Lamun urang ningali éta, saha anu kudu ngurusna?
Abdi parantos ngadegkeun puseur sorangan sareng sababaraha kolega, anu hartosna:
Puseur pikeun panalungtikan, panilaian deui, penuntutan hukum, jeung pencegahan kajahatan ngalawan manusa.
Loba jalma sok nanya, kunaon kajahatan ngalawan manusa?
Kusabab naon anu geus urang alami di dieu téh kajahatan ngalawan kemanusiaan.
Jalma-jalma geus dianiaya. Dokter masih kénéh dianiaya nepi ka ayeuna.
Dokter-dokter dihukum panjara lantaran ngalakukeun pagawéan maranéhna.
Réréncangan gawé abdi Rainer Fuellmich aya di panjara di Göttingen. Anjeunna ogé pangajar anu hébat.
Rekonsiliasi ngan bisa kajadian lamun urang ngarobah kaayaan pulitik.
Kusabab kaayaan pulitik anu urang ayeuna aya di jerona, dimana urang saukur ngaleupaskeun kakawasaan,
moal kungsi ngarah kana panilaian deui anu leres.
Kusabab, sakumaha anu parantos ku abdi carioskeun, para palaku sorangan bakal kudu narima naon anu parantos maranéhna lakukeun.
Teu aya nu bisa nganggap yén jalma-jalma anu geus ngalakukeun kajahatan ngalawan kemanusiaan éta bakal
nangtung tuluy nyebut: Enya, urang nu ngalakukeunana.
Sareng ayeuna urang hoyong diadili di pangadilan, di hareupeun hakim-hakim anu geus urang pilih sorangan, di hareupeun
jaksa-jaksa anu geus urang pilih sorangan, sangkan maranéhna tiasa nangtukeun naha naon
anu geus urang lakukeun téh leres atawa salah.
Para juri, anu tilu bulan ka tukang, saméméh file RKI bocor, sadayana nyarios ka abdi yén maranéhna geus
ngalakukeun sagalana kalayan leres harita, ayeuna ujug-ujug kudu marios sagalana deui... Éta ogé moal hasil.
Éta ngan bakal jalan... – sarta Ralf Boes kakara ngumumkeunana, sareng abdi satuju sareng Ralf Boes sareng seueur
batur. Mangga tingali situs wéb anu anjeunna sebutkeun.
Kuring yakin urang kudu ngaliwatan nagara bagian féderal.
Urang gaduh konstitusi sorangan di unggal nagara bagian féderal.
Sareng kusabab éta téh konstitusi anu misah-misah, unggal konstitusi dina nagara féderal
ngamungkinkeun urang pikeun ngarobih konstitusi-konstitusi éta.
Urang gaduh kakuatan di leungeun urang. Anjeun ngan saukur teu nyaho éta...
Dinten ieu, abdi hoyong ngabagéakeun kalayan haneut pengacara Ralf Ludwig ka studio Kla.TV urang.
Halo.
Dina demonstrasi di Berlin, anjeun nyarios yén urang gaduh kakuatan di leungeun urang, tapi urang malah teu nyaho éta.
Nya, abdi ogé teu nyaho. Abdi malah teu nyaho jinis kakuatan naon anu aya di leungeun abdi.
Jeung kuring ogé teu nyaho kumaha kuring kudu mangaruhan kaputusan politik, kumaha jalanna éta.
Naha anjeun tiasa ngabantosan kami, naha anjeun tiasa ngabantosan abdi, naha anjeun tiasa ngabantosan panonton sakedik?
Leres, sacara prinsip mah henteu pati hésé.
Urang gaduh 16 nagara bagian féderal di Jérman, sareng sadaya nagara bagian éta gaduh konstitusi nagara bagian sorangan.
Sareng unggal konstitusi nagara bagian – iwal ti Hesse, tapi sacara dasarna kaasup Hesse – unggal konstitusi
nagara bagian nyadiakeun kamungkinan pikeun legislasi populér.
Ieu hartina yén jalma-jalma anu cicing di nagara bagian féderal masing-masing tiasa nyieun undang-undang sorangan.
Sareng maranéhna henteu ngan saukur tiasa nyieun undang-undang, tapi ogé tiasa ngarobih
konstitusi, nyaéta konstitusi nagara bagian masing-masing.
Supaya maranéhna bisa ngarobah aturan hirup babarengan, aturan struktur, struktur pulitik, di
nagara federasi maranéhna lamun maranéhna hayang.
Ieu merlukeun mayoritas tinangtu. Ieu hartosna yén sok aya tilu léngkah anu kalibet.
Léngkah kahiji nyaéta inisiatif warga. Ieu hartina anjeun ngajukeun ideu.
Anjeun kudu ngumpulkeun sabaraha sora.
Anu kadua nyaéta nu disebut referendum.
Ieu hartosna yén anjeun kedah ngabuktikeun yén aya sawatara jalma di nagara éta anu kabetot kana topik ieu.
Ieu sok mangrupa tahapan anu paling hésé, sarta sakali anjeun geus ngungkulanana, éta kawas pamilihan umum saperti anu urang
terang, Teras dina poé Minggu, jalma-jalma dipanggil ka tempat pamilihan sarta bisa milih ngeunaan isu pulitik ieu atawa
undang-undang nu keur diusulkeun atawa hal sarupa, lajeng bisa nyarios, salaku warga nagara bagian féderal ieu, urang hayang
ieu jadi kieu atawa kieu, atawa urang hayang undang-undang ieu aya, atawa urang teu hayang peraturan ieu atawa éta peraturan.
Dina prinsipna, ieu geus diatur dina unggal konstitusi nagara.
Jeung éta hartina lamun urang hayang, urang bisa langsung aub dina nyieun kaputusan politik sorangan, tinimbang ngan
saukur milih unggal opat atawa lima taun sarta ngarepkeun jalma nu bener kapilih pikeun nyieun kaputusan nu leres.
Ah enya. Jeung konstitusi nagara bagian – ayeuna abdi rada bingung... Urang ogé gaduh Undang-Undang Dasar.
Naon éta? Entah kunaon, éta mah teu jalan di tingkat féderal, ngan jalan di tingkat nagara bagian. Kumaha kitu?
Muhun, tangtu waé urang gaduh Undang-Undang Dasar, sareng Undang-Undang Dasar éta sabenerna disebut Undang-Undang Dasar –
sanés Konstitusi Jerman atanapi Konstitusi Jerman, tapi langkung tepatna "Undang-Undang Dasar pikeun Républik Federal Jerman".
Ieu gaduh alesan sajarah, tangtosna. Sanggeus Perang Dunya Kadua, Jerman dibagi.
Jerman diduduki ku kakuatan anu béda-béda, malah ku opat kakuatan anu meunang, sarta sacara praktis wewengkonna dibagi-bagi.
Ieu hartina yén integritas teritorial Kakaisaran Jerman henteu aya deui.
Teras Perang Tiis dimimitian, antara Kulon jeung Wétan, saéstuna Rusia – jeung dina waktos éta Uni Soviét.
