Иттиҳоди Аврупо ин қонунро қабул мекунад, ки ба бемористонҳо имтиёзҳо медиҳад ва аслан мегӯяд, ки агар онҳо шумораи зиёди
маргҳоро нишон диҳанд, маблағи зиёде хоҳанд гирифт. Ҳар қадар маргҳои (гузоришшуда) зиёд бошанд, ҳамон қадар пул мегиранд.
Ва бемористонҳо дар асл бо сиёсати марг ин маргҳоро ба вуҷуд меоранд...
Ман метавонам мурдаҳоро дар он ҷо бо чашмони худ бубинам... дар субҳ, ҳамаи ҷасадҳо дар коридор дар халтаҳои сиёҳ...
Ман ҳоло онро пеши чашмонам мебинам... Ин рӯй дод, ин девонагист! Бисёре аз одамон мурданд.
Ҷиноят алайҳи башарият воқеӣ буд. Он дар ҳамин ҷо рух дод, ва аз ин рӯ ҳоло вақти таҳқиқ расидааст! Вақти
ҷамъбаст кардан расидааст! Вақти эълом кардани айбҳо расидааст!
Мо ҳақ дорем, ки ҳаёт ва ҷомеаи худро ҳифз кунем.
Мо хеле шодем, ки имрӯз меҳмони хеле махсус бо мо ҳаст, яъне Мария Васии аз Руминия.
Ӯ ҳуқуқшинос аст ва дар асл вакили Калин Ҷорҷеску, яке аз номзадҳои кунунии президентӣ мебошад.
Ӯ дар давраи COVID ба таври фаъолона ҷиноятҳои марбут ба COVID-ро ошкор кардааст, махсусан дастурҳои марговар оид
ба табобат ва ҷараёнҳои пулӣ, ки бо онҳо алоқаманд буданд.
Хонум Васи, бисёр ташаккур барои ҳамроҳ шудан ба мо!
Ташаккур барои даъват.
Шумо ҳоло дар як қатор тафтишотҳо иштирок доред.
Ҳозир кадом таҳқиқотҳо дар ҳоли гузаронидан ҳастанд?
Оё метавонед ба мо дар ин бора мухтасаран шарҳ диҳед?
Мо аввалин тафтишотро дар Суди Байналмилалии Адолат дар Гаага оғоз кардем ва дуюмин тафтишотро бо Прокуратураи давлатӣ дар Вена.
Ин аз он сабаб аст, ки дар Вена прокурори давлатӣ масъули парвандаҳое мебошад, ки шахси асосие, ки дар ин
дастури ҷазои марг айбдор мешавад, дар бар мегиранд.
Ваҳ! Ин шахс кӣ аст, агар иҷозат диҳед?
Дар робита ба пандемия мо бовар дорем, ки масъулият бар дӯши мансабдори баландпояест, ки дар Комиссияи Аврупо кор мекунад.
Ин комиссия заминаи ҳуқуқиро барои иҷозати марг мувофиқи «директиваи марг» эҷод кардааст ва бо
ҳамин асоснокӣ қаллобии азимро низ ба вуҷуд овардааст.
Масалан, маблағҳои аврупоӣ барои вазъи фавқулодда мувофиқи қоидаҳои махсуси пандемия тақсим карда шуданд.
Вау. Шумо Комиссияи Аврупоро ва иштироки он дар ҳамаи ин масъалаҳо зикр кардед.
Ва ман мехоҳам аз шумо пурсам, ки оё ҳанӯз дар ибтидо, ҳатто пеш аз оғози пандемия, ширкатҳои машваратӣ дар ин
кор даст доштанд? Шумо дар ин бора ба ман гуфта будед.
Ва ман мехоҳам аз шумо пурсам, ки ин ширкатҳои машваратӣ дар ба кор андохтани тамоми механизми ин пандемия чӣ нақш доштанд.
Ман медонам, ки ин масъала ҳассос аст ва барои ман бисёр душвор аст, ки ин айбро эълом кунам.
Аммо ман ин ҳуқуқро дорам, зеро далел дорам.
Ин маънои онро дорад, ки ман метавонам онро ба шумо нишон диҳам. Ва ман ин далелро пешкаш мекунам.
Пеш аз пандемия, яъне то апрели соли 2020, Комиссияи Аврупо як ширкати аудиториро, ширкати аудитории австриягиро,
барои расонидани хизматрасониҳои машваратӣ ҷалб карда буд.
Ва пас аз ин машварат Комиссияи Аврупо лоиҳаи қонунеро таҳия кард, ки бо қонунгузории
Аврупо оид ба хариди давлатӣ мухолифат мекард.
Ва ман бар ин назарам, ки ин ширкат, яъне ширкати машваратӣ, дар як низоъи ҷиддии манфиат қарор дошт.
Чаро? Зеро онҳо ин қонунро барои Комиссияи Аврупо таҳия карданд.
Ва дар давраи пандемия ин ширкат инчунин ба ширкатҳои дорусозӣ хидматҳои машваратӣ пешниҳод кард.
Ва ҳатто дар марҳилаи ниҳоии пандемия, ҳамин ширкат буд, ки гузориши ниҳоиро дар
бораи вазъи ин ширкатҳои дорусозӣ таҳия кард.
Ва ин гузориш мегӯяд: «Ҳама чиз дуруст анҷом дода шуд.»
Дар он, ки онҳо дар давраи пандемия барои ин мақсад маблағҳои калони пулӣ сарф карданд, ҳеҷ чизе барои интиқод кардан нест.
Аммо, бар асоси далелҳое, ки дар ихтиёри мо ҳастанд, вазъият дар асл хеле дигар буд.
Ин давраи пандемия асосан ба ширкатҳои дорусозӣ танҳо ҳилаҳои пастсифатро барои ба даст овардани пул пешкаш кард.
Ва бар асоси далелҳоям метавонам ба шумо бигӯям, ки он танҳо як модели тиҷоратӣ барои ба даст овардани пул буд.
Вақте ки шумо мегӯед, ки ин ширкатҳои машваратӣ ба Комиссияи Аврупо ё Иттиҳоди Аврупо дар таҳияи
қонунгузорӣ кӯмак мекунанд, онҳо кай дар масъалаи умумии пандемия ҳамкорӣ карданро оғоз карданд?
Чунон ки аз ҳуҷҷатҳои охири соли 2019, ки ман метавонам пешниҳод кунам, бармеояд, онҳо дар таҳияи қонун барои Комиссияи Аврупоӣ
иштирок карда, ин принсипи ҳуқуқиро дар фаъолияти худ ҳангоми пандемия низ истифода карданд. Зеро онҳо қонунҳо
эҷод карданд. Онҳо қоидаҳои ҳуқуқӣ эҷод карданд; онҳо қоидаҳоеро эҷод карданд, ки равандро қатъ карданд.
Ва онҳо инчунин машваратчиён барои ширкатҳои дорусозӣ буданд.
Мувофиқи муқаррароти қонунӣ, ин ғайриимкон аст, зеро он ба зиддияти ҷиддии манфиатҳо оварда мерасонад.
Ва вақте прокурорҳо инро бар асоси далелҳо баррасӣ мекунанд, ман мутмаинам, ки хулоса ҳамон хоҳад буд,
ки ман ба шумо мегӯям: яъне, ки ҳеҷ чиз қонунӣ набуд.
Дуруст. Ин қонун, ки Иттиҳоди Аврупо дар апрел қабул кард, ба кадом шакл қоидаҳоро вайрон кард?
Ё он чӣ гуна вазъият эҷод кард?
Ман инчунин Рӯзномаи расмии Иттиҳоди Аврупоро бо қонуни нави қабулкардааш муаррифӣ мекунам.
Ин ҳуҷҷат қоидаҳоро барои кишварҳои Аврупо тавсиф мекунад, ки бар асоси онҳо онҳо метавонанд раванди пардохти маблағҳои
фавқулоддаро муваққатан боздоранд. (Ҳоло маблағҳои фавқулодда дар сурати мавҷуд будани талафоти зиёд дастрасанд.)
Ин маънои онро дорад, ки вобаста ба шумораи маргҳо ширкат метавонад пул гирад.
Ин ғайриимкон аст! Ва шумо наметавонед бубахшед ва фаромӯш кунед, зеро пешниҳоди ин пайванди
ҳавасмандкунанда байни марг ва пул комилан ғайриқонунӣ аст.
Бар асоси натиҷаҳои таҳқиқоти ман, метавонам ба шумо бигӯям, ки ин меъёрҳои ғайриоддии ҳуқуқӣ, ки аз ҷониби Комиссияи Аврупо ва
кишварҳои алоҳида ҳамчун қонунҳои дохилӣ қабул шудаанд, ба назар ҳуқуқӣ менамоянд, яъне онҳо имконияти ҳуқуқиро
барои бастани шартномаи мустақим бо ширкат ва гирифтани маблағи калони пулӣ фароҳам овардаанд.
Ва мо дар бораи садҳо миллион евро барои ҳар як шартнома гап мезанем, танҳо аз он сабаб, ки
бемористон рӯзи қабл чандин маргро хабар дода буд.
Ва бар асоси натиҷаҳои ман, духтурон ва ҳамшираҳо бояд танҳо маргҳоро гузориш диҳанд, на онҳое, ки
тавонистанд беморхонаро бо саломатии хуб тарк кунанд.
Ва аз ҳамин сабаб прокурори давлатӣ ҳоло вазифаи хеле, хеле муҳим дорад, ки тафтиш кунад, ки табибон ва ҳамшираҳои
шафқат чӣ гуна Кодекси рафтори касбии тиббиро риоя кардаанд ва чӣ гуна роҳнамоҳоро татбиқ намудаанд.
Ва бар асоси натиҷаҳои ман, ин дастур барои сабаби марг равона шуда буд, на барои барқарорсозии саломатӣ.
Бале, мо дар як лаҳза дар бораи дастур сӯҳбат хоҳем кард.
Аммо шояд танҳо барои хулоса: дар ягон вақт дар соли 2019, дар охири соли 2019, Иттиҳоди
Аврупо як ширкати машваратиро ба кор ҷалб кард.
Онҳо нақшаеро таҳия кардаанд, ки аслан бемористонҳоро ҳавасманд мекунад, то агар, ба ибораи дигар, сатҳи баланди
фавти беморонро нишон диҳанд, маблағҳои назаррас ба даст оранд.
Ҳар қадар маргҳо зиёдтар мешуданд, ҳамон қадар пул мегирифтанд. Ман ҳамин тавр фаҳмидам. Бале.
Ва сипас Комиссияи Аврупо, Иттиҳоди Аврупо, онро ба қонун табдил дод, дар апрели соли 2020 онро нашр кард ва,
албатта, ҳамаи кишварҳои Иттиҳоди Аврупо бояд ин қонунро ба қонунгузории миллии худ ворид кунанд.
Ва ҳамин тавр ин тамоми низоми «мардуми мурдаро нишон диҳед ва ман ба шумо пул медиҳам» таъсис ёфт.
Дар робита ба маблағҳое, ки ҷудо шудаанд ва шумо мегӯед, ки онҳо ба садҳо миллион мерасанд: оё Иттиҳоди
Аврупо ин пулҳоро таъмин кардааст ё ин пулҳое, ки ба бемористонҳо рафтанд, аз куҷо омадаанд?
Вақте ки онҳо гуфтанд: «Эй, нигаред, ман ин қадар мурда дорам». Пули бемористонҳо аз куҷо омад? Кӣ ин пулро дод? Оё шумо медонед?
То он ҷое ки ман медонам, Кумитаи буҷетии Иттиҳоди Аврупо барои ин масъала беш аз чорсад миллиард евро ҷудо кардааст.
Аммо дар сатҳи байналмилалӣ низ манбаъҳои зиёди дигари маблағгузорӣ вуҷуд доштанд.
Ва, албатта, агар ҷомеа маблағи калонеро барои ҳифзи ҳаёт ҷамъ мекард, ин метавонист кори мусбат бошад.
Аммо, чунон ки хоҳед дид, агар шумо далелҳоро баррасӣ кунед, ин пул ба ширкатҳои дорусозӣ ҷорӣ мешавад.
Ва барои дигар шахсони беобрӯ, ки дар ин парванда даст доранд, аммо на барои (беморон). Зеро, бар асоси далелҳои мо,
онҳо, масалан, тавонистанд барои як шаҳраки хурд дар беморхонаи Арад беш аз ду миллиард евро ба даст оранд!
Ман метавонам ба шумо бигӯям, ки ин барои тақрибан 500 нафар дар беморхона буд, аммо танҳо барои се наҷотёфта.
Се нафар аз 500 нафар зинда монданд?
Бале! Пас мо метавонем ҳамаашро ҷамъ карда бубинем, ки ду миллиард нафар дар он иштирок
доштанд ва (танҳо) се нафар зинда монданд.
Яке аз наҷотёфтагон муштарии ман, К., аст ва шумо гувоҳии ӯро гирифтаед: ӯ танҳо аз он сабаб наҷот ёфт, ки кӯшиш
кард ва тавонист бе иҷозати духтурон беморхонаро тарк кунад.
Барои ҳамин ӯ зинда монд. Аммо ӯ дигар тоқат карда наметавонад, зеро дастурҳо саломатии ӯро вайрон кардаанд.
Ва ҳамон тавре ки ман мекунам, шумо метавонед далелҳоро омӯзед, прокурор метавонад онҳоро тафтиш кунад ва
коршиносон метавонанд ба шумо бигӯянд, ки оё ин пулро метавонистанд беҳтар аз он тавр истифода баранд.
Танҳо барои равшанӣ дар бораи миқдори пуле, ки аз Иттиҳоди Аврупо омад: шумо гуфтед 400 миллион.
Бале. Ман фикр мекунам, ки шумо миллиардҳоро дар назар доред. Бале, миллиардҳо – миллиардҳо!
Ин маблағи хеле калон аст! Ва танҳо ин бемористон, ба назар мерасад, ду миллиард мегирад, то мардумро табобат кунад, аммо —
ва ҳоло мо дар бораи он сӯҳбат мекунем, ки бо пуле, ки ба бемористон дода шуда буд, бо мардум чӣ гуна муносибат карданд...
Шумо гуфтед, ки дастурҳои табобатии Созмони ҷаҳонии тандурустӣ беасос буданд ва ба маргҳо
мусоидат карданд. Метавонед инро шарҳ диҳед?
Ман далел дорам. Ман дар ин мурофиа се оиларо намояндагӣ мекунам.
Ҳар яке аз ин оилаҳо бинобар ин дастурҳои табобатӣ наздиконашонро аз даст додаанд, ва ман таҷрибаи тиббиро ҷамъ овардаам.
Ман гузоришҳои коршиносонро дар ихтиёрам дорам. Ва ин гузоришҳо ба мо дар бораи механизме, ки ба муайян
кардани сабаби марг оварда расонд, маълумот медиҳанд.
Вау! Пас, вақте ки мо дар бораи роҳнамои табобати ҳалокатбор сухан меронем, одамон дар он ҷо чӣ қабул карданд?
Яъне, оё ба онҳо доруе дода шуд, ки воқеан ба онҳо кӯмак кард? Ё дар он ҷо чӣ истифода мешуд?
Бештар аз ин табобат! Зеро духтурон ва ҳамшираҳои шафқат бешубҳа дар васоити ахбори омма ҳамчун қаҳрамонҳои мо тасвир
мешуданд ва шояд дар бисёр ҳолатҳо онҳо воқеан қаҳрамон буданд.
Аммо дар ҳолатҳои муштариёни ман вазъият дигар буд: онҳоро бар хилофи ихтиёри худ дар беморхона нигоҳ медоштанд.
Дар ҳар маврид шахс аз оила кӯмак хост ва гуфт: «Лутфан, инҷо биёед, зеро ин беморхона нест, балки мисли зиндон аст!»
"Ин мураккаб аст!" Аммо оилаҳо ин даъворо намефаҳмиданд. Ба онҳо гуфтанд, ки ин метавонад ба
вирус вобаста бошад ё шояд аз шиддати сироят бошад.
Аммо мо ҳоло онро таҳқиқ кардем. Ва мо далел дорем, ки дар беморхона вазъият душвор буд.
Ваҳ! Ва ҳа, агар шумо бигӯед, ки аз 500 нафаре, ки дар ин шуъбаи беморони Ковид дар бемористон табобат шуданд, танҳо се нафар
зинда монданд, ки ҳоло муштариёни шумо ҳастанд, пас ин нишон медиҳад, ки дар тӯли солҳо дар
он ҷо бешубҳа табобати хуб сурат нагирифтааст!
Бале, мо низ алайҳи се гумонбар тафтишоти дохилӣ дорем.
Мо инчунин дар суд даъвои шаҳрвандӣ дорем, ки онро дар суд бурд кардем.
Ҳоло алайҳи духтурон ва ҳамшираҳои тиббӣ тафтишот ҷараён дорад.
Яке аз духтуроне, ки табобати нодуруст анҷом доданд, Руминияро тарк кардааст.
Ба иттилои ман, ӯ кӯшиш кард фирор кунад ва ҳоло дар кишвари дигар қарор дорад. Мо намедонем, ки кадом кишвар аст.
Аммо рафтори ӯ возеҳ нишон медиҳад, ки ӯ медонад, ки дар пеш чӣ интизор аст.
Ӯ медонад. Ӯ медонад, ки он чи воқеан рӯй додааст, дар як парванда хоҳад буд ва хулосаҳо бадтарин оқибатҳоро хоҳанд дошт.
Оё метавонед ба мо мухтасаран шарҳ диҳед, ки парвандаи додгоҳие, ки шумо бурд кардед, дар бораи чӣ буд – мавзӯи мурофиа чӣ буд?
Ин парвандае буд, ки дар парвандаи «Сербо» табиб дар бемористон табобати анҷом дода буд.
Ва бар асоси далелҳо – зеро мо дар бораи файле ҳарф мезанем, ки садҳо саҳифа ҳуҷҷат дорад, на танҳо эҳсосоти мо – ва бар асоси
далелҳо, он чи дар беморхона рӯй дод, воқеан мисли ҷанг буд.
Мисли ҷанг, ки дар он ҳеҷ эҳтиром ва ҳеҷ қоида нест, танҳо мубориза то марг.
Фақат мубориза барои ба даст овардани холҳо дар файли ширкати дорусозӣ ва аз ин рӯ ба даст овардани
шартномаи мустақим мувофиқи ин қоидаҳои девонавор.
Вау! Бале. Шумо ин қоидаҳои девонаворро зикр кардед ва дар бораи қаллобии азим дар
хариди давлатӣ дар давраи пандемия сухан гуфтед.
Шумо дақиқ чӣ кашф кардед? Фокус дар чӣ буд – бо ин қоидаҳо чӣ шуд?
Бар асоси далелҳо, масалан, як ширкати ягона бо саҳмдорони номаълум беш аз 10 миллиард евро гирифтааст!
Як ширкат. Як ширкат! Ва пулҳо ба Ҷазираҳои Кайман, Кипр ва Делавэр мераванд, ки дар он
ҷо суроғаи сабтиномаи ин ширкат қарор дорад.
Ва ин ғайриимкон аст, зеро агар ба ҳуҷҷатҳо назар кунед, барои ҳамаи таҷҳизоти тиббӣ, ки гӯё ба як шаҳр фиристода шуда
буданд, ҷой кофӣ набуд – ҳатто агар тамоми кӯчаро пур мекардед.
Ман мефаҳмам. Маблағи зикршуда дар ин ҳуҷҷатҳо комилан абсурд аст.
Гуфтан ғайриимкон аст, идора кардани миқдори маводҳое, ки метавонистанд бо нархи дар
ҳуҷҷатҳо зикршуда харидорӣ шаванд, ғайриимкон аст.
Аз ин рӯ, ҷавоб оддӣ аст: он танҳо сохтакорӣ буд. Ин маънои онро дорад, ки ҳеҷ кадоме аз он воқеӣ набуд.
Ин шартнома танҳо дар коғаз ва дар ҳисоби бонкӣ вуҷуд дошт, дигар ҳеҷ чиз.
Пас пул ҷорӣ мешуд, аммо миқдори мавод он қадар ғайриимкон калон буд, ки ҳеҷ гоҳ... Дар бисёр ҳолатҳо, ҳа.
... Дар бисёр ҳолатҳо онҳо оддӣ вуҷуд надоштанд, ё идора намешуданд, ё расонида намешуданд.
Бале, мутахассисони ман назари худро бо мо мубодила карданд. Он дар шакли хаттӣ дастрас
аст ва онҳо ваколат доранд, ки хулоса бароранд.
Ва ин далелҳо ҳоло дар дасти додситонии давлатӣ ҳастанд.
Ман ҳайронам, ки чаро прокурорҳо ин ҳолатро зуд таҳқиқ намекунанд, зеро дар манфиати онҳо ва дар манфиати ҷомеа
аст, ки дақиқ донанд, дар давраи ин пандемия чӣ рӯй додааст.
Зеро вақте шумо медонед, метавонед дар оянда онро санҷед, то аз такрори чунин ҳолат пешгирӣ кунед.
Ва шумо як парвандаи дигари марбут ба Alliance Healthcare Romania-ро зикр кардед. Ва онҳо шартномаҳои мустақим доданд.
Ин чӣ гуна марбут аст, вақте ки мо ба он чизе, ки шумо ҳоло шарҳ додед, менигарем?
Ин танҳо дар бораи ин ширкат нест. Бар асоси натиҷаҳои ҳозираи мо, тақрибан 20 ширкат буданд. На 100, балки бештар аз 20.
Бист ширкат?
Як ширкат садҳо ҳазор фармоиш қабул кардааст. Ва ширкати номбурда, бар асоси маълумоти мо,
беш аз 200 000 шартномаи мустақим гирифтааст.
Ва ман ба шумо танҳо як мисол меорам, аммо метавонам тафсилоти ин далелҳоро пешкаш кунам. Яке аз ин
шартномаҳо 500 миллион евро арзиш дошт. Танҳо як шартнома.
Ваҳ, ин хеле зиёд аст! Танҳо як шартнома. Ва ширкат беш аз 200 000 шартномаи мустақим дорад.
Хуб, ё он пул фарқи калон эҷод кард, ё онҳо танҳо пули зиёд гирифтанд ва чандон коре накарданд, дуруст?
Ман ҷузъиёташро намедонам, аммо мо ҳамаи далелҳоро дорем. Мо танҳо ба як прокурори бо андешаи
кушод ниёз дорем, то ҳамаи инро тафтиш кунад.
Хуб. Ва вақте шумо дар бораи ҷараёни пул ба Ҷазираҳои Кайман ва Делавэр гап мезанед, чӣ робита байни ин харидҳо ё
ҳамаи ин шартномаҳо ва пуле, ки дар хориҷа ба поён мерасад, вуҷуд дорад, ё пул дар куҷо ба поён расид?
Як ширкат – тибқи таҳқиқоти мо, як ширкати ватанӣ – дигар вуҷуд надорад, зеро истеҳсолотро қатъ кардааст. Ва ҳоло
мушоҳида мешавад, ки онҳо як ширкати нави дигар таъсис медиҳанд.
Ин ширкат, Mediplus Exim, як соҳиб дошт; соҳиби номаълум. Бар асоси маълумоти расмии мо, мо намедонем, ки соҳиб кӣ аст. Аммо ӯ
дар штати Делавэр, Иёлоти Муттаҳидаи Амрико, истиқомат мекунад.
Ва ин ширкат маблағи хеле, хеле зиёдеро гирифтааст.
Пуле, ки, чунон ки шумо мефаҳмед, ба Ҷазираҳои Кайман, ба Кипр ва ба Делавэр ҷорӣ мешавад.
Ва ман хеле шавқ дорам, ки бидонам, кӣ дар паси ин ширкат аст, зеро он ҳиссаи асосии шартномаро ба даст
оварда ва дар Руминия бештар фоида ба даст овардааст.
Ман мефаҳмам. Оё шумо аллакай таҳқиқ кардаед, ки дар паси баъзе аз ин ширкатҳо кӣ меистад?
Ман далелҳои кофӣ надорам, то ба шумо ягон итминон диҳам.
Албатта, ман метавонам онҳоро ба шумо пешниҳод кунам, то шумо дар оянда онҳоро — ин ширкат ва ин робита — тафтиш кунед.
Ман медонам, ки ин номи бузург аст, ки дар давраи пандемия дар саҳнаи сиёсати байналмилалӣ фаъол буд.
Вау! Барои он ки кӯтоҳ ҷамъбаст кунем ё як назари мухтасар диҳем, ин маъно дорад:
Иттиҳоди Аврупо ин қонунро қабул мекунад, ки ба бемористонҳо имтиёзҳо медиҳад ва аслан мегӯяд, ки агар онҳо тавонанд шумораи
зиёди маргҳоро нишон диҳанд, маблағи зиёде хоҳанд гирифт.
Ҳар қадар маргҳо зиёдтар , ҳамон қадар пул ҷорӣ мешавад. Ва бемористонҳо дар асл бо сиёсати маргумир ин
маргҳоро эҷод мекунанд, пул ҷорӣ мешавад ва он ба ширкатҳои хориҷӣ дар кишварҳои хориҷӣ меравад.
Бале, дуруст аст.
Ва агар арзиши як шартнома 500 миллион бошад ва онҳо садҳо ҳазор адад бошанд, пас шумо як тасаввури хурд дар бораи
миқёси ин ҷараёнҳои пулӣ мегиред. Оё ин, ҳадди ақал дар мавриди Иттиҳоди Аврупо, пули андозсупорандагон нест?
Шумо масъалаи ҳассосеро матраҳ кардед. Албатта, бо баррасии алоҳидаи шартномаҳои тасдиқшуда дарк бештар мешавад.
Не, ҳукумат аз ин маблағи калони пулӣ маҳрум намешавад... Зеро, ба гуфтаи ин ширкати машваратӣ, ки дар маслиҳат додан ба ин
ширкат хеле бомаҳорат аст, онҳо ҳимоя доранд ва, ба назар мерасад, ҳимояи қонунӣ доранд, бинобар ин маҷбур
нестанд ба давлати Руминия ё ягон кишвари дигаре, ки дар он фаъолият доштанд, андоз пардохт кунанд.
Ваҳ. Ва шумо гуфтед, ки ин ширкати машваратӣ, ман намедонам, ки оё шумо мехоҳед ягон номро зикр кунед...
Мо номҳо дорем.
...аммо ширкати машваратие, ки аслан инро коркард кард ё ба Иттиҳоди Аврупо ва
саноати дорусозӣ кӯмак расонд, нақши калидӣ дошт.
Ва дар баррасии ҳамаи ин тартиботҳо ӯ чӣ нақш бозид?
Оё ӯ онҳоро санҷид? Натиҷа чӣ шуд?
Ман ҷуръат дорам ба шумо бигӯям, ки ин ширкати машваратӣ мавқеи муҳим дорад, ки он бозигари асосӣ дар ин бозии ифлос
барои ба даст овардани пул ва эҷоди қудратҳои ифлос дар паси қудратҳои расмӣ дар саросари ҷаҳон мебошад.
Ман инро ба ту мегӯям, зеро дар ҳамин рӯҳ – рӯҳи нопоки ин ширкати машваратӣ – ҳама чиз, ҳар
қадам, ҳатто пеш аз оғози пандемия омода шуда буд.
Ва вақте ки ман инро ба ту мегӯям, ман ҳам медонам, ки онҳо чӣ гуна ҳама чизро пинҳон мекунанд.
Онҳо шартномаҳои муҳимеро, ба монанди шартномаҳо барои ваксинаҳо ва шартномаҳо барои сармоягузориҳои калон дар технологияҳои
тиббӣ, тибқи моддаи 346-и Шартномаи Аврупоӣ бастанд. Ва ин асоси ҳуқуқӣ барои иттилооти махфӣ
мебошад. Иттилооте, ки ба стратегияҳои низомӣ марбут аст.
Яъне, агар онҳо гӯянд, ки вирус аз манбаи биологӣ сарчашма мегирад, ман аз шумо мепурсам: «Чаро шумо
коронавирусро дар як сатҳ бо силоҳҳои биологӣ мегузоред?»
Ва азбаски онҳо ҳуҷҷатҳои муҳимро ҳамчун масъалаҳои махфӣ мешуморанд, кӯшиш мекунанд ҳама чизро пинҳон кунанд.
Ин аз он сабаб аст, ки рӯзноманигорон ва прокурорҳои калидӣ ҳуқуқ надоранд, ки дар ин замина таҳқиқ
гузаронанд ва фаҳманд, ки воқеан чӣ рӯй додааст, зеро онҳо ба маълумоти воқеӣ дастрасӣ надоранд.
Аммо он чизе, ки ҳоло дар сатҳи байналмилалӣ рӯй дод, яъне ташаббуси Каш Пател, директори ФБР, боз кардани манбаъҳои
махфии иттилоот буд, ва ман мутмаинам, ки дар муддати кӯтоҳ хоҳем дид, ки дар асл дар давраи ин пандемия чӣ рӯй додааст.
Ва вақте ки шумо мегӯед, ки низомӣ дар ҳамаи ин корҳо даст дорад, оё шумо ягон мисол доред? Ё Руминия дар ин тамоми
сенарияи пандемия дар сатҳи низомӣ чӣ гуна иштирок дошт?
Бале. На танҳо дар Руминия. Дар ҳамаи кишварҳои ҷаҳон, масалан, муҳимтарин шартномаҳо, яъне шартномаҳо
барои ваксинҳо, ба ин муқаррароти махфии ҳуқуқӣ тобеъанд.
Сирри низомӣ.
Бале, сирри низомӣ. Бале.
Вау. Ин аҷиб аст. Ва ҳоло, вақте шумо ба тамоми раванде, ки тавсиф кардед, менигаред, чӣ гуна онро бо
суханони худ ҷамъбаст мекунед, то шахси оддӣ онро фаҳмад?
Ман хеле, хеле хурсандам, ки шумо ҳамчун рӯзноманигор ниҳоят таҷрибаи худро пешниҳод мекунед ва бо ин дониш прокурорҳоро
дар воқеан равшан кардани ин вазъияти драматикӣ кӯмак мекунед.
Ва бо ин муносибати нав ва ҳисси нави нисбати мардум дар рӯбарӯи ин вазъияти пандемия, ман интизориҳои хеле баланд дорам.
Ҳоло вақти он расидааст, ки башарияти мо масъалаҳоро бо ростқавлӣ муҳокима кунад!
Зеро ин ягона роҳест, ки мо метавонем ҳаётро ҳифз кунем. Мо метавонем фарзандонамонро ва ҷомеаи худро ҳифз кунем.
Агар шумо хомӯш монданро афзал бинед, пас ҳама чиз барбод меравад! Бе пуштибонии шумо прокурор ҷуръат ва
пуштибонии заруриро барои пешниҳоди далелҳои воқеӣ ба омма ва шарҳи хулосаҳои худ нахоҳад дошт.
Ман медонам, ки аввалин таҳқиқот оид ба давраи пандемия ҳоло дар назди Додгоҳи Адолати Аврупо оғоз меёбад.
Суди Байналмилалии Ҷиноятӣ дар Ҳаг низ қарори ибтидоиеро содир кардааст, ки воқеиятро инъикос мекунад.
Ва онҳо кӯшиш доранд, ки ин тафтишотро ба таври мусбӣ ва созандаона гузаронанд.
Ман инчунин мехоҳам ба шумо хабар диҳам, ки Додгоҳи Байналмилалии Ҷиноятӣ дар Гаага гурӯҳи
коршиносонро дорад, ки дар Монреал, Канада кор мекунанд.
Беш аз 1000 коршинос дар бораи давомнокии пандемия ва пайдоиши вирус гувоҳӣ медиҳанд.
Ва ман мутмаинам, ки бо такя ба ин далелҳо прокурор маҷбур хоҳад шуд ҳақиқатро гӯяд, яъне бар зидди шахсе, ки дар давраи пандемия
ин ҷангро алайҳи башарият оғоз карда буд, айб эълом кунад.
Хуб, ин ба назар хабарҳои умедбахш менамояд.
То он ҷое ки ман медонам, шумо низ дар Гаага чанд таҳқиқот ё парвандаҳои худро дар ҳоли баррасӣ доред.
Бале.
Оё метавонед каме дар бораи вазъи кунунӣ ё он чи дар айни замон рӯй медиҳад, нақл кунед?
Ман медонам, ки онҳо парванда боз кардаанд, аммо ҳеҷ парванда вуҷуд надорад. Ҳеҷ парвандаи дуруст – ҳеҷ
тафтишоти дуруст. Ҳоло онҳо далелҳоро ҷамъ мекунанд.
Азбаски дархости мо алайҳи шахси муҳиме равона шудааст, ки дар сатҳи баланд дар сохтори қудратӣ дар
Аврупо иштирок дорад, ман интизориҳои зиёд надорам.
Агар шумо, ҳамчун рӯзноманигор, таҳқиқоти худро оғоз карда, далелҳои нав пайдо кунед ва дар бораи ин масъала муҳокима
кунед, пас онҳо шояд ҷуръат кунанд, ки ин шахсро таҳқиқ кунанд.
Вақте ки миқдори муайяни фишор ба вуҷуд меояд.
Дуруст, ҳа! Ҳа, фишор тавассути қонун ва бар асоси ҳақиқат. Дар ин шароитҳо ва бо назардошти он чи дар
Иёлоти Муттаҳида низ рух додааст, ман фикр мекунам, ки онҳо метавонанд онро хуб идора кунанд.
Албатта, муносибатҳо байни Иёлоти Муттаҳида ва Додгоҳи Байналмилалии Ҷиноятӣ дар Ҳаг дар ҳоли ҳозир чандон хуб нестанд.
Президент Трамп ҳоло ба таври оммавӣ мухолифаташро бо Додгоҳи ҷиноятӣ изҳор кардааст,
зеро он ба парвандаи Ғазо ва Исроил дахл дорад.
Аммо ман ҳанӯз ҳам интизориҳои мусбат нисбат ба ин тафтишот дорам, зеро дар манфиати беҳтарини
башарият аст, ки маълум кунанд, чӣ рӯй додааст.
Ва аз нигоҳи таҳқиқоти мо, ман фикр мекунам, ки натиҷаи мусбӣ метавонад бошад, зеро мо на танҳо
айбдоркуниҳоямонро, балки далелҳои зиёд ва инчунин назари бисёр коршиносонро пешниҳод мекунем.
Ин ҷолиб аст. Пас дар айни замон додгоҳ дар Ҳаг ҳанӯз парвандаро баррасӣ мекунад, ё
дақиқтараш, парванда ҳанӯз боз аст. Тафтишот идома дорад.
Он ҳанӯз боз аст, ҳа.
Бале. Ҷолиб. -
Хуб, шояд барои анҷом ва ҷамъбаст кардан боз як савол дорам: интихоботи президентии ҳозира дар Руминия.
Ҳамаи ин чӣ гуна ба тамоми механизми COVID, ки ба кор дароварда шудааст, рабт дорад?
Лутфан, метавонед каме фаҳмиш дар ин бора диҳед?
Ташаккур барои суханҳоятон, зеро шумо дақиқ ҳамон чизеро, ки рӯй дод, баён кардед. Ин як мошин аст.
Ин механизм барои муҳофизат аз қаллобӣ дар давраи пандемия мебошад.
Ва дар Руминия, мутаассифона, ин мошин раванди интихоботиро монеъ мешавад. Аммо чаро? Ман ба шумо мегӯям, ки чаро.
Зеро дар Руминия як шахсияти муҳими сиёсӣ дар ин кор даст дошт. Ва ҳамон одамоне, ки ҳоло дар Руминия ҳокимияти
маъмуриро дар даст доранд, номзади мустақил Калин Жоржескуро дар ин раванд бо сабаби беасос монеъ мешаванд.
Ҳоло ин дуввумин бор аст, ки онҳо ӯро аз интихобот хориҷ кардаанд.
Муҳим нест, ки ҷомеаи мо ба ӯ ниёз дорад ва ӯро хеле дастгирӣ мекунад. Онҳо ӯро манъ мекунанд.
Ва чаро? Зеро Калин Ҷорҷеску дар бисёр мансабҳои расмӣ мавқеи худро бар зидди қаллобӣ, бар
зидди одамони ифлос ва сиёсати ифлос иброз кардааст.
Ва дар ин муддат, ки онҳо ӯро манъ карда буданд, номзадҳои нав пайдо шуданд.
Ва дар миёни ин номзадҳои нав шавҳари он зан аст, ки дар Комиссияи Аврупо кор мекард.
Ва ӯ пайванд байни Комиссияи Аврупо ва ҳукумати Руминия буд, вақте ки онҳо ин қоидаҳои девонаворро ба қонунгузории
миллии дохилӣ ворид карданд: ин қонунҳои абсурд, ки шароити гирифтани маблағ барои ширкатҳои дорусозиро фароҳам меоварданд.
Ва ман ҳоло ҳеҷ далеле надорам, аммо ба шумо мегӯям, ки аз рӯи ҳисси даруниам – ман тамоми ин вақт интизор будам
ва тамошо мекардам. Ва ман интизор ҳастам, ки ин шахс бо пул аз саноати дорусозӣ ба қудрат хоҳад расид.
Зеро ман интизор будам, ки онҳо кӯшиш мекунанд шахсеро ба қудрат биоранд, ки метавонад таҳқиқи ин ҷиноят, ин қаллобӣ ва ин
ҳодисаҳоро – вазъиятро – боздорад. Зеро ин шахс ногаҳон пайдо шуд ва ҳоло дар мавқеи ба
даст гирифтани ҳокимият дар Руминия қарор дорад.
Фарқ надорад, ки онҳо қонунҳои нопок ҳастанд ё интихоботро бе ягон асоси қонунӣ беэътибор кардаанд.
Ин воқеияти мост! Барои мо ҳамин қадар.
Бисёр, бисёр муҳим аст, ки шумо бо таҳқиқоти худ ҳақиқатро ошкор кунед — на он чизеро, ки ман ба шумо мегӯям, балки
ҳақиқатро ёбед ва ин механизмеро, ки ин қаллобиро, ки дар давраи пандемия содир шудааст, ҳимоят мекунад, фош созед.
Ва ман ҳанӯз ҳам умед дорам, ки дар оянда мо метавонем ба раванди қонунии интихоботӣ дар Руминия баргардем.
Хуб, ин ҷолиб аст. Ҳоло дар ин муҳити умумӣ, ки онҳо мекӯшанд ин қаллобиро пинҳон кунанд, ё дақиқтараш, шахсоне, ки
ин ҷиноятро содир кардаанд, мекӯшанд онро пинҳон кунанд.
Паёми ниҳоии шумо ба онҳое, ки ин мусоҳибаро тамошо мекунанд, чӣ хоҳад буд?
Чӣ тавр ҳар кас метавонад дар ошкор кардани ин ҷиноят саҳм гузорад?
Барои шумо ва паёми шумо ва таҳқиқоти шумо дар ин ҷо, ман танҳо мехоҳам бигӯям «ташаккур» барои диққат, вақти шумо,
дониши шумо, ки шумо барои манфиати башарият истифода мекунед.
Муҳокимаи ин масъала хеле муҳим аст, зеро ҳоло ду тарафи мардум вуҷуд доранд.
Як тараф ба роҳи масеҳӣ ва ба назари мусбат ба ҳаёт боз аст, ва тарафи дигар ба бадӣ ва ба нобудсозии қонунҳои тамаддуни мост.
Ин дигар танҳо масъалаи тамошо кардани он чи дар ҳамсоягӣ рӯй медиҳад дар телевизион нест.
Ҳоло вақти амал кардан аст. Ҳоло вақти қабул кардани қонунҳои нав ва ҳифзи онҳо аст. Зеро бе ин
амалҳои мустақим мо барои оянда дурнамои хуб надорем.
Воқеан ин давра барои башарият хеле драматикӣ аст, ва вақти он расидааст, ки дар ин воқеият ҳузур дошта, фаъол бошем.
Хуб гуфтед – комил! Хонум Васии, то ин лаҳза воқеан хеле ҷолиб буд.
Аммо ман мехостам аз шумо пурсам, ки оё метавонед ба мо чанд номи ширкатҳо ё шахсони воқеиро,
ки дар ин лоиҳаи умумӣ иштирок доранд, бигӯед.
Хуб, ман далелҳои моро намояндагӣ мекунам ва онҳоро ба шумо медиҳам. Ташаккур!
Пас аз ин, исботи мо, ман метавонам номро бигӯям. Вау.
Аввалин номи зикршуда Йоханнес Хан мебошад. Вай мансабдори давлатӣ аз Австрия аст, ки дар Комиссияи
Аврупо дар мақоми дорои нуфузи назаррас кор мекунад.
Ин маънои онро дорад, ки ӯ президент ва комиссари буҷет аст.
Ин маънои онро дорад, ки пас аз имзояш, ин маблағ ба ширкатҳои дорусозӣ равона мешавад, зеро
онҳо бинобар вазъияти COVID имтиёзҳо эҷод кардаанд.
Агар ӯ раиси буҷаи Иттиҳоди Аврупо бошад, ӯ бояд ҳадди ақал аз ин огоҳ бошад.
Бале, ва ман инчунин номи ширкати аудиториеро, ки таҳти тафтишот қарор дорад, яъне Ernst &
Young (EY), як ширкати австриягӣ, ба шумо медиҳам.
Ин ширкат инчунин дар Руминия як ширкати хоҳарӣ дорад. Ва он дар раванди машваратӣ ширкат варзид, вақте Комиссияи
Аврупо қоидаҳоро барои тағйир додани муқаррароти ҳуқуқие, ки хариди давлатиро танзим мекунанд, таҳия мекард.
Ва ин ширкат низ дар гузориши ниҳоӣ оид ба истифодаи маблағҳо иштирок дошт. Ман фикр мекунам, ки ин маънои онро дорад, ки онҳо
қонун ва механизми ин пулшӯиро фаъол кардаанд. Ва ман низ номи он ширкатро дар ёд дорам, яке аз ширкатҳое,
ки аслан дар Делавэр, Иёлоти Муттаҳида сабт шуда буд.
Чунон ки мебинед, ин ширкат дар Руминия дар давоми ду сол дар замони пандемия беш аз даҳ миллиард евро дарёфт кардааст. Фаҳмо
нест, ки ин ширкат тавассути ин механизм, ки аз апрели соли 2020 оғоз ёфта, пас аз се сол анҷом ёфт, қонунан
чунин фоидаи калон ба даст овардааст. Ин ғайриимкон аст!
Ва аз ҳамин сабаб ман бар ин назарам, ки ҳоло барои Прокуратураи давлатӣ муҳим аст, ки ҳангоми таҳқиқотҳояш бо коршиносони соҳаҳои
гуногун машварат кунад, яъне коршиносоне, ки метавонанд дар соҳаи фармасевтӣ ва инчунин дар масъалаҳои
тиҷоратӣ шарҳҳои ҳуқуқӣ ва тиббиро пешниҳод кунанд.
Шумо метавонед ба прокурорҳо посух диҳед ба ҳамаи ин чизҳои аҷибе, ки дар давраи пандемия рух доданд.
Ҳамчун вакили мудофеъ, оё шумо шабакаи коршиносон доред, ки метавонанд ба прокурори
давлатӣ дар фаҳмидани ҳама чиз кӯмак расонанд?
Бале, ман мутахассисони худро дорам ва онҳо ба мо шарҳ медиҳанд. Аз ин сабаб ман ҷуръат дорам, ки дар ин бора баҳс кунам.
Изҳорот ва назари коршиносон ҳоло дар ихтиёри прокурорҳои давлатӣ қарор доранд, аммо ман ҳамаи ҳамкасбони ҳуқуқшинос ва қурбониёнро
даъват мекунам, ки мустақиман бо Додгоҳи Байналмилалии Ҷиноятӣ дар Гаага тамос гиранд, зеро дар
вебсайти ман аризаҳо барои қурбониён мавҷуданд.
Ин хеле сода аст; барои ворид кардани ҳамаи маълумот дар он ҷо камтар аз 10 дақиқа вақт лозим аст. Ва агар шумо ариза диҳед
– агар дар давраи пандемия зарар дида бошед ё шояд узви оилаатонро аз даст дода бошед, пас лутфан ариза пешниҳод кунед!
Зеро агар мо инро якҷоя анҷом диҳем, Прокуратураи давлатӣ вазифадор аст тафтишотро
оғоз кунад ва онро бо айбнома анҷом диҳад.
Вау, шумо дар он ҷо нуқтаи хуберо зикр кардед.
Яъне ҳар касе, ки зарар дидааст, ҳадди ақал метавонад дар афзоиш додани фишор ба низоми ҳуқуқӣ барои
ниҳоят баррасӣ кардани ин масъала ширкат варзад, дуруст?
Бале, зеро ин на танҳо дар бораи он аст, ки дар гузашта чӣ рӯй додааст.
Танҳо ба ҳамин роҳ мо метавонем ҳозирамонро ҳифз кунем, танҳо ба ҳамин роҳ мо метавонем ояндаи худро ҳифз кунем. Зеро
бе ин вокуниш як нафар – як шахси ифлос, ки ин механизмро эҷод кардааст – метавонад онро такрор кунад.
Хуб. Ва оё Гаага, Суди Байналмилалии Ҷиноятӣ, аввалин макони муроҷиат аст, ё бояд ба судҳои
дигар низ муроҷиат карда, даъво пешниҳод кард?
Барои ин ба суд муроҷиат кардан кофист, зеро он суд байналмилалӣ буда ва ваколат дорад.
Албатта, барои прокурори давлатӣ оғоз кардани тафтишот алайҳи мансабдорони аврупоӣ чандон осон нест, зеро
тасаввур кардан ғайриимкон аст, ки кишвари узви Иттиҳоди Аврупо чунин ҷиноятро содир кунад.
Аммо он воқеист. Он воқеист. Фарқ надорад, ки мо дар Иттиҳоди Аврупо ҳастем ё дар Африқо. Фарқ надорад!
Ҷиноят алайҳи башарият воқеӣ буд. Он дар ҳамин ҷо рух дод, ва аз ин рӯ ҳоло вақти таҳқиқ расидааст! Вақти
ҷамъбаст кардан расидааст! Вақти айбдор кардан расидааст!
Мо ҳақ дорем, ки ҳаёт ва ҷомеаи худро ҳифз кунем.
Мо хеле махсус ҳастем. Худои мо моро барои саломатии хуб, барои зиндагии хуб офаридааст ва
на барои мақоми қурбонӣ. Ин барои инсонҳо нест.
Ин хеле зебо баён шуд ва ман воқеан аз шумо миннатдорам, ки ҳамаи инро ошкор кардед, то мардум
фаҳманд, дар ин солҳои девонаи пандемия чӣ рӯй додааст.
Мехоҳед чанд сухани охирин бигӯед? Ё барои шумо ҳамин хуб аст?
Ман бартарӣ медиҳам, ки ба шумо далелҳо пешниҳод кунам,
Ва ман хеле, хеле кунҷков ва хеле ҳаяҷонзадам, ки бубинам шумо чӣ таассурот хоҳед дошт, вақте далелҳоро баррасӣ карда, ҳама
чизро мефаҳмед. Зеро шумо хоҳед фаҳмид, ки дар асл он хеле бештар аст аз он чизе, ки ман метавонам бо калимаҳо баён кунам.
Аз шумо, хонум Васии, хеле сипосгузорем, ки имрӯз бо мо ҳамроҳ шудед ва вақт ҷудо кардед, то бо мо сӯҳбат кунед. Аз шумо хеле
сипосгузорем, ки ҳамаи ин мундариҷаи олиро бо мо мубодила кардед!
Ташаккур.
Ҳоло ба изҳороти шоҳид Мариан гӯш диҳед.
Ман ифтихор дорам, ки дар инҷо бо Мариан аз Руминия нишастаам, ки ҳикояи хеле ҳайратангезеро дар бораи он чи дар
давраи пандемияи коронавирус бо ӯ рӯй додааст, нақл мекунад. Мариан, барои ҳузур доштанатон ташаккур!
Салом! Салом. Ман мехоҳам бо ҳамин оғоз кунам:
Шумо дар давраи пандемияи коронавирус ба беморхона бистарӣ шудед. Аммо пеш аз бистарӣ шудан дар
беморхона чӣ кор мекардед? Таърихи тиббии шумо чист?
Хуб. Пеш аз он ки ба беморхона биёям, эҳтимол ман каме сармохӯрдагӣ ва каме таб доштам. Ин сармохӯрдагӣ вазнин
набуд. Танҳо сармохӯрдагие буд, ки ду ё се рӯз давом кард.
Духтури оилавӣ гуфт, ки беҳтар аст санҷиши COVID гузаронам. Санҷиш мусбат баромад ва ҳамин вақт тамоми ҳикоя оғоз ёфт.
Ин кай буд?
Ин дар аввали ноябри соли 2020 буд. Хуб.
Амбуланс омад ва маро ба беморхона бурд.
Чаро мошини ёрии таъҷилӣ омад?
Барои он ки маро савор карда, ба беморхона баранд, зеро ба одамоне, ки бо COVID буданд, иҷозат дода
намешуд, ки аз хонаҳои худ бароянд ё ба кӯча бароянд.
Шумо маҷбур шудед, ки худро аз дигар одамон ҷудо кунед. Он замон бисёре аз мардум дар
Руминия дар хона ҷудо ё маҳкам монда буданд.
Пас, шумо аз духтури доимии худ тасдиқи натиҷаи мусбати санҷишро гирифтед ва дар хона мондед.
Бале. Ва сипас касе аз беморхона омад, то маро бурда равад.
Духтури оилавии ман дар системае сабт кард, ки ман сармо дорам ва маро санҷидаанд.
Ва як рӯз пас онҳо бо мошини ёрии таъҷилӣ омаданд, то маро барои санҷиши дигар ба беморхона баранд. Барои он
ки бубинанд, оё ман ҷуз Ковид мушкилоти дигаре дорам.
Дар он замон маъмул буд, ки шахсоне, ки фавтида буданд, ҳамзамон бемориҳои ҳамроҳ (ки ба марги онҳо мусоидат
карданд) доштанд, яъне онҳо мушкилоти дигари саломатӣ доштанд.
Пас гуфтанд, ки дар беморхона назорат кардани он зарур аст.
Ман ҳеҷ чиз надоштам. Вақте ки мошини ёрии таъҷилӣ расид, ман хеле хушҳол будам,
ҳарорат надоштам ва нишонаҳои Ковид низ набуданд.
Ман фикр намекунам, ки Ковид доштам; танҳо як сармои оддӣ буд.
Вақте ки ман ба беморхона расидам, маро дар як контейнер гузоштанд ва се то чор соат дар он ҷо нигоҳ доштанд. Сипас
касе аз ангуштонам хун гирифт, фишори хунамро чен кард ва пас аз боз ду соат касе омад ва рентгени шушамро гирифт.
Дар он вақт ман на об доштам, на ғизо, ҳатто ҳоҷатхона ҳам надоштам! Ман танҳо дар контейнер мемондам.
Аммо пас аз чанд соати дигар духтур ба телефони ман занг зад, бе он ки маро шахсан бубинад ё ягон санҷиш ё ташхис гузаронад; ӯ
гуфт, ки ман ғолиби хушбахт дар гирифтани кати беморхона ҳастам.
Ва баъд аз он маро дар кат гузоштанд, дар ҳоле ки ман либоси ҳаррӯзаамро пӯшида будам.
Ман ҳеҷ чиз надоштам — ҳеҷ аломат, ҳеҷ чиз.
Ман кӯшиш кардам ба онҳо фаҳмонам: ман хубам! Ман мехоҳам ба хона равам.
"Оҳ не, шумо бояд ҳадди ақал се рӯз бимонед, ва пас мо мебинем, ки оё метавонед рухсат шавед."
Пас аз он ки ба шушам рентген гирифтанд, духтур гуфт: «Оҳ, вазъият хеле бад ба назар мерасад.»
Ва ман бо як табиби дигар сӯҳбат кардам, ки гуфт: «Оҳ, дар ту ҳеҷ мушкил нест — ман намебинам, ки ту ягон мушкилот дошта бошӣ.»
Аммо мушкили дигаре низ буд. Дар он вақт, ки ман онҷо будам, маҷбур будам дору бихӯрам.
Дар як рӯз тақрибан 10 дору, ё шояд бештар.
Қисме аз он субҳ, боқимондаш шом.
Ва ҳамшираи тиббӣ наздик монд, то боварӣ ҳосил кунад, ки ман онҳоро гирифтам.
Бадтарин доруҳое, ки шумо маҷбур шудед бихӯред, кадомҳо буданд?
Мушкилот дар он аст, ки ман намедонам, ки ин дору чӣ гуна буд. Ман пурсидам: «Ман чӣ мегирам?»
Оҳ, ин мушкили ту нест.
Ин ҷавоб буд. Ман маҷбур будам онро қабул кунам.
Ман хеле шӯр кардам, ки онро намегирам, то даме ки намебинам, ки он чист.
Сипас ҳамшираи тиббӣ бо як пора коғази хурд омад ва чизе рӯи он навишт, аммо дар бораи дору ҳеҷ чиз набуд.
Ман дақиқ намедонам, ки чӣ мегирифтам.
Аммо пас аз се рӯз ман кӯшиш кардам, ки ба хона баргардам.
Ман ба онҳо гуфтам: «Шумо гуфтед, ки ман метавонам ба хона равам. Ман ҳеҷ чиз надорам. Лутфан!»
"Оҳ, ин ғайриимкон аст — ҳолати ту бад аст, ту метавонӣ бимирӣ!"
Ту боз як мушкили калон дорӣ... Чӣ гуна ҷуръат мекунӣ, ки хоҳӣ ба хона равӣ!
То он замон ман ҳеҷ мушкиле надоштам.
Ман фишори баланди хун надоштам, ман диабет надоштам.
Ман ҳеҷ чиз надоштам. Ман то он замон шахси солим будам.
Ва онҳо гуфтанд, ки ман диабет дорам, ва ба ман инсулин доданро шурӯъ карданд.
Ман гуфтам, ки ба ман инсулин додан ғайриимкон аст, зеро вақте диабет аввалин бор пайдо
мешавад, аввал бо дигар доруҳо оғоз мекунанд.
Не. Оҳ, не! Не, зарур аст, ки бо инсулин оғоз кунем!
Ва онҳо маро маҷбур карданд, ки тазриқаҳои инсулин гирам.
Ман дар беморхона тақрибан як моҳ инсулин гирифтам ва ҳоло ман диабет дорам. Бале... онҳо муваффақ шуданд.
Шумо тавонистед онро ба вуҷуд оред.
Бале. Ва ин дору маро бад ҳис кард. Ин дуруст набуд.
Ин мисли заҳр буд. Ман ҳис мекардам, ки гӯё баданам заҳролуд мешавад.
Ҳар рӯзи ҷуфт ҳамшираи шафқат ё духтур субҳ даҳ дақиқа меомад, доруро медод ва боз нопадид мешуд.
Ва онҳо боз шабона, дар шом, барои даҳ дақиқа омаданд.
Онҳо онро «изолятсия» меномиданд, зеро он «зони сурх» буд ва онҳо метавонистанд ба COVID сироят шаванд. Ман инро намефаҳмидам.
