«Նրանք, հավանաբար, կասեն, որ Առողջապահության համաշխարհային ժողովը կընդունի համաձայնագիրը։»
Այնուամենայնիվ, համաձայնագիրը նշում է, որ այն չի կարող ստորագրվել մինչև PABS հավելվածը ներառվի։
Սա մտքի խաղ է։ «Մենք ընդունել ենք այն, բայց չենք կարող ստորագրել այն։»
Հետևյալ հարցազրույցի թարմացում: Ինչպես 2025 թ. մայիսի 10-ի հարցազրույցում կանխատեսել
էր Ջեյմս Ռոգուսկին, այժմ դա տեղի է ունեցել:
2025 թվականի մայիսի 20-ին համաճարակային համաձայնագիրը ընդունվեց։ Այնուամենայնիվ, այն դեռ ուժի մեջ չի մտել։
Euronews-ը հաղորդել է՝ «Որոշ կետեր դեռևս բաց են կամ առնվազն անորոշ»:
Համաձայնագիրը ուժի մեջ մտնելու համար կարող են անցնել տարիներ։
Այս ամենը տեղի ունենալու համար Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության 194 անդամ
պետություններից 60-ը պետք է վավերացնեն այն։
Մենք շատ ուրախ ենք կրկին զրուցել Ջեյմս Ռոգուսկիի հետ։
Մենք կքննարկենք Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պանդեմիայի պայմանագիրը։
Ջեյմս Ռոգուսկին ասում է, որ մեզ համար կարևոր նորություն ունի։
Մենք կքննարկենք այս ամենը։ Ջեյմս, շատ շնորհակալ ենք մեզ հետ խոսելու համար։
Օ, շնորհակալություն հրավերի համար։ Եվ այո, դա շատ արդիական է։
Դուք գիտեք, որ ՄԱԿ-ի Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության 78-րդ Առողջապահական
համաշխարհային ժողովը կայանում է մայիսի վերջին շաբաթներին։
Եվ քննարկելու շատ բան կա։ Դուք ինչով կցանկանայիք սկսել։
Այսպիսով, սա մի տեսակ թարմացում է։ Մեր բազմաթիվ դիտողներ արդեն ունեն որոշակի տեղեկություններ այս թեմայի վերաբերյալ, սակայն
կլինեն նաև շատ դիտողներ, որոնց համար թեման ամբողջությամբ նոր է։
Հաշվի առնելով մեր էլփոստի տուփերն ու Twitter-ի հոսքերը հեղեղող բոլոր խնդիրները, որոշ մարդիկ դա կարող են չնկատել։
Դու ասում ես, որ երկու ու կես տարի է՝ տանիքներից գոռում ես, փորձելով մարդկանց հասկացնել այս խնդրի կարևորությունը։
Այսպիսով, եկեք ենթադրենք, որ մեր ունկնդիրները չգիտեն, թե որքան կարևոր է իմանալ ԱՀԿ համաձայնագրի փաստերը։
Կարո՞ղ եք նոր լսողին կարճ ամփոփում ներկայացնել։
Կարճ ասած՝ Առողջապահության համաշխարհային ժողովը կհանդիպի Ժնևում 2025 թվականի մայիսի 19-ից 27-ը։
Սա նույնը չէ, ինչ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը։
Բոլոր երկրների պատվիրակները համախմբվում են Առողջապահության համաշխարհային ժողովում։
Նրանք հանդիպում են անցկացնում և որոշումներ են կայացնում։
Քանի որ հենց նրանք են, ովքեր պետք է լինեն Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության բյուրոկրատիայի կառավարող մարմինը։
Նրանք շատ բաների մասին կքննարկեն։
Բայց այս ամենից ամենակարևորը այն է, ինչը վերջին երեք տարիների ընթացքում, իրականում ավելի քան երեք տարի, առավելապես
հետաքրքրել է ինձ՝ այսպես կոչված պանդեմիայի համաձայնագիրը։
Այն ունի բազմաթիվ անուններ։ Շատերը այն անվանում են «պանդեմիկ պայմանագիր», ինչը, ըստ էության, նույնն է։
Եվ այս առավոտ ես ստացա փաստաթղթեր, որոնք հաստատեցին իմ կասկածները։
Այնուամենայնիվ, սրանք արտահոսած փաստաթղթեր են։ Դրանք դեռևս պաշտոնական փաստաթղթեր չեն։
Դրանք դեռ կարող են փոխվել, բայց ես կարծում եմ, որ դա իրականում լավ նորություն է։ Եվ դա մի բան է, որը ես արդեն հասկացել էի։
Նրանք երեք տարի է, ինչ բանակցում են այս համաճարակային համաձայնագրի շուրջ, և այն դեռևս չի ավարտվել։
Բանակցությունները դեռևս չեն հասել համաձայնության այնպես կոչված «Պաթոգենների մուտքի և
օգուտների բաժանման համակարգ» (PABS)-ի շուրջ։
Գիտեմ, որ սա ոչինչ չի նշանակի նրանց համար, ովքեր երբեք դրա մասին չեն լսել, բայց թվում է, որ նրանց այս համաձայնագրի
այս մասը բանակցելու համար առնվազն մեկ այլ տարի կպահանջվի։
Գիտեք, ներսում ես փոքրիկ ուրախ պարեր եմ անում, որովհետև հնարավոր է, որ մեզ տրվի ևս մեկ տարի՝ մարդկանց
իսկապես հասկացնելու, թե ինչի մասին է այս համաձայնագիրը։
Դա չի ավարտվի, մինչև չավարտվի։ Եվ դեռ չի ավարտվել։
Ինչպես ասում են՝ դեռ չի ավարտվել։
Եվ այս բանակցությունները շատ սխալ ներկայացվեցին, շատ շփոթեցնող և մոլորեցնող էին շատ մարդկանց համար։
Հուսով ենք, որ այս հարցին մի փոքր լուսավորություն կբերենք։
Բայց այս պահին ես զգուշավոր լավատես եմ, որ նրանց աշխատանքը ավարտելու համար անհրաժեշտ կլինի ևս մեկ տարի։
Եվ այս տարի մենք կկարողանանք բացահայտել, թե նրանք իրականում ինչ են անում։
Հիանալի։ Հիանալի։ Գիտեք, դա լավ նորություն է։
Դու ինձ հույս ես տալիս։ Երբ դա լսում եմ, ես ավելի քան զգուշավոր լավատես եմ։
Բայց ես կցանկանայի դիմել լսողին, ով, հնարավոր է, իրեն ասում է. «Լավ, սա հիանալի լուր է»:
Բայց ես ձեզ ասում եմ, դա նշանակություն չունի, որովհետև հունվարի 25-ին Թրամփը կատարեց իր գործը։
Նա եկավ և մեզ դուրս բերեց ԱՀԿ-ից, որպեսզի ԱՀԿ-ն կարողանա իր գործը անել։
Դա ի՞նչ տարբերություն ունի։ ԱՄՆ-ն այլևս չի մասնակցում։ Դա ինձ վրա չի ազդում։ Ի՞նչ կասեք նման մեկին։
Դե, հենց դա են ուզում, որ դու հավատաս։
Լավ, ես կփորձեմ հնարավորինս պարզ ներկայացնել, որպեսզի նրանք, ովքեր երբեք դրա մասին չեն լսել, չշփոթվեն։
Կա մի ամբողջովին այլ խնդիր, որը, կարծես, բոլորը անտեսում են։
Եվ դա ոչ մի առնչություն չունի այն բանին, որի մասին մենք նոր էիք խոսում՝ համաճարակային համաձայնագրին։
Գոյություն ունի 1969 թվականին թվագրվող փաստաթուղթ՝ Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը։
Միացյալ Նահանգները դեռևս այս պայմանագրի անդամ է։
