"Πιθανότατα θα πουν ότι η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας θα εγκρίνει τη συμφωνία.
Ωστόσο, η συμφωνία αναφέρει ότι δεν μπορεί να υπογραφεί μέχρι να συμπεριληφθεί το παράρτημα PABS .
Είναι ένα παιχνίδι του μυαλού. "Το δεχτήκαμε, αλλά δεν μπορούμε να το υπογράψουμε".
Ενημέρωση σχετικά με την ακόλουθη συνέντευξη: Όπως είχε προβλέψει ο James Roguski στη συνέντευξη
της 10ης Μαΐου 2025, τώρα έγινε πραγματικότητα:
Η συμφωνία για την πανδημία "εγκρίθηκε" στις 20 Μαΐου 2025. Αλλά δεν έχει τεθεί ακόμη σε ισχύ.
Το Euronews ανέφερε: "Έτσι, ορισμένα σημεία είναι ακόμη ανοικτά ή τουλάχιστον ασαφή.
Μπορεί να περάσουν χρόνια μέχρι να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία.
60 από τα 194 κράτη μέλη του ΠΟΥ θα πρέπει να την επικυρώσουν".
Είμαστε πολύ χαρούμενοι που μιλάμε ξανά με τον James Roguski.
Θα μιλήσουμε για τη συνθήκη του ΠΟΥ για την πανδημία.
Ο James Roguski λέει ότι έχει κάποια σημαντικά νέα για εμάς.
Θα τα συζητήσουμε όλα αυτά. James, σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη!
Ω, σας ευχαριστώ για την πρόσκληση. Και ναι, είναι πολύ επίκαιρο.
Γνωρίζετε ότι η 78η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας του ΠΟΥ συνεδριάζει τις τελευταίες εβδομάδες του Μαΐου. .
Και υπάρχουν πολλά να συζητήσουμε. Με τι θα θέλατε να ξεκινήσουμε;
Έτσι, αυτό είναι ένα είδος ενημέρωσης. Πολλοί από τους τηλεθεατές μας έχουν ήδη κάποιες πληροφορίες σχετικά με αυτό
το θέμα, αλλά θα υπάρχουν επίσης πολλοί τηλεθεατές για τους οποίους το θέμα είναι εντελώς καινούργιο.
Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά που ταλαιπωρούν τα εισερχόμενά μας και τις ροές μας στο
Twitter, κάποιοι μπορεί να μην το βλέπουν αυτό.
Λέτε ότι περάσατε δυόμισι χρόνια φωνάζοντας από τις ταράτσες και προσπαθώντας να κάνετε τους ανθρώπους
να συνειδητοποιήσουν τη σημασία αυτού του θέματος.
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι οι ακροατές μας δεν γνωρίζουν πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζουν
τα γεγονότα σχετικά με τη συμφωνία του ΠΟΥ.
Μπορείτε να δώσετε στον νέο ακροατή μια σύντομη περίληψη;
Με λίγα λόγια: η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας θα συνεδριάσει στη Γενεύη από τις 19 έως τις 27 Μαΐου 2025.
Αυτό δεν είναι το ίδιο με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Αντιπρόσωποι από όλες τις χώρες συναντώνται στην Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας.
Πραγματοποιούν συνεδρίαση και λαμβάνουν αποφάσεις.
Επειδή είναι αυτοί που υποτίθεται ότι είναι το διοικητικό όργανο της γραφειοκρατίας του ΠΟΥ.
Υπάρχουν πολλά πράγματα που θα συζητήσουν.
Αλλά το πιο σημαντικό από αυτά είναι αυτό που με ενδιαφέρει κυρίως τα τελευταία τρία χρόνια, για την ακρίβεια περισσότερα
από τρία χρόνια: η λεγόμενη συμφωνία για την πανδημία.
Έχει πολλά ονόματα. Πολλοί άνθρωποι το αναφέρουν ως συνθήκη πανδημίας, που ουσιαστικά είναι το ίδιο πράγμα.
Και έλαβα σήμερα το πρωί έγγραφα που επιβεβαιώνουν τις υποψίες μου.
Ωστόσο, πρόκειται για έγγραφα που διέρρευσαν. Δεν είναι ακόμη επίσημα έγγραφα.
Μπορεί ακόμα να αλλάξουν, αλλά νομίζω ότι είναι πραγματικά καλά νέα. Και είναι κάτι που έχω ήδη συνειδητοποιήσει.
Διαπραγματεύονται αυτή τη συμφωνία για την πανδημία εδώ και τρία χρόνια και δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί.
Οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν ακόμη καταλήξει σε συμφωνία σχετικά με το λεγόμενο "Σύστημα πρόσβασης σε παθογόνα και δικαιούχων".
Ξέρω ότι αυτό δεν θα σημαίνει τίποτα για όσους δεν το έχουν ακούσει ποτέ, αλλά φαίνεται ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον έναν
ακόμη χρόνο για να διαπραγματευτούν αυτή την πτυχή της συμφωνίας.
Οπότε, ξέρετε, μέσα μου πηδάω από χαρά, επειδή έχουμε ίσως έναν ακόμη χρόνο για να κάνουμε τον κόσμο να συνειδητοποιήσει
τι πραγματικά, πραγματικά αφορά αυτή η συμφωνία.
Δεν έχει τελειώσει μέχρι να τελειώσει. Και δεν έχει τελειώσει ακόμα!
Όπως λέει και το ρητό: "Δεν είναι ακόμα βράδυ".
Και αυτές οι διαπραγματεύσεις ήταν τόσο παραπλανητικές, τόσο παραπλανητικές και μπερδεμένες για πολλούς ανθρώπους.
Ελπίζουμε ότι μπορούμε να ρίξουμε λίγο φως στο θέμα.
Αλλά προς το παρόν είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος ότι θα χρειαστούν έναν ακόμη χρόνο για να ολοκληρώσουν το έργο.
Και φέτος θα μπορέσουμε να αποκαλύψουμε τι πραγματικά κάνουν.
Εξαιρετικό. Εξαιρετικά. Ξέρετε, αυτά είναι καλά νέα.
Μου δίνουν ελπίδα. Είμαι περισσότερο από συγκρατημένα αισιόδοξος όταν το ακούω αυτό.
Αλλά θέλω να απευθυνθώ στον ακροατή που μπορεί να πει στον εαυτό του: "Εντάξει, αυτά είναι σπουδαία νέα.
Αλλά σας λέω ότι δεν έχει σημασία, διότι στις 25 Ιανουαρίου ο Τραμπ έκανε τη δουλειά του.
Ήρθε και μας έβγαλε από την ΠΟΥ. Έτσι, ο ΠΟΥ μπορεί να κάνει τα δικά του.
Τι διαφορά έχει; Οι ΗΠΑ δεν εμπλέκονται πλέον. Αυτό δεν με επηρεάζει". Τι λες σε κάποιον τέτοιο;
Αυτό θέλουν να πιστέψετε.
Εντάξει, θα βάλω τα δυνατά μου για να το κρατήσω ξεκάθαρο, ώστε να μην μπερδευτούν όσοι δεν το έχουν ξανακούσει.
Υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα που όλοι φαίνεται να αγνοούν.