Ин барои мо мушкил набуд. Мо телевизор доштем, чунин менамуд, ки гӯё дар... ҷое, ки пиронсолонро ҷойгир мекунанд, ҳастем.
Хонаи пиронсолон. Бале, дақиқ!
Аммо пас аз ду ё се рӯз... пас аз се рӯз яке аз одамоне, ки дар ҳуҷра буданд, мурд.
Ва ин мард ба ман гуфт: «Лутфан ба ман об диҳед! Ман мемирам.» Ман кӯшиш кардам, ки ба ӯ об диҳам.
Ин барои ман зарбаи бузург буд. Ва ман кӯшиш кардам, ки ӯро ҳарчӣ беҳтар наҷот диҳам... Барои эҳё кардани ӯ?
Бале, барои эҳё кардан. Ва дар дарҳо ду рақами телефони ҳамшираҳо ва духтурон навишта шуда буданд.
Ман он ҷо такрор-такрор занг задам. Ҳеҷ кас наомад. Ман боз такрор-такрор занг задам. Ҳеҷ кас наомад.
Пас аз се соат кӯшиш барои тамос гирифтан бо касе, дастаи духтурон ва ҳамшираҳо иваз шуд. Ва онҳо ба ҳуҷраи мо омаданд.
Чӣ мешавад? Ба ман гӯ, ки чӣ рӯй дод!
- "Ин мард аз олам гузашт. Ман беист кӯшиш мекардам, ки занг занам..." - "Оҳ, чӣ шуд?" - "Вай аз олам гузашт!"
Ман бовар надорам, аммо ҳадди ақал се соат касе наомад. Ин дуруст нест!
Шумо чӣ маъно доред, вақте ки касе дар шуъбаи эҳёи беморхона мемирад?
Оҳ, мо дар минтақаи маҳдуд ҳастем, то аз «зонаи сурх» барқарор шавем, хуб?
Ва пас аз он ки ҳамшираи тиббӣ рафт, ду нафар омаданд; ду ҷавон аз беморхона, ва онҳо кӯшиш
карданд, ки он мардро дар халтаи сиёҳ андозанд.
Писарон ба қадри ман баланд буданд. Онҳо натавонистанд ӯро дар халта андозанд.
Онҳо аз болои кати беморон кӯшиш карданд ва бо пойи худ ӯро ба он ҷо тела доданд. Ин ғайритасаввур буд!
Пас чанд табиб омаданд ва пурсиданд, ки чӣ рӯй дода истодааст.
Ӯро аз ҳуҷра берун кунед ва кӯшиш кунед, ки дар роҳрав ӯро дар халта гузоред!
Ва боз як мард мурд. Ва боз касе ба телефон ҷавоб надод.
Ман кӯшиш кардам ба стансияи ҳамшираҳо равам ва ба онҳо танҳо бигӯям. Аммо он баста буд.
Дар баста буд ва кормандони беморхона дар паси дарҳо буданд.
Дар паси дарҳои баста? Пас ман фарёд зада, садо кардам. Ҳеҷ кас наомад.
Пас ман дарҳои ин қисмати беморхонаро кушодам ва ҳарорат 2–3 дараҷа сард буд.
Он зимистон буд, ва бинобар ин ман боз сармо хӯрдам. Ва он сармо бад буд.
Ман гармшавӣ доштам ва онҳо ба ман танҳо Алгокалмин, доруи пасткунандаи гармшавӣ, доданд.
Ҳеҷ чиз рӯй надод... Ва онҳо гуфтанд: «Оҳ, ин мард мурдааст.»
Онҳо барои ман халтаи сиёҳ омода карданд ва маро ба маҳалли дафн бурданд.
Баъдтар ман аз як ҳамшираи тиббӣ, ки пас аз ҳамаи ин рӯйдодҳо вохӯрдам, фаҳмидам:
Ман он рӯз ба рӯйхати мурдагон дохил карда шудам.
Дар бемористон маро мурда эълон карданд.
Аз он сабаб, ки шумо каме таб доштед, ҳарорати баданатон каме баланд буд?
Ҳа. Не... Ман ҳарорати бадан беш аз 42 дараҷа доштам. Хуб.
Ва ҳеҷ кас чизе накард! Занам чанд нафарро аз он ҷо занг зад ва гуфт:
Барои паст кардани ҳарорати Мариан, лозим аст ба ӯ каме об, оби хунук диҳед, то ки... Барои хунук кардани ӯ...
Ва як мард ба ман чандто... Латтаҳо?
Бале, онҳо маро ба дастгоҳи AT бурданд. Ва сипас маро ба шӯъбаи анестезия ва нигоҳубини ҷиддӣ бурданд.
Дар ин бемористон, ки дар Руминия нав буда, маблағи зиёд дорад, аз шуъбаи пулмонология бевосита ба
шуъбаи AT дар дохили клиника рафтан имконнопазир аст.
Барои расидан ба он ҷо, шумо бояд ба берун равед.
Ва ман варақҳоро бо худ доштам... ...об сард...
... дар Лейкен! Ман тар будам! Ва вақте бо кат берун омадам... Бо чархҳо?
Бале, дар аробача, дақиқ дар ҳавлии беморхона. Ва он ҷо ман пурра сиҳат шудам! Хуб.
Ва вақте ки ман ба ATankam расидам, дар ҳолати муқаррарӣ будам. Аммо маро баста буданд... Ба кат баста буданд?
Дасту пойҳоям баста шудаанд. Аммо ҳоло дар Китоби Муқаддаси Кӯҳна...
Бубахшед, ки халал мерасонам, аммо он ду марде, ки шумо тавсиф кардед ва фавтиданд, оё онҳо ба
вентилятор пайваст буданд? Оё онҳо оксиген мегирифтанд?
Не. Не, не! Не, онҳо ҳеҷ чиз надоштанд. Не.
Ман дақиқ намедонам, ки бо онҳо чӣ рӯй дод.
Аммо ман фикр мекунам, ки онҳо боз як мушкили дигар доштанд – ё мушкил бо доруҳое, ки ба онҳо
дода шуда буданд, ки бо ҳаёт мувофиқ набуданд.
Ва аз ин рӯ онҳо пас аз бистарӣ шудан дар беморхона фавтиданд.
Вақте ки онҳо расиданд, онҳо бемор ба назар намерасиданд.
Не, ман дақиқ намедонам, ки мушкил чӣ буд, зеро ин одамонро дар халтаҳои сиёҳ андохта, дар қабр гузоштанд ва ҳамин буд.
Ва дар шӯъбаи AT протокол вуҷуд дошт.
Ва ин протокол муқаррар карда буд, ки ба шумо доруҳо, яъне моддаҳои муайян, бояд дода мешуданд.
Зеро пас аз 30 дақиқа ман ҳушёр набудам... ман ҳушёр набудам... ҳеҷ тасаввур надорам.
Ва ман пас аз се рӯз боз бедор шудам. Ман ҳатто дақиқ намедонам, ки оё он се рӯз буд.
Аммо вақте кӯшиш кардам ҳаракат кунам, фаҳмидам, ки ин дастам комилан сиёҳ шуда буд. Ва пойҳоям низ ҳамин тавр.
Зеро маро ба тахта хеле сахт баста буданд. Ва ман дар ин тараф, дар тарафи чап хобидам.
Ман кӯшиш кардам, ки дар тарафи чап бимонам. Ва он даст комилан сиёҳ буд.
Ҳеҷ кас пай набурд, барои онҳо ин мушкилот набуд.
Ва ман бедор шудам, ки дар дастҳоям чанд катетер (IV) буданд. Ҳа.
Ва пас аз он рӯз чанд табиб омаданд — ман муҳандис ҳастам ва дар бораи муҳандисон як шӯхӣ ҳаст, ки онҳо мисли
сагҳо бо нигоҳи меҳрубон менигаранд — ва вақте онҳо маро ва нигоҳи рӯямро диданд, табибон гуфтанд:
Оҳ, ӯро аз банд кушо. Мебинед, ки ӯ шахси хуб аст ва ҳеҷ мушкилие эҷод намекунад.
Пас аз он ман кӯшиш кардам, ки дар дасту пойҳоям ҳиссиётро барқарор кунам, аммо ин хеле, хеле суст буд, танҳо каме.
Мушкилот дар Китоби Муқаддаси Кӯҳна ҳамин протокол буд, зеро бисёре аз одамон, беморон, меомаданд.
Ман бо онҳо сӯҳбат кардам: бо онҳо шӯхӣ кардам ва бо онҳо сӯҳбат кардам, ҳамон тавре ки ҳоло бо ту сӯҳбат мекунам.
Ва ҳама чиз хуб менамуд.
Як зан банан хӯрд ва шӯхӣ кард.
Ва вақте духтурон расиданд, онҳо ба ӯ чанд тазриқа заданд ва ӯро ба капеллер пайваст карданд, ва ӯ ҳушашро аз даст дод.
Хуб. Оё ӯ танҳо барои муддати тӯлонӣ ба хоб рафт?
То бегоҳ ӯ мурда буд. Ин сахт аст.
Бале. Ин протокол сабаби он аст.
Кормандони тиббӣ гуфтанд, ки ин протокол зарур аст, мо бояд онро татбиқ кунем.
Ва ҳамин сабаб буд, ки одамон мурданд.
Ман дақиқ намедонам, ки чӣ гуна ин рӯй дод.
Аммо ман дидам, ки бисёре аз одамоне, ки солим менамуданд, омаданд.
Ва пас аз татбиқи протокол онҳо бад менамуданд ва бад эҳсос мекарданд.
Ва баъзе... аксари одамон... дар асл ҳама мурдаанд.
Шумо чанд нафарро дидед, ки мурданд? Ман дақиқ намедонам.
Пас аз ду ҳафта, ҳар вақте шахси наверо мебинам, дар сар ба худ мегуфтам: «Ин боз як шахси мурда аст.»
Ман шӯхӣ кардам, зеро онҳо метавонистанд роҳ раванд. Ин «The Walking Dead» аст.
Ва пас аз як муддат ман фаҳмидам: ман шахси мурда ҳастам.
Аммо ман наметавонистам бархезам ва давр занам, зеро дар он дастам катетер буд.
Дар дигараш монитори фишори хун ва монитори сатҳи оксиген пайваст карда шуда буданд. Оксиген.
Ман катетери пешобӣ доштам. Оҳ.
Ва ин ғайриимкон аст. Зеро онҳо танҳо як найчаи кӯтоҳро барои хориҷ кардани тамоми пешоб гузоштанд.
Аммо ин халтаҳо, халтаҳои хурд, ба замин намерасиданд. Онҳо дар ҳаво овезон буданд.
Овезон? Овезон, дақиқ. Дар дохили ман часпонида шуда, овезон...
Ин бояд хеле дардовар буд.
Бале. Ту бояд рӯи паҳлӯят дароз кашида мемонди.
Зеро вақте халта пур аз пешоб шуд, ҳеҷ кас наомад, ки онро иваз кунад.
Инҷо, дар тарафи дигар, ман инфузия гирифтам ва халтаи пешоб буд.
Дӯзах. Бале. Ин буд. Ин буд!
Вақте ки шумо AT мегӯед, оё он шуъбаи махсуси COVID буд? Ё... Бале. Танҳо барои COVID.
Танҳо барои COVID. Оё онҷо танҳо беморони COVID буданд? Танҳо барои беморони COVID.
Бале, онро «зонаи сурх» меномиданд. Зонаи сурх.
Хандаовар он аст, ки бисёре аз одамон маблағи зиёдеро пардохт карданд, то ба ин беморхона раванд ва дар он бимонанд, зеро
касе ба онҳо гуфта буд... ...ин беморхонаи хуб аст. Бале, ин ягона беморхонае буд, ки метавонист онҳоро наҷот диҳад.
Аммо ин дуруст набуд, зеро онҳо дар он ҷо мурданд.
Хуб, пас агар ин шуъбаи махсуси COVID мебуд, бо одамон чӣ гуна муносибат мешуд?
Яъне, мо шунидем, ки бо ту чӣ гуна муносибат карданд, аммо оё онҷо ҳам одамоне буданд,
ки ниқоби оксиген ва дигар асбобҳо доштанд?
Бале, бисёре аз одамон ниқоби оддӣ мепӯшиданд ё ниқобе, ки тамоми чеҳраашонро мепӯшонд.
Ин мушкилот буд, зеро оксиген дуруст намерасид. Ман онро ба духтурон нишон додам.
Вақте ки ман ниқоби оксиген мепӯшидам, сатҳи оксигенатсияи хунам пасттар буд нисбат ба ҳолате, ки ниқоб надоштам.
Ва вақте ба одамон ниқоби пуррӯя доданд, онҳо кӯшиш карданд, ки худро озод кунанд. Ин сабаб буд, ки онҳоро ба тахт бастанд.
Шумо танҳо баста будед? Баста будам, ҳа. Ҳама баста буданд.
Ва барои ман боз як мушкилот вуҷуд дошт:
Онҳо ба ман инсулин доданд, ва ман дақиқ намедонам, аммо гумон мекунам, ки онҳо ба ман
глюкоза, яъне шакар доданд. Ин воқеан девонагӣ буд!
Ман ду ҳафта барои COVID табобат гирифтам, пас аз он дигар ба ман ягон дору намедоданд. Протокол пас аз ду ҳафта анҷом ёфт. Хуб.
Зеро сирояти COVID танҳо ду ҳафта давом мекунад ва пас аз ду ҳафта шумо солим ҳисоб мешавед.
Ва пас аз ду ҳафта дар беморхона ман боз се рӯз ниёз доштам; ман маҷбур будам бимонам, зеро духтур мекӯшид аз модарам пул гирад.
Ӯ бо модарам сӯҳбат кард. Хуб. Ӯ бо модарам гуфт: «Оҳ, Мариан хуб аст, аммо ба доруҳои
бештар ниёз дорад ва лутфан барои машварат биёед.»
