13 பிப்ரவரி 2022 அன்று, சுவிஸ் வாக்காளர்கள் "ஊடகங்களுக்கு ஆதரவான நடவடிக்கைகள் தொகுப்பு" என்ற தலைப்பிலான ஒரு புதிய
ஊடகச் சட்டத்தை 54.6 சதவீதம் வாக்குகள் பெற்று நிராகரித்தனர்.
தனியார் ஊடக நிறுவனங்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் அரசிடமிருந்து – வேறுவிதமாகக் கூறினால், வரி செலுத்துவோரிடமிருந்து –
கூடுதலாக 178 மில்லியன் சுவிஸ் பிராங்குகளைப் பெற்றிருக்கும்.
ஊடகச் சட்டத்திற்கு எதிரான பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்த "அரசாங்க நிதியுதவி ஊடகங்களுக்கு வேண்டாம்"
என்ற சங்கம், அக்காலத்தில் பின்வருமாறு வாதிட்டது:
ஊடகச் சட்டம் அரசு கருவூலத்தை கொள்ளையடிப்பதாகும், ஊடகங்களை அரசைச் சார்ந்ததாக ஆக்குகிறது மற்றும்
சுதந்திர ஊடகங்களுக்கு எதிராகப் பாகுபாடு காட்டுகிறது.
மேலும், இது இன்னும் அதிகமான "ஊடக ஒருங்கிணைப்புக்கு" வழிவகுக்கும் மற்றும் தற்போதுள்ள ஊடக ஏகபோகங்களை உறுதிப்படுத்தும்.
இப்போது, கூடுதல் ஊடக மானியங்களுக்கான மற்றொரு முயற்சி ஒரு புதிய வடிவில் வருகிறது:
21 மார்ச் 2025 அன்று, சுவிஸ் நாடாளுமன்றம் அஞ்சல் சேவைகள் சட்டத்திற்கு ஒரு திருத்தத்தை நிறைவேற்றியது.
இந்த மாற்றமானது, சந்தா செய்தித்தாள்களை முன்கூட்டியே வழங்குவதற்கான மாநில நிதியை, தற்போதைய 50 மில்லியன் சுவிஸ் பிராங்கிலிருந்து
85 மில்லியனாக உயர்த்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
கூடுதலாக 35 மில்லியன் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
தனியார் வானொலி மற்றும் தொலைக்காட்சி நிலையங்களுக்கும், பத்திரிகையாளர்களின் பயிற்சி மற்றும் மேலதிகக் கல்விக்கும், மற்றும்
தனியார் பத்திரிகை கவுன்சில் மற்றும் செய்தி நிறுவனங்களுக்கும்.
இதன் பொருள், அடுத்த ஏழு ஆண்டுகளில் ஊடக நிறுவனங்கள் மொத்தமாக 1.47 பில்லியன் சுவிஸ் பிராங்குகள் மானியத்தை பெறும் என்பதாகும்.
29 ஏப்ரல் 2025 அன்று, "டீம் ஃப்ரீடம்" சங்கத்தின் ஆதரவுடன் தபால் சேவைகள் சட்டத்
திருத்தத்திற்கு எதிரான ஒரு பொதுவாக்கெடுப்புத் தொடங்கப்பட்டது.
மற்ற குடிமை உரிமை அமைப்புகள் இப்போது வாக்கெடுப்புக்கு ஆதரவளிக்கின்றன.
இவற்றில் "அரசியலமைப்பின் நண்பர்கள்" மற்றும் "சுவிஸ் ஆசிரியர்கள் வலையமைப்பு" ஆகியவை அடங்கும்.
திட்டத்தின் கீழே உள்ள நீலத் தகவல் பெட்டியில், கையொப்பமிடும் தாள் மற்றும் வாக்கெடுப்பு பற்றிய மேலதிகத் தகவல்களைக் காணலாம்.
கையொப்பமிடப்பட்ட தாட்களை 3 ஜூலை 2025 வரை சமர்ப்பிக்கலாம். , 16 மே 2025 பதிப்பில் வெளியான ஷுவைசர்ஸைட் இதழில், ETH மாணவர்
மைஹாஜ்கோ மிராக்கிச், அஞ்சல் சேவைகள் சட்டத்தில் செய்யப்படும் மாற்றங்கள் ஏன் எதிர்க்கப்பட வேண்டும் என்று விளக்குகிறார்.
இப்போது சுருக்கமான வடிவில் கட்டுரையைக் கேளுங்கள்:
2022-ல், மக்கள் ஊடகச் சட்டத்தைத் தெளிவாக நிராகரித்தனர்.
இன்று நாம் அதே பழைய பிரச்சனையை புதிய பொதியில் எதிர்கொள்கிறோம் – ஏனெனில் நாடாளுமன்றம்
பொதுவாக்கெடுப்புகளை ஏற்கத் தயாராக இல்லை என்பது தெளிவாகிறது.
பழைய பிரச்சனை, புதிய பேக்கேஜிங்
அந்த நேரத்தில் பெரும் மகிழ்ச்சி நிலவியது. முடிவு எடுக்கப்பட்டுவிட்டது என்றும் செய்தி
தெளிவாக இருந்தது என்றும் மக்கள் நம்பினர்:
பணக்காரப் பதிப்பாளர்களுக்கு இனி மானியங்கள் இல்லை, "ஊடகப் பன்முகத்தன்மை" என்ற போர்வையில் பெரிய நிறுவனங்களை
வலுப்படுத்தும், நிதிகளைத் திட்டமிடாமல் பிரிப்பதும் இனி இல்லை!
