"Agian esango dute Osasunaren Mundu Biltzarrak akordioa onartuko duela."
Hala ere, akordioak dio ezin dela sinatu PABS eranskina sartzen ez den bitartean.
Buruko jokoa da. "Onartu dugu, baina ezin dugu sinatu."
Hurrengo elkarrizketari buruzko eguneratzea: James Roguski-k 2025eko maiatzaren 10eko
elkarrizketa batean aurreikusi bezala, orain gertatu da:
2025eko maiatzaren 20an, pandemiari buruzko akordioa onartu zen. Hala ere, oraindik ez da indarrean sartu.
Euronews-ek jakinarazi zuen: "Puntu batzuk oraindik irekita daude edo, gutxienez, lausoak dira."
Akordioa indarrean jartzeko urteak igaro daitezke.
Hau gertatzeko, Osasunaren Mundu Erakundeko 194 kide-estatuetatik 60k ratifikatu beharko lukete.
James Roguski berriro elkarrizketatzeaz oso pozik gaude.
Munduko Osasun Erakundearen pandemiari buruzko ituna eztabaidatuko dugu.
James Roguski-k dioenez, guretzat albiste garrantzitsu batzuk ditu.
Hau guztiaz eztabaidatuko dugu. James, gurekin hitz egiteagatik, eskerrik asko!
Ai, eskerrik asko gonbidapena emateagatik. Eta bai, oso egokia da.
Badakizu Osasunaren Mundu Erakundearen 78. Osoko Bilera maiatzaren azken asteetan bilduko dela.
Eta eztabaidatzeko asko dago. Zer nahiago zenuke lehenik jorratzea?
Beraz, hau nolabaiteko eguneratzea da. Gure ikusle askok jada gai honi buruzko informazio pixka bat dute, baina gai
hau guztiz berria izango zaien ikusle asko ere egongo dira.
Gure posta-sarreretan eta Twitterreko albiste-jarioetan agertzen diren gauza guztiek eragindako
nahasmendua kontuan hartuta, batzuek hori ikusi ez dezakete.
Esaten duzu bi urte eta erdi daramatzazula teilatuetatik oihukatuz, jendeari gai honen garrantzia ulertarazten saiatuz.
Beraz, suposatu dezagun gure entzuleek ez dakigula zenbaterainoko garrantzia duen Osasunaren
Mundu Erakundearen akordioari buruzko datuak jakitea.
Entzule berriari laburpen txiki bat eman al diezaiokezu?
Laburbilduz: Osasunaren Mundu Biltzarrak 2025eko maiatzaren 19tik 27ra bitartean bilduko da Genevan.
Hau ez da Osasunaren Mundu Erakundea bezalakoa.
Herrialde guztietako ordezkariak Osasunaren Mundu Biltzarrean elkartzen dira.
Bilera bat egiten dute eta erabakiak hartzen dituzte.
Izan ere, haiek dira Osasunaren Mundu Erakundearen burokrazia gobernatzeko organo nagusia izan behar dutenak.
Haiek eztabaidatuko dituzten gauza asko daude.
Baina horien artean garrantzitsuena azken hiru urteotan, egiazki hiru urte baino gehiagotan, gehien
interesatu izan nauena da: hain deitutako pandemia-akordioa.
Izena asko ditu. Jende askok pandemiako kontratua deitzen dio, eta, oinarrizkoan, gauza bera da.
Eta goizean nire susmoak egiaztatzen zituzten dokumentuak jaso nituen.
Hala ere, hauek isuritako dokumentuak dira. Oraindik ez dira dokumentu ofizialak.
Oraindik aldatu daitezke, baina uste dut egiazki albiste ona dela. Eta hori jada konturatu nintzen.
Pandemia-akordio hau hiru urte daramatzate negoziatzen, eta oraindik ez da amaituta.
Negoziazioek oraindik ez dute adostasunik lortu deituriko "Patogenoen Sarbide eta Onurak
Banatzeko Sistema" (PABS) izenekoari buruz.
Badakit honek ez duela ezer esan nahi inoiz entzun ez dutenentzat, baina dirudienez gutxienez beste
urtebete beharko dute akordio honen alderdi hau negoziatzeko.
Beraz, badakizu, barrutik dantza txiki alaiak egiten ari naiz, akordio honek benetan zertaz den
jendeari ulertarazteko beste urte bat izan dezakegulako.
Ez da amaituta amaitu arte. Eta oraindik ez da amaituta!
Esan ohi den bezala, "Oraindik ez da amaitu."
Eta negoziazio hauek hain gaizki aurkeztu zituzten, hain engainagarriak eta nahasgarriak izan ziren jende askorentzat.
Espero dugu gaiari argitasun pixka bat ematea.
Baina une honetan, kontuz baina baikor nago lanak amaitzeko beste urte bat beharko dutela.
Eta aurten, benetan zer egiten duten agerian utziko dugu.
Bikaina. Bikaina. Badakizu, albiste ona da.
Itxaropena ematen didazu. Hori entzuten dudanean, kontu handiz optimista izateaz harago nago.
Baina entzuleari zuzentzea gustatuko litzaidake, bere buruari esaten ari denari: 'Ados, berri bikaina da.'
Baina esaten dizut, ez du axola, izan ere, urtarrilaren 25ean Trumpek bere lana egin zuen.
Etorri eta Munduko Osasun Erakundetik atera gintuen. Horrela, Munduko Osasun Erakundeak bere lana egin dezake.
Zer alde du horrek? AEBak ez daude gehiago inplikatuta. Hori ez zait eragiten. Zer esango zenioke halako bati?
