Tukiangalia hilo, nani anapaswa kulishughulikia?
Nimeanzisha kituo changu mwenyewe pamoja na baadhi ya wenzangu, ambayo ina maana:
Kituo cha uchunguzi, tathmini upya, mashtaka ya kisheria na kuzuia uhalifu dhidi ya ubinadamu.
Watu wengi daima huuliza, kwa nini uhalifu dhidi ya ubinadamu?
Kwa sababu tulichokiona hapa ilikuwa uhalifu dhidi ya ubinadamu.
Watu wameteswa. Madaktari bado wanateswa leo.
Madaktari wanapelekwa gerezani kwa kufanya kazi yao.
Mfanyakazi mwenzangu Rainer Fuellmich yuko gerezani Göttingen. Yeye pia ni mwalimu mzuri sana.
Upatanisho unaweza kutokea tu ikiwa tutabadilisha mazingira ya kisiasa.
Kwa sababu ya hali za kisiasa tulizozikuta, ambapo tunajikabidhi mamlaka kwa urahisi, hazitawahi kusababisha tathmini sahihi.
Kwa sababu, kama nilivyosema, basi watendao wenyewe wangelazimika kukubaliana na kile walichokifanya.
Hakuna anayeweza kudhani kwamba wale waliotenda uhalifu huu dhidi ya ubinadamu watasimama na kusema: Ndiyo, tulifanya hivyo.
Na sasa tunataka kushtakiwa mahakamani, mbele ya majaji tuliowachagua wenyewe, mbele ya waendesha mashtaka
tuliowachagua wenyewe, ili waweze kuhukumu kama tulichokifanya kilikuwa sahihi au kilikuwa kibaya.
Majaji, ambao miezi mitatu iliyopita, kabla ya kutoroshwa kwa faili za RKI, wote waliniambia walikuwa wamefanya
kila kitu kwa usahihi wakati huo, sasa ghafla wanatakiwa kupitia tena kesi hiyo... Hiyo pia haitafanikiwa.
Itatumika tu ikiwa... – na Ralf Boes ameitangaza tu, na nakubaliana na Ralf Boes na
wengine wengi. Tafadhali angalia tovuti aliyotaja.
Ninaamini tunahitaji kupitia majimbo ya shirikisho.
Kila jimbo la shirikisho lina katiba yake mwenyewe.
Na kwa kuwa ni katiba tofauti, kila katiba katika serikali ya shirikisho inaturuhusu kurekebisha katiba hizi.
Tuna nguvu mikononi mwetu. Wewe tu hujui.
Leo, ninamkaribisha kwa moyo mkunjufu wakili Ralf Ludwig kwenye studio yetu ya Kla.TV.
Habari.
Katika maandamano huko Berlin, ulisema kwamba tuna nguvu mikononi mwetu, lakini hata hatujui.
Naam, mimi pia sijui. Hata sijui ni aina gani ya nguvu niliyonayo mikononi mwangu.
Na sijui hata jinsi ninavyopaswa kuathiri maamuzi ya kisiasa, jinsi hiyo inavyofanya kazi.
Unaweza kutusaidia, unaweza kunisaidia, unaweza kuwasaidia watazamaji kidogo?
Ndiyo, kwa kanuni si vigumu sana.
Tuna majimbo 16 ya shirikisho nchini Ujerumani, na kila jimbo la shirikisho lina katiba yake.
Na kila katiba ya jimbo – isipokuwa ile ya Hesse, lakini kimsingi ikiwa ni pamoja na Hesse – kila
katiba ya jimbo inatoa uwezekano wa sheria za umma.
Hii ina maana kwamba watu wanaoishi katika jimbo husika la shirikisho wanaweza kutunga sheria zao wenyewe.
Na hawawezi tu kutunga sheria, bali pia wanaweza kurekebisha katiba husika ya jimbo.
Ili waweze kubadilisha sheria za kuishi pamoja, sheria za muundo, za muundo wa kisiasa,
katika jimbo lao la shirikisho ikiwa wanataka.
Hii inahitaji wingi fulani. Hii ina maana kwamba daima kuna hatua tatu zinazohusika.
Hatua ya kwanza ni ombi la raia. Hii inamaanisha kwamba unaleta wazo.
Unapaswa kukusanya idadi fulani ya kura.
Ya pili ni kile kinachojulikana kama kura ya maoni.
Hii inamaanisha kwamba lazima uthibitishe kuwa idadi fulani ya watu nchini wana nia na mada hii.
Hii daima huwa ni hatua ngumu zaidi, na mara tu unapovuka hatua hii, ni kama uchaguzi, kama tunavyoujua, kisha Jumapili, watu
huitwa kwenye vituo vya kupigia kura na wanaweza kupiga kura kuhusu suala hili la kisiasa au sheria inayopendekezwa au kitu
kama hicho, na kisha wanaweza kusema, "Sisi, kama watu katika jimbo hili la shirikisho, tunataka iwe hivi au hivi, au
tunataka sheria hii ipo, au tunataka kanuni hii au ile kanuni."
Kimsingi, hili limetolewa katika katiba ya kila jimbo.
Na hiyo inamaanisha kwamba, tukitaka, tunaweza kuingilia maamuzi ya kisiasa wenyewe, badala ya tu kuweka tiki kwenye kisanduku
mara moja kila baada ya miaka minne au mitano na kutumaini kwamba watu sahihi watachaguliwa na kufanya maamuzi sahihi.
Ah, ndiyo. Na katiba za majimbo – sasa nimechanganyikiwa kidogo... Pia tuna Sheria Msingi.
Hicho ni nini? Kwa namna fulani, haifanyi kazi katika ngazi ya shirikisho, inafanya
kazi tu katika ngazi ya jimbo. Kwa nini hivyo?
Ndiyo, vizuri, bila shaka tuna Sheria Msingi, na Sheria Msingi kwa kweli huitwa Sheria Msingi – si Katiba ya
Ujerumani au Katiba ya Kijerumani, bali "Sheria Msingi ya Jamhuri ya Shirikisho la Ujerumani".
Hii ina sababu za kihistoria, bila shaka. Baada ya Vita vya Pili vya Dunia, Ujerumani iligawanywa.
Ujerumani ilikaliwa, ikikaliwa na nguvu tofauti, kwa kweli na nguvu nne zilizoshinda,
na Ujerumani iligawanywa kivitendo kimkoa.
Hii ilimaanisha kwamba umoja wa kijiografia wa Milki ya Ujerumani haukuwepo tena.
Na kisha Vita Baridi ilianza, kati ya Magharibi na Mashariki, hasa Urusi – na wakati huo Umoja wa Kisovyeti.
Na mataifa ya Magharibi yalikuwa na maoni tofauti kuhusu jinsi ya kushughulikia Ujerumani, jinsi ya kuitendea
Ujerumani, na jinsi mustakabali wa Ujerumani unavyopaswa kuwa.
Na ndiyo, hilo lilisababisha kuanzishwa kwa Jamhuri ya Shirikisho la Ujerumani mwaka 1949, na Jamhuri ya Shirikisho la
Ujerumani ni, bila shaka, sehemu tu ya Reich ya Ujerumani nzima.
Na wakati huo bado ilidhaniwa kwamba hatimaye suluhisho lingepatikana, suluhisho kwa Ujerumani yote, na ndiyo sababu
katiba ya Ujerumani haikutengenezwa, kwa sababu katiba ingeweza kutengenezwa tu kwa eneo lote la Reich, eneo la zamani la
Reich, eneo lote la Ujerumani, na hivyo iliitwa Sheria Msingi.
Hiyo kimsingi ni sheria ya msingi ya nguvu tatu za Muungano zilizoshinda, ambayo kisha ilijadiliwa na
wanasiasa huko Herren-Chiemsee, kwa kiasi fulani.
Na Sheria hii ya Msingi pia ilidumu baada ya muungano.
Hata hivyo, ingawa imepangwa katika Sheria Msingi, katiba ya Ujerumani nzima
haikutengenezwa, bali Sheria Msingi iliendelea kuwa katiba.
Na mimi daima nasema kwamba katiba inaweza kuwa katiba tu ikiwa ina mfalme.
Na mwenye mamlaka mkuu si, kama Carl Schmitt anavyosema tu, yule anayeamua hali ya
hatari, bali yule anayeweza kubadilisha sheria.
Na katiba yetu haitoi fursa kwa watu kubadilisha sheria.
Hii ina maana kwamba Sheria Msingi haiwezi kuwa katiba kwa maana hii, kwa sababu Sheria
Msingi haitambui mamlaka yoyote ya kiutawala.
Au kitendo pekee cha mamlaka tunachokijua sisi kama raia ni uchaguzi – kuchagua Bundestag kila baada ya miaka minne.
Na hiyo ndiyo ushiriki pekee wa watu katika Jamhuri ya Shirikisho la Ujerumani.
Vinginevyo, hakuna kitu kilichopangwa. Hakuna sheria maarufu.
Ingawa Kifungu cha 20 bado kinabainisha kwamba mamlaka ya juu huamua sera kupitia uchaguzi na kura
za maoni, hakuna kura za maoni nchini Ujerumani.
Hakuna sheria ya upigaji kura, na kwa hivyo hakuna kura.
Kisha kuna Kifungu cha 146, kinachobainisha kwamba watu wa Ujerumani wanaweza kupitisha katiba mpya au katiba.
Wanasheria wengi wa katiba wanasema kwamba aya hii au kifungu hiki hakitumiki, kwamba kanuni hii haitumiki.
Mtu anaweza kujadili hili kwa undani, lakini katika kila katiba ya jimbo nchini Ujerumani kuna uwezekano kwa watu kuingilia kati
kikamilifu katika mchakato wa kutunga sheria kupitia hatua tatu nilizotaja, ili wao wenyewe waunde
sheria, na hivyo kubadilisha sheria hizo wenyewe.
Na si tu kwamba kanuni za utekelezaji zinaweza kubadilisha sheria, bali pia – kama nilivyosema, kwa dokezo fupi kuhusu
Hesse – zinaweza kubadilisha katiba katika kila jimbo la shirikisho, yaani kubadilisha sheria za kuishi pamoja kwao.
Kuna maadili mawili muhimu yanayopaswa kuheshimiwa.
Hiyo daima ni kanuni ya demokrasia, ikimaanisha kwamba kila uamuzi wa kisiasa lazima uweze kutokana na mapenzi ya watu.
Ya pili ni dhamana ya hadhi ya binadamu. Kwa hivyo hatupaswi kubadilisha sheria kwa njia
ambayo dhamana ya hadhi ya binadamu itaondolewa.
Lakini hizo ndizo tu kanuni, na ndani ya kanuni hizo, watu katika kila jimbo la shirikisho wanaweza kuamua wenyewe.
Kwa mfano, tunaweza kuamua kwamba hatutaki tena kuchagua serikali ya jimbo au bunge la jimbo kila miaka mitano
(sahihi: minne), bali tunataka kuchagua kila miaka miwili.
Au tunaweza kuamua kwamba hatutaki tena serikali ya jimbo, bali bunge la jimbo litenge
wasimamizi watakaotekeleza kazi fulani na kadhalika.
Kwa nadharia, tunaweza pia kuondoa Bunge ikiwa tungekuwa na mbadala ambao, badala ya
kuwakilisha mapenzi ya kidemokrasia, ungeyadhihirisha.
Kwa hivyo tunaweza kubadilisha mengi, lakini ni tu katika ngazi ya jimbo, siyo hasa katika ngazi ya kitaifa.
Ndiyo, inavutia sana. Na mchakato kama huo unaanzishwaje?
Tuchukulie kwamba tungetaka kubadilisha kitu katika muundo huu wote wa kisiasa, au kwamba tungetaka kubadilisha
uteuzi wa majaji, kwa mfano, au hata wa mashtaka ya umma, ili wasiteuliwe tena na Wizara ya Sheria, bali na watu.
Unawezaje kufanya hivyo? Unawezaje kuchukua hatua?
Kimsingi, kama nilivyosema, sheria zote, ikiwa ni pamoja na katiba za majimbo, zinaweza kubadilishwa.
Na kwa kanuni, mtu yeyote anaweza tu kuanzisha mpango; mtu mmoja au wawili wanaweza kuanzisha mpango...
…Basi, sisi wawili?
Tunaweza wote wawili – vizuri, labda sasa hivi siwezekani, kwa sababu hatuishi katika jimbo moja, lakini kwa kanuni, ndiyo.
Kama tungekuwa tunaishi katika jimbo moja la shirikisho, tungeweza tu kusema kwamba tunataka mabadiliko ya sheria.
Kisha tunatayarisha rasimu ya mswada, kama tunavyoiona – kwa maneno mengine, kile tunachofanya.
Mhm.
Pia kuna tofauti. Unaweza pia kuwasilisha maswali ya umma, ambayo yanamaanisha kwamba Bunge linapaswa kushughulikia maswali
fulani na kufanya kikao cha bunge ili kushughulikia suala hilo.
Lakini sasa, chini ya sheria maarufu, sisi wawili tunaandika mswada, kwa kusema, na kuwasilisha,
kawaida kwa kamati inayoongoza ya bunge la jimbo.
Na kisha itatangazwa kawaida kabisa kwamba sasa hapa inazinduliwa mpango wa wananchi, kutokana na mabadiliko haya ya sheria.
Na kisha tunaweza kuanza na kukusanya kura kwa ajili ya marekebisho haya ya kisheria tuliyonayo.