ஆனால் இன்று, கிட்டத்தட்ட இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, நாம் மீண்டும் தொடக்கப் புள்ளிக்கு வந்துவிட்டோம்.
அதே பிரச்சினை, புதிதாகப் பொதி செய்யப்பட்டு, மெலிதாக்கப்பட்டது, ஆனால் அதே உந்துதலுடன்:
தனியார் ஊடக நிறுவனங்களுக்கு பொதுப் பணம். முதல் பார்வையில், புதிய சட்டம் மிகவும் அடக்கமானதாகத் தோன்றுகிறது.
இது "குறிப்பிட்ட ஊக்குவிப்பு" மற்றும் "பிராந்தியங்களில் ஊடகப் பன்முகத்தன்மையை வலுப்படுத்துதல்" பற்றிப் பேசுகிறது.
ஆனால் கட்டமைப்புகள் அப்படியே இருக்கின்றன. மீண்டும் ஒருமுறை, பெரிய பதிப்பகங்களே அதிகம் பயனடையும்.
சிறிய, சுதந்திர ஊடகங்கள் சின்னமான தொகைகளைப் பெறுகின்றன. இருப்பினும், பெரும்பகுதி, ஏற்கனவே பொதுக்
கருத்தில் செல்வாக்கு செலுத்துபவர்களுக்குச் செல்கிறது.
இது பன்முகத்தன்மையை ஊக்குவிக்கவில்லை, மாறாக ஒருதலைப்பட்சமான ஊடகச் சூழலை மேலும் உறுதிப்படுத்துகிறது.
இருப்பினும், இன்றைய ஊடகங்களின் வழங்கல் முன்பை விட அதிகமாக உள்ளது. ஜனநாயகத்தைக் காப்பாற்ற
ஊடக மானியங்கள் அவசியம் என்ற வாதம் நீடிக்காது.
நமது சொந்தக் கருத்துக்களை உருவாக்க எண்ணற்ற வாய்ப்புகள் உள்ள ஒரு சகாப்தத்தில் நாம் வாழ்கிறோம்.
அதே நேரத்தில், ஊடகங்கள் நடுநிலையுடனும் சுதந்திரமாகவும் செய்தி வெளியிடுகின்றன என்று நம்புபவர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருகிறது.
புதிய மானியங்களைக் கோருவதற்குப் பதிலாக, நம்பிக்கை ஏன் சிதைகிறது என்று இந்தத் துறை தன்னைத்தானே தீவிரமாகக் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.
மற்றும் அதிக உள்ளடக்க விரிவு, விமர்சனரீதியான சுயபரிசோதனை மற்றும் உண்மையான பன்முகத்தன்மை
ஆகியவற்றின் மூலம் அதை எவ்வாறு மீண்டும் பெறலாம்.
இங்கு அரசாங்க மானியங்கள் தீர்வு அல்ல, மாறாக பிரச்சனையின் ஒரு பகுதி.
ஜனநாயகத்தின் பலவீனமடைதல்
2022-ல் மக்களால் வெளிப்படையாக நிராகரிக்கப்பட்டதை நாடாளுமன்றம் சாதாரணமாகப் புறக்கணிப்பதுவும் குறிப்பாகப் பிரச்சினையானது.
செய்தியைத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்வதற்குப் பதிலாக, சட்டமானது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, இறுதியில் நாம்
எதிர்த்துப் போராடிய கிட்டத்தட்ட அனைத்தும் மீண்டும் வந்துவிட்டன.
இது ஜனநாயக முடிவுகளை வேண்டுமென்றே சீர்குலைப்பதாகும் – மேலும் இது ஒரு தனிப்பட்ட சம்பவம் அல்ல.
ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் உள்ள கட்டமைப்பு ஒப்பந்தத்தில் நாம் இதைக் காண்கிறோம், அங்கு ஃபெடரல் கவுன்சில் ஒரு கட்டாய
வாக்கெடுப்பை விரும்பவில்லை. அதேபோல், முன்முயற்சிகளும் வாக்கெடுப்புகளும் செயல்படுத்தப்படுவதில்லை.
மக்கள் வாக்கெடுப்புகள் புறக்கணிக்கப்பட்டு, பெரும் முயற்சியுடனும் கையெழுத்துக்களை சேகரிப்பதன் மூலமும் மட்டுமே அமல்படுத்தப்பட்டால்,
அப்போது நாடாளுமன்றம் ஜனநாயகத்தை மிதித்து நசுக்குகிறது.
போர் தொடர்கிறது
இன்று நாம் மீண்டும் போராட வேண்டும். ஒரு சட்டத்திற்கு எதிராக மட்டுமல்ல, பொதுவாக்கெடுப்புகள்
கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் என்ற கொள்கைக்காகவும்.
– 'இல்லை' என்ற வாக்கு 'இல்லை' என்ற வாக்குவாகவே தொடரும், அது பாராளுமன்றம் 'மீண்டும்
முயற்சிப்பதில்' எளிமையாகச் சீரழிந்துவிடாது.
அதனால்தான் இந்த முறையும் நான் "இல்லை" என்று சொல்கிறேன், ஏனெனில் நான் பன்முகத்தன்மை வாய்ந்த, சுதந்திரமான ஊடகச் சூழலை
நம்புகிறேன், மேலும் உண்மையான சுதந்திரம் அரசு கருவூலத்திலிருந்து வருவதில்லை என்பதில் நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.