Sareng kakuatan-kakuatan Kulon gaduh pamadegan anu béda ngeunaan kumaha cara ngungkulan Jerman, kumaha cara
ngubaran Jerman, sareng naon anu kedah janten masa depan Jerman.
Sareng enya, éta nyababkeun diadegkeunana Républik Federal Jerman dina taun 1949, sareng Républik Federal Jerman
tangtosna ngan saukur bagian tina sakabéh Kakaisaran Jerman.
Jeung dina waktos éta, masih dianggap yén hiji solusi bakal tungtungna kapanggih, hiji solusi pikeun sakabéh Jerman, sarta
éta sababna konstitusi Jerman henteu dijieun, sabab konstitusi éta ngan bisa dijieun pikeun sakabéh wewengkon
Reich, wewengkon baheula Reich, sakabéh wewengkon Jerman, sarta ku kituna disebut Undang-Undang Dasar.
Éta téh dasarna hukum dasar tina tilu kakuatan Sekutu nu meunang, nu tuluy dirundingkeun jeung
para politikus di Herren-Chiemsee, kurang leuwih.
Sareng Undang-Undang Dasar ieu teras ogé salamet sanggeus reunifikasi.
Sanajan kitu, sanajan geus diatur dina Undang-Undang Dasar, konstitusi pikeun sakabéh Jerman henteu dijieun,
tapi Undang-Undang Dasar éta terus dijadikeun konstitusi.
Sareng abdi sok nyarios yén hiji konstitusi ngan bisa disebut konstitusi lamun éta miboga kedaulatan.
Jeung sangséra téh lain, sakumaha saukur diomongkeun ku Carl Schmitt, jalma anu nangtukeun
kaayaan darurat, tapi jalma anu bisa ngarobah aturan.
Jeung konstitusi urang henteu nyadiakeun supaya jalma bisa ngarobah aturan.
Ieu hartosna yén Undang-Undang Dasar henteu tiasa janten konstitusi dina harti ieu, sabab Undang-Undang
Dasar henteu ngaku aya kakawasaan kedaulatan naon waé.
Atawa hiji-hijina kalakuan kedaulatan anu urang terang salaku warga nagara téh sabenerna pamilihan
– pikeun milih Bundestag sakali unggal opat taun.
Sareng éta hiji-hijina kalibetna masarakat di Républik Federal Jerman.
Lamun henteu kitu, euweuh nu direncanakeun. Teu aya undang-undang populér.
Sanajan Artikel 20 masih netepkeun yén kedaulatan nangtukeun kabijakan ngaliwatan pamilihan umum
jeung referendum, di Jérman mah teu aya referendum.
Teu aya undang-undang pamilihan, ku kituna teu aya pamilihan.
Teras aya Pasal 146, anu netepkeun yén rahayat Jerman tiasa ngadopsi konstitusi anyar atawa hiji konstitusi.
Loba ahli hukum konstitusi nyebutkeun yén paragraf ieu atawa artikel ieu henteu berlaku, yén norma ieu henteu berlaku.
Urang tiasa ngabahas ieu sacara jero, tapi dina unggal konstitusi nagara bagian di Jérman aya kamungkinan pikeun masarakat sacara
aktif campur tangan dina nyieun undang-undang ngaliwatan tilu léngkah anu kakara disebutkeun, pikeun nyieun undang-undang
sorangan, sarta ku kituna ngarobah aturan sorangan.
Sareng henteu ngan ukur aturan aplikasi tiasa ngarobih undang-undang, tapi éta ogé – sakumaha abdi nyarios, kalayan
rujukan parentétikal leutik ka Hesse – tiasa ngarobih konstitusi di unggal nagara bagian féderal,
nyaéta ngarobih aturan pikeun hirup babarenganana.
Aya dua nilai penting anu kudu dijaga.
Éta salawasna jadi prinsip démokrasi, nyaéta unggal kaputusan pulitik kudu dumasar kana kahayang rahayat.
Anu kadua nyaéta jaminan martabat manusa. Janten urang henteu meunang ngarobih aturan ku
cara anu ngaleungitkeun jaminan martabat manusa.
Tapi éta wungkul aturanana, sarta dina aturan éta, jalma-jalma di unggal nagara bagian féderal bisa mutuskeun sorangan.
Janten, contona, urang tiasa mutuskeun yén urang henteu hoyong deui milih pamaréntah nagara bagian atawa
parlemen nagara bagian unggal lima (leres: opat) taun, tapi sabalikna hoyong milihna unggal dua taun.
Atawa urang tiasa mutuskeun yén urang henteu hoyong deui pamaréntah nagara bagian, tapi parlemen
nagara bagian kedah ngangkat administratur pikeun ngalaksanakeun sawatara tugas jeung sajabana.
Urang ogé sacara téoritis tiasa ngabolaykeun Parlemén lamun urang gaduh alternatif anu, tinimbang
ngawakilan kahayang démokratis, nganyatakeunana.
Jadi urang tiasa ngarobih loba hal, tapi ngan di tingkat nagara bagian, henteu sabenerna di tingkat nasional.
Sumuhun, pisan pikaresepeun. Sareng kumaha cara ngamimitian prosés sapertos kitu?
Hayu urang nganggap yén urang hayang ngarobah hiji hal dina sakabéh struktur pulitik ieu, atawa urang hayang ngarobah cara
pangangkatan hakim, contona, atawa malah jaksa umum, sangkan maranéhna henteu deui
diangkat ku Kamentrian Kaadilan, tapi ku rahayat.
Kumaha anjeun tiasa ngalakukeun éta? Kumaha anjeun tiasa nyandak inisiatif?
Dasarna, sakumaha anu kuring carioskeun, sakabéh hukum, kaasup konstitusi nagara bagian, tiasa dirobah.
Sareng sacara prinsip, saha waé tiasa gampang ngamimitian inisiatif; hiji atawa dua jalma tiasa ngamimitian inisiatif...
…Jadi, urang duaan?
Urang duaan tiasa – nya, sigana henteu ayeuna, sabab urang teu cicing di nagara bagian anu sami, tapi sacara prinsip, enya.
Lamun urang cicing di nagara féderal anu sarua, urang bisa saukur nyebutkeun yén urang hayang aya parobahan dina undang-undang.
Teras urang nyiapkeun rancangan undang-undang sakumaha anu urang bayangkeun – dina kecap séjén, naon anu urang lakukeun.
Mhm.
Aya ogé bédana. Anjeun ogé tiasa ngalebetkeun patalékan umum, nu hartosna yén Parlemén teras kudu ngurus
patalékan-patalékan éta sarta ngayakeun sidang, sidang parlemén, pikeun ngungkulan masalahna.
Tapi ayeuna, dina hukum populér, urang duaan nyusun RUU, kitu cenah, teras ngajuukeunana,
biasana ka panitia pamingpin parlemen nagara.
Sarta teras bakal diumumkeun sacara biasa yén inisiatif warga ayeuna keur diluncurkeun di dieu, kalayan parobahan hukum ieu.