Na mara tu tutakapofikia kowamu fulani – katika hatua ya kwanza ni kidogo, katika baadhi ya nchi ni kura 6,000 au
5,000 tu – mara tu tutakapopata kura hizi, tunaruhusiwa kuanzisha kile kinachoitwa kura ya maoni.
Hii ina maana kwamba bunge la jimbo litazingatia ombi maarufu na linaweza kulikubali au kuto
kulikubali. Katika hali hiyo, hakutakuwa na kura ya maoni.
Kisha inafika kwenye kura ya maoni, na kwa kura ya maoni, lazima ukusanye idadi fulani ya sahihi ndani ya
kipindi fulani cha muda, kawaida kati ya miezi sita na minane.
Na mara tu kikomo hiki kitakapovuka, bunge la jimbo litachunguza tena suala hilo na
kuamua kama kitakubali mpango wa kisheria au la.
Na kama hataki kuidhinisha, basi kutakuwa na kura ya maoni, ambayo ni kama uchaguzi.
Kisha raia wanaitwa kupiga kura Jumapili.
Na kisha husemwa: Sawa. Wananchi wanaulizwa kama wanataka sheria hii, ndiyo au hapana.
Kama ulivyosema katika maandamano huko Berlin, uamuzi wa mwisho lazima tena ufanywe na watu.
Hivyo basi, hii inaweza kuanzishwa katika vitendo kupitia katiba hizi za kitaifa.
Ndiyo, hasa. Wakati wa janga la virusi vya korona, tumeona jinsi siasa zilivyovamia maisha ya watu.
Na nadhani ni lazima iwezekane kwa watu kujitetea dhidi ya sera hizi za kuingilia.
Na kile nilichoelezea sasa hivi, hatua hizi, hatua hizi tatu, zinachukua milele.
Na hadi wakati huo, bila shaka, hatukuweza kuzuia chochote.
Na ndiyo maana pendekezo langu ni kwamba kwanza kabisa tuandike haki inayoitwa ya veto katika katiba zote za majimbo.
Kwa hivyo, tunasema kwamba kila sheria na kila kanuni iliyopitishwa na serikali ya jimbo
itaanza kutumika baada ya miezi mitatu angalau.
Katika miezi hii mitatu, watu wenye idadi fulani wana muda wa kukusanya saini.
Na ikiwa watakuwa na idadi fulani ya sahihi, nadhani ni asilimia mbili na nusu ya idadi ya watu, lakini hilo linaweza
kubadilishwa, basi kutakuwa na kura ya maoni kuhusu sheria hii.
Kwa sababu basi asilimia mbili na nusu kimsingi walisema, hatutaki sheria hii.
Ambayo si ndogo. Namaanisha, asilimia tano ni kundi ndani ya bunge la jimbo.
Hivyo basi, asilimia mbili na nusu wanasema hatutaki hili.
Kwamba idadi yote ya watu, yaani raia wa jimbo husika la shirikisho, wapige kura
kuamua kama wanataka sheria hii au kanuni hii.
Lakini ikiwa mbunge atatambulisha kanuni au sheria – kwa sababu anasema ni dharura kabisa, tunapaswa kuifanya haraka
sasa – na asipotolea kipindi cha miezi mitatu, basi ni lazima kupiga kura juu ya sheria hii, juu ya kanuni hii.
Ili tusije tukajikuta katika hali ambapo wabunge wanokimbilia kupitisha sheria.
Mimi daima nasema kwamba kama watu wangeweza kupiga kura juu ya hitaji la kuvaa barakoa, hangetangazwa.
Ndio, sharti la kuvaa barakoa liliingizwa karibu usiku kucha katika operesheni ya siri, na ndilo lililosababisha mwanzoni
hofu ambayo kisha ikawa sharti kwa watu kupata chanjo, kwa mfano.
Na lazima tuseme kwamba ikiwa wanataka kupitisha sheria kwa kificho cha giza, tuseme, ambazo zitakazotumika ndani ya muda
mfupi, basi wanasiasa lazima mara moja na kila mara waweke sheria hizi kwa kura ya umma ili watu waweze kusema "hapana" ikibidi.
Hiyo ndiyo haki hii ya veto, mamlaka ya mwisho ya kufanya maamuzi, kama ninavyosema kila mara. Ndiyo.
Watu wanaweza kusema "hapana" na mambo hayawezi kufanywa kwa njia hii.
Tunaweza kufanya hivyo. Tunaweza kufanya hivyo katika kila jimbo la shirikisho.
Na hilo lingeifanya iwe wazi kwa wanasiasa kwamba kila sheria wanayotunga – sasa, kwa mfano, katika ngazi
ya shirikisho, ilikuwa hasa madeni haya waliyoyapata.
Lakini, kwa mfano, pia ingekuwa inawezekana kusema... Hata kwa sheria za shirikisho, Baraza la Shirikisho lazima likubali.
Na ikiwa sisi, kama watu wa mataifa ya shirikisho, tutaambia serikali kwamba hawaruhusiwi kukubaliana
na hili, basi madeni haya, kwa mfano, hayangetokea.
Na sisi, kama idadi ya watu, lazima tuwe na nguvu hii, ili tusipoteze tu kupiga kura mara moja na kisha tusipate udhibiti
juu ya kile wanasiasa wanachofanya katika kesi binafsi, muungano gani unaoundwa, jinsi wanasiasa wanavyoamua,
bali sisi, kama raia, tuweze kusema wakati wowote juu ya kila suala la kisiasa, "Hatutaki hilo."
Je, tayari kuna dalili kwamba makundi yanayofanya kazi katika mwelekeo huu, kwamba yamechukua hatua?
Ndiyo, wazo lililopo nyuma ya yote ni kuifanya iwe isiyo na kituo kikuu kabisa.
Kwa hivyo hatutaki aina fulani ya shirika kuu ifanye hivyo.
Badala yake, kimsingi tulisema kwamba mambo mawili ni muhimu sana kwetu.
Makundi na mashirika yanayofanya hivi lazima wenyewe wawe na mwingiliano wa kidemokrasia kwa njia fulani.
Tunasema, fanya maamuzi yanayotegemea kukubali kila wakati.
Hii inamaanisha kwamba ikiwa tunataka kuwa na demokrasia halisi, lazima kwanza tuitende wenyewe kwa kiwango kidogo.
Hii inamaanisha kwamba hatuwezi kudai kwamba jamii yetu iwe ya kidemokrasia.
Na sisi wenyewe, kwa kiwango kidogo, katika eneo tunalofanyia kazi, hatufanyi kazi kwa njia ya kidemokrasia miongoni
mwetu, wala hatufanyi kazi kwa njia inayotegemea kukubaliana.
Hivyo basi, hiyo ni uamuzi muhimu katika mazingira haya.
Na hoja ya pili ni kuzingatia jinsi tunavyoweza kuhamasisha watu wengi iwezekanavyo ili kuhakikisha kuwa
sahihi za kutosha zinakusanywa kwa ajili ya kura ya maoni kama hiyo, au awali kwa ajili ya ombi.
