Met sy kinderboek "Lisa en Jan" het die sogenaamde seksopvoeder Uwe Sielert destyds letterlik die koek geneem.
Met die publikasie in 1991 het hy ernstig probeer om ouers en opvoeders te oortuig dat kinders van geboorte af seksuele
wesens is en dat dit 'n slegte teken is as kinders nie van 'n vroeë ouderdom af sensueel deur hul ouers geknuffel word nie.
Dit sou hulle verhinder om hul eie begeertes te ontdek en hulle sou seksuele speletjies misloop.
Die sogenaamde kinderboek vir kinders van 4 tot 8 jaar bevat pornografiese illustrasies van
kleuters wat masturbeer en hul ouers en vriende.
Uwe Sielert dien hier slegs as 'n verteenwoordigende voorbeeld van baie ander sogenaamde kundiges in seksuele opvoeding.
Kla.TV het reeds in die program "Pioniers van geslagsideologie en die doelwitte van vandag se
seksopvoeders" oor haar afstootlike sienings berig.
Hierdie tipe seksopvoeders eis openlik dat daar in dagopvang sentrums stimulerende kamers moet wees waar kinders alleen
of saam kan terugtrek om aan seksuele verkenning deel te neem.
Hulle eis dat seks met kinders nie as verkeerd beskou moet word as daar geen geweld gebruik word nie, en dat die
incesttabu tussen ouers en kinders verslap moet word ...
Evolusionêre bioloog Prof. Dr. Ulrich Kutschera het hul "suiwer geslags-ideologies gemotiveerde onderrigmateriaal" beskryf as
nie-opvoedkundig, maar eerder polities indoktrinerend van kinders voordat hulle selfs seksuele volwassenheid (puberteit) bereik:
Die doel is om kinders ongemaklik te laat voel, te skok en te provokeer – kortom, om hul natuurlike
skaamtegevoel af te breek en sodoende 'n geestelike verkragting van die kinderlike natuur te pleeg!
Maar met die gestelde doel om kinders deur opvoeding teen seksuele aanranding te beskerm en hulle groot te maak as sterk
individue, is die boekemark dekades lank oorstroom met meer seksboeke vir kinders, veral deur
die geslagslobby en twyfelagtige seksopvoeders.
Maar watter uitwerking het aanstootlike seksuele literatuur eintlik, en wie bevorder dit so fel?
Wat kinders so jonk soos laerskoolleeftyd reeds van hulle verwag word – hier is net 'n paar voorbeelde:
In 2023 sal die boek "Welkom by Seks" vir die eerste keer in Australië gepubliseer word.
Die groot Australiese supermarkketting "Big W" bied hierdie boek op sy rakke aan, mooi geplaas op kinders se ooghoogte.
Wanneer kinders deur die boek blaai, word hulle blootgestel aan illustrasies wat allesbehalwe kindervriendelik is.
Grorre seksuele praktyke word in groot detail beskryf.
Volgens die ouderdomsaanbeveling is hierdie boek bedoel vir 8- tot 15-jariges, d.w.s. vir
'n ouderdomsreeks van laerskool tot Graad 9!
Na massiewe openbare en ouersprotes is "Welkom by Seks" van Big W se rakke verban.
Maar ten spyte van, of dalk as gevolg van, die massiewe protesoptogte, is die boek genomineer vir die
gesogte Australiese Eerste Minister se Letterkundetoekenning in die "Jong Volwasse" kategorie!
In Opper-Oostenryk word 'n 120-bladsy opvoedkundige boekie as geskenk aan laerskoolleerlinge
uitgedeel tydens 'n oopdag by 'n sekondêre skool.
"Die tydskrif is vol foto's van naakte mans en vroue in provokatiewe houdings ," kla 'n vader van drie.
By die huis sien hy die boekie wat na bewering deur die skoolhoof self aan sy dogter gegee is
en hy is meer as ontsteld oor die inhoud daarvan.
In die Verenigde State is die "seksopvoedingsboek" "This Book is Gay" in hoërskole beskikbaar. Dit is 'n stuk propaganda wat
homoseksuele omgang vir kinders van 11 jaar en ouer bevorder.
As 'n laerskool ook in die skoolkompleks ingesluit is, sal laerskoolleerlinge ook die skoolbiblioteke kan gebruik.
Dit bevat 'n woordelys met allerhande definisies van twyfelagtige seksuele praktyke, vergesel van spotprente.
Selfs feite-ondersoekers het bevestig dat die inhoud op geen wyse vergelyk kan word met
standaard feitelike opvoedkundige boeke nie.
Maar hier ook kry mens die indruk dat hoe meer toegewyde ouers gepus het om sulke boeke uit skoolbiblioteke en
media-kamers te verwyder, hoe meer hulle uitgestal is.
In Duitsland is 'n boek oor prostitusie met die titel "Rosi sucht Geld" (Rosi is op soek na geld) vir
meer as tien jaar in die Berlin-Mitte-distrik uitgestal.
Dit is geskep met befondsing van die Senaatsdepartement vir Stedelike Ontwikkeling, onder andere, en was
bedoel om as 'n gids te dien vir ouers wie se kinders dalk vrae oor straatprostitusie sou vra.
Die boek is egter geskryf vir en gerig op kinders van 6 tot 12 jaar en is ook in biblioteke vir kinders beskikbaar.
Die boek is genoem en gekritiseer in 'n podcast genaamd "Die Podcastin" omdat dit prostitusie trivialiseer en romantiseer.
Selfs volwassenes voel dat die uiters ontstellende beelde en opmerkings in die boek meer herinner aan pornografie
as aan ouderdomsgepaste geslagsopvoeding vir sesjariges.
Volgens die koerant Berliner Zeitung aan die einde van 2023 wou die distrik nou die 72-bladsy gedrukte
weergawe van die boek van die webwerf verwyder, dit hersien en aanpas by "vandag se behoeftes".
Die skakel is verwyder; of die boeke uit die biblioteke verwyder is, is twyfelagtig.
Die lys van sulke onvanpas ontstellende boeke kan aanhou en aanhou.
Ons het doelbewus gekies om nie verdere besonderhede oor hierdie klein "keuse" van sogenaamde kinderboeke te
beskryf nie, laat staan om enige van die beelde daaruit te wys, wat allesbehalwe geskik is vir kinders.
En met goeie rede: toe aktivis Rachel Wong uit verontwaardiging uittreksels uit die bogenoemde boek Welcome to
Sex wou plaas, is haar plasing van die platform verwyder.
Dit sou die riglyne vir gepaste inhoud oortree weens sy pornografiese inhoud.
Maar dat hierdie inhoud geskik moet wees vir kinders, is iets wat niemand kan verstaan nie!
Kom ons wend ons nou tot die vraag wat hierdie indringende literatuur eintlik bereik of selfs beoog om te bereik.
Hoe meer vroeë seksueleisering bevorder word en boeke van hierdie soort versprei word, hoe meer aanrandings word
aangemeld, nou selfs onder die jongste kinders. Dit is selfs deur die Federale Kriminele Polisie-kantoor bevestig.
In die program "BKA: Dramatiese toename in seksuele misdrywe onder kinders" rapporteer Kla.TV oor sulke aanvalle.
Die AG Kindeswohl e.V. (Kindersorgvereniging) rapporteer dat maatskaplike instellings soos dagopvang­sentrums, skole,
koshuise en klubs al hoe meer tonele van seksuele misbruik word.
Nuwe gevalle word elke dag gerapporteer.
In 'n ander program wat in 2018 uitgesaai is, het 'n deskundige gewaarsku: " Die vroeë seksueleisering van
kinders bevat die 'patroon van pedofiele' par excellence."
Uit sy terapie-werk met slagoffers en plegers van misbruik rapporteer Dr. Raphael Bonelli dat seksuele aanrandings teen
minderjariges altyd begin met "die pleger wat eers die kind se seksuele bewussyn aanmoedig en in hulle 'n ongewone belangstelling
in seksualiteit wek wat nie ouderdomsgepas is nie."
Wat ons bring by die doel om sulke literatuur so fel te bevorder.
In die program "Wêreldgesondheidsorganisasie en VN – Hou pedofiele weg van kinders" het
Kla.TV planne vir die wêreldwye Agenda 2030 onthul.
Volgens 'n aanhaling van Marcel de Graaff, lid van die Europese Parlement uit Nederland, poog dit
duidelik om seks met kinders te legaliseer en te aanvaar.
Volgens hom subsidieer die EU ook optredes van transvestiete en transgendermense in kleuterskole met miljoene euro's.
Verder het ons in hierdie program 'n baie omvattende verslag van die internetplatform "Stop World Control" saamgevat.
