நாம் அதைப் பார்த்தால், அதை யார் கையாள வேண்டும்?
நான் எனது சில சகாக்களுடன் சேர்ந்து எனது சொந்த மையத்தை நிறுவியுள்ளேன், அதாவது:
மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்களின் விசாரணை, மறுமதிப்பீடு, சட்டரீதியான வழக்குத் தொடர்தல் மற்றும் தடுப்புக்கான மையம்.
பலரும் எப்போதும் கேட்கிறார்கள், மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் ஏன்?
ஏனென்றால், இங்கு நாங்கள் அனுபவித்தவை மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள்.
மக்கள் துன்புறுத்தப்பட்டுள்ளனர். மருத்துவர்கள் இன்றும் துன்புறுத்தப்படுகிறார்கள்.
தங்கள் வேலையைச் செய்ததற்காக மருத்துவர்கள் சிறைக்கு அனுப்பப்படுகிறார்கள்.
என் சக ஊழியர் ரெய்னர் ஃபுல்மிச் கோட்டிங்கனில் சிறையில் இருக்கிறார். அவர் ஒரு சிறந்த கல்வியாளரும் கூட.
அரசியல் நிலையை நாம் மாற்றினால் மட்டுமே நல்லிணக்கம் சாத்தியமாகும்.
ஏனெனில், நாம் இருக்கும் அரசியல் சூழ்நிலைகளில், நாம் வெறுமனே அதிகாரத்தை விட்டுக்கொடுப்பதால், அது
ஒருபோதும் முறையான மறுமதிப்பீட்டிற்கு வழிவகுக்காது.
ஏனென்றால், நான் சொன்னது போல், அப்போது குற்றத்தைச் செய்தவர்களே தாங்கள் செய்ததை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.
மனிதகுலத்திற்கு எதிரான இந்தக் குற்றங்களைச் செய்தவர்கள் எழுந்து நின்று, "ஆம், நாங்கள் தான்
செய்தோம்" என்று சொல்வார்கள் என்று யாரும் கருத முடியாது.
இப்போது நாங்கள், நாங்களே தேர்ந்தெடுத்த நீதிபதிகள் மற்றும் நாங்களே தேர்ந்தெடுத்த அரசு வழக்கறிஞர்கள் முன்னிலையில், ஒரு
நீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்கு நிற்க விரும்புகிறோம்; நாங்கள் செய்தது சரிதானா அல்லது தவறா என்பதை அவர்கள் தீர்மானிக்க வேண்டும்.
மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு, RKI கோப்புகள் கசிவதற்கு முன்பு, தாங்கள் அப்போது எல்லாவற்றையும் சரியாகச் செய்ததாக
என்னிடம் சொல்லிக்கொண்டிருந்த நீதிபதிகள், இப்போது திடீரென்று இந்த வழக்கை மறுஆய்வு செய்ய வேண்டும்... அதுவும் பலனளிக்காது.
அது மட்டுமே வேலை செய்யும்... – ரால்ஃப் போஸ் இதை இப்போதுதான் அறிவித்துள்ளார், மேலும் நான் ரால்ஃப் போஸ் மற்றும்
பலருடன் உடன்படுகிறேன். அவர் குறிப்பிட்ட இணையதளத்தைப் பாருங்கள்.
நாம் கூட்டாட்சி மாநிலங்கள் வழியாகச் செல்ல வேண்டும் என்று நான் நம்புகிறேன்.
ஒவ்வொரு கூட்டாட்சி நாட்டிலும் நமக்குத் தனி அரசியலமைப்பு உள்ளது.
மேலும் அவை தனித்தனி அரசியலமைப்புகள் என்பதால், கூட்டாட்சி அரசில் உள்ள ஒவ்வொரு அரசியலமைப்பும் இந்த
அரசியலமைப்புகளைத் திருத்த எங்களை அனுமதிக்கிறது.
சக்தி நம் கைகளில்தான் இருக்கிறது. உங்களுக்கு அது தெரியாது, அவ்வளவுதான்...
இன்று, வழக்கறிஞர் ரால்ஃப் லூட்விக் அவர்களை எங்கள் Kla.TV ஸ்டுடியோவிற்கு அன்புடன் வரவேற்கிறேன்.
வணக்கம்.
பெர்லினில் நடந்த ஆர்ப்பாட்டத்தில், நமது கைகளில் சக்தி இருக்கிறது, ஆனால் அது நமக்குத்
தெரியாமலேயே இருக்கிறது என்று நீங்கள் சொன்னீர்கள்.
சரி, எனக்கும் தெரியவில்லை. என் கைகளில் என்ன மாதிரியான சக்தி இருக்கிறது என்று கூட எனக்குத் தெரியவில்லை.
மேலும், நான் அரசியல் முடிவுகளை எப்படி செல்வாக்கு செலுத்த வேண்டும், அது எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதும் கூட எனக்குத் தெரியாது.
எங்களுக்கு உதவ முடியுமா, எனக்கு உதவ முடியுமா, பார்வையாளர்களுக்குச் சற்று உதவ முடியுமா?
ஆம், கொள்கையளவில் அது அவ்வளவு கடினம் அல்ல.
ஜெர்மனியில் 16 கூட்டாட்சி மாநிலங்கள் உள்ளன, மேலும் அனைத்து கூட்டாட்சி
மாநிலங்களுக்கும் அவற்றின் சொந்த மாநில அரசியலமைப்பு உள்ளது.
மேலும், ஹெஸ்ஸைத் தவிர, ஆனால் சாராம்சத்தில் ஹெஸ்ஸையும் சேர்த்து, ஒவ்வொரு மாநில அரசியலமைப்பும்
மக்கள் சட்டமியற்றும் சாத்தியக்கூறை வழங்குகிறது.
இதன் பொருள், அந்தந்த கூட்டாட்சி மாநிலத்தில் வசிக்கும் மக்கள் தங்களுக்கென சொந்த சட்டங்களை இயற்றிக்கொள்ளலாம் என்பதாகும்.
மேலும் அவர்களால் சட்டங்களை இயற்றுவது மட்டுமல்லாமல், அந்தந்த மாநில அரசியலமைப்பைத் திருத்தவும் முடியும்.
ஆகவே அவர்கள் விரும்பினால், தங்கள் கூட்டாட்சி அரசில் ஒற்று வாழ்வின் விதிகளையும், கட்டமைப்பின் விதிகளையும்,
அரசியல் கட்டமைப்பின் விதிகளையும் மாற்றிக்கொள்ள முடியும்.
இதற்கு சில பெரும்பான்மைகள் தேவை. இதன் பொருள், இதில் எப்போதும் மூன்று படிகள் உள்ளன.
முதல் படி ஒரு குடிமக்கள் மனு. இதன் பொருள் நீங்கள் யோசனையை முன்வைக்கிறீர்கள்.
நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான வாக்குகளைச் சேகரிக்க வேண்டும்.
இரண்டாவது, பொதுவாக்கெடுப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது.
இதன் பொருள், நாட்டில் குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான மக்கள் இந்தத் தலைப்பில் ஆர்வமாக உள்ளனர் என்பதை நீங்கள் நிரூபிக்க வேண்டும்.
இது எப்போதும் மிகவும் கடினமான கட்டமாகும், மேலும் இந்தக் கட்டத்தை நீங்கள் கடந்துவிட்டால், நமக்குத் தெரிந்த தேர்தலைப் போலவே இதுவும்
ஆகும், பிறகு ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று, மக்கள் வாக்குச் சாவடிகளுக்கு அழைக்கப்படுகிறார்கள், மேலும் அறிமுகப்படுத்தப்படும்
இந்த அரசியல் பிரச்சினை அல்லது சட்டத்தின் மீது வாக்களிக்க முடியும், பின்னர் அவர்கள், "நாங்கள், இந்த கூட்டாட்சி மாநிலத்தில்
உள்ள மக்களாக, இது இப்படி இருக்க வேண்டும் அல்லது அப்படி இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம், அல்லது இந்தச் சட்டம் இருக்க
வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம், அல்லது இந்த ஒழுங்குமுறை அல்லது அந்த ஒழுங்குமுறை இருக்க
வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம்" என்று கூறலாம்.
தத்துவார்த்தமாக, இது ஒவ்வொரு மாநில அரசியலமைப்பிலும் வழங்கப்பட்டுள்ளது.
இதன் பொருள் என்னவென்றால், நாம் விரும்பினால், நான்கு அல்லது ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஒரு பெட்டியில் குறியிட்டு, சரியான
நபர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு சரியான முடிவுகளை எடுப்பார்கள் என்று நம்புவதற்குப் பதிலாக, அரசியல் முடிவுகளில் நாமே தலையிட முடியும்.
ஆ, ஆம். மாநில அரசியலமைப்புகள் – இப்போது நான் கொஞ்சம் குழப்பமாக இருக்கிறேன்... நம்மிடம் ஒரு அடிப்படைச் சட்டமும் உள்ளது.
அது என்ன? ஏனோ, அது கூட்டாட்சி மட்டத்தில் வேலை செய்யவில்லை, அது மாநில மட்டத்தில் மட்டுமே வேலை செய்கிறது. ஏன் அப்படி?
ஆம், சரி, நிச்சயமாக எங்களிடம் அடிப்படைச் சட்டம் உள்ளது, மேலும் அந்த அடிப்படைச் சட்டம் உண்மையில் 'அடிப்படைச் சட்டம்' என்றே
அழைக்கப்படுகிறது – அது ஜெர்மனியின் அரசியலமைப்பு அல்லது ஜெர்மன் அரசியலமைப்பு அல்ல, மாறாக
"ஜெர்மன் கூட்டாட்சி குடியரசின் அடிப்படைச் சட்டம்".
நிச்சயமாக, இதற்கு வரலாற்றுக் காரணங்கள் உள்ளன. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, ஜெர்மனி பிரிக்கப்பட்டது.
ஜெர்மனி ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது, வெவ்வேறு, உண்மையில் நான்கு வெற்றியாளரான சக்திகளால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது, மேலும்
ஜெர்மனி நடைமுறையில் பிராந்திய ரீதியாகப் பிரிக்கப்பட்டது.
இதன் பொருள், ஜெர்மன் பேரரசின் பிராந்திய ஒருமைப்பாடு இனி இல்லை என்பதாகும்.
பின்னர் மேற்கிற்கும் கிழக்கிற்கும் இடையே, அடிப்படையில் ரஷ்யாவுக்கும் – அந்த நேரத்தில்
சோவியத் யூனியனுக்கும் – இடையே பனிப்போர் தொடங்கியது.
மேலும், ஜெர்மனியை எப்படி கையாள்வது, ஜெர்மனியை எப்படி நடத்துவது, ஜெர்மனியின் எதிர்காலம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பது
குறித்து மேற்கத்திய சக்திகளிடையே மாறுபட்ட கருத்துக்கள் இருந்தன.