Ba, hori da sinetsarazi nahi dizutena.
Ados, ahalik eta argi eta garbi azalduko dut, inoiz entzun ez dutenek ere nahasmena izan ez dezaten.
Beste arazo bat dago guztiz, eta dirudienez denek alde batera uzten dute.
Eta horrek ez du zerikusirik oraintxe ari ginen hitz egiten ari zenarekin, pandemiari buruzko akordioarekin.
1969. urtera atzera doan dokumentu bat dago, Osasun Araudi Nazioartekoa.
Estatu Batuak oraindik ere hitzarmen honen kidea da.
Ez dut entzun Donald Trumpek edo bere administrazioak hitz bakar bat ere esan akordio honi buruz.
Indarrean dago. Nazioarteko legea da. Legez loteslea da.
Eta 2024ko ekainaren 1ean, AEBek parte hartu zutenean, aldaketak onartu ziren eta onetsi egin ziren.
Eta epe-muga bat dago, eta epe horren barruan nazio bakoitzak aukera du WHOri gutun sinple bat idazteko eta esateko:
Ez, eskerrik asko, gure herrirako aldaketa hauek baztertzen ditugu.
Aldaketa hauek baino lehen indarrean zeuden Osasunaren Nazioarteko Arauei eutsiko diegu.
Hori guztiz posible da, izan ere, urte pare bat lehenago zenbait aldaketa onartu baitziren.
Lau herrialdek, Iranek, Eslovakik, Herbehereek eta Zeelanda Berriak, halako gutun bat
idatzi zuten eta esan zuten: "Ez, eskerrik asko."
Ukatze epea, beraz, 2025eko uztailaren 19a da.
Eta badakizu, inork ez du horretaz hitz egiten, zintzo esanda, maiatzaren azken astean eztabaidatzen
ari den pandemia-ituna baita une honetan lehentasuna.
Baina amerikarrak itsu eta gor daude oraindik arazoetatik irten gabe gaudela ikusteko.
Osasunaren Mundu Erakundea (OME) nazioarteko osasun-araudiaren arauak xehetasunez ezartzen dituen erakunde globala al da?
Ba, zure hitzak hartuko ditut eta apur bat bakarrik aldatuko ditut.
Mesedez, egin!
Buru eta koordinatzaile nagusi gisa ikusi nahi dituzte.
Bai.
Hau egitea gorroto dut, baina zurekin pixka bat dibertitzeko baimena emango diot neure buruari.
Ados. Osasunaren Nazioarteko Araudiak benetan irakurri dituztenek eskuak altxa ditzatela.
Ados. Dokumentu luzea da. Jende gehienek ez dute irakurri.
Ez da batere jendeak uste duena.
Eta saiatuko naiz laburbildu.
Nazioarteko akordio bat da, eta, funtsean, zenbait estandar ezartzen ditu.
Eta nazioek lortzeko adostu dituzten helburuak dituzte.
Baina benetan garrantzitsua dena zure herrialdeko maila lokalean da, agian zure estatuan, probintzian, barrutian edo udalerrian.
Azken bost urteotan arazoak eragin dituzten tokiko legeak dira.
Ez da egia WHOko Zuzendaritza Nagusiak edozein herrialderi agindu dezakiokeela mandatuak ezartzeko edo konfinamenduak aplikatzeko
edo antzeko ezer egiteko. Gomendioak besterik ez dituzte ematen.
Eta tokiko mailan aurre egin behar dizkizun tiranoak, maila hori edozein dela ere... Eta normalean oso, oso tokikoa izaten da.
Zeren atea jotzen dizuna edo lanera joatea, bidaiatzea edo zure bizitza bizitzea eragozten
dizuna ez baita WHOko txapa eramango duenik.
Gunean daude tokiko larrialdi-araudiak ezartzen eta betearazten dituzten pertsonak.
Beraz, arazoa tokikoa da. Eta bizi zaren tokian arabera aldatzen da.
Beldurrezko istorioak daude Singapurren, Mendebaldeko Australian edo Kanadan legeak irakurtzean, edo...
Badakizu, Hego Carolinan lege bati buruz irakurri nuen, eta haren existentziak bera harritu ninduen.
Esaten du larrialdi-egoeran dauden medikuek beren lizentzia gal dezaketela txertoak
administratzen eta antzekoetan laguntzen ez badute.
Eta badakizu, legeak hori dio. Beti uste izan dut mediku elkarteek denontzat bizitza zaildu egiten zutela.
Baina Osasunaren Nazioarteko Araudiekin eta tokiko lege, estatutu eta araudiekin ez bazaude ezagutzen, gai honi buruz hitz egin
duten guztiek, zintzoki esanda, desinformazioa zabaldu dute.
Beraz, esango zenuke tokiko lege eta araudiak zalantzarik gabe eraginda daudela eta Nazioarteko Osasun Arauekin lotuta daudela?
Gida bat da, eta helburu horiek lortzen saiatzen dira, eta, azken finean, hori gertatzen da gobernu maila guztietan.
Hau hainbeste aldiz bizi izan duzu: gobernu sail batera zoaz eta haren aurka ekintza bat abiatu nahi duzu, eta haiek diote:
Ai, barkatu, hori beste sail baten kontua da.
Eta gero sail horretara zoazenean, esaten dute: "Ez, barkatu, hori beste sail baten ardura da."
Zure kontra indarrez jokatzen dute. Beste guztiak errudun egin nahi dituzte, beren burua salbu.