Teras urang tiasa ngamimitian ngumpulkeun sora pikeun amandemen legislatif anu urang gaduh.
Sareng sakali urang parantos ngahontal kuorum tinangtu – dina tahap kahiji éta relatif handap, di sawatara nagara ngan
ukur 6.000 atawa 5.000 sora – sakali urang parantos ngahontal sora éta, urang diidinan ngaluncurkeun nu disebut referendum.
Ieu hartosna yén parlemen nagara bagian bakal mertimbangkeun petisi warga sarta bisa waé
nyatujuanana atawa henteu. Dina hal éta, moal aya referendum.
Teras éta dibawa ka referendum, sarta pikeun referendum anjeun kudu ngumpulkeun sababaraha jumlah tanda tangan dina jangka
waktu nu tangtu, biasana antara genep nepi ka dalapan bulan.
Sareng sakali kuorum ieu geus kaliwat, parlemen nagara bakal marios deui masalah éta sarta mutuskeun
naha nyatujuan inisiatif legislatif éta atanapi henteu.
Sareng upami anjeunna henteu nyatujuan éta, bakal aya referendum, anu siga pamilihan.
Teras warga dipenta milih dina poé Minggu.
Teras disebutkeun: Oke. Warga ditaroskeun naha maranéhna hoyong undang-undang ieu, enya atawa henteu.
Sakumaha anjeun nyarios dina demonstrasi di Berlin, kaputusan ahir kedah sakali deui dipasrahkeun ka rahayat.
Ku kituna, ieu tiasa dimimitian dina prakték ngaliwatan konstitusi nasional ieu.
Leres, persis. Salila pandemi coronavirus, urang parantos ningali kumaha pulitik ngarebut kahirupan jalma.
Sareng abdi pikir kedahna mungkin pikeun jalma-jalma ngabéla diri tina kawijakan-kawijakan anu ngaganggu ieu.
Sareng naon anu kakara ku kuring dijelaskeun, léngkah-léngkah ieu, tilu léngkah ieu, nyokot salawasna.
Jeung nepi ka harita, tangtu waé urang teu bisa nyegah nanaon.
Jeung éta sababna saran abdi nyaéta sangkan urang heula nulis nu disebut hak veto kana sakabéh konstitusi nagara bagian.
Jadi dasarna urang nyebutkeun yén unggal undang-undang jeung unggal peraturan anu disahkeun ku pamaréntah nagara
bagian bakal mimiti berlaku sahenteuna sanggeus tilu bulan.
Salila tilu bulan ieu, jalma-jalma anu nyumponan kuorum tinangtu boga waktos pikeun ngumpulkeun tanda tangan.
Sareng upami maranéhna gaduh jumlah tanda tangan nu tangtu, abdi pikir éta dua satengah persén tina populasi, tapi éta tiasa
dirobah, teras bakal aya referendum ngeunaan undang-undang ieu.
Kusabab harita dua koma lima persén sacara dasarna nyarios, urang teu hayang undang-undang ieu.
Anu henteu saeutik. Maksudna, lima persén téh hiji faksi di parlemen nagara bagian.
Jadi di dieu, dua koma lima persén nyebutkeun yén urang teu hayang ieu.
Yén sakabéh penduduk, nyaéta warga nagara tina nagara bagian féderal anu dimaksud, teras milih naha
maranéhna hoyong undang-undang atawa peraturan ieu.
Tapi lamun wakil rakyat ngenalkeun peraturan atawa undang-undang – sabab cenah éta kacida daruratna, urang kudu langsung
ngalaksanakeun ayeuna – lamun manéhna henteu masihan jangka waktu tilu bulan, mangka wajib
milih ngeunaan undang-undang atawa peraturan éta.
Supaya urang teu tungtungna aya dina kaayaan dimana para wakil rakyat buru-buru nyieun undang-undang.
Kuring sok nyarios yén lamun jalma-jalma tiasa milih ngeunaan kawajiban maké masker, éta moal diwanohkeun.
Sumuhun, sarat maké masker sabenerna diwanohkeun ngaliwatan operasi rusiah, sarta éta anu mimitina nyiptakeun kasieun
anu teras jadi sarat pikeun jalma-jalma divaksin, contona.
Sareng urang kedah nyarios yén upami maranéhna hoyong ngaluluskeun undang-undang dina panutup poék, kitu cenah, anu
bakal mimiti berlaku dina jangka waktu singget, mangka para politikus kedah langsung sareng salawasna
masrahkeun undang-undang éta ka rakyat pikeun dipilih, sangkan rakyat tiasa nyarios "henteu" upami diperlukeun.
Éta téh hak veto ieu, wewenang pamungkas dina nyieun kaputusan, sakumaha abdi sok nyarios. Sumuhun.
Yén rahayat tiasa nyarios "henteu" sareng yén hal-hal teu tiasa dilakukeun ku cara kieu.
Urang tiasa ngalakukeun éta. Urang tiasa ngalakukeun éta di unggal nagara bagian féderal.
Sareng éta bakal ngajelaskeun ka para politikus yén unggal undang-undang anu maranéhna jieun – ayeuna, contona di tingkat
féderal, éta persis hutang-hutang anu maranéhna tanggung.
Tapi, contona, ogé mungkin pikeun nyarios... Sanajan aya undang-undang féderal, Déwan
Féderal tetep kudu masihan persetujuanana.
Sareng upami urang, salaku warga nagara bagian féderal, ngawartosan ka pamaréntah yén maranéhna teu diidinan satuju
kana ieu, mangka utang-utang éta moal kajadian, contona.
Sareng urang, salaku masarakat, kedah gaduh kakawasaan ieu, sangkan urang henteu ngan saukur milih sakali teras teu gaduh
kendali kana naon anu dipigawé ku para politikus dina unggal kasus, koalisi naon anu kabentuk, kumaha para politikus nyieun
kaputusan, tapi sangkan urang, salaku warga nagara, tiasa nyarios iraha waé dina unggal isu politik, "Urang henteu hoyong éta."
Naha geus aya tanda-tanda yén kelompok-kelompok keur digawé dina arah ieu, yén maranéhna geus nyokot inisiatif?
Leres, ideu di balik sakabéhna nyaéta pikeun ngajadikeunana lengkep terdesentralisasi.
Jadi urang teu hayang aya organisasi sentral nu ngalakukeun éta.
Sabalikna, urang sacara dasarna nyarios yén dua hal téh penting pisan pikeun urang.
Kelompok jeung organisasi anu ngalakukeun ieu kudu silih interaksi sacara demokratis dina cara nu tangtu.
Urang nyarios, sok nyieun kaputusan dumasar kana panarimaan.
Ieu hartina lamun urang hayang boga démokrasi anu sajati, urang kudu heula ngalaksanakeunana sorangan dina skala leutik.
Ieu hartosna yén urang teu tiasa nuntut yén masarakat urang kudu demokratis.
Sareng urang sorangan, dina skala leutik di daérah operasi urang, henteu bertindak sacara demokratis
ka silih, henteu ogé bertindak dumasar kana narima.
Janten éta mangrupikeun kaputusan anu penting dina kaayaan ieu.
Sareng poin kadua nyaéta mertimbangkeun kumaha urang tiasa ngamotivasi sabisa-bisa jalma pikeun
mastikeun yén cukup tanda tangan dikumpulkeun pikeun referendum éta, atawa heula pikeun petisi.
Sareng ieu kedah pisan didesentralisasi sacara tuntas, dilaksanakeun ku sél-sél leutik anu langkung pas pikeun
mutuskeun sacara lokal tibatan saha waé di tingkat puseur ngeunaan naon masalahna, naon anu pikaresepeun, jsb.
Sareng ayeuna loba pisan inisiatif nu keur diwangun.
Urang sabenerna ngan nyarankeun éta wungkul jeung ngomong, "Ayo, lakukeun hiji hal."
Sareng ayeuna urang parantos diundang ka Baden-Württemberg.
Aya lingkaran ageung inisiatif anu hayang ngalakukeun ieu, anu hayang ngalaksanakeunana.
Kuring kakara sumping ti Saxony-Anhalt, sakedap saméméh wawancara ieu. Kuring aya di Güsten di Saxony-Anhalt.
Seueur anggota jeung asosiasi lokal ti organisasi akar rumput DieBasis, anu ogé kabetot kana
jinis démokrasi akar rumput ieu, patepung di dinya.
Sareng éta téh persis naon anu kami lakukeun. Dasarna, kami ngan ngabahas kunaon saha waé kedah milih pilihan dasar.
Sareng matak heran, éta téh persis hasilna:
Kusabab urang téh anu pamustunganana ngawakilan jinis démokrasi akar rumput ieu – dimana kaputusan dijieun sacara subsidiaritas
ti handap ka luhur sarta henteu deui ti luhur ka handap, dimana urang didesentralisasi, dimana sakabéh
kaputusan penting dijieun sacara lokal, sarta dimana sadayana aub dina sagala kaputusan pulitik.
Éta sabenerna mangrupa titik jual unik tina dasar éta. Jeung urang hayang ngomunikasikeun éta leuwih kuat ka dunya luar.
Janten persis ieu ideu, nyaéta: kaputusan dijieun di handap, lain di luhur.
Urang teu peryogi kantor pusat pikeun nyieun kaputusan pikeun urang; sabalikna, sagala kaputusan penting
anu mangaruhan kahirupan urang dijieun sacara lokal.
Sareng teras, sacara prinsip, upami anjeun gaduh lahan anu lega sareng sajabana, kaputusan lokal ogé tiasa dicandak babarengan,
supados kapanggih kaputusan anu cocog pikeun sadayana.
Leres, pisan pikaresepeun, sabab anjeun terus-terusan ngadéngé jalma nyebut yén jalma-jalma di puncak
ngalakukeun naon waé anu maranéhna hoyong ka urang jeung teu aya nu bisa urang lakukeun pikeun ngalawanana.
Maranéhna kudu sabar nahan sagala éta, siga hujan jeung salju.
Rem hutang keur dileupaskeun jeung nagara urang keur ragrag bébas.
Tapi bener-bener matak pikaresepeun yén antukna ayeuna geus kapanggih hiji cara.
Naon anu tiasa abdi lakukeun ayeuna, contona, di mana abdi tiasa ngiluan upami abdi kabetot, sakumaha anjeun
nyarios, pikeun nyokot deui kakawasaan anu sabenerna milik abdi? Naon anu tiasa abdi lakukeun?
Tah, kahiji-tama mah cukup ngamimitian grup di lingkungan anjeun.
Atawa teu kudu jadi kelompok; urang nyauran éta sél.
Jadi, pasamo wé jeung babaturan di lingkungan anjeun – idéalna di lingkungan éta – kumpul jeung jalma-jalma.
Sareng baca, contona, "Naha Anak Domba Seungit?" ku Rainer Mausfeld.
Kusabab Rainer Mausfeld geus nganalisis pisan pisan hadé dina buku ieu kumaha struktur politik urang sabenerna jalan, kunaon
urang teu boga sora, kunaon urang boga démokrasi perwakilan anu euweuh patalina jeung démokrasi
jeung anu teu ngantep urang nyieun kaputusan sorangan.
Naon maksudna? Naon ceuk Bapak Mausfeld?
Tah, Pak Mausfeld dasarna nyarios yén ieu téh, dina ngadegna Amérika Serikat, leuwih kurang
konstitusi munggaran, konstitusi démokratis munggaran.
Nya, aya sababaraha debat ngeunaan éta; konstitusi Polandia leuwih gancang.
Tapi konstitusi démokrasi anu panggedéna anu munggaran téh tangtu waé Konstitusi Amérika.
Sareng Bapa Pangadeg Amérika sabenerna rembugan ngeunaan ieu dina waktos éta:
Naha urang hayang ngenalkeun démokrasi langsung, dimana urang ngalibetkeun rahayat dina nyieun kaputusan,
atawa naha urang hayang démokrasi perwakilan – anu sabenerna mangrupa kontradiksi dina istilah.
Demokrasi perwakilan – hiji hal téh perwakilan atawa démokratis – jadi demokrasi perwakilan téh,
lamun dipikirkeun leuwih jero, hiji kontradiksi.
Jeung dina waktos éta, sadar yén lamun urang boga kakawasaan mutus démokrasi ti handap asli, kabeungharan jalma beunghar bakal
aya dina résiko, sabab jalma miskin bisa waé mutus sacara démokrasi yén duit atawa
harta éta kudu disebarkeun ku cara anu béda.
Janten éta murni pertimbangan ékonomi, tangtosna.
Teras urang mertimbangkeun kumaha urang masih tiasa nyebutna démokrasi, tapi ngarancangna
ku cara anu henteu ngajadikeunana démokrasi.
Sareng éta démokrasi perwakilan anu ayeuna urang gaduh.
Jadi, sakumaha anu ku kuring disebutkeun, naon anu kakara anjeun carioskeun, cara jalma ngalamanana, sabenerna memang kitu.
Maranéhna di luhur keur ngalakukeun hiji hal jeung urang teu bisa mutuskeun nanaon.
Rasaan ieu henteu nipu, tapi kieu: urang nyieun tanda salib, teras éta waé...
Sareng éta waé, urang henteu nyaho nanaon pisan!
Janten saha waé anu milih CDU ayeuna sigana henteu nyangka bakal ahirna gaduh kawijakan anu langkung héjo
tibatan saméméhna sareng Partéi Héjo, anu maranéhna milih pikeun ngaluarkeun tina jabatan.
Éta bisa jadi sanés anu dipikahayang ku jalma-jalma.
Abdi teu terang, tapi abdi ngira maranéhna henteu hoyong, upami henteu kitu maranéhna bakal milih Partéi Héjo, lain CDU.