ஆம், அது 1949-ல் ஜெர்மனியின் கூட்டாட்சி குடியரசு நிறுவப்படுவதற்கு வழிவகுத்தது, மேலும் ஜெர்மனியின் கூட்டாட்சி குடியரசு
என்பது, நிச்சயமாக, முழு ஜெர்மன் ராய்க்கின் ஒரு பகுதி மட்டுமே.
மேலும் அந்த நேரத்தில், இறுதியில் ஒரு தீர்வு காணப்படும் என்று கருதப்பட்டது, அது முழு ஜெர்மனிக்கான தீர்வு, அதனால்தான் ஒரு
ஜெர்மன் அரசியலமைப்பு உருவாக்கப்படவில்லை, ஏனெனில் அந்த அரசியலமைப்பு ரெய்ச்சின் முழுப் பிரதேசம், முன்னாள் ரெய்ச் பிரதேசம்,
முழு ஜெர்மன் பிரதேசம் ஆகியவற்றிற்காக மட்டுமே உருவாக்கப்பட்டிருக்க முடியும், அதனால் அது அடிப்படைச் சட்டம் என்று அழைக்கப்பட்டது.
அது அடிப்படையில் மூன்று வெற்றியீட்டிய நேச நாடுகளின் அடிப்படைச் சட்டம் ஆகும், பின்னர் அது ஹெரன்-ஷீம்சீயில்
அரசியல்வாதிகளுடன் ஏறக்குறைய பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்டது.
மேலும் இந்த அடிப்படைச் சட்டம் மீண்டும் ஒன்றிணைந்த பின்னரும் நீடித்தது.
அப்படியிருந்தும், அது அடிப்படைச் சட்டத்தில் வழங்கப்பட்டிருந்தாலும், முழு ஜெர்மனிக்கான ஒரு
அரசியலமைப்பு உருவாக்கப்படவில்லை, மாறாக அடிப்படைச் சட்டமே ஒரு அரசியலமைப்பாகத் தொடர்ந்தது.
மேலும், ஒரு அரசியலமைப்புக்கு ஒரு இறையாண்மை இருந்தால் மட்டுமே அது அரசியலமைப்பாக இருக்க முடியும் என்று நான் எப்போதும் கூறுவேன்.
மேலும், காரல் ஷ்மிட் வெறுமனே கூறுவது போல, அவசரநிலையை அறிவிப்பவரல்ல ஆட்சியாளர், மாறாக விதிகளை மாற்றக்கூடியவரே ஆட்சியாளர்.
மேலும் நமது அரசியலமைப்பு, மக்கள் விதிகளை மாற்றிக்கொள்ள வழிவகை செய்யவில்லை.
இதன் பொருள், அடிப்படைச் சட்டம் இந்த அர்த்தத்தில் ஒரு அரசியலமைப்பாக இருக்க முடியாது, ஏனெனில் அடிப்படைச்
சட்டம் எந்தவொரு இறையாண்மை அதிகாரத்தையும் அங்கீகரிக்கவில்லை.
அல்லது குடிமக்களாகிய நாம் அறிந்திருக்கும் ஒரே இறையாண்மைச் செயல், அதுவே தேர்தல் – அதாவது ஒவ்வொரு நான்கு
வருடங்களுக்கும் ஒருமுறை புண்டெஸ்டாக்கைத் தேர்ந்தெடுப்பது.
மேலும், அதுவே ஜெர்மன் கூட்டாட்சி குடியரசில் மக்களின் ஒரே ஈடுபாடாகும்.
இல்லையெனில், எதுவும் திட்டமிடப்படவில்லை. பிரபலமான சட்டமில்லை.
பிரிவு 20, இறையாண்மையாளர் தேர்தல்கள் மற்றும் பொதுவாக்கெடுப்புகள் மூலம் கொள்கையைத் தீர்மானிக்கிறார் என்று இன்னும்
குறிப்பிட்டாலும், ஜெர்மனியில் பொதுவாக்கெடுப்புகள் இல்லை.
வாக்குச் சட்டம் இல்லை, எனவே வாக்கு இல்லை.
பின்னர், பிரிவு 146 உள்ளது, இது ஜெர்மன் மக்கள் ஒரு புதிய அரசியலமைப்பை அல்லது ஒரு
அரசியலமைப்பை ஏற்றுக்கொள்ளலாம் என்று குறிப்பிடுகிறது.
இந்தப் பத்தி அல்லது இந்தச் சட்டம் பொருந்தாது என்றும், இந்த விதி பொருந்தாது என்றும் பல அரசியலமைப்பு வழக்கறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.
இதைப் பற்றி விரிவாக விவாதிக்கலாம், ஆனால் ஜெர்மனியில் உள்ள ஒவ்வொரு மாநில அரசியலமைப்பிலும், நான் இப்போது குறிப்பிட்ட மூன்று படிகளின்
மூலம் மக்கள் சட்டமியற்றலில் தீவிரமாகத் தலையிட்டு, தாங்களே சட்டங்களை உருவாக்கவும்,
அதன் மூலம் விதிகளை மாற்றவும் வாய்ப்புள்ளது.
மேலும், பயன்பாட்டு விதிகள் சட்டங்களை மாற்ற முடியும் என்பது மட்டுமல்லாமல், நான் ஹெஸ்ஸைப் பற்றிச் சொன்னது போல,
ஒவ்வொரு கூட்டாட்சி மாநிலத்திலும் அரசியலமைப்பைக் கூட மாற்ற முடியும், அதாவது அவற்றின் இணைவாழ்வின் விதிகளை மாற்ற முடியும்.
கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டிய இரண்டு அத்தியாவசிய மதிப்புகள் உள்ளன.
அது எப்போதும் ஜனநாயகத்தின் கொள்கையாகும், அதாவது ஒவ்வொரு அரசியல் முடிவும் மக்களின் விருப்பத்தின் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும்.
இரண்டாவது மனித மாண்பிற்கான உத்தரவாதம். எனவே மனித மாண்பிற்கான உத்தரவாதம் நீக்கப்படும் வகையில் நாம் விதிகளை மாற்றக் கூடாது.
ஆனால் அவை மட்டுமே விதிகள், மேலும் அந்த விதிகளுக்குள், ஒவ்வொரு கூட்டாட்சி மாநிலத்திலும் உள்ள
மக்கள் தங்களுக்காகத் தாங்களே முடிவு செய்யலாம்.
எனவே, உதாரணமாக, நாம் மாநில அரசாங்கத்தையோ அல்லது மாநில நாடாளுமன்றத்தையோ ஒவ்வொரு ஐந்து (சரி: நான்கு) வருடங்களுக்கும்
தேர்தல் நடத்த வேண்டாம் என்றும், அதற்குப் பதிலாக ஒவ்வொரு இரண்டு வருடங்களுக்கும் அவர்களைத்
தேர்ந்தெடுக்க விரும்புகிறோம் என்றும் முடிவு செய்யலாம்.
அல்லது, நமக்கு இனி மாநில அரசாங்கம் வேண்டாம் என்றும், ஆனால் மாநில நாடாளுமன்றம் சில பணிகளைச் செய்ய
நிர்வாகிகளை நியமிக்க வேண்டும் என்றும் நாம் முடிவு செய்யலாம்.
வெறுமனே ஜனநாயக விருப்பத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அதை உண்மையாகவே வெளிப்படுத்தும் ஒரு மாற்று நமக்கு
இருந்தால், கோட்பாட்டளவில் நாடாளுமன்றத்தை நாம் ஒழித்துவிடலாம்.
ஆகவே, நம்மால் நிறைய மாற்றங்களைச் செய்ய முடியும், ஆனால் அது மாநில மட்டத்தில் மட்டுமே, உண்மையில் தேசிய மட்டத்தில் அல்ல.
ஆம், மிகவும் சுவாரஸ்யமானது. மேலும், அத்தகைய ஒரு செயல்முறையை எப்படித் தொடங்குவது?
இந்த முழு அரசியல் கட்டமைப்பிலும் நாம் ஏதாவது ஒன்றை மாற்ற விரும்பினோம் என்று வைத்துக்கொள்வோம், உதாரணமாக, நீதிபதிகளின்
நியமனத்தை மாற்ற விரும்பினோம், அல்லது பொது வழக்கறிஞர்களின் நியமனத்தை மாற்ற விரும்பினோம், அதனால் அவர்கள்
இனி நீதி அமைச்சகத்தால் நியமிக்கப்படாமல், மக்களால் நியமிக்கப்பட வேண்டும் என்று வைத்துக்கொள்வோம்.
அதை உங்களால் எப்படிச் செய்ய முடியும்? நீங்கள் எப்படி முன்முயற்சி எடுக்க முடியும்?
அடிப்படையில், நான் சொன்னது போல், மாநில அரசியலமைப்புகள் உட்பட அனைத்துச் சட்டங்களையும் மாற்றலாம்.
மேலும் கொள்கையளவில், யார் வேண்டுமானாலும் எளிதாக ஒரு முயற்சியைத் தொடங்கலாம்; ஒன்று
அல்லது இரண்டு பேர் ஒரு முயற்சியைத் தொடங்கலாம்...
…அப்படியென்றால், நாம் இருவரும்?
நாம் இருவரும் – சரி, ஒருவேளை இப்போது முடியாது, ஏனென்றால் நாங்கள் ஒரே மாநிலத்தில் வசிக்கவில்லை, ஆனால் கொள்கையளவில், ஆம்.
நாம் ஒரே கூட்டாட்சி நாட்டில் வாழ்ந்தால், சட்டத்தில் மாற்றம் வேண்டும் என்று நாம் எளிதாகக் கூறலாம்.
பின்னர் நாங்கள் அதை நாங்கள் கற்பனை செய்வது போல ஒரு வரைவு மசோதாவைத் தயாரிக்கிறோம் – வேறு
வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், நாங்கள் செய்வதை.
ம்ம்.
வேறுபாடுகளும் உள்ளன. நீங்கள் பொது விசாரணைகளையும் சமர்ப்பிக்கலாம், அதாவது நாடாளுமன்றம் சில விசாரணைகளைக்
கையாண்டு, அந்தப் பிரச்சினையைச் சமாளிக்க ஒரு நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடரை நடத்த வேண்டும்.
ஆனால் இப்போது, பிரபலமான சட்டமியற்றலின் கீழ், நாங்கள் இருவரும் ஒரு மசோதாவை எழுதி, அதை வழக்கமாக மாநில
நாடாளுமன்றத்தின் தலைமையிடக் குழுவிடம் சமர்ப்பிக்கிறோம்.
பின்னர் சட்டத்தில் இந்த மாற்றத்துடன், இங்கு ஒரு குடிமக்கள் முன்முயற்சி இப்போது
தொடங்கப்படுகிறது என்று சாதாரணமாக அறிவிக்கப்படும்.
பிறகு நாம் இதைத் தொடங்கி, நம்மிடம் உள்ள இந்த சட்டத் திருத்தத்திற்கு வாக்குகளைச் சேகரிக்கலாம்.
