Abdi bungah ngabagéakeun sineas panaliti Klaus Scheidsteger ka Kla.tv pikeun wawancara dinten ieu.
Bapak Scheidsteger, seueur panonton kami anu can wawuh ka anjeun.
Dupi anjeun tiasa ngenalkeun diri sacara ringkes sareng nyaritakeun sakedik ngeunaan karir anjeun?
Muhun, abdi bungah pisan. Hatur nuhun parantos ngondang abdi kana wawancara ieu.
Éta geus sering kajadian ahir-ahir ieu. Tangtu waé abdi bungah.
Nya, sabenerna abdi téh wartawan televisi profésional.
Kuring diajar jurnalistik di Universitas Dortmund sareng janten bagian tina kohort munggaran dina waktos éta.
Arah anyar dina studi kuring anu berorientasi kana prakték ngahontal puncakna dina magang sanggeus kuring
meunang diploma menengah, anu tiasa kuring réngsékeun di Westdeutscher Rundfunk di Cologne.
Éta téh dina jaman nalika can aya panyiar swasta.
Nya, éta mah masih acara paménta pikeun wartawan.
Saha waé anu boga ide anu hadé diidinan pikeun ngalaksanakeunana; teu aya sensor atawa naon waé.
Jeung éta téh saukur waktos anu saé pisan, éta mangrupa taun-taun pangbentukan kuring anu kacida kuring resepna.
Kajadian salajengna nyaéta nalika panyiar swasta meunang lisénsi. Dina umur 30 taun, taun 1984, abdi ngadegkeun
pausahaan produksi pilem sorangan di kota asal abdi, Essen.
Ti dinya, abdi ngahasilkeun warta internasional, laporan, jeung dokumenter maké parabot
sorangan jeung tim sorangan, anu kacida pikaresepeun.
Salila sababaraha waktu, nepi ka kira-kira pertengahan taun 1990-an, hal-hal mimiti robah.
Kawasna hayang nyebutkeun, ayeuna urang geus nyaho naon anu hayang ditingali ku panonton, jadi eureunkeun omong
kosong intelektual anjeun; euweuh nu hayang ningali éta.
Oke
Saatos éta, abdi ngirangan skala pausahaan samentawis sareng ngahasilkeun pikeun Arte.
Éta masih kénéh panyiar anu pikiranana kabuka pisan, tapi hayu urang sebut waé yén naon
anu kungsi kuring diajar téh laun-laun leungit.
Jadi saréréa nyangka maranéhna bisa jadi wartawan.
Sareng naon anu baheula mah pagawéan babarengan – aya tim kaméra, aya éditor – teras kudu
dilakukeun léngkah demi léngkah ku hiji jalma.
Tangtu waé, ieu ogé kajadian nalika jalan ieu didigitalkeun. Tapi dina hal eusi, sabenerna beuki parah terus.
Tapi nu penting, jeung nepi ka ayeuna ogé, nya éta kuring meunang atikan anu saé pisan.
Salila kira-kira 20 taun ayeuna, laporan jeung dokumenter anjeun terus-terusan museur kana komunikasi sélulér.
Kumaha anjeun nepi ka ngakuan widang husus ieu salaku karya salamina?
Tah, sabenerna nu kajadian téh jalma-jalma anu kacida sénsitipna kana listrik
ngadeukeutan ka kuring dina kahirupan pribadi kuring.
Maranéhna nyebutkeun yén maranéhna bisa ngarasa yén kuring keur mawa telepon sélulér.
Jeung di awal kuring nyangka maranéhna rada edan.
Tapi dina pasamoan salajengna, jalma-jalma ieu masihan abdi hiji buku ku élmuwan Amérika nu ngaranna Dr. George Carlo, anu kungsi
ngalaksanakeun panalungtikan pikeun industri antara taun 1993 nepi ka 1999 sarta geus nyerat buku ieu babarengan jeung wartawan
Washington Post nu ngaranna Martin Schram, anu di jerona nyaritakeun pangalaman sorangan
jeung industri éta – industri éta anu jadi klienna.
Manéhna geus manggihan masalah, sarta éta henteu dikomunikasikeun ka masarakat ku cara anu diperlukeun.
Sareng George Carlo ieu gaduh dua fokus utama dina hirupna, sabab anjeunna parantos diajar kedokteran sareng hukum.
Sareng maranéhna geus milih pasangan sparring anu salah.
Lalaki éta tuluy maju sarta nyobian ngatur jeung ngabantu nyusun gugatan hukum ngalawan industri telepon
sélulér anu gedé, ogé pikeun ngadorong sakabéhna maju dumasar kana panalungtikan ilmiahna.
Hartina éta téh carita anu hébat pisan, tapi anéhna mah euweuh nu paduli.
Teras lalaunan abdi asup kana eusi éta, anu ngawengku rupa-rupa topik anu kacida lega.
Leres, ngaliwatan pilem-pilem anjeun geus ngajalin kontak jeung para ahli kasohor dina
widang ieu. Anjeun kakara nyebat George Carlo.
Dupi anjeun tiasa masihan koméntar singket ngeunaan ieu? Ahli mana deui anu parantos
anjeun pendak, sareng naon pamadegan maranéhna?
Nya, pilem munggaran abdi pisan, anu disiarkeun dina televisi Perancis taun 2006, utamina museur kana gugatan hukum ngalawan
industri telepon sélulér, dumasar kana panalungtikan ilmiah.
Sareng sakabéhna diusung ku carita ngeunaan George Carlo, anu kredibilitasna ruksak sanggeus manéhna nyarita ka umum.
Saéstuna, kalayan informasi penting ngeunaan perlindungan konsumen tina panalungtikan ilmiah sorangan, tapi
dibiayaan ku industri, éta tuluy ngahasilkeun akibat anu parah.
Sareng dina prosés carita munggaran ieu, anu disiarkeun taun 2006 dina stasiun siaran nagara Perancis, France Deux, kuring lajeng
wawuh sareng hiji atawa dua élmuwan kalayan bantosan George Carlo, anu dina waktos éta henteu ngan ukur
mendakan masalah, tapi ogé solusi. Éta ogé pisan pikaresepeun.
Aya nu disebut Noisefield di Universitas Washington.
Kajadianana, jalma-jalma anu manggihan ieu, atas ngaran industri, nyaéta militér, geus nyarita sacara terbuka ngeunaan éta.
Aranjeunna nyarios ka kuring yén Motorola téh panyadia pikeun militér. Motorola téh tangtu waé pelopor dina komunikasi sélulér.
Sareng Motorola ditugaskeun pikeun ningali naha aya hiji hal anu bisa kapanggih pikeun ngajadikeun
radiasi teu épéktif bari tetep ngamungkinkeun komunikasi.
Teras maranéhna nyéépkeun sapuluh taun nalungtik ieu sarta manggihan naon anu disebut widang sora.
Sarta sanggeus maranéhna nampilkeun ieu ka Motorola, para insinyur mimiti pisan sumanget.
Aya Profesor Lipowitz, anu ogé dipikawanoh ku para panaliti sarta geus tilar dunya.
Tapi penerusna teras neruskeun sakabéhna.
Para insinyur anu sumanget di Motorola lajeng lalaunan digentos ku para pengacara, anu tungtungna
nyatakeun yén naon anu anjeun mendakan di dieu henteu aya.
Militer tetep ngagunakeunana pikeun ngajaga barudakna sorangan tina radiasi, kitu cenah.
Tapi manéhna henteu ngaluarkeun sakabéhna sabab teu meunang aya masalah, sabab aya gugatan hukum nu keur
lumangsung barengan jeung gugatan class action gedé nu bakal nyababkeun sakabéh industri ragrag.
Nya, éta téh kacida matak seru.
Dina prosés karya salajengna abdi, abdi teras tiasa diajar ngeunaan panalungtikan Éropa
sacara khusus, sabab George Carlo dibawa asup.
Aya pilem Thank You for Calling, dimana abdi nembongkeun ieu sakedik sareng asup ka laboratorium jalma-jalma sapertos Kundi
sareng Moosgöller, nyaéta Michael Kundi ti MedUni Vienna, saurang dokter okupasi anu ogé
ngalaksanakeun panalungtikan pikeun nagara.
Teras aya jalma-jalma saperti Willi Moosgöller, anu sabenerna panaliti kanker.
Kitu carana abdi wawuh sareng Profesor Adlkofer.
Ngaran-nagara gedé – jalma-jalma anu rada wawuh kana topikna bakal ngakuan ieu.
Manéhna geus ngamimitian Studi Reflex, hiji studi Éropa, anu engké ogé dicobian dipalsukeun minangka panalungtikan
anu diparéntahkeun atawa panalungtikan anu dipalsukeun.
Nya, éta téh kacida matak pikaresepeun. Anjeun ningali pola ieu terus-terusan.
Sadayana jalma anu geus manggihan hiji hal ditentang ku lobi, anu nampi dukungan kauangan anu signifikan ti
industri, sarta dina sababaraha kasus maranéhna ogé dipiceun.
Ieu téh sabenerna kaayaan anu parah pisan, utamana pikeun urang konsumén.
Tapi di Jerman ogé aya panyalindungan radiasi, sarta maranéhna ngalakukeun pagawean anu hadé pikeun ngajaga urang tina radiasi.
Leres, anjeun parantos rada ngaramal patarosan salajengna ku koméntar anjeun.
Para ilmuwan séjén anu disebut kitu, ampir kabéhna, dasarna ngan saukur masihan lampu héjo ngeunaan komunikasi sélulér.
Kuring pikir alesanana geus écés tina naon anu kakara diomongkeun.
Leres, aya sababaraha buku anu kacida pikaresepeunana ngeunaan ieu topik. Ieu sanés ngan saukur
fenomena anu kapanggih dina komunikasi sélulér ayeuna.
Éta sarua dina industri, industri kadaharan jeung sajabana.
Nya, aya dua buku ku Profesor Kreis, anu ogé muncul dina pilem panganyarna abdi, "The Digital Dilemma".
Christian Kreis nyerat: "panalungtikan anu dipésér" jeung "élmu anu dipésér"
Sareng anjeunna ngajelaskeun sacara écés kumaha jalma-jalma anu henteu nuturkeun arus balaréa, kitu cenah,
dipiceun kredibilitasna, dipindahkeun, sarta diancam. Aya sababaraha skénario anu béda.
Jeung di awalna, kuring ogé pisan polos. Kuring malah teu tiasa ngabayangkeun yén kajahatan sapertos kitu ngawasaan di dinya.
Tapi hanjakalna kitu memang kaayaanana, sabab urang gaduh industri global, tangtosna. Urang gaduh téknologi
anu matak pikabitaeun, teu aya patalékan ngeunaan éta.
Urang duaan keur ngobrol ngeunaan kamungkinan digital ieu jeung sajabana.
Urang sadayana ngagunakeun telepon sélulér. Urang henteu ngalawan éta.
Tapi naon anu ogé kami tingali dina kasus-kasus individu nyaéta yén kadang-kadang hésé pisan pikeun ngungkabna.
Tapi aya, contona, ICNIRP – Komisi Internasional pikeun Perlindungan Radiasi Non-Ionisasi.
Sareng ICNIRP basisna di Kantor Federal pikeun Perlindungan Radiasi sarta dibiayaan ku artos pajeg warga Jerman.
Aya nu disebut laporan ICNIRP ku rerencangan ti Munich, Profesor Buchner, dina gawé bareng jeung Michelle Rivasi, Anggota
Parlemén Éropa ti Perancis anu hanjakalna parantos tilar dunya.
Anjeun ogé tiasa ngundeurna salaku file PDF tina situs wéb Competence Initiative.
Anggota-anggota individu komisi ieu, anu netepkeun standar jeung wates perlindungan radiasi internasional, geus ditalungtik, sarta
kabuktian yén maranéhna sadayana boga hubungan jeung industri.
Jadi maranéhna ogé dibayar ku industri; ieu saukur fakta anu geus dijieun di dieu.
Jeung ieu bisa jadi cukup pikaresepeun pikeun saha waé anu kabetot ningali laporan nu disebut ICNIRP ieu,
dimana anjeun bakal gancang manggihan naon anu anjeun pilari.
Hiji grup kolega nu dingaranan Investigate Europe ogé geus nyimpulkeun ieu kalayan saé pisan.
Sareng abdi ogé ngagambarkeun ieu dina pilem anyar abdi. Janten, das-digitale-dilemma.de (sok nganggo tanda hubung
di antawisna) nyayogikeun seueur wawasan, upami abdi meunang kasempetan pikeun ngamajukeun diri sakedik.