Tapi euweuh nu bisa maranéhna lakukeun. Ayeuna maranéhna bakal cicing di dinya salila opat taun, tuluy jalma-jalma bakal mikir,
oke, waktos salajengna urang bakal nunjukkeun ka maranéhna.
Tapi urang moal milih CDU waktos ieu, urang milih SPD.
Éta anu salawasna urang rasakeun. Teras teu aya nu robah deui.
Teras maranéhna kacida héranna yén nalika batur séjén datang, euweuh nu robah deui.
Kusabab urang teu bisa mangaruhan kaputusan politik individu.
Sareng urang tiasa ngalakukeun éta sacara prinsip dina konstitusi nagara bagian, tapi urang henteu ngalakukeunana.
Rainer Mausfeld nyarios kitu. Aranjeunna siga ahli ilusi nu nangtung di hareupeunana.
Panto-panto ieu aya, sarta para ilusionis jeung tukang sihir nangtung di hareupeunana tur sacara efektif
nyumputkeun panto-panto éta ti urang, padahal urang sabenerna bisa ngalangkunganana.
Jeung démokrasi perwakilan bisa dijelaskeun salaku oligarki élit, oligarki pamilihan,
aristokrasi, atawa naon waé nurutkeun kahayang anjeun.
Kusabab urang diidinan milih ti sawatara élit saha anu bakal maréntah urang salami opat taun ka hareup.
Tapi sabenerna urang teu boga pilihan pikeun ngarobah nanaon.
Urang ngan bisa ngalakukeun éta lamun urang bisa campur tangan dina kaputusan politik individu.
Sareng halanganana kacida jangkungna. Éta anu ayeuna urang teu tiasa lakukeun.
Jeung ide kabébasan dimimitian ku henteu.
Jadi, ngeunaan proyék ieu anu kuring inisiasi di Berlin, kedah disebutkeun yén urang kedah masrahkeun
kawenangan nyieun kaputusan, kaasup kaputusan ahir pikeun unggal isu politik, ka rahayat.
Urang kudu mutuskeun: naha urang hayang ngaleupaskeun rem hutang?
Urang kudu mutuskeun kumaha struktur sistem atikan urang.
Urang kudu mutuskeun kumaha struktur sistem kaadilan urang.
Urang kudu mutuskeun kumaha urang hayang ngagunakeun tanaga urang jeung sajabana.
Urang tiasa nyieun sakabéh kaputusan ieu sorangan.
Sareng abdi yakin yén teu aya hiji individu anu tiasa nyieun kaputusan anu langkung goréng tibatan
ahli mana waé atawa saha waé anu ditunjuk salaku ahli.
Maranéhna dipersilakeun masihan naséhat jeung pendapatna ngeunaan hal éta.
Tapi salami abdi, abdi yakin yén abdi sanggup pisan nyieun kaputusan sorangan, sarta abdi percanten ka
sadayana di Jérman ogé sanggup nyieun kaputusan sorangan.
Nya, ku sabab kawijakan taun-taun panganyarna, kedah écés ka sadayana yén maranéhna sorangan
tiasa ngalakukeun padamelan anu langkung saé.
Janten abdi tiasa ngamimitian nyetél sél di wewengkon abdi sareng ngan saukur nyokot inisiatif di dinya.
Tapi di mana abdi tiasa kéngingkeun insentif, contona, atawa nampi masukan?
Naha aya situs wéb anu tiasa dipaké pikeun diajar langkung seueur ngeunaan ieu? Dupi anjeun tiasa masihan kami tip?
Janten situs wébna can online acan, tapi "freiheit-beginnt-mit-nein.de" aya.
Sakumaha anu disebatkeun di dieu: Kabébasan dimimitian ku henteu.
Halaman ieu ogé bisa geus online nalika wawancara ieu diterbitkeun.
Ayeuna kami keur dina tahapan panungtungan pikeun ngarengsekeunana. Inpormasi bakal sayogi engké.
Tapi gagasanna aya, sarta bakal aya ogé kasempetan pikeun ngawangun jaringan.
Tapi pilihan jaringan bakal diatur ku cara anu ngajadikeun anjeun kudu ngajaringan dina wangun analog.
Sareng éta teras tiasa diproduksi sacara digital. Janten urang henteu hoyong jalma-jalma nyambung sacara digital.
Supados jalma-jalma, sapertos anu ayeuna urang alami, silih tulis dina média sosial jeung sajabana,
nganyatakeun kaceuceubna, boga loba ideu, nulis loba hal.
Sabalikna, jalma-jalma kudu nyieun jaringan sacara langsung di tingkat lokal.
Sareng upami maranéhna nyambung ku cara anu sami, maranéhna ogé tiasa némbongkeun dina portal yén urang téh hiji grup
atawa sél, urang aya di dieu, urang hayang ngalakukeun hiji hal.
Maranehna teras ogé tiasa milarian bantosan ti batur, nawiskeun bantosan ka batur, jeung sajabana.
Tapi urang utamana museur kana jaringan analog.
Urang hayang jalma-jalma nyambung silih di tingkat lokal, ngamimitian ngabahas hal-hal silih, sarta ngajaga ieu
ideu dina pikiran: urang tiasa ngarobah masarakat ieu ku ahirna ngumpulkeun cukup tanda tangan pikeun referendum ieu.
Kusabab tahapan kadua ieu kacida héséna; meunangkeun 200.000 tanda tangan téh kacida héséna. Di Saxony mah 450.000.
Tapi urang tiasa ngalakukeunana lamun jalma-jalma nyieun jaringan heula.
Sareng maranéhna kedah ngalaksanakeun diskusi pulitik silih.
Tapi maranéhna ogé kudu diajar kumaha nyieun rohangan pikeun debat – ieu ogé disebutkeun ku Rainer Mausfeld – dimana maranéhna
bisa ngabahas masalah sacara kabuka, adil, jeung demokratis, sarta dimana sanajan pamadegan anu ekstrim ogé ditolerir.
Teu meunang aya firewall. Pamadegan ekstrim téh penting pikeun ngabentuk pamadegan dina
démokrasi. Pamadegan ekstrim moal kungsi unggul.
Tapi éta téh perlu pikeun manggihan pendapat sosial anu hadé jeung potongan sosial anu
hadé, henteu paduli sabaraha gedé masarakatna.
Sareng éta anu diajar ku jalma-jalma. Éta idéu kami, sangkan maranéhna ngamimitian ngabahas hal-hal ka
silih ku cara kieu, supaya maranéhna ngartos ku cara kieu:
Kumaha sabenerna urang tiasa nyieun kaputusan anu bisa didukung ku sadayana?
Sareng upami urang tiasa ngalakukeunana dina skala leutik, mangka urang ogé tiasa ngalakukeunana dina skala ageung.
Muhun, lamun abdi ngartos leres, penting pikeun diajar silih ngobrol deui, diajar narima pamadegan batur, diajar gawé bareng
pikeun ngahontal tujuan anu sarua, sarta daék nanggungjawaban, daék nyandak kaputusan, nyanghareupan masalah jeung sajabana.