மேலும், நாம் ஒரு குறிப்பிட்ட வாக்கு எண்ணிக்கையை அடைந்தவுடன் – முதல் கட்டத்தில், இது ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருக்கும், சில
நாடுகளில் இது வெறும் 6,000 அல்லது 5,000 வாக்குகளாக இருக்கும் – இந்த வாக்குகளைப் பெற்றவுடன், நாம் பொதுவாக்கெடுப்பு
என்று அழைக்கப்படுவதைத் தொடங்க அனுமதிக்கப்படுகிறோம்.
இதன் பொருள், மாநில நாடாளுமன்றம் பின்னர் குடிமக்களின் மனுவைப் பரிசீலித்து, அதை அங்கீகரிக்கலாம் அல்லது அங்கீகரிக்காமல்
இருக்கலாம். அந்தச் சமயத்தில், பொதுவாக்கெடுப்பு இருக்காது.
பிறகு அது ஒரு பொதுவாக்கெடுப்புக்குச் செல்கிறது, மேலும் ஒரு பொதுவாக்கெடுப்புக்கு நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட
காலக்கெடுவுக்குள், பொதுவாக ஆறு முதல் எட்டு மாதங்களுக்குள், ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான கையொப்பங்களைச் சேகரிக்க வேண்டும்.
மேலும், இந்த கவுரம் தாண்டியவுடன், மாநில நாடாளுமன்றம் இந்த விவகாரத்தை மீண்டும் பரிசீலித்து, சட்ட முன்முயற்சிக்கு
ஒப்புதல் அளிப்பதா இல்லையா என்பதை முடிவு செய்யும்.
அவர் அதை அங்கீகரிக்காவிட்டால், தேர்தலைப் போன்ற ஒரு பொதுவாக்கெடுப்பு நடத்தப்படும்.
பின்னர் குடிமக்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமை வாக்களிக்க அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
பிறகு இப்படிச் சொல்லப்படுகிறது: சரி. குடிமக்களிடம் இந்தச் சட்டம் வேண்டுமா, வேண்டாமா என்று கேட்கப்படுகிறது.
பெர்லினில் நடந்த ஆர்ப்பாட்டத்தில் நீங்கள் கூறியது போல, இறுதி முடிவு மீண்டும் மக்களால் எடுக்கப்பட வேண்டும்.
எனவே, இது இந்த தேசிய அரசியலமைப்புகள் மூலம் நடைமுறையில் தொடங்கப்படலாம்.
ஆம், சரியாக. கொரோனா வைரஸ் பெருந்தொற்று காலத்தில், அரசியல் மக்களின் வாழ்க்கையில் எவ்வாறு
அத்துமீறி நுழைந்திருக்கிறது என்பதை நாம் கண்டிருக்கிறோம்.
மேலும், இந்தத் தலையீட்டுக் கொள்கைகளுக்கு எதிராக மக்கள் தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ள முடியும் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
மேலும் நான் இப்போது விவரித்த இந்தப் படிகள், இந்த மூன்று படிகளும், ஒரு நித்தியகாலம் எடுக்கின்றன.
அதுவரை, நிச்சயமாக, எங்களால் எதையும் தடுக்க முடியவில்லை.
அதனால்தான் எனது பரிந்துரை என்னவென்றால், நாம் முதலில் அனைத்து மாநில அரசியலமைப்புகளிலும்
'வீட்டோ' உரிமை எனப்படும் ஒன்றைச் சேர்க்க வேண்டும்.
எனவே, மாநில அரசு நிறைவேற்றும் ஒவ்வொரு சட்டமும் ஒவ்வொரு ஒழுங்குமுறையும், குறைந்தபட்சம் மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகே
நடைமுறைக்கு வரும் என்று நாங்கள் அடிப்படையில் கூறுகிறோம்.
இந்த மூன்று மாதங்களில், ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான உறுப்பினர்கள் கையொப்பங்களைச் சேகரிக்க நேரம் உள்ளது.
மேலும், அவர்களிடம் ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான கையொப்பங்கள் இருந்தால், நான் நினைப்பது மக்கள் தொகையில் இரண்டரை
சதவீதம், ஆனால் அது மாற்றப்படலாம், அப்போது இந்தச் சட்டத்தின் மீது ஒரு பொதுவாக்கெடுப்பு நடத்தப்படும்.
ஏனெனில் அப்போது இருபது ஐந்து சதவீதம் பேர் அடிப்படையில், "எங்களுக்கு இந்தச் சட்டம் வேண்டாம்" என்று கூறினர்.
இது சாதாரணமானதல்ல. அதாவது, ஐந்து சதவீதம் என்பது மாநில நாடாளுமன்றத்தில் ஒரு அணி.
ஆகவே இங்கே, இரண்டரை சதவீதம் பேர் நாங்கள் இதை விரும்பவில்லை என்று கூறுகிறார்கள்.
முழு மக்கள்தொகையும், அதாவது அந்தந்த கூட்டாட்சி மாநிலத்தின் குடிமக்கள், இந்தச் சட்டம் அல்லது
ஒழுங்குமுறை வேண்டுமா வேண்டாமா என்று வாக்களிக்க வேண்டும்.
ஆனால், சட்டமியற்றுபவர் ஒரு ஒழுங்குமுறையையோ அல்லது சட்டத்தையோ அறிமுகப்படுத்தும்போது – அது மிகவும் அவசரமானது, நாம் அதை இப்போது
விரைவாகச் செய்ய வேண்டும் என்று அவர் கூறினால் – அவர் மூன்று மாத கால அவகாசத்தை வழங்கவில்லை என்றால், இந்தச் சட்டத்தின்
மீதும், இந்த ஒழுங்குமுறையின் மீதும் வாக்களிப்பது கட்டாயமாகும்.
சட்டமியற்றுபவர்கள் அவசரமாகச் சட்டங்களை இயற்றும் நிலை ஏற்படுவதைத் தவிர்ப்பதற்காக.
மக்கள் முகக்கவசத் தேவை குறித்து வாக்களிக்க முடிந்திருந்தால், அது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்காது என்று நான் எப்போதும் கூறுவேன்.
ஆம், முகக்கவசம் அணிவது என்பது அடிப்படையில் ஒரு ரகசியமான நடவடிக்கையின் மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, மேலும்
உதாரணமாக, இதுதான் ஆரம்பத்தில் மக்களுக்குத் தடுப்பூசி போடுவதற்கான முன்நிபந்தனையாக இருந்த அச்சத்தை உருவாக்கியது.
மேலும், நாம் சொல்ல வேண்டியது என்னவென்றால், அரசியல்வாதிகள், ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் நடைமுறைக்கு வரவிருக்கும் சட்டங்களை,
ஒருவிதத்தில், இருட்டடிப்பில் நிறைவேற்ற விரும்பினால், மக்கள் தேவைப்பட்டால் "இல்லை" என்று சொல்லும் வகையில், அந்தச் சட்டங்களை
உடனடியாகவும் எப்போதும் மக்களின் வாக்கெடுப்புக்கு விட வேண்டும்.
நான் எப்போதும் சொல்வது போல, இதுதான் அந்த வீட்டோ உரிமை, இறுதி முடிவெடுக்கும் அதிகாரம். ஆம்.
மக்கள் 'இல்லை' என்று சொல்ல முடியும், மேலும் விஷயங்கள் இந்த வழியில் செய்யப்பட முடியாது.
நம்மால் அதைச் செய்ய முடியும். ஒவ்வொரு கூட்டாட்சி மாநிலத்திலும் நம்மால் அதைச் செய்ய முடியும்.
மேலும், இது அரசியல்வாதிகளுக்குத் தெளிவாகப் புரிய வைக்கும், அவர்கள் இயற்றும் ஒவ்வொரு சட்டத்திற்கும் – உதாரணமாக, இப்போது
கூட்டாட்சி மட்டத்தில், அவர்கள் ஈட்டியது இந்தக் கடன்களையே.
ஆனால், உதாரணமாக, இதைச் சொல்வதும் சாத்தியமே... மத்திய சட்டங்கள் இருந்தாலும், கூட்டாட்சி மன்றம் தனது ஒப்புதலை வழங்க வேண்டும்.
மேலும், கூட்டாட்சி மாநிலங்களின் மக்களாகிய நாம், அரசாங்கம் இதற்கு ஒப்புக்கொள்ளக்கூடாது என்று
கூறினால், உதாரணமாக, இந்தக் கடன்கள் ஏற்பட்டிருக்காது.
மக்களாகிய நமக்கு இந்த அதிகாரம் இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் நாம் ஒருமுறை வாக்களித்துவிட்டு, அரசியல்வாதிகள் தனிப்பட்ட விஷயங்களில்
என்ன செய்கிறார்கள், எந்தக் கூட்டணிகள் அமைகின்றன, அவர்கள் எப்படி முடிவு எடுக்கிறார்கள் என்பதில் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாமல்
இருக்க மாட்டோம். மாறாக, குடிமக்களாகிய நாம், ஒவ்வொரு அரசியல் பிரச்சினை குறித்தும், "எங்களுக்கு இது
வேண்டாம்" என்று எப்போது வேண்டுமானாலும் கூற முடியும்.
குழுக்கள் இந்த திசையில் செயல்படுவதற்கான, அவர்கள் முன்முயற்சி எடுத்துள்ளதற்கான அறிகுறிகள் ஏற்கனவே உள்ளதா?
ஆம், இந்த முழு விஷயத்தின் பின்னணியில் உள்ள எண்ணம், இதை முற்றிலும் மையப்படுத்தப்படாததாக மாற்றுவதே ஆகும்.
அதனால், அதைச் செய்ய ஒருவிதமான மத்திய அமைப்பு தேவையில்லை.
அதற்குப் பதிலாக, எங்களுக்கு இரண்டு விஷயங்கள் மிகவும் முக்கியமானவை என்று நாங்கள் அடிப்படையில் கூறினோம்.
இதைச் செய்யும் குழுக்களும் அமைப்புகளும், அவற்றுக்கிடையே ஒரு குறிப்பிட்ட முறையில் ஜனநாயக ரீதியாகப் பரிமாறிக்கொள்ள வேண்டும்.
நாம் கூறுகிறோம், எப்போதும் ஏற்றுக்கொள்வதை அடிப்படையாகக் கொண்ட முடிவுகளை எடுங்கள்.
இதன் பொருள், நாம் ஒரு உண்மையான ஜனநாயகத்தை விரும்பினால், முதலில் அதை நாமே சிறிய அளவில் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
இதன் பொருள், நமது சமூகம் ஜனநாயகமாக இருக்க வேண்டும் என்று நாம் கோர முடியாது.
மேலும், நாங்களே, நாங்கள் செயல்படும் பகுதியில், சிறிய அளவில், ஒருவருக்கொருவர் ஜனநாயக ரீதியாக நடந்துகொள்வதில்லை,
ஏற்பு அடிப்படையிலான முறையில் நடந்துகொள்வதில்லை.
எனவே இந்தச் சூழ்நிலைகளில் அது ஒரு முக்கியமான முடிவாகும்.