Muhun, tangtos.
Sumuhun, sanajan dokumenter anjeun sok pisan kontroversial, utamana ngeunaan kasehatan pikeun sakabéh jalma, éta ngan
dipidangkeun sakali – sakumaha anjeun sebat tadi – dina hiji dokumenter di televisi Perancis, sarta di Jérman
ngan dina wangun singket jeung tanpa aya pangumuman program.
Salaku jalma nu aya di jero, naon waé pangalaman anjeun jeung nu disebut arus utama ngeunaan topik komunikasi mobile?
Muhun, éta téh pangalaman anu kacida intensna.
Jadi, pilem munggaran pisan téh mangrupa produksi anu dipesen ku France Deux di Paris. Waktu éta, aya saurang
kapala pilem dokumenter di dinya anu pikiranana kacida kabuka.
Sareng anjeunna nyarios: Tingali, anjeun urang Jerman, meureun anjeun gaduh pilihan kombinasi, pilihan produksi
babarengan jeung ARD, contona. Kuring terang aya batur di dinya, hiji pupuhu redaksi anu berpikiran kabuka di MDR.
Jeung kuring ogé wawuh ka manehna, jadi kuring ngahubungi manehna jeung manehna ngomong,
"Oke, hayu urang lakukeun. Urang peryogi 45 menit."
Urang Perancis merlukeun 50 nepi ka 52 menit pikeun format siaran maranéhna.
Sareng abdi dijangjikeun yén sakabéhna engké ogé bakal disiarkeun dina ARD, saluran utama.
Éta dipidangkeun dina waktos puncak di Perancis. Jeung éta diulang sababaraha kali.
Mimitina, urang Jerman ngunci pilem éta dina lemari racun.
OK
Tapi abdi ogé kedah nyebatkeun yén pilem éta miboga judul anu diumumkeun dina koran: Portables en
accusation – hartina telepon sélulér dina sidang.
Sareng judul ieu rada dirobah dina peuting siaran dina tekanan ti pengacara industri.
Éta nyarios: Amérika Serikat: telepon sélulér dina surat dakwaan.
Sareng kami kudu satuju pikeun nambihan katerangan dina kredit nu nyatakeun yén WHO geus ngadalikeun sagalana.
Jadi sabenerna mah teu aya masalah.
Sanajan sagala nu kajadian dina pilem téh lumangsung di ditu, urang kudu nambahkeun ieu pikeun ngajamin panonton, kitu cenah.
Pengacara internal di stasiun siaran éta bener-bener aya dina kaayaan sesah. Jeung kuring kudu nurut kana éta.
Kuring meunang kasempetan pikeun nyarios, oke, jadi urang moal ngirimna saréréa.
Atawa abdi bakal nuturkeun parobahan leutik ieu. Jadi ti dinya éta dimimitian, éta ngan saukur topik anu pikaresepeun.
Jumlah artos anu luar biasa loba dihasilkeun di dinya. Sareng jalma-jalma henteu resep nalika éta kaganggu.
Janten éta kontribusi kritis munggaran anu kungsi aya, anu lumangsung dina taun 1993 dina acara talk show di Amérika.
Ku kituna, saham Motorola turun 10% dina saminggu.
Sareng tangtosna maranéhna langsung ngaréspon sareng ngeusian sadaya posisi sangkan
euweuh nu salah, teras ngalacak éta dina média.
Kusabab hal di handap ieu kajadian di ARD, nyaéta slash MDR.
Maranéhna henteu ngawartosan ka kuring pisan. Maranéhna sok nyarios: Oke, engké urang
kirim, urang bakal ngawartosan ka anjeun.
Sareng dina ahir taun, abdi nampi telepon ti hiji sekretaris sapoé saméméh siaran, anu nyarios:
Urang bakal némbongkeun programna isukan, tapi urang geus motong 30 menit – atawa leuwih
tepatna, urang geus ngirangan éta jadi 30 menit.
Kuring geus nyayagikeun 45 menit anu dipénta sarta geus dibayar.
Teras abdi nyadar yén teu aya pangumuman program pikeun item ieu.
Janten kuring nelepon ka kolega kuring di Süddeutsche Zeitung. Sabab dina waktos éta maranéhna masih gaduh
bagian média anu kacida pikaresepeunana, anu ogé kritis.