Na hili linapaswa kuwa limepangwa kote bila kituo kikuu, likifanywa na seli ndogo ambazo ziko katika nafasi
bora zaidi ya kuamua kwa ngazi ya eneo kuliko mtu yeyote katikati kuhusu masuala yapi, nini kinachovutia, n.k.
Na kuna mipango mingi sana inayoundwa sasa hivi.
Kwa kweli tulipendekeza tu na kusema, "Haya, fanya kitu."
Na sasa tumekaribishwa Baden-Württemberg.
Kuna mzunguko mkubwa wa mipango inayotaka kufanya hivi, inayotaka kuitekeleza.
Nimetoka tu Saxony-Anhalt, muda mfupi kabla ya mahojiano haya. Nilikuwa Güsten, Saxony-Anhalt.
Idadi kubwa ya wanachama na vyama vya mitaa kutoka kwa shirika la ngazi ya chini la DieBasis, ambalo pia lina nia katika
aina hii ya demokrasia ya ngazi ya chini, walikutana huko.
Na ndivyo hasa tulivyofanya. Kimsingi, tulijadili tu kwa nini mtu yeyote anapaswa kuchagua chaguo la msingi.
Na kwa kushangaza, hiyo ilikuwa hasa matokeo:
Kwa sababu sisi ndio hatimaye tunaoakisi aina hii ya demokrasia ya ngazi ya chini – ambapo maamuzi hufanywa kwa kanuni ya
subsidiarity kutoka chini kwenda juu na si tena kutoka juu kwenda chini, ambapo mamlaka yamepangwa kwa njia isiyo ya kati,
ambapo maamuzi yote muhimu hufanywa kwa ngazi ya mtaa, na ambapo kila mtu anashiriki katika maamuzi yote ya kisiasa.
Hiyo ndiyo hasa sifa ya kipekee ya kambi. Na tunataka kuwasilisha hilo kwa nguvu zaidi kwa ulimwengu wa nje.
Hivyo basi, wazo hili hasa: maamuzi hufanywa chini, si juu.
Hatuhitaji ofisi kuu kutufanyia maamuzi; badala yake, maamuzi yote muhimu yanayoathiri maisha yetu hufanywa hapa hapa.
Na kisha, kwa kanuni, ikiwa una eneo kubwa la ardhi na kadhalika, maamuzi ya kienyeji pia yanaweza kufanywa
kwa pamoja, ili kupatikana maamuzi yanayowafaa wote.
Ndiyo, inavutia sana, kwa sababu kila mara unasikia watu wakisema kwamba wale walio juu hufanya
wanachotaka nasi na hatuwezi kufanya chochote kuhusu hilo.
Wanapaswa kuvumilia yote hayo, kama mvua na theluji.
Breki ya deni inaachiliwa na nchi yetu iko katika kuanguka huru.
Lakini ni ya kuvutia sana kwamba hatimaye njia inapatikana.
Nifanye nini sasa, kwa mfano, ni wapi ningeweza kujiunga ikiwa ningependa, kama ulivyosema,
kurudisha nguvu ambayo kwa kweli ni yangu? Nifanye nini?
Kwanza kabisa, inatosha tu kuanzisha kikundi katika mtaa wako.
Au hata haihitaji kuwa kikundi; tunaita seli.
Kwa hivyo, mkutane tu na marafiki katika mtaa wenu – bora zaidi katika mtaa wenu – muungane na watu.
Na soma, kwa mfano, "Kwa Nini Kondoo Wanyamye?" ya Rainer Mausfeld.
Kwa sababu Rainer Mausfeld amechambua kwa undani sana katika kitabu hiki jinsi muundo wetu wa kisiasa unavyofanya kazi kwa
kweli, kwa nini hatuna sauti, kwa nini tuna demokrasia ya uwakilishi ambayo haina uhusiano wowote na
demokrasia na haituruhusu kufanya maamuzi yetu wenyewe.
Lengo ni nini? Bwana Mausfeld anasema nini?
Bwana Mausfeld kimsingi anasema kwamba hii, katika kuanzishwa kwa Marekani, ni kimsingi
katiba ya kwanza, katiba ya kwanza ya kidemokrasia.
Naam, kuna mjadala fulani kuhusu hilo; katiba ya Poland ilikuwa ya haraka zaidi.
Lakini katiba ya kwanza kuu ya kidemokrasia ilikuwa, bila shaka, Katiba ya Marekani.
Na Waasisi wa Marekani kwa kweli walibishana kuhusu hili wakati huo:
Je, tunataka kuanzisha demokrasia ya moja kwa moja, ambapo tunawahusisha watu katika kufanya maamuzi, au tunataka demokrasia
ya uwakilishi – ambayo kwa kweli ni kinyume cha maneno?
Demokrasia ya uwakilishi – ni uwakilishi au ni kidemokrasia – hivyo demokrasia ya
uwakilishi, ukifikiria kwa undani zaidi, ni kinyume.
Na wakati huo, ilieleweka kwamba kama tungekuwa na mamlaka halisi ya kidemokrasia ya ngazi ya chini, utajiri wa matajiri ungekuwa
hatarini, kwa sababu maskini wangeweza kisha kwa njia ya kidemokrasia kuamua kwamba
pesa au mali zisambazwe kwa njia tofauti.
Kwa hivyo ilikuwa ni kwa kuzingatia kiuchumi tu, bila shaka.
Kisha tukafikiria jinsi bado tungeweza kuitaja kuwa demokrasia, lakini tukaiunda kwa namna ambayo si demokrasia.
Na hiyo ndiyo demokrasia ya uwakilishi tuliyonayo sasa.
Kwa hivyo, kama nilivyosema, kile ulichosema sasa hivi, jinsi watu wanavyokipitia, ndivyo ilivyo kweli.
Wale walio juu wanafanya kitu na hatuwezi kuamua chochote.
Hisia hii si ya udanganyifu, bali ni hivi: tunabeba msalaba wetu, na basi...
Na hayo tu, hatujui chochote kabisa!
Kwa hivyo, yeyote aliyepiga kura kwa CDU sasa huenda hakuwa akitarajia kuishia na sera za kijani zaidi kuliko hapo awali chini
ya chama cha Wajani, ambacho walipiga kura kuondoa madarakani.
Huenda hilo halikuwa kile watu walichotaka.
Sijui, lakini nadhani hawakutaka, vinginevyo wangepiga kura kwa chama cha Kijani na si CDU.
Lakini hawawezi kufanya chochote. Sasa watakaa hapo kwa miaka minne, na kisha watu watafikiri, sawa, wakati ujao tutawaonyesha.
Lakini mara hii hatupigi kura CDU, tunapiga kura SPD.
