خوشحالم که امروز فیلم‌ساز تحقیقی کلاوس شیدشتگر را به Kla.tv برای یک مصاحبه خوش‌آمد می‌گویم.
آقای شیدشتگر، بسیاری از بینندگان ما هنوز شما را نمی‌شناسند.
می‌توانید خودتان را به‌طور مختصر معرفی کنید و کمی دربارهٔ سوابق حرفه‌ای‌تان برایمان بگویید؟
۱۲۳۴۳۲۱ بله، خوشحال می‌شوم. از اینکه مرا به این مصاحبه دعوت کردید، سپاسگزارم.
اخیراً این اتفاق زیاد افتاده است. البته من خوشحالم.
خب، در واقع من به حرفه روزنامه‌نگاری تلویزیونی مشغولم.
من روزنامه‌نگاری را در دانشگاه دورتموند خواندم و در آن زمان جزو اولین گروه دانشجویان بودم.
این جهت‌گیری جدید در مطالعات کاربردی من با یک دوره کارآموزی پس از مدرک میان‌دوره‌ای‌ام به اوج رسید که توانستم
آن را در «وست‌دویچر روندفانک» در کلن به پایان برسانم.
آن زمان بود که هیچ پخش‌کنندهٔ خصوصی‌ای وجود نداشت.
خب، آن هنوز هم یک نمایش درخواست‌شده برای خبرنگاران بود.
هر کسی که ایدهٔ خوبی داشت، اجازه داشت آن را اجرا کند؛ هیچ سانسوری یا چیز دیگری وجود نداشت.
و آن واقعاً اوقات خوشی بود، آن سال‌های شکل‌گیری من بود که از آن بسیار لذت بردم.
تحول بعدی زمانی بود که به پخش‌کنندگان خصوصی مجوز داده شد. در سال ۱۹۸۴، در سن سی‌سالگی، شرکت
تولید فیلم خودم را در زادگاهم اسن تأسیس کردم.
از آنجا، با تجهیزات و تیم خودم اخبار، گزارش‌ها و مستندهای بین‌المللی تولید کردم که خیلی لذت‌بخش بود.
برای مدتی، تا حدود اواسط دههٔ ۱۹۹۰، اوضاع شروع به تغییر کرد.
انگار که حالا می‌دانیم بینندگان چه می‌خواهند ببینند، پس بس کنید این مزخرفات روشنفکرانه‌تان را؛ هیچ‌کس نمی‌خواهد آن را ببیند.
۱۲۳۴۳۲۱ باشه
بعد از آن، برای مدتی فعالیت شرکت را کاهش دادم و برای آرته تولید کردم.
آن هنوز یک پخش‌کننده بسیار آزاداندیش بود، اما بگذارید همین‌قدر بگویم که آنچه یک‌بار آموخته بودم به‌تدریج از بین رفت.
پس همه فکر می‌کردند که می‌توانند خبرنگار شوند.
و آنچه قبلاً کار تیمی بود – یک تیم فیلمبرداری بود، یک تدوینگر بود – سپس باید به‌صورت مرحله‌به‌مرحله توسط یک نفر انجام می‌شد.
البته این موضوع با دیجیتالی‌سازی این خیابان هم اتفاق افتاد. اما از نظر محتوا، در واقع هر بار بدتر و بدتر شد.
اما آنچه مهم بود و هنوز هم هست این است که تحصیلات عالی داشتم.
۱۲۳۴۳۲۱ برای حدود ۲۰ سال است که گزارش‌ها و مستندهای شما بارها بر ارتباطات سیار متمرکز بوده‌اند.
چگونه به این نتیجه رسیدید که این حوزهٔ خاص موضوع کار زندگی‌تان باشد؟
۱۲۳۴۳۲۱ خب، در واقع آنچه رخ داد این بود که افرادی که نسبت به برق بسیار حساس بودند در زندگی خصوصی‌ام به من نزدیک شدند.
آنها گفتند که می‌توانستند حس کنند من یک تلفن همراه حمل می‌کنم. و در ابتدا فکر کردم آنها کمی دیوانه‌اند.
