"Mbokmenawa padha bakal ngomong yèn Majelis Kesehatan Donya bakal nampa persetujuan kuwi."
Nanging, persetujuan kasebut nyatakake manawa ora bisa ditandatangani nganti lampiran PABS wis kalebu.
Iki dolanan pikiran. "Kita wis nampa, nanging kita ora bisa nandatangani."
Update babagan wawancara ing ngisor iki: Kaya sing diprediksi dening James Roguski ing
wawancara tanggal 10 Mei 2025, saiki wis kelakon:
Ing tanggal 20 Mei 2025, perjanjian pandemi wis disahake. Nanging durung resmi ditrapake.
Euronews nglaporake: "Sawetara poin isih mbukak utawa paling ora samar."
Bisa waé butuh pirang-pirang taun sadurunge persetujuan iki berlaku.
60 saka 194 negara anggota WHO kudu ngesahake iki supaya iki kelakon.
Kita banget seneng bisa ngobrol maneh karo James Roguski.
Kita bakal mbahas perjanjian pandemi WHO.
James Roguski kandha yèn dhèwèké nduwèni kabar penting kanggo kita.
Kita bakal ngrembug kabèh iki. James, matur nuwun sanget wis rembugan karo kita!
Oh, matur nuwun kanggo undhangan. Lan ya, iki pancen topikal.
Sampeyan ngerti yèn Majelis Kesehatan Donya kaping 78 saka WHO lagi dianakaké ing minggu-minggu pungkasan wulan Mei.
Lan ana akèh sing kudu didiskusikake. Sampeyan pengin miwiti saka apa?
Dadi, iki semacam apdet. Akeh panonton kita sing wis duwe informasi babagan topik iki, nanging uga
bakal ana akeh panonton sing topik iki pancen anyar.
Nimbang kabèh perkara sing ngganggu kothak mlebu lan umpan Twitter kita, sawetara wong bisa uga ora weruh kuwi.
Kowe kandha wis njerit saka atap omah suwéné rong taun setengah, nyoba supaya wong-wong ngerti pentinge masalah iki.
Dadi ayo dianggep yèn para pamirsa kita durung ngerti sepira wigatiné ngerti fakta babagan persetujuan WHO.
Bisa ora sampeyan menehi ringkesan cekak marang pamirsa anyar?
Cekakipun: Majelis Kesehatan Donya bakal ngadani rapat ing Jenewa wiwit tanggal 19 nganti 27 Mei 2025.
Iki ora padha karo Organisasi Kesehatan Dunia.
Wakil-wakil saka kabèh negara padha kumpul ing Majelis Kesehatan Donya.
Padha nganakake rapat lan nggawe keputusan.
Amarga dheweke sing kudune dadi badan pamrentahan birokrasi WHO.
Ana akèh bab sing bakal padha rembugan.
Nanging sing paling penting saka kabèh iki yaiku sing wis paling narik kawigatènku sajrone telung taun pungkasan, sakjatiné
luwih saka telung taun: sing diarani perjanjian pandemi.
Iku nduwé akèh jeneng. Akèh wong nyebut iku minangka kontrak pandemi, sing saktenané padha waé.
Lan esuk iki , aku nampa dokumen sing ngonfirmasi kecurigaanku.
Nanging, iki dokumen bocor. Durung dadi dokumen resmi.
Isih bisa waé owah, nanging aku mikir iki kabar apik tenan. Lan iki wis tak sadhar.
Wong-wong mau wis negosiasi persetujuan pandemi iki suwéné telung taun, lan isih durung rampung.
Perundingan durung nggayuh persetujuan babagan sing diarani "Sistem Akses Patogen lan Bagi Hasil Manfaat" (PABS).
Aku ngerti menawa iki ora bakal ana tegesé kanggo wong-wong sing durung tau krungu bab iki, nanging kayane padha butuh paling
ora setaun maneh kanggo rembugan babagan aspek persetujuan iki.
Dadi, kowe ngerti, ing jero atiku aku lagi nari-nari seneng amarga kita bisa uga entuk setaun maneh kanggo
nerangake marang wong-wong apa sejatine persetujuan iki.
Durung rampung nganti pancen rampung. Lan durung rampung saiki!
Kaya sing diomongake, "Durung rampung."
Lan negosiasi-negosiasi iki wis digambarke kanthi salah banget, nganti mbingungake lan nyasabake akèh wong.
Muga-muga kita bisa nerangake babagan iki.
Nanging saiki aku optimis kanthi ati-ati manawa padha butuh setaun maneh kanggo ngrampungake pakaryan kasebut.
Lan taun iki, kita bakal bisa mbukak apa sing sejatine padha lakoni.
Apik tenan. Apik tenan. Sampeyan ngerti, iku kabar apik.
Kowe maringi aku pangarep-arep. Aku luwih saka mung optimis kanthi ati-ati nalika krungu kuwi.
Nanging aku kepengin ngajak pamirsa sing bisa uga lagi kandha marang awake dhewe, 'Oke, iku kabar apik.'
Nanging aku kandha marang kowe, iku ora masalah, amarga tanggal 25 Januari, Trump wis nindakake tugase.
Dheweke teka lan ngluwari kita saka WHO. Supaya WHO bisa nindakake tugase.
Apa bedane kuwi? Amerika Serikat ora melu maneh. Kuwi ora mengaruhi aku. Kowe ngomong apa marang wong kaya ngono?
Ya, kuwi sing dikarepake supaya kowe pracaya.
Oke, aku bakal ngupaya sing paling apik supaya iki cetha banget, supaya wong sing durung tau krungu bab iki ora bingung.
Ana masalah liya sing kabèh wong kayane padha nglirwakake.
Lan kuwi ora ana gandhèngané karo apa sing lagi kita rembug, yaiku persetujuan pandemi.
Ana dokumen sing asalé saka taun 1969, yaiku Peraturan Kesehatan Internasional.
Amerika Serikat isih dadi anggota perjanjian iki.
Aku durung krungu Donald Trump utawa pamaréntahané ngomong siji tembung bab perjanjian iki.
Iki wis berlaku. Iki hukum internasional. Iki ngiket sacara hukum.
Lan ing tanggal 1 Juni 2024, amandemen diadopsi nalika Amerika Serikat melu, lan amandemen kasebut ditampa.
Lan ana tenggat wektu ing ngendi saben negara individu nduwé kasempatan kanggo nulis layang prasaja marang WHO lan kandha:
Ora, matur nuwun, kita nolak owah-owahan iki kanggo negara kita.
Kita bakal terus netepi Peraturan Kesehatan Internasional sing wis ana sadurunge owah-owahan iki.
Iku pancen bisa banget, amarga sawetara owah-owahan wis ditampa sawetara taun kepungkur.
Papat negara, Iran, Slowakia, Walanda, lan Selandia Anyar, nulis layang kaya ngono lan kandha, "Ora, matur nuwun."
Mula saka iku, tenggat wektu kanggo panolakan yaiku 19 Juli 2025.
Lan kowe ngerti, ora ana sing ngomong bab iki amarga, sejujure, perjanjian pandemi sing dirembug
ing minggu pungkasan Mei iku dadi prioritas saiki.
Nanging wong Amerika padha wuta lan tuli marang kasunyatan yèn kita isih adoh saka metu saka kahanan sing angel.
Apa WHO iku badan global sing ngetrapake aturan-aturan International Health Regulations kanthi rinci?
Ya, aku bakal nggunakake tembungmu lan mung ngowahi sethithik.
Monggo!
Padha kepengin katon minangka panguwasa sing mimpin lan nyelarasake.
Ya.
Aku benci nindakake iki, nanging aku bakal ngidini awakku dhewe seneng-seneng sethithik karo kowe.
Oke. Sapa waé sing pancen wis maca Peraturan Kesehatan Internasional, angkat tangan.
Oke. Iki dokumen sing dawa. Umume wong durung maca.
Iku ora kaya sing dipikirake wong-wong.
Lan aku bakal nyoba nyimpulake.
Iki minangka persetujuan internasional sing sejatine netepake sawetara standar.
Lan bangsa-bangsa nduwé tujuan sing wis disepakati kanggo digayuh.
Nanging sing pancen penting yaiku ing tingkat lokal ing negaramu, bisa uga ing nagara
bagian, provinsi, kabupaten, utawa kotamadya.
Undhang-undhang lokal sing wis nyebabake masalah sajrone limang taun kepungkur.
Ora kaya ngono yen Direktur Jenderal WHO bisa maringi prentah marang sembarang negara supaya ngetokake
mandat utawa ngetrapake lockdown utawa apa wae sing padha. Dheweke mung maringi rekomendasi.
Lan para tiran sing kudu sampeyan adhepi ing tingkat lokal, ora preduli tingkat apa kuwi... Lan biasane pancen banget lokal.
Amarga sapa waé sing ngetuk lawangmu utawa nyegah kowe lunga kerja, lelungan, utawa urip
sakarepmu, mesthi ora bakal nganggo lencana WHO.
Ana wong-wong ing lokasi sing ngetrapake lan ngetokake peraturan darurat lokal.
Dadi masalahé lokal. Lan gumantung ing panggonanmu manggon.
Ana crita medeni nalika kowe maca undhang-undhang ing Singapura utawa Western Australia utawa Kanada, utawa...
Kowe ngerti, aku maca babagan undang-undang ing South Carolina sing ngagetake aku amarga isih ana.
Iku nyatakake manawa dhokter ing kahanan darurat bisa kelangan lisensi yen ora nulungi ngatur vaksinasi lan sapiturute.
Lan kowe ngerti, kuwi sing diomongake undang-undang. Aku tansah mikir yen asosiasi
medis sing nggawe urip angel kanggo kabeh wong.
Nanging yen sampeyan ora ngerti Peraturan Kesehatan Internasional lan uga ora ngerti undang-undang, statut, lan
peraturan lokal, mula saben wong sing wis ngomong babagan iki, kanthi jujur, wis nyebarake informasi sing salah.
Dadi, apa sampeyan bakal ngomong yèn undang-undang lan peraturan lokal pancèn kena pengaruh lan ana
gandhèngané karo Peraturan Kesehatan Internasional?
Iki minangka pedoman, lan padha nyoba nggayuh tujuan-tujuan iki, lan pungkasane, iki kelakon ing saben tingkat pamaréntahan.
Kowe wis ngalami iki bola-bali: kowe menyang departemen pamaréntah lan nyoba tumindak marang wong-wong mau, lan padha kandha:
Oh, nyuwun pangapunten, iku prakara kanggo departemen liyane.
Lan banjur kowe menyang departemen kuwi lan padha kandha, "Oh ora, nyuwun pangapunten, iku tanggung jawab departemen kuwi."
Padha meksa kowe. Padha kepengin nyalahake wong liya kabeh, nanging ora gelem nyalahake awake dhewe.
Dadi, apa sejatine Peraturan Kesehatan Internasional iki, lan aku bakal nyoba menehi gambaran sing cekak
banget, amarga kita bisa lungguh kene pirang-pirang dina.