Hicho ndicho tunachokipitia kila mara. Kisha hakuna kinachobadilika tena.
Kisha wanashangazwa kabisa kwamba wengine wanapokuja, hakuna kinachobadilika tena.
Kwa sababu hatuwezi kuathiri maamuzi ya kisiasa ya mtu binafsi.
Na tunaweza kufanya hivyo kwa kanuni chini ya katiba za majimbo, lakini hatufanyi.
Rainer Mausfeld anasema hivyo. Wao ni kama wachawi wa udanganyifu wakiwa wamesimama mbele yake.
Milango hii ipo, na wataalamu wa udanganyifu wa macho, wachawi, wanasimama mbele yake na kwa ufanisi
kuificha kwetu, milango ambayo kwa kweli tunaweza kupita.
Na demokrasia ya uwakilishi inaweza kuelezwa kama oligarkia ya eliti, oligarkia ya
uchaguzi, aristokrasia, au chochote unachopenda.
Kwa sababu tunaruhusiwa kuchagua kutoka kwa idadi fulani ya watu wa hadhi ya juu wale watakaotutawala kwa miaka minne ijayo.
Lakini kwa kweli hatuna chaguo la kubadilisha chochote.
Tunaweza kufanya hivyo tu ikiwa tunaweza kuingilia maamuzi ya kisiasa ya mtu binafsi.
Na vizingiti ni virefu sana. Hilo ndilo hatuwezi kufanya kwa sasa.
Na wazo la uhuru huanza na hapana.
Kwa hivyo, kuhusu mradi huu niliouanzisha Berlin, ni lazima kusema kwamba tunahitaji kuweka mamlaka ya
kufanya maamuzi, mamlaka ya mwisho ya kufanya maamuzi kwa masuala ya kisiasa binafsi, mikononi mwa watu.
Lazima tuamue: je, tunataka kuondoa breki ya deni?
Lazima tuamue jinsi mfumo wetu wa elimu ulivyopangwa.
Lazima tuamue jinsi mfumo wetu wa haki ulivyopangwa.
Lazima tuamue tunataka nishati yetu iwe vipi na kadhalika na kadhalika.
Tunaweza kufanya maamuzi haya yote wenyewe.
Na ninasisitiza kwamba hakuna mtu binafsi anayeweza kufanya uamuzi mbaya zaidi kuliko
mtaalamu yeyote au yeyote aliyeteuliwa kuwa mtaalamu.
Wanakaribishwa kutoa ushauri na maoni yao kuhusu suala hilo.
Lakini kwangu mimi, naamini nina uwezo kamili wa kufanya maamuzi yangu mwenyewe, na nina imani kila
mtu mwingine nchini Ujerumani atafanya vivyo hivyo.
Naam, kutokana na sera za miaka ya hivi karibuni, inapaswa kuwa wazi kwa kila mtu kwamba wangeweza kufanya kazi bora wenyewe.
Hivyo ningeweza kuanza kuanzisha tawi katika eneo langu na kuchukua hatua hapo.
Lakini ningeweza kupata vichocheo wapi, kwa mfano, au kupokea maoni?
Je, kuna tovuti ambapo mtu anaweza kujifunza zaidi kuhusu hili? Unaweza kutupa dokezo?
Hivyo tovuti bado haipo mtandaoni, lakini "freiheit-beginnt-mit-nein.de" ipo.
Kama inavyosema hapa: Uhuru huanza na hapana.
Ukurasa huu pia unaweza kuwa mtandaoni wakati usaili huu utakapochapishwa.
Kwa sasa tuko katika hatua za mwisho za kukamilisha. Taarifa zitapatikana wakati huo.
Lakini wazo liko pale, na pia kutakuwa na fursa ya kujenga mtandao.
Lakini chaguo la mtandao litaandaliwa kwa njia ambayo utalazimika kuunganisha mtandao kwa njia ya analogi.
Na hiyo inaweza kisha kuzalishwa tena kwa njia ya kidijitali. Kwa hivyo hatutaki watu
waunganishe mitandao kwa njia ya kidijitali.
Ili watu, kama tunavyoshuhudia sasa, waandikiane kwenye mitandao ya kijamii na kadhalika, waonyeshe
hasira zao, wawe na mawazo mengi, waandike mambo mengi.
Badala yake, watu wanahitaji kujenga mtandao wa mahusiano kwa kukutana ana kwa ana katika eneo lao.
Na ikiwa wameunganishwa kwa njia ile ile, basi pia wanaweza kuonyesha kwenye tovuti kwamba sisi ni
kikundi au seli, tuko hapa, tunataka kufanya kitu.
Kisha pia wanaweza kutafuta msaada kutoka kwa wengine, kutoa msaada kwa wengine, na kadhalika.
Lakini sisi tunajihusisha hasa na mitandao ya analogi.
Tunataka watu wajenga mtandao wa mawasiliano miongoni mwao katika ngazi ya eneo, waanze kujadili mambo pamoja na kuweka
wazo hili akilini: tunaweza kubadilisha jamii hii kwa hatimaye kukusanya saini za kutosha kwa ajili ya kura ya maoni.
Kwa sababu hatua hii ya pili ni ngumu sana; kupata sahihi 200,000 ni ngumu sana. Katika Saxony ni 450,000.
Lakini tunaweza kufanya hivyo ikiwa watu watajenga mtandao kabla.
Na wanapaswa kushiriki katika mijadala ya kisiasa miongoni mwao.
Lakini pia wanapaswa kujifunza jinsi ya kuunda nafasi ya mjadala – hili ni jambo ambalo Rainer Mausfeld pia analitaja –
ambapo wanaweza kujadili masuala kwa uwazi, kwa haki na kwa kidemokrasia, na ambapo hata maoni makali yanavumiliwa.
Hakuna kuta za moto. Maoni makali ni muhimu katika kuunda maoni katika demokrasia. Maoni makali hayashindi kamwe.
Lakini ni muhimu ili kupata maoni mazuri ya kijamii na msalaba mzuri wa kijamii, bila kujali jamii ni kubwa kiasi gani.
Na hilo ndilo watu wanajifunza. Hilo ndilo wazo letu, kwamba waanze kujadili mambo kati
yao kwa njia hii, ili waelewe kwa njia hii:
Kwa kweli tunafanikaje kufanya maamuzi ambayo kila mtu anaweza kuyaunga mkono?
Na ikiwa tunaweza kufanya hivyo kwa kiwango kidogo, basi tunaweza pia kufanya hivyo kwa kiwango kikubwa.
Ndiyo, vizuri, ikiwa ninaelewa kwa usahihi, ni muhimu kujifunza kuzungumza tena, kujifunza kuvumilia maoni ya wengine, kujifunza
kufanya kazi pamoja kuelekea lengo moja, na kuwa tayari kuchukua jukumu, kuwa tayari kufanya
maamuzi, kukabiliana na matatizo na kadhalika.