Ես չեմ լսել, որ Դոնալդ Թրամփը կամ նրա վարչակազմը այս համաձայնագրի մասին անգամ մեկ բառ ասած լինեն։
Այն ուժի մեջ է։ Դա միջազգային իրավունք է։ Դա իրավականորեն պարտադիր է։
Եվ 2024 թվականի հունիսի 1-ին ընդունվեցին փոփոխություններ, երբ Միացյալ Նահանգները մասնակցեց, և դրանք ընդունվեցին։
Եվ կա վերջնաժամկետ, որի ընթացքում յուրաքանչյուր առանձին երկիր հնարավորություն ունի գրել պարզ նամակ
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը և ասել՝
Ոչ, շնորհակալություն, մենք մեր երկրի համար մերժում ենք այս փոփոխությունները։
Մենք շարունակելու ենք պահպանել այն Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը, որոնք գործում էին այս փոփոխություններից առաջ։
Դա լիովին հնարավոր է, քանի որ մի քանի փոփոխություններ ընդունվել էին մի քանի տարի առաջ։
Չորս երկրներ՝ Իրանը, Սլովակիան, Նիդեռլանդները և Նոր Զելանդիան, գրեցին նման նամակ և ասացին. «Ոչ, շնորհակալություն»։
Ուստի մերժման վերջնաժամկետը 2025 թվականի հուլիսի 19-ն է։
Գիտեք, ոչ ոք դրա մասին չի խոսում, որովհետև, անկեղծ ասած, մայիսի վերջին շաբաթում քննարկվող
համաճարակային պայմանագիրը այս պահին առաջնահերթություն է։
Բայց ամերիկացիները կույր են ու խուլ՝ չտեսնելով այն փաստը, որ մենք դեռ շատ հեռու ենք դժվարություններից դուրս գալուց։
Արդյո՞ք Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը (ԱՀԿ) այն համաշխարհային մարմինն է, որը մանրամասն կերպով
կիրառում է Միջազգային առողջապահական կանոնակարգի կանոնները։
Լավ, ես կընդունեմ ձեր ձևակերպումը և միայն թեթևակի կփոխեմ այն։
Խնդրում եմ, արա!
Նրանք ուզում են, որ իրենց դիտեն որպես առաջատար և համակարգող մարմին։
Այո։
Ես ատում եմ սա անել, բայց թույլ եմ տալիս ինձ մի փոքր զվարճանալ քեզ հետ։
Լավ։ Բոլոր նրանք, ովքեր իսկապես կարդացել են Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը, բարձրացրեք ձեր ձեռքը։
Լավ։ Սա երկար փաստաթուղթ է։ Շատերը այն չեն կարդացել։
Դա ընդհանրապես այն չէ, ինչ մարդիկ կարծում են։
Եվ ես կփորձեմ դա ամփոփել։
Սա միջազգային համաձայնագիր է, որը, ըստ էության, սահմանում է մի շարք ստանդարտներ։
Եվ ազգերն ունեն նպատակներ, որոնց իրականացմանը նրանք համաձայնել են։
Բայց այնտեղ, որտեղ իսկապես կարևոր է, դա տեղական մակարդակն է ձեր երկրում՝ գուցե ձեր նահանգում, մարզում, շրջանում կամ համայնքում։
Վերջին հինգ տարիների ընթացքում խնդիրների պատճառը տեղական օրենքներն են։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության գլխավոր տնօրենը չի կարող որևէ երկիր պարտադրել հրամաններ արձակել,
կարանտին հայտարարել կամ որևէ նման միջոցառում իրականացնել։ Նրանք միայն առաջարկություններ են ներկայացնում։
Եվ այն բռնապետների հետ, որոնց հետ ստիպված ես գործ ունենալ տեղական մակարդակում, անկախ նրանից՝ ինչ
մակարդակ է դա… Եվ սովորաբար դա շատ, շատ տեղական է։
Քանի որ ով էլ դուռդ թակում է կամ խոչընդոտում է քեզ գնալ աշխատանքի, ճանապարհորդել կամ ապրել քո կյանքը,
նա, ամենայն հավանականությամբ, չի կրում Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) նշան։
Տեղում կան մարդիկ, որոնք իրականացնում և կիրառում են տեղական արտակարգ իրավիճակների կանոնակարգերը։
Այսպիսով, խնդիրը տեղային է։ Եվ դա կախված է նրանից, թե որտեղ եք ապրում։
Սարսափելի պատմություններ կան, երբ կարդում ես օրենքները Սինգապուրում, Արևմտյան Ավստրալիայում կամ Կանադայում, կամ...
Գիտես, ես կարդացել եմ Հարավային Կարոլինայի մի օրենքի մասին, որը ինձ ցնցեց նույնիսկ գոյություն ունենալով։
Նշվում է, որ արտակարգ իրավիճակում բժիշկները կարող են կորցնել իրենց լիցենզիան, եթե չեն օգնում
պատվաստումներ և նմանատիպ միջոցառումներ իրականացնելիս։
Գիտես, հենց այդպես է ասում օրենքը։ Ես միշտ կարծում էի, որ բժշկական ասոցիացիաներն են բոլորի համար կյանքը դժվարացնում։
Բայց եթե դուք ծանոթ չեք Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերին և տեղական օրենքներին, օրենսդրական ակտերին ու
կանոնակարգերին, ապա բոլոր նրանք, ովքեր այս մասին խոսել են, անկեղծ ասած, տարածել են սխալ տեղեկատվություն։
Այսինքն՝ կարո՞ղ եք ասել, որ տեղական օրենքներն ու կանոնակարգերը անշուշտ ազդված են և կապված
են Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի հետ։
Դա ուղեցույց է, և նրանք փորձում են հասնել այս նպատակներին, և վերջիվերջո սա տեղի է ունենում կառավարության բոլոր մակարդակներում։
Դուք բազմիցս եք դա զգացել. գնում եք պետական մի հաստատություն և փորձում դրա դեմ միջոցներ ձեռնարկել, և նրանք ասում են:
Օ՛, ներողություն, դա (այլ) բաժնի գործ է։
Եվ հետո դու գնում ես այդ բաժին, և նրանք ասում են. «Օ՛, ոչ, ներողություն, դա այդ բաժնի պատասխանատվությունն է»:
Նրանք քեզ ճնշում են։ Նրանք ուզում են մեղքը գցել բոլորի վրա, բացի իրենցից։
Այսպիսով, ինչի մասին են իրականում Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը, և ես կփորձեմ շատ, շատ կարճ ակնարկ
ներկայացնել, որովհետև կարող ենք այստեղ օրեր շարունակ նստել։
Սա պետությունների միջև համաձայնագիր է՝ հաղորդելու, որ մեր երկրում ինչ-որ բան է կատարվում՝ ինչ-որ բռնկում, ինչ-որ խնդիր։
Եվ հենց որ նրանք ինչ-որ բան հայտնաբերեն, պետք է ունենան անհրաժեշտ միջոցներ՝ անմիջապես
տեղեկացնելու Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը։
Եվ ապա Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը պետք է փոխանցի հաղորդագրությունը աշխարհի մյուս բոլոր մարդկանց։