Iki sawijining persetujuan antarané negara-negara kanggo nglaporake yèn ana apa-apa sing kedadeyan ing
nagara kita, sawijining wabah, sawijining masalah.
Lan sakwise padha nemokake soko, padha kudu wis duwe fasilitas kanggo langsung ngandhani WHO.
Lan banjur WHO kudu nyebarake pesen kasebut marang kabeh wong ing saindenging jagad.
Iki fungsi inti saka Peraturan Kesehatan Internasional.
Lan ing saben negara, aturan sing ngatur pengawasan iki bisa banget drakonik.
Dadi negara-negara sugih wis ngentekake milyaran dolar, miturut panemuku, kanthi ngapusi, kanthi
nggunakake metode PCR kanggo ngontrol peternakan unggas.
Utawa peternakan susu utawa pabrik pangolahan limbah padatan, kanggo nggoleki masalah lan
saéngga nyebarake rasa wedi (kanthi semboyan):
Ya Allah, ana wabah maneh, lan kowe kabeh bakal mati.
Lan alesan negosiasi iki yaiku amarga negara-negara miskin ing saindenging jagad ora duwe dhuwit kanggo nindakake kuwi.
Lan persetujuan-persetujuan kasebut dirancang kanggo njupuk dhuwit saka negara-negara sugih lan organisasi-organisasi, kaya
Bank Dunia lan sapiturute, banjur nyalurake dhuwit mau menyang negara-negara miskin iki supaya
padha bisa nggoleki patogen-patogen sing medeni kuwi.
Amarga yen padha nemokake patogen sing medeni, padha bakal kepengin nuduhake marang wong liya.
Iku sing wis tak sebut, yaiku "Sistem Akses Patogen lan Bagi Hasil Manfaat" .
Padha kepengin ngedegake jaringan global iki kanggo nggoleki patogen sing ora mesthi nyebabake masalah.
Istilah sing digunakake yaiku "patogen sing nduwèni potensi pandemi".
Lan aku nerjemahake iki kanthi nambah P siji maneh: "Patogen sing nduwèni potensi bathi pandemi".
Yen padha nggabungake menyang sistem PABS sing terorganisir iki lan nerusake informasi genetik, lan ana perusahaan sing kepengin
ngasilake tes utawa obat utawa agen suntik liyane – aku nolak nyebut kuwi vaksin – mula dhuwit sing wis ditemtokake ing kontrak,
sing bisa digunakake kanggo tuku agen-agen iki, bakal mili.
Maksudku, padha ngomongake bab akèh produk iki sing bisa waé dilebokake ing cadangan nasional minangka persiapan
kanggo nyebarake rasa wedi ing antaramu ing mangsa ngarep.
Iku pancen inti saka negosiasi iki.
Iku sisih bisnisé: "Yen kita bisa nemokake apa waé kanggo medeni wong, kita bisa entuk
akèh dhuwit saka kuwi, sanajan ora ana wabah."
Ya, aku uga wis ngomong babagan PREP-ACT, , ing Amerika Serikat.
Saiki kita ora pengin mlebu rincian babagan kuwi, nanging aku seneng ngomong karo sapa wae babagan kuwi.
Nanging, ing gegayutan karo Undhang-Undhang PREP, langkah-langkah keamanan uga lagi dibahas.
Lan mung kanggo nggawe iki nyata:
Amerika Serikat wis nyisihaké telung setengah milyar dolar saben taun kanggo tuku produk sing bakal
ditambahaké ing cadangan nasional nalika ana kahanan darurat.
Apa sing persis dituku lan disimpen iku informasi rahasia banget amarga iku babagan keamanan nasional.
Nanging anggaran sing kita gunakake kanggo tuku produk kanggo nyimpen persediaan padha gedhene karo sakabehe anggaran WHO.
Apa sing dadi tujuane WHO karo perjanjian pandemi sejatine padha karo sing wis kelakon karo
Konvensi Bingkai PBB babagan Owah-owahan Iklim.
Kowe kudu bali menyang taun 1992. Lan saben taun, kabèh negara ing donya sing wis sarujuk marang iki – liwat Perserikatan
Bangsa-Bangsa – padha kumpul ing Konferensi Para Pihak (COP).
Iku wis dadi karusakan investasi milyar dolar.
Lan kuwi sing digoleki WHO kanggo ngadegake kesiapsiagaan pandemi, pencegahan, lan tanggapan.
Dheweke kepengin nggawe birokrasi anyar sakabehe sing fokus nyegah pandemi sabanjure kanthi nggoleki
patogen sing saiki durung nyebabake masalah nanging mung nduweni potensi kanggo nindakake kuwi.
Iki digawa menyang laboratorium, dianalisis, banjur kontrak-kontrak disebarake supaya produk ana ing
stok lan bisa diprodhuksi ing endi wae ing donya.
Padha kepéngin ana distribusi global babagan sarana produksi.
Padha kepengin ngawasi jaringan logistik lan distribusi, lan padha duwe mekanisme pembiayaan sing terkoordinasi kanggo
ngalirake milyaran lan bisa uga triliunan dolar kanggo produksi produk... sing miturut panemuku iku
senjata biologis sing arep digunakake kanggo nyerang wong.
Tes-tes kasebut dipalsukake. Obat-obatan kasebut nyebabake luwih akeh cilaka.
Mung pikirna remdesivir, sing luwih nimbulake cilaka tinimbang manfaat.
Lan sing diarani vaksin, platform mRNA, iku senjata biologis sing dirancang kanggo ngrusak
kesehatan wong. Ora ana sing ngomong bab kuwi.
Pitakonané: pinten dhuwit sing bisa kitaasilaké kanggo maringi kontrak marang kanca-kanca kita ing
saindenging donya? Aku wis nyebut kuwi OPEC anyar.