Lakini hiyo haimaanishi kuwakabidhi wanasiasa ambao hufanya wanachotaka nawe, bali kusema tena:
Kwa kweli nina uhakika, ninachukua jukumu tena mikononi mwangu.
Jambo muhimu zaidi ni hoja muhimu sana.
Ulisema katika hotuba yako kwamba haukujumuisha hoja moja muhimu sana, au kwa kweli hoja
muhimu zaidi kwangu, katika orodha yako ya hoja.
Hakika ulifikiria hilo, lakini hukusema, yaani: Jambo muhimu zaidi si kuzungumza na kila mmoja, bali kusikiliza kila mmoja.
Tunazungumza mara nyingi sana. Tunapotazama vipindi hivi vya mazungumzo, kwa mfano, ambavyo viko kila
mahali kwenye televisheni, watu wengi wanazungumza. Lakini hakuna anayesikiliza mwingine.
Na mfumo tunaopendekeza, yaani tunapendekeza njia maalum kwa seli kufikia maamuzi pamoja, yaani kupitia ujenzi wa
makubaliano ya kimfumo, kimsingi ni kuhusu kusikilizana kwanza.
Kila mtu ana fursa sawa ya kujieleza, na hakuna anayeruhusiwa kuwakosoa wengine kwa kile wanachosema.
Badala yake, kauli inasimama. Kwa hivyo tunauliza swali, tunataka kutatua tatizo, na kisha kuna majibu yake.
Na kila mtu anaruhusiwa kutoa jibu lake, na hakuna anayeruhusiwa kukosoa jibu la mtu mwingine.
Na tunapouliza baadaye, upinzani wako ni imara kiasi gani?
Basi unahisi nini ndani yako unaposema kwamba hiyo ndiyo jibu sahihi la swali hili? Unahisi nini wakati huo?
Na ndiyo maana wanasema uhuru huanza na hapana. Kwa sababu nikihisi kwamba kitu
hakifai kwangu, basi lazima niweze kusema hapana.
Lazima niseme, sitaki hivyo – kama ilivyo kwa chanjo ya korona au kwa barakoa.
Ninapotambua kwamba sitaki hilo, lazima niweze kusema hapana. Kwa sababu hiyo ni uhuru.
Uhuru ni uwezo wa kusema: Hapana, sitaki hilo. Inanigusa mimi tu.
Na uhuru daima huanza na "hapana." Ndiyo maana unaitwa hivyo.
Kwa sababu kila ninaposema "simama", nahisi upinzani hapa, na maoni ya kundi yanatengenezwa, na ninapotambua kwamba
sitaki hilo, basi nasema: Simama, hapana, sijali na hilo!
Na kisha kikundi husikiliza! Na kisha kikundi kinatambua:
Sawa, mtu huyo ana maumivu, kwa hivyo labda tunahitaji kubadilisha uamuzi wetu kidogo ili maumivu ya mtu mwingine yaondoke.
Na ghafla unapata suluhisho ambalo linakubaliwa na kundi zima, seli, jamii au umma.
Hivyo basi, haki ya veto si kitu kingine zaidi ya hicho. Daima tunapata suluhisho zinazokubalika kwa wale walioathirika.
Kwa sababu tunasikiliza 'hapana' kutoka kwa kila mtu anayesema, 'Sijisikii vizuri na hilo'.
Hiyo ndiyo wazo lililopo nyuma yake. Na mtu yeyote anaweza kufanya hivyo.
Lakini unaweza kufanya hivyo mwenyewe tu.
Hatuwezi kuandaa wala kuagiza hili kwa njia yoyote, bali tunaweza tu kulihimiza.
Na watu hufanya hivyo. Na tunaweza kutekeleza hilo katika jamii pia.
Ndiyo. Umetaja kwamba hatuna demokrasia halisi kwa sababu tuna demokrasia ya uwakilishi.
Sasa pia umetaja, mwishoni mwa mahojiano haya, lakini uliniambia kwamba kulikuwa pia na matatizo katika uchaguzi
huu, kwamba haukufanywa kwa njia ya kidemokrasia. Inaonekana kulikuwa na udanganyifu fulani.
Kwanza, unaweza kunielezea mimi na watazamaji tena kile kilichofichuka au kinachojulikana,
na jinsi kinavyoweza kupambanuliwa siku zijazo?
Kwa hivyo, kwanza kabisa, kitendo pekee ambacho watu huru wa Ujerumani wanaruhusiwa kuchukua ni (uchaguzi).
Nilisema awali kwamba, kwa maoni yangu, siye mfalme, kwa sababu haruhusiwi kubadilisha sheria.
Lakini ndivyo ilivyo: kitendo pekee ambacho mfalme anaruhusiwa kufanya ni uchaguzi, yaani kupiga kura.
Na hiyo inamaanisha kwamba basi inapaswa kuhakikishwa kwamba angalau kitendo hiki cha mfalme kinaakisi kile kinachokusudiwa.
Hiyo inamaanisha kwamba tunapaswa kufikiria kwa kweli, vizuri, tuko Ujerumani, na
Ujerumani ni demokrasia na ni dola ya kikatiba.
Na nchini Ujerumani, mchakato huu wa uchaguzi utaendelea kwa utaratibu.
Hatuhitaji kabisa kuzungumzia udanganyifu.
Kwanza kabisa, tunaweza kuzungumzia ukweli kwamba hakuna muundo wowote kabisa, ili iweze kufanya kazi ipasavyo.
Wakati Afisa wa Kurudisha Matokeo wa Shirikisho anapotangaza matokeo rasmi ya mwisho ya muda jioni, hana
wazo ni ngazi ngapi za uchaguzi zilizopo Ujerumani.
Hajui hilo. Ripoti zimewasilishwa. Lakini lazima akubali ripoti zote zinazoingia, lakini hajui hilo. Hana mtazamo wa jumla.
Kwa hivyo, ukimuuliza siku moja kabla ya uchaguzi ni ngapi za uchaguzi watu watakavyopiga
kura kesho, hawezi kusema kwa sababu hajui.
Kwa hivyo kuna idadi X ya majimbo ya uchaguzi, na hakuna anayejua yapo wapi kabla ya uchaguzi.
Hakuna usajili wa kati wa majimbo ya uchaguzi.
Basi unawezaje kuangalia matokeo wakati hata hujui watu wanapiga kura wapi, ni watu wangapi
wanapiga kura, au wanapiga kura vipi? Hakuna anayejua.
Yaani, tulianzisha shirika hili linaloitwa WABEO, ambalo linamaanisha uangalizi wa uchaguzi.
Kwa kweli ilipaswa kuzinduliwa mwezi Septemba, wakati wa uchaguzi mkuu uliopangwa, na kisha ilibidi iundwe
upya kabisa ndani ya miezi mitatu na wale waliotengeneza.