இரண்டாவது விஷயம், இதுபோன்ற ஒரு வாக்கெடுப்புக்கு அல்லது ஆரம்பத்தில் மனுவுக்குத் தேவையான கையெழுத்துக்களைச் சேகரிப்பதை உறுதிசெய்ய,
முடிந்தவரை பலரை எப்படி ஊக்குவிப்பது என்பதைப் பரிசீலிப்பதாகும்.
மேலும் இது முற்றிலும் மையப்படுத்தப்படாமல், பிரச்சினைகள் என்ன, சுவாரஸ்யமானவை என்ன போன்றவற்றை மையத்தில் உள்ள
எவரையும் விட உள்ளூரில் சிறப்பாக முடிவு செய்யக்கூடிய சிறிய குழுக்களால் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.
மேலும், இப்போது பல முயற்சிகள் முளைத்து வருகின்றன.
நாங்கள் உண்மையில் அதைச் சுட்டிக்காட்டி, "சரி, ஏதாவது செய்யுங்கள்" என்றுதான் சொன்னோம்.
இப்போது நாங்கள் படென்-வürtெம்பெர்க்-க்கு அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.
இதைச் செய்யவும், இதைச் செயல்படுத்தவும் விரும்பும் முயற்சிகளின் ஒரு பெரிய வட்டம் உள்ளது.
இந்த நேர்காணலுக்குச் சற்று முன்புதான் நான் சாக்சோனி-அன்ஹால்ட்டிலிருந்து வந்து சேர்ந்தேன். நான்
சாக்சோனி-அன்ஹால்ட்டில் உள்ள க்யூஸ்டனில் இருந்தேன்.
இந்த வகையான அடிமட்ட ஜனநாயகத்தில் ஆர்வம் காial வரும் அடிமட்ட அமைப்பான DieBasis-இன், ஏராளமான
உறுப்பினர்களும் உள்ளூர் சங்கங்களும் ஒன்றுகூடினர்.
நாங்கள் அதைத்தான் செய்தோம். அடிப்படையில், ஏன் யாரும் அடிப்படை விருப்பத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க
வேண்டும் என்பதைப் பற்றி நாங்கள் விவாதித்தோம்.
மேலும் ஆச்சரியப்படும் விதமாக, அதுவே சரியான முடிவாக இருந்தது:
ஏனெனில், நாங்கள் தான் இந்த வகையான அடிமட்ட ஜனநாயகத்தை இறுதியில் உள்ளடக்கியவர்கள் – இதில் முடிவுகள் இனிமேல் மேலிருந்து கீழ்நோக்கி
எடுக்கப்படாமல், அடிமட்டத்திலிருந்து மேலெழுந்து துணைப்பொறுப்பு அடிப்படையில் எடுக்கப்படுகின்றன; அதிகாரம் பரவலாக்கப்பட்டு,
அனைத்து முக்கிய முடிவுகளும் உள்ளூரில் எடுக்கப்படுகின்றன; மேலும், அனைத்து அரசியல் முடிவுகளிலும் அனைவரும் பங்கேற்கின்றனர்.
அதுதான் உண்மையில் தளத்தின் தனித்துவமான விற்பனை அம்சம். மேலும் அதை வெளி உலகிற்கு நாங்கள்
இன்னும் வலுவாகத் தெரிவிக்க விரும்புகிறோம்.
சரியாக இந்த யோசனையே: முடிவுகள் மேலே எடுக்கப்படுவதில்லை, கீழே எடுக்கப்படுகின்றன.
நமக்காக முடிவெடுக்க நமக்கு ஒரு தலைமை அலுவலகம் தேவையில்லை; மாறாக, நமது வாழ்க்கையைப் பாதிக்கும் அனைத்து
முக்கிய முடிவுகளும் உள்ளூரிலேயே எடுக்கப்படுகின்றன.
மேலும், கொள்கையளவில், உங்களிடம் ஒரு பெரிய நிலப்பரப்பு போன்றவை இருந்தால், உள்ளூர் முடிவுகளையும் கூட்டாக எடுக்கலாம், இதன்
மூலம் அனைவருக்கும் பொருந்தக்கூடிய முடிவுகளைக் கண்டறிய முடியும்.
ஆம், மிகவும் சுவாரஸ்யமானது, ஏனென்றால் மேலே இருப்பவர்கள் நம்மை வைத்துத் தங்களுக்கு என்ன வேண்டுமானாலும் செய்கிறார்கள்
என்றும், அதைப் பற்றி நாம் எதுவும் செய்ய முடியாது என்றும் மக்கள் தொடர்ந்து சொல்வதை நீங்கள் கேட்கிறீர்கள்.
மழை மற்றும் பனி போல, அவர்கள் அதையெல்லாம் சகித்துக்கொள்ள வேண்டும்.
கடன் பிரேக் தளர்த்தப்படுகிறது, நமது நாடு சுதந்திரப் படுகுழிக்குள் செல்கிறது.
ஆனால், இறுதியாக ஒரு வழி இப்போது கண்டுபிடிக்கப்படுகிறது என்பது மிகவும் சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது.
உதாரணமாக, இப்போது நான் என்ன செய்ய முடியும்? நீங்கள் சொன்னது போல், உண்மையில் எனக்குச் சொந்தமான அதிகாரத்தை
நான் மீட்டெடுக்க விரும்பினால், நான் எங்கெல்லாம் சேர முடியும்? நான் என்ன செய்ய முடியும்?
சரி, முதலில், உங்கள் சுற்றுப்புறத்தில் ஒரு குழுவைத் தொடங்குவது போதும்.
அல்லது அது ஒரு குழுவாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை; நாம் அதை ஒரு செல் என்று அழைக்கிறோம்.
அதனால், உங்கள் அக்கம்பக்கத்தில் உள்ள நண்பர்களைச் சந்தியுங்கள் – குறிப்பாக அக்கம்பக்கத்திலேயே – மக்களுடன் கூடிப் பேசுங்கள்.
மேலும், உதாரணமாக, ரெய்னர் மௌஸ்ஃபெல்டின் "குட்டிகள் ஏன் மௌனமாக இருக்கின்றன?" என்பதைப் படியுங்கள்.
நமது அரசியல் கட்டமைப்பு உண்மையில் எவ்வாறு செயல்படுகிறது, நமக்கு ஏன் எந்தக் கருத்துக் கூறும் உரிமையும் இல்லை, ஜனநாயகத்துடன் எந்தத்
தொடர்பும் இல்லாத, நமது சொந்த முடிவுகளை எடுக்க அனுமதிக்காத ஒரு பிரதிநிதித்துவ ஜனநாயகம் நமக்கு ஏன் உள்ளது
என்பதையெல்லாம் ரெய்னர் மௌஸ்ஃபெல்ட் இந்தப் புத்தகத்தில் மிக மிகச் சிறப்பாகப் பகுப்பாய்வு செய்துள்ளார்.
இதன் நோக்கம் என்ன? திரு. மௌஸ்ஃபெல்ட் என்ன கூறுகிறார்?
சரி, திரு. மௌஸ்ஃபெல்ட் அடிப்படையில் என்ன சொல்கிறார் என்றால், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஸ்தாபனத்தில் இது,
ஏறக்குறைய முதல் அரசியலமைப்பு, முதல் ஜனநாயக அரசியலமைப்பு.
சரி, அதுபற்றி சில விவாதங்கள் உள்ளன; போலந்து அரசியலமைப்பு வேகமாக இருந்தது.
ஆனால் முதல் பெரிய ஜனநாயக அரசியலமைப்பு, நிச்சயமாக, அமெரிக்க அரசியலமைப்புதான்.
மேலும், அமெரிக்காவின் ஸ்தாபகத் தந்தையர்கள் உண்மையில் அக்காலத்தில் இதைப் பற்றி விவாதித்தனர்:
மக்கள் முடிவெடுப்பதில் பங்கேற்கும் நேரடி ஜனநாயகத்தை நாம் கொண்டுவர விரும்புகிறோமா, அல்லது பிரதிநிதித்துவ ஜனநாயகத்தை
விரும்புகிறோமா – இது உண்மையில் ஒரு முரண்பாடான சொற்றொடர்.
பிரதிநிதித்துவ ஜனநாயகம் – ஒன்று பிரதிநிதித்துவமானதாகவோ அல்லது ஜனநாயகமானதாகவோ இருக்கும் – எனவே, நீங்கள் அதை உற்று நோக்கும்போது,
ஒரு பிரதிநிதித்துவ ஜனநாயகம் என்பது ஒரு முரண்பாடாகவே இருக்கிறது.
அப்போதுதான், நம்மிடம் உண்மையான அடிமட்ட ஜனநாயக முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் இருந்திருந்தால், செல்வந்தர்களின் செல்வம் ஆபத்தில்
இருந்திருக்கும் என்பது புரிந்தது; ஏனெனில், ஏழைகள் அப்போது பணமோ சொத்துக்களோ வித்தியாசமாகப் பகிர்ந்தளிக்கப்பட
வேண்டும் என்று ஜனநாயக ரீதியாக முடிவு செய்யக்கூடும்.
ஆகவே, அது நிச்சயமாக ஒரு தூய பொருளாதாரக் கருத்தாகும்.
பிறகு, அதை ஒரு ஜனநாயகம் என்று எப்படித் தொடர்ந்து அழைப்பது, ஆனால் அதை ஒரு ஜனநாயகமாக இல்லாத
வகையில் எப்படி அமைப்பது என்று நாங்கள் யோசித்தோம்.
அதுதான் இப்போது நம்மிடம் உள்ள பிரதிநிதித்துவ ஜனநாயகம்.
ஆக, நான் சொன்னது போல், நீங்கள் இப்போது சொன்னது, மக்கள் அதை அனுபவிக்கும் விதம், உண்மையில் அது அப்படித்தான் இருக்கிறது.
மேலே இருப்பவர்கள் ஏதோ செய்கிறார்கள், எங்களால் எதையும் முடிவு செய்ய முடியவில்லை.
இந்த உணர்வு ஏமாற்றமானது அல்ல, மாறாக இது இப்படித்தான்: நாம் நமது சிலுவையை ஏற்றுக்கொள்கிறோம், அவ்வளவுதான்...
அவ்வளவுதான், எங்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது!
எனவே,CDU-க்கு வாக்களித்த எவரும், தாங்கள் பதவியிலிருந்து வெளியேற்றிய பசுமைக் கட்சியை விடவும் தீவிரமான
பசுமைக் கொள்கைகளைப் பெறுவார்கள் என்று இப்போது நிச்சயமாக எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டார்கள்.
அது மக்கள் விரும்பியதாக இல்லாமல் இருந்திருக்கலாம்.
எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் அவர்கள் விரும்பவில்லை என்று நான் கருதுகிறேன், இல்லையென்றால் அவர்கள் CDU-விற்கு
வாக்களிக்காமல் பசுமைக் கட்சிக்கே வாக்களித்திருப்பார்கள்.