Iku dudu negara-negara sing ngasilake lan ngekspor minyak.
Iki organisasi perusahaan darurat pandemi.
Iki bisnis kriminal kaya mafia sing korup, kebak konflik kapentingan sing saben uwong diarep-arep melu mlebu.
Lan padha kabeh kepengin mlebu kontrak amarga padha kepengin entuk bagéan saka kue.
Lan sampeyan ngomong yèn kabèh industri owah-owahan iklim kuwi sejatine dadi modhèl sing arep ditiru?
Ya, sakjatiné. Maksudku, dudu teori owah-owahan iklim, nanging gagasan yèn kowe kudu wedi, banget wedi.
Kita ora duwe bukti. Kita wis ngupaya nglawan iki suwene 30 taun, lan kahanane saya parah.
Wenehana kita dhuwit luwih akeh, ya? Saiki iki wis dadi kekacauan sing regane triliunan dolar, kowe ngerti.
Lan model iki kanggo mbangun birokrasi sing nganakake rapat sapisan saben taun, nampa sumbangan saka
negara-negara, lan sapiturute. Iki gagasan konvensi kerangka.
Lan, kowe ngerti, ing taun 2021, nalika padha miwiti perjanjian pandemi, padha kandha:
Dadi, kita bakal butuh 33 milyar dolar saben taun.
Oke, aku mbatalake kuwi. Bisa uga 31, nanging jumlahé ana ing kisaran 30 milyar dolar.
Oke. Kabeh anggaran WHO watara telung setengah milyar, sing akèh dhuwit, nanging kita lagi
ngomong bab sepuluh kaping saka jumlah kuwi.
Lan mung Amerika Serikat waé ngentekake jumlah iki kanggo tuku produk saka perusahaan farmasi.
Dadi, vaksin, obat-obatan, lan apa wae sing kok tuku, simpen wae akeh-akeh.
Ora perlu ngumumake kahanan darurat lan meksa wong njupuk produk-produk kasebut. Amarga iku aliran tanpa entek, ta?
Yen sampeyan tau kerja ing ritel, sampeyan ngerti yen produk duwe kadaluwarsa.
Dadi sampeyan ngasilake sawetara vaksin sing kadaluwarsa sawisé limang taun.
Utawa kapan wae tanggal kadaluwarsane, kowe kudu nggawe sing anyar.
Lan salami wis diputusake kanthi meneng yen kita kudu duwe iki lan iku ing stok, iku bisnis
korup sing bisa digunakake kanggo ngasilake dhuwit.
Sampeyan njaluk marang wong-wong sing wis maca dokumen Peraturan Kesehatan Internasional supaya ngangkat tangan.
Piye kamungkinan karo pamaréntah kita dhéwé?
Kepiye karo wong-wong ing otoritas kesehatan lan CDC?
Apa wong-wong iki maca iki? Apa padha ngerti bab iki?
Mesthi ana wong ing birokrasi sing ngerti bab iki amarga padha melu ing negosiasi.
Mbok menawa isih ana ing administrasi, mbok menawa ora.
Intine saka kabeh iki yaiku, "Apa ana kesempatan kanggo komentar umum?"
Nganti saiki, WHO pungkasan nerbitake versi resmi persetujuan pandemi tanggal 27 Mei 2024.
Miturut aturané dhéwé, WHO kudu nyedhiyakake kabèh dokumen sing bakal dibahas ing rapat sing
diwiwiti tanggal 19 Mei enem minggu sadurungé rapat.
Nah, dina iki tanggal 10 Mei, lan kita meh tekan.
Aku wis nampa versi bocoran, nanging ora ana siji wae dokumen sing lagi kita omongake ing kene
sing wis diterbitake supaya bisa dibahas wong liya.
Lan katoné kaya padha kepéngin nampilaké pagelaran teater.
Ana sawetara istilah sing pengin tak jelasake banget-banget marang wong-wong babagan persetujuan kasebut.
Akeh wong nyebut iku kontrak pandemi. Sacara resmi, iku persetujuan pandemi.
Kaloro tembung iku ora apa-apa. Kowe ora perlu kesusu bab kuwi.
Watara sasi kepungkur, para negosiator tekan titik ing ngendi padha kandha:
Oke, kabeh sorotan lan teks sakabehe dokumen iku ijo, sing artine kita sarujuk karo iku.
Dadi padha nggayuh persetujuan, nanging persetujuan iki nundha lampiran sing penting banget babagan "Sistem
Akses lan Bagi Hasil kanggo Patogen" nganti wektu sabanjure.
Dadi kowe wis sarujuk ing akèh bab, nanging kowe uga ngerti yèn durung rampung.
Sanajan mangkono, padha bakal nggawe katon kaya kita kabeh bisa seneng banget, amarga "kabeh sarujuk".
Lan padha bakal mbentuk kelompok kerja kanggo nerangake masalah sing paling kontroversial ing taun ngarep.
Lan ayo tak jelasake sethithik babagan kepiye iki bisa kelakon.
Yen kowe bali sawetara taun kepungkur lan kelingan kepiye Omicron mlebu ing kesadaran kita.
Ya.
Nalika Afrika Kidul lan Botswana ngenali apa sing diklaim minangka varian anyar sing banget, banget beda lan
dijenengi Omicron, padha nyerahake urutan genetik marang donya.
Padha ora seneng nalika Pfizer lan Moderna nggunakake iki kanggo ngasilake produk booster lan padha ora nampa dhuwit apa-apa.