Hy het afdoende bewyse verskaf dat WHO- en VN-programme deel is van 'n internasionale operasie om pedofilie te normaliseer: die
Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) en die Verenigde Nasies (VN) het alle kleuterskole en laerskole
wêreldwyd opdrag gegee om jong kinders masturbasie te leer.
Hulle beveel kinders aan om pornografie te gebruik en plakkate in skole te versprei wat kinders aanmoedig
om homoseksuele handelinge met hul klasmaats te pleeg.
Aanbevole boeke onderrig jong kinders oor mondelinge seks.
Die twee programme wat hierbo beskryf is, maak dit alleen reeds glashelder dat die bevordering en vraag na pornografiese
materiaal in skole, en selfs in kleuterskole, geen toeval is nie, maar doelbewus deur regerings en organisasies gesubsidieer word.
Die boeke wat aan die begin genoem is, is ondersteun en word steeds ondersteun deur literêre pryse of ander staatsfondse, bv.
die Europese Streekontwikkelingsfonds, openbare liggame soos die Departement van Vervoer,
stedelike ontwikkelingsagentskappe en nog vele meer.
En as dit by regeringsubsidies kom, behoort almal nou al te weet dat dit ons hardverdiende
belastinggeld is wat teen ons kinders gebruik word.
Ten slotte:
Tans bepaal die Duitse wet 'n tronkstraf van ses maande tot tien jaar indien iemand 'n kind beïnvloed
deur pornografiese inhoud of ooreenstemmende spraak.
Dit val onder die kategorie "seksuele misbruik van kinders sonder fisiese kontak met die
kind" kragtens Artikel 176a van die Strafkode.
Het die voornoemde boeke, die uiters indringende vroeë seksueleisering en die afgryslike eise van
die voornoemde seksopvoeders nie presies hierdie soort uitwerking op die jongste kinders nie?
Maar in plaas daarvan om in die hof te beland, bly hul idees in kleuterskole en skole versprei.
Programme soos "Blutsekte 1-3" verduidelik waarom geen aksie teen sulke invloede op die heel jongste geneem word nie, en
waarom dit selfs toegedraai, bagatelliseer en aangemoedig word.
In hierdie dokumentêre films ondersoek Lois Sasek getuienisverklarings van slagoffers van rituele
geweld en wys hoe magshongerige monster-elite al duisende jare lank na onskuldige kinders hunker.
En een stap om hul planne te verwesenlik is presies sulke "kinderboeke"!
Boeke wat kinders tot seksuele wesens degrader en hulle van alle natuurlike beskerming beroof.
Wanneer skole, onderwysers, opvoeders of selfs ouers daarop aandring om sulke boeke in hul lesse of skoolbiblioteke in te
sluit, moet hulle hulself afvra in wie se hande hulle speel.
En as jy, liewe kyker, agterkom dat jy nie argumente het wanneer jy met die skoolbestuur of onderwysers praat nie:
As hulle beweer dat sekere boeke verpligte leesstof in die kurrikulum is, kan hulle die uiters ywerige feite-ondersoekers
by CORRECTIV aanhaal, wat die volgende bevestig het:
Skole besluit onafhanklik watter onderrigmateriaal om te gebruik.
Onderwysers kan dus self besluit watter hulpbronne hulle wil gebruik om die kurrikulum te implementeer en is nie
noodwendig verplig om goedgekeurde handboeke te gebruik nie.
Byvoorbeeld het Philipp Bender, adjunk-perswoordvoerder van die Ministerie van Onderwys en Kultuursake in Hesse, geskryf:
"Daarbenewens mag skole 'ander onderrigmateriaal' gebruik wat nie goedkeuring vereis nie ..." volgens CORRECTIV.
Dit was 'n boek met die titel "Von wegen Bienchen und Blümchen!" (So veel vir bye en blommetjies!).
Volgens 'n Telegram-boodskap moet dit gebruik word om die onderwerp van homoseksualiteit in laerskole aan te spreek.
Ons het almal die keuse om ons oë toe te maak en onsself deur ons stilte medeplichtig te maak – of om dapper te wees en die mensdom
op te voed deur hierdie boodskap te versprei en skole, onderwysers en opvoeders te waarsku... Kinders
kan nie hulself teen hierdie monsters verdedig nie.
Kom ons doen dit vir hulle!