Ing tanggal 13 Februari 2022, para pemilih Swiss nolak undang-undang media anyar sing dijenengi "Paket langkah-langkah
kanggo kapentingan media" kanthi persentase 54,6.
Perusahaan media swasta mesthine bakal nampa tambahan 178 yuta franc Swiss saben taun saka
negara – kanthi tembung liya, saka para wajib pajak.
Asosiasi "ORA kanggo media sing dibiayai negara", sing mimpin kampanye nglawan
undang-undang media, ngendika kaya ngene wektu kuwi:
Undhang-undhang media iku rampok kas negara, ndadekake media gumantung marang negara lan mendiskriminasi media bebas.
Saliyane, iki bakal nimbulake luwih akèh "keseragaman media" lan ngukuhake monopoli media sing wis ana.
Saiki ana upaya anyar kanggo nambah subsidi media sing muncul kanthi wujud anyar:
Ing tanggal 21 Maret 2025, Parlemen Swiss nglulusaké amandemen Undhang-Undhang Layanan Pos.
Owahan iki dimaksudaké kanggo nambah dana negara kanggo pangiriman awal koran langganan
saka 50 yuta franc Swiss saiki dadi 85 yuta.
35 yuta tambahan direncanakake.
kanggo stasiun radio lan televisi swasta, kanggo pelatihan lan pendidikan luwih lanjut para
wartawan, lan kanggo dewan pers swasta lan agensi warta.
Iki ateges media arus utama bakal nampa total ora kurang saka 1,47 milyar franc Swiss ing subsidi sajrone pitung taun sabanjure.
Ing tanggal 29 April 2025, referendum nglawan amandemen Undhang-Undhang Layanan Pos diluncuraké
ing sangisoré naungan asosiasi "Tim Kabebasan".
Organisasi hak sipil liyane saiki ndhukung referendum.
Iki kalebu "Kanca-kanca Konstitusi" lan "Jaringan Guru Swiss".
Ing kothak info biru ing ngisor program, sampeyan bakal nemokake lembar tandha tangan lan
informasi luwih lengkap babagan referendum.
Lembar tandha tangan bisa diajukake paling lambat tanggal 3 Juli 2025. Ing artikel ing edisi 16 Mei 2025 saka
Schweizerzeit, mahasiswa ETH Mihajlo Mrakic nerangake kenapa owah-owahan Undhang-Undhang Layanan Pos kudu ditentang.
Saiki rungokna artikel iki ing wangun ringkes:
Ing taun 2022, rakyat kanthi cetha nolak undang-undang media.
Dina iki kita ngadhepi masalah lawas sing padha, mung nganggo bungkusan anyar – amarga
Parlemen cetha ora gelem nampa referendum.
Masalah lawas, bungkusan anyar
Ana kabungahan gedhe ing wektu kuwi. Wong-wong pracaya manawa keputusan wis digawe lan pesené cetha:
Ora ana maneh subsidi kanggo penerbit sugih, ora ana maneh distribusi dana sing sembarangan, sing pungkasane mung
nguwatake pemain-pemain gedhe kanthi alesan "kebhinekaan media"!
Nanging dina iki, meh rong taun sawisé, kita bali maneh menyang titik wiwitan. Masalah sing padha, dibungkus
maneh, dirampingaké, nanging isih nganggo dorongan sing padha:
Dhuwit umum kanggo perusahaan media swasta. Ing pandelengan sepintas, undang-undang anyar katon luwih sederhana.
Iki nyebutake "promosi terarah" lan "nguwatake keragaman media ing wilayah-wilayah".
Nanging strukturé tetep padha. Sekali manèh, omah penerbit gedhé sing bakal entuk manfaat paling akèh.
Media cilik sing mandiri pancen nampa jumlah simbolis. Nanging, porsi sing paling gedhé diparingaké marang
wong-wong sing wis nduwèni kuwasa marang pendapat umum.
Iki ora nyengkuyung keragaman, nanging malah luwih ngukuhake lanskap media sing sepihak.
Nanging tawaran media saiki luwih akèh tinimbang biyèn. Argumen yèn subsidi media perlu
kanggo nylametaké demokrasi ora masuk akal.
Kita urip ing jaman ing ngendi ana akèh kesempatan kanggo mbentuk panemu dhéwé.
Ing wektu sing padha, saya sithik wong sing pracaya manawa media nglaporake kanthi objektif lan mandiri.
Tinimbang nuntut subsidi anyar, industri kudu tenanan takon marang awake dhewe kenapa kapercayan saya surut.
lan kepiye carane bisa dipulihake kanthi wiyar isi sing luwih amba, refleksi kritis marang dhiri, lan keragaman sing sejati.
Subsidi pamaréntah dudu solusi ing kéné, nanging dadi pérangan saka masalah.
Melemahé demokrasi
Uga dadi masalah banget amarga Parlemen mung nglirwakake panolakan sing cetha saka rakyat ing taun 2022.
Tinimbang nampa pesen kasebut kanthi serius, undang-undang mau diwenehake maneh sethithik-sethithik nganti
pungkasane meh kabèh sing wis kita lawan bali maneh.
Iki minangka upaya sengaja kanggo ngremehake keputusan demokratis – lan iki ora kasus sing terisolasi.
Kita weruh iki ing perjanjian kerangka karo Uni Éropa, ing ngendi Dewan Federal ora kepéngin referendum wajib.
Kajaba iku, inisiatif lan referendum ora dilaksanakake.
Yen referendum diabaikan lan mung bisa dilaksanakake kanthi upaya gedhe lan nglumpukake tandha
tangan, mula Parlemen lagi nginjak-injak demokrasi.
Pertempuran terus lumaku
Dina iki kita kudu perang maneh. Ora mung nglawan undang-undang, nanging kanggo prinsip manawa referendum iku diitung.
– Manawa swara 'ora setuju' tetep dadi 'ora setuju' lan ora mung dadi upaya Parlemen kanggo nyoba maneh.
Mula saka iku aku manèh ngomong 'ora', amarga aku pracaya marang lanskap media sing manéka warna lan mandiri, lan amarga
aku yakin yèn kamardikan sejati ora asalé saka kas nagara.