Hak kekayaan intelektualé, sing wis diidentifikasi lan disedhiyakaké marang donya,
ngasilaké akèh dhuwit kanggo Pfizer lan Moderna.
Dadi padha maringi akses marang patogen, nanging bathi ora diwenehake marang dheweke.
Lan kuwi pancen inti saka kabeh iki. Negara-negara sugih lan kabeh perusahaan farmasi kepengin ngentekake milyaran paun.
Padha kepengin supaya kabèh negara sing relatif mlarat ngentekake milyaran dolar kanggo nggoleki patogen gedhé lan
medeni sabanjuré lan nyerahake marang wong-wong mau supaya bisa diowahi dadi produk kanggo ngasilake akèh dhuwit.
Lan inti perselisihan yaiku: Apa sing bakal kita entuk minangka ganti?
Lan kuwi titik ing ngendi dheweke isih kesangkut karo sistem PABS iki.
Dadi aku optimis kanthi ati-ati. Kita kudu ngenteni lan ndeleng apa sing bakal kelakon.
Nanging aku mikir aku pengin maringi pangerten marang wong-wong babagan apa sing
kamungkinan bakal dadi produksi teater sing mbingungake.
Padha kepengin ngelus-ngelus punggungé dhéwé amarga wis nindakake tugase kanthi apik.
Nanging wis telung taun padha kandha manawa ora ana sing disetujoni nganti kabèh wis disetujoni.
Ya, kayane alesan utama saka negosiasi iki yaiku amarga negara-negara sing luwih mlarat wis kandha,
'Hei, kita ora bakal menehi sampeyan akses menyang patogen kita kajaba sampeyan nuduhake bathi.'
Lan sistem PABS, lampirané, malah kayane ora kasedhiya.
Padha ngrancang rembugan paling ora setaun.
Lan mbok menawa ing Majelis kaping 79 ing taun 2026, yen padha sarujuk karo lampirané,
negara-negara bisa waé nandatangani lan melu gabung.
Kanggo wong anyar sing durung tau krungu bab iki sadurunge, aku bakal nerangake masalah sing saktenane.
Wong-wong iki ora duwe siji tembung, ora siji tembung bab: 'Hei, enteni sedhela, nggunakake
metode PCR minangka tes diagnostik iku penipuan.'
Lan barang-barang kaya remdesivir ora mbantu, malah ngrusak lan matèni yuta-yuta wong.
Ventilator iku crita medeni, lan suntikan iku pandemi anyar; efek samping sing ora dikarepake
saka suntikan saiki pancen dadi pandemi global.
Apa iki ta? Kowe kabeh padha mikir apa?
Lan mulane padha ora ngidini komentar umum lan diskusi babagan topik iki.
Pas tenan. Bener tenan.
Dadi apa sing padha sinau ing taun 2021, nalika padha ngenalake vaksinasi, yaiku manawa industri farmasi ora cukup gedhe.
Lan WHO pancen kolaborasi sakabehe karo industri farmasi. Iku minangka departemen pemasaran.
Iku nuduhake sepira liciké wong-wong iki. Nanging aku ati-ati.
Aku ngerti manawa definisi istilah ing persetujuan pandemi iki kalebu frasa "produk pandemi
sing relevan lan ana gandhengane karo kesehatan".
Oke, nanging kowe ora tenan nemtokake kuwi.
Sampeyan nyebut persetujuan babagan 'Peraturan Kesehatan Internasional'. Lan iku wis ana wiwit tanggal 1 Juni 2024.
Lan iki sejatine nyakup kabèh produk farmasi.
Ora ana jamu, vitamin, mineral, obat homeopati, utawa apa wae kaya ngono.
Iki nyakup obat-obatan lan piranti diagnostik sing sejatine palsu, piranti kaya ventilator
lan sapiturute, uga produk biologi kaya vaksin.
Nanging padha uga wis nambah terapi sel lan terapi gen.
Amarga dheweke ora nyedhiyakake pranala, kowe kudu nggoleki dhewe. Sing sejatine padha nindakake yaiku...
Iki kalebu kejahatan terorganisir kanggo mbiayai pambentukan Big Pharma ing saindenging jagad kanggo nggoleki patogen
sing ora mesthi nyebabake masalah lan digawe katon medeni banget, nanging duwe potensi nyebabake pandemi.
Banjur padha nggawa iki menyang jaringan laboratoriumé, nindakake apa waé sing ditindakake ing laboratorium, lan
ngowahi dadi produk sing bisa ditandatangani dening negara-negara kanthi tenang kanggo nambah cadangané.
Lan kuwi bisa digunakake kanggo ngasilake pendapatan, sanajan ora ana pandemi utawa wabah utawa apa wae sing padha.
(Miturut semboyan:) "Oh, kita kudu siyap."
Aku kepengin weruh apa mengko padha bakal bisa ngontrol kabeh lan ora ana presiden Afrika nakal sing duwe laboratorium dhewe.
Sing nindakake tes dhéwé lan nemokaké yèn, ya, kowé ngerti...
Sampeyan iku wong optimis, lan aku uga wong optimis. Nanging aku bakal nggawa sawetara kasunyatan menyang iki.
Sayange, akèh saka para presiden iki wis ora ana maneh.
Persis.
Saiki lebokna awakmu ing posisi kepala nagara diktator saka salah siji negara iki.
Padha ngalami masalah nalika Covid, nalika padha kepengin ngetrapake syarat vaksinasi, padha
nyadari, "Oh, kita ora duwe apa-apa ing rak."
Padha ora duwe kapasitas produksi.
Dheweke ora duwe dhuwit kanggo entuk kontrak-kontrak kasebut.
Ana kapasitas produksi sing kurang, panyimpenan adhem, lan sapiturute.