Ninaamini pia ulikuwa na mahojiano hapa na Stephanie Tsomakaeva, ambaye alianza jambo hili lote.
Kwa hiyo, mwanamke mzuri sana na hodari sana, aliyejitahidi sana ili iweze kufanikiwa.
Na watu walijisajili, hivyo ulijua walikuwa watu halisi, si zombies za mitandao ya kijamii au bot au chochote kama
hicho, bali watu halisi – ambao walilazimika kujisajili na usajili wao ukathibitishwa – walishuhudia uchaguzi.
Jumla ya watu 3,700 walikuwa wakisafiri – jambo ambalo halijawahi kutokea katika historia ya Jamhuri ya Shirikisho la
Ujerumani – ili kuona jinsi uchaguzi unavyofanyika kwa kweli.
Na sasa kuna kanuni fulani za kufuata wakati wa kupiga kura.
Kwa mfano, kwamba kituo cha kupigia kura kimefunguliwa kuanzia saa nane asubuhi hadi saa kumi na mbili jioni, kwamba uchaguzi ni
wa siri, kwamba hakuna matangazo ya uchaguzi ndani au karibu na kituo cha kupigia kura, au kwamba watu hawapati ushauri kuhusu
nani wa kumpigia kura ndani ya kituo cha kupigia kura, au kwamba hakuna mtu mwingine
anayeruhusiwa kuingia kwenye kibanda cha kupigia kura.
Au baadaye, inafungwa saa kumi na mbili jioni, na kura hazihesabiwi kabla ya saa kumi na mbili jioni.
Watu wanaruhusiwa kuwepo na kutazama mchakato mzima.
Na baadaye, kura zinapohesabiwa, watu pia wanaruhusiwa kuwa pale na kutazama.
Tazama kwa njia ambayo wanaona kinachotokea.
Na baada ya kura zote kuhesabiwa, kamati ya uchaguzi ya jimbo hilo lazima itangaze matokeo ya uchaguzi kwa sauti kubwa.
Anapaswa kutangaza matokeo ya uchaguzi katika kituo chake cha kupigia kura ili umma ujue kwamba haya ndiyo matokeo ya
uchaguzi, ambayo kisha ninayoripoti kwa mamlaka inayofuata, kwa kawaida afisa wa kurudisha matokeo wa wilaya.
Na kulikuwa na kasoro.
Hiyo hasa. Na sasa hapa ndio hoja.
Sasa kuna kasoro nyingi.
Haya ni kanuni za msingi za uchaguzi, uchaguzi wa kidemokrasia.
Na hapo ndiyo. Kwanza kabisa, ni lazima kusema kwamba tumepokea maoni mengi sana, jambo ambalo ni la kusisimua sana.
Na tunaweza kusema kwamba katika 80% ya maoni, kila kitu kilienda vizuri.
Katika asilimia 80 ya majimbo ya uchaguzi, kadiri tunavyoweza kuona kwa sasa, uchaguzi uliendelea ipasavyo.
Kwa hivyo, kanuni hizi zote za msingi, kanuni na kanuni za uchaguzi zilitekelezwa.
Katika asilimia 20 ya kesi, hili halikutokea.
Katika asilimia 20 ya matukio, walifunga vituo vya kupigia kura saa 5:30 jioni, waliwafukuza waangalizi wa
uchaguzi kwa sababu hawakutaka wawe pale, na kuwaweka waangalizi wa uchaguzi mita 20 mbali.
Baadhi ya vituo hivi vya kupigia kura kwa kweli ni vituo vya mazoezi.
Na kisha walihamishwa mita ishirini zaidi mbali, ambapo bila shaka huwezi kuona kabisa kinachoendelea kwenye kila rundo.
Katika baadhi ya matukio, hawakutangaza matokeo ya uchaguzi kwa sauti kubwa.
Ndiyo, mambo mengi yalitokea huko ambayo hayapaswi kutokea.
Na tukizingatia sasa kwamba muungano wa Sahra Wagenknecht uko kura 9,000 tu chini ya kile wanachohitaji kuingia Bundestag,
tunaweza sasa, kwa kanuni, katika hizi, yaani kwa jumla, ni idadi tu tuliyonayo, ambayo tumeripoti sasa, ni
wilaya 300 za uchaguzi ambapo makosa kama hayo yamejitokeza.
300, ambazo tumezitaja, wilaya 300 za uchaguzi zina kasoro hizi.
Na bado hatujui idadi kamili ya wapiga kura katika majimbo haya, lakini kati ya zile tunazozijua, kuna kura 99,000 pekee ambapo
dosari hizi zilikuwa kubwa kiasi kwamba, kimsingi, hatuwezi kuthibitisha kama matokeo yaliyotumwa ndiyo matokeo ambayo
yalipigiwa kura kweli, kwa sababu, kama nilivyosema, matokeo ya uchaguzi hayakutangazwa hata katika jimbo hili la uchaguzi.
Hiyo inamaanisha tuna kura 99,000, angalau kura 99,000, ukikadiria hivyo – tulitazama tu majimbo 3,000, na kuna takriban 90,000.
Ukipanua hilo, unaweza kuona kiwango tunachozungumzia hapa.
Hakuna haja ya udanganyifu wowote, hakuna mtu anayehitaji kuwa amedanganya au kufanya chochote kingine.
Lakini kwa kanuni, hatuna njia ya kuthibitisha kama kile kinachofika katika ofisi ya Afisa Mkuu wa Urejeshaji wa Shirikisho
usiku ni matokeo halisi yaliyobainishwa katika ngazi ya eneo.
Na hakuna kuhesabu tena kura au kitu kama hicho. Kwa hivyo, kwa kanuni, ni mchezo mkubwa wa bahati nasibu.
Kwa hivyo hatujui kama muungano wa Sahra Wagenknecht una asilimia tano au la.
Nadhani wana asilimia tano, lakini haiwezi kuthibitishwa kwa sababu, kimuundo, si uchaguzi wa kidemokrasia.
Na ikiwa, kwa mfano, matokeo haya ya uchaguzi hayajatangazwa, tunapaswa vipi kujua kama kile kilichobainishwa
baadaye kama matokeo ni sahihi, au kama mtu ameongeza kura chache au ameondoa kura chache au kitu kingine.
Hatujui, kwa sababu vitu hivyo kisha huwekwa kwenye vifungashio.
Kwa bahati, hoja inayofuata ni kwamba baadhi ya karatasi za kupigia kura hazikuwekwa katika vifungashio vilivyofungwa kwa
stika, kama inavyotakiwa, bali ziliwekwa tu kwenye mifuko iliyofungwa kwa kamba za mpira, jambo ambalo linamaanisha
zingeweza kufunguliwa na kubadilishwa wakati wowote.
Usidhani kamwe kwamba wanafanya hivyo. Lakini inawezekana kwamba wanafanya hivyo.