ஆனால் அவர்களால் அதைப் பற்றி எதுவும் செய்ய முடியாது. இப்போது அவர்கள் நான்கு வருடங்கள் அங்கே சும்மா
உட்கார்ந்திருப்பார்கள், பிறகு மக்கள், சரி, அடுத்த முறை நாம் அவர்களுக்குக் காட்டிவிடுவோம் என்று நினைப்பார்கள்.
ஆனால் இந்த முறை நாங்கள் CDU-விற்கு வாக்களிக்கவில்லை, நாங்கள் SPD-க்கு வாக்களிக்கிறோம்.
அதுதான் நாம் எப்போதும் அனுபவிப்பது. பிறகு மீண்டும் எதுவும் மாறாது.
பிறகு மற்றவர்கள் வரும்போது, மீண்டும் எதுவும் மாறாததைக் கண்டு அவர்கள் முற்றிலும் திகைத்துப் போகிறார்கள்.
ஏனெனில் தனிப்பட்ட அரசியல் முடிவுகளில் நம்மால் செல்வாக்கு செலுத்த முடியாது.
மேலும், மாநில அரசியலமைப்புகளின் கீழ் கொள்கையளவில் எங்களால் அதைச் செய்ய முடியும், ஆனால் நாங்கள் செய்வதில்லை.
ரைனர் மௌஸ்ஃபெல்ட் இதைத்தான் கூறுகிறார். அவர்கள் அதன் முன் நிற்கும் மாயக்காரர்களைப் போன்றவர்கள்.
இந்தக் கதவுகள் இருக்கின்றன, ஆனால் மாயக்காரர்களும் மந்திரவாதிகளும் அவற்றுக்கு முன்னால் நின்று, நாம் உண்மையில் கடந்து செல்லக்கூடிய
இந்தக் கதவுகளை நம்மிடமிருந்து திறம்பட மறைக்கிறார்கள்.
மேலும், பிரதிநிதித்துவ ஜனநாயகத்தை ஒரு உயர் வர்க்க சர்வாதிகாரம், ஒரு தேர்தல் சர்வாதிகாரம், ஒரு
பிரபுத்துவம் அல்லது நீங்கள் விரும்பியபடி எதென்றும் வர்ணிக்கலாம்.
ஏனெனில், அடுத்த நான்கு ஆண்டுகளுக்கு நம்மை ஆளப்போகும் ஒரு சில பிரமுகர்களிலிருந்து அவர்களைத்
தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு நமக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது.
ஆனால் எதையுமே மாற்றுவதற்கு நம்மிடம் உண்மையில் ஒரு தேர்வு இல்லை.
தனிப்பட்ட அரசியல் முடிவுகளில் நாம் தலையிட முடிந்தால் மட்டுமே அதை நம்மால் செய்ய முடியும்.
மேலும் தடைகள் மிகவும் உயரமாக உள்ளன. அதைத்தான் எங்களால் தற்போதைக்குச் செய்ய முடியாது.
சுதந்திரம் என்ற எண்ணம் எண்ணத்தில் தொடங்குகிறது.
ஆகவே, நான் பெர்லினில் தொடங்கிய இந்தத் திட்டத்தைப் பொறுத்தவரை, தனிப்பட்ட அரசியல் பிரச்சினைகளுக்கான முடிவெடுக்கும்
அதிகாரத்தை, இறுதி முடிவெடுக்கும் அதிகாரத்தை, மக்களின் கைகளில் நாம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்று கூற வேண்டும்.
நாம் ஒரு முடிவெடுக்க வேண்டும்: கடன் கட்டுப்பாட்டைத் தளர்த்த விரும்புகிறோமா?
நமது கல்வி அமைப்பு எவ்வாறு கட்டமைக்கப்பட வேண்டும் என்பதை நாம் தீர்மானிக்க வேண்டும்.
நமது நீதி அமைப்பு எவ்வாறு கட்டமைக்கப்பட வேண்டும் என்பதை நாம் தீர்மானிக்க வேண்டும்.
நமது ஆற்றலை எப்படிப் பயன்படுத்த விரும்புகிறோம் என்பதை நாம் முடிவு செய்ய வேண்டும், அதுபோல இன்னும் பல.
இந்த முடிவுகளை எல்லாம் நம்மால் நாமே எடுக்க முடியும்.
மேலும், எந்தவொரு நிபுணரையோ அல்லது நிபுணராக நியமிக்கப்பட்டவரையோ விட எந்தவொரு தனிநபரும் மோசமான
முடிவை எடுக்க முடியாது என்று நான் கருதுகிறேன்.
இந்த விஷயத்தில் அவர்கள் ஆலோசனை வழங்கவும், தங்கள் கருத்தைத் தெரிவிக்கவும் வரவேற்கப்படுகிறார்கள்.
ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை, என் சொந்த முடிவுகளை எடுக்க நான் முழுமையாகத் திறமையானவன் என்று நம்புகிறேன், மேலும் ஜெர்மனியில்
உள்ள மற்ற அனைவரும் அவ்வாறே செய்வார்கள் என்றும் நம்புகிறேன்.
சரி, சமீபத்திய ஆண்டுகளின் கொள்கைகளைக் கருத்தில் கொண்டால், அவர்களே இதைவிடச் சிறந்த வேலையைச்
செய்திருக்க முடியும் என்பது அனைவருக்கும் தெளிவாகத் தெரியும்.
சரி, நான் என் பகுதியில் ஒரு செல்லை அமைப்பதன் மூலம் தொடங்கலாம், மேலும் அங்கு முன்முயற்சி எடுக்கலாம்.
ஆனால் உதாரணமாக, ஊக்கங்களைப் பெற அல்லது ஆலோசனைகளைப் பெற நான் எங்கே செல்லலாம்?
இதைப் பற்றி மேலும் அறிந்துகொள்ள ஏதேனும் இணையதளம் உள்ளதா? நீங்கள் எங்களுக்கு ஒரு குறிப்பு தருவீர்களா?
எனவே இணையதளம் இன்னும் ஆன்லைனில் இல்லை, ஆனால் "freiheit-beginnt-mit-nein.de" என்பது உள்ளது.
இங்கு சொல்வது போல்: சுதந்திரம் 'இல்லை' என்பதில் தொடங்குகிறது.
இந்த நேர்காணல் வெளியாகும் நேரத்தில் இந்தப் பக்கமும் ஆன்லைனில் இருக்கலாம்.
நாங்கள் தற்போது அதை முடிப்பதற்கான இறுதி கட்டங்களில் இருக்கிறோம். அப்போது தகவல்கள் கிடைக்கும்.
ஆனால் அந்த யோசனை இருக்கிறது, மேலும் தொடர்புகளை ஏற்படுத்திக்கொள்ள ஒரு வாய்ப்பும் இருக்கும்.
ஆனால் நெட்வொர்க்கிங் விருப்பம், நீங்கள் அனலாக் வடிவத்தில் நெட்வொர்க் செய்ய வேண்டிய வகையில் ஏற்பாடு செய்யப்படும்.
மேலும் அதை பின்னர் டிஜிட்டல் முறையில் மீண்டும் உருவாக்க முடியும். எனவே, மக்கள்
டிஜிட்டல் முறையில் வலையமைக்க நாங்கள் விரும்பவில்லை.
அதனால் மக்கள், நாம் இப்போது அனுபவிப்பதைப் போல, சமூக ஊடகங்கள் போன்றவற்றில் ஒருவருக்கொருவர் எழுதுகிறார்கள், தங்கள்
கோபத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்கள், நிறைய யோசனைகளைக் கொண்டிருக்கிறார்கள், நிறைய விஷயங்களை எழுதுகிறார்கள்.
அதற்குப் பதிலாக, மக்கள் உள்ளூரில் நேரில் வலையமைக்க வேண்டும்.
மேலும் அவர்கள் அதே வழியில் இணைந்திருந்தால், நாம் ஒரு குழு அல்லது ஒரு செல், நாம் இங்கே இருக்கிறோம், நாம் ஏதாவது
செய்ய விரும்புகிறோம் என்பதை போர்ட்டலிலும் காட்ட முடியும்.
பின்னர் அவர்களால் மற்றவர்களிடமிருந்தும் உதவி தேடவும், மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்யவும் முடியும், மற்றும் பல.
ஆனால் நாங்கள் முதன்மையாக அனலாக் நெட்வொர்க்கிங்கில் அக்கறை கொண்டுள்ளோம்.
மக்கள் உள்ளூரில் ஒருவருக்கொருவர் வலையமைத்து, ஒருவருடன் ஒருவர் விவாதிக்கத் தொடங்க வேண்டும், மேலும் இந்த யோசனையை மனதில் கொள்ள
வேண்டும்: இந்த வாக்கெடுப்புக்கு இறுதியில் போதுமான கையொப்பங்களைச் சேகரிப்பதன் மூலம் நம்மால் இந்தச் சமூகத்தை மாற்ற முடியும்.
ஏனென்றால் இந்த இரண்டாம் கட்டம் மிகவும் கடினமானது; 200,000 கையொப்பங்களைப் பெறுவது
மிகவும் கடினம். சாக்சனியில், அது 450,000 ஆகும்.
ஆனால் மக்கள் முன்கூட்டியே தொடர்புகொண்டால், நம்மால் அதைச் செய்ய முடியும்.
மேலும் அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அரசியல் விவாதங்களில் ஈடுபட வேண்டும்.
ஆனால் அவர்கள் விவாதத்திற்கான ஒரு இடத்தை எப்படி உருவாக்குவது என்பதையும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் – இதை ரெய்னர் மௌஸ்ஃபெல்டும்
குறிப்பிடுகிறார் – அங்கு அவர்கள் பிரச்சினைகளை வெளிப்படையாகவும், நியாயமாகவும், ஜனநாயக ரீதியாகவும் விவாதிக்க முடியும்,
மேலும் அங்கு தீவிரமான கருத்துக்கள் கூட சகித்துக்கொள்ளப்படும்.
ஃபயர்வால்கள் இருக்கக்கூடாது. ஒரு ஜனநாயகத்தில் கருத்துக்களை உருவாக்குவதற்கு தீவிரக் கருத்துக்கள்
முக்கியமானவை. தீவிரக் கருத்துக்கள் ஒருபோதும் மேலோங்குவதில்லை.
ஆனால், சமூகம் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், ஒரு நல்ல சமூகக் கருத்தையும், ஒரு நல்ல சமூகப்
பிரதிநிதித்துவத்தையும் கண்டறிய அவை அவசியமானவை.
மக்கள் கற்றுக்கொள்வது அதுதான். அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் இப்படி விவாதிக்கத் தொடங்குவது, அதன்
மூலம் அவர்கள் இப்படிப் புரிந்துகொள்வதே எங்கள் யோசனை:
அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய முடிவுகளை நாம் உண்மையில் எப்படி எடுக்க முடிகிறது?
மேலும், நாம் அதை சிறிய அளவில் செய்ய முடிந்தால், அதை பெரிய அளவிலும் செய்ய முடியும்.