Padha sinau yèn pancèn angel banget mewajibaké produk sing saiki ora ana ing stok.
Oke, lan kuwi ora kena kelakon maneh. Sampeyan kudu nyiapake pasokan supaya tansah kasedhiya kapan wae.
Yen padha kepengin meksa kersané marang rakyaté dhéwé, WHO bakal siap ing wektu sing pas karo kabèh produk sing dibutuhaké
kanggo ngetrapaké mandat-mandat iki ing tingkat lokal.
Ora kaya WHO bakal meksa tiran lokal supaya nindakake iki.
Iki bakal nggawe kabeh luwih gampang lan sampeyan bakal entuk manfaat saka iki. Bédané alus nanging gedhé banget:
Iki para pamimpin lokalmu, birokrat lokalmu, pejabat kesehatan lan dhokter lan sapa wae sing isih pracaya yen
jawaban kanggo penyakit menular, sawisé wabah wis kelakon, yaiku senjata biologi mRNA. Enteni sedhela!
Ya wis, aku optimis. Lan aku optimis kanthi ati-ati amarga aku ora seneng nebak-nebak lan ora seneng prédhiksi masa depan.
Nanging, dokumen-dokumen kasebut kayane nuduhake yen kita bisa uga butuh setaun maneh
sadurunge padha bisa ngrampungake persetujuan PABS iki.
Lan sing kudu kita lakoni yaiku terus tekun lan mbukak produk-produk iki kaya apa
sejatine. Produk-produk iki yaiku senjata biologis.
Kenapa kok padha nandatangani persetujuan kanggo ngasilake luwih akeh tes, piranti, obat, lan mRNA palsu?
Iku ala, lan ora kanggo alasan kesehatan! Iku kanggo redistribusi kekayaan.
Lan aku mikir mbok menawa kita bisa nerangake luwih cetha sajrone setaun maneh sadurunge padha nutup kasusé.
Yen mangkono, aku yakin kontrakku ing sinetron wis diperpanjang kanggo musim sabanjure.
Kowe ngerti, aku wis muak karo WHO.
Nanging katoné padha durung rampung rembugan bab lampiran babagan 'akses marang patogen lan distribusi manfaat'.
Lan kita kudu nggawe supaya padha ora bisa nindakake kuwi maneh.
Bener. Sampeyan kandha yen bab pungkasan sing sampeyan kepengin yaiku diskusi umum babagan kabeh iki.
Lan aku bakal takon, yen para panguwasa ing donya, lan kabèh padha katon ndhukung bab iki...
Coba delok wae tanggapan marang pandemi Covid!
Yen pancen padha kepengin persetujuan iki, kenapa prosesé dawa banget? Kenapa WHO butuh wektu akèh banget kanggo iki?
Aku ora mikir dheweke pengin ngenteni setaun maneh.
Kowe pengin ngurus iki saiki, ta?
Padha nyoba. Nanging intine pancen kaya ngono.
Aku mung bakal mbaleni apa sing wis tak ucapake.
Negara-negara ing donya sing relatif mlarat dipaksa dening negara-negara sugih kanggo
mbuwang milyaran dolar kanggo nggoleki patogen.
Ana keragaman hayati sing gedhe ing wewengkon Amazon lan ing alas ing kidul Sahara lan ing endi-endi.
Saiki negara-negara miskin diarep-arep ngentekake dhuwit akèh banget kanggo nggoleki patogen lan ngetesé.
Supaya padha bisa nglebokake informasi anyar iki menyang jaringan laboratorium iki.
Supaya perusahaan farmasi bisa entuk dhuwit luwih akeh.
Maksudku, tes-tes kuwi waé wis nggawe milyarder.
Nah, argumentasié: 'Yen kowe péngin kita nindakake kuwi, kowe kudu mbayar.' Amarga padha ora nduwé dhuwit kanggo kuwi.
Lan yen kita menehi marang kowe, kowe kudu mbagi bathi. Lan ing kono padha ngadhepi dilema:
Hei, enteni sedhela, piye carane kita bakal nglacak iki, kowe utang apa marang kita, lan kontrak-kontrake kaya piye?
Lan nalika ana 193 pihak sing nggayuh persetujuan, lan saben wong kepengin entuk sepotong kue, angel nyukupi
kepinginan saben wong kanggo entuk bathi saka lara wong liya.
Saliyane kuwi, perusahaan farmasi ora gelem ngeculake kendali.
Dianggep manawa negara-negara sing relatif mlarat nduwèni keragaman hayati iki, sing bisa
diowahi dadi akèh dhuwit déning Big Pharma.
Iki asalé saka konvènsi taun 1992 ing ngendi akses marang sumber daya biologi iki dianggep minangka sumber daya nasional.
Kaya sing wis kelakon sadurunge karo tanduran obat lan barang-barang sing padha, nalika perusahaan farmasi teka lan
ngrebut kawruh pribumi babagan panggunaan tanduran obat kanggo ngembangake obat lan ngasilake yuta-yuta lan milyar-milyar dolar.
Lan wong pribumi sing nduwèni kawruh nampa tumpukan gedhé 'ora ana apa-apa'.
Ya, padha wis sinau saka iku, lan kuwi ora amarga para negosiator saka negara-negara Afrika
sarujuk karo kowe lan aku. Padha ora sarujuk.
Kapentingan finansialé padha karo kapentingan perusahaan farmasi, sing duwé kapentingan dhéwé sing cetha.
Lan WHO kepengin bisa memfasilitasi logistik distribusi, yaiku kanggo ngrampungake, ngatur, lan nyetujoni kontrak.
