Բայց եկեք մի պահ վայելենք «պանդեմիկ պայմանագիր» տերմինը, խնդրում եմ՝ «պանդեմիկ պայմանագիր»։
Մարդիկ ստորագրում են պայմանագրեր պանդեմիաների մասին։
Սա առողջության մասին չէ։ Սա մեր կյանքը չար, չար մարդասպաններից պաշտպանելու մասին չէ։
Խնդրում եմ Google-ում որոնեք «Առողջության տասը ամենամեծ վտանգներ» և կգտնեք պատվաստումների քննադատին։
Այսօր Kla.TV-ն զրուցում է փաստաբան Բեատե Բահների հետ, ով փորձագետ է ԱՀԿ համաճարակային պայմանագրի և
միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի հարցերում։
Տիկին Բահներ, շնորհակալություն, որ այսօր ժամանակ հատկացրիք մեր հարցերին պատասխանելու համար։
Ուրախությամբ։ Վերջին մի քանի օրերի իրադարձությունների ֆոնին այսօր ավելի արդիական ժամանակ չկար, որ մենք խոսեինք։
Մի քանի փոխադարձ քննարկումներից հետո Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ազգային
ներկայացուցիչները կարողացան համաձայնության գալ Միջազգային առողջապահական կանոնակարգի նախագծային տեքստի շուրջ։
Հաղորդվում է, որ համաձայնագիրը անդամ պետությունների կողմից ընդունվել է դեռևս 2024 թվականի մայիսին։
Մեկ տարի անց՝ մայիսի 19-ից 27-ը, ԱՀԿ պատվիրակները կհավաքվեն՝ ավարտին հասցնելու քննարկումները և
քվեարկելու ԱՀԿ համաճարակային պայմանագրի շուրջ։
Այս քվեարկությունը տեղի ունեցավ երեկ, մայիսի 21-ին։
Որոնք են հիմնական առանձնահատկությունները և ի՞նչ փոփոխություններ են կատարվել նախորդ տարբերակների համեմատ?
Վերջին հերթին, բայց ոչ պակաս կարևոր՝ ի՞նչ են նշանակում այս վերանայված միջազգային առողջապահական
կանոնակարգերն ու համաճարակային պայմանագիրը գործնականում անդամ պետությունների քաղաքացիների համար։
Միանգամից այդքան շատ հարցեր։ Պարզապես մի փոքր ուղղում։
Մայիսի 19-ին, երեքշաբթի, ըստ ամենայնի, Ժնևում այս ԱՀԿ համաճարակային պայմանագրի շուրջ միաձայն լռություն էր
տիրում, և դա այնուհետև համարվեց քվեարկություն կամ հաստատում։
Այսպիսով, ձեռք բարձրացնելու կամ քվեարկելու փոխարեն նրանք պարզապես մի քանի վայրկյան լուռ մնացին, ապա, ասես աճուրդի
ժամանակ, սեղանին հարվածեցին՝ «Լավ, ամեն ինչ ընդունված է»:
Դա համաճարակային համաձայնագիրն էր։
Ես կուզեի ... իրականում, չեմ կարծում, որ այս փուլում անցյալ տարվա նախագծում որևէ փոփոխություն քննարկելու իմաստ կա։
Քանի որ իրականում այնքան էլ շատ լուրջ փոփոխություններ չկային։
Ինչ ես… և ես իսկապես դա արել եմ… ես ինձ իրավունք եմ վերապահում այն (գիրքը) ներսