۱۲۳۴۳۲۱ آیا می‌دانید اعتبار اجتماعی یا سیستم اعتبار اجتماعی چیست؟
این یک سیستم نظارت همه‌جانبه است که در آن دولت به‌طور کامل رفتار شهروندانش را جاسوسی می‌کند، برای آن امتیاز می‌افزاید یا
کم می‌کند و – بسته به «تراز» اعتبار اجتماعی‌شان – با شهروندان به‌صورت ترجیحی رفتار می‌کند یا آن‌ها را مجازات می‌کند.
این موضوع به‌ویژه در چین به‌خوبی شناخته شده است.
برای مثال، در سال ۲۰۱۸، SRF به‌طور انتقادی درباره پیامدهای سیستم اعتبارسنجی اجتماعی چین برای شهروندان گزارش داد.
در همان سال، یک نماینده مجلس در کنگره حزب چین بیانیه زیر را ایراد کرد:
من خواستار طیف گسترده‌ای از مجازات‌ها برای افرادی با اعتبار اجتماعی پایین هستم.
افرادی که این اعتبار را دارند باید آزادی حرکت‌شان از طریق روش‌های مختلف محدود شود.
چگونگی کارکرد این موضوع در عمل را می‌توان در مثال روزنامه‌نگار تحقیقی لیو هو دید که به‌خاطر نوشتن
مقاله‌ای درباره مقامات فاسد در فهرست سیاه قرار گرفت.
او تحت نظارت مداوم است، تقریباً دیگر نمی‌تواند شغلش را انجام دهد و دیگر قادر به رانندگی قطار یا خلبانی نیست.
لیو هو: «دیگر اجازه ندارم هتل رزرو کنم، ملک بخرم، شرکت ثبت کنم یا به‌عنوان نماینده قانونی یک سازمان خدمت کنم.»
اوضاع در جریان اصلی اکنون آرام شده است. پس از انتشارهای مختلف، هیچ اعتراض بزرگی رخ نداد.
چین دور است. در غرب دموکراتیک، چنین چیزی غیرقابل تصور است.
یا شاید نه؟ ۱۲۳۴۳۲۱
تقریباً هیچ‌کس گمان نمی‌برد که هم‌اکنون برنامه‌های مشخصی برای راه‌اندازی یک سیستم امتیازدهی
اعتباری اجتماعی در سراسر جهان در حال اجراست.
SRF و سایر رسانه‌های عمومی این واقعیت را به‌طور قاطع پنهان می‌کنند و بدین ترتیب جمعیت غربی را در احساس امنیت کاذب فرو می‌برند.
این برنامه‌ها چیستند؟ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
در سال ۲۰۱۹، گروهی از اعضای اندیشکده‌ها، سیاستمداران، رؤسای سابق دولت، دانشگاهیان و نمایندگان صنعت فناوری گرد هم آمدند و در سایهٔ
«پلاندمی» کرونا، اهداف مشخصی را برای تحول کل جهان تعیین کردند.
کتابی با عنوان «بازآفرینی جهان – عصر روشنگری جهانی» به‌عنوان نوعی سند کاری تهیه شد.
از جمله مشارکت‌کنندگان می‌توان به چهره‌های سرشناسی همچون اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، وینت سرف، به
اصطلاح «پدر اینترنت» و معاون رئیس گوگل، و رامو داموداران، رئیس طرح تأثیر آکادمیک سازمان ملل متحد، اشاره کرد.
این کتاب تحت عنوان «UN100» منتشر شد که ابتکاری از سوی سازمان ملل متحد برای گرامیداشت صدمین سالگرد آن در سال ۲۰۴۵ است.
با این حال، یک اندیشکدهٔ تأثیرگذار آمریکایی به نام «مجمع جهانی بوستون» در پسِ ماجرا دست داشت. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
کتاب مورد بحث درباره چیست؟
نویسندگان می‌نویسند که هوش مصنوعی پتانسیل زیادی برای تغییر زندگی ما دارد.
در عین حال، استفاده بی‌رویه از هوش مصنوعی پتانسیل زیادی برای سوءاستفاده دارد.
به همین دلیل است که ما به «قرارداد اجتماعی برای عصر هوش مصنوعی» نیاز داریم که باید در سراسر جهان اعمال شود
– فارغ از تنوع همه کشورها، گروه‌های قومی و فرهنگ‌ها.
Klagemauer.TV این قرارداد مشارکت را مورد تحلیل دقیقی قرار داده است.