Kanthi tembung liya, padha kepengin melu ing aliran dhuwit.
Lan padha nggawe birokrasi anyar sakabehe, Konferensi Para Pihak , sing meh padha karo sing wis ditindakake
ing Konvensi Kerangka Kerja Perserikatan Bangsa-Bangsa babagan Owah-owahan Iklim. Iki edan!
Nalika sampeyan kandha yen sampeyan pengin melu aliran dhuwit, aku krungu kaya sampeyan pengin menehi sogokan
paling gedhe ing kene supaya sampeyan bisa entuk prasyarat sing dibutuhake kanggo mlebu kontrak.
Padha kepengin nyepetake proses regulasi supaya produk anyar langsung disetujoni lan dilebokake ing peredaran.
Padha kepengin mekanisme finansial koordinasi iki, sing wis disahake ing amandemen taun kepungkur marang Peraturan
Kesehatan Internasional, ing ngendi Amerika Serikat melu.
Aku durung krungu kabar apa-apa saka Donald Trump babagan iki.
Yen ana sapa waé saka Amerika Serikat sing ngrungokaké, tulung ngangkat masalah iki! –
Nyuwun pangapunten, Presiden Trump, panjenengan nduwé wektu nganti 19 Juli kanggo ngirim layang marang WHO
sing nolak amandemen Peraturan Kesehatan Internasional.
Ya, salah siji peraturan pelaksanaan, dhèwèké ngajokaké – menariké karo tenggat wektu enem wulan, sing artiné tenggat
WHO bakal kliwat tanggal 19 Juli sadurungé tenggat peraturan.
Sanajan sadurunge Marco Rubio dadi Sekretaris Negara, dhèwèké wis maringi dhawuh marang Kementerian Luar Negeri supaya mènèhi
panilaian utawa mènèhi panilaian manèh marang kabèh prajanjen internasional kita lan bali
karo rekomendasi apa kita kudu mundur utawa tetep.
Lan rekomendasi-rekomendasi iki mung bakal diterbitake sawisé 19 Juli?
Yen padha butuh 180 dina kabeh.
Amarga, kaya sing kowe ngerti, dhèwèké mung njabat wiwit tanggal 20 Januari. Lan tanggal 19 mesthi waé sadurungé kuwi.
Sakjane, Amerika Serikat ora peduli apa kita dadi pihak ing perjanjian internasional iki kapan wae utawa ora.
Yen padha mutusaké mundur saka prajanjen internasional, padha mung lunga lan ora peduli apa sing bakal ditindakake.
Nanging kaya kahanané saiki, kita kalebu pihak sing nandatangani Peraturan Kesehatan Internasional.
Lan amandemen sing wis disahake nggawe mekanisme pembiayaan sing bisa potensial ngalirake milyaran dolar
menyang produksi senjata biologis ing saindenging jagad.
Lan iki saingan langsung karo telung setengah milyar dolar sing saben taun dialokasikake déning Kementerian Pertahanan
kita kanggo nyakup kabèh produk iki ing persediaan kita.
Apa kita lagi nggawe lomba senjata biologis anyar ing kene, sing dimodelake saka Perang Dingin?
Ya, perusahaan farmasi ora peduli bab kuwi.
Sampeyan bakal mlebu kontrak karo Departemen Pertahanan Amerika Serikat.
Lan padha bakal nandatangani kontrak karo sistem PABS saka WHO. Apa waé, padha menang.
Lan kowe ngerti, kuwi mesthi kaya ngono. Kowe nglawan sisih iki karo sisih kuwi.
Nanging wong-wong sing meksa kuwi bakal menang ing kahanan apa wae.
Kajaba yen kita dadi luwih wicaksana lan mbales.
Lan, kaya sing tak kandhakake, aku optimis kanthi ati-ati manawa kita bakal terus nduwé wektu kanggo mbukak bebener sing prasaja.
Yèn produk-produk iki, sing wis digunakaké déning industri farmasi sajrone limang taun pungkasan, diagnosa palsu, piranti
sing matèni wong, produk kaya Remdesivir lan liya-liyané, lan platform mRNA, ora kalebu produk
kesehatan. Kuwi kabèh produk kanggo ngasilaké bathi.
Padha mung njupuk wong sing sehat banjur digawe dadi wong mati utawa dadi pelanggan
seumur urip amarga padha nglarani wong-wong mau.
Akeh wong ing pamirsa sampeyan mbok menawa wis ngerti iki.
Nanging kowe ngerti, para negosiator wis nglirwakake apa sing wis kita kabeh pahami. Dheweke ora pengin krungu kuwi.
Ora ana siji wae sing duwe keberanian kanggo ngadeg ing ruang negosiasi lan ngomong:
Nyuwun pangapunten, apa sing sejatine kita lakoni ing kene? Produk-produk iki ora mbiyantu.
Lan nalika sampeyan tuku kanthi jumlah gedhe lan mbuwang milyaran dolar, sampeyan
ngalihake dhuwit saka kesempatan sing luwih apik.
Kepiye yen wong-wong nduwé vitamin C, vitamin A, vitamin D, mineral, jamu, lan obat homeopati, lan tingkat
kesehatan ing saindenging donya mundhak supaya wong-wong luwih ora gampang kena masalah-masalah iki?
Ora, ora, ora, ora! Kita ora pengin ngomong bab kuwi. Kita ora bisa entuk dhuwit saka kuwi!
Lan kowe ngerti, kuwi sing saktenane lagi kita adhepi.
Lan akèh wong sing ngerti kuwi. Nanging nalika kita ngomong bab apa sing saktenane ana ing
dokumen iki, aku bakal nyoba nerangake kanthi cetha:
Iku pancen sawijining bisnis. Wiwit biyen wis kaya ngono.
