2022ko otsailaren 13an, Suitzako hautesleek "Komunikabideen aldeko neurri-multzoa" izeneko lege
berri bat %54,6ko boto-ematearekin baztertu zuten.
Pribatuko hedabide-enpresek urtero estatuaren – beste modu batera esanda, zergadunen – konturako
178 milioi Suitzako franko gehiago jasoko lituzkete.
"Estatuaren diruz lagundutako hedabideei ez" elkarteak, hedabideen legearen aurkako
kanpaina gidatu zuena, garaian honela argudiatu zuen:
Komunikabideen legea estatuaren diru-kutxetan lapurreta bat da, komunikabideak estatuarekiko menpeko
bihurtzen ditu eta komunikabide libreak diskriminatzen ditu.
Gainera, horrek are "komunikabideen uniformitate" handiagoa ekarriko luke eta dagoen
komunikabideen monopolioak sendotuko lituzke.
Orain hedabideetarako diru-laguntza osagarriaren beste saiakera bat dator itxura berri batean:
2025eko martxoaren 21ean, Suitzako Parlamentuak Posta Zerbitzuen Legeari zuzenketa bat onartu zuen.
Aldaketa honen helburua da harpidetutako egunkariak goiz helarazteko estatuaren finantzaketa egungo
50 milioi Suitzako frankotik 85 milioira handitzea.
Gainera, 35 milioi gehiago aurreikusi dira.
irrati eta telebista pribatuetarako, kazetarien prestakuntza eta etengabeko hezkuntzarako, eta
pribatuko Prentsa Kontseilurako eta albiste agentzietarako.
Honek esan nahi du hedabide nagusiek hurrengo zazpi urteetan gutxienez 1.470 milioi
Suitzako franko jasoko dituztela diru-laguntzetan.
2025eko apirilaren 29an, "Team Freedom" elkartearen babesean, Posta Zerbitzuen Legearen
aldaketaren aurkako erreferenduma abiatu zen.
Beste giza eskubideen aldeko erakunde batzuk orain erreferenduma babesten ari dira.
Hauek barne hartzen dituzte "Konstituzioaren Lagunak" eta "Suitzako Irakasleen Sarea".
Programaren azpian dagoen urdin informazio-koadroan sinadura-orriaren eta erreferendumari
buruzko informazio gehiagoren berri aurkituko duzu.
Sinadura-orriek 2025eko uztailaren 3ra arte aurkeztu daitezke gehienez. Schweizerzeit egunkariaren 2025eko maiatzaren 16ko
alean argitaratutako artikulu batean, ETHko ikasle Mihajlo Mrakic-ek azaldu du zergatik ezkutatu
behar diren Posta Zerbitzuen Legearen aldaketak.
Orain entzun artikulua laburbilduta:
2022an, herritarrek argi eta garbi baztertu zuten hedabideen legea.
Gaur egun, betiko arazo berberarekin gaude aurrez aurre, soilik ontzi berri batean – Parlamentuak
argi eta garbi ez duelako erreferendumak onartu nahi.
Arazo zaharra, ontzi berria
Une hartan poza handia izan zen. Jendeak uste zuen erabakia hartuta zegoela eta mezua argi zegoela:
Ez gehiago diru-laguntzarik aberats argitaletxeentzat, ez gehiago diru-laguntza diskriminaziorik gabea, azken batean "hedabideen
aniztasunaren" aitzakian eragile handiak indartzen dituena!
Baina gaur, ia bi urte eskasera, berriro lehenengo puntura itzuli gara. Arazo bera, berriro
ontziratu eta meheago eginda, baina indar berearekin:
Pribatuko hedabide-enpresentzako diru publikoa. Lehen begiratuan, lege berria apalagoa dirudi.
Horrek "helburuzko sustapena" eta "eskualdeetako hedabideen aniztasuna indartzea" aipatzen ditu.
Baina egiturak berdin jarraitzen dute. Berriro ere, argitaletxe handiek izango lukete onura handiena.
Prentsa txiki eta independenteek zenbateko sinbolikoak jasotzen dituzte. Hala ere, zati nagusia
dagoeneko jendearen iritzian boterea duten horiei doa.
Honek ez du aniztasuna sustatzen, baizik eta alderdiko komunikabideen paisaia are gehiago indartzen du.
Hala ere, gaur egungo hedabideen eskaintza inoiz baino handiagoa da. Hedabideen diru-laguntzak demokrazia
salbatzeko beharrezkoak direla dioen argudioak ez du oinarririk.
Gure garaia aukera ugari eskaintzen duen aroa da, gure iritziak sortzeko.
Era berean, gero eta jende gutxiago sinesten du hedabideek objektiboki eta independenteki erreportatzen dutela.
Subentzio berri gehiago eskatu beharrean, industriak serio galdetu beharko lioke zergatik ari den konfiantza higatzen.
eta nola berreskuratu daitekeen eduki zabalagoarekin, autoerreflexio kritikoarekin eta benetako aniztasunarekin.
Gobernu diru-laguntzak ez dira hemen irtenbidea, baizik eta arazoaren zati bat.
Demokrazia ahultzea
Era berean, bereziki arazoa da Parlamentuak 2022an herritarrek egindako argi-argiko bazterketa sinpleki baztertzea.
Mezuari serioki hartu beharrean, legea pixkanaka berriro sartzen ari da, eta azkenean borrokatu ginen ia dena berriro itzuli da.
Hau da erabaki demokratikoen nahita egindako ahultzea – eta ez da kasu bakarra.
Hau ikusten dugu EBrekin sinatutako marko-hitzarmenan, non Federal Kontseiluak derrigorrezko erreferendumik nahi ez
duen. Era berean, ekimenak eta erreferendumak ez dira gauzatzen.
Erreferendumak baztertzen direnean eta sinadurak bildu eta ahalegin handiz bakarrik betearazi daitezkeenenean,
Parlamentuak demokrazia oinen azpian zapaltzen du.
Borroka jarraitzen du
Gaur berriro borrokatu behar dugu. Ez lege baten aurka bakarrik, baizik eta herri
galdeketek balio dutela dioen printzipioaren alde.
– 'Ez' botoa 'ez' boto izaten jarraitzea eta ez dadin Parlamentuak 'berriro saiatzea' besterik gabe degeneratu.
Hori dela eta, oraingoan ere 'ez' esaten ari naiz, anitza eta independentea den hedabideen paisaian
sinesten dudalako eta benetako independentzia ez datorrelako estatuaren diru-kutxetatik.