قرارداد اجتماعی برای عصر هوش مصنوعی – کاربرد همه‌جانبه هوش مصنوعی
از برابری هوش مصنوعی تا خدای دیجیتال؟
۱۲۳۴۳۲۱ مقصد سفر در نخستین فصل کتاب آشکار می‌شود:
قرارداد اجتماعی برای عصر هوش مصنوعی بستری برای یک جامعه دموکراتیک هوشمند ایجاد می‌کند
این همچنین بر اساس توازن قوا بین دولت‌ها، کسب‌وکارها، جامعه مدنی، افراد و دستیارهای هوش مصنوعی است.
ایجاد چنین توازنی در قدرت هدفی بسیار بلندپروازانه است و مستلزم چیزی جز تغییر نظام جهانی نیست.
وضعیت سیاسی کنونی جهان را می‌توان به‌درستی نابرابری قدرت نامید، وضعیتی که در آن باشگاه‌های مخفی و اندیشکده‌ها
بدون هیچ‌گونه کنترل دموکراتیک دستورکار را تعیین می‌کنند.
به مستندهای Kla.TV با هشتگ #CFR نگاهی بیندازید.
با این حال، ابتکار UN100 دقیقاً همین سیاست را ادامه می‌دهد.
این امر از این واقعیت مشهود است که قرارداد اجتماعی برای عصر هوش مصنوعی نیز بدون کنترل دموکراتیک و
قطعاً بدون وکالت‌نامه از سوی مردم ایجاد شده است.
علاوه بر این، درست شنیدید: UN100 شامل دستیارهای هوش مصنوعی در «توازن قدرت» فرضی است!
به طور مشخص، این می‌تواند به معنای آن باشد که برای مثال، به هوش مصنوعی در فرایندهای سیاسی حق رأی داده شود.
بسیار بعید است که توازن قوای مذکور همچنان برقرار بماند.
به‌نظر می‌رسد بسیار محتمل‌تر باشد که این برابری گام اولی به سوی «خدای دیجیتال» بسیار مورد بحث باشد که
بشریت روزی مجبور خواهد شد تحت رهبری او تسلیم شود.
دموکراسی هوشمند
اصطلاح «دموکراسی هوشمند» که در بالا ذکر شده است، در سند UN100 تعریف بیشتری نشده است.
آیا این به شکلی از حکومت اشاره دارد که در آن هوش مصنوعی همیشه می‌داند چه چیزی برای جامعه بهترین است؟
این چندان دور از ذهن نیست. در سال ۲۰۱۷، کلوس شواب، بنیان‌گذار مجمع جهانی اقتصاد، با تحسین دربارهٔ این گفت
که فناوری‌های دیجیتال پیش‌بینی‌کننده به‌زودی می‌توانند انتخابات دموکراتیک را غیرضروری کنند.
«اما گام بعدی می‌تواند ورود به یک حالت تجویزی باشد، که یعنی دیگر نیازی به برگزاری انتخابات نیست چون می‌توانید از قبل پیش‌بینی کنید
و بعد می‌توانید بگویید "چرا به انتخابات نیاز داریم؟" چون می‌دانیم نتیجه چه خواهد بود.» و بعداً می‌توانید بگویید 'چرا
به انتخابات نیاز داریم؟' چون می‌دانیم نتیجه چه خواهد بود."
و در واقع، قرارداد اجتماعی بیان می‌دارد که جامعه مدنی باید تشویق شود تا با کمک ابزارهای هوش
مصنوعی پیش‌بینی‌کننده، آینده خود را برنامه‌ریزی کند.
افشای اجباری و جامع داده‌ها
به‌کارگیری جامع هوش مصنوعی همچنین نیازمند جمع‌آوری و تحلیل جامع داده‌ها است.
زیر عنوان «مدل حاکمیت هوش مصنوعی»، موارد زیر بیان شده است:
۱۲۳۴۳۲۱ «در قلب مدیریت هوش مصنوعی، مرکز ملی تصمیم‌گیری و داده‌ها (NDMD) قرار دارد.»
NDMD مقادیر زیادی داده مرتبط با ارائه خدمات عمومی و ارزیابی برنامه‌های عمومی و کارکنان
دولت را جمع‌آوری، ذخیره، تحلیل و استفاده می‌کند.
این «مقادیر عظیم داده» باید، البته، در دسترس قرار گیرند، و قرارداد اجتماعی نیز به این مسئله می‌پردازد:
۱۲۳۴۳۲۱ «افراد باید با ارائه اطلاعات شخصی مهم برای اهدافی مانند جمع‌آوری داده‌های سرشماری و
انتخاب مقامات عمومی، به خیر عمومی کمک کنند.»