Masalah lokal karo dewan kutha sampeyan, otoritas kesehatan sampeyan, provinsi
sampeyan, negara bagian sampeyan, negara sampeyan.
Iki panggonan-panggonan ing ngendi tirani kudu dibasmi saka undhang-undhang!
Kita lagi ngomong, umpama, babagan Undhang-Undhang PREP ing Amerika Serikat, sing nglindhungi wong-wong
sing nyebabake cilaka supaya ora bisa digugat. Kuwi pancen inti saka Undhang-Undhang PREP.
Lan iki maringi Sekretaris Kesehatan wewenang sing nggegirisi; wewenang tanpa wates lan tanpa
watesan kanggo netepake, mung amarga dhèwèké kandha:
Ya, kahanan darurat bisa muncul ing mangsa ngarep.
Lan iki sing bakal kita gunakake kanggo nglawan iki. Ora perlu disetujoni dening FDA.
Ora perlu disetujoni kanggo panggunaan darurat. Bisa dadi produk eksperimen.
Lan salawase organisasi tartamtu iki, rumah sakit, dhokter, utawa sapa waé, nggunakake sing tak tentokaké,
ora ana sing bisa nuntut wong-wong mau yèn kowé cilaka.
Ya, aku kerja ing Amerika Serikat. Wong-wong bisa ngerti luwih lengkap babagan iki ing repealtheprepact.com.
Aku wis nyusun notsafeandnoteffective.com, sing ngurusi suntikan.
Aku ngluncurake PCRfraud.com. Iku cetha, lan iku babagan tes PCR.
Lan aku uga nggawe maskcharade.com. Amarga topeng-topenge mung guyonan.
Lan yen wong-wong pengin sinau luwih lengkap bab perjanjian iki, padha bisa menyang rejectthetreaty.com.
Yen sampeyan kepengin sinau luwih lengkap babagan owah-owahan , sampeyan bisa ngunjungi rejecttheamendments.com.
Lan yen kowe pengin nelpon aku, kirim aku pesen teks, email, Signal, Telegram, WhatsApp utawa apa wae, nomerku 310-619-3055.
Aku pancen tenanan bab kabeh iki.
Wong-wong iki nyoba matèni wong. Wong-wong iki nyoba mèmbunuh.
Padha nyoba nyebabake cilaka nganggo produk-produk iki, sing padha ngaku bisa nylametake nyawa.
Lan padha kepengin tenan ngowahi mau dadi kabecikan umum sing umum.
Tegese tembung utawa frasa iki kurang luwih kaya udara, oksigen, utawa cahya srengenge.
Ana akèh banget nganti kowe bisa entuk kabèh sing tau kowe kepéngin.
Kowe nggunakake istilah iki kanthi harfiah.
Sampeyan wis ngandhakake manawa ing pertengahan taun 2021, negara-negara miskin nandhang apartheid vaksin.
Kabeh negara sugih mesthi wis cepet-cepet njupuk kabeh suntikan sing apik tenan iki.
Saiki kita butuh kapasitas produksi sing akeh banget ing saindenging jagad nganti jagad
kebanjiran obat-obatan, piranti, diagnostik, lan suntikan.
Oh, kowe pengin mRNA liyane? Pira sing kowe karepake?
Kowe ngerti, kuwi langsung metu saka jalur produksi. Iku edan.
Ya, bener. Iki pembasmian skala gedhe.
Padha ora kepengin negara-negara sing ora melu program iki, amarga banjur kita bakal weruh bukti yèn wong-wong ing kana ora mati
amarga vaksinasi yèn padha ora nampa. Iki babagan nyuda populasi.
Nah, James, kayane warga biasa kudu ngerti bab iki, melu aktif, lan tumindak.
Wates wektu kanggo nolak amandemen taun kepungkur marang Peraturan Kesehatan Internasional bakal kadaluwarsa ing Juli.
Iku pancen penting banget. Sampeyan uga ngomong yen lagi ngadani pertunjukan.
Pungkasané, padha bakal ngomong lan tenanan nyurung persetujuan pandemi iki maju.
Nanging kita kudu miwiti rembugan. Kita kudu nganakake debat sing mbukak.
Dadi kita wis siyap kanggo kuwi. Kanthi mangkono, kita bisa mbahas nalika serbuan media teka.
Padha mesthine bakal ngomong yèn Majelis Kesehatan Donya bakal nampa persetujuan kasebut.
Nanging, persetujuan kasebut nyatakake manawa ora bisa ditandatangani nganti lampiran PABS uga kalebu.
Iki dolanan pikiran. "Kita wis nampa, nanging kita ora bisa nandatangani. Sampeyan ketemu taun ngarep."
Lan yen kuwi pancen kedadeyan, aku ngerti yèn taun ngarep aku bakal ngentekake wektu kanggo nunjukake sepira
absurdé yèn ngentekake milyaran paun kanggo gawé senjata biologi kanggo nglarani wong. Kepiye carané?
Dadi, miturut panemuku sing optimistis, padha nggawe kahanan kanggo karusakané dhéwé, amarga yen wong-wong
wis ngerti apa sing padha lakoni, sapa waé sing wicaksana bisa weruh yèn WHO kudu sirna.
Apik tenan. Nah, yen mangkono, muga-muga kita bisa ngatur obrolan maneh amarga tenggat wektu Juli wis cedhak.
Kita bakal tetep sesambungan. Matur nuwun sanget, James Roguski, wis nyisihaké wektu kanggo ngobrol karo kita dina iki.
Matur nuwun!