Και αυτό δεν έχει καμία σχέση με αυτό για το οποίο μόλις μιλήσαμε, τη συμφωνία για την πανδημία.
Υπάρχει ένα έγγραφο που χρονολογείται από το 1969, οι Διεθνείς Υγειονομικοί Κανονισμοί.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να είναι μέλος αυτής της συνθήκης.
Δεν άκουσα τον Ντόναλντ Τραμπ ή την κυβέρνησή του να λένε ούτε μια λέξη για τη συμφωνία αυτή.
Είναι σε ισχύ. Είναι διεθνές δίκαιο. Είναι νομικά δεσμευτικό.
Και την 1η Ιουνίου 2024, υιοθετήθηκαν τροποποιήσεις όταν συμμετείχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες και υιοθετήθηκαν.
Και υπάρχει μια προθεσμία εντός της οποίας κάθε έθνος έχει την ευκαιρία να γράψει μια απλή επιστολή στον ΠΟΥ και να πει:
"Όχι, σας ευχαριστούμε, απορρίπτουμε αυτές τις αλλαγές για τη χώρα μας.
Θα συνεχίσουμε να τηρούμε τους "Διεθνείς Υγειονομικούς Κανονισμούς" που ίσχυαν πριν από αυτές τις αλλαγές".
Αυτό είναι πολύ πιθανό, διότι μερικά χρόνια νωρίτερα είχαν υιοθετηθεί ορισμένες αλλαγές.
Τέσσερις χώρες, το Ιράν, η Σλοβακία, οι Κάτω Χώρες και η Νέα Ζηλανδία, έγραψαν μια
τέτοια επιστολή και είπαν: "Όχι, ευχαριστώ".
Συνεπώς, η προθεσμία απόρριψης λήγει στις 19 Ιουλίου 2025.
Και ξέρετε, κανείς δεν μιλάει γι' αυτό γιατί, ειλικρινά, η συνθήκη για την πανδημία, η οποία θα συζητηθεί την τελευταία
εβδομάδα του Μαΐου, είναι η προτεραιότητα από άποψη χρόνου.
Αλλά οι Αμερικανοί είναι τυφλοί και κουφοί στο γεγονός ότι απέχουμε πολύ από το να βγούμε από το δάσος.
Είναι ο ΠΟΥ ο παγκόσμιος φορέας που εφαρμόζει λεπτομερώς τους κανόνες των "Διεθνών Κανονισμών Υγείας";
Λοιπόν, θα πάρω τη διατύπωσή σας και θα την αλλάξω λίγο.
Παρακαλώ κάντε το!
Θέλουν να θεωρούνται ως η καθοδηγητική και συντονιστική αρχή.
Ναι.
Μισώ να το κάνω αυτό, αλλά θα πάρω το θάρρος να διασκεδάσω λίγο μαζί σας.
Εντάξει τότε. Σηκώστε το χέρι σας αν έχετε διαβάσει τους "Διεθνείς Κανονισμούς Υγείας".
Εντάξει. Είναι ένα μεγάλο έγγραφο. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το έχουν διαβάσει.
Δεν είναι καθόλου αυτό που νομίζει ο κόσμος.
Και θα προσπαθήσω να το συνοψίσω.
Πρόκειται για μια διεθνή συμφωνία που ουσιαστικά καθορίζει μια σειρά από πρότυπα.
Και τα έθνη έχουν στόχους που έχουν συμφωνήσει για την επίτευξή τους.
Αλλά εκεί που πραγματικά μπαίνει η ουσία είναι σε τοπικό επίπεδο στη χώρα σας, ίσως στην πολιτεία σας ή
στην επαρχία σας ή στην περιφέρειά σας ή στον δήμο σας.
Οι τοπικοί νόμοι είναι αυτοί που έχουν προκαλέσει τα προβλήματα τα τελευταία πέντε χρόνια.
Δεν ισχύει ότι ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ μπορεί να διατάξει οποιαδήποτε χώρα να εκδώσει εντολές ή να
επιβάλει αποκλεισμούς ή οτιδήποτε παρόμοιο. Κάνουν συστάσεις.
Και οι νταήδες με τους οποίους έχετε να κάνετε σε τοπικό επίπεδο, όποιο και αν είναι το
επίπεδο.... Και συνήθως είναι πολύ, πολύ τοπικό.
Επειδή όποιος χτυπάει την πόρτα σας ή σας εμποδίζει να πάτε στη δουλειά σας ή να ταξιδέψετε ή να
ζήσετε τη ζωή σας, πιθανότατα δεν φοράει σήμα του ΠΟΥ.
Υπάρχουν άνθρωποι επί τόπου που εφαρμόζουν και επιβάλλουν τους τοπικούς κανονισμούς έκτακτης ανάγκης.
Επομένως, το πρόβλημα είναι τοπικό. Και εξαρτάται από το πού ζείτε.
Υπάρχουν ιστορίες φρίκης όταν διαβάζεις τους νόμους στη Σιγκαπούρη ή στη Δυτική Αυστραλία ή στον Καναδά, ή...
Ξέρετε, διάβασα έναν νόμο στη Νότια Καρολίνα που σοκαρίστηκα από την ύπαρξή του.
Αναφέρει ότι οι γιατροί μπορούν να χάσουν την άδειά τους σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης εάν δεν
βοηθήσουν στη χορήγηση εμβολίων και παρόμοιων.
Και ξέρετε, είναι μέσα στο νόμο. Πάντα πίστευα ότι ήταν ιατρικοί σύλλογοι που έκαναν τη ζωή όλων μας δύσκολη.
Αλλά αν δεν γνωρίζετε τους "Διεθνείς Υγειονομικούς Κανονισμούς" και δεν είστε εξοικειωμένοι με τους τοπικούς νόμους, τα
καταστατικά και τους κανονισμούς, τότε όποιος έχει μιλήσει γι' αυτό έχει, ειλικρινά, διαδώσει ψευδείς πληροφορίες.
Θα λέγατε λοιπόν ότι οι τοπικοί νόμοι και κανονισμοί επηρεάζονται σίγουρα και σχετίζονται με τους "Διεθνείς Κανονισμούς Υγείας";
. Είναι ένας οδηγός, και προσπαθούν να επιτύχουν αυτούς τους στόχους, και τελικά, και
αυτό συμβαίνει σε κάθε επίπεδο διακυβέρνησης.
Το έχετε βιώσει αυτό τόσες πολλές φορές: πηγαίνετε σε ένα επίπεδο κυβέρνησης και προσπαθείτε
να λάβετε μέτρα εναντίον του, και σας λένε όχι:
"Ω, συγγνώμη, αυτό είναι θέμα ενός (διαφορετικού) τμήματος".
Και μετά πηγαίνετε σε εκείνο το τμήμα και σας λένε: "Ω, όχι, λυπάμαι, είναι εκείνο το τμήμα".
Σε σπρώχνουν πέρα δώθε. Θέλουν να κατηγορούν τους πάντες εκτός από τον εαυτό τους.
Τι είναι λοιπόν στην πραγματικότητα οι "Διεθνείς Κανονισμοί Υγείας", και θα προσπαθήσω να δώσω μια πολύ, πολύ σύντομη
επισκόπηση, γιατί θα μπορούσαμε να καθόμαστε εδώ για μέρες.
Είναι μια συμφωνία μεταξύ των εθνών να αναφέρουμε ότι κάτι συμβαίνει στη χώρα μας, κάποια επιδημία, κάποιο πρόβλημα.
Και μόλις ανακαλύψουν κάτι, θα πρέπει να διαθέτουν εγκαταστάσεις που να ενημερώνουν αμέσως τον ΠΟΥ.
Και στη συνέχεια ο ΠΟΥ θα πρέπει να περάσει το μήνυμα σε όλους τους άλλους στον κόσμο.
Αυτή είναι η βασική λειτουργία των "διεθνών υγειονομικών κανονισμών".
Και σε κάθε χώρα, οι κανόνες που έχουν για αυτή την παρακολούθηση μπορεί να είναι απίστευτα δρακόντειοι.
Έτσι, πλούσιες χώρες έχουν ξοδέψει δισεκατομμύρια δολάρια, κατά τη γνώμη μου, με δόλο, χρησιμοποιώντας τη διαδικασία
PCR για τον έλεγχο των πτηνοτροφικών τους επιχειρήσεων.
Ή τις γαλακτοκομικές τους φάρμες ή τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων τους για να αναζητήσουν προβλήματα
και έτσι να τροφοδοτήσουν το φόβο (σύμφωνα με το σύνθημα):
"Θεέ μου, υπάρχει κι άλλη επιδημία και θα πεθάνετε όλοι".
Και ο λόγος για αυτές τις διαπραγματεύσεις είναι ότι οι φτωχές χώρες σε όλο τον κόσμο
δεν έχουν τα χρήματα για να το κάνουν αυτό.
Και οι συμφωνίες έχουν σχεδιαστεί για να παίρνουν χρήματα από πλούσια έθνη και οργανισμούς, την Παγκόσμια Τράπεζα και
όλους αυτούς, και να τα διοχετεύουν σε αυτές τις φτωχές χώρες, ώστε να μπορούν να κυνηγήσουν αυτά τα τρομακτικά παθογόνα.
Γιατί αν βρουν ένα τρομακτικό παθογόνο, θα θέλουν να το μοιραστούν με άλλους.
Αυτό είναι που ανέφερα, το "Σύστημα πρόσβασης σε παθογόνα και καταμερισμού των οφελών" .
Θέλουν να δημιουργήσουν αυτό το παγκόσμιο δίκτυο για να βρουν παθογόνους
μικροοργανισμούς που δεν προκαλούν απαραίτητα προβλήματα.
Ο όρος που χρησιμοποιούν είναι "παθογόνο με πανδημικό δυναμικό".
Και το ερμηνεύω αυτό με ένα πρόσθετο P: "Παθογόνο με προοπτική κέρδους από πανδημία".
Αν τους συνδέσουν σε αυτό το οργανωμένο σύστημα PABS και μεταβιβάσουν τις γενετικές πληροφορίες και κάποια εταιρεία
θελήσει να παράγει ένα τεστ ή ένα φάρμακο ή κάποιο άλλο ενέσιμο προϊόν - αρνούμαι να τα αποκαλέσω εμβόλια - τότε τα
χρήματα που υπάρχουν στα συμβόλαια που μπορούν να δαπανηθούν για την αγορά αυτών των φαρμάκων ρέουν.
Θέλω να πω, μιλούν για πολλά από αυτά τα προϊόντα που μπορεί να προσθέσουν στο εθνικό
απόθεμα για να προετοιμάσουν το φόβο σας στο μέλλον.
Αυτό ακριβώς είναι το αντικείμενο αυτών των διαπραγματεύσεων.
Αυτή είναι η επιχειρηματική πλευρά του θέματος: "Αν βρούμε κάτι για να τρομάξουμε τον κόσμο, μπορούμε να βγάλουμε
πολλά χρήματα από αυτό, ακόμη και αν δεν υπάρχει επιδημία".
Λοιπόν, και στις Ηνωμένες Πολιτείες, μίλησα για το PREP-ACT, .
Δεν θα αναφερθούμε σε αυτό λεπτομερώς τώρα, αλλά είμαι ευτυχής να μιλήσω με οποιονδήποτε γι' αυτό.
Ωστόσο, τα μέτρα ασφαλείας συζητούνται επίσης σε σχέση με τον νόμο PREP.
Και για να γίνει αυτό απτό:
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν διαθέσει τριάμισι δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για την αγορά προϊόντων που θα
συμπεριληφθούν στο εθνικό απόθεμα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
Το τι ακριβώς αγοράζουν και αποθηκεύουν είναι άκρως απόρρητη πληροφορία, επειδή είναι θέμα εθνικής ασφάλειας.
Αλλά ο προϋπολογισμός που ξοδεύουμε... για την αγορά προϊόντων για την αποθήκευση είναι τόσο
μεγάλος όσο και ολόκληρος ο προϋπολογισμός του ΠΟΥ.
Έτσι, αυτό που επιδιώκει ο ΠΟΥ με τη συνθήκη για την πανδημία είναι ουσιαστικά παρόμοιο με αυτό που συνέβη με τη
"Σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή".
Πρέπει να πάτε πίσω στο 1992. Και κάθε χρόνο, όλα τα έθνη του κόσμου που έχουν συμφωνήσει σε αυτό - όλα μέσω των
Ηνωμένων Εθνών - συναντώνται στη Διάσκεψη των Μερών (COP).
Έχει εξελιχθεί σε ένα επενδυτικό ερείπιο δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Και αυτό ακριβώς προσπαθεί να δημιουργήσει ο ΠΟΥ για την προετοιμασία, την πρόληψη και την αντιμετώπιση της πανδημίας.
Θέλει να δημιουργήσει μια ολόκληρη νέα γραφειοκρατία που θα επικεντρώνεται στην πρόληψη της επόμενης πανδημίας,
αναζητώντας παθογόνους μικροοργανισμούς που δεν προκαλούν προβλήματα, αλλά έχουν μόνο τη δυνατότητα να προκαλέσουν.
Αυτά μεταφέρονται στο εργαστήριο, αναλύονται και στη συνέχεια διανέμονται οι συμβάσεις, ώστε τα προϊόντα να μπορούν
να αποθηκευτούν και να κατασκευαστούν οπουδήποτε στον κόσμο.
Θέλουν μια παγκόσμια διανομή των μέσων παραγωγής.
Θέλουν να επιβλέπουν το δίκτυο εφοδιασμού και διανομής, και έχουν έναν συντονισμένο μηχανισμό χρηματοδότησης για να διοχετεύουν
δισεκατομμύρια και ενδεχομένως τρισεκατομμύρια δολάρια στην κατασκευή προϊόντων... τα οποία πιστεύω ότι είναι
βιολογικά όπλα με τα οποία θέλουν να επιτεθούν σε ανθρώπους.
Οι δοκιμές διαψεύδονται. Τα φάρμακα προκαλούν μεγαλύτερη ζημιά.
Σκεφτείτε μόνο το Remdesivir, το οποίο κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.
Και τα υποτιθέμενα εμβόλια, η πλατφόρμα mRNA, είναι ένα βιολογικό όπλο σχεδιασμένο να καταστρέφει
την υγεία των ανθρώπων. Αυτό δεν έχει συζητηθεί.