Սա Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի հիմնական գործառույթն է։
Եվ յուրաքանչյուր երկրում այս հսկողությունը կարգավորող կանոնները կարող են չափազանց խիստ լինել։
Այսպիսով, հարուստ երկրները, իմ կարծիքով, խարդախաբար ծախսել են միլիարդավոր դոլարներ՝ իրենց
թռչնաբուծական ֆերմաները վերահսկելու համար PCR մեթոդը կիրառելով։
Կամ նրանց կաթնամթերքի ֆերմաներում կամ կոյուղաջրերի մաքրման կայաններում՝ խնդիրներ գտնելու
և այդպիսով վախ սերմանելու համար (սկզբունքով):
Աստված իմ, նորից բռնկում է, և դուք բոլորը կմահանաք։
Եվ այս բանակցությունների պատճառը այն է, որ աշխարհի աղքատ երկրները չունեն դրա համար գումար։
Եվ համաձայնագրերը նախատեսված են հարուստ երկրներից ու կազմակերպություններից՝ Համաշխարհային բանկից և մյուսներից
գումար վերցնելու և այն ներդնելու այս աղքատ երկրներում, որպեսզի նրանք կարողանան որոնել այս, գիտեք, վախեցուցիչ պաթոգենները։
Քանի որ եթե նրանք գտնեն վախեցնող պաթոգեն, կցանկանան այն կիսել ուրիշների հետ։
Դա այն է, ինչ ես նշեցի՝ «Պաթոգենների հասանելիության և օգուտների բաժանման համակարգը» ։
Նրանք ցանկանում են ստեղծել այս գլոբալ ցանցը՝ գտնելու այն պաթոգենները, որոնք պարտադիր չեն, որ խնդիրներ առաջացնեն։
Նրանց օգտագործած տերմինը «պանդեմիկ պոտենցիալ ունեցող պաթոգեններ» է։
Եվ ես սա մեկնաբանում եմ մեկ լրացուցիչ P-ով՝ «պանդեմիայից շահույթ ստանալու պաթոգեններ»։
Եթե նրանք դրանք ինտեգրեն այս կազմակերպված PABS համակարգում և փոխանցեն գենետիկ տեղեկատվությունը, և ցանկացած ընկերություն
ցանկանա արտադրել թեստ, դեղամիջոց կամ որևէ այլ ներարկվող նյութ՝ ես հրաժարվում եմ դրանք կոչել պատվաստանյութեր,
ապա պայմանագրերում նշված գումարը, որը կարելի է ծախսել այդ նյութերի ձեռքբերման վրա, կհոսի։
Ես նկատի ունեմ, որ նրանք խոսում են այս բազմաթիվ ապրանքների մասին, որոնք, հնարավոր է, կդնեն ազգային պահուստում՝
ապագայում ձեր մեջ վախեր հարուցելու նախապատրաստման նպատակով։
Դա հենց այն է, ինչի շուրջ են այս բանակցությունները։
Սա բիզնեսի կողմն է՝ «Եթե գտնենք մարդկանց վախեցնելու ինչ-որ բան, կարող ենք դրանից շատ
գումար վաստակել, նույնիսկ եթե բռնկում չլինի»։
Լավ, ես նաև ԱՄՆ-ում խոսեցի PREP-ACT-ի մասին։
Մենք հիմա չենք ուզում դրա մասին մանրամասն խոսել, բայց ես ուրախ կլինեմ դրա մասին ցանկացած հետաքրքրվողի հետ խոսել։
Այնուամենայնիվ, PREP օրենքի համատեքստում անվտանգության միջոցառումներ նույնպես քննարկվում են։
Եվ պարզապես դա կոնկրետ դարձնելու համար:
Միացյալ Նահանգները արտակարգ իրավիճակների դեպքում ազգային պաշարում ավելացնելու համար ապրանքների ձեռքբերման
նպատակով տարեկան հատկացրել է երեք ու կես միլիարդ դոլար։
Նրանք ինչ են գնում և պահեստավորում՝ գաղտնի տեղեկատվություն է, քանի որ դա ազգային անվտանգության հարց է։
Բայց այն բյուջեն, որը մենք ծախսում ենք պաշարների համար ապրանքներ գնելու վրա, հավասար է ամբողջ
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության բյուջեին։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) համաճարակային պայմանագրի նպատակը էապես նման է այն, ինչ տեղի ունեցավ
ՄԱԿ-ի Կլիմայի փոփոխության շրջանակային կոնվենցիայի դեպքում։
Դուք պետք է վերադառնաք 1992 թվականին։ Եվ ամեն տարի աշխարհի բոլոր այն երկրները, որոնք համաձայնել են դրան՝
ՄԱԿ-ի միջոցով, հանդիպում են Կողմերի կոնֆերանսում (COP)։
Այն վերածվել է մի միլիարդ դոլար արժողությամբ ներդրման ավերակ։
Եվ հենց դա է այն, ինչ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը ձգտում է հաստատել համաճարակների
պատրաստվածության, կանխարգելման և արձագանքման համար։
Նա ցանկանում է ստեղծել մի ամբողջովին նոր բյուրոկրատիա, որը կենտրոնացած է հաջորդ համաճարակը կանխարգելելու
վրա՝ որոնելով այն պաթոգենները, որոնք ներկայումս խնդիրներ չեն առաջացնում, սակայն ունեն դրա պոտենցիալը։
Դրանք ուղարկվում են լաբորատորիա, վերլուծվում են, և այնուհետև բաշխվում են պայմանագրեր՝ ապահովելու համար, որ ապրանքները
պահեստում լինեն և կարող են արտադրվել աշխարհի ցանկացած վայրում։
Նրանք ուզում են արտադրության միջոցների համաշխարհային բաշխում։
Նրանք ցանկանում են վերահսկել լոգիստիկայի և բաշխման ցանցը, և ունեն համակարգված ֆինանսավորման մեխանիզմ՝ միլիարդավոր, իսկ հնարավոր է՝
տրիլիոնավոր դոլարներ ուղղորդելու արտադրանքների պատրաստմանը… որոնք, իմ կարծիքով, կենսաբանական զենքեր են,
որոնցով նրանք նախատեսում են հարձակվել մարդկանց վրա։
Թեստերը կեղծված են։ Դեղերը ավելի շատ վնաս են պատճառում։
Պարզապես մտածեք ռեմդեսիվիրի մասին, որը ավելի շատ վնաս է պատճառում, քան օգուտ։
Եվ այդպես կոչված պատվաստանյութերը՝ mRNA հարթակը, կենսաբանական զենքեր են, որոնք նախատեսված են մարդկանց
առողջությունը ոչնչացնելու համար։ Ոչ ոք դրա մասին չի խոսում։
Հարցը հետևյալն է՝ որքան գումար կարող ենք ստանալ, որպեսզի մեր ընկերներին ամբողջ աշխարհում
պայմանագրեր տանք։ Ես դրանք անվանել եմ նոր ՕՊԵԿ։
Դա նավթարտադրող և արտահանող երկրները չեն։
Սա համաճարակային արտակարգ իրավիճակների ընկերությունների կազմակերպումն է։
Սա հանցավոր, մաֆիոզ, կոռուպցիոն բիզնես է, լեցուն շահերի բախումներով, որոնց հետ բոլորը պարտավոր են համաձայնվել։
Եվ նրանք բոլորը ուզում են ստորագրել, որովհետև ուզում են իրենց բաժինը ստանալ։
Եվ դուք ասում եք, որ ամբողջ կլիմայի փոփոխության արդյունաբերությունը, փաստորեն,
այն մոդելն է, որը նրանք ուզում են կրկնել?