Tapi éta henteu hartosna ngalimpahkeunana ka politikus anu ngalakukeun naon waé anu maranéhna hoyong ka
anjeun, tapi langkung mending nyarios sakali deui:
Abdi sabenerna yakin, abdi nyokot deui tanggung jawab kana leungeun sorangan.
Nu paling penting téh hiji poin anu kacida pentingna.
Anjeun nyarios dina pidato anjeun yén anjeun henteu ngalebetkeun hiji poin anu kacida pentingna, atawa sabenerna
poin anu paling penting pikeun abdi, kana daptar poin anjeun.
Anjeun pasti geus mikirkeun éta, tapi henteu nyarioskeunana, nya éta: hal anu paling penting
mah lain ngobrol silih, tapi ngadangukeun silih.
Urang mindeng pisan ngobrol. Contona, basa urang nonton acara obrolan ieu anu aya di mana-mana dina tipi,
loba jalma nu ngobrol. Tapi euweuh nu ngadéngékeun silih.
Sareng sistem anu kami usulkeun, nyaéta kami nyarankeun hiji cara husus pikeun sél-sél ngahontal kaputusan
babarengan, nya éta ngaliwatan pangwangunan konsensus sistemik, dasarna ngeunaan silih ngadangukeun ti heula.
Sadayana gaduh kasempetan anu sarua pikeun nganyatakeun diri, sareng teu aya nu diidinan
ngkritik batur pikeun naon anu diucapkeunana.
Sabalikna, pernyataan éta tetep aya. Janten urang nanya hiji patarosan, urang hayang
ngabéréskeun hiji masalah, teras aya jawaban-jawabanana.
Sarerea diidinan masihan jawaban, sarta euweuh nu diidinan ngkritik jawaban batur.
Sareng nalika urang naros engké, sabaraha kuat perlawanan anjeun?
Jadi naon anu anjeun rasakeun di jero diri nalika anjeun nyebut yén éta jawaban anu bener
pikeun patarosan ieu? Teras anjeun ngarasa naon?
Jeung éta sababna maranéhna nyebut yén kabébasan dimimitian ku henteu. Sabab lamun kuring ngarasa aya hal anu
teu hadé pikeun kuring, kuring kudu bisa nyebut henteu.
Kuring kudu nyarios, kuring henteu hoyong éta – sapertos dina vaksinasi coronavirus atawa maké masker.
Nalika kuring sadar yén kuring henteu hoyong éta, kuring kudu tiasa nyarios henteu. Sabab éta kabébasan.
Kabébasan téh bisa nyarios: Henteu, abdi henteu hoyong éta. Éta ngan mangaruhan abdi wungkul.
Sareng kabébasan sok dimimitian ku "henteu." Éta sababna disebut kitu.
Kusabab iraha waé kuring nyarios "eureun", kuring ngarasa aya perlawanan di dieu, lajeng kabentuk pamadegan babarengan,
sarta kuring sadar yén kuring henteu hoyong éta, tuluy kuring nyarios: Eureun, henteu, kuring henteu ngarasa nyaman jeung éta!
Sareng teras kelompokna ngadangukeun! Sareng teras kelompokna sadar:
Oke, jalma éta keur nyeri, jadi meureun urang kudu ngarobah kaputusan urang sakedik supaya nyeri jalma éta leungit.
Sareng ujug-ujug anjeun mendakan solusi anu ditampi ku sakabéh kelompok, sél, atawa masarakat.
Janten pamustunganana, hak veto téh euweuh nanaon salian ti éta. Urang sok manggihan solusi
anu ditarima ku pihak-pihak anu kapangaruhan.
Kusabab urang ngadangukeun kecap "henteu" ti saha waé anu nyarios, "Abdi teu ngarasa nyaman jeung éta."
Éta ideu di balikna. Sarerea tiasa ngalakukeunana.
Tapi anjeun ngan bisa ngalakukeun éta sorangan.
Urang teu tiasa ngatur atawa mendelegasikeun ieu dina cara naon waé, tapi urang ngan saukur tiasa ngadorongna.
Sareng jalma-jalma ngalakukeun éta. Sareng urang ogé tiasa nerapkeun éta dina masarakat.
Sumuhun. Anjeun nyarios yén urang henteu gaduh démokrasi sajati sabab urang gaduh démokrasi perwakilan.
Ayeuna anjeun ogé nyebatkeun, di ahir wawancara ieu, tapi anjeun nyaritakeun ka kuring yén aya ogé masalah dina
pamilihan ieu, yén éta sabenerna henteu dilaksanakeun sacara demokratis. Sigana aya sababaraha manipulasi.
Kahiji, naha anjeun tiasa ngajelaskeun deui ka abdi sareng ka pamiarsa naon anu parantos kabuka atanapi dipikanyaho,
sareng kumaha ieu tiasa dicegah dina mangsa nu bakal datang?
Janten, kahiji-tama, hiji-hijina tindakan anu diidinan ku rahayat berdaulat di Jérman nyaéta (pamilihan).
Kuring tadi geus nyarios yén, numutkeun pamadegan kuring, éta sanés pamaréntah luhur,
sabab manéhna teu diidinan ngarobih aturan.
Tapi kitu memang kaayaanana: hiji-hijina lampah anu diwenangkeun pikeun sang raja nyaéta milih, nya éta milih kotak.
Sareng éta hartosna yén teras sabenerna kedah dipastikeun yén sahenteuna lampah pamaréntah luhur éta
sabenerna ngagambarkeun naon anu sabenerna dihaja.
Éta hartosna urang sabenerna kedah mikir, nya, urang aya di Jérman, sarta Jérman téh hiji
démokrasi jeung hiji nagara konstitusional.
Jeung di Jérman, prosés pamilihan ieu bakal lumangsung sacara tertib.
Urang teu perlu ngobrolkeun manipulasi saréréa.
Kahiji, urang tiasa nyarios yén teu aya struktur naon waé supaya éta tiasa jalan kalayan leres.
Nalika Pejabat Pangabalikeun Federal ngumumkeun hasil ahir resmi samentara dina sonten, manéhna teu
nyaho sabaraha loba distrik pamilihan di Jérman.
Manéhna teu nyaho éta. Aranjeunna geus dilaporkeun. Tapi manéhna kudu nampa sagala laporan anu asup, tapi
manéhna teu nyaho éta. Manéhna teu boga gambaran umum.
Jadi lamun anjeun nanya ka manehna sapoé saméméh pamilihan sabaraha konstituén anu sabenerna bakal milih
isukan, manehna moal bisa nyarios sabab manehna teu nyaho.
Janten aya sababaraha konstituénsi X, sareng teu aya nu nyaho di mana éta ayana saméméh pamilihan.
Teu aya pendaptaran distrik pamilihan anu terpusat.
Jadi kumaha anjeun tiasa mariksa hasilna lamun anjeun ogé teu nyaho di mana jalma-jalma keur milih, sabaraha jalma nu
keur milih, atawa kumaha maranéhna milih? Teu aya nu nyaho.
Hartina, kami ngadegkeun organisasi ieu nu dingaranan WABEO, nu nangtung pikeun observasi pamilihan.