ஆம், சரி, நான் சரியாகப் புரிந்துகொண்டால், மீண்டும் ஒருவருக்கொருவர் பேசக் கற்றுக்கொள்வதும், மற்றவர்களின்
கருத்துக்களைப் பொறுத்துக்கொள்வதும், ஒரு பொதுவான இலக்கை நோக்கி ஒன்றிணைந்து செயல்படுவதும், பொறுப்பேற்கத் தயாராக
இருப்பதும், முடிவெடுக்கத் தயாராக இருப்பதும், பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்வதும் போன்றவை முக்கியமானவை.
ஆனால் அதன் பொருள், உங்களை வைத்துத் தங்களுக்கு வேண்டியதைச் செய்யும் அரசியல்வாதிகளிடம் அதை
ஒப்படைப்பது அல்ல, மாறாக மீண்டும் ஒருமுறை கூறுவது:
நான் உண்மையிலேயே நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறேன், பொறுப்பை மீண்டும் என் கைகளில் எடுத்துக்கொள்கிறேன்.
மிக முக்கியமான விஷயம் ஒரு மிக முக்கியமான புள்ளி.
உங்கள் உரையில், நீங்கள் உங்கள் புள்ளிப்பட்டியலில் எனக்காக மிகவும் முக்கியமான, அல்லது உண்மையில் மிக
முக்கியமான ஒரு விஷயத்தைச் சேர்க்கவில்லை என்று சொன்னீர்கள்.
நீங்கள் நிச்சயமாக அதை நினைத்திருப்பீர்கள், ஆனால் சொல்லவில்லை, அது என்னவென்றால்: மிக முக்கியமான விஷயம் ஒருவருக்கொருவர்
பேசுவது அல்ல, மாறாக ஒருவருக்கொருவர் செவிசாய்ப்பதுதான்.
நாம் அடிக்கடி பேசுகிறோம். உதாரணமாக, தொலைக்காட்சியில் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கும் இந்தப் பேச்சு
நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்கும்போது, நிறைய பேர் பேசுகிறார்கள். ஆனால் யாரும் ஒருவரையொருவர் கேட்பதில்லை.
மேலும் நாங்கள் முன்மொழிகின்ற அமைப்பு, அதாவது செல்கள் ஒருமித்த கருத்தை உருவாக்கும் வழிமுறையின் மூலம் கூட்டாக முடிவுகளை
எட்டுவதற்கான ஒரு குறிப்பிட்ட வழியை நாங்கள் பரிந்துரைக்கிறோம், அது அடிப்படையில் முதலில் ஒருவருக்கொருவர் செவிசாய்ப்பதைப் பற்றியது.
தங்களை வெளிப்படுத்த அனைவருக்கும் சம வாய்ப்பு உள்ளது, மேலும் அவர்கள் சொல்வதற்காக
மற்றவர்களை விமர்சிக்க யாருக்கும் அனுமதி இல்லை.
மாறாக, அந்தக் கூற்று அப்படியே நிற்கிறது. எனவே நாம் ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறோம், ஒரு சிக்கலைத்
தீர்க்க விரும்புகிறோம், பின்னர் அதற்கு பதில்கள் உள்ளன.
மேலும் ஒவ்வொருவருக்கும் தங்கள் பதிலைக் கொடுக்க அனுமதி உண்டு, மேலும் யாரும் மற்றவர்களின் பதிலை விமர்சிக்க அனுமதிக்கப்படவில்லை.
பிறகு நாம் கேட்கும்போது, உங்கள் எதிர்ப்பு எவ்வளவு வலிமையானது?
அப்படியென்றால், இந்தக் கேள்விக்கு அதுதான் சரியான பதில் என்று சொல்லும்போது உங்களுக்குள் என்ன உணர்வு
ஏற்படுகிறது? அப்போது நீங்கள் என்ன உணர்கிறீர்கள்?
அதனால்தான் அவர்கள் சுதந்திரம் 'இல்லை' என்பதில் தொடங்குகிறது என்கிறார்கள். ஏனென்றால், ஏதேனும் ஒன்று
எனக்குச் சரியில்லை என்று நான் உணர்ந்தால், அதை 'இல்லை' என்று சொல்லும் திறன் எனக்கு இருக்க வேண்டும்.
நான் சொல்லியாக வேண்டும், எனக்கு அது வேண்டாம் – கொரோனா வைரஸ் தடுப்பூசி அல்லது முகக்கவசம் போல.
எனக்கு அது வேண்டாம் என்று நான் உணரும்போது, நான் வேண்டாம் என்று சொல்லத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் அதுவே சுதந்திரம்.
சுதந்திரம் என்பது, 'இல்லை, எனக்கு அது வேண்டாம்' என்று சொல்ல முடிவது. அது என்னை மட்டுமே பாதிக்கிறது.
சுதந்திரம் எப்போதும் "இல்லை" என்பதில் தொடங்குகிறது. அதனால்தான் அது அப்படி அழைக்கப்படுகிறது.
ஏனென்றால் நான் எப்போது 'நிறுத்துங்கள்' என்று சொன்னாலும், இங்கு ஒரு எதிர்ப்பு உணர்வை நான் உணர்கிறேன், மேலும் ஒரு குழு கருத்து
உருவாகி, அது எனக்கு வேண்டாம் என்பதை நான் உணர்கிறேன், அப்போது நான் சொல்வேன்: நிறுத்துங்கள், வேண்டாம், எனக்கு அதில் உடன்பாடில்லை!
பிறகு குழுவினர் செவிமடுக்கிறார்கள்! பிறகு குழுவினர் உணர்ந்து கொள்கிறார்கள்:
சரி, அந்த நபருக்கு வலியாக இருக்கிறது, அதனால் மற்றவரின் வலி நீங்குவதற்காக நாம் நமது முடிவைச் சற்று மாற்ற வேண்டியிருக்கலாம்.
மேலும் திடீரென்று, முழு குழுவோ, செல்லோ, சமூகமோ, அல்லது சமூகக் கூட்டமோ ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒரு தீர்வை நீங்கள் காண்கிறீர்கள்.
எனவே, இறுதியில், வீட்டோ உரிமைக்கும் வேறுபாடில்லை. பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு
ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய தீர்வுகளை நாங்கள் எப்போதும் காண்கிறோம்.
"அது எனக்குச் சரியாக இல்லை" என்று சொல்லும் ஒவ்வொருவரின் 'இல்லை' என்பதை நாங்கள் கேட்கிறோம்.
அதன் பின்னணியில் உள்ள யோசனை அதுதான். அதை யார் வேண்டுமானாலும் செய்யலாம்.
ஆனால் அதை உங்களால் மட்டுமே செய்ய முடியும்.
இதை எங்களால் எந்த வகையிலும் ஒழுங்கமைக்கவோ அல்லது பிறருக்குப் பணிக்கவோ முடியாது, ஆனால் நாங்கள் இதை ஊக்குவிக்க மட்டுமே முடியும்.
மக்களும் அதைச் செய்கிறார்கள். நாம் அதை சமூகத்திலும் செயல்படுத்தலாம்.
ஆம். நாம் ஒரு பிரதிநிதித்துவ ஜனநாயகம் கொண்டிருப்பதால், உண்மையான ஜனநாயகம் நம்மிடம் இல்லை என்று நீங்கள் குறிப்பிட்டீர்கள்.
இப்போது இந்த நேர்காணலின் முடிவிலும் நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல, இந்தத் தேர்தல்களிலும் சில சிக்கல்கள் இருந்ததாகவும், அவை உண்மையில்
ஜனநாயக ரீதியாக நடத்தப்படவில்லை என்றும் நீங்கள் என்னிடம் கூறினீர்கள். வெளிப்படையாக
சில தில்லுமுல்லுகள் நடந்ததாகத் தெரிகிறது.
முதலில், என்னவென்ன உண்மைகள் வெளிவந்துள்ளன அல்லது தெரியவந்துள்ளன என்பதையும், எதிர்காலத்தில் இதை எவ்வாறு எதிர்கொள்வது என்பதையும்
எனக்கும் பார்வையாளர்களுக்கும் மீண்டும் ஒருமுறை விளக்க முடியுமா?
எனவே, முதலில், ஜெர்மனியில் இறையாண்மைக்கு அனுமதிக்கப்பட்ட ஒரே செயல் (தேர்தல்) தான்.
நான் முன்பே சொன்னேன், என் பார்வையில், அது இறையாண்மையாளர் அல்ல, ஏனெனில் அவருக்கு விதிகளை மாற்ற அனுமதி இல்லை.
ஆனால் அது அப்படித்தான்: இறையாண்மையுள்ளவருக்கு வாக்கு போடுவது மட்டுமே அனுமதிக்கப்பட்ட ஒரே
செயல், அதாவது அந்தப் பெட்டியில் குறியிடுவதே.
மேலும், இதன் பொருள் என்னவென்றால், இறையாண்மையாளரின் இந்தச் செயல், அதன் உண்மையான நோக்கத்தை
பிரதிபலிக்கிறது என்பதை உண்மையில் உறுதி செய்ய வேண்டும்.
அதனால் நாம் உண்மையில் சிந்திக்க வேண்டும், நாம் ஜெர்மனியில் இருக்கிறோம், ஜெர்மனி ஒரு
ஜனநாயகம், மேலும் ஜெர்மனி ஒரு அரசியலமைப்பு நாடு.
மேலும் ஜெர்மனியில், இந்தத் தேர்தல் செயல்முறை ஒழுங்கான முறையில் முன்னெடுத்துச் செல்லப்படும்.
நாம் தந்திரம் பற்றி பேசவே தேவையில்லை.
முதலாவதாக, அது சரியாக இயங்குவதற்கு எந்தவொரு கட்டமைப்பும் இல்லை என்ற உண்மையைப் பற்றி நாம் பேசலாம்.
மாலை நேரத்தில் கூட்டாட்சி வாக்கு எண்ணிக்கை அதிகாரி அதிகாரப்பூர்வமான, தற்காலிக இறுதி முடிவை
அறிவிக்கும்போது, ஜெர்மனியில் எத்தனை தேர்தல் மாவட்டங்கள் உள்ளன என்பது அவருக்குத் தெரியாது.
அவளுக்கு அது தெரியாது. அவர்கள் அறிக்கையிடப்படுகிறார்கள். ஆனால் வரும் அறிக்கைகளை எல்லாம் அவள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும், ஆனால்
அவளுக்கு அது தெரியாது. அவளுக்கு ஒரு முழுமையான பார்வை இல்லை.
ஆகவே, தேர்தலுக்கு முந்தைய நாள், நாளை மக்கள் எத்தனை தொகுதிகளில் உண்மையில் வாக்களிக்கப் போகிறார்கள் என்று நீங்கள் அவளிடம்
கேட்டால், அவளுக்குத் தெரியாது என்பதால் அவளால் சொல்ல முடியாது.
ஆக, X என்ற எண்ணிக்கையிலான தொகுதிகள் உள்ளன, மேலும் தேர்தலுக்கு முன்பு அவை உண்மையில் எங்கே இருக்கின்றன என்று யாருக்கும் தெரியாது.
தேர்தல் மாவட்டங்களுக்கான மையப்படுத்தப்பட்ட பதிவு எதுவும் இல்லை.