Այո, էապես։ Ի նկատի ունեմ՝ ոչ կլիմայի փոփոխության տեսությունը, այլ այն գաղափարը, որ պետք է վախենաս, շատ վախենաս։
Մեզ մոտ ապացույցներ չկան։ Մենք 30 տարի է, ինչ դրա դեմ ենք պայքարում, և իրավիճակը ավելի է վատթարանում։
Ավելի շատ փող տվեք մեզ, չէ՞։ Հիմա դա մի տրիլիոն դոլարի խառնաշփոթ է, գիտեք։
Եվ այս մոդելը, որի համաձայն ստեղծվում է բյուրոկրատիա, որը տարին մեկ անգամ է հանդիպում, երկրներից նվիրատվություններ
է ստանում և այլն։ Սա շրջանակային կոնվենցիայի գաղափարն է։
Եվ, գիտեք, 2021 թվականին, երբ նրանք սկսեցին համաճարակային պայմանագրի վրա, նրանք ասացին:
Այսպիսով, մեզ տարեկան 33 միլիարդ դոլար կպահանջվի։
Լավ, հետ եմ վերցնում դա։ Կարող էր լինել 31 միլիարդ, բայց դա 30 միլիարդ դոլարի սահմաններում էր։
Լավ։ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ամբողջ բյուջեն մոտ երեք ու կես միլիարդ է, ինչը մեծ
գումար է, բայց մենք խոսում ենք դրա տասնապատիկի մասին։
Եվ միայն Միացյալ Նահանգները այս գումարը ծախսում է դեղագործական ընկերություններից ապրանքներ գնելու համար։
Այսպիսով, պատվաստանյութեր, դեղեր և ցանկացած այլ բան, որը գնում եք, պարզապես պաշարեք դրանք։
Պետք չէ արտակարգ իրավիճակ հայտարարել և մարդկանց ստիպել, որ նրանք վերցնեն ապրանքները։ Քանի որ դա անվերջ հոսք է, չէ՞։
Եթե երբևէ աշխատել եք մանրածախ առևտրում, գիտեք, որ ապրանքները ժամկետանց են լինում։
Այսպիսով, դուք արտադրում եք մի քանի պատվաստանյութեր, որոնք հնանում են հինգ տարի անց։
Կամ ինչ էլ որ լինի դրա ժամկետը, դուք պետք է նորերը պատրաստեք։
Եվ քանի դեռ լուռ որոշվում է, որ պաշարներում պետք է ունենանք այս ու այն, դա կոռուպցիոն գործարք
է, որը կարելի է օգտագործել փող աշխատելու համար։
Դուք խնդրեցիք նրանց, ովքեր կարդացել էին Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի փաստաթղթերը, բարձրացնել ձեռքերը։
Ինչպիսի՞ են հնարավորությունները մեր սեփական կառավարության հետ։
Իսկ ինչպե՞ս են առողջապահական իշխանության և CDC-ի աշխատակիցները։
Արդյո՞ք այս մարդիկ սա կարդում են։ Արդյո՞ք նրանք դրա մասին տեղյակ են։
Անշուշտ, բյուրոկրատիայի մեջ կան մարդիկ, որոնք դրա մասին գիտեն, քանի որ ներգրավված են եղել բանակցություններում։
Միգուցե նրանք դեռ վարչակազմում են, միգուցե ոչ։
Այս ամենի իմաստը նրանում է՝ արդյո՞ք հանրային մեկնաբանությունների համար տեղ կար։
Այս պահի դրությամբ ԱՀԿ-ն վերջին անգամ հրապարակել է համաճարակային համաձայնագրի պաշտոնական տարբերակը 2024 թվականի մայիսի 27-ին։
Ըստ իր կանոնների՝ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը պետք է մայիսի 19-ին սկսվելիք նիստում քննարկվելիք
բոլոր փաստաթղթերը մատչելի դարձնի նիստից վեց շաբաթ առաջ։
Լավ, այսօր մայիսի 10-ն է, և մենք գրեթե այնտեղ ենք։
Ես ստացել եմ արտահոսած տարբերակներ, սակայն այստեղ քննարկվող փաստաթղթերից ոչ մեկը չի
հրապարակվել, որպեսզի մարդիկ դրանք քննարկեն։
Եվ կարծես թե նրանք ուզում են բեմադրել թատերական ներկայացում։
Կան որոշ տերմիններ, որոնք ես կցանկանայի շատ-շատ հստակեցնել մարդկանց համար համաձայնագրի առնչությամբ։
Շատերը այն անվանում են «պանդեմիայի պայմանագիր»։ Պաշտոնապես այն կոչվում է «պանդեմիայի համաձայնագիր»։
Երկու բառն էլ նորմալ են։ Դու չպետք է դրանից կախված մնաս։
Մոտ մեկ ամիս առաջ բանակցորդները հասան այն կետին, երբ նրանք ասացին:
Լավ, փաստաթղթի բոլոր ընդգծումները և ամբողջ տեքստը կանաչ են, ինչը նշանակում է, որ մենք դրան համաձայն ենք։
Այսպիսով նրանք համաձայնության եկան, սակայն այս համաձայնագիրը հետաձգեց «պաթոգենների մուտքի և օգուտների բաժանման
համակարգի» շատ կարևոր հավելվածը մինչև ավելի ուշ ժամկետ։
Դուք համաձայնության եք եկել մեծ մասի հարցերի շուրջ, սակայն գիտեք, որ դա դեռևս վերջնական չէ։
Այնուամենայնիվ, նրանք կներկայացնեն այնպես, կարծես թե մենք բոլորս կարող ենք այդքան երջանիկ լինել, որովհետև «բոլորը համաձայն են»։
Եվ նրանք հաջորդ տարի կստեղծեն աշխատանքային խումբ՝ ամենավիճահարույց հարցերը պարզաբանելու համար։
Թույլ տվեք մի փոքր բացատրել, թե ինչպես սա ստացվեց։
Եթե մի քանի տարի հետ գնաք և հիշեք, թե ինչպես Օմիկրոնը մտավ մեր գիտակցության մեջ։
Այո։
Երբ Հարավային Աֆրիկան և Բոտսվանան հայտնաբերեցին այն, ինչ նրանք պնդում էին, որ նոր, շատ, շատ տարբերվող
տարբերակ է, և անվանեցին այն Օմիկրոն, նրանք փոխանցեցին գենետիկական հաջորդականությունը աշխարհին։
Նրանք դժգոհ էին, երբ Pfizer-ը և Moderna-ն դրանք օգտագործեցին բուստերային պատրաստուկների
արտադրության համար, և նրանք դրանց դիմաց որևէ գումար չստացան։
Նրանց մտավոր սեփականությունը, որը նրանք նույնականացրել և հասանելի էին դարձրել աշխարհին, Փայզեր
և Մոդեռնա ընկերություններին մեծ գումարներ բերեց։
Այսպիսով նրանք թույլ տվեցին մուտք գործել հարուցիչին, սակայն շահույթը նրանց հետ չբաժանվեց։
Եվ հենց դրա մասին է ամեն ինչ։ Բարգավաճ երկրներն ու բոլոր դեղագործական
ընկերությունները ցանկանում են ծախսել միլիարդավոր ֆունտներ։