Sareng abdi narik perhatian maranéhna kana hubungan ieu.
Teras maranéhna ngahubungi panyiar jeung, béda jeung kuring, nampi jawaban, nya éta: Pilemna kurang sambungan Jerman.
Teras énjingna abdi nonton pilem éta dina waktos siaran jam sapuluh énjing.
Rujukan Jerman ogé leungit; maranéhna sorangan nu motong éta.
Tah, kitu anu kuring alami, anu sabenerna teu bisa dipercaya.
Tapi kitu cara ukuran sensor dimimitian, 20 taun ka tukang. Teras abdi nalungtik naon anu patali jeung éta.
Taun éta, maranéhna boga T-Mobile salaku mitra pikeun Bundesliga.
Maranéhna teu sanggup ngajauhan palanggan pangalusna maranéhna, palanggan iklan pangalusna maranéhna – anu
ngahasilkeun sababaraha ratus juta sataun jeung sanggup ngadukung maranéhna dina meunangkeun hak siar Bundesliga.
Dina hal ieu, rujukan Jerman sacara sengaja dileungitkeun.
Janten enya, ayeuna abdi tiasa seuri ngeunaan éta. Waktu éta abdi nyangka, "Ya Gusti, naon anu Anjeun lakukeun?"
Éta lain cara anu diajarkeun ka kuring pikeun ngalakukeunana.
Sumuhun. Salaku wartawan, naon kamungkinan anu anjeun tingali pikeun pamiarsa urang pikeun ngalawan tipu daya média sensor ieu?
Tah, anjeun geus ngamangpaatkeun kasempetan anu aya nepi ka ayeuna.
Nya, abdi ogé ngarasa aya firasat ngeunaan éta, sabab, hayu urang sebut, sacara umum éta téh panghinaan anu cukup parah, komo di
antara jalma-jalma anu kritis kana komunikasi sélulér, contona. Anjeun mah henteu populér di mana-mana, anu sabenerna
hanjakal. Ngan nu ngalaksanakeun hukuman anu nyaho kunaon.
Tapi maranéhna némbak di mana waé maranéhna bisa.
Sareng abdi ngarasa éta nepi ka tingkat yén abdi bener-bener mikir, cukup téh cukup.
Sareng hiji-hijina kasempetan, numutkeun pamadegan abdi, ayeuna aya dina kaparigelan
jeung kakuatan média alternatif sacara husus.
Sareng abdi ogé ningali, contona, acara di Praha, dimana Auf1 ngatur AWEF ieu. Anjeun aya di dinya.
Sareng aya sababaraha kolega anu hadir anu saukur nyarita sacara lugas sareng ngajelaskeun sagala hal sakumaha
kuduna. Sareng maranéhna henteu diidinan deui pikeun ilubiung.
Jadi, sabenerna, anjeun kedah ngondang jalma-jalma anu ampir unggal minggu geus aya di dinya.
Tapi sok waé beungeutna mah sarua ti dunya pulitik. Industri, pulitik, jeung média sabenerna keur maén dua kaulinan ayeuna.
Ieu geus turun nepi ka tingkat anu teu bisa ditolerir.
Jadi lamun anjeun nyaho saeutik ngeunaan pagawean jurnalistik, nurutkeun motto... naon anu kuring rasakeun,
kolega kuring ogé nyarios ka kuring sacara jelas: lamun anjeun henteu milu maén, anjeun kaluar.
Kuring kaluar. Jeung kuring bungah ngeunaan éta.
Tapi ayeuna abdi parantos asup, Martin.
Sumuhun, hayu abdi nyarios kieu. Abdi ngarasa yén pamikiran kritis henteu dipikaresep.
Jadi, lamun ngeunaan acara talk show anu aya unggal poé di mana waé, kuring mindeng ngarasa yén jalma nu sarua terus diundang
deui jeung deui, tibatan ngantep hal-hal ngalir jeung ngidinan pendapat séjén kadéngé, sagalana geus diatur. Éta mah pasti.
Sareng ieu téh saukur kaayaan anu, nurutkeun kuring, henteu deui démokratis. Sareng kuring ngarasa éta pisan pisan sedih.