ஆக, மக்கள் எங்கே வாக்களிக்கிறார்கள், எத்தனை பேர் வாக்களிக்கிறார்கள், அல்லது அவர்கள் எப்படி
வாக்களிக்கிறார்கள் என்பது கூட உங்களுக்குத் தெரியாதபோது, நீங்கள் எப்படி முடிவுகளைச் சரிபார்க்க முடியும்? யாருக்கும் தெரியாது.
அதாவது, தேர்தல் கண்காணிப்பு என்பதன் சுருக்கமான WABEO என்ற இந்த அமைப்பை நாங்கள் நிறுவினோம்.
உண்மையில், இது திட்டமிடப்பட்ட பொதுத் தேர்தலின் போது, செப்டம்பரில் தொடங்கப்படவிருந்தது, பின்னர் அதைச் செய்தவர்களால்
மூன்று மாதங்களுக்குள் புதிதாக உருவாக்கப்பட வேண்டியிருந்தது.
இந்த முழு விஷயத்தையும் புதிதாகத் தொடங்கிய ஸ்டெபானி சோமகாеваவுடன், நீங்களும் இங்கு ஒரு நேர்காணல் நடத்தியதாக நான் நம்புகிறேன்.
ஆக, அது வெற்றிபெற மிகவும் கடினமாக உழைத்த, உண்மையிலேயே ஒரு மிகச் சிறந்த, வலிமையான பெண்.
மேலும் மக்கள் பதிவு செய்திருந்தனர், எனவே அவர்கள் சமூக ஊடக ஜோம்பிகள் அல்லது பாட்கள் போன்றவை அல்ல, மாறாக பதிவு செய்து,
தங்களின் பதிவு சரிபார்க்கப்பட்ட உண்மையான மக்கள் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருந்தீர்கள் – அவர்களே தேர்தல்களைக் கவனித்தனர்.
தேர்தல்கள் உண்மையில் எப்படி நடக்கின்றன என்பதைக் காண, மொத்தம் 3,700 பேர் பயணத்தில் இருந்தனர் – இது ஜெர்மன் கூட்டாட்சி
குடியரசின் வரலாற்றில் இதற்கு முன் ஒருபோதும் நடக்காத ஒன்றாகும்.
இப்போது வாக்களிக்கும்போது பின்பற்ற வேண்டிய சில விதிகள் உள்ளன.
உதாரணமாக, வாக்குச் சாவடி காலை 8 மணி முதல் மாலை 6 மணி வரை திறந்திருக்கும், தேர்தல் இரகசியமாக நடைபெறும், வாக்குச் சாவடிக்கு
உள்ளேயோ அல்லது அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலோ தேர்தல் விளம்பரங்கள் இருக்காது, அல்லது வாக்குச் சாவடியில் யாருக்கு வாக்களிக்க வேண்டும்
என்பது குறித்து மக்களுக்கு அறிவுரை வழங்கப்படாது, அல்லது வாக்குச் சாவடிக்குள் வேறு யாரும் நுழைய அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள்.
அல்லது பின்னர், அது மாலை 6 மணிக்கு மூடப்படும், மேலும் வாக்குகள் மாலை 6 மணிக்கு முன்பு எண்ணப்படாது.
மக்கள் கலந்துகொண்டு முழு செயல்முறையையும் பார்க்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள்.
மேலும், வாக்குகள் எண்ணப்படும்போது, மக்களும் அங்கே இருந்து அதைப் பார்க்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள்.
என்ன நடக்கிறது என்பதை அவர்கள் பார்க்கும்படி கவனியுங்கள்.
மேலும், அனைத்து வாக்குகளும் எண்ணப்பட்டவுடன், அந்தத் தேர்தல் மாவட்டத்திற்கான தேர்தல்
குழு, தேர்தல் முடிவுகளை உரக்க அறிவிக்க வேண்டும்.
அவர் தனது வாக்குச்சாவடியில் தேர்தல் முடிவுகளை அறிவிக்க வேண்டும், அப்போதுதான் பொதுமக்களுக்கு இவை தேர்தல் முடிவுகள்
என்று தெரியும், பின்னர் நான் அதை அடுத்த உயர் அதிகாரிக்கு, பொதுவாக மாவட்ட தேர்தல் அதிகாரிக்கு, அறிவிப்பேன்.
மேலும் முறைகேடுகள் இருந்தன.
சரியாக. இப்போதுதான் விஷயமே.
இப்போது நிறைய ஒழுங்கற்ற தன்மைகள் உள்ளன.
இவை ஒரு ஜனநாயகத் தேர்தலின் அடிப்படைக் கொள்கைகள்.
இதோ அது. முதலில், நாங்கள் நிறைய கருத்துக்களைப் பெற்றுள்ளோம் என்று கூற வேண்டும், இது மிகவும் உற்சாகமானது.
மேலும், 80% பின்னூட்டங்களில் எல்லாம் நன்றாக நடந்ததாகக் கூறலாம்.
இந்த நேரத்தில் எங்களால் கூற முடிந்தவரை, 80% தொகுதிகளில் தேர்தல் முறையாக நடைபெற்றது.
எனவே இந்த அடிப்படை விதிகள், கொள்கைகள், தேர்தல் கொள்கைகள் அனைத்தும் கடைப்பிடிக்கப்பட்டன. 20% வழக்குகளில், இது நடக்கவில்லை.
20% வழக்குகளில், அவர்கள் மாலை 5:30 மணிக்கு வாக்குச் சாவடிகளை மூடினர், தேர்தல் கண்காணிப்பாளர்கள் அங்கே இருப்பதை விரும்பாததால்
அவர்களை வெளியேற்றி, 20 மீட்டர் தொலைவில் நிறுத்தினர்.
இந்த வாக்குச் சாவடிகளில் சில உண்மையில் உடற்பயிற்சிக் கூடங்கள்.
பின்னர் அவர்கள் வெறும் 20 மீட்டர் தள்ளி நகர்த்தப்பட்டனர், அங்கு நிச்சயமாக எந்தக் குவியலில்
என்ன நடக்கிறது என்பதை உங்களால் பார்க்கவே முடியாது.
சில சமயங்களில், அவர்கள் தேர்தல் முடிவுகளை உரக்க அறிவிக்கவில்லை.
ஆம், அங்கு நடக்கக்கூடாத பல விஷயங்கள் நடந்தன.
மேலும், சஹ்ரா வாகெனெக்ட்டின் கூட்டணிக்கு புடெஸ்டாக் நுழைவதற்குத் தேவையான வாக்குகளில் 9,000 வாக்குகள் மட்டுமே குறைவாக உள்ளது என்பதை
இப்போது நாம் கருத்தில் கொண்டால், கொள்கையளவில், மொத்தமாக, நம்மிடம் உள்ள, நாம் இப்போது தெரிவித்த எண்ணிக்கையின்படி,
இதுபோன்ற தவறுகள் நிகழ்ந்துள்ள 300 தேர்தல் தொகுதிகள் உள்ளன.
நாங்கள் தெரிவித்தபடி, 300 தேர்தல் மாவட்டங்களில் இந்த முறைகேடுகள் உள்ளன.
மேலும் இந்தத் தொகுதிகளில் உள்ள அனைத்து வாக்காளர் எண்களையும் நாங்கள் அறிந்திருக்கவில்லை, ஆனால் எங்களுக்குத் தெரிந்த வரையில்,
99,000 வாக்குகளில் மட்டும், இந்த முறைகேடுகள் காரணமாக, அனுப்பப்பட்ட முடிவுகள் தான் உண்மையில் வாக்களிக்கப்பட்ட முடிவுகளா
என்பதை கொள்கையளவில் எங்களால் சரிபார்க்க முடியாது, ஏனெனில், நான் கூறியது போல், இந்தத்
தொகுதியில் தேர்தல் முடிவுகள் அறிவிக்கப்படவே இல்லை.
அதாவது, குறைந்தபட்சம் 99,000 வாக்குகள். இதை நீட்டித்துப் பார்த்தால் – நாம் பார்த்தது வெறும் 3,000 தொகுதிகளை
மட்டுமே, ஆனால் மொத்தம் சுமார் 90,000 தொகுதிகள் உள்ளன.
அதை நீங்கள் விரிவுபடுத்திப் பார்த்தால், நாம் இங்கு பேசிக்கொண்டிருக்கும் அளவை உங்களால் காண முடியும்.
எந்தத் தந்திரமும் இருக்க வேண்டியதில்லை, யாரும் ஏமாற்றியிருக்கவோ அல்லது வேறு எதுவும் நடந்திருக்கவோ தேவையில்லை.
ஆனால் கொள்கையளவில், இரவில் கூட்டாட்சி வாக்கு எண்ணும் அதிகாரியின் அலுவலகத்திற்கு வருவது, உண்மையில் உள்ளூரில் தீர்மானிக்கப்பட்ட
முடிவா என்பதை சரிபார்க்க எங்களிடம் எந்த வழியும் இல்லை.
மேலும் வாக்குகள் மறுகணக்கெடுப்பு செய்யப்படுவதோ அல்லது அது போன்ற எதுவும் இல்லை. எனவே,
கொள்கையளவில், இது ஒரு பெரிய சீட்டுக்கட்டு விளையாட்டு.
எனவே, சஹ்ரா வாகெனெக்ட்டின் கூட்டணிக்கு ஐந்து சதவீதம் கிடைத்துள்ளதா இல்லையா என்பது எங்களுக்குத் தெரியாது.
அவர்களிடம் ஐந்து சதவீதம் இருப்பதாக நான் கருதுகிறேன், ஆனால் அதை உறுதிப்படுத்த முடியாது, ஏனெனில்
கட்டமைப்பு ரீதியாக இது ஒரு ஜனநாயகத் தேர்தல் அல்ல.
உதாரணமாக, இந்தத் தேர்தல் முடிவு அறிவிக்கப்படவில்லை என்றால், பின்னர் தீர்மானிக்கப்பட்ட முடிவு சரியானதா, அல்லது யாராவது இப்போது
சில வாக்குச்சீட்டுகளைச் சேர்த்துள்ளார்களா அல்லது சில வாக்குச்சீட்டுகளை நீக்கியுள்ளார்களா அல்லது வேறு
ஏதேனும் மாற்றம் செய்துள்ளார்களா என்பதை நாம் எப்படி அறிவது?
எங்களுக்குத் தெரியாது, ஏனென்றால் அந்தப் பொருட்கள் பின்னர் உறைகளில் வைக்கப்படுகின்றன.
தற்செயலாக, அடுத்த புள்ளி என்னவென்றால், தேவைக்கேற்ப சில வாக்குச்சீட்டுகள் சீல் செய்யப்பட்ட உறைகளில் வைக்கப்படாமல்,
ரப்பர் பேண்டுகளால் மூடப்பட்ட பைகளில் மட்டுமே வைக்கப்பட்டிருந்தன, அதாவது அவற்றை எப்போது வேண்டுமானாலும் திறந்து மாற்ற முடிந்தது.