Ин шахс мехост, ки модарам ба ӯ пул диҳад.
Ман мехоҳам чизе илова кунам: ин беморхона назди қабристон буд ва кати ман... Назди тиреза? Бале.
Ва вақте ки ман аз тиреза ба берун нигоҳ кардам, дидам, ки одамон барои мурдаҳои нав қабр меканданд... Ростӣ?
Бале. Бале. Он хеле тарсовар буд.
Ва шабона, дар тӯли шаб, бисёре аз одамон мурданд, зеро ҳеҷ кас наомад...
Пизишкон ва ҳамшираҳои тиббӣ як ҷашни калон доштанд.
Ва ҳеҷ кас барои тафтиши беморон наомад.
Дар ҳуҷраи шумо чанд нафар буданд? Се ё чор.
Оё шумо ҳама маҷбур будед ниқоб пӯшед? Не, одатан не.
Вақте ки ман ин ниқобро намепӯшидам, танҳо як нафар бо ман баҳс кард...
Зеро ӯ гуфт, ки ман метавонам COVID-ро паҳн кунам.
Инфексияҳои нозокомиалӣ дар ҳама беморхонаҳо рух медиҳанд. Ин бактерияҳо хеле хатарноканд ва
баъзе одамон онҳоро дар беморхонаҳо мегиранд.
Бале, микробҳои муқовим, ки дар бемористонҳо рушд мекунанд.
Ва ман яке гирифтам, на танҳо ман, балки ҳама.
Яке аз нишонаҳо ин аст, ки шумо шорвари худро тар мекунед.
Ва инро низ бӯи марг меноманд. Аз ин сабаб ҳамшираи тиббӣ меояд ва тирезаро мекушояд.
Ва ин тирезаи кушод танҳо як метр дуртар аз тахтам буд. Ман танҳо сабукона бо чизе пӯшонида будам...
Бо як варақ? Он зимистон буд.
Бале. Ҳарорат як дараҷа буд... Бале, зимистон буд.
Дар берун барф меборид, ва ман тақрибан ду ҳафта бо тирезаи кушода он ҷо хобида будам. О, Худои ман!
Дидани мурдагон дар он ҷо ва таҳаммул кардани сармо даҳшатнок буд.
Вақте ки ман аз хона баромадам, хушбахтона табибе, ки маро табобат мекард, дар таътил буд ё чизе монанди он.
Ва бинобар ин маро ба шуъбаи бемориҳои камтар вазнин баргардониданд. Ҳа.
Бале. Ду намуди духтурон буданд: духтурони бад ва духтурони хуб.
Яке аз духтурони хуб ба ман варақаҳои рухсатӣ дод. Ягона мушкилот ин буд, ки ман ин микроби муқовим доштам.
Азбаски ман, мувофиқи протокол, ҳамаи доруҳоямро қатъ карда будам, дар пешоб мушкилот доштам.
Агар шумо мехостед равед, бояд як рӯзи дигар мемондед, то бубинед, ки бе ягон чиз гирифтан хуб ҳастед.
Ман ба гармии баланд гирифтор шудам ва аз ҳар сӯрохӣ хун мерехт. Аз ҳар пора...
Ростӣ. Аз ҳама ҷо. Ман кӯшиш кардам онро пинҳон кунам.
Ва духтур ба ман кӯмак кард. Ӯ маро тафтиш накард — ҳароратамро чен накард, ҳеҷ чизро санҷида накард.
Ӯ туро ҳамин тавр раҳо кард? То ки ман давам... равам... гурезам. Дуруст: гурезам.
Ман бемористонро бо хунравӣ ва табби баланди бадан тарк кардам.
Аммо дар хона бо кӯмаки антибиотикҳо барқарор шудан тақрибан як моҳ вақт гирифт...
Як моҳ? Бале, барои барқарор шудан аз беморхона...
Танҳо мушкили дасти ман боқӣ мондааст; дар се ангуштам ҳеҷ ҳиссе нест ва аз ҷое, ки маро баста
буданд, дигар пойҳоямро эҳсос карда наметавонам.
Аммо ман кӯшиш мекунам... зинда монам.
Оё ҳанӯз онҳоро эҳсос намекунед? Не. Вақте ки ман ин шишаро мебардорам... Ман бо дасти рост кор
мекунам. Одатан ман танҳо бо ду ангушт эҳсос мекунам.
Вақте ки ман ба ангуштони дигарам такя мекунам, баъзан пиёлаамро меафканам.
Ман ин мушкилро дорам. Пас кӯшиш мекунам бо дасти чапам ронам.
Ман ҳама чизро бо дасти чапам мекунам. Душвортарин чиз рафтан ба ҳоҷатхона ё кӯшиш кардан ба кор бо дасти ростам аст.
Ин қариб ғайриимкон аст, аммо зарур аст. Ҳоло ман чапдастам.
Худоё! Ман ҳамаи вазнҳои вазнинро ё чизҳои монанди онро бо дасти чапам мебардорам.
Вақте ки ман кӯшиш мекунам нависам, мисли кӯдаки хурд менависам.
Ин хеле хуб ба назар мерасад! Бале, ман кӯшиш мекунам хатти худро бихонам. Аммо дар аксар
ҳолатҳо наметавонам шиносам, ки чӣ навиштаам!
Шумо чандсола будед, вақте ки ин рӯй дод?
49. 49. Беморон дар ин шуъбаи COVID чандсола буданд?
Оё онҳо ҷавонон буданд, пиронсолон буданд ё асосан пиронсолон бо бемориҳои ҳамроҳ (тавзеҳ:
бемориҳои ҳамроҳ, ки ба марг мусоидат карданд)?
Не, ҳамаи гурӯҳҳои синнусолӣ.
Баъзеашон 30 ё ҳатто 70-сола буданд, аммо хеле, хеле кам пиронсол буданд.
Бисёре тақрибан 40 ё 50-сола буданд.
Пас шумо мегӯед, ки шумо яке аз он чанд нафаре будед, ки воқеан дар ин шуъбаи беморони COVID зинда мондед.
Бале, дар он замон 500 нафар мурданд.
500 нафар. Дақиқ гӯем, 497 нафар мурданд ва танҳо се нафар аз AT наҷот ёфтанд.
Пас одамоне, ки аз шумо ҷавонтар буданд, низ мурданд?
Бале, албатта. Одамони зиёде аз ҳама синну сол фавтидаанд.
Зани дигаре, ки ман мешиносам, низ гурехт. Барои ӯ низ ҳамин тавр буд, зеро вай занест калонҷусса.
Зеро онҳо ба ҳама як доза доданд... Барои ҳама як доза?
Дуруст. Барои ҳама! Фарқ надошт, ки вазнатон 70 ё 130 килограмм буд.
Ман фикр мекунам, ки ҳамин сабаб буд, ки ман гурехтам.
Ман бо дӯстонам ва бо ҳамсарам хушбахт будам. Ҳамаашон занг заданд.
Ва дар тӯли шаб як духтур омад ва ба ман пинҳонӣ гуфт: «Ман барои ту кори нек мекунам.»
Ин табиби хуб буд. Ду намуди табибон буданд.
Доктори дигар омад – мехоҳам қайд кунам – ва ба ман ремдесивир дод .
Сипас боз яке омад ва ман аз ӯ пурсидам: «Дар ин ҷӯшоба чӣ ҳаст?»
Ман наметавонам бигӯям... аммо хоҳӣ дид, ки он туро хушҳол хоҳад кард!
Ва баъд аз он ман ҳис мекардам, ки гӯё дар ҳаво парвоз мекунам!
Ин хеле зебо буд. Хуб.
Аммо пас аз он ки ман дар беморхона будам, ман бовар надорам, ки оё ин аз сабаби доруҳо буд ё ремдесивир,
ман боз як мушкили ҷиддӣ бо фишори хун ва диабет доштам.
Ман тағйироти калон дорам; як рӯз сатҳи шакари хунам 550 аст, рӯзи дигар 70 .
Пас шумо дар асл аз он осеб дида баромадед ва ҳанӯз аз зараре, ки ин протокол расонидааст, ранҷ мекашед.
Бале, ва вақте пӯсти ман шурӯъ кард ба канда шудан, ин хеле тарсовар буд.
Ҳамаи пӯсти ман... дар дастам, дар синаам, дар мӯям... Дар пӯсти ман сӯрохҳо ҳастанд... Дар пӯсти
шумо. Ман метавонистам тамоми гулчаҳои мӯйро кашам.
Қисмҳои дандонҳоям шикастаанд. Ҳамаи дандонҳоям таъмир шудаанд, мӯйҳоям низ.
О, Худоё! Ман нон мехӯрдам ва чанд дандонам лағжиданд.
Ин даҳшатнок буд; хеле даҳшатнок! Ҳамааш ба хотири ҳамин дастурҳои табобатӣ.
Ҳама чиз пас аз он ки шумо мувофиқи ин дастурҳо табобат шудед.
Бале, бале, бале. Ман инро дар аввал гуфтам.
Ман вақте ба он ҷо рафтам, марди солим будам, ва бо бисёр мушкилоти саломатӣ берун омадам.
Ва дар он вақт ман ба табибони зиёде муроҷиат кардам.
Барои фаҳмидан, ки чӣ рӯй дод. Роҳи барқарорсозии саломатӣ чист.
Аммо вақте ки ман ба духтурон гуфтам, ки аломатҳо пас аз истеъмоли доруи зидди COVID пайдо шуданд, онҳо ҳама гуфтанд:
"Оҳ, ман наметавонам ба ту бигӯям, ки онҷо чӣ рӯй дод" ё "Ман наметавонам ба ту ҳеҷ тавсияе дар ин бора диҳам."
Ё ба ман дору медиҳанд, масалан морфин.
Ё ман чандто мегирам... Ман дар бораи неврология чандон маълумот надорам, аммо пас аз гирифтани ин
ҳабҳо дар сар ва дар хонаам камарбандҳои боронро дидам!
Ин хеле хуб буд, аммо 30 дақиқа пас ман маҷбур шудам духтарамро ба боғчаи кӯдакон барам.
Ва вақте ки ту рангинкамонҳоро мебинӣ, рондан ғайриимкон аст!
Дуруст, ин рост аст. Пас ҳеҷ тааҷҷуб нест, ки 500 нафар аз он мурданд, агар шумо зинда монда бошед.
Бале, бале! Ман бо ин духтурон таҷрибаҳои бад дорам.
Ҳеҷ кас намехоҳад ба ту гӯяд, ки чӣ рӯй дод, бо ту чӣ рӯй дод.
Мисоли манфӣ: Ман барои ташхис, сканкунии ултрасадо рафтам, зеро охирҳои асабам.
Зеро ман ин дастамро эҳсос карда наметавонам. Ман пойҳоямро эҳсос карда наметавонам.
Онҳо маро ба як мошин пайваст карданд ва кӯшиш карданд бо барқ ва як басомади муайян барои... Дидани он, ки оё ман рефлекс дорам?
Бо як басомади муайян. Онҳо онро баландтар ва баландтар карданд ва ҳеҷ чиз рӯй надод.
Пас онҳо гуфтанд: «Оҳ, мошин вайрон шудааст.»
Ман гуфтам: «Мо метавонем онро тафтиш кунем, мо метавонем онро санҷем.» Ман онро ба дасти
дигарам гузоштам ва... Оё он дуруст кор кард?
Бале! Ман ноком шудам. Ман ба ӯ... ...як зарба ба рӯяш задам!
Бале! Аммо пас аз анҷоми машварат ман гуфтам: «Хуб, хуб, он рӯй дод... ин муҳим нест.»
Фақат ба ман бигӯ, ки барои беҳтар ҳис кардан чӣ кор бояд кунам. Барои ҳамин ман омадам.
Ва ин духтур профессори донишгоҳ буд ва дар «шӯъбаи сурхи Ковид» кор мекард...
Хуб... Ӯ гуфт: «Ман дақиқ намедонам, аммо ба назарам асабҳоят хароб шудаанд, мисли пиронсолоне,
ки дар синни 80-солагӣ ҳастанд... шояд 90-солагӣ!»
Бо марди 90-сола чӣ кор мекунед? Ба хона равед, то бимиред.
Ӯ ба шумо гуфт? Ҳа, ҳа!
Дар ин қисматҳои баданам ман дар ҳолати 90-сола ҳастам, ҳа.
Хуб, барои каме ҷамъбаст кардан, шумо дар гуфтугӯи қаблиамон гуфтед, ки ҳамаи инро аз сар гузаронидед.
Онҳо аз он ҷо гурехтанд ва дар бораи он сӯҳбат карданд.
Онҳо онро навиштанд, то дигаронро огоҳ кунанд ва ҷинояти содиршударо ҳуҷҷатгузорӣ кунанд.
Дар асл онҳо барои ин айбдор ва ба ҷавобгарӣ кашида мешаванд.
Ман бовар дорам, ки шумо ду корро аз даст додед, дуруст? Бале, бале.
Фақат барои он ки шумо ҳикояи худро нақл кардед. Шумо инро чӣ гуна шарҳ медиҳед?
Одамон метарсанд. Ин як мушкилот аст.
Ва мушкили дигар ин аст, ки одамон назорат мешаванд... ман дақиқ намедонам, ки кӣ онҳоро назорат мекунад.
Дуруст... Чунин эҳсос мешавад, не? Гӯё як навъ назорати пурқувват вуҷуд дорад, ки намехоҳад мо инро бишнавем.
Бале, бале. Пизишкон метарсанд. Одамон метарсанд.
Ва бисёриҳо ба ин бовар надоранд. «Оҳ, ин воқеан рӯй надод!»
Ин ғайриимкон аст! Вақте ки ман мегӯям, ки ин мушкилро дорам, онҳо ба ман бовар намекунанд.
Хешҳоям ё дӯстонам мегӯянд: «Оҳ, ту шӯхӣ мекунӣ.»
Зеро вақте ки ман кӯшиш мекунам дар бораи он ҷиддӣ гап занам, ман гиря мекунам.