Saéstuna éta sabenerna direncanakeun diluncurkeun dina Séptémber, pas waktu pamilihan umum anu geus
direncanakeun, teras kudu dirakit ti mimiti dina tilu bulan ku jalma-jalma anu ngalakukeunana.
Kuring yakin anjeun ogé kungsi wawancara di dieu jeung Stephanie Tsomakaeva, anu ngamimitian sakabéh ieu ti mimiti.
Jadi, hiji awéwé anu bener-bener hébat tur tangguh anu geus kerja keras pisan supaya éta bisa hasil.
Sareng jalma-jalma geus ngadaptar, jadi anjeun terang yén maranéhna téh jalma nyata, lain zombie média sosial atawa bot
atawa naon waé saperti kitu, tapi jalma nyata – anu kudu ngadaptar jeung pendaptaranana diverifikasi – nu ngawas pamilihan.
Jumlahna aya 3.700 urang nu ngalakukeun perjalanan – hiji hal anu tacan kungsi kajadian saméméhna dina sajarah Républik Federal
Jerman – pikeun ningali kumaha pamilihan sabenerna lumangsung.
Sareng ayeuna aya sababaraha aturan anu kedah diturutan nalika milih.
Contona, tempat pamilihan dibuka ti jam 8 enjing nepi ka jam 6 sonten, pamilihan téh rusiah, teu aya iklan pamilihan di jero
atawa sabudeureun tempat pamilihan, teu aya nu masihan naséhat ka jalma saha nu kudu dipilih di tempat pamilihan,
sarta euweuh nu séjén nu diidinan asup ka bilik pamilihan.
Atawa sanggeusna, éta ditutup jam genep sonten, jeung sora-sora henteu diitung saméméh jam genep sonten.
Jalma-jalma diidinan hadir jeung nyaksian sakabéh prosésna.
Sareng sanggeusna, nalika sora keur diitung, jalma-jalma ogé diidinan aya di dinya jeung nonton.
Ningali ku cara kitu sangkan maranéhna ningali naon anu keur kajadian.
Sareng nalika sadaya sora parantos diitung, panitia pamilihan pikeun distrik pamilihan éta kedah
ngumumkeun hasil pamilihan éta sacara sora jangkung.
Manéhna kudu ngumumkeun hasil pamilihan di tempat pamilihan-na supaya masarakat nyaho yén ieu téh hasil pamilihan,
anu teras kuring laporkeun ka pamingpin salajengna anu leuwih luhur, biasana petugas pamilihan kabupaten.
Sareng aya anu teu lumrah.
Leres pisan. Sareng ayeuna ieu inti na.
Ayeuna aya loba ketidakberaturan.
Ieu téh prinsip dasar tina pamilihan, pamilihan démokratis.
Sareng éta. Kahiji-tama, kedah disebutkeun yén kami parantos nampi seueur pisan eupan balik, anu matak pisan pikabungaheun.
Sareng urang tiasa nyarios yén dina 80% tina eupan balik, sagalana lumangsung kalayan saé.
Di 80% tina daérah pamilihan, salami urang tiasa nyarios ayeuna, pamilihan lumangsung kalayan leres.
Janten sakabéh aturan dasar, prinsip, jeung prinsip pamilihan ieu geus dipatuhi. Dina 20% kasus, ieu henteu kajadian.
Dina 20% kasus, maranéhna nutup tempat pamilihan jam 5:30 sonten, ngusir panitia pangawas pamilihan sabab
maranéhna teu hayang aya di dinya, sarta nempatkeun panitia pangawas pamilihan 20 méter jauhna.
Sababaraha di antarana tempat pamilihan ieu sabenerna téh gim.
Teras maranéhna dipindahkeun 20 méter deui ka tempat anu leuwih jauh, dimana tangtu anjeun moal
bisa ningali naon anu lumangsung dina tiap tumpukan.
Dina sababaraha kasus, maranéhna henteu ngumumkeun hasil pamilihan sacara sora.
Enya, loba pisan hal nu kajadian di dinya anu sabenerna teu kuduna kajadian.
Sareng upami ayeuna urang mertimbangkeun yén aliansi Sahra Wagenknecht ngan kakurangan 9.000 sora pikeun asup ka Bundestag,
urang ayeuna sacara prinsip, dina ieu, nyaéta dina total, ngan jumlah anu geus urang laporkeun, aya 300
konstituén dimana kasalahan sapertos kitu geus kajadian.
300, anu geus kami laporkeun, 300 distrik pamilihan mibanda irreguléritas ieu.
Sareng urang henteu terang sadaya jumlah pamilih di konstituén ieu, tapi tina anu urang terang, aya 99.000 sora wungkul dimana
irregularities ieu nepi ka urang teu tiasa, sacara prinsip, mastikeun naha hasil anu dikirimkeun téh sabenerna hasil
anu dipilih, sabab, sakumaha anu parantos abdi sebat, hasil pamilihan mah malah tacan diumumkeun di konstituén ieu.
Éta hartosna urang gaduh 99.000, sahenteuna 99.000 sora, lamun anjeun ngékstrapolasikeun éta – urang ngan
ningali 3.000 konstituénsi, sarta aya sakitar 90.000.
Lamun anjeun ngékstrapolasikeun éta, anjeun tiasa ningali skala anu keur urang bahas di dieu.
Teu kudu aya manipulasi, teu aya nu kudu curang atawa naon waé.
Tapi sacara prinsip, urang teu boga cara pikeun mastikeun naha naon anu sumping di kantor Pejabat Pangabalikeun Federal
peuting téh sabenerna hasil anu geus ditangtukeun sacara lokal.
Jeung teu aya itungan deui sora atawa naon waé. Jadi, sacara prinsip mah éta mah kawas kaulinan lotre anu gedé.
Jadi urang teu nyaho naha aliansi Sahra Wagenknecht miboga lima persén atawa henteu.
Kuring ngira maranéhna boga lima persén, tapi éta teu bisa diverifikasi sabab strukturna
sorangan hartina éta lain pamilihan démokratis.
Sareng upami, contona, hasil pamilihan ieu tacan diumumkeun, kumaha urang tiasa terang naha naon anu saterusna ditangtukeun
salaku hasil éta leres, atanapi naha aya anu ayeuna nambihan sababaraha surat sora atanapi
ngahapus sababaraha surat sora atanapi hal séjén.
Urang teu nyaho, sabab barang-barangna teras dilebetkeun kana amplop.
Kajadianana, poin salajengna nyaéta sababaraha kertas sora henteu dilebetkeun kana amplop nu disegel sakumaha diperlukeun, tapi
ngan saukur dilebetkeun kana kantong nu ditutup ku karet gelang, nu hartina éta kertas sora bisa dibuka jeung dirobah iraha waé.
Ulah nganggap yén maranéhna ngalakukeunana. Tapi bisa jadi maranéhna ngalakukeunana.
Sareng urang teu tiasa, dina pamilihan démokratis, sanajan méré kesan yén naon anu parantos lumangsung téh teu leres.