بنابراین لازم است «اطلاعات شخصی مهم» را به یک اداره هوش مصنوعی ارائه دهید.
اینکه به هر شهروند جهان یک هویت دیجیتال داده شود، در این مقطع چندان تعجب‌آور نیست.
شایان ذکر است که ویژگی اجبار در سراسر قرارداد اجتماعی جاری است.
در صورتی که ذی‌نفعان به قرارداد اجتماعی پایبند نمانند، ائتلاف دموکراتیک برای حاکمیت دیجیتال مسئول خواهد بود.
این مرجع فراملّی قرار است به عنوان «یک مرجع جهانی برای اجرای قرارداد اجتماعی در عصر هوش مصنوعی» تشکیل شود.
پایداری و اهداف مجمع جهانی اقتصاد به‌عنوان مبنای تحلیل داده‌ها
توافق‌نامه مشارکت دو مدل برای جمع‌آوری و استفاده از این داده‌ها پیشنهاد می‌کند:
اولاً، روش اندازه‌گیری داده‌های دستورکار ۲۰۳۰ که به ۱۷ هدف به‌اصطلاح پایداری مرتبط است.
زیر هشتگ #Agenda2030، Kla.TV به روش‌های گوناگون مستند کرده است که چگونه این اهداف در واقع جهان را به شکلی نوین از بردگی می‌کشاند.
دوم اینکه، تعاریف ESG مجمع جهانی اقتصاد (WEF) باید مبنای تحلیل داده‌ها باشند.
ESG مخفف محیط‌زیست، اجتماعی و حاکمیت است.
مجمع جهانی اقتصاد یک اندیشکده با تمرکز باورنکردنی قدرت است که سیاست‌های بین‌المللی را تحت تأثیر قرار
می‌دهد، در حالی که از ساختارهای پارلمانی می‌گذرد.
شما می‌توانید اطلاعات بیشتری را در برنامه Kla.TV با عنوان «مجمع جهانی اقتصاد، بازنشستگی بزرگ و مغزهای متفکر
پشت آن – آیا در نهایت توطئه‌ای جهانی در کار است؟» بیابید.
نیکلاس ریمولدی، فعال حقوق مدنی سوئیسی و عضو جنبش اعتراضی ویروس کرونا MASS-VOLL، ادغام این اهداف را به شرح زیر ارزیابی می‌کند:
«با این حال، استفاده از معیارهای داده‌ای اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد و تعاریف ESG مجمع جهانی اقتصاد به‌عنوان مبنایی
برای تصمیمات سیاستی نشان می‌دهد که هوش مصنوعی و دستورالعمل‌های حاصل از آن به‌طور قوی با این اهداف جهانی خاص هم‌راستا هستند.»
با آموزش هوش مصنوعی بر روی معیارهای SDG و ESG، به‌طور ضمنی تعیین می‌شود که تنها این داده‌ها و
این اهداف به‌عنوان واقعی و مرتبط شناخته شوند.
دیدگاه‌های دیگر یا منابع داده‌ای جایگزین سپس کمتر قابل‌اعتماد یا نادرست تلقی می‌شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ نتیجه‌گیری: به‌کارگیری جامع و برنامه‌ریزی‌شده هوش مصنوعی با خود پتانسیل عظیمی برای سوءاستفاده
از داده‌ها دارد و مردم را به شهروندانی شفاف تبدیل می‌کند.
علاوه بر این، از سوی UN100 بسیار گستاخانه است که بخواهد چنین طرح‌هایی را بدون هیچ مشروعیت دموکراتیکی بر کل بشریت تحمیل کند.
اما اوضاع بدتر هم می‌شود. اکنون توجه خود را به هستهٔ قرارداد اجتماعی معطوف کنیم.
سیستم پاداش SVR
قرارداد اجتماعی عصر هوش مصنوعی چهرهٔ واقعی خود را در فصلی با عنوان «سیستم پاداش ارزش اجتماعی»، یا به‌اختصار SVR، نشان می‌دهد.
این دربارهٔ «ایجاد سیستمی برای نظارت و ارزیابی دولت‌ها، شرکت‌ها و افراد بر اساس مشارکت آن‌ها در رعایت هنجارها،
استانداردها، ارزش‌های مشترک و قوانین بین‌المللی در زمینهٔ صداقت، شفافیت، پاسخگویی و مسئولیت‌پذیری» است.
احتمالاً بسیاری از مردم با اصطلاح «سیستم اعتبار اجتماعی» بیشتر آشنا هستند؛ چنین سیستمی هم‌اکنون در چین
به کار گرفته شده و به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته است.