Το ερώτημα είναι: πόσα χρήματα μπορούμε να παράγουμε για να δίνουμε εντολές στους φίλους μας σε όλο
τον κόσμο; Τους έχω χαρακτηρίσει ως τον νέο ΟΠΕΚ.
Δεν είναι οι χώρες που παράγουν και εξάγουν πετρέλαιο.
Πρόκειται για την οργάνωση των εταιρειών έκτακτης ανάγκης για την πανδημία.
Πρόκειται για μια εγκληματική, μαφιόζικη, διεφθαρμένη, συγκρουσιακή επιχείρηση στην οποία όλοι πρέπει να υπογράψουν.
Και όλοι θέλουν να υπογράψουν γιατί θέλουν ένα κομμάτι από την τούρτα.
Και λέτε ότι ολόκληρη η βιομηχανία της κλιματικής αλλαγής είναι ουσιαστικά το μοντέλο που θέλουν να αντιγράψουν;
Ναι, ουσιαστικά. Εννοώ, όχι η θεωρία της κλιματικής αλλαγής, αλλά η ιδέα ότι πρέπει να φοβάστε, πολύ να φοβάστε.
Δεν έχουμε αποδείξεις. Δουλεύουμε εναντίον του εδώ και 30 χρόνια και γίνεται όλο και χειρότερο.
Δώστε μας περισσότερα χρήματα, σωστά; Τώρα είναι ένα χάος τρισεκατομμυρίων δολαρίων, ξέρετε.
Και αυτό το μοντέλο της δημιουργίας μιας γραφειοκρατίας που συνεδριάζει μια φορά το χρόνο, λαμβάνει δωρεές από
χώρες και ούτω καθεξής. Είναι η ιδέα μιας σύμβασης-πλαισίου.
Και, ξέρετε, το 2021, όταν ξεκίνησαν τη συνθήκη για την πανδημία, είπαν:
"Έτσι, θα χρειαστούμε 33 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως".
Εντάξει, το παίρνω πίσω. Θα μπορούσε να είναι 31, αλλά ήταν της τάξης των 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Πολύ καλά. Ολόκληρος ο προϋπολογισμός του ΠΟΥ είναι περίπου τρεισήμισι δισεκατομμύρια, είναι
πολλά χρήματα, αλλά εμείς μιλάμε για δεκαπλάσια ποσά.
Και μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες επενδύουν αυτό το ποσό στην αγορά προϊόντων από φαρμακευτικές εταιρείες.
Έτσι, αγοράζουν εμβόλια και φάρμακα και οτιδήποτε άλλο και τα αποθηκεύουν.
Δεν χρειάζεται να κηρύξετε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να πείσετε τον κόσμο να πάρει τα
προϊόντα. Επειδή είναι μια ατελείωτη ροή, σωστά;
Αν έχετε εργαστεί ποτέ στο λιανικό εμπόριο, γνωρίζετε ότι τα προϊόντα λήγουν.
Έτσι, παράγετε μερικά εμβόλια που λήγουν πέντε χρόνια αργότερα.
Ή όποια και αν είναι η ημερομηνία λήξης, πρέπει να φτιάξετε νέα.
Και όσο αποφασίζεται αθόρυβα ότι πρέπει να έχουμε αυτό και εκείνο σε απόθεμα, είναι μια διεφθαρμένη
επιχείρηση με την οποία μπορείτε να βγάλετε χρήματα.
Ζητήσατε από όσους έχουν διαβάσει τα έγγραφα "Διεθνείς Κανονισμοί Υγείας" να σηκώσουν το χέρι τους.
Ποιες είναι οι πιθανότητες με τη δική μας κυβέρνηση;
Τι γίνεται με τους ανθρώπους του Υπουργείου Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών και του CDC;
Αυτοί οι άνθρωποι το διαβάζουν αυτό; Το γνωρίζουν;
Υπάρχουν σίγουρα άνθρωποι στη γραφειοκρατία που γνωρίζουν, επειδή συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις.
Ίσως είναι ακόμη στη διοίκηση, ίσως όχι.
Το θέμα όλων αυτών είναι: "Υπήρξε χώρος για δημόσια σχόλια;"
Μέχρι σήμερα, η τελευταία φορά που ο ΠΟΥ δημοσίευσε επίσημη έκδοση της συμφωνίας για την πανδημία ήταν στις 27 Μαΐου 2024.
Σύμφωνα με τους δικούς της κανόνες, η ΠΟΥ θα πρέπει να παρέχει όλα τα έγγραφα που θα συζητηθούν κατά τη συνεδρίαση, αρχής
γενομένης από τις 19 Μαΐου, έξι εβδομάδες πριν από τη συνεδρίαση.
Λοιπόν, σήμερα είναι η 10η Μαΐου και βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού.
Έχω λάβει εκδόσεις που διέρρευσαν, αλλά κανένα από τα έγγραφα για τα οποία μιλάμε εδώ δεν έχει δημοσιευθεί για να συζητηθεί.
Και φαίνεται ότι θέλουν να ανεβάσουν μια θεατρική παραγωγή.
Υπάρχει μια ορολογία που θέλω να καταστήσω πολύ, πολύ σαφή στους πολίτες σε σχέση με τη συμφωνία.
Πολλοί την αποκαλούν συνθήκη για την πανδημία. Επισήμως, είναι η συνθήκη για την πανδημία.
Και οι δύο λέξεις είναι καλές. Δεν πρέπει να κολλάτε σε αυτό.
Οι διαπραγματευτές έφτασαν σε ένα σημείο πριν από περίπου ένα μήνα όπου είπαν:
"Εντάξει, όλες οι επισημάνσεις και ολόκληρο το κείμενο του εγγράφου είναι πράσινα, πράγμα που σημαίνει ότι συμφωνούμε".
Έτσι κατέληξαν σε συμφωνία, αλλά η συμφωνία αυτή ανέβαλε το πολύ σημαντικό παράρτημα για το "Σύστημα πρόσβασης και καταμερισμού
των οφελών για τους παθογόνους οργανισμούς" για το μέλλον.
Έτσι, έχουν συμφωνήσει στο μεγαλύτερο μέρος του, αλλά γνωρίζουν επίσης ότι δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί.
Ωστόσο, θα το κάνουν να φαίνεται ότι μπορούμε όλοι να είμαστε τόσο ευτυχισμένοι επειδή "όλοι συμφωνούν".
Και θα συστήσουν μια ομάδα εργασίας για να αποσαφηνίσουν τα πιο αμφιλεγόμενα σημεία το επόμενο έτος.
Και επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το πώς προέκυψε αυτό.
Αν πάτε μερικά χρόνια πίσω και θυμηθείτε πώς το Omicron ήρθε στη συνείδησή μας.
Ναι.
Όταν η Νότια Αφρική και η Μποτσουάνα εντόπισαν αυτό που ισχυρίστηκαν ότι ήταν μια νέα, πολύ, πολύ
διαφορετική παραλλαγή και την ονόμασαν Omicron, έδωσαν στον κόσμο τη γενετική αλληλουχία.
Δεν ήταν ευχαριστημένοι όταν η Pfizer και η Moderna τους χρησιμοποίησαν για την κατασκευή
ενισχυτικών προϊόντων και δεν έλαβαν χρήματα γι' αυτά.
