
Kaanggotaan anjeunna dina runtuyan organisasi Freemason pangluhurna anu kacida pangaruhna nunjukkeun
yén, kawas Freemason pangluhurna Olaf Scholz, anjeunna téh juru hareup pikeun kartél kriminal ieu.
Partisipasina dina Konférénsi Bilderberg 2024 malah ngandung harti yén manéhna téh wakil anu dipilih ku
mafia kauangan tina Freemasonry tingkat luhur di Jérman.
Hiji tugas anu ayeuna sigana keur ditangani ku anjeunna kalayan tekad anu kuat pisan sarta
ngabalukarkeun karugian anu gedé pikeun masarakat Jerman.
Kusabab pakét hutang éta ngan ngalayanan kapentingan maranéhna wungkul, éta ogé kudu diwartakeun salaku kajahatan séjén
ti kartél ieu, anu ngaruksak umat manusa kawas tumor kanker.
Salajengna, program "The Agenda of the Great Reset – Economic Destruction and War" , dijelaskeun yén salila ampir sapuluh taun
ayeuna, Jerman jeung Uni Éropa geus dihancurkeun sacara ékonomi sacara dihaja ku kawijakan anu dikawasa ku Freemason pangluhurna
sarta bisa waé langsung dibawa kana perang jeung Rusia.
Tujuan para kriminal ieu henteu ngan saukur jarahan, tapi ogé "Great Reset" anu diumumkeun ku Klaus Schwab, saurang Freemason
pangkat luhur jeung pangadeg Forum Ékonomi Dunia (WEF).
Ieu, saterusna, dimaksudkeun pikeun ngadegkeun tatanan dunya anyar kalayan pamaréntahan hiji dunya anu di jerona nagara-nagara
anu kuat sacara ékonomi jeung berdaulat teu boga tempat.
Ti sudut pandang ieu, pakét hutang éta, kalayan akibatna anu parah pisan pikeun Jerman jeung stabilitas
kauangan sakabéh zona euro, ngabogaan dimensi anyar pisan.
Katingali yén Friedrich Merz, dina aliansi jeung SPD, henteu ngan saukur neruskeun pagawean ngaruksak pamaréntahan saméméhna
kalayan mulus, tapi malah ngagancangkeunana nepi ka ambrukna ékonomi jeung kabangkrutan total ku hutang pikeun Jerman.
Sakumaha didokumentasikeun ku whistleblower John Perkins , pamekaran sapertos kitu satuluyna muka panto pikeun serangan
salajengna, nyababkeun spiral kamiskinan anu sajati sarta tungtungna ngajadikeun nagara-nagara aya
dina kendali pinuh ku kartél kriminal ieu atawa nyiapkeun maranéhna pikeun "Great Reset"-na.
Tapi kumaha jeung ku cara naon rencana-rencana ngancurkeun ieu bisa dicegah – ku Donald Trump, saurang
panyalamet deui atawa ku partéi pulitik anyar? Pikeun nyimpulkeun, dengekeun ka Ernst Wolff:
Krissy Rieger: Tapi jalma-jalma nyebut, nya, urang gaduh Milei jeung urang gaduh Trump. Jeung saha waé deui anu
rék anjeun lebetkeun kana daptar ieu salaku panyalamet.
Sareng ayeuna urang keur ngobrol ngeunaan kumaha éta mah henteu kitu pisan, yén naon anu
maranéhna lakukeun téh henteu positip pikeun kalolobaan.
Naon anu anjeun nyebut jadi sumber harepan pikeun balarea?
Ernst Wolff: Leres, nu mawa harepan téh masarakat sorangan. Éta téh rahayat sorangan.
Janten sadayana kedah terang yén teu aya nu bakal nyalametkeun urang iwal urang sorangan.
Sareng pikeun nyalametkeun diri urang sorangan, urang kedah heula ngartos naon anu keur lumangsung di sabudeureun urang.
Jeung éta sababna penting pisan pikeun ngungkulan masalah-masalah ieu jeung ulah ngabuihkeun sirah kana keusik.
Sareng anu paling penting, ulah ngan saukur nuturkeun batur kalayan buta.
Jadi jalma-jalma anu ayeuna keur boga kakawasaan, maksudna mah anjeun teu kudu ningali dua kali.
Ieu jalma-jalma anu ngagolér dina kamakmuran.
Jadi Donald Trump téh salah sahiji tina saratus jalma pangbeunghar di dunya. Milei ogé hirup mewah.
Jadi jalma-jalma terus-terusan ngabeungharkeun babaturanana jeung kronina.
Sareng ngarepkeun jalma sapertos kitu kadang-kadang miceun remah kana piring anjeun téh
tangtu waé sikap anu salah pisan kana kahirupan.
Janten kedah disebutkeun yén dunya sabenerna aya dina kaayaan darurat, anu ogé pisan pisan bahaya.
Sabab urang terang yén aya perang di mana-mana. Urang ogé terang yén ketimpangan sosial ayeuna
ngabeledug nepi ka tingkat anu teu kaabayangkeun.
Urang terang yén gelombang pangangguran anu gedé pisan bakal datang ka urang.
Sareng urang kedah nyiapkeun diri pikeun jaman ieu.
Sareng teu aya nu ti luar nu tiasa ngabantosan urang dina ieu; urang kedah ngandelkeun diri sorangan 100 persén.
Krissy Rieger: Leres pisan. Sareng utamina nalika anjeun mertimbangkeun yén sistemna jalan ku cara anu ngalatih urang
supaya henteu naros patarosan atawa, hayu urang sebut, ngan naros patarosan anu leres wungkul, henteu mikir teuing di
luar kotak, sarta, anu paling penting, tetep pasif wungkul.
Sareng sadayana ieu nurutkeun motto, hei, manehna bakal ngalakukeunana, abdi mah ngan saukur antosan heula tur tingali.
Sareng antosan ieu ngajantenkeun urang ngarasa siga hirup dina hiji diktator.
Tuluy anjeun hudang jeung mikir sorangan, kumaha éta bisa kajadian? Kuring teu nyaho, naha kuring aya di dinya?
Ernst Wolff: Leres, masalahna nyaéta kalalaworanna ieu dianggap satuju ku batur.
Jadi lamun rahayat tetep teu aktip, nu boga kakawasaan mah ngan neruskeun waé.
Jean-Claude Juncker ti Uni Éropa, anu waktu éta Présidén Komisi, nyariosna kacida éndahna.
Manéhna nyarios yén urang ngan bakal indit saloba anu diidinan ku jalma-jalma.
Sareng nalika jalma-jalma nangtung, urang mundur sakedap teras maju deui.
Sareng salami jalma-jalma henteu ngalakukeun nanaon, urang nganggap éta minangka panarimaan kana naon anu urang lakukeun.
Krissy Rieger: Leres, anjeun parantos nyimpulkeunana kalayan saé pisan. Hatur nuhun. Sareng anu
paling penting, hatur nuhun pikeun sakabéh inpormasi.
Anjeun tiasa laun-laun ngamimitian ngahijikeun gambaran ngeunaan sakabéh kaayaan.
Sareng di luhur sagalana, abdi ngarasa sok siga hantem di tukangeun nalika aya nu nyarios, "oke, nepi ka dieu
wungkul urang." Abdi geus cukup. Henteu. Hatur nuhun.
Ernst Wolff: Hatur nuhun.
Lamun program ieu geus masihan anjeun bahan pikeun dipikirkeun, ulah disimpen sorangan.
Bantu nyebarkeun fakta-fakta ieu sareng ngadorong batur pikeun mikirkeun akibat tina pakét hutang.