Նրանք ուզում են, որ բոլոր համեմատաբար աղքատ երկրները միլիարդավոր դոլարներ ծախսեն հաջորդ մեծ, վախեցնող պաթոգենի
որոնման վրա և հանձնեն այն նրանց, որպեսզի նրանք այն վերածեն ապրանքների և մեծ գումարներ վաստակեն։
Վեճի առանցքն այս է՝ ի՞նչ ենք ստանում դրա դիմաց։
Եվ հենց այդ կետում նրանք դեռևս կաշկանդված են այս PABS համակարգով։
Այսպիսով, ես զգուշավոր լավատես եմ։ Պետք է սպասենք և տեսնենք, թե ինչ կպատահի։
Բայց ես կարծում եմ, որ ուզում եմ մարդկանց զգայացնել այն բանի նկատմամբ, որ, ամենայն
հավանականությամբ, դա կլինի շփոթեցնող թատերական ներկայացում։
Նրանք ուզում են գովել ինքն իրենց, որովհետև լավ են կատարել իրենց աշխատանքը։
Բայց նրանք երեք տարի է ասում են, որ մինչև ամեն ինչ չհամաձայնեցվի, ոչինչ չի համաձայնեցվի։
Դե, թվում է, որ այս բանակցությունների հիմնական պատճառը այն է, որ աղքատ երկրները ասել են. «Հեյ, մենք ձեզ
մեր պաթոգեններին մուտք չենք տա, եթե չկիսեք շահույթը»:
Եվ PABS համակարգը, հավելվածը, նույնիսկ թվում է, որ հասանելի չէ։
Նրանք նախատեսում են առնվազն մեկ տարի բանակցություններ վարել։
Եվ, հավանաբար, 2026 թվականին՝ 79-րդ Ասամբլեայում, եթե նրանք համաձայնեն հավելվածին, երկրները,
հավանաբար, կարող են այն ստորագրել և միանալ դրան։
Նոր մարդկանց համար, ովքեր երբեք այս մասին չեն լսել, ես կբացատրեմ իրական խնդիրը։
Այս մարդիկ անգամ մի բառ չեն ասում՝ «Էյ, մի վայրկյան, PCR մեթոդը որպես ախտորոշիչ թեստ օգտագործելը խարդախություն է»։
Եվ ռեմդեսիվիրի նման միջոցները ոչ միայն չեն օգնել, այլ վնասել են և սպանել միլիոնավոր մարդկանց։
Վենտիլատորները սարսափելի պատմություն են, իսկ ներարկումները՝ նոր համաճարակ; ներարկումների ոչ ցանկալի կողմնակի
ազդեցությունները այժմ իսկապես համաշխարհային համաճարակ են։
Ի՞նչ է սա՞ Ի՞նչ եք կարծում, բոլորը՞
Եվ հենց դրա համար նրանք թույլ չեն տալիս այս թեմայի վերաբերյալ հանրային մեկնաբանություններ և քննարկումներ։
Հենց այդպես։ Ամբողջովին ճիշտ։
Այսպիսով, 2021 թվականին, երբ սկսեցին պատվաստումները, նրանք պարզեցին, որ դեղագործական արդյունաբերությունը բավարար մեծ չէր։
Եվ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը ամբողջությամբ դավադրության մեջ է դեղագործական
արդյունաբերության հետ։ Դա նրա մարքեթինգային բաժինն է։
Դա ցույց է տալիս, թե որքան նենգ են այս մարդիկ։ Բայց ես զգույշ էի։
Ես գիտեմ, որ այս համաճարակային համաձայնագրի տերմինների սահմանումները ներառում են «համապատասխան առողջության
հետ կապված համաճարակային արտադրանքներ» արտահայտությունը։
Լավ, բայց դու իրականում դրանք չես սահմանում։
Դուք հղում եք անում «Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի» համաձայնագրին։ Եվ դա արդեն ուժի մեջ էր 2024 թվականի հունիսի 1-ից։
Եվ դա, ըստ էության, վերաբերում է բոլոր դեղագործական արտադրանքներին։
Չկան խոտաբույսեր, վիտամիններ, հանքանյութեր, հոմեոպաթիկ միջոցներ կամ որևէ նման բան։
Այն վերաբերում է դեղամիջոցներին և ախտորոշիչ միջոցներին, որոնք, անկեղծ ասած, խաբեական են, ինչպես նաև սարքերին՝ օրինակ՝
շնչառական օժանդակ սարքերին և նմանատիպ այլ սարքերին, ինչպես նաև կենսաբանական արտադրանքներին, օրինակ՝ պատվաստանյութերին։
Բայց նրանք նաև ավելացրել են բջիջային և գենային թերապիաները։
Քանի որ նրանք հղում չեն տրամադրել, դուք ստիպված եք ինքներդ այն փնտրել։ Իրականում նրանք, ըստ էության, անում են…
Սա կազմակերպված հանցավորություն է՝ ֆինանսավորել «Մեծ Ֆարմա»-ի ստեղծումը ամբողջ աշխարհում՝ որոնելու համար այն պաթոգենները,
որոնք պարտադիր չեն խնդիրներ առաջացնեն, սակայն կարող են թվալ շատ վախեցուցիչ և ունեն պանդեմիա առաջացնելու ներուժ։
Այնուհետև դրանք բերում են իրենց լաբորատորիական ցանց, անում են լաբորատորիայում այն, ինչ անում են, և վերածում դրանք այնպիսի
արտադրանքների, որոնց համար երկրները կարող են լուռ կերպով պայմանագրեր կնքել՝ դրանք իրենց պաշարներին ավելացնելու համար։
Եվ դա կարելի է օգտագործել եկամուտներ ստանալու համար, նույնիսկ եթե երբեք չլինի համաճարակ, բռնկում կամ որևէ նման բան։
(Դրոշմի տակ՝) «Օ, մենք պետք է պատրաստ լինենք»
Հետաքրքիր է՝ հաջորդ անգամ արդյոք նրանք ամեն ինչ կհսկեն, ոչ թե այդ ապստամբ աֆրիկյան
նախագահները, որոնք ունեն իրենց սեփական լաբորատորիաները։
Որոնք անցկացնում են իրենց սեփական փորձարկումները և պարզում են, որ, ну, գիտեք…
Դու օպտիմիստ ես, և ես օպտիմիստ եմ։ Բայց ես այս ամենին մի փոքր իրականություն կբերեմ։
Ցավոք, այս նախագահներից շատերը այլևս մեզ հետ չեն։
Հենց այդպես։
Հիմա պատկերացրեք ձեզ այդ երկրներից մեկի բռնապետական պետության ղեկավարի դիրքում։
Նրանց խնդիրը Covid-ի ժամանակ էր. երբ նրանք ուզում էին կիրառել պատվաստման պահանջները, պարզեցին՝ «Օ՛, դարակներում ոչինչ չունենք»։
Նրանք չունեին արտադրական հզորություն։
Նրանք գումար չունեին պայմանագրերը ձեռք բերելու համար։
Չկար բավարար արտադրական հզորություն, սառը պահեստավորում և այլն։
Նրանք պարզեցին, որ բավական դժվար է պարտադրել այն ապրանքը, որը ներկայումս ձեր պահեստում չկա։