Kuring ogé kacida kuciwa. Salaku panempo, anjeun gaduh seueur sudut pandang anu béda, sareng kuring
teu tiasa nonton deui, maksudna program normalna.
Kusabab jinis framing sapertos kieu lumangsung terus-terusan.
Jadi hayu abdi nyarios hiji kecap konci: perang agrési Rusia. Leres, éta terus ditegaskeun unggal sababaraha kalimah.
Jeung éta téh ngan saukur hal anu kajadian dina tingkat éta sarta dipaké sacara manipulatif, komo dina bagian seni jeung budaya,
meureun pikeun nyieun jalma aya dina kaayaan pikiran anu pas.
Sareng éta téh saukur cara anu salah jeung teu obyektif pikeun nyampeurkeun informasi.
Sareng abdi teu ningali jalma anu mikir kritis diidinan nyarita, komo deui dina acara obrolan
anu disebut-sebut, anu abdi anggap kacida sedihna.
Janten dina awal pandemi coronavirus, aya hiji atawa dua wakil kritis sapertos Wolfgang Wodarg jeung batur-baturna.
Manéhna katingali deui di awal, teras dibungkam ku média.
Sabalikna, jalma-jalma saperti Sucharit Bhakdi malah geus diprosés hukum jeung dibungkam,
atawa geus aya usaha pikeun ngabungkam maranéhna.
Sareng maranéhna téh jalma anu saé pisan. Naon anu anjeun lakukeun?
Nya, éta mah teu tiasa dipercaya pikeun abdi. Tapi sanajan kitu, margin standar.
Enya, jeung éta waktosna kuring nyangka kudu aya nu dilakukeun ngeunaan éta, jeung éta sabenerna jalan pisan.
Nya, kuring pikir loba di antara urang anu geus teu katipu deui jeung anu masih ngalakukeun
halna sorangan, masing-masing ku cara sorangan.
Aya sagala rupa watak jeung kaahlian anu béda-béda.
Tapi kuring pikir éta disebut paripolah média démokratis, anu kuring anggap
pikaresepeun jeung éndah pisan warnana – kitu kuduna.
Sareng di dinya ogé abdi nyobian ngalakukeun bagian abdi, kalayan bantosan ti asosiasi
anu saé pisan sapertos Asosiasi WIR di Swiss.
Ieu jalma-jalma anu kacida aktipna dina rupa-rupa kagiatan.
Tapi sabab kuring ogé geus ngalakukeun hiji hal jeung maranéhna sarta hasil ngamimitian hal-hal éta hatur nuhun kana
bantosan maranéhna, kuring ogé terus didorong kana pojok katuhu.
Jadi ti jero barisan urang sorangan! Éta kacida ngageunjleungna, kacida konyolna, kacida maluna.
Tapi nya, abdi ogé teu hoyong ngalakukeun hal kalayan amarah.
Anu urang peryogikeun nyaéta pendidikan konsumen jeung perlindungan konsumen. Pikeun ngahontal ieu,
konsumen sorangan ogé kudu ngawangun pamadegan sorangan, lain ngan saukur tina nonton warta sapopoe.
Sumuhun, abdi nyangka yén di antara sakabéh jalma séjén ieu, nu sabenerna nyentuh abdi di AWEF ieu téh nya éta solidaritas ieu.
Solidaritas ieu di antara sakabéh jalma anu masih kénéh nyobian ngabentuk pamadegan di mana waé sarta ngadukungna dina prosésna.
Sareng abdi pikir ieu beuki sering kajadian, yén sabenerna aya, hayu urang sebut, sensitivitas ieu anu sabagéan aya, hiji jalma
ngalakukeunana leuwih kieu, batur leuwih kitu, tapi éta mah teu pati penting, sabab tujuanana ngan
hiji: nyayogikeun ka jalma-jalma inpormasi anu lengkep.
Sarerea ogé kudu nyieun pamadegan sorangan. Éta mah lain masalah.
Sumuhun, Bapak Scheidsteger, hatur nuhun pisan kana wawancara pondok ieu. Kami ngaharepkeun Bapak tetep suksés dina sagala
nu dipigawé sareng mugia Bapak teras nyandak pendekatan kritis.
Hatur nuhun pisan sareng sagala anu pangsaéna. Muhun, teu nanaon.