این یک سیستم نظارت همه‌جانبه است که به‌طور جامع رفتار شهروندان را جاسوسی و ارزیابی می‌کند، برای آن امتیاز اعتبار
اجتماعی اعطا یا کسر می‌کند، و بسته به «تراز حساب»شان با شهروندان به‌صورت ترجیحی رفتار یا آن‌ها را مجازات می‌کند.
کسانی که به دلیل عدم تطبیق با مقررات نمره اعتباری اجتماعی پایینی دارند، با سرعت اینترنت کندتر مواجه خواهند شد،
مالیات‌های بالاتری پرداخت خواهند کرد، شغل یا آپارتمان خود را از دست خواهند داد یا از سفر منع خواهند شد.
این‌گونه است که حزب کمونیست چین شهروندان چینی را «آموزش» می‌دهد تا «صادق‌تر» باشند.
اگرچه مدل UN100 مجازات‌ها را ممنوع می‌کند و طبق تعریف خود، کاملاً در تضاد با مدل چینی قرار دارد.
علاوه بر این، به دلایل فنی، سیستم SVR برای دولت‌ها قابل دسترسی نیست. پس، یک هشدار کاذب؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ نه.
تمایز از مدل چینی اصلاً قابل‌باور نیست.
برای مثال، جان کوئلچ، یکی از بنیان‌گذاران مجمع جهانی بوستون، سال‌ها در CEIBS در نقش‌های مختلف کار کرده است.
CEIBS دانشگاهی در شانگهای است که – به‌طور شگفت‌آور – به‌عنوان یک پروژه مشترک بین دولت چین،
یعنی حزب کمونیست چین، و اتحادیه اروپا تأسیس شد.
یک تضاد تند متفاوت به نظر می‌رسد.
ضمناً، هر دو جان کوئلچ و جوزف اس. نای، بازیگر نقش UN100، عضو شبکه‌های دولت سایه فراماسونری
یعنی کمیسیون سه‌جانبه و شورای روابط خارجی هستند.
این‌ها نیز به نوبه خود فعالانه در جهت استانداردسازی و برده‌سازی ملت‌ها بر اساس الگوی چینی تلاش می‌کنند.
دلایل دیگری وجود دارد که باور اینکه سیستم پاداش SVR نمی‌تواند به یک سیستم اعتبار اجتماعی چینی تبدیل شود، ساده‌لوحانه است.
همان‌طور که Klagemauer.TV در «چین – این نظام حکومتی ما را همه تهدید می‌کند!» مستند کرد، دولت نظارتی چین توسط خانواده‌های
روتشیلد و راکفلر به‌عنوان یک آزمایش اجتماعی تأمین مالی و شکل داده شد، با هدف گسترش این الگوی حکومتی در سراسر جهان.
و بنابراین، به‌طور نگران‌کننده‌ای، دیکتاتوری چین نیز در حال کسب به رسمیت شناخته شدن از سوی سیاستمداران قدرتمند در منطقه ماست.
برای مثال، در سال ۲۰۱۳، جاستین ترودو، نخست‌وزیر پیشین کانادا، اظهار داشت:
«من تا حدی به چین ارادت دارم، زیرا دیکتاتوری بنیادین آن به آن امکان می‌دهد اقتصادش را در چشم بر هم زدنی دگرگون کند .»
کلاوس شواب، بنیان‌گذار مجمع جهانی اقتصاد، همچنین از «دستاوردهای» حزب کمونیست چین تمجید کرد.
و هنگامی که به یاد می‌آوریم معیارهای داده‌ای مجمع جهانی اقتصاد قرار است مبنایی برای کاربرد هوش مصنوعی
در قرارداد اجتماعی باشند، به نقطهٔ آغاز بازمی‌گردیم.
حتی بدون جریمه‌ها، سیستم پاداش SVR مضحک است.
نظارت و ارزیابی همه‌جانبه بر رفتار همه افراد، به معنای پایان حریم خصوصی و در نتیجه پایان آزادی است.
در ترکیب با ارزهای دیجیتال بانک مرکزی (CBDCها)، قطع تأمین مالی برای هر کسی که تبعیت نکند آسان است.
UN100 دیدگاه بسیار مثبتی نسبت به پول دیجیتال بانک مرکزی دارد.
در نهایت باید روشن شود که سیستمی که مطابقت را پاداش می‌دهد، انسان‌ها را به‌عنوان موجوداتی آزاد تحقیر می‌کند.