Η πνευματική τους ιδιοκτησία, την οποία είχαν εντοπίσει και διαθέσει στον κόσμο,
απέφερε στην Pfizer και τη Moderna πολλά χρήματα.
Έτσι, παραχώρησαν πρόσβαση στο παθογόνο, αλλά τα κέρδη δεν μοιράστηκαν μαζί τους.
Και αυτό είναι το ζητούμενο. Τα πλούσια έθνη και όλες οι φαρμακευτικές εταιρείες
θέλουν να ξοδέψουν δισεκατομμύρια δολάρια.
Θέλουν όλες οι σχετικά φτωχές χώρες να ξοδέψουν δισεκατομμύρια δολάρια αναζητώντας το επόμενο μεγάλο τρομακτικό
παθογόνο και να τους το παραδώσουν ώστε να το μετατρέψουν σε προϊόντα για να βγάλουν πολλά χρήματα.
Και το σημείο διαφωνίας είναι: τι παίρνουμε ως αντάλλαγμα;
Και εδώ είναι που εξακολουθούν να κολλάνε με αυτό το σύστημα PABS.
Είμαι λοιπόν συγκρατημένα αισιόδοξος. Θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε τι θα συμβεί.
Νομίζω όμως ότι θέλω να ευαισθητοποιήσω τον κόσμο σε αυτό που πιθανώς είναι μια συγκεχυμένη θεατρική παραγωγή.
Θέλουν να χτυπάνε τον εαυτό τους στην πλάτη για μια δουλειά που έκαναν καλά.
Αλλά εδώ και τρία χρόνια λένε ότι τίποτα δεν έχει συμφωνηθεί μέχρι να συμφωνηθούν ΟΛΑ.
Λοιπόν, φαίνεται ότι ο κύριος λόγος για αυτές τις διαπραγματεύσεις είναι ότι οι φτωχότερες χώρες είπαν:
"Δεν πρόκειται να σας δώσουμε την πρόσβασή μας στους παθογόνους μικροοργανισμούς αν δεν μοιραστείτε τα κέρδη".
Και το σύστημα PABS, το παράρτημα, δεν φαίνεται καν να είναι διαθέσιμο.
Σκοπεύουν να διαπραγματευτούν για τουλάχιστον ένα χρόνο.
Και ίσως στην 79η Συνέλευση το 2026, εάν εγκρίνουν το παράρτημα, οι χώρες θα μπορούσαν ίσως
να το υπογράψουν και να προσχωρήσουν σε αυτό.
Για τους νέους ανθρώπους που δεν το έχουν ακούσει ποτέ, θα εξηγήσω το πραγματικό πρόβλημα.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν ούτε μια λέξη, ούτε μια λέξη για το "Ε, για μισό λεπτό, η χρήση της
μεθόδου PCR ως διαγνωστικό τεστ, αυτό είναι απάτη".
Και πράγματα όπως το Remdesivir δεν βοήθησαν, αλλά έβλαψαν και σκότωσαν εκατομμύρια ανθρώπους.
Οι αναπνευστήρες είναι μια ιστορία τρόμου και οι ενέσεις είναι η νέα πανδημία, οι ανεπιθύμητες παρενέργειες των
ενέσεων είναι πλέον πραγματικά μια παγκόσμια πανδημία.
Τι στο καλό; Τι νομίζετε, παιδιά;
Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν επιτρέπουν δημόσια σχόλια και συζητήσεις για το θέμα αυτό.
Ακριβώς. Ακριβώς.
Έτσι, αυτό που έμαθαν το 2021 όταν εισήγαγαν τους εμβολιασμούς είναι ότι η φαρμακοβιομηχανία δεν ήταν αρκετά μεγάλη.
Και ο ΠΟΥ συνεργάζεται πλήρως με τη φαρμακοβιομηχανία. Είναι το τμήμα μάρκετινγκ.
Αυτό δείχνει πόσο ύπουλοι είναι αυτοί οι άνθρωποι. Αλλά εγώ πρόσεχα.
Γνωρίζω ότι ο ορισμός αυτής της συμφωνίας για την πανδημία περιλαμβάνει τη φράση "σχετικά
προϊόντα πανδημίας που σχετίζονται με την υγεία".
Εντάξει, αλλά δεν τους καθορίζουν πραγματικά.
Αναφέρονται στη συμφωνία για τους "Διεθνείς Υγειονομικούς Κανονισμούς". Και αυτό έγινε ήδη την 1η Ιουνίου 2024.
Και ουσιαστικά αφορά όλα τα φαρμακευτικά προϊόντα.
Δεν υπάρχουν βότανα ή βιταμίνες ή μέταλλα ή ομοιοπαθητικές θεραπείες ή κάτι τέτοιο.
Μιλάμε για φάρμακα και διαγνωστικά βοηθήματα, τα οποία είναι ειλικρινά δόλια, και συσκευές όπως αναπνευστήρες
και παρόμοια, καθώς και βιολογικά προϊόντα όπως εμβόλια.
Αλλά έχουν επίσης προσθέσει κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες.
Αφού λοιπόν δεν παρείχαν σύνδεσμο, πρέπει να ψάξετε, πράγμα που ουσιαστικά έκαναν.....
Είναι οργανωμένο έγκλημα η χρηματοδότηση της δημιουργίας των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών σε όλο τον κόσμο για την
αναζήτηση παθογόνων μικροοργανισμών που δεν προκαλούν απαραίτητα προβλήματα και κάνουν να φαίνεται ότι είναι πολύ
τρομακτικοί, αλλά έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν πανδημία.
Στη συνέχεια, τα φέρνουν στο εργαστηριακό τους δίκτυο, κάνουν ό,τι πρόκειται να κάνουν στο εργαστήριο και το
μετατρέπουν σε προϊόντα που τα έθνη μπορούν αθόρυβα να συμβληθούν για να τα προσθέσουν στα αποθέματά τους.
Και υπάρχουν χρήματα που μπορούν να κερδηθούν ακόμη και αν δεν υπάρξει ποτέ πανδημία ή ξέσπασμα επιδημίας ή κάτι τέτοιο.
(Με το σύνθημα:) "Ω, πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι".
Αναρωτιέμαι αν την επόμενη φορά θα τα έχουν όλα υπό έλεγχο και όχι αυτοί οι αποστάτες
Αφρικανοί πρόεδροι που έχουν τα δικά τους εργαστήρια.
Που κάνουν τις δικές τους δοκιμές και διαπιστώνουν ότι, ξέρετε...
Είστε αισιόδοξος, και εγώ είμαι αισιόδοξος. Αλλά θα φέρω κάποια πραγματικότητα.
Δυστυχώς, πολλοί από αυτούς τους προέδρους δεν βρίσκονται πλέον στον πλανήτη.
Ακριβώς.
Αν τώρα τοποθετήσετε τον εαυτό σας στη θέση ενός δικτατορικού αρχηγού κράτους μιας από αυτές τις χώρες.
Είχαν το πρόβλημα ότι κατά τη διάρκεια του Covid, όταν θέλησαν να επιβάλουν τις απαιτήσεις εμβολιασμού
και συνειδητοποίησαν: "Ω, δεν έχουμε τίποτα στο ράφι".
Δεν είχαν την παραγωγική ικανότητα.
Δεν είχαν τα χρήματα για να πάρουν τα συμβόλαια.
Δεν υπήρχε αρκετή παραγωγική ικανότητα και ψυκτική αποθήκη και ούτω καθεξής.
Έμαθαν ότι είναι αρκετά δύσκολο να κάνεις ένα προϊόν υποχρεωτικό αν δεν το έχεις σε απόθεμα.
Εντάξει, και δεν θέλεις να ξανασυμβεί αυτό. Θέλετε να έχετε τις προμήθειες έτοιμες, ώστε να είναι διαθέσιμες ανά πάσα στιγμή.
Αν θέλουν να επιβάλουν τη θέλησή τους στον ίδιο τους το λαό, ο ΠΟΥ θα είναι έτοιμος εν ευθέτω χρόνω με όλα τα προϊόντα που
απαιτούνται για την επιβολή αυτών των εντολών σε τοπικό επίπεδο.
Δεν είναι ότι ο ΠΟΥ θα αναγκάσει έναν τοπικό νταή να το κάνει αυτό.
Θα το κάνει ευκολότερο και θα επωφεληθεί από αυτό. Μια ανεπαίσθητη αλλά τεράστια διαφορά:
Είναι οι τοπικοί σας ηγέτες, οι τοπικοί σας γραφειοκράτες, οι αξιωματούχοι υγείας, οι γιατροί και όλοι οι άλλοι που
εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η απάντηση στη μολυσματική ασθένεια, αφού η επιδημία έχει ήδη ξεσπάσει,
είναι ένα βιολογικό όπλο mRNA. Περιμένετε ένα λεπτό.
Εντάξει, είμαι αισιόδοξος. Και είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος γιατί δεν μου αρέσει να κάνω
εικασίες και δεν μου αρέσει να προβλέπω το μέλλον.
Αλλά τα έγγραφα φαίνεται να δείχνουν ότι μπορεί να χρειαστεί να περάσει άλλος ένας χρόνος
μέχρι να οριστικοποιήσουν αυτή τη συμφωνία PABS.
Και αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε να επιμένουμε και να εκθέτουμε τα προϊόντα ως
αυτό που είναι. Τα προϊόντα αυτά είναι βιολογικά όπλα.
Γιατί στο καλό κάνουν συμφωνία για την παραγωγή περισσότερων δόλιων δοκιμών, συσκευών, φαρμάκων και mRNA;
Αυτό είναι κακό και δεν είναι για την υγεία! Είναι για την αναδιανομή του πλούτου.
Και νομίζω ότι ίσως μπορέσουμε να καθαρίσουμε έναν ακόμη χρόνο πριν κλείσουν αυτό το πράγμα.
Αν είναι έτσι, νομίζω ότι το συμβόλαιό μου στη σαπουνόπερα έχει επεκταθεί για άλλη μια σεζόν.
Ξέρετε, έχω βαρεθεί τον ΠΟΥ.
Φαίνεται όμως ότι δεν έχουν διαπραγματευτεί πλήρως το παράρτημα σχετικά με την "πρόσβαση σε
παθογόνους οργανισμούς και την κατανομή των οφελών".
Και πρέπει να τους καταστήσουμε αδύνατο να το κάνουν ποτέ.
Ακριβώς. Λένε ότι το τελευταίο πράγμα που θέλουν είναι μια δημόσια συζήτηση για όλα αυτά.
Και θα ήθελα να ρωτήσω αν οι ηγέτες του κόσμου, και όλοι φαίνεται να υποστηρίζουν αυτό το πράγμα....
Κοιτάξτε μόνο την αντίδραση στην πανδημία του Κόβιντ!
Αν ήθελαν πραγματικά αυτή τη συμφωνία, γιατί είναι τόσο χρονοβόρα η διαδικασία; Γιατί ο ΠΟΥ χρειάζεται τόσο πολύ χρόνο;
Δεν νομίζω ότι θέλουν να περιμένουν άλλο ένα χρόνο.
Θέλετε να το οριστικοποιήσετε τώρα, έτσι δεν είναι;
Προσπαθήσατε. Αλλά εδώ είναι το πράγμα: Αυτό είναι που πραγματικά καταλήγει.
Στην πραγματικότητα θα επαναλάβω αυτό που έχω πει.
Οι σχετικά φτωχές χώρες του κόσμου αναγκάζονται από τις πλουσιότερες χώρες να δαπανούν δισεκατομμύρια
δολάρια για την αναζήτηση παθογόνων μικροοργανισμών.
Υπάρχει μεγάλη βιοποικιλότητα στην περιοχή του Αμαζονίου και στις ζούγκλες νότια της Σαχάρας και παντού αλλού.
Τώρα οι φτωχές χώρες αναμένεται να δαπανήσουν τεράστια χρηματικά ποσά για την αναζήτηση
παθογόνων μικροοργανισμών και τον έλεγχό τους.
Έτσι ώστε να μπορούν να φέρουν αυτές τις νέες πληροφορίες σε αυτό το εργαστηριακό δίκτυο.
Έτσι ώστε οι φαρμακευτικές εταιρείες να κερδίσουν ακόμη περισσότερα χρήματα.
Θέλω να πω, μόνο οι δοκιμές έχουν ήδη δημιουργήσει δισεκατομμυριούχους.
Λοιπόν, το επιχείρημα είναι: "Αν θέλετε να το κάνουμε αυτό, πρέπει να το πληρώσετε". Επειδή δεν έχουν τα χρήματα.
"Και αν σας το δώσουμε, θα πρέπει να μοιραστείτε τα κέρδη". Και αυτό τους αφήνει σε δίλημμα:
"Για μισό λεπτό, πώς θα το παρακολουθούμε αυτό, και τι μας χρωστάτε και πώς μοιάζουν οι συμβάσεις;".
Και όταν έχεις 193 μέρη που κάνουν μια συμφωνία και όλοι θέλουν ένα κομμάτι της πίτας, είναι δύσκολο να ικανοποιήσεις την επιθυμία
όλων να μοιραστούν το κέρδος από τις ασθένειες των ανθρώπων.
Επιπλέον, οι φαρμακευτικές εταιρείες δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τον έλεγχο.
Πιστεύεται ότι οι σχετικά φτωχές χώρες διαθέτουν αυτή τη βιοποικιλότητα, η οποία θα μπορούσε να μετατραπεί σε
πολλά χρήματα από τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες.
Αυτό ανάγεται σε μια σύμβαση του 1992 στην οποία η πρόσβαση σε αυτούς τους βιολογικούς πόρους θεωρείται εθνικός πόρος.
Όπως συνέβαινε παλαιότερα με τα βότανα και άλλα παρόμοια πράγματα, όπου οι φαρμακευτικές εταιρείες ήρθαν και
οικειοποιήθηκαν τη γνώση των ιθαγενών για το πώς να χρησιμοποιούν τα βότανα για να φτιάξουν ένα φάρμακο από
αυτά και να βγάλουν εκατομμύρια και δισεκατομμύρια δολάρια.
Και οι ιθαγενείς που είχαν τη γνώση πήραν ένα μεγάλο σωρό "τίποτα".
Λοιπόν, έχουν μάθει από αυτό και αυτό δεν οφείλεται στο γεγονός ότι οι διαπραγματευτές των
αφρικανικών εθνών συμφωνούν με εσάς και εμένα. Δεν είναι.
Είναι ευθυγραμμισμένοι με τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα με τις φαρμακευτικές εταιρείες που έχουν τα προφανή τους συμφέροντα.
Και ο ΠΟΥ θέλει να είναι σε θέση να διευκολύνει την εφοδιαστική διανομής, δηλαδή να
συνάπτει, να ρυθμίζει και να εγκρίνει συμβάσεις.
Με άλλα λόγια, θέλουν να συμμετάσχουν στη ροή μετρητών.
Και δημιουργούν μια ολόκληρη νέα γραφειοκρατία, τη Διάσκεψη των Μερών , η οποία μοιάζει πολύ με αυτό που
έγινε με τη "Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή". Είναι τρέλα!
Όταν λέτε ότι θέλουν να εμπλακούν στη ροή των μετρητών, μου ακούγεται σαν να θέλουν να προσφέρουν τις
μεγαλύτερες δωροδοκίες εδώ για να πάρουν την απαραίτητη προϋπόθεση που χρειάζονται για να υπογράψουν τη σύμβαση.
Θέλουν να επιταχύνουν τη ρυθμιστική διαδικασία, ώστε ένα νέο προϊόν να σφραγίζεται άμεσα και να τίθεται σε κυκλοφορία.
Θέλουν αυτόν τον συντονιστικό χρηματοδοτικό μηχανισμό, ο οποίος είχε ήδη εγκριθεί με τις περσινές
τροποποιήσεις των "Διεθνών Υγειονομικών Κανονισμών", στις οποίες συμμετέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Δεν έχω ακούσει ούτε μια λέξη από τον Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με αυτό.
Αν σας ακούνε άνθρωποι από τις ΗΠΑ, παρακαλώ αναφέρετε αυτό το θέμα! -
"Με συγχωρείτε, Πρόεδρε Τραμπ, έχετε προθεσμία μέχρι τις 19 Ιουλίου για να στείλετε επιστολή στον ΠΟΥ με την οποία θα
απορρίπτετε τις αλλαγές στους "Διεθνείς Κανονισμούς Υγείας"".
Τώρα, ένα από τα εκτελεστικά διατάγματα, που πρότεινε - ενδιαφέρον είναι ότι έχει προθεσμία 6 μηνών, πράγμα
που σημαίνει ότι η προθεσμία του ΠΟΥ για τις 19 Ιουλίου θα έχει παρέλθει πριν από την προθεσμία του κανονισμού.
Έδωσε εντολή, ακόμη και πριν ο Μάρκο Ρούμπιο γίνει υπουργός Εξωτερικών, στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ να αξιολογήσει ή να
επανεκτιμήσει όλες τις διεθνείς συμφωνίες μας και να επανέλθει με συστάσεις σχετικά με το αν πρέπει να βγούμε ή να παραμείνουμε.
Και αυτές οι συστάσεις θα εκδοθούν μόνο μετά τις 19 Ιουλίου;
Αν χρειάζονται όλες τις 180 ημέρες.
Επειδή, όπως γνωρίζετε, ανέλαβε καθήκοντα μόλις στις 20 Ιανουαρίου. και η 19η είναι προφανώς πριν από αυτό.
Βασικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ενδιαφέρονται για το αν βρισκόμαστε ή όχι σε
οποιοδήποτε σημείο αυτών των διεθνών συμφωνιών.
Αν αποφασίσουν να αποχωρήσουν από μια διεθνή συμφωνία, απλά φεύγουν και δεν τους ενδιαφέρει τι θα κάνουν.
Όμως, όπως έχουν τα πράγματα τώρα, είμαστε συμβαλλόμενο μέρος των "Διεθνών Υγειονομικών Κανονισμών".
Και οι τροπολογίες που εγκρίθηκαν δημιουργούν έναν μηχανισμό χρηματοδότησης που επιτρέπει τη διοχέτευση δισεκατομμυρίων
δολαρίων για την παραγωγή βιολογικών όπλων σε όλο τον κόσμο.
Και αυτό έρχεται σε άμεσο ανταγωνισμό με τα τριάμισι δισεκατομμύρια δολάρια που το Υπουργείο Άμυνας μας παρέχει ετησίως
για την ένταξη όλων αυτών των προϊόντων στα αποθέματά μας.
Δημιουργούμε μια νέα κούρσα βιολογικών εξοπλισμών στα πρότυπα του "Ψυχρού Πολέμου";
Λοιπόν, οι φαρμακευτικές εταιρείες δεν ενδιαφέρονται.
Θα συνάψετε σύμβαση με το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ.
Και θα υπογράψουν σύμβαση με το σύστημα PABS του ΠΟΥ. Κερδίζουν έτσι κι αλλιώς.
Και ξέρετε, έτσι είναι πάντα. Βάζεις αυτή την πλευρά εναντίον της άλλης πλευράς.
Αλλά οι άνθρωποι που το προωθούν κερδίζουν σε κάθε περίπτωση.
Εκτός αν γίνουμε πιο έξυπνοι και αντεπιτεθούμε.
Και είμαι, όπως είπα, συγκρατημένα αισιόδοξος ότι θα συνεχίσουμε να έχουμε χρόνο για να αποκαλύψουμε το απλό γεγονός.
Ότι αυτά τα προϊόντα που χρησιμοποιεί η φαρμακοβιομηχανία τα τελευταία πέντε χρόνια, οι δόλιες διαγνώσεις, οι συσκευές που
δολοφονούν ανθρώπους, τα προϊόντα όπως το Remdesivir και άλλα, και η πλατφόρμα mRNA δεν είναι
προϊόντα υγείας. Είναι προϊόντα για την επίτευξη κέρδους.
Παίρνουν μόνο υγιείς ανθρώπους και τους μετατρέπουν είτε σε νεκρούς είτε σε ισόβιους πελάτες επειδή τους βλάπτουν.
Πολλοί άνθρωποι στο ακροατήριό σας πιθανώς το γνωρίζουν αυτό.
Αλλά ξέρετε, οι διαπραγματευτές αγνόησαν αυτό που όλοι έχουμε καταλάβει. Δεν θέλουν να το ακούσουν.
Κανείς δεν είχε το θάρρος να σηκωθεί στις αίθουσες ακρόασης και να πει:
"Συγγνώμη, τι στο διάολο κάνουμε εδώ; Αυτά τα προϊόντα δεν είναι χρήσιμα".
Και όταν τα συσσωρεύετε και ξοδεύετε δισεκατομμύρια δολάρια, αποσπάτε χρήματα από καλύτερες ευκαιρίες.
Τι θα γινόταν αν οι άνθρωποι είχαν βιταμίνη C και βιταμίνη Α και βιταμίνη D και μέταλλα και βότανα και ομοιοπαθητικές θεραπείες
και το επίπεδο υγείας σε όλο τον κόσμο αυξανόταν, ώστε οι άνθρωποι να είναι λιγότερο επιρρεπείς σε αυτά τα προβλήματα;
"Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι! Δεν θέλουμε να μιλήσουμε γι' αυτό. Δεν μπορούμε να κερδίσουμε χρήματα με αυτό!"
Και ξέρετε, αυτό είναι που αντιμετωπίζουμε στην πραγματικότητα.