اما در جلسه بعدی‌مان، این افراد کتابی از یک دانشمند آمریکایی به نام دکتر جورج کارلو به من دادند که بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ به
نمایندگی از صنعت تحقیقاتی انجام داده بود و این کتاب را همراه با یک خبرنگار واشنگتن‌پست به نام مارتین شرام نوشته بود؛ در آن
کتاب او تجربیات خود را با صنعت بازگو می‌کرد – صنعت مشتری او بود.
او مشکلاتی را یافته بود و این موارد به شیوه‌ای که لازم بود به اطلاع عموم نرسیده بودند.
و این جورج کارلو در زندگی‌اش دو تمرکز اصلی داشت، زیرا پزشکی و حقوق خوانده بود.
و آن‌ها رقیب تمرینی اشتباهی را انتخاب کرده بودند.
آن مرد سپس پیش‌قدم شد و تلاش کرد دعاوی حقوقی علیه صنعت بزرگ تلفن همراه را سازماندهی و در ساختاردهی آن‌ها کمک کند
و همچنین بر اساس یافته‌های علمی‌اش کل ماجرا را پیش ببرد.
یعنی این داستانی عالی بود که به طرز عجیبی هیچ‌کس به آن اهمیت نمی‌داد.
و سپس به تدریج وارد این موضوع شدم که دامنهٔ فوق‌العاده گسترده‌ای از موضوعات را در بر می‌گیرد.
بله، از طریق فیلم‌هایتان با کارشناسان برجسته این حوزه ارتباط برقرار کرده‌اید. شما همین‌الان از جورج کارلو نام بردید.
آیا می‌توانید به‌طور مختصر در این مورد توضیح دهید؟ با چه کارشناسان دیگری ملاقات کرده‌اید و دیدگاه‌های آن‌ها چیست؟
۱۲۳۴۳۲۱ خب، اولین فیلم من که در سال ۲۰۰۶ از تلویزیون فرانسه پخش شد، عمدتاً بر دعاوی حقوقی علیه
صنعت تلفن همراه بر اساس یافته‌های علمی متمرکز بود.
و کل ماجرا حول داستان جورج کارلو بود که پس از افشای اطلاعاتش، اعتبارش خدشه‌دار شد.
در واقع، با اطلاعات مهم حمایت از مصرف‌کننده که از تحقیقات علمی خود به‌دست آمده بود اما توسط صنعت
تأمین مالی شده بود، نتایج فاجعه‌باری به‌بار آورد.
و در جریان این داستان اول، که در سال ۲۰۰۶ از شبکه دولتی فرانسه دو پخش شد، من با کمک جورج کارلو با یک یا دو دانشمند آشنا شدم
که در آن زمان نه تنها مشکلات را یافته بودند، بلکه راه‌حل‌هایی نیز ارائه کرده بودند. ۱۲۳۴۳۲۱ این هم بسیار جالب بود.
در دانشگاه واشنگتن، آنچه به اصطلاح «میدان نویز» نامیده می‌شد، وجود داشت.
اتفاقاً کسانی که این را به نمایندگی از صنعت، یعنی نظامیان، کشف کردند، صراحتاً درباره‌اش صحبت کردند.
به من گفتند که موتورولا تأمین‌کنندهٔ ارتش بود. موتورولا البته پیشگام ارتباطات سیار است.
و از موتورولا خواسته شد تا بررسی کند آیا می‌توان چیزی یافت که تابش را بی‌اثر سازد و در
عین حال امکان برقراری ارتباط را فراهم آورد.
و سپس آن‌ها ده سال را صرف تحقیق در این زمینه کردند و آنچه به نام میدان نویز شناخته می‌شود را کشف کردند.
و پس از اینکه این را به موتورولا ارائه کردند، مهندسان در ابتدا بسیار مشتاق بودند.
یک پروفسور لیپوویتز وجود دارد که در میان پژوهشگران نیز شناخته شده بود و از آن زمان تاکنون درگذشته است.
اما جانشین او سپس کل ماجرا را ادامه داد.
مهندسین پرشور موتورولا سپس به‌تدریج جای خود را به وکلا دادند که در نهایت اعلام کردند آنچه شما در اینجا کشف کرده‌اید وجود ندارد.
ارتش به هر حال از آن استفاده کرد تا پسران خودش را از تشعشعات، به اصطلاح، محافظت کند.
اما او کل ماجرا را فاش نکرد چون نباید هیچ مشکلی پیش بیاید، چون هم‌زمان دعاوی حقوقی در جریان است و
دعاوی گروهی عظیم می‌تواند کل صنعت را به فروپاشی بکشاند.
خب، خیلی هیجان‌انگیز بود.
در جریان کار بعدی‌ام، توانستم به‌ویژه دربارهٔ پژوهش‌های اروپایی مطلع شوم، زیرا جورج کارلو به کار گرفته شد.
فیلم «متشکریم که تماس گرفتید» هست که در آن تا حدی این موضوع را نشان می‌دهم و وارد آزمایشگاه افرادی مانند کوندی و موس‌گولر
می‌شوم؛ یعنی مایکل کوندی از دانشگاه پزشکی وین، پزشکی حرفه‌ای که همچنین به نمایندگی از دولت تحقیقاتی انجام داده است.
سپس افرادی مانند ویلی موسگولر هستند که در واقع پژوهشگر سرطان است.
به این ترتیب بود که من با پروفسور آدلوکوفر آشنا شدم.
اسامی بزرگ – افرادی که تا حدی با موضوع آشنا هستند، این اسامی را می‌شناسند.
او مطالعهٔ رفلکس را آغاز کرده بود، یک مطالعهٔ اروپایی که بعدها نیز تلاش شد تا آن را
به‌عنوان پژوهشی سفارشی یا تحقیقی جعل‌شده بدنام کنند.
خب، این خیلی جالب بود. شما این الگو را بارها و بارها می‌بینید.
تمام افرادی که چیزی را کشف کرده‌اند، توسط لابی که از صنعت حمایت مالی قابل‌توجهی دریافت می‌کند، مورد مخالفت
قرار می‌گیرند و در برخی موارد نیز از کار برکنار می‌شوند.
این واقعاً یک وضعیت فاجعه‌بار است، به‌ویژه برای ما مصرف‌کنندگان.
اما ما در آلمان نیز از محافظت در برابر تشعشع برخورداریم و آنها در محافظت از ما در برابر تشعشع کار خوبی انجام می‌دهند.
بله، شما با نظرات‌تان تا حدی سؤال بعدی را پیش‌بینی کرده‌اید.
سایر به‌اصطلاح دانشمندان، تقریباً همهٔ آن‌ها، اساساً فقط چراغ سبز را در موضوع ارتباطات موبایلی می‌دهند.
فکر می‌کنم دلایل از آنچه همین حالا گفته شد، کاملاً واضح هستند.
۱۲۳۴۳۲۱ بله، چند کتاب بسیار جالب در این زمینه وجود دارد. این تنها پدیده‌ای نیست که امروزه در ارتباطات موبایلی یافت می‌شود.
در صنایع مشابه است، مانند صنعت غذا و غیره.
خب، دو کتاب از پروفسور کرایس وجود دارد که او همچنین در جدیدترین فیلم من، «معضل دیجیتال»، حضور دارد.
کریستین کرایس نوشت: «تحقیق خریداری‌شده» و «علم خریداری‌شده».
و او به‌وضوح شرح می‌دهد که چگونه افرادی که، به اصطلاح، با جمع همراه نمی‌شوند، بی‌اعتبار می‌شوند، منتقل
می‌شوند و تهدید می‌شوند. در واقع سناریوهای متفاوتی وجود دارد.
و در ابتدا من هم خیلی ساده‌لوح بودم. نمی‌توانستم تصور کنم که آن‌جا چنین بدخواهی‌ای حکم‌فرما باشد.
اما متأسفانه همین‌طور است، چون ما یک صنعت جهانی داریم، البته. ما فناوری‌های شگفت‌انگیزی داریم، در این شکی نیست.
۱۲۳۴۳۲۱ ما هر دو در مورد این امکان دیجیتال و غیره و غیره صحبت می‌کنیم.
ما همه از تلفن‌های همراه استفاده می‌کنیم. ما با آن‌ها مخالف نیستیم.
اما در موارد فردی نیز دیدیم که گاهی اوقات کشف آن بسیار دشوار بود.
اما برای مثال، آی‌سی‌ان‌آی‌آر‌پی وجود دارد – کمیسیون بین‌المللی حفاظت در برابر تابش غیر یونیزه.
و ICNIRP در دفتر فدرال حفاظت در برابر تشعشع مستقر است و از محل مالیات‌دهندگان آلمانی تأمین مالی می‌شود.
گزارش موسوم به ICNIRP توسط همکار مونیخی، پروفسور بوخنر، در همکاری با میشل ریواسی، عضو پارلمان
اروپا از فرانسه که متأسفانه درگذشته است، وجود دارد.
شما همچنین می‌توانید آن را به صورت فایل PDF از وب‌سایت Competence Initiative دانلود کنید.
اعضای فردی این کمیسیون که استانداردها و محدودیت‌های بین‌المللی حفاظت در برابر تشعشع را تعیین می‌کند، مورد تحقیق
قرار گرفتند و مشخص شد که همگی آن‌ها با صنعت ارتباط دارند.
پس آن‌ها نیز توسط صنعت پرداخت می‌شوند؛ این‌ها صرفاً حقایقی هستند که در اینجا ایجاد شده‌اند.
و ممکن است برای هر کسی که علاقه‌مند باشد، نگاهی به این گزارش موسوم به ICNIRP بسیار جالب باشد، جایی
که به‌سرعت آنچه را که به دنبالش هستید خواهید یافت.
گروهی از همکاران به نام «تحقیق اروپا» نیز این موضوع را بسیار خوب خلاصه کرده‌اند.
و من همچنین این را در فیلم جدیدم به تصویر می‌کشم. بنابراین das-digitale-dilemma.de (همیشه با یک خط تیره در میان)
بینش زیادی ارائه می‌دهد، اگر اجازه دهید کمی خودتبلیغی کنم.
۱۲۳۴۳۲۱ بله، البته.
بله، اگرچه مستندهای شما همیشه بسیار جنجالی بودند، به‌ویژه در زمینهٔ سلامت همگان، آن‌ها تنها یک‌بار – همان‌طور که قبلاً
اشاره کردید – در یک مستند در تلویزیون فرانسه پخش شدند و در آلمان تنها به‌صورت خلاصه و بدون هیچ‌گونه معرفی برنامه.
به‌عنوان یک فرد مطلع، چه تجربیاتی با آنچه جریان اصلی نامیده می‌شود در زمینه ارتباطات موبایلی داشته‌اید؟
۱۲۳۴۳۲۱ بله، خب، آن تجربهٔ بسیار شدیدی بود.
پس، اولین فیلم یک تولید سفارشی از سوی فرانس دو در پاریس بود. در آن زمان هنوز یک رئیس بخش
فیلم مستند با ذهنیتی بسیار باز در آنجا حضور داشت.
و او گفت: ببین، تو آلمانی هستی، شاید یک گزینهٔ ترکیبی، یک گزینهٔ تولید مشترک با ARD داشته باشی، برای مثال.
من آنجا کسی را می‌شناسم، یک سردبیر با ذهن باز در MDR.
و من هم او را می‌شناختم، پس با او تماس گرفتم و او گفت: «باشه، انجامش می‌دهیم. به ۴۵ دقیقه زمان نیاز داریم.»
فرانسوی‌ها برای فرمت پخش خود به ۵۰ تا ۵۲ دقیقه نیاز داشتند.
و به من قول داده شده بود که کل ماجرا سپس در شبکه اصلی ARD نیز پخش شود.
در ساعات پربیننده در فرانسه پخش شد. و چندین بار تکرار شد.
آلمانی‌ها در ابتدا فیلم را در کمد سموم قفل کردند.
۱۲۳۴۳۲۱ باشه
اما باید اشاره کنم که فیلم عنوانی داشت که در روزنامه‌ها اعلام شده بود: Portables en
accusation – به معنای «گوشی‌های همراه در دادگاه».
و این عنوان در شب پخش، تحت فشار وکلای صنعت، اندکی تغییر یافت.
در آن آمده بود: ایالات متحده آمریکا: تلفن‌های همراه در کیفرخواست.
و ما مجبور شدیم موافقت کنیم که در بخش تیتراژ، زیرنویسی اضافه شود که اعلام کند سازمان جهانی بهداشت همه چیز را تحت کنترل دارد.
پس در واقع مشکلی وجود ندارد.
با اینکه همه‌ی اتفاقات فیلم آن‌جا در حال رخ دادن است، ما مجبور شدیم این بخش اضافی را
اضافه کنیم تا به نوعی بینندگان را مطمئن سازیم.
وکلای داخلی آن رسانه واقعاً در تنگنا بودند و من مجبور شدم با آن همراهی کنم.
من فرصت پیدا کردم که بگویم: «باشه، پس اصلاً آن را ارسال نخواهیم کرد.»
یا من با این تغییرات کوچک همراهی می‌کنم. پس از آنجا شروع شد، فقط یک موضوع جالب است.
در آنجا مقدار باورنکردنی پول به دست می‌آید. و مردم وقتی این روند مختل می‌شود، خوششان نمی‌آید.
بنابراین نخستین مشارکت انتقادی تا به حال در سال ۱۹۹۳ در یک برنامه گفت‌وگوی زنده در آمریکا بود.
در نتیجه، سهام موتورولا ظرف یک هفته ۱۰ درصد کاهش یافت.
و البته آنها واکنش نشان دادند و همهٔ پست‌ها را پر کردند تا هیچ مشکلی پیش نیاید، و سپس در رسانه‌ها به آن رسیدگی کردند.
چون اتفاق زیر در ARD، یعنی اسلش MDR، رخ داد.
آنها اصلاً به من اطلاع ندادند. آنها همیشه می‌گفتند: «باشه، در مقطعی آن را می‌فرستیم، به شما خبر می‌دهیم.»
و نزدیک پایان سال، روز قبل از پخش، من تماسی از یک منشی دریافت کردم که گفت:
ما فردا برنامه را پخش خواهیم کرد، اما سی دقیقه از آن را حذف کرده‌ایم – یا بهتر بگویم، آن را به سی دقیقه کوتاه کرده‌ایم.
من ۴۵ دقیقه‌ای را که درخواست شده بود و بابت آن هم پرداخت شده بود، تحویل داده بودم.
و سپس متوجه شدم که برای این آیتم هیچ اطلاعیه‌ای در برنامه وجود نداشت.
پس با همکارانم در سوئدдойچه تسایتونگ تماس گرفتم. چون در آن زمان آن‌ها هنوز بخش رسانه‌ای بسیار جالبی داشتند که انتقادی هم بود.
و من توجه آنها را به این ارتباط جلب کردم.
و سپس آن‌ها با پخش‌کننده تماس گرفتند و برخلاف من پاسخی دریافت کردند که این بود: فیلم فاقد ارتباط آلمانی بود.
و بعد روز بعد فیلم را در ساعت پخش آن، یعنی ساعت ده صبح، تماشا کردم.
مرجع آلمانی هم وجود نداشت؛ خودشان آن را حذف کردند.
۱۲۳۴۳۲۱ خب، این تجربه‌ای بود که من داشتم و واقعاً باورنکردنی است.
اما این‌گونه بود که بیست سال پیش تدابیر سانسور آغاز شد. سپس بررسی کردم که این موضوع به چه چیزی مرتبط بود.
آن سال، آن‌ها تی-موبایل را به‌عنوان شریک لیگ فوتبال آلمان داشتند.
آنها نمی‌توانستند بهترین مشتری‌شان، بهترین مشتری تبلیغاتی‌شان را که سالانه چند صد میلیون درآمد می‌آورد و قادر بود در به‌دست‌آوردن
حقوق پخش بوندسلیگا از آنها حمایت کند، از خود دور کنند.
در این زمینه، ارجاع آلمانی عمداً حذف شد.
پس بله، امروز می‌توانم درباره‌اش بخندم. در آن زمان فکر کردم: خدای من، داری چه کار می‌کنی؟
این‌طور به من یاد نداده بودند که انجامش بدهم.
بله. به‌عنوان یک خبرنگار، چه امکاناتی را برای بینندگان ما می‌بینید تا در برابر این دسیسه‌های رسانه‌های سانسورگر مقابله کنند؟
۱۲۳۴۳۲۱ خب، شما تا کنون از فرصت‌هایی که وجود دارد بهره‌مند شده‌اید.
خب، من هم یه جورایی حس درونی‌ای درباره‌اش داشتم، چون، بذار بگم، در کل این یه توهین نسبتاً شدیدیه، حتی بین آدم‌هایی
که از ارتباطات موبایلی انتقاد می‌کنن؛ مثلاً تو همه‌جا محبوب نیستی، که واقعاً حیف. فقط جلاد می‌دونه چرا.
اما آنها هر جا بتوانند شلیک می‌کنند.
و من این را تا حدی احساس کردم که واقعاً فکر می‌کنم بس است دیگر.
و به نظر من، تنها شانس در حال حاضر در شایستگی و قدرت رسانه‌های جایگزین به‌ویژه نهفته است.
و من همچنین، برای مثال، به رویداد پراگ نگاه کردم، جایی که Auf1 این AWEF را سازماندهی کرد. شما آنجا بودید.
و چند نفر از همکاران حضور داشتند که به‌سادگی و صراحت صحبت کردند و مسائل را توضیح دادند، همان‌طور
که باید انجام می‌دادند. و دیگر اجازهٔ شرکت ندارند.
پس در واقع باید افرادی را دعوت کنی که تقریباً هر هفته آنجا بوده‌اند.
اما همیشه همان چهره‌ها در سیاست هستند. صنعت، سیاست و رسانه‌ها این روزها واقعاً بازی دوگانه‌ای را اجرا می‌کنند.
این به سطحی تنزل یافته است که غیرقابل تحمل است.
پس اگر کمی با کار روزنامه‌نگاری آشنا باشید، طبق شعار... آنچه من حس کردم و همکارانم هم
کاملاً صریح به من گفتند: اگر همراهی نکنی، اخراجی.
من رفتم. و خوشحالم از این بابت.
اما حالا من وارد شدم، مارتین.
بله، بگذارید این‌طور بگویم. به نظرم می‌رسد که ذهن‌های انتقادی مورد استقبال قرار نمی‌گیرند.
پس وقتی صحبت از برنامه‌های گفت‌وگومحور می‌شود که هر روز در جایی پخش می‌شوند، اغلب این تصور به من دست می‌دهد که همان افراد بارها و
بارها دعوت می‌شوند؛ به‌جای اینکه بگذارند مسائل آزادانه مطرح شوند و نظرات دیگر شنیده
شوند، همه‌چیز از قبل چیده شده است. این قطعی است.
و این‌ها صرفاً موقعیت‌هایی هستند که به نظر من دیگر دموکراتیک نیستند. و من این را بسیار بسیار غم‌انگیز می‌دانم.
من هم فوق‌العاده ناامیدم. به‌عنوان یک ناظر، دیدگاه‌های بسیار متفاوتی دارید و دیگر حتی
نمی‌توانم آن را تماشا کنم، منظورم برنامهٔ عادی است.
چون این نوع قاب‌بندی بارها و بارها اتفاق می‌افتد.
پس بذار یک واژه کلیدی بگم: جنگ تجاوزکارانهٔ روسیه. بله، این نکته را هر چند جمله یک‌بار تأکید می‌کنند.
و این فقط چیزی است که در آن سطح اتفاق می‌افتد و به‌صورت دست‌کاری‌شده استفاده می‌شود، حتی در بخش هنر و
فرهنگ، شاید برای اینکه مردم را در حال و هوای آن قرار دهد.
و این صرفاً روشی نادرست و غیرعینی برای انتقال اطلاعات است.
و نمی‌بینم که به ذهن‌های انتقادی اجازه صحبت داده شود، حتی در برنامه‌های به‌اصطلاح
گفت‌وگومحور، که این موضوع برایم بسیار غم‌انگیز است.
۱۲۳۴۳۲۱ بنابراین در آغاز همه‌گیری ویروس کرونا، یک یا دو نمایندهٔ منتقد مانند ولفگانگ وودارگ و دیگران وجود داشتند.
او دوباره در آغاز دیده شد و سپس توسط رسانه‌ها ساکت شد.
برعکس، افرادی مانند سوچاریت باکدی حتی مورد پیگرد قانونی قرار گرفته و ساکت شده‌اند، یا تلاش‌هایی برای ساکت کردنشان صورت گرفته است.
و آنها آدم‌های فوق‌العاده‌ای هستند. چه کار می‌کنی؟
خب، این برای من باورنکردنی است. اما با این حال، حاشیه‌های استاندارد.
بله، و آنجاست که فکر می‌کنم باید درباره‌اش کاری انجام شود، و این در واقع خیلی خوب جواب می‌دهد.
خب، فکر می‌کنم خیلی از ما دیگر فریب نمی‌خوریم و هر کدام به روش خودمان کارمان را انجام می‌دهیم.
انواع مختلف خلق‌وخوها و مهارت‌ها وجود دارد.
اما فکر می‌کنم این را رفتار رسانه‌ای دموکراتیک می‌نامند که برایم خوشایند و فوق‌العاده رنگارنگ است – باید همین‌طور باشد.
و اینجاست که من هم سعی می‌کنم سهم خود را ایفا کنم، با کمک انجمن‌های فوق‌العاده‌ای مانند انجمن WIR در سوئیس.
این‌ها افرادی هستند که در فعالیت‌های متعددی فعال‌اند.
اما چون من هم با آنها کاری انجام داده‌ام و به لطف کمکشان کارها را به راه انداخته‌ام، پس من هم به گوشه راست‌گرایی رانده می‌شوم.
پس از میان خودمان! این خیلی فجیع، خیلی مضحک و خیلی شرم‌آور است.
اما خب، من هم نمی‌خواهم با خشم عمل کنم.
آنچه ما نیاز داریم آموزش و حمایت از مصرف‌کننده است. برای دستیابی به این هدف، خود مصرف‌کنندگان نیز باید دیدگاه‌های
خود را شکل دهند، نه صرفاً بر اساس آنچه در اخبار می‌بینند.
بله، فکر می‌کنم در میان همهٔ این افراد، چیزی که واقعاً در این AWEF توجه مرا جلب کرد، صرفاً همین همبستگی بود.
این همبستگی میان همهٔ مردمی که هنوز در تلاشند در جایی نظری شکل دهند و در این فرایند از آن حمایت کنند.
و فکر می‌کنم این موضوع هر روز بیشتر و بیشتر اتفاق می‌افتد؛ در واقع، بگذارید بگوییم این حساسیت‌ها تا حدی وجود دارند، یک نفر
بیشتر به این روش عمل می‌کند و دیگری بیشتر به آن روش، اما در نهایت اهمیتی ندارد، چون یک هدف دارید: ارائه اطلاعات جامع به مردم.
به هر حال هر کسی باید نظر خودش را داشته باشد. این هیچ مشکلی ندارد.
۱۲۳۴۳۲۱ بله، آقای شیدشتگر، از شما بسیار سپاسگزاریم بابت این مصاحبهٔ کوتاه. برای شما در تمام کارهایتان موفقیت‌های مستمر
آرزو می‌کنیم و امیدواریم همچنان رویکردی انتقادی داشته باشید.
خیلی ممنون و بهترین‌ها را برایتان آرزو می‌کنم. ۱۲۳۴۳۲۱ بله، خواهش می‌کنم.