Լավ, և դա այլևս չպետք է կրկնվի։ Դուք պետք է պահեստավորեք պաշարները այնպես, որ դրանք ցանկացած պահի հասանելի լինեն։
Եթե նրանք ցանկանան իրենց կամքը պարտադրել իրենց սեփական ժողովրդին, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը պատրաստ
կլինի համապատասխան ժամանակին՝ տեղական մակարդակում այս մանդատները կիրառելու համար անհրաժեշտ բոլոր միջոցներով։
Այնպես չէ, որ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը կստիպի տեղական բռնապետին դա անել։
Դա կդարձնի ամեն ինչ ավելի հեշտ, և դուք դրանից կշահեք։ Նուրբ, բայց հսկայական տարբերություն։
Դա ձեր տեղական առաջնորդներն են, ձեր տեղական բյուրոկրատները, առողջապահության պաշտոնյաներն ու բժիշկները և բոլոր մյուսները,
ովքեր դեռ հավատում են, որ վարակիչ հիվանդությունների պատասխանը, երբ բռնկումը արդեն տեղի է
ունեցել, mRNA կենսաբանական զենքն է։ Մի րոպե սպասեք։
Լավ, ուրեմն ես լավատես եմ։ Եվ ես զգուշավոր լավատես եմ, որովհետև չեմ սիրում ենթադրություններ անել և չեմ սիրում կանխատեսել ապագան։
Այնուամենայնիվ, փաստաթղթերը, կարծես, ցույց են տալիս, որ մենք կարող ենք ևս մեկ տարի ունենալ, մինչ
նրանք կարողանան վերջնականացնել այս PABS համաձայնագիրը։
Եվ այն, ինչ մենք պետք է անենք, դա շարունակել համառ լինել և բացահայտել այս արտադրանքները այնպիսին, ինչպիսին
դրանք կան։ Այս արտադրանքները կենսաբանական զենքեր են։
Ինչո՞ւ աշխարհի վրա են նրանք ստորագրում համաձայնագիր՝ ավելի շատ կեղծ թեստեր, սարքեր, դեղեր և mRNA արտադրելու համար։
Դա չար է, և դա առողջության համար չէ։ Դա հարստության վերաբաշխման համար է։
Եվ, իմ կարծիքով, գուցե կարող ենք մեկ տարի ևս լուսաբանել դա, մինչև նրանք փակեն գործը։
Եթե այդպես է, կարծում եմ, որ իմ պայմանագիրը օպերայում երկարաձգվել է ևս մեկ սեզոնով։
Գիտես, ես հոգնել եմ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունից։
Բայց թվում է, որ նրանք դեռ ամբողջությամբ չեն բանակցել հավելվածը՝ «պաթոգեններին հասանելիության և օգուտների բաշխման» վերաբերյալ։
Եվ մենք պետք է դարձնենք անհնարին, որ նրանք երբևէ դա անեն։
Հենց այդպես։ Դուք ասում եք, որ վերջին բանը, որը ցանկանում եք, հանրային քննարկումն է այս ամենի շուրջ։
Ես կհարցնեի, եթե աշխարհի կառավարիչները, և նրանք բոլորը կարծես աջակցում են այս բանին…
Պարզապես նայեք, թե ինչպիսին էր արձագանքը Covid համաճարակին։
Եթե նրանք իսկապես ուզում էին այս համաձայնագիրը, ինչո՞ւ է այն այդքան երկար գործընթաց։ Ինչո՞ւ Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպությանը դրա համար այդքան շատ ժամանակ է պետք։
Չեմ կարծում, որ նրանք ուզում են մեկ տարի էլ սպասել։
Դու ուզում ես հիմա դա կարգավորել, չէ՞։
Նրանք փորձեցին։ Բայց, իրականում, ամեն ինչ հենց դրան է գալիս։
Ես պարզապես կկրկնեմ այն, ինչ արդեն ասել եմ։
Աշխարհի համեմատաբար աղքատ երկրները հարուստ երկրների կողմից ստիպված են միլիարդավոր դոլարներ ծախսել պաթոգենների որոնման վրա։
Ամազոնյան տարածաշրջանում, Սահարայի հարավի ջունգլիներում և ամենուրեք մեծ կենսաբազմազանություն կա։
Հիմա աղքատ երկրներից ակնկալվում է, որ նրանք ծախսեն հսկայական գումարներ պաթոգենների որոնման և դրանց թեստավորման վրա։
Որպեսզի նրանք կարողանան այս նոր տեղեկատվությունը ներառել այս լաբորատոր ցանցում։
Որպեսզի դեղագործական ընկերությունները կարողանան ավելի շատ գումար վաստակել։
Ես նկատի ունեմ, որ միայն թեստերն են ստեղծել միլիարդատերեր։
Լավ, փաստարկը այսպիսին է՝ «Եթե ուզում եք, որ մենք դա անենք, պետք է դրա համար վճարեք», որովհետև նրանք դրա համար գումար չունեն։
«Եվ եթե մենք այն ձեզ տանք, դուք պետք է շահույթը կիսեք»: Եվ հենց այստեղ են նրանք բախվում դիլեմային:
Էյ, սպասեք մի րոպե, մենք ինչպես ենք սա հետևելու, դուք մեզ ինչքան պարտք եք, և ինչպիսի՞ տեսք ունեն պայմանագրերը։
Եվ երբ 193 կողմ համաձայնության են գալիս, և բոլորը ուզում են իրենց բաժինը ստանալ, դժվար է բավարարել բոլորի
ցանկությունը՝ շահույթ ստանալ մարդկանց հիվանդություններից։
Բացի դրանից, դեղագործական ընկերությունները չեն ուզում հրաժարվել վերահսկողությունից։
Համարվում է, որ համեմատաբար աղքատ երկրները տիրապետում են այս կենսաբազմազանությանը,
որը «Մեծ Ֆարման» կարող է վերածել մեծ գումարի։
Սա վերաբերում է 1992 թվականի կոնվենցիային, որտեղ այս կենսաբանական ռեսուրսներին հասանելիությունը համարվում է ազգային ռեսուրս։
Ինչպես նախկինում էր դեղաբույսերի և նմանատիպ այլ իրերի դեպքում, երբ դեղագործական ընկերությունները ժամանեցին և ձեռք բերեցին բնիկ
ժողովուրդների բուսական նյութերի օգտագործման գիտելիքները՝ դեղեր մշակելու և միլիոնավոր ու միլիարդավոր դոլարներ վաստակելու համար։
Եվ բնիկները, որոնք տիրապետում էին գիտելիքին, ստացան «ոչինչի» մի մեծ կույտ։
Լավ, նրանք դրանից դասեր են քաղել, և դա ոչ թե այն պատճառով է, որ Աֆրիկյան երկրների բանակցողները
համաձայն են ձեզ և ինձ հետ։ Նրանք չեն համաձայն։
Նրանց ֆինանսական շահերը համընկնում են դեղագործական ընկերությունների շահերի հետ, որոնք ունեն իրենց ակնհայտ շահերը։