Na hatuwezi, katika uchaguzi wa kidemokrasia, hata kutoa hisia kwamba kile kilichotokea si sahihi.
Hasa wakati, kama nilivyosema, tuna tofauti ya euro 9,000 tu na Sahra Wagenknecht.
kura 9,000!
kura 9,000, hasa. Tofauti ya kura 9,000.
Na ndivyo hasa ilivyo. Hiyo inamaanisha kwamba uchaguzi wetu ni, sijui jinsi ya kuielezea, lakini hakika si wa kidemokrasia.
Hazilingani, hazieleweki, hazina uwazi.
Kwa kiwango kikubwa sana kiasi kwamba ni muhimu kabisa kabisa kwa dhamira.
Na hili sasa limeanzishwa kwa mara ya kwanza shukrani kwa ufuatiliaji wa uchaguzi uliofanywa kwa utaratibu na WABEO.
Na je, naweza kufanya muunganisho mwingine? Tulikuwa tunazungumza tu kuhusu kura za maoni hapo awali.
Lakini sasa tunajua kwamba kura hizi za maoni zinafanywa kama uchaguzi, na tunajua kwamba matokeo hayabainishwi kwa
mchakato wa haki, na kwamba tunashughulika na wengi walio nyeti sana hapa – kuhusu swali la kama kurekebisha katiba au la – basi
Hiyo kabisa, hiyo ingekuwa swali langu.
Hiyo tu, swali hilo moja. Kwa hivyo, ili kurekebisha katiba, tunahitaji kiwango cha kutosha cha wajumbe.
Yaani, idadi fulani ya raia ambao kwa kweli wanashiriki katika kura hii.
Na kisha lazima kuwe na wengi maalum ndani ya idadi hii ya washiriki.
Kwa hivyo, ikiwa utapunguza kiwango cha kura cha kikao kidogo kwa njia hii – yaani, kwa nadharia tuna wingi wa theluthi mbili kwa
ajili ya marekebisho ya katiba, lakini unasema, ndiyo, lakini kwa bahati mbaya ni asilimia 39.8 tu ya watu waliochagua na
si asilimia 40 – basi marekebisho haya ya katiba yameshindwa.
Ndiyo, na hatuwezi kudhibiti ikiwa matokeo ya uchaguzi, idadi ya wapiga kura na kadhalika kwa maneno mengine, matokeo katika kituo
hiki cha kupigia kura haya tangazwi hadharani na tuna angalau mtu mmoja aliyeketi katika kila kituo cha kupigia kura au katika kila
wilaya ya uchaguzi anayesikiliza, anaandika na kisha kutupatia matokeo ili tuweze kuyakagua, matokeo yanayothibitishwa
mwishowe ni matokeo waliyotangaza katika vituo vya kupigia kura.
Kwa hiyo, ili kupata njia yetu kuelekea demokrasia ya moja kwa moja.
Ili hata kufikiria kubadilisha katiba za kitaifa, lazima tuhakikishe kuwa
tunashiriki kikamilifu katika uangalizi wa uchaguzi.
Kwa hivyo, ikiwa nimeelewa kwa usahihi, waangalizi wa uchaguzi wanahitajika kila mahali.
Ndiyo, uliniuliza awali ni nini ningeweza kufanya.
Mbali na kuanzisha seli hii, ambayo inahitaji juhudi nyingi, bila shaka ningependekeza kutembelea tovuti wabeo.de.
Mwaka ujao, naamini, kutakuwa na uchaguzi wa jimbo huko Baden-Württemberg,
Mecklenburg-Western Pomerania na Saxony-Anhalt.
Uchaguzi huu utafuatiliwa kote nchini kwa mara ya kwanza.
Unaweza kujisajili huko, kuthibitisha utambulisho wako, na inagharimu pauni 6.50.
Euro 6.50 kwa sababu kuna mchakato huu wa uhakiki, ambao ni mgumu kiasi, lakini unafanya
iwe wazi kwamba kuna mtu halisi nyuma yake.
Na kisha tunaweza kweli kukagua kila kitu kwa jumla:
Je, kile kinachotangazwa mwishoni ni matokeo yaliyotoka vituo vya kupigia kura, au katika
wilaya za uchaguzi? Na hilo ni la kusisimua sana.
Na huenda hili si kweli – msimamizi wa wilaya, ambaye pia ni meya wa Speyer, aliyeandikiwa barua na msimamizi wa uchaguzi – lazima
nitaje hili hapa kama kipande kidogo cha habari... Kwa kweli, si habari ndogo, ni ya kusikitisha sana –
aliandika akilalamika jinsi alivyotendewa kama msimamizi wa uchaguzi katika kituo cha kupigia kura.
Na kisha meya huyu wa Speyer, katika jukumu lake kama afisa msimamizi wa uchaguzi wa wilaya, aliandika
akijibu akisema kwamba, kwa maoni yake, ni jambo baya kabisa watu kuja na kufuatilia uchaguzi.
Kwa sababu hiyo ingeashiria kwamba uchaguzi hauendeshwi ipasavyo, hivyo kuondoa uhalali wa demokrasia yetu. Fikiria tu.
Asili ya umma ya uchaguzi ni mojawapo ya kanuni za msingi za sheria yetu ya uchaguzi na kanuni za uchaguzi.
Na kisha afisa mhusika wa kurudisha matokeo wa wilaya anakuja na kusema kwamba, kwa mtazamo wake, ukweli kwamba mtu anataka
kufuatilia uchaguzi, kwamba mtu anataka kuangalia kama kile kinachotokea hapa – kile tunachokiita daima kitendo cha uhuru wa
taifa, kitendo pekee cha uhuru wa taifa – kinafanywa ipasavyo.
Hilo lingeonekana kana kwamba hawakuwa na imani nao, kwa sababu tu walikuwa wamesimama pale.
Na ndivyo ilivyo. Fikiria tu.
Meya ana maoni kama hayo kuhusu watu waliokuwa na jukumu la kumuweka katika nafasi hii tangu mwanzo.
Inavutia sana. Nzuri sana. Bwana Ludwig, asante sana kwa kuzungumza nasi!
Ilikuwa kweli uzoefu wa kufungua macho. Zaidi ya yote, sasa inawezekana kuona ni hatua gani kila mtu anaweza kuchukua.
Kwanza, unaweza kushiriki katika uangalizi wa uchaguzi.
Ninaamini unaweza kuwasiliana na WABEO.
Kisha unaweza tu kuona jinsi unavyoweza kuunda seli au kujiunga na seli iliyopo.
Basi lazima tu, uhuru huanza na hapana.
Nadhani sasa umetuonyesha hatua za awali za jinsi tunavyoweza kutekeleza hili, ili
raia waweze kupata tena mamlaka mikononi mwao.
Asante sana kwa mahojiano yaliyofungua macho!
Asante sana kwa kuniruhusu kuwa hapa.