אין דעם פֿאַראייניקטן קעניגרײַך האָט דער באַוווּסטער אָנלײַן־זשורנאַל "דער טעגלעכער סקעפּטיקער"
זיך פֿאַרנומען מיטן ענין פֿון וועטער־סטאַנציעס.
די זענען באַקאַנט צו צושטעלן אַ פּערמאַנענטן קלימאַט־קאַטאַסטראָפֿע־סצענאַר.
דער מחבר ריי סאַנדערס האָט זיך פאָרגעשטעלט ווי אַ "בירגער־זשורנאַליסט" און האָט אָנגעהויבן אַ סעריע
בקשות לויטן געזעץ פֿון אינפֿאָרמאַציע־פֿרײַהייט.
אין יענער צײַט האָט ער באַזוכט אַ סך וועטער־סטאַנציעס.
דער רעזולטאַט איז אַ שטאָנערונג: 103 פֿון 302 אָרטן האָבן בכלל נישט עקזיסטירט, אָבער האָבן נאָך אלץ צוגעשטעלט וועטער־דאַטן.
סאַנדערס האָט אויך געפֿונען סטאַנציעס, וועמענס געזאָגטע רעקאָרדן שטאַמען פֿון 1914.
אַזעלכע דאַטן ווערן אָפֿט גענוצט פֿאַר געמיינטע טעמפּעראַטור־רעקאָרדן.
דאָס איז דער פאַל מיט דער לאָוועסטאָפֿט־סטאַנציע, וואָס איז געווען געשלאסן אין 2010. זי גיט נאָך הײַנט דאַטן.
אפילו דער האַרדשטער סוף־וועלט־נבֿיא מוז מודה זײַן, אַז מען קען נישט פאָרויסזאָגן דעם סוף פֿון
דער וועלט מיט ניט־עקזיסטירנדיקע וועטער־סטאַנציעס.
צופֿאַל אָדער חשבוֹן?
זעט דעם פּראָגראַם וועגן אַגענדאַ 2030, וואָס קלאָר ווײַזט ווי די קלימאַט־היסטעריע ווערט אויסגענוצט צו ברענגען
אַ גלאבאַלע טראַנספֿאָרמאַציע אין איין־וועלט־רעגירונג.