Ман метавонам мурдаҳоро дар он ҷо пеши чашмонам бубинам... дар субҳ, ҳамаи ҷасадҳо дар коридор дар халтаҳои сиёҳ...
Ҳоло ман онро пеши чашмонам мебинам... Ин рӯй дод, ин девонагист! Бисёре аз одамон мурданд.
Ман дар ин бора ҳеҷ коре карда наметавонистам... танҳо тамошо мекардам.
Ин хеле, хеле ташвишовар аст! Мутаассифона. Хеле, хеле бад аст, ки ман натавонистам ба онҳо кӯмак кунам.
Ман наметавонистам ҳеҷ коре барои кӯмак кардан кунам...
Ин танҳо як нафар набуд, ки мурд. Бисёре аз одамон мурданд.
Ва ҳамин аст сабаби дақиқе, ки ман инҷо омадам, новобаста аз оқибатҳое, ки метавонад дошта бошад.
Шояд ман боз маҷбур шавам кори навро оғоз кунам ё чизе монанди он.
Аммо бузургтарин нигаронии ман барои оилаам аст, зеро онҳо низ аз ин осеб хоҳанд дид.
Аммо онҳое, ки мурданд, мурдагон сазоворанд... ...ки овози онҳо шунида шавад. Дуруст. То ҳақиқат ошкор шавад.
Ҳақиқатро мегӯям. Зеро ман онҷо будам ва шояд охирин касе бошам, ки медонад;
ки метавонад инҷо ояд ва ба он гувоҳӣ диҳад. Ҳеҷ каси дигар наметавонад. Зеро онҳо аз дунё гузаштаанд...
Ташаккур барои омадан! Ташаккур барои омадан, Мариан.
Ташаккур, ки инро бо мо мубодила кардед. Ин шаҳодати хеле, хеле таъсирбахш аст.
Ва ин нишон медиҳад, ки ҷиноят то чӣ андоза калон буд. Мо хурсандем, ки шумо омадед.
Ман метавонистам дар бораи ин давра ду рӯзи пурра ва шояд боз ду рӯз дигар сӯҳбат кунам.
Аммо ман фикр мекунам... барои имрӯз ин кофист. Ташаккур, ки инро бо мо мубодила кардед.
Ин як шарҳи умумии хеле хуб буд. Ва ман умедворам, ки мардум паёмеро, ки шумо фиристодед, мешунаванд.
Шумо овози садҳо нафаронед, ки дар ин беморхонаҳо бо сабаби ин дастурҳои табобати кушта шуданд. Ва барои мардум...
Ҳазорҳо дар Руминия. Бале, ҳазорҳо.
Ташаккур барои мубодила кардани ин бо мо.
Ҳоло изҳороти шоҳидон Адриана ва Марианро пайравӣ кунед.
Ин шарафи бузург аст, ки дар инҷо бо Адриана ва Мариан аз Руминия ҳастем.
Онҳо ҳарду шоҳидони бевоситаи баъзе ҳодисаҳои даҳшатноканд, ки ҳангоми чораҳои зидди COVID дар Руминия рух доданд.
Лутфан, ба мо шарҳ диҳед, ки бо миллиардҳо евро, ки дар давраи чорабиниҳои зидди COVID сарф шуданд, чӣ шуд?
Бале. Ман танҳо як чизро метавонам бигӯям: модарам барои пул кушта шуд.
Ман аз ин бовар дорам. Вақте ки ӯ дар бемористон буд, ман намедонам, ки оё ӯ COVID дошт ё не, зеро ӯ санҷида нашуд.
Вақте ки модарам фавтид ва ман доруҳое, ки ба ӯ дода буданд, дидам, сахт ҳайрон шудам.
Ва оилаи ман низ. Ба шумо чӣ дода шуд?
Ба ӯ 44 модда дода шуд. Вау. 44. Асосан воситаҳои зиддивирусӣ.
Норвир, Дарунавир, Ремдесивир. Аммо онҳо намедонанд, ки оё онҳо Ковид доштанд ё не, зеро санҷида нашудаанд.
Дар беморхона 8 декабр ба модарам санҷиши нодуруст гузарониданд.
Ӯ 16 декабри соли 2020 даргузашт.
Аммо ӯ мурд, зеро мехост ба хона баргардад, вале онҳо намегузоштанд, ки ӯ ба хона баргардад.
Ӯ тамоми вақт дар бемористон набуд. Ӯ 17 рӯз дар бемористон буд.
Ӯ ҳарорат надошт, метавонист муқаррарӣ нафас кашад, мо фикр мекунем, ки ин як навъ ҳамлаи
паника буд, зеро ӯ бисёр телевизион тамошо мекунад.
Ӯ телевизион ва ҳамаи васоити ахбори оммаро тамошо мекард ва ман фикр мекунам, ки ӯ тарсид ва паникка шуд. Ман
фикр намекунам, ки барои ин ба беморхона рафтан лозим буд.
Модарам 50 сол муаллимаи математика буд ва ӯ шахси хеле солим буд, ҳам аз ҷиҳати рӯҳӣ ва
ҳам ҷисмонӣ дар ҳолати хеле хуб қарор дошт.
Ва дар беморхона ба модарам дору доданд. Ба ӯ диазепам, фенобарбитал, ксанакс
доданд ва инчунин нейролептик — галоперидол.
Ҳар рӯз соати 10-и субҳ ва 10-и шаб онҳо онро ба ӯ дар коктейл медоданд.
30 Хлоперидол, диазепам, фенобарбитал ё ксанакс.
Аммо ин дар бораи COVID буд, ки нафаскашӣ ғайриимкон аст. Чаро ба ӯ седативӣ доданд?
Пас модаратон солим буд, ба беморхона рафт ва 17 рӯз пас фавтид?
Бале. Ӯ кушта шуд, зеро мехост ба хона баргардад.
Оксигеносатурацияи ӯ 92% буд. Фишори хунаш хуб буд.
Набзаш хуб буд. Ва ӯ тавонист аз тахт бархезад.
Ва ӯ гуфт: «Ман ягон дору намехоҳам, ман ҳеҷ чиз намехоҳам, ман танҳо мехоҳам ба хона равам.»
Доктор гуфт: «Биёед ӯро интубат кунем.» Ва онҳо ӯро бо фентанил ва мидазолам интубат карданд, барои
интубатсия ба ӯ Листанон доданд ва дар давоми ду дақиқа ӯ мурд.
Ва сипас шумо онро таҳқиқ кардед, ҳа, ва ҳамаи ин маълумотро пайдо кардед.
Шумо чӣ гуна инро фаҳмидед? Эксгумация гузаронида шуд.
Се сол пас аз он ки ӯ мурд. Прокурор гуфт: «Хуб...»
Пас, аутопсия гузаронида шуд? Бале, то натиҷаҳои токсикологиро бубинем.
Вақте ки ман ҳамаи доруҳоро, ки онҳо ба модарам дода буданд, дар коғаз дидам, доимо аз худ мепурсидам: барои чӣ?
Зеро модарам хуб буд, ӯ солим ва пир буд.
Ва мо далел дорем, зеро онҳо дар беморхона чанд санҷишро бар модарам гузарониданд.
Дар рӯзи аввал ҳама чиз хуб буд. Ӯ ҳеҷ чиз надошт. Ҳеҷ чиз.
Ва сипас онҳо гуфтанд, ки модарам нафас кашидан наметавонист. Хуб. Ӯ нафас кашидан наметавонад.
Аммо онҳо ба ӯ ксанакс доданд. Чаро? Диазепам. Барои чӣ?
Ба ӯ мидазолам доданд. Фенобарбитал. Барои чӣ ин қадар седативҳо?
Модарам ҳар рӯз ба ман занг мезад.
Ва ӯ доимо аз ман мепурсид: «Маро ба хона баранд, маро ба хона баранд, илтимос, маро аз ин ҷо ба хона баранд.»
Ҳеҷ кас аз мо нигоҳубин намекунад. Танҳо барои додани доруҳо, пас аз он мо дар ин ҷо танҳо мемонем.
Онҳо дар бемористон дарро мебанданд ва танҳо барои додани доруҳоям меоянд.
Ман ба духтур занг задам ва ба ӯ гуфтам, ки мехоҳам модарамро бо худ барам ё ӯро ба беморхонаи дигар интиқол диҳанд,
зеро ӯ гуфт, ки он чи дар беморхона рух медиҳад, хуб нест.
Ва онҳо модарамро ба ман надоданд.
Оҳ, пас ба шумо иҷозат надоданд, ки ӯро бардоред?
Не, онҳо доимо мегуфтанд, ки ӯ мусбат аст, ӯ мусбат аст.
Ва ман ба онҳо гуфтам, ки мехоҳам санҷишро бубинам, санҷиш куҷост?
Онҳо ба ман тести Ковидро нишон надоданд. Ва пас аз марги ӯ, ба мо иҷозат дода нашуд, ки ӯро бубинем.
Онҳо ӯро дар халтаи сиёҳи ҷасад гузоштанд, дар ду халта: аввалӣ сафед ва дуюмӣ сиёҳ.
Мо дидем, ки ҳангоми қабрканӣ ӯ танҳо памперс пӯшида буд.
Зеро онҳо ӯро бо памперсҳо дар халтаи сиёҳ андохта, нашуста буданд, ва рӯяш хун дошт.
Онҳо ба мо иҷозат надоданд, ки модарамро шиносем.
Се сол мо намедонистем, ки ин модарам аст ё не, зеро онҳо мегуфтанд, ки агар шумо ҷасадро нишон
диҳед, агар халтаро кушоед ( Ковид берун мепарояд...)
Не, не. - Аммо онҳо гуфтанд, ки полис моро боздошт мекунад, зеро ин ҷиноят аст. Аммо ман
наметавонистам бубинам, ки оё модарам онҷо буд.
Онҳо намехостанд, ки ман ӯро пас аз маргаш бубинам.
Ва ҳангоме ки мо дар мавзӯи ин ҷиноят ҳастем, ки ба ӯ ҳамаи ин маводи мухаддир дода шуда буданд: шумо ба
ман гуфтед, ки дар саросари Руминия тиҷорати калоне ҷараён дошт. Ин тиҷорат чӣ гуна буд?
Дар Арад, дар беморхонаи Арад, он ду миллиард евро буд.
Дар як бемористон ду миллиард. Дар тамоми кишвар чанд?
Дар Руминия тақрибан 350 миллиард. Вау!
Бале, мо барои ин далел дорем. Беморхонаҳо харидҳо анҷом доданд. C-cap номи вебсайтест, ки
беморхонаҳо лавозимоти тиббии худро аз он мехаранд.
Пас шумо санҷидед, ки онҳо дар он давра чӣ қадар маош гирифтаанд. Як ҳамшираи тиббӣ ба ман гуфт, ки дар ин беморхона, дар
ин шуъба 12 кат буд ва онҳо гуфтанд, ки модарам сироят шудааст.
Хуб, ӯ сироят дошт? Бале.
Ё ба шумо гуфтанд, ки ӯ сироят дошт? Не, онҳо инро нагуфтанд. Ман баъдтар онро сиёҳу
сафед дар коғаз дидам ва аз худ пурсидам: чаро?
Аҳ, ӯ дар бемористон сироят гирифт. Бале. Чаро? Зеро модарам ҳамон ниқоби бемори дигарро пӯшид.
Шумо ниқобиро мубодила кардед. Бале.
Онҳо ниқобҳои мурдагонро бардошта, ба беморони дигар доданд.
Пас шумо воқеан ду миллиард сарф кардед, аммо боз ҳам ниқобҳоро тақсим кардед?
Бале. Ва онҳо ҳеҷ таҷҳизоти асосӣ барои тоза кардани захмҳо надоштанд. Онҳо ҳатто
спирти тиббӣ барои безараргардонӣ надоштанд.
Ба назар мерасад, ки шумо мехоҳед мардум бимиранд.
Бале, зеро вақте дидам, ки дар он қисмати беморхона ниқобҳо надоранд, ҳайрон шудам, ки чаро. Онҳо пули зиёд сарф карданд.
Ман дар беҳтарин вақт ба C-Cap рафтам ва он чизеро, ки он ҷо дидам, маро ба ҳайрат овард.
Ниқоб дар куҷост? Онҳо харидҳои зиёде мекунанд. Онҳо миллиардҳо сарф кардаанд.
Миллиардҳо сарф шуданд, аммо ин маводҳо ва лавозимот дар асл ба бемористонҳо нарасиданд.
Танҳо мидазолам ва фентанил.
Ман бовар дорам, ки аксари доруҳое, ки дар бисёр табобатҳо истифода мешаванд, аз
анборҳои ширкатҳои бузурги дорусозӣ омадаанд.
Ва он замон фурсати хубе буд, ки онҳоро фурӯшем ва барои беморон нопадид кунем.
Зеро ин беморон фавтидаанд ва дар Руминия имконнопазир аст, ки баҳри муайян кардани сабаби маргашон аутопсия гузаронанд.
Пас шумо метавонед ба ин беморон миқдори зиёди дору ва табобат диҳед, бе он ки касе тавонад исбот кунад, ки ин
воқеан рух додааст, зеро онро санҷидан ғайриимкон аст.
Ин механизме барои сарф кардани пул буд ва ҳеҷ кас наметавонад онро исбот кунад.
Пас, ин 350 миллиард, албатта, ба беморон ҳеҷ кумак накард. Ин пулҳо ба куҷо рафтанд?
Ман мегӯям, ки равшан аст, ки ин ҷиноят буд, зеро онҳо ҳамон табобатҳоро такрор мекарданд,
ҳамон доруҳоро медоданд ва одамон мемурданд.
Хуб, як нафар мемирад, ду нафар мемиранд, агар пас аз як ҳафта одамон ҳанӯз ҳам мемиранд, бояд чизе тағйир ёбад.
Бале, он бояд тағйир дода шавад... Дуруст! Мебинед, ин доруҳо барои табобати COVID хуб нестанд, онҳо барои одамон хуб нестанд.