Utamana nalika, sakumaha anu kuring carioskeun, urang ngan boga bédana 9.000 euro jeung Sahra Wagenknecht.
9.000 sora!
9.000 sora, pas pisan. Bédana 9.000 sora.
Sareng éta téh sabenerna kitu. Éta hartosna yén pamilihan urang téh, abdi teu terang
kumaha ngomongna, tapi pasti henteu demokratis.
Aranjeunna henteu konsisten, henteu kaharti, henteu transparan.
Nepika tingkat anu kacida gedéna nepi ka éta pasti, pasti patali jeung mandatna.
Sareng ieu ayeuna parantos diadegkeun pikeun kahiji kalina hatur nuhun kana pangawasan pamilihan anu sistematis ku WABEO.
Sareng naha abdi tiasa nyieun hiji sambungan deui? Urang kakara waé ngobrolkeun referendum tadi.
Tapi lamun ayeuna urang terang yén referendum ieu dilaksanakeun siga pamilihan, sarta urang terang yén hasilna henteu
ditangtukeun ku prosés anu adil, sarta urang keur nyanghareupan mayoritas anu kacida sénsitipna di dieu – ngeunaan
patalékan naha rék ngarobih konstitusi atawa henteu – mangka
Leres pisan, éta sabenerna patarosan abdi.
Leres pisan, éta hiji patarosan. Janten, pikeun ngarobih konstitusi, urang peryogi kuorum.
Hartina, sawatara warga anu sabenerna ilubiung dina pamilihan ieu.
Sareng teras kedah aya mayoritas tinangtu di antara jumlah pamilon ieu.
Jadi, lamun anjeun saukur nurunkeun kuorum sakedik kieu – nyaéta sacara téoritis urang gaduh mayoritas dua pertiga pikeun
amandemen konstitusi, tapi anjeun nyebut, enya, tapi hanjakalna ngan 39,8 persén jalma anu milih jeung henteu nepi ka 40
persén jalma anu milih – mangka amandemen konstitusi ieu gagal.
Sumuhun, sareng urang teu tiasa ngadalikeun éta upami hasil pamilihan, jumlah pamilih sareng sajabana dina kecap séjén, hasil
di tempat pamilihan ieu henteu diumumkeun sacara umum jeung urang sahenteuna boga hiji jalma anu calik di unggal tempat pamilihan
atawa di unggal distrik pamilihan anu ngadangukeun, nyatet, teras masihan ka urang hasilna supaya urang tiasa
mariksa, hasil anu pamustunganana ditangtukeun sabenerna nyaéta hasil anu diumumkeun di tempat pamilihan.
Janten, pikeun manggihan jalan urang kana démokrasi langsung.
Pikeun malahan mertimbangkeun ngarobah konstitusi nasional, urang kudu mastikeun yén urang aktip ngawas pamilihan.
Jadi, lamun abdi ngartos leres, paninjau pamilihan diperlukeun di mana-mana.
Sumuhun, anjeun tadi nanya naon anu tiasa abdi lakukeun.
Salian ti ngadegkeun sél ieu, anu merlukeun usaha anu gedé, abdi pasti nyarankeun ngadatangan situs wéb wabeo.de.
Taun payun, abdi yakin bakal aya pamilihan nagara di Baden-Württemberg,
Mecklenburg-Pomérania Kulon, jeung Saxony-Anhalt.
Pamilihan ieu bakal diobservasi di sakuliah nagara pikeun kahiji kalina.
Anjeun tiasa ngadaptar di dinya, ngabuktikeun idéntitas anjeun, sareng éta meryogikeun biaya £6,50.
6,50 euro sabab aya prosés verifikasi ieu, anu rada rumit, tapi éta ngajelaskeun yén aya jalma nyata di balikna.
Sareng teras urang tiasa parios sadayana sacara gembleng:
Naha anu diumumkeun di ahir téh sabenerna hasil anu kaluar di tempat pamilihan, atawa di
distrik pamilihan? Jeung éta téh matak pikabungaheun.
Sareng ieu bisa jadi henteu kitu – hiji administratur distrik, anjeunna wali kota Speyer, anu tuluy ditulis ku hiji pangamat
pamilihan – abdi kedah nyebatkeun ieu di dieu salaku fakta leutik... Saéstuna, éta lain saukur gosip leutik, tapi sabenerna
pisan sedih – manéhna nulis pikeun ngeluh ngeunaan kumaha dirina diperlakukeun salaku pangamat pamilihan di tempat pamilihan.
Teras walikota Speyer ieu, dina kapasitasna salaku pejabat pangabalikeun hasil distrik, sabenerna ngabales surat
bari nyebutkeun yén, nurutkeun anjeunna, éta téh kacida parahna lamun aya jalma nu datang pikeun ngawas pamilihan.
Kusabab éta sacara dasarna ngandung harti yén pamilihan téh henteu dilaksanakeun kalayan bener, sahingga
ngaleungitkeun legitimasi démokrasi urang. Bayangkeun wé éta.
Sifat umum pamilihan téh salah sahiji prinsip dasar dina undang-undang pamilihan jeung peraturan pamilihan urang.
Teras aya hiji pejabat pangabalikeun hasil pamilihan distrik anu mumpuni sarta nyarios yén, tina sudut pandangna, kanyataan yén
aya jalma anu hayang ngawas pamilihan, anu hayang mariksa naha naon anu keur lumangsung di dieu – anu sok
urang sebut minangka lampah kedaulatan, hiji-hijina lampah kedaulatan – dilakukeun kalayan leres.
Éta bakal katingali siga maranéhna teu percaya ka maranéhna, ngan kusabab maranéhna nangtung di dinya.
Sareng kitu kaayaanana. Bayangkeun wé éta.
Walikota boga pamadegan kieu ngeunaan jalma-jalma anu sabenerna tanggung jawab kana ayana manéhna dina jabatan ieu ti mimiti.
Pisan pikaresepeun. Pisan saé. Bapak Ludwig, hatur nuhun pisan parantos nyarita ka kami!
Éta téh sabenerna pangalaman anu muka panon. Luhureun sagalana, ayeuna geus bisa ningali léngkah-léngkah
naon waé anu sabenerna bisa dicandak ku unggal individu.
Kahiji, anjeun tiasa aub dina ngawas pamilihan.
Abdi yakin anjeun tiasa ngahubungi WABEO.
Teras anjeun tiasa ningali kumaha anjeun tiasa ngadamel sél atanapi ngagabung kana sél anu parantos aya.
Teras anjeun tiasa waé ngalakukeunana. Kabébasan dimimitian ku henteu.
Kuring pikir ayeuna anjeun parantos masihan kami sababaraha léngkah awal ngeunaan kumaha sabenerna urang tiasa
ngalaksanakeun ieu, sangkan warga tiasa nyokot deui kadali.
Hatur nuhun pisan pikeun wawancara anu kacida muka panon!
Hatur nuhun pisan parantos ngidinan abdi aya di dieu.