அவர்கள் அப்படிச் செய்வார்கள் என்று ஒருபோதும் கருதாதீர்கள். ஆனால் அவர்கள் அப்படிச் செய்ய வாய்ப்புள்ளது.
மேலும், ஒரு ஜனநாயகத் தேர்தலில், நடந்தவை தவறு என்ற தோற்றத்தையேனும் நாம் ஏற்படுத்த முடியாது.
குறிப்பாக, நான் சொன்னது போல், சஹ்ரா வாகெனக்னெக்ட்டுடன் நமக்கு 9,000 யூரோக்கள் மட்டுமே வித்தியாசம் இருக்கும்போது.
9,000 வாக்குகள்!
சரியாக 9,000 வாக்குகள். 9,000 வாக்குகள் வித்தியாசம்.
அதுதான் உண்மையில் அது. அதாவது, நமது தேர்தல்கள், எப்படிச் சொல்வது என்று தெரியவில்லை, ஆனால் அவை நிச்சயமாக ஜனநாயகமானவை அல்ல.
அவை பொருந்தாதவை, புரிந்துகொள்ள முடியாதவை, வெளிப்படையானவை அல்ல.
அந்த அளவிற்கு இது கட்டாயத்துடன் நிச்சயமாக, நிச்சயமாக தொடர்புடையது.
மேலும், WABEO-வின் முறையான தேர்தல் கண்காணிப்பின் மூலம் இது இப்போது முதல் முறையாக நிறுவப்பட்டுள்ளது.
மேலும் நான் ஒரு தொடர்பை ஏற்படுத்தலாமா? நாம் முன்பு பொதுவாக்கெடுப்புகளைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.
ஆனால், இந்தக் கருத்துக் கேட்புகள் தேர்தல்களைப் போல நடத்தப்படுகின்றன என்றும், முடிவுகள் நியாயமான முறையில்
தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை என்றும், அரசியலமைப்பைத் திருத்தலாமா வேண்டாமா என்பது போன்ற மிகவும், மிகவும்
முக்கியமான பெரும்பான்மைகளை நாம் இங்கு கையாள்கிறோம் என்றும் இப்போது நமக்குத் தெரிந்தால் - அப்போது
சரியாக, அதுதான் என் கேள்வியாக இருந்திருக்கும்.
சரியாக, அந்த ஒரு கேள்வி. எனவே, ஒரு அரசியலமைப்பைத் திருத்த, நமக்கு ஒரு கவுரமம் தேவை.
அதாவது, இந்த வாக்கெடுப்பில் உண்மையில் பங்கேற்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான குடிமக்கள்.
மேலும், இந்தப் பங்கேற்பாளர்களின் எண்ணிக்கையில் ஒரு குறிப்பிட்ட பெரும்பான்மை இருக்க வேண்டும்.
ஆகவே, நீங்கள் இந்த வழியில் குறுமத்தைச் சற்று குறைத்தால் - அதாவது, ஒரு அரசியலமைப்புத் திருத்தத்திற்கு கோட்பாட்டளவில் நமக்கு மூன்றில்
இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மை உள்ளது, ஆனால், ஆம், துரதிர்ஷ்டவசமாக 40 சதவீதம் மக்கள் வாக்களிக்காமல், வெறும் 39.8 சதவீத
மக்கள் மட்டுமே வாக்களித்துள்ளனர் என்று நீங்கள் கூறினால் - இந்த அரசியலமைப்புத் திருத்தம் தோல்வியடைந்துவிட்டது.
ஆம், தேர்தல் முடிவுகள், வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை மற்றும் பலவற்றை எங்களால் கட்டுப்படுத்த முடியாது வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால்,
இந்த வாக்குச்சாவடியின் முடிவு பொதுவில் அறிவிக்கப்படுவதில்லை. ஒவ்வொரு வாக்குச்சாவடியிலும் அல்லது ஒவ்வொரு தேர்தல்
மாவட்டத்திலும், நாங்கள் குறைந்தது ஒருவரை அமர்த்தியிருப்போம். அவர் அங்குள்ள முடிவுகளைக் கேட்டு, எழுதி, பின்னர் எங்களுக்கு
வழங்குவார், இதன் மூலம் நாங்கள் அதைச் சரிபார்க்க முடியும். இறுதியில் தீர்மானிக்கப்படும் முடிவு
என்பது, வாக்குச்சாவடிகளில் அவர்கள் அறிவித்த முடிவுதான்.
எனவே, ஒரு நேரடி ஜனநாயகத்திற்குள் நமது வழியைக் கண்டறிய.
தேசிய அரசியலமைப்புகளை மாற்றுவதைப் பற்றிப் பரிசீலிக்க வேண்டுமென்றால், நாம் தேர்தல்களைத்
தீவிரமாகக் கண்காணிப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
ஆக, நான் சரியாகப் புரிந்துகொண்டால், தேர்தல் கண்காணிப்பாளர்கள் எல்லா இடங்களிலும் தேவை.
ஆம், நான் என்ன செய்ய முடியும் என்று நீங்கள் முன்பு கேட்டீர்கள்.
இந்த செல்லை அமைப்பதற்கு அதிக முயற்சி தேவைப்பட்டாலும், wabeo.de என்ற இணையதளத்தைப் பார்வையிட நான் நிச்சயமாகப் பரிந்துரைப்பேன்.
அடுத்த ஆண்டு, பவேரியா-வெürtிம்பெர்க், மெக்லென்பர்க்-மேற்கு போமெரேனியா மற்றும் சாக்சி-அன்ஹால்ட் ஆகிய மாநிலங்களில்
மாநிலத் தேர்தல்கள் நடைபெறும் என்று நான் நம்புகிறேன்.
இந்தத் தேர்தல்கள் முதன்முறையாக நாடு தழுவிய அளவில் கண்காணிக்கப்பட உள்ளன.
நீங்கள் அங்கு பதிவுசெய்து, உங்கள் அடையாளத்தைச் சரிபார்க்கலாம், இதற்கு £6.50 செலவாகும்.
6.50 யூரோக்கள், ஏனெனில் இது மிகவும் சிக்கலான ஒரு சரிபார்ப்பு செயல்முறை உள்ளது, ஆனால் இதன் பின்னால் ஒரு
உண்மையான நபர் இருக்கிறார் என்பதை இது தெளிவுபடுத்துகிறது.
பிறகு நாம் உண்மையில் அனைத்தையும் முழுமையாகச் சரிபார்க்கலாம்:
முடிவில் அறிவிக்கப்படுவது, வாக்குச் சாவடிகளிலா அல்லது தேர்தல் மாவட்டங்களிலா கிடைத்த முடிவு? அது உண்மையிலேயே உற்சாகமானது.
மேலும் இது அப்படியிருக்காது – ஒரு மாவட்ட நிர்வாகி, அவர் ஸ்பேயரின் மேயர், அவருக்கு ஒரு தேர்தல் கண்காணிப்பாளர் கடிதம் எழுதியிருந்தார்
– இதை நான் ஒரு சிறு தகவலாக இங்கே குறிப்பிட வேண்டும்... உண்மையில், இது ஒரு சிறு செய்தி அல்ல, இது மிகவும்
வருத்தமளிக்கிறது – வாக்குச் சாவடியில் தேர்தல் பார்வையாளராக அவர் எப்படி நடத்தப்பட்டார் என்று புகார் கூறுவது.
மேலும், ஸ்பேயரின் மேயர், மாவட்ட தேர்தல் அதிகாரி என்ற முறையில், மக்கள் வந்து தேர்தல்களைக் கவனிப்பது
முற்றிலும் மோசமானது என்று கூறி, பதிலெழுதியிருந்தார்.
ஏனெனில், அது அடிப்படையில் தேர்தல்கள் முறையாக நடத்தப்படவில்லை என்பதைக் குறிக்கும், அதன் மூலம் நமது ஜனநாயகத்தின் நம்பகத்தன்மையைக்
கேள்விக்குள்ளாக்கும். அதை ஒரு கணம் கற்பனை செய்து பாருங்கள்.
தேர்தல்களின் பொதுத்தன்மை என்பது நமது தேர்தல் சட்டம் மற்றும் தேர்தல் விதிமுறைகளின் அடிப்படைக் கொள்கைகளில் ஒன்றாகும்.
பிறகு, ஒரு பொறுப்பான மாவட்ட தேர்தல் அதிகாரி வந்து, தனது பார்வையில், ஒருவர் தேர்தலைக் கவனிக்க விரும்புவது, இங்கு
நடைபெறுவது – நாம் எப்போதும் இறையாண்மைச் செயல் என்று குறிப்பிடும், ஒரே இறையாண்மைச் செயல் – அது முறையாக
நடைபெறுகிறதா என்பதைச் சரிபார்க்க ஒருவர் விரும்புவது...
அவர்கள் அங்கே நின்று கொண்டிருந்தார்கள் என்பதற்காகவே, அவர்கள் அவர்களை நம்பாதது போலத் தோன்றும்.
விஷயங்கள் அப்படித்தான் இருக்கின்றன. அதைக் கொஞ்சம் கற்பனை செய்து பாருங்கள்.
தன்னை இந்தப் பதவியில் முதலில் இருக்கச் செய்ததற்குப் பொறுப்பான மக்கள் மீது ஒரு மேயருக்கு அப்படி ஒரு கருத்து உள்ளது.
மிகவும் சுவாரஸ்யமானது. மிகவும் அருமை. திரு. லுட்விக், எங்களுடன் பேசியதற்கு மிக்க நன்றி!
அது உண்மையிலேயே ஒரு கண் திறக்கும் அனுபவமாக இருந்தது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஒவ்வொரு தனிநபரும் உண்மையில் என்ன
நடவடிக்கைகளை எடுக்க முடியும் என்பதை இப்போது காண முடிகிறது.
முதலாவதாக, நீங்கள் தேர்தல்களைக் கண்காணிப்பதில் ஈடுபடலாம்.
நீங்கள் WABEO-ஐத் தொடர்பு கொள்ளலாம் என்று நான் நம்புகிறேன்.
பிறகு, நீங்கள் ஒரு செல்லை எப்படி உருவாக்கலாம் அல்லது ஏற்கனவே உள்ள ஒரு செல்லில் எப்படி சேரலாம் என்பதைப் பார்க்கலாம்.
அப்படியென்றால், நீங்கள் அதைச் செய்துவிடலாம். சுதந்திரம் 'இல்லை' என்பதில் தொடங்குகிறது.
குடிமக்கள் கட்டுப்பாட்டை மீண்டும் கைப்பற்ற, இதை நாம் எப்படி நடைமுறைப்படுத்துவது என்பதற்கான சில ஆரம்பகட்ட வழிமுறைகளை
நீங்கள் இப்போது எங்களுக்கு வழங்கியுள்ளதாக நான் நினைக்கிறேன்.
மிகவும் கண் திறக்கும் நேர்காணலுக்கு மிக்க நன்றி!
இங்கு இருக்க எனக்கு அனுமதித்ததற்கு மிக்க நன்றி.