Beraz, Osasunaren Nazioarteko Araudiak benetan zertaz ari diren azalduko dut, eta oso, oso laburki egingo
dudan ikuspegi orokor bat ematen saiatuko naiz, izan ere, hemen egunak eman ditzakegulako.
Herrialdeek sinatutako akordio bat da, gure herrialdean zerbait gertatzen ari dela
jakinarazteko: nolabaiteko agerraldia edo nolabaiteko arazoa.
Eta zerbait aurkitzen duten bezain laster, Osasunaren Mundu Erakundeari berehala
jakinarazteko beharrezko baliabideak izan behar dituzte.
Eta ondoren, Osasunaren Mundu Erakundeak mezua mundu osoko beste pertsona guztiei helarazi beharko lieke.
Hau da Osasun Araudi Internazionalen funtzio nagusia.
Eta herrialde bakoitzean, zaintza hau arautzen duten arauak izugarri drakonikoak izan daitezke.
Beraz, aberatsen herrialdeek, nire ustez, iruzurrez PCR metodoa erabiliz hegazti-ustiategiak
kontrolatzeko, milioika dolar gastatu dituzte.
Edo beren esne-ustiategietan edo ur zikinen araztegietan, arazoak bilatzeko eta beldurra sortzeko (lelo honen pean):
Ai ene Jainkoa, beste agerraldi bat dago, eta denok hilko zarete.
Eta negoziazio horien arrazoia da mundu osoko pobre herrialdeek hori egiteko dirurik ez izatea.
Eta akordioak aberatsen herrialde eta erakundeetatik —Munduko Bankua eta antzekoetatik— dirua hartzeko eta pobreen
herrialde horietara bideratzeko diseinatu dituzte, haiek, badakizu, beldurgarri diren patogeno horiek bilatzeko.
Zeren, beldurgarri den patogeno bat aurkitzen badute, besteekin partekatu nahi izango dute.
Hori da aipatu nuena, "Patogenoen Sarbide eta Onurak Partekatze Sistema" .
Sarea globala hau ezartzea nahi dute, derrigorrez arazorik eragiten ez duten patogenoak aurkitzeko.
Haiek erabiltzen duten terminoa "pandemiarako potentziala duten patogenoak" da.
Eta hau P osagarri batekin interpretatzen dut: "Pandemiako irabazi-potentziala duten patogenoak".
Haiek antolatutako PABS sistemara integratu eta informazio genetikoa transmititzen badute, eta edozein enpresak proba bat,
botika bat edo beste injektagarri bat ekoiztu nahi badu – txerto deitzea ukatzen diet – kontratuetan zehaztutako
dirua, agente horiek erosteko erabil daitekeena, isuriko da.
Esan nahi dudana da, etorkizunean zuen artean beldurrak pizteko prestatzeko, produktu horietako
asko nazio-mailako biltegian sartuko dituztela.
Hori da zehazki negoziazio hauek guztien muina.
Hori negozioaren aldea da: "Jendea beldurtzeko zerbait aurkitzen badugu, diru asko irabazi dezakegu
horretatik, nahiz eta ez egon inolako epidemiako kasurik."
Ba, Estatu Batuetan PREP-ACT-i buruz ere hitz egin nuen.
Orain horri buruz xehetasunetan sartu nahi ez badugu ere, edonorekin hitz egiteko prest nago.
Hala ere, PREP Legearekin lotuta, segurtasun neurriak ere eztabaidatzen ari dira.
Eta hori ukigarri egiteko:
Estatu Batuak urtean 3.500 milioi dolar bideratu ditu larrialdi baten kasuan nazio-bilketan gehituko diren produktuak erosteko.
Zer zehazki erosten eta gordetzen duten goi-mailako sekretu-informazioa da, nazio-segurtasunaren kontua delako.
Baina biltegiratzeko produktuak erosteko gastatzen dugun aurrekontua Osasunaren Mundu
Erakundearen aurrekontu osoa bezain handia da.
Munduko Osasun Erakundeak pandemiari buruzko itunarekin bilatzen duena, funtsean, Klima Aldaketari buruzko Nazio
Batuen Marko Hitzarmenarekin gertatu zenaren antzekoa da.
1992ra itzuli behar duzu. Eta urtero, horretan ados dauden munduko herrialde guztiak – Nazio Batuen
Erakundearen bidez – Alderdien Konferentzian (COP) biltzen dira.
Milioi-dolarreko inbertsio-hondamendira bihurtu da.
Eta hori da Osasunaren Mundu Erakundeak pandemiari aurre egiteko prestakuntza, prebentzio eta erantzun arloan ezarri nahi duena.
Hurrengo pandemia saihestera bideratutako burokrazia berri bat sortu nahi du, arazoak eragiten ez dituzten baina
horretarako potentziala besterik ez duten patogenoak bilatuz.
Hauek laborategira eramaten dira, aztertzen dira, eta ondoren kontratuak banatzen dira produktuak stockean daudela
eta munduko edozein lekutan fabrikatu daitezkeela bermatzeko.
Ekoizpen bitartekoen banaketa globala nahi dute.
Logistika eta banaketa-sarea zaintu nahi dute, eta produktu-ekoizpenera miliardo eta agian bilio dolar
bideratzeko finantzaketa koordinatu bat dute... nire ustez, arma biologikoak dira, eta horiekin pertsonak erasotzea dute helburu.
Probak faltsututa daude. Drogek kalte gehiago eragiten dute.
Pentsa besterik gabe remdesiviraz, on baino kalte gehiago egiten duena.
Eta deituriko txertoak, mRNA plataformak, pertsonen osasuna suntsitzeko diseinatutako arma
biologikoak dira. Inork ez du horretaz hitz egiten.
Galdera hau da: zenbat diru lor dezakegu mundu osoko gure lagunei kontratuak emateko? Haiei OPEC berria deitu diet.
Ez dira petrolio ekoizle eta esportatzaile diren herrialdeak.
Pandemia-larrialdietarako enpresen antolaketa da.
Delituzkoa, mafiosoa eta ustel negozio bat da, interes gatazkez josia, eta denek izena ematea espero dena.
Eta denek sinatu nahi dute, tarta-zati bat nahi dutelako.
Eta esaten duzu klima-aldaketaren industria osoa, oinarrizkoan, kopiatu nahi duten eredua dela?
Bai, funtsean. Hots, ez da klima-aldaketaren teoria, baizik eta beldurtu behar zarela, oso beldurtu.
Ez dugu inolako frogarik. 30 urte daramatzagu honen aurka lanean, eta egoera okerrera doa.
Eman iezaguzu diru gehiago, ezta? Orain bilioi dolarreko nahaspila bat da, badakizu.
Eta urtean behin biltzen den, herrialdeetatik dohaintzak jasotzen dituen eta abarrezko burokrazia bat
ezartzeko eredua. Marko-hitzarmen baten ideia da.
Eta, badakizu, 2021ean, pandemiaren ituna abiatu zutenean, esan zuten:
Beraz, urtean 33 mila milioi dolar beharko ditugu.
Ados, hori atzera hartzen dut. 31 izan zitekeen, baina 30 mila milioi dolar ingurukoa zen.
Ados. Osasunaren Mundu Erakundearen aurrekontu osoa hiru eta erdi mila milioi ingurukoa da, diru asko
baita, baina hamar aldiz kopuru hori ari gara hitz egiten.
Eta Estatu Batuak bakarrik diru kopuru hau gastatzen du farmazeutika enpresetatik produktuak erosteko.
Beraz, txertoak, sendagaiak eta erosten duzun beste edozer, bildu eta gorde besterik ez.
Ez dago larrialdi bat deklaratu eta jendea produktuak hartzera behartzeko beharrik. Amaigabea den korrontea delako, ezta?
Denda txikietan inoiz lan egin baduzu, badakizu produktuek iraungitze-epea dutela.
Beraz, bost urte geroago iraungitzen diren zenbait txerto ekoizten dituzu.
Edo iraungitze-data edozein den, berriak egin behar dituzu.
Eta isilean erabakitzen bada gorde behar ditugula hau eta hura, negozio ustel bat da, dirua irabazteko erabil daitekeena.
Osasunaren Nazioarteko Araudiaren dokumentuak irakurri zituztenek eskuak altxatzeko eskatu zenien.
Gure gobernu propioarekin zein aukera ditugu?
Eta osasun agintaritzako eta CDCko jendea?
Jende hauek hau irakurtzen al dute? Horretaz konturatzen al dira?
Ziur aski daude burokratian horretaz dakiten pertsonak, negoziazioetan parte hartu zutelako.
Agian oraindik administrazioan daude, agian ez.
Hori guztia laburbilduz, galdetzen dena da: "Iritzi publikorako lekua egon al zen?"
Orain arte, Osasunaren Mundu Erakundeak pandemiaren akordioaren bertsio ofiziala azken
aldiz 2024ko maiatzaren 27an argitaratu zuen.
Bere arauen arabera, Osasunaren Mundu Erakundeak maiatzaren 19an hasiko den bileran eztabaidatuko diren dokumentu guztiak
bileraren sei aste lehenago eskuragarri jarri beharko lituzke.
Ba, gaur maiatzaren 10a da, eta ia iritsi gara.
Ihes egindako bertsioak jaso ditut, baina hemen aipatzen ari garen dokumentu guztiak ez dira jendeari eztabaidatzeko argitaratu.
Eta antzerki-ikuskizun bat antolatu nahi dutela dirudi.
Akordioari dagokionez, jendeari oso-oso argi egin nahi niekeen terminologia bat dago.
Jende askok pandemiako kontratua deitzen dio. Ofizialki, pandemiako akordioa da.
Bi hitzak onak dira. Horregatik ez kezkatu.
Hilabete inguru lehenago, negoziazio-arduradunek puntu batera iritsi ziren, eta honakoa esan zuten:
Ados, nabarmendutako atal guztiak eta dokumentuaren testu osoa berde daude, eta horrek esan nahi du horrekin ados gaudela.
Beraz, akordio batera iritsi ziren, baina akordio horrek "Patogenoentzako Sarbide eta Onurak Partekatzeko Sistemaren"
eranskari oso garrantzitsua geroago arte atzeratu zuen.
Beraz, gauza gehienetan ados zaudete, baina oraindik ez dago behin betiko.
Hala ere, denok hain zoriontsu izan gaitezkeela ematen duen moduan agertuko dute, «denek ados daudelako».
Eta hurrengo urtean gatazka handienak diren gaiak argitzeko lan-talde bat eratuko dute.
Eta utzi iezadazu pixka bat azaldu nola sortu zen hau.
Zenbait urte atzera joan eta gogoratzen baduzu nola sartu zen Omicron gure kontzientzian.
Bai.
Hegoafrikak eta Botswanak, beren arabera oso-oso desberdina zen aldaera berri bat identifikatu eta Omicron izena
jarri ziotenean, sekuentzia genetikoa munduari eman zioten.