Аммо онҳо бе ягон монеа идома доданд ва боз ҳам бештар татбиқ карданд. Ва ин чизе хеле, хеле тарсонанда буд.
Ман онҷо будам ва дидам, ки дар тӯли тақрибан ним рӯз одамон мемурданд, зеро бояд як кат холӣ карда мешуд, то бемори
дигарро қабул карда, дору диҳанд. Ин ҳамин тавр идома меёфт.
Барои куштани нафари навбатӣ. Дуруст, он мошине буд барои куштани одамон ва додани маводи мухаддир ба онҳо.
Бале, ва беморон барои гирифтани кат дар беморхона пул пардохт карданд.
Бале, ин як нуқтаи дигар аст: гуфта мешуд, ки боздид аз беморхонаи Арад-Градиште ягона имкони зинда мондан
буд, ва бисёре аз одамон барои рафтан ба он ҷо пул пардохт карданд, бе он ки медонистанд, ки он «гоҳхона» аст.
Одамон барои рафтан ба он ҷо пул пардохт карданд! Ва пас аз чанд рӯз, шояд 3 ё ҳадди аксар 5 рӯз, онҳо мурданд.
Баъзеҳо бештар аз дигарон муқовимат карданд, аммо онҳо мурданд.
Онҳо ҳеҷ гуна тадқиқот ё таҳлил накарданд. Фақат ҳамон тавр, ҳеҷ чиз. Аммо онҳо ҳамеша ба ӯ дору медоданд, ҳамеша дору.
Онҳо рӯяшонро бо ниқоб пӯшондаанд.
Аммо мушкил дар он набуд, ки он хуб кор намекард. Мушкил дар он буд, ки кормандони
беморхона намедонистанд, чӣ гуна бо он кор кунанд.
Ва дар бисёр ҳолатҳое, ки ман мушоҳида кардам, онҳо ниқоби беморро мепӯшонанд ва баъд бемор дигар нафас
кашидан наметавонист, бинобар ин онҳо беморро бо ниқоб ё бо ин дастгоҳи нав гуфташонанд.
Ва азбаски онҳо намехостанд ниқобаҳоро дар рӯяшон нигоҳ доранд, ба онҳо дору доданд.
Дар ин давра дар Руминия чанд нафар фавтиданд? Танҳо дар як шуъба дар ин моҳ тақрибан
панҷсад нафар фавтиданд. Аммо дар Руминия...
Танҳо дар ҳамин беморхона, дар як шуъбаи беморхона, 500 нафар? Бале. Танҳо се нафар гурехтанд. Ман яке аз онҳо
ҳастам! Ва дар саросари Руминия 68 000 нафар аз Ковид фавтиданд.
Ман дақиқ намедонам, ки он ҷо чӣ рӯй дод ва мардум кадом доруҳо ё табобатро гирифтанд.
Дар тӯли пандемия дар ин шуъбаи беморхона дар Арад 1 860 нафар фавтиданд. Не, се шуъба буд.
Ва танҳо дар ҳамин шуъба 700 нафар фавтиданд.
Танҳо дар ин шуъба бо 12 кат. Вау, 700 нафар. Дар кадом давра? 2020 - 2023
Дар ин давра, дар моҳи ноябр ва декабри соли 2020, одамони зиёде фавтиданд. То соли 2021 танҳо ду моҳ монда буд.
Ниқоби оксигенӣ бад буд. Модарам ҳар рӯз ба ман занг мезад ва мегуфт, ки бо ниқоб нафас
гирифта наметавонад. Ин барои ман хуб нест.
Ман бидуни ниқоб беҳтар нафас мекашам. Чаро онҳо онро ба ман мепӯшонанд?
Ман ба духтур нишон додам, ки сатҳи сершавии оксиген бо ниқоби оксиген бадтар буд нисбат ба ҳолати бе он.
Бе ниқоб сатҳи оксигени ман тақрибан 95 то 97 буд, бо ниқоб, яъне бо ниқоби оксигенӣ, сатҳи оксигени ман ба 91 поён рафт.
Бо ниқоби оксиген, дуруст?!
Бале, он оксиген набуд. Ман намедонам, ки он чӣ буд. Аммо он оксиген одамонро кушт. Ман ҷиддӣ мегӯям.
Як мард назди ман хобида буд. Ман дақиқ намедонам, ки ӯ чандсола буд. Ӯ метавонист
ҳаракат кунад ва дастҳояш ва пойҳояш баста буданд.
Оё ӯ ба кат баста шуда буд?... Бале, ва пас аз се рӯз чанд ҳамшираи тиббӣ омаданд, то бубинанд, ки бо ӯ чӣ шудааст.
Ва яке аз онҳо ниқобашро аз рӯяш бардошт. Ин ниқоби калон буд, ки тамоми рӯяшро мепӯшонд (CPAP).
Ин ниқоб бинӣ ва зонуи поёнии ӯро мепӯшонд. Дидани он мард, ки ба скелет монанд буд, даҳшатовар буд.
Шумо метавонед устухони биниашро бинед, ва он мард тамоми вақт фарёд мезад! Шумо тасаввур ҳам карда
наметавонед, ки он ҷо садо чӣ гуна буд, ва ҳеҷ кас — ҳеҷ корманд — барои санҷидани ҳолаш наомад!
Ман мехоҳам чизе илова кунам: вақте касе мурд, ҳама хушҳол буданд. Кормандони тиббӣ хушҳол буданд.
Ман фикр мекунам, ки онҳо пул гирифтанд, зеро хушҳол буданд: Ура, касе дигар мурд, ҳа!
Ба назари шумо, кӣ дар сатҳи болоӣ инро мехост? Зеро, албатта, ин дар саросари Руминия рух додааст, дуруст?
Ин протокол аз OMS (Organisation Mondiale de la Santé – WHO, Созмони Ҷаҳонии Тандурустӣ) аст. Ин ҳамон
протокол аст. Протокол риоя шуд ва ҳамин сабаб мардум мурданд, зеро кишвари мо протоколро риоя кард.
Ва фармони дигаре аз як генерали низомӣ омад, зеро мо дар «вазъияти фавқулодда» будем.
Ҳама медонистанд, ки набояд дар ин бора чизе бар зидди он бигӯянд, зеро ин фармон аз боло ва аз ҳукумат буд.
Бале, аз ҳукумат, Барои нигоҳ доштани иҷозатномаи амал дар тиб, бояд протоколро қатъиян риоя ва татбиқ мекард.
Ҳамаи пулҳо аз куҷо омаданд, чаро дар коғаз ин қадар пул буд?
Пуле, ки онҳо гирифтанд, ду баробар ё се баробар аз миқдори зарурӣ зиёд буд. Зеро агар шумо дар Google ҷустуҷӯ
кунед, масалан, агар ман хоҳам як сканери КТ бихарам...
Масалан, дар фактура шояд кат бо нархи £6,000 зикр шуда бошад, аммо арзиши воқеии кат танҳо
£1,000 буд. Пас тақрибан ҳамин тавр рӯй дод.
Пас дар китобҳо...
Ҳама таъминкунандагон, ҳама таъминкунандагон, ҳамаашон ин корро мекарданд, ҳама таъминкунандагони катҳо (масалан),
он замон буд, ки агар дар ин соҳа кор мекардед, метавонистед бисёр пул кор кунед – зуд сарватманд шавед.
Дар давраи пандемия ман дар давоми ду моҳ дар Арад дорухонаҳоро мисли алафҳои бегона пайдо шуда дидам: Дорухонаи Dr. Max.
Дар ҳар кӯчаи Арад, дар ҳама ҷо дорухонаи Dr. Max кушода шуд! Ман ҳайрон будам: дар тӯли ҳамагӣ ду моҳ
ин қадар дорухонаҳо ва Dr. Max аз куҷо пайдо шуданд?
Мисли занбӯрӯғҳое, ки пас аз борон мерӯянд... дорухонаҳои зиёде ногаҳон пайдо шуданд.
Бале. Аммо ман инро воқеан ҷолиб мешуморам – ва мехоҳам он чизеро, ки шумо гуфтед, каме бештар таҳқиқ кунам:
Пуле, ки ҳамчун нархи як кат зикр шуда буд, ё шаш баробар бештар аз он маблағе, ки воқеан лозим буд, қайд шуда
буд, вале ҳатто як кати нав ҳам нест. Ин ба... монанд аст.
Ман дар беморхона будам, вақте ки касе аз як идораи давлатӣ омад, то катҳои нави харидоришударо бинад,
ва ман дар яке аз он катҳои нав дароз кашида будам.
Ин кати нав аз пластик сохта шуда буд. Он бояд кате мебуд, ки ба беморон дар тағйир
додани мавқеъ ва ҳаракат кардан кӯмак мекард...
Як кати махсус. .. Бале, зеро агар беморон дар кат муддати дароз бимонанд, ин метавонад ба пневмония
оварда расонад. Барои бадан ҳаракат кардан зарур аст.
Дуруст. Аммо ин катҳо ҳаракат намекарданд! Онҳо бе ҳаракат дар ҷойи худ мемонанд. Катҳо танҳо дар мавқеи
поёнӣ, дар ҳолати статикӣ мемонанд. Ин хеле, хеле бад буд.
Ва вақте марде аз вазорат омад, ман гуфтам: «Лутфан ин каро барои ман иваз кунед. Ман наметавонам дар ин каро бимонам.»
Ва ман шунидам: «Ин кат 6 000 евро арзиш дошт! Ту дар ин ҷо чӣ хел чизи беҳуда харидестӣ!?» Ё чизи монанди он...
«Лутфан кати хобро иваз кунед», гуфт (мақоми Вазорат) ба он мард. Ва дар минтақаи вилоятӣ бо
ин пулҳои аврупоӣ чанд созишнома ба имзо расид.
Аммо ҳамшираҳои парасторӣ дар Руминия, ки аз ин минтақа меоянд, намехоҳанд дар ин беморхона кор
кунанд, зеро медонанд, ки дар он ҷо мушкилот вуҷуд дорад.
Ва бисёриҳо барои пул меоянд, чунон ки мо дар Руминия мегӯем, тавассути созишномаҳои пулӣ. Агар шумо хоҳед дар
беморхонаҳои мо ҳамчун ҳамшираи тиббӣ кор кунед, доштани ягон диплом, ихтисос ё таҷриба аҳамият надорад.
Фақат ба ман 5000 евро (пули ришва) диҳед ва рӯзи дигар шумо ҳамшираи зебо дар беморхонаи Руминия хоҳед шуд.
Ва ҳамин чиз дар он ҷо бо ман рӯй дод. Мебинӣ, ман бадбахт будам – онҳо болои ман машқ
карданд – онҳо кӯшиш мекарданд, ки раг пайдо кунанд.
Онҳо кӯшиш карданд, ки раги шуморо пайдо кунанд? Дуруст. Ва онҳо тақрибан панҷ дақиқа кӯшиш карданд. Як ҳамшираи тиббӣ
дасти маро нигоҳ медошт ва дигаре дар бозуям сӯрохӣ мекард.
Онҳо натавонистанд онро пайдо кунанд — намедонанд, чӣ гуна артерия ё венаро пайдо кунанд. Бале, бале, дақиқ.
Зеро онҳо таҷриба надоранд. Барои ҳама ҳамин тавр буд. Ин занон таҷриба надоранд. Дуруст.
Ин хеле бад аст. Аммо ман фикр мекунам... Ман фикр мекунам, ки маблағи зиёде тавассути маошҳо ё дигар роҳҳо ворид мешавад.
Ва дар Руминия боз як одати бад вуҷуд дорад. Лозим аст ба ҳамшираҳо ришва диҳед – ба онҳо пул диҳед, ба духтур пул диҳед...
Агар ту ба онҳо пул надиҳӣ, онҳо туро тоза намекунанд. Онҳо ба ту ҳеҷ чиз барои хӯрдан
намедиҳанд! Модарам ҳеҷ чиз барои хӯрдан надошт.
Ман як рӯз дар он ҷо бо рӯйпӯш аз ҳоҷат хобида мондам, зеро наметавонистам ҳаракат кунам – дасту пойҳоям баста буданд.
Шумо ба кат баста будед. Дуруст, зеро ҳамшираи тиббӣ ягон пул нагирифт. Оҳ, мард.
Бале. Барои ман имконнопазир буд, ки пул диҳам, зеро ман (банд будам). ... Аммо ҳамин... Тафаккур. Тафаккур, ҳа.
Ҳеҷ кас намехоҳад, ки ин механизм ошкор шавад. Ва сабаби дигар ин аст, ки ҳар касе, ки дар бораи он мешунавад, метарсад ва мегӯяд:
«Ман намехоҳам инро бишунавам, намехоҳам инро бубинам ва намехоҳам дар он иштирок кунам».
Яке аз мисолҳои хеле хуб мурофиаи судӣ аст.
Ман дар суд парванда дорам ва дар тӯли 4 сол прокурорро 6 маротиба иваз карданд, бинобар ин ҳеҷ натиҷа нест.
Онҳо бисёр чизҳоро сохта карданд. Ҳамаи ҳуҷҷатҳои модарам сохтаанд. Рентген, таҳлил, рентгени сина.
Ман метавонам нишон диҳам, ки онҳо бо модарам чӣ гуна муносибат карданд. Ман метавонам онро ба прокурори давлатӣ нишон диҳам.
Ман далелҳои зиёде дорам. Аммо онҳо ба ин аҳамият намедиҳанд.
Прокурор намехоҳад далелҳоро қабул кунад.
Онҳо прокурори давлатӣ иваз мекунанд. Ин аз боло меояд.
Аз тарафи ман, барои ин мусоҳибаи аъло бисёр ташаккур, барои ҳузур доштанатон ташаккур.
Ба хотири Мариан ва ҳамаи қурбониёни дигари сабтҳои марги коронавирус.
Ин ҳуҷҷати таърихиро паҳн кунед. Аз содиршавии ҷиноятҳои бештар алайҳи башарият ҷилавгирӣ кунед.