نیکلاس ریمولدی، فعال حقوق مدنی، اظهار نظر می‌کند:
۱۲۳۴۳۲۱ «ما انسان‌ها باید طوری تربیت شویم که شهروندانی مطیع باشیم.»
نه با زور، بلکه با محروم کردن از پاداش برای نافرمانی، که در عمل همان است.
این سیستم یادآور سگ‌های پاولوف است که برای نشان دادن رفتارهای خاص به‌منظور دریافت پاداش آموزش داده شده‌اند.
این امر شهروندان را از حقوقشان محروم می‌کند و آنها را به شرکت‌کنندگانی مطیع سیستم تبدیل می‌کند که به جای عمل آزادانه
و خودمختارانه، طبق قوانین از پیش تعیین‌شده رفتار می‌کنند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خلاصه
۱۲۳۴۳۲۱ قرارداد اجتماعی برای عصر هوش مصنوعی وعده می‌دهد جهان را به سیاره‌ای بهتر تبدیل کند و
آزادی، حقوق و به رسمیت شناختن فرد را تقویت نماید.
با این حال، با بررسی دقیق‌تر مشخص می‌شود که هدف ایجاد سیستمی است که در آن شهروندان به حکومت هوش
مصنوعی عادت کرده و به تأمین‌کنندگان داده تقلیل یابند.
ائتلاف دموکراتیک برای حاکمیت دیجیتال با هدف تضمین استانداردسازی دولت‌های ملی شکل گرفته است، در حالی که سیستم اعتبارسنجی
اجتماعی بر دولت‌ها، شرکت‌ها و افراد نظارت می‌کند و آن‌ها را از طریق پاداش‌ها با دستورکار ضدبشری ۲۰۳۰ همسو می‌سازد.
در عمل، سیستمی که می‌کوشد آزادی و کرامت ما را از ما بگیرد.
بینندگان عزیز، زمان توقف قرارداد اجتماعی برای عصر هوش مصنوعی اکنون است و شما می‌توانید فعالانه کمک کنید.
این پست را تا حد امکان گسترده منتشر کنید تا افکار عمومی را همین حالا از این نقشه‌های شوم مطلع سازید.
با استفاده از پول نقد در هر جا که ممکن است یا جایگزین کردن ارتباطات دیجیتال با گفتگوهای واقعی، از زندان دیجیتال فرار کنید.
آگاه باشید که آنچه به اصطلاح راه‌حل‌های هوشمند نامیده می‌شوند، مانند تلفن‌های هوشمند، خانه‌های هوشمند و
رانندگی خودران، گام‌های اول در مسیر دموکراسی هوشمند هستند.
با خودداری از استفاده از هوش مصنوعی در زندگی روزمره، مانع تسلط برنامه‌ریزی‌شده هوش مصنوعی شوید و این
سیستم‌ها را از اساس خود، یعنی داده‌های شخصی‌تان، محروم سازید.
۱۲۳۴۳۲۱ ایوو ساسک، بنیان‌گذار Kla.TV، اخیراً جنبه بسیار بنیادین دیگری از این فناوری‌ها را برجسته کرد.
در زیر می‌توانید گزیده‌ای از سخنرانی او در نشست امسال دوستان را ببینید.
«ما هرچه بیشتر بر ماشین‌ها، ابرهای خارجی یا در نهایت ایمپلنت‌های درون بدن‌مان متمرکز و وابسته می‌شویم.»
اما با این کار، خودمان را از آن محروم می‌کنیم. نکته همین است.
ما امتیازات الهی و درونی‌مان را در ازای این فدا می‌کنیم.
این، همچون همیشه، پیشنهادی برای نجات است که هیچ نجاتی به همراه ندارد.
پس هیچ پیشرفتی نیست، همه‌جا همیشه یک‌جور است.
البته، در حال حاضر این یک گام قابل توجه به جلو است.
اما آنچه ما با این کار به‌طور مداوم سرکوب و عملاً نابود می‌کنیم، ارتباط‌مان با عصر رشد الهی
است که هم‌اکنون در درون ما در حال شکوفایی است.
جایی که همهٔ این توانایی‌های شگفت‌انگیز مستقیماً از درون ما زاده می‌شوند، بدون هیچ‌گونه ماشین یا هوش مصنوعی.
این همان چیزی است که امروز درباره‌اش بحث می‌کنیم. چون این‌ها در دستور کار هستند.
این زمان مقدر شدهٔ خدا برای این است، بهار این است.
زیرا تمام این توانایی‌ها را همین حالا در درون خود داری. و این کایروس می‌خواهد در درون تو طلوع کند
تا بتوانی همهٔ این‌ها را به شکلی ملموس به کار ببری.