Ez zeuden pozik Pfizerrek eta Modernak hauek bultzagarri-produktuak ekoizteko erabili zituztenean,
eta ez zuten horien truke diru-sarrera bat ere jaso.
Haien jabetza intelektualak, identifikatu eta munduari eskuragarri jarri zutenak, Pfizerri eta Modernari diru asko ekarri zien.
Beraz, patogenoari sarbidea eman zioten, baina irabaziak ez zitzaizkien haiekin partekatu.
Eta hori da zehazki guztiok ari garena. Nazio aberatsak eta farmazeutika enpresa guztiak
milioika milioika libera gastatu nahi dituzte.
Haiek nahi dute pobre diren herrialde guztiek miliardoak dolar gastatzea hurrengo patogeno handi eta beldurgarriaren bila eta
hori haiei ematea, produktu bihurtu eta diru asko irabazteko.
Eta eztabaidagaiaren puntua da: zer jasoko dugu trukean?
Eta hori da oraindik PABS sistemarekin itsatsita dauden puntua.
Beraz, kontuz baikor nago. Itxaron eta ikusi beharko dugu zer gertatzen den.
Baina uste dut jendea antzerki-ekoizpen nahasgarria izango den baten aurrean sentsibilizatu nahi dudala.
Bere burua laztan egin nahi dute, lan ona egin dutelako.
Baina hiru urte daramatzate esaten ezer ez dela adostuta dena adostu arte.
Bada, dirudienez, negoziazio hauen arrazoi nagusia da pobreagoek esan dutela: 'Hey, ez dizugu gure
patogenoetara sarbiderik emango, irabaziak partekatu ezean.'
Eta PABS sistema, eranskina, ez dirudi eskuragarri dagoenik ere.
Gutxienez urtebetez negoziatzeko asmoa dute.
Eta agian 2026ko 79. Asanbladan, eranskina onartzen badute, herrialdeek sinatu eta bertan atxiki ahal izango lukete.
Aurretik inoiz honetaz entzun ez duten pertsonei benetako arazoa azalduko diet.
Jende hauek ez dute hitz bakar bat ere, ez hitz bakar bat ere honi buruz: 'Ei, itxaron segundo batez, PCR
metodoa diagnostiko-proba gisa erabiltzea iruzurra da.'
Eta remdesivir bezalako gauzek ez dute lagundu, baizik eta kalte egin eta milioika pertsona hil dituzte.
Arnasketa-gailuak beldurrezko istorio bat dira, eta injekzioak pandemia berria dira; injekzioen nahi ez diren
albo-ondorioak orain benetan pandemia global bat dira.
Zer demontre? Zer iruditzen zaizue denoi?
Eta horregatik ez dute gai honi buruzko iruzkin publikoak eta eztabaidak onartzen.
Zehazki. Erabat zuzena.
Beraz, 2021ean, txertoak aurkeztu zituztenean ikasitakoa izan zen farmazia-industria ez zela nahikoa handia.
Eta Osasunaren Mundu Erakundea farmazia-industriarekin guztiz konplize dago. Marketin saila da.
Horrek erakusten du pertsona hauek zein makur diren. Baina kontuz ibili nintzen.
Badakit pandemiaren akordio honetako terminoen definizioak "osasunarekin lotutako
pandemiarako produktuak" esaldia barne hartzen duela.
Ados, baina ez dituzu benetan definitzen.
Nazioarteko Osasun Araudiari buruzko akordioari erreferentzia egiten diozu. Eta hori jada 2024ko ekainaren 1ean zegoen.
Eta, funtsean, farmazia-produktu guztiak hartzen ditu barne.
Ez daude belar medikamenturik, bitaminarik, mineralik, homeopatiako erremediorik edo antzeko ezer.
Medikamentu eta diagnostiko-lagungarri faltsuak, argi eta garbi, baita arnasgailu eta antzeko
gailuak, eta txerto bezalako produktu biologikoak ere.
Baina zelula- eta gene-oinarritutako terapiak ere gehitu dituzte.
Estekarik eman ez dutenez, zuk zeuk bilatu behar duzu. Oinarrizkoan, egiten ari direna da...
Mundu osoan Big Pharma-ren ezarpena finantzatzeko antolatutako krimena da, derrigorrez arazorik eragiten ez duten
patogenoak bilatzeko eta oso beldurgarriak balira bezala agertarazteko, baina pandemi bat eragiteko potentziala dutenak.
Ondoren, hauek beren laborategiko sarean sartzen dituzte, laborategian egiten duten edozer egiten dute, eta
produktutan bihurtzen dituzte, herrialdeek beren biltegietarako isilean kontratuak sinatu ditzaketenak.
Eta hori diru-sarrerak sortzeko erabil daiteke, pandemiarik, epidemiak edo antzeko ezer gertatu ez arren.
(Leloaren pean:) "Ai, prest egon behar gara."
Hurrengoan dena kontrolpean izango ote duten jakin nahiko nuke, eta ez Afrikako presidente
matxino hauek, beren laborategi propioak dituztenak.
Bere probak beraiek egiten dituztenek eta, ba, badakizu...
Zu optimista zara, eta ni optimista naiz. Baina errealitate pixka bat ekarriko dut honetara.
Zoritxarrez, presidente hauetako asko ez daude gurekin.
Zehazki.
Orain, jar zaitez herrialde horietako baten estatu buru diktatorialaren egoeran.
Covid garaian, txertaketa-betebeharrak betearazi nahi zituztenean, arazoa izan zuten:
konturatu ziren, "Ai, apaletan ezer ez dugula".
Ez zuten ekoizpen gaitasunik.
Ez zuten kontratuak lortzeko dirurik.
Ekoizpen-gaitasunik, hotz-biltegirik eta abar ez zeuden nahikoak.
Ikasi zuten gaur egun stockean ez duzun produktu bat derrigorrez jartzea nahiko zaila dela.
Ados, eta hori berriro ez gertatu behar da. Hornidurak prest eduki nahi dituzu, edozein unetan eskuragarri egon daitezen.
Haiek beren borondatea beren herriari inposatu nahi badiote, Osasunaren Mundu Erakundea une egokian prest
egongo da tokiko mailan agindu horiek betearazteko beharrezko diren produktu guztiak eskura izateko.
Ez da WHOk tokiko tirano bati hau egitera behartuko dionik.
Hori gauzak errazago egingo ditu eta zuk horretatik onura aterako duzu. Desberdintasun fin bat baina izugarria:
Zure tokiko buruzagiak, tokiko burokrata, osasun-arduradunak, medikuak eta beste guztiak dira oraindik uste dutenak
kutsakaitz-gaixotasunen erantzuna, epidemiak jada gertatu ondoren, mRNA biogaitza dela. Itxaron segundo batez!
Ados, beraz, baikorra naiz. Eta kontuz baikorra naiz, ez baitidate gustatzen espekulazioak egitea eta etorkizuna iragartzea.
Hala ere, dokumentuek adierazten dute PABS akordio hau amaitu ahal izan aurretik beste urtebete beharko dugula.
Eta egin behar duguna da jarraitu irmotasunez eta agerian utzi produktu hauek benetan zer
diren. Produktu hauek arma biologikoak dira.
Zergatik, mundu honetan, sinatzen ari dira akordio bat faltsuagoak diren probak, gailuak, botikak eta mRNA gehiago ekoizteko?
Hori gaizkia da, eta ez da osasun arrazoiengatik! Ondarearen berbanaketarako da.
Eta uste dut agian kasua itxi aurretik beste urtebetez argi pixka bat botako diezaiokegula.
Hala bada, uste dut telenobela kontratua beste denboraldi baterako luzatu dutela.
Badakizu, nazkatuta nago Osasunaren Mundu Erakundeaz.
Baina dirudienez, ez dute osorik negoziatu "patogenoetarako sarbidea eta onurak banatzeko" eranskina.
Eta inoiz hori egin dezaten ezinezkoa egin behar diegu.
Zehazki. Esaten duzu azken gauza nahi duzuna dela honen guztiaz eztabaida publiko bat izatea.
Eta galdetuko nuke, munduko agintariak badira, eta denek dirudienez gauza hau babesten dutela...
Begira besterik ez erantzuna Covid pandemiaren aurrean!
Benetan akordio hau nahi bazuten, zergatik da hain prozesu luzea? Zergatik behar du Osasunaren
Mundu Erakundeak hainbeste denbora horretarako?
Ez dut uste beste urtebete itxaron nahi dutenik.
Orain konpondu nahi duzu, ezta?
Saiatu ziren. Baina kontua da, azken batean hori dela guztia.
Jadanik esan dudana besterik gabe errepikatuko dut.
Munduko nahiko pobreak diren herrialdeak aberatsagoek behartuta daude patogenoen bilaketarako miliardoak dolar gastatzera.
Amazonas eskualdean, Saharatik hegoaldera dagoen oihan tropikalean eta beste edozein lekutan aniztasun biologiko handia dago.
Orain, pobre herrialdeei espero zaie patogenoak bilatzeko eta haientzako probak egiteko diru kopuru handiak gastatzea.
Horrela, informazio berri hau laborategi-sare honetan txerta dezakete.
Farmazia-enpresek diru gehiago irabazi dezaten.
Esan nahi dudana da, probak bakarrik bilionarioak sortu dituztela.
Ba, argumentua hauxe da: 'Hori egin dezagun nahi baduzu, ordaindu egin behar duzu.' Dirurik ez dutelako.
'Eta hori ematen badizugu, irabaziak partekatu beharko dituzu'. Eta horixe da haien dilema:
Ei, itxaron minutu bat, nola jarraituko dugu hau, zer zor diguzu eta kontratuak nolakoak dira?
Eta 193 alderdi akordio batera iristen direnean, eta denek tarta-zati bat nahi dutenean, zaila da jendearen gaixotasunen
kontura irabazi nahi duten guztien gogoa asebetetzea.
Gainera, farmazeutika enpresek ez dute kontrola uztea nahi.
Uste da nahiko pobreak diren herrialdeek biodibertsitate hau dutela, eta Big Pharma-k diru asko bihurtu dezakeela.
Hau 1992ko kongresu batera atzera doa, non baliabide biologiko horietara sarbidea baliabide nazional gisa hartzen den.
Lehen belar eta antzeko produktuekin gertatu zen bezala, farmazeutika enpresek iritsi eta bertako jendearen belar
erabilerari buruzko ezagutza eskuratu zuten sendagaiak garatzeko eta milioika eta miliardo dolarreko irabaziak lortzeko.
Eta jakintza zuten bertakoek 'ezer' pilatxo handi bat jaso zuten.
Bada, horretatik ikasi dute, eta hori ez da Afrikako herrialdeetako negoziazio-arduradunek
zurekin eta nirekin ados daudelako. Ez daude.
Haien interes ekonomikoak farmazeutikoen enpresenekin bat datoz, eta enpresa horiek beren interes nabarmenak dituzte.
Eta Osasunaren Mundu Erakundeak banaketa-logistika errazteko gaitasuna izan nahi du, hau
da, kontratuak sinatu, arautu eta onartzeko.
Beste modu batera esanda, diruaren fluxuan parte hartu nahi dute.
Eta oso antzekoa den Partaideen Konferentzia izeneko burokrazia berri oso bat sortzen ari dira, Nazio Batuen Klima Aldaketari
buruzko Marko Hitzarmenarekin egindakoarekin. Zoroa da!
Diru-fluxuan parte hartu nahi duzula esaten duzunean, hemen diru-kopuru handieneko ustelkeriak eskaini
nahi dituzula dirudi, kontratua sinatzeko behar dituzun aurre-baldintza beharrezkoak lortzeko.
Araudi-prozesua azkartzea nahi dute, produktu berri bat berehala onartu eta zirkulaziora bidaltzeko.
Koordinaziozko finantza-mekanismo hau nahi dute, joan den urteko Osasun Araudi Internazionalaren aldaketetan jada
onartua izan zena eta Estatu Batuak parte hartzen duena.
Oraindik ez dut Donald Trump-engandik honi buruz hitzik entzun.
Estatu Batuetatik inork entzuten badu, mesedez, atera gaia! –
Barkatu, Trump presidentea, uztailaren 19ra arte duzu Osasunaren Mundu Erakundeari nazioarteko osasun-araudietako
zuzenketak baztertzen dituen gutun bat bidaltzeko.
Ba, betearazpen-araudietako bat, – interesgarria den sei hilabeteko epearekin aurkeztu zuen, eta horrek
esan nahi du WHOren epea gaindituko dela uztailaren 19an, araudiaren epea amaitu baino lehen.
Marco Rubio Estatu Idazkaria izan baino lehen ere, Kanpo Arazoetako Ministerioari agindu zion gure nazioarteko
akordio guztiak ebaluatu edo berriro ebaluatu eta gomendioekin itzultzeko, ateratzea ala bertan geratzea gomendatzen zutenak.
Eta gomendio hauek uztailaren 19tik aurrera bakarrik argitaratuko dira?
180 egun osorik behar badituzte.
Zeren, dakizun bezala, urtarrilaren 20an bakarrik hartu zuen kargua. Eta 19a, jakina, horren aurretik dago.
Orokorrean, Estatu Batuak axola ez dio ea uneoro nazioarteko akordio horietan parte hartzen dugun ala ez.
Nazioarteko akordio batetik ateratzea erabakitzen badute, besterik gabe alde egiten dute eta ez zaie axola zer egingo duten.
Baina gaur egun egoerak dauden moduan, Osasunaren Nazioarteko Araudien kontratazio-parte gara.
Eta onartutako zuzenketek finantzaketa-mekanismo bat sortzen dute, mundu osoan arma biologikoen
ekoizpenera milioika dolar bideratu ditzakeena.
Eta hau zuzenean lehiatzen da gure Defentsa Ministerioak urtero 3.500 milioi dolar esleitzen dituen diru-kopuruarekin,
produktu hauek guztiak gure inbentarioetan sartzeko.
Hemen Gerra Hotzaren ereduan oinarritutako arma biologikoen lasterketa berri bat sortzen ari ote gara?
Beno, farmazeutika enpresek hori axola ez zaie.
Estatu Batuetako Defentsa Sailarekin kontratu bat sinatuko duzu.
Eta Osasunaren Mundu Erakundearen PABS sistemarekin kontratu bat sinatuko dute. Edozein modutan, irabazten dute.
Eta badakizu, beti horrela izaten da. Alde hau beste alde horren aurka jartzen duzu.
Baina horren alde bultzatzen dutenek, edonola ere, irabaziko dute.
Ez badugu jakinduago bihurtu eta erantzun egiten.
Eta, esan bezala, kontu handiz baikor nago egia sinplea argitzeko denbora izaten jarraituko dugula.
Azken bost urteotan farmazia-industriak erabili dituen produktu hauek, diagnostiko iruzurtiak, jendea hiltzen duten gailuak,
Remdesivir bezalako produktuak eta beste batzuk, eta mRNA plataforma, ez dira
osasun-produktuak. Irabaziak lortzeko produktuak dira.
Osasuntsu dauden pertsonak bakarrik hartzen dituzte, eta kalte eginez, edo hilak bihurtzen
dituzte edo bizitza osorako bezero bihurtzen dituzte.
Zure entzuleen artean askok ziurrenik badakite hau.
Baina badakizu, negoziatzaileek guztion ulertzen hasi garena baztertu dute. Ez dute hori entzun nahi.
Inork ez zuen ausardiarik negoziazio-geletan altxatu eta esateko:
Barkatu, zer demontre ari gara hemen egiten? Produktu hauek ez dira lagungarriak.
Eta kantitate handitan erosi eta miliardoak dolar gastatzen dituzunean, dirua aukera hobeetatik desbideratzen duzu.
Zer gertatuko litzateke jendeak C, A eta D bitaminak, mineralak, belar sendagarriak eta erremedio homeopatikoak edukiko
balitu, eta mundu osoko osasun-mailak hain handituko balira ezen jendea arazo horiei gutxiago ahul izango litzatekeen?
Ez, ez, ez, ez! Horri buruz hitz egin nahi ez dugu. Horri esker ezin dugu dirurik irabazi!
Eta badakizu, hori da benetan ari garena.
Eta jende askok hori daki. Baina dokumentu honetan benetan zer dagoen hitz egiten dugunean, ahaleginduko naiz argi uzteko:
Benetan negozio bat da. Beti izan da.
Zure udalarekin, osasun agintaritzarekin, probintziarekin, estatuarekin eta nazioarekin dituen tokiko arazoak.
Hauek dira legeetan tirania desagerrarazi behar den lekuak!
Adibidez, Estatu Batuetako PREP Legeari buruz ari gara, lege horrek kalteak eragiten dituzten pertsonak babesten ditu, haiek
auzitan jar ez daitezen. Hori da PREP Legearen xede nagusia.
Eta Osasun Idazkariari botere izugarriak ematen dizkio; mugarik gabeko, inolako murrizketarik gabeko
agintea, soilik hark hala esateagatik erabakitzeko:
Ba, etorkizunean larrialdi bat sor daiteke.
Eta hona hemen hori kontrajartzeko erabiliko duguna. FDAk onartu beharrik ez du.
Ez du beharrik larrialdietarako erabilerarako onartua izateko. Produktu esperimentala izan daiteke.
Eta erakunde, ospitale, mediku edo bestelako hauek nik zehazten dudan erabiltzen duten bitartean, inork ezin
ditu haien aurka demanda jarri, zuk kalteak jasanez gero.
Ba, Estatu Batuetan lan egiten dut. Jendeak horri buruz gehiago jakin dezake repealtheprepact.com webgunean.
injekzioei buruzko notsafeandnoteffective.com konpilatu dut.
PCRfraud.com abiarazi nuen. Hori argi dago, eta PCR probari buruzkoa da.
Eta maskcharade.com ere sortu nuen. Maskaradak besterik ez baitira txantxa bat.
Eta jendeak itunari buruz gehiago jakin nahi badu, rejectthetreaty.com webgunera joan daiteke.
aldaketak gehiago ezagutu nahi badituzu, rejecttheamendments.com webgunea bisita dezakezu.
Eta deitu nahi badidazu, bidali mezu testu bat, posta elektroniko bat, Signal, Telegram,
WhatsApp edo edozer; nire zenbakia 310-619-3055 da.
Gauza hauei benetan serioki heltzen naiz.
Jende hauek pertsonak hiltzen saiatzen ari dira. Sarraskitzen saiatzen ari dira.
Produktu hauekin kalte egin nahi dute, bizitza salbatzen dutela diotenez.
Eta benetan ondasun publiko komun bihurtu nahi dituzte.
Hitz edo esaldi honek esan nahi duena airea, oxigenoa edo eguzki-argia bezalakoa da.
Hainbeste dagoenez, nahi izan duzun guztia lor dezakezu.
Termino hau hitzez hitz erabili zenuen.
Argudiatu duzuenez, 2021eko erdialdean herrialde pobreenek txerto-apartheidaz sufritzen zuten.
Herrialde aberats guztiek injekzio zoragarri hauek guztiak berehala eskuratuko lituzkete.
Orain mundu osoan hainbeste ekoizpen-gaitasun behar dugunez, mundua botikaz, gailuz,
diagnostikoaz eta injekzioez gainezka dago.
Ah, beste mRNA bat nahi duzu? Zenbat nahi zenituzke?
Badakizu, zuzenean ekoizpen-lerrotik ateratzen dira. Hori zoroa da.
Bai, hala da. Eskala handiko suntsiketa bat da.
Programan parte hartzen ez duten herrialdeak nahi ez dituzte, izan ere, horrela ikusiko genuke bertako
jendea txertoak jasotzen ez baditu ere ez dela hiltzen. Biztanleriaren murrizketari buruzkoa da.
Ba, James, dirudienez herritar arruntak honetaz kontzientzia hartu, horretan parte hartu eta ekintza hartu behar du.
Nazioarteko Osasun Araudiko iazko aldaketak baztertzeko epea uztailean amaitzen da.
Hori oso garrantzitsua da. Era berean, diozu ikuskizun bat antolatzen ari dela.
Azkenik, ahotsa altxatuko dute eta benetan pandemia-hitzarmen hau aurrera bultzatuko dute.
Baina hitz egiten hasi behar dugu. Eztabaida irekia izan behar dugu.
Beraz, prest gaude horretarako. Horrela, hedabideen bonbardaketa iristen denean, horri buruz eztabaidatu ahal izango dugu.
Seguruenik esango dute Osasunaren Mundu Biltzarrak akordioa onartuko duela.
Hala ere, akordioak dio ezin dela sinatu PABS eranskina ere sartzen ez den bitartean.
Buruko joko bat da. "Onartu dugu, baina ezin dugu sinatu. Hurrengo urtean ikusiko gara."
Eta hala bada, hori gertatu bada, badakit hurrengo urtean milioika libera xahutzea pertsona kalte egiteko arma
biologikoak ekoiztera xahutzea zenbaterainoko absurdoa izango litzatekeen azpimarratzen pasako dudala. Nola liteke hori?
Beraz, nire iritzi baikorrean, beren suntsipenaren baldintzak sortzen ari dira, izan ere, jendeak zer egiten ari
diren ulertzen duenean, edozein arrazoizko pertsonak ikus dezake Osasunaren Mundu Erakundea desagertu behar dela.
Bikaina. Ba, kasu horretan, uztailaren epea hurbiltzen ari den heinean, beste elkarrizketa bat antolatu ahal izatea espero dut.
Harremanetan jarraituko dugu. Eskerrik asko, James Roguski, gaur gurekin hitz egiteko denbora hartzeagatik.
Eskerrik asko!