Και πολλοί άνθρωποι το γνωρίζουν αυτό. Αλλά όταν θα μιλήσουμε για το τι πραγματικά περιέχει αυτό
το έγγραφο, θα προσπαθήσω να το καταστήσω σαφές:
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια επιχείρηση. Πάντα ήταν.
Τα τοπικά προβλήματα με το δημοτικό σας συμβούλιο, την υγειονομική σας υπηρεσία, την επαρχία σας, την πολιτεία σας, το έθνος σας.
Αυτά είναι τα μέρη όπου η τυραννία στους νόμους πρέπει να εξαλειφθεί!
Για παράδειγμα, μιλάμε για τον νόμο PREP στις ΗΠΑ, ο οποίος προστατεύει τους ανθρώπους που προκαλούν βλάβη, ώστε να
μην μπορούν να μηνυθούν. Αυτό ακριβώς αφορά ο νόμος PREP.
Και δίνει στον Υπουργό Υγείας εξωφρενικές εξουσίες- απεριόριστη, απεριόριστη εξουσία να αποφασίζει μόνο και μόνο επειδή το λέει:
"Λοιπόν, θα μπορούσε να υπάρξει μια έκτακτη ανάγκη στο μέλλον.
Και να τι θα χρησιμοποιήσουμε εναντίον του. Δεν χρειάζεται να είναι εγκεκριμένο από τον FDA.
Δεν χρειάζεται καν να έχει εγκριθεί για χρήση έκτακτης ανάγκης. Θα μπορούσε να είναι ένα πειραματικό προϊόν.
Και εφόσον αυτοί οι συγκεκριμένοι οργανισμοί, νοσοκομεία, γιατροί, οτιδήποτε άλλο, χρησιμοποιούν το που εγώ
καθορίζω, κανείς δεν μπορεί να τους μηνύσει αν υποστείτε ζημιά".
Λοιπόν, εργάζομαι στις ΗΠΑ. Ο κόσμος μπορεί να ενημερωθεί σχετικά στο repealtheprepact.com.
Έχω δημιουργήσει το notsafeandnoteffective.com, το οποίο αναφέρεται στις ενέσεις.
Ξεκίνησα το PCRfraud.com. Είναι προφανές και αφορά το τεστ PCR.
Και έχω επίσης δημιουργήσει το maskcharade.com. Επειδή οι μάσκες είναι απλά ένα αστείο.
Και αν οι πολίτες θέλουν να ενημερωθούν για τη σύμβαση, μπορούν να επισκεφθούν την ιστοσελίδα rejectthetreaty.com.
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τις αλλαγές , μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα rejecttheamendments.com.
Και αν θέλετε να μου τηλεφωνήσετε, να μου στείλετε ένα SMS, ένα email, ένα Signal, Telegram, ή WhatsApp ή
οτιδήποτε άλλο, ο αριθμός μου είναι 310 -619 -3055.
Μιλάω σοβαρά για όλα αυτά τα πράγματα.
Αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να σκοτώσουν ανθρώπους. Προσπαθούν να δολοφονήσουν.
Προσπαθούν να προκαλέσουν βλάβη με αυτά τα προϊόντα, τα οποία ισχυρίζονται ότι σώζουν ζωές.
Και κυριολεκτικά θέλουν να το καταστήσουν γενικό δημόσιο αγαθό.
Αυτή η λέξη ή φράση σημαίνει κάτι σαν τον αέρα, το οξυγόνο ή το φως του ήλιου.
Υπάρχουν τόσα πολλά από αυτά που μπορείτε να πάρετε ό,τι θέλετε.
Χρησιμοποιήσατε τον όρο αυτό κυριολεκτικά.
Υποστήριξαν ότι μέχρι τα μέσα του 2021, οι φτωχές χώρες υπέφεραν από το απαρτχάιντ των εμβολίων.
Όλες οι πλούσιες χώρες θα είχαν πάρει όλες αυτές τις θαυμάσιες ενέσεις.
Χρειαζόμαστε πλέον τόσο μεγάλη παραγωγική ικανότητα σε όλο τον κόσμο που ο κόσμος κολυμπάει στα
φάρμακα, τις συσκευές, τα διαγνωστικά και τις ενέσεις.
"Ω, θέλετε άλλο ένα mRNA; Πόσα θα θέλατε;
Ξέρετε, βγαίνουν κατευθείαν από τη γραμμή παραγωγής". Αυτό είναι τρέλα.
Ναι, αυτό είναι. Είναι μια μεγάλης κλίμακας εξάλειψη.
Δεν θέλουν χώρες που δεν συμμετέχουν στο πρόγραμμα, διότι τότε θα βλέπαμε αποδείξεις ότι οι άνθρωποι εκεί δεν
πεθαίνουν από τους εμβολιασμούς, αν δεν τους κάνουν. Πρόκειται για τη μείωση του πληθυσμού.
Λοιπόν, Τζέιμς, φαίνεται ότι ο μέσος άνθρωπος πρέπει να είναι ενήμερος, να ασχολείται και να δραστηριοποιείται με αυτό.
Η προθεσμία για την απόρριψη των περσινών τροποποιήσεων των "Διεθνών Υγειονομικών Κανονισμών" λήγει τον Ιούλιο.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Λένε επίσης ότι δίνει μια παράσταση.
Τελικά, θα μιλήσουν και θα προωθήσουν πραγματικά αυτή τη συμφωνία για την πανδημία.
Αλλά πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε. Πρέπει να κάνουμε μια ανοιχτή συζήτηση.
Έτσι είμαστε έτοιμοι γι' αυτό. Έτσι μπορούμε να το συζητήσουμε όταν έρθει ο καταιγισμός των μέσων ενημέρωσης.
Πιθανότατα θα πουν ότι η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας θα υιοθετήσει τη συμφωνία.
Όμως η συμφωνία αναφέρει ότι δεν μπορείτε να την υπογράψετε αν δεν έχετε συμπεριλάβει και το παράρτημα PABS.
Είναι ένα παιχνίδι του μυαλού. "Το δεχτήκαμε, αλλά δεν μπορούμε να το υπογράψουμε. Τα λέμε του χρόνου."
Και αν είναι έτσι, αν αυτό συμβεί, τότε ξέρω ότι θα περάσω τον επόμενο χρόνο επισημαίνοντας πόσο παράλογο θα ήταν να
ξοδεύουμε δισεκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή βιολογικών όπλων που θα βλάπτουν ανθρώπους. Πώς στο καλό;
Έτσι, κατά την άποψή μου, κατά την αισιόδοξη άποψή μου, δημιουργούν τις συνθήκες για την ίδια τους την καταστροφή,
διότι αν οι άνθρωποι καταλάβουν τι κάνουν, κάθε λογικός άνθρωπος μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι ο ΠΟΥ πρέπει να φύγει.
Εξαιρετικό. Λοιπόν, σε αυτή την περίπτωση, ελπίζω ότι ίσως μπορέσουμε να κανονίσουμε μια άλλη
συνέντευξη καθώς πλησιάζει η προθεσμία του Ιουλίου.
Θα παραμείνουμε σε επαφή. Σας ευχαριστώ James Roguski για το χρόνο σας σήμερα.
Σας ευχαριστώ!