Як давраи нав фаро мерасад
Як ҷаҳони нав тавассути мо меояд
Дили мо ба мо мегӯяд: «Ту пар хоҳӣ зад»
Ту як парвона ҳастӣ, медонӣ.
Ва вақти лаблаб кардан ба поён расид.
Аммо ин нуқтаи гардиш пур аз гармӣ ва фишор аст.
Нақлҳои бардурӯғ кам намешаванд, балки зиёд мешаванд!
Нобаробариҳо идома медиҳанд ба афзоиш
Шумо ҳастед ва ҳамеша танҳо кирмчаҳо хоҳед буд!
Агар гоҳ-гоҳ ба мо пинҳонӣ гуфтӣ
Аммо
Ҳар қадар фишор меафзояд
Ҳадаф наздиктар!
Ҳар қадар заифтар эҳсос кунем
Ҳар қадар қувват бар мо меояд
Ҳарчӣ бадтар шавад муносибат
Яке дар ҳазор ё бештар
Ҳар қадар бештар ҳаракат мекунад
Касе, ки дар дилаш устувор мемонад
Мисли чароғхонае болои баҳри ғавғокунанда!
Ҳоло! – Атрофгирифта ва ба кунҷ фишурда!
Ҳоло! – Дар саросари ҷаҳон паҳн шудаанд
Ҳоло! – Мо бодҳои мусоид дорем, ки ҳеҷ гоҳ мисли онҳо набуданд!
Ҳоло! – Вақте ки ҳама чиз аз мо гирифта мешавад!
Ҳоло! – Дар торикӣ иҳота шуда
Ҳоло! – Мо бодҳои мусоид дорем, ки ҳеҷ гоҳ мисли онҳо набуданд!
Ҳоло! – Дар миёнаи шаби сиёҳ!
Ҳоло! – Дар ҷанги бохта
Ҳоло! – Мо бодҳои мусоид дорем, ки ҳеҷ гоҳ мисли онҳо набуданд!
Ҳар қадар фишор меафзояд
Ҳадаф наздиктар!
Ҳар қадар заифтар эҳсос кунем
Ҳар қадар қувват бар мо меояд
Ҳарчӣ бадтар шавад муносибат
Яке дар ҳазор ё бештар
Ҳар қадар бештар ҳаракат мекунад
Касе, ки дар дилаш устувор мемонад
Мисли чароғхонае болои баҳри ғавғокунанда!
Ҳоло! – Атрофгирифта ва дар кунҷ монда!
Ҳоло! – Дар саросари ҷаҳон паҳн шудаанд
Ҳоло! – Мо бодҳои мусоид дорем, мисли ҳеҷ гоҳ пеш!
Ҳоло! – Вақте ки ҳама чиз аз мо гирифта мешавад!
Ҳоло! – Дар торикӣ иҳота шуда
Ҳамин ҳозир!
Мо бодҳои мусоид дорем, ки ҳеҷ гоҳ мисли онҳо набуданд!