W dniu 13 lutego 2022 r. szwajcarscy wyborcy odrzucili nową ustawę medialną
zatytułowaną "Pakiet środków na rzecz mediów" w 54,6%.
Prywatne firmy medialne otrzymywałyby dodatkowe 178 milionów CHF rocznie od państwa - innymi słowy, od podatników.
Stowarzyszenie "NIE dla mediów finansowanych przez państwo", które prowadziło kampanię przeciwko ustawie
medialnej, argumentowało wówczas w następujący sposób:
Ustawa medialna to grabież państwowej kasy, która uzależnia media od państwa i dyskryminuje wolne media.
Doprowadziłoby to również do jeszcze większego "ujednolicenia mediów" i scementowania istniejących monopoli medialnych.
Nadchodzi kolejna próba dodatkowych dotacji medialnych w nowej formie:
W dniu 21 marca 2025 r. szwajcarski parlament przyjął poprawkę do ustawy o poczcie.
Zmiana ta ma na celu zwiększenie finansowania przez państwo wczesnego dostarczania gazet w
prenumeracie z obecnych 50 mln CHF do 85 mln CHF.
Planowane jest kolejne 35 milionów
dla prywatnych stacji radiowych i telewizyjnych, dla kształcenia i szkolenia dziennikarzy oraz dla
prywatnych rad prasowych i agencji informacyjnych.
W ciągu następnych siedmiu lat dotowałoby to media podlegające tej samej regulacji łączną kwotą -
wierzcie lub nie - 1,47 miliarda franków szwajcarskich.
29 kwietnia 2025 r. pod auspicjami stowarzyszenia "Team Freiheit" rozpoczęło się
referendum przeciwko nowelizacji ustawy o poczcie.
Inne organizacje praw obywatelskich popierają teraz referendum.
Należą do nich "Przyjaciele Konstytucji" i "Sieć Nauczycieli Szwajcaria".
W niebieskim polu informacyjnym pod programem znajduje się formularz podpisu i dalsze informacje na temat referendum.
Formularze podpisów można składać najpóźniej do 3 lipca 2025 r. W artykule w wydaniu "Schweizerzeit" z 16 maja 2025
r. student ETH Mihajlo Mrakic wyjaśnia, dlaczego musimy walczyć ze zmianami w ustawie o poczcie.
Teraz posłuchaj artykułu w skróconej formie:
W 2022 roku ludzie wyraźnie odrzucili ustawę medialną.
Dziś mamy do czynienia z tym samym starym problemem, tylko w nowym opakowaniu - ponieważ
parlament najwyraźniej nie chce zaakceptować referendów.
Stary problem, nowe opakowanie
W tym czasie panowała wielka radość. Wierzono, że decyzja została podjęta, a przesłanie było jasne:
Koniec z dotacjami dla bogatych wydawców, koniec z zasadą konewki, która ostatecznie wzmacnia
dużych graczy argumentem "różnorodności mediów"!
Ale dziś, zaledwie dwa lata później, wracamy na "pole pierwsze". To samo wydanie, przepakowane, odchudzone, ale z tą samą siłą:
Publiczne pieniądze dla prywatnych firm medialnych. Na pierwszy rzut oka nowe prawo jest skromniejsze.
Mówi o "ukierunkowanej promocji" i "wzmocnieniu różnorodności mediów w regionach".
Ale struktury pozostają takie same. Po raz kolejny największe korzyści odniosłyby duże wydawnictwa.
Małe, niezależne media otrzymują symboliczne kwoty. Ale lwia część trafia tam, gdzie władza
nad opinią publiczną jest już skoncentrowana.
Nie promuje to różnorodności, ale jeszcze bardziej utrwala jednostronny krajobraz medialny.
Jednak oferta mediów jest dziś większa niż kiedykolwiek wcześniej. Argument, że finansowanie mediów jest
niezbędne do ratowania demokracji, nie ma racji bytu.
Żyjemy w czasach, w których istnieją niezliczone możliwości kształtowania własnej opinii.
Jednocześnie coraz mniej osób wierzy, że media informują obiektywnie i niezależnie.
Zamiast domagać się nowych dotacji, branża powinna poważnie zastanowić się, dlaczego zaufanie do niej spada
i jak można go odzyskać dzięki szerszemu zakresowi treści, krytycznej autorefleksji i prawdziwej różnorodności.
Dotacje państwowe nie są tu rozwiązaniem, ale częścią problemu.
Osłabienie demokracji
Szczególnie problematyczne jest również to, że Parlament po prostu ignoruje wyraźne odrzucenie przez obywateli w 2022 roku.
Zamiast potraktować przesłanie poważnie, prawo jest wprowadzane krok po kroku, aż w końcu
prawie wszystko, z czym walczyliśmy, powraca.
Jest to celowe podważanie demokratycznych decyzji - i nie jest to odosobniony przypadek.
Widzimy to w umowie ramowej z UE, gdzie Rada Federalna nie chce obowiązkowego referendum.
Inicjatywy i referenda również nie są wdrażane.
Jeśli powszechne decyzje są lekceważone, a referendum można wyegzekwować tylko z wielkim wysiłkiem i
poprzez zbieranie podpisów, to parlament depcze demokrację.
Walka toczy się dalej
Dziś znów musimy walczyć. Nie tylko przeciwko prawu, ale o zasadę, że referenda się liczą.
- Aby "nie" pozostało "nie" i nie przerodziło się w "spróbuj ponownie" ze strony Parlamentu.
Dlatego i tym razem mówię "nie", ponieważ wierzę w zróżnicowany, niezależny krajobraz medialny i jestem przekonany,
że prawdziwa niezależność nie pochodzi z państwowej kiesy.