Եվ ԱՀԿ-ն ցանկանում է կարողանալ հեշտացնել բաշխման լոգիստիկան, այսինքն՝ կնքել, կարգավորել և հաստատել պայմանագրեր։
Մյուս խոսքով, նրանք ուզում են ներգրավված լինել փողի հոսքին։
Եվ նրանք ստեղծում են մի ամբողջ նոր բյուրոկրատիա՝ Կողմերի կոնֆերանսը (COP), որը շատ նման է այն բանի,
ինչ արվեց ՄԱԿ-ի Կլիմայի փոփոխության շրջանակային կոնվենցիայի դեպքում։ Դա խելագարություն է։
Երբ ասում եք, որ ցանկանում եք ներգրավված լինել փողի հոսքին, ինձ թվում է, թե ուզում եք առաջարկել այստեղ
ամենամեծ կաշառքները, որպեսզի ստանաք պայմանագիրը ստորագրելու համար անհրաժեշտ նախապայմանները։
Նրանք ուզում են արագացնել կարգավորող գործընթացը, որպեսզի նոր արտադրանքը անմիջապես հաստատվի և շրջանառության մեջ մտնի։
Նրանք ցանկանում են այս համակարգող ֆինանսական մեխանիզմը, որը արդեն հաստատվել էր անցյալ տարվա Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի
փոփոխություններում, որոնցում ներգրավված է Միացյալ Նահանգները։
Ես դեռ ոչ մի բառ չեմ լսել Դոնալդ Թրամփից այս մասին։
Եթե Միացյալ Նահանգներից որևէ մեկը լսում է, խնդրում եմ բարձրացրեք այս հարցը։
Ներեք, նախագահ Թրամփ, դուք ունեք մինչև հուլիսի 19-ը՝ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը
նամակ ուղարկելու համար, որով մերժում եք Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի փոփոխությունները։
Լավ, կիրառական կանոնակարգերից մեկը՝ նա առաջարկեց – հետաքրքիր է, որ վեց ամսվա ժամկետով, ինչը նշանակում է, որ ԱՀԿ-ի
ժամկետը կանցնի հուլիսի 19-ին՝ կանոնակարգի ժամկետից առաջ։
Նույնիսկ մինչ Մարկո Ռուբիոն դառնար արտգործնախարար, նա հանձնարարել էր Արտգործնախարարությանը գնահատել կամ վերագնահատել մեր
բոլոր միջազգային համաձայնագրերը և ներկայացնել առաջարկություններ՝ արդյոք մենք պետք է դուրս գանք դրանցից, թե մնանք դրանց մեջ։
Իսկ այս առաջարկությունները պետք է հրապարակվեն միայն հուլիսի 19-ից հետո՞
Եթե նրանց անհրաժեշտ է ամբողջ 180 օրը։
Քանի որ, ինչպես գիտեք, նա պաշտոնը ստանձնել է միայն հունվարի 20-ին։ Իսկ 19-ը ակնհայտորեն դրանից առաջ է։
Իրականում Միացյալ Նահանգներին չի հետաքրքրում՝ արդյոք մենք տվյալ պահին կողմ ենք այս միջազգային համաձայնագրերին, թե ոչ։
Եթե նրանք որոշեն դուրս գալ միջազգային համաձայնագրից, նրանք պարզապես հեռանում են և չեն հետաքրքրվում, թե ինչ կանեն։
Բայց ներկայիս իրավիճակում մենք Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի պայմանագրային կողմն ենք։
Ընդունված փոփոխությունները ստեղծում են ֆինանսավորման մեխանիզմ, որը կարող է միլիարդավոր դոլարներ
ուղղել աշխարհով մեկ կենսաբանական զենքերի արտադրությանը։
Եվ սա ուղղակի մրցակցության մեջ է մեր Պաշտպանության նախարարության կողմից ամեն տարի հատկացվող երեք ու կես
միլիարդ դոլարի հետ, որը նախատեսված է այս բոլոր արտադրանքները մեր պաշարներում ներառելու համար։
Արդյո՞ք մենք այստեղ ստեղծում ենք նոր կենսաբանական զենքի մրցավազք, մոդելավորված Սառը պատերազմի վրա։
Դե, դեղագործական ընկերություններին դա չի հետաքրքրում։
Դուք կստորագրեք պայմանագիր ԱՄՆ Պաշտպանության նախարարության հետ։
Եվ նրանք կստորագրեն պայմանագիր ԱՀԿ PABS համակարգի հետ։ Ինչևէ, նրանք կհաղթեն։
Գիտես, միշտ էլ այդպես է։ Դու այս կողմին հակադրում ես այն կողմին։
Բայց նրանք, ովքեր դրա համար ճնշում են գործադրում, ամեն դեպքում կհաղթեն։
Մինչև չդառնանք ավելի իմաստուն և չպայքարենք հետ։
Եվ, ինչպես ասացի, ես զգուշավոր լավատես եմ, որ մենք կշարունակենք ունենալ ժամանակ պարզ ճշմարտությունը բացահայտելու համար։
Այս ապրանքները, որոնց ֆարմացևտիկական արդյունաբերությունը վերջին հինգ տարիների ընթացքում օգտագործել է, կեղծ ախտորոշումները,
մարդկանց սպանող սարքերը, ինչպիսիք են Ռեմդեսիվիրը և այլն, ինչպես նաև mRNA հարթակը, առողջապահական
ապրանքներ չեն։ Դրանք շահույթ ապահովող ապրանքներ են։
Նրանք ընդունում են միայն առողջ մարդկանց և վերածում նրանց կամ մեռածների, կամ ամբողջ կյանքի
հաճախորդների, քանի որ վնաս են պատճառում նրանց։
Ձեր լսարանի շատ մարդիկ, հավանաբար, գիտեն սա։
Բայց գիտեք, բանակցողները անտեսել են այն, ինչին մենք բոլորս հասկացել ենք։ Նրանք չեն ուզում դա լսել։
Ոչ ոք չուներ համարձակություն բանակցությունների սենյակներում ոտքի ելնել և ասել:
Ներեցեք, ի վերջո ինչ ենք մենք այստեղ անում? Այս ապրանքները օգտակար չեն։
Եվ երբ դրանք մեծ քանակությամբ գնում եք և ծախսում միլիարդավոր դոլարներ, դուք գումարը շեղում եք ավելի լավ հնարավորություններից։
Ի՞նչ կլիներ, եթե մարդիկ օգտագործեին C, A և D վիտամիններ, հանքանյութեր, բուսական միջոցներ և հոմեոպաթիկ դեղեր, և
ամբողջ աշխարհում առողջության մակարդակը բարձրանար այնպես, որ մարդիկ այս խնդիրների նկատմամբ ավելի դիմացկուն դառնային։
Ոչ, ոչ, ոչ, ոչ! Մենք չենք ուզում դրա մասին խոսել։ Մենք դրանով գումար չենք կարողանա վաստակել։
Եվ գիտեք, հենց դրա հետ ենք մենք իրականում գործ ունենում։
Եվ շատ մարդիկ դա գիտեն։ Բայց երբ խոսում ենք այն մասին, թե իրականում ինչ կա այս փաստաթղթում, ես կփորձեմ պարզեցնել։
Իրականում դա բիզնես է։ Այն միշտ էլ այդպես է եղել։
Ձեր քաղաքային խորհրդի, ձեր առողջապահական մարմնի, ձեր մարզի, ձեր նահանգի, ձեր երկրի տեղական խնդիրները։
Սրանք այն վայրերն են, որտեղ օրենքներում բռնապետությունը պետք է արմատախիլ արվի։
Օրինակ, մենք խոսում ենք Միացյալ Նահանգներում գործող PREP օրենքի մասին, որը պաշտպանում է վնաս պատճառող մարդկանց, որպեսզի նրանց
դեմ չդիմեն դատական հայցերով։ Դա հենց PREP օրենքի էությունը է։
Եվ դա Առողջապահության նախարարին տալիս է անհավանական լիազորություններ՝ անսահմանափակ, առանց որևէ սահմանափակումների
լիազորություն որոշելու, պարզապես նրա ասածի հիման վրա։
Լավ, ապագայում կարող է առաջանալ արտակարգ իրավիճակ։
Եվ ահա թե ինչ ենք մենք օգտագործելու դրա դեմ պայքարելու համար։ Դա FDA-ի կողմից հաստատման կարիք չունի։
Դա անգամ պարտադիր չէ, որ արտակարգ օգտագործման համար հաստատված լինի։ Դա կարող է լինել փորձարարական արտադրանք։
Եվ քանի դեռ այս կոնկրետ կազմակերպությունները, հիվանդանոցները, բժիշկները կամ որևէ այլ կողմ օգտագործում են իմ սահմանած , ոչ ոք չի
կարող նրանց դեմ դատական հայց ներկայացնել, եթե ձեզ վնաս հասցվի։
Լավ, ես աշխատում եմ Միացյալ Նահանգներում։ Մարդիկ կարող են ավելին իմանալ դրա մասին repealtheprepact.com կայքում։
Ես կազմել եմ notsafeandnoteffective.com կայքը, որը զբաղվում է ներարկումներով։
Ես գործարկեցի PCRfraud.com։ Դա ակնհայտ է, և այն վերաբերում է PCR թեստին։
Ես նաև ստեղծեցի maskcharade.com-ը, որովհետև դիմակները պարզապես կատակ են։
Եթե մարդիկ ուզում են ավելի շատ իմանալ պայմանագրի մասին, նրանք կարող են այցելել rejectthetreaty.com։
Եթե ցանկանում եք ավելին իմանալ կատարված փոփոխությունների մասին, կարող եք այցելել rejecttheamendments.com։
Եթե ուզում ես ինձ զանգահարել, ուղարկիր տեքստային հաղորդագրություն, էլեկտրոնային նամակ, Signal, Telegram, WhatsApp
կամ ցանկացած այլ հաղորդագրություն, իմ համարը 310-619-3055 է։
Ես իսկապես լուրջ եմ վերաբերվում այս բոլոր բաներին։
Այս մարդիկ փորձում են մարդկանց սպանել։ Նրանք փորձում են մարդասպանություն կատարել։
Նրանք փորձում են վնաս պատճառել այս արտադրանքներով, որոնք, ըստ նրանց, կյանք փրկող են։
Եվ նրանք բառացիորեն ուզում են դրանք վերածել ընդհանուր հանրային բարիքի։
Այս բառի կամ արտահայտության իմաստը ինչ-որ չափով օդ, թթվածին կամ արևի լույս է։
Այն այնքան շատ է, որ կարող ես ստանալ ամեն ինչ, ինչ երբևէ ցանկացել ես։
Դուք այս տերմինը բառացիորեն օգտագործեցիք։
Դուք պնդել եք, որ 2021 թվականի կեսերին աղքատ երկրները տառապում էին պատվաստանյութային ապարտեիդից։
Բոլոր հարուստ երկրները անմիջապես կգնեին այս բոլոր հրաշալի պատվաստանյութերը։
Այսօր մեզ աշխարհում անհրաժեշտ է այնքան մեծ արտադրական հզորություն, որ աշխարհը լի է դեղերով,
սարքերով, դիագնոստիկ միջոցներով և ներարկումներով։
Օհ, դու ուզում ես մեկ այլ mRNA՞ Քանիսն կուզեիր՞
Գիտես, դրանք անմիջապես արտադրական գծից են գալիս։ Դա խելագարություն է։
Այո, ճիշտ է։ Սա լայնածավալ ոչնչացում է։
Նրանք չեն ուզում, որ ծրագրին չմասնակցող երկրներ լինեն, որովհետև այդ դեպքում մենք կտեսնեինք ապացույցը, որ
այնտեղ մարդիկ պատվաստումներ չստանալիս չեն մահանում։ Սա բնակչության կրճատման մասին է։
Լավ, Ջեյմս, թվում է, որ միջին քաղաքացին պետք է տեղյակ լինի այս մասին, ներգրավվի դրան և ձեռնարկի գործողություններ։
Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի անցյալ տարվա փոփոխությունները մերժելու վերջնաժամկետը լրանում է հուլիսին։
Դա շատ կարևոր է։ Դուք նաև ասում եք, որ շոու է ներկայացնում։
Վերջիվերջո նրանք կխոսեն և իսկապես առաջ կմղեն այս համաճարակային համաձայնագիրը։
Բայց մեզ պետք է սկսել խոսել։ Մեզ պետք է ունենալ բաց բանավեճ։
Այսպիսով, մենք դրա համար պատրաստ ենք։ Այդպես, երբ լրատվամիջոցների հեղեղը գա, կարող ենք դրա մասին քննարկել։
Նրանք, հավանաբար, կասեն, որ Առողջապահության համաշխարհային ժողովը կընդունի համաձայնագիրը։
Այնուամենայնիվ, համաձայնագիրը նշում է, որ այն չի կարող ստորագրվել, մինչև PABS հավելվածը նույնպես ներառվի։
Սա մտքի խաղ է։ «Մենք ընդունել ենք այն, բայց չենք կարող ստորագրել։ Հանդիպենք հաջորդ տարի։»
Եվ եթե դա այդպես է, եթե դա տեղի է ունեցել, ապա ես գիտեմ, որ հաջորդ տարին կանցկացնեմ՝ ցույց տալով, թե որքան անհեթեթ
կլիներ միլիարդավոր ֆունտներ ծախսել մարդկանց վնասելու համար կենսաբանական զենքեր պատրաստելուն։ Ինչպե՞ս կարող է այդպես լինել։
Ուստի, իմ, իմ օպտիմիստական կարծիքով, նրանք ստեղծում են իրենց սեփական ոչնչացման պայմանները, որովհետև երբ մարդիկ հասկանան,
թե ինչ են անում, ցանկացած խելամիտ մարդ կհասկանա, որ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը պետք է անհետանա։
Հիանալի։ Լավ, այդ դեպքում հուսով եմ, որ կարող ենք, երբ մոտենա հուլիսի վերջնաժամկետը, կազմակերպել մեկ այլ զրույց։
Մենք կապի մեջ կմնանք։ Շատ շնորհակալություն, Ջեյմս Ռոգուսկի, որ այսօր ժամանակ հատկացրեցիք մեզ հետ խոսելու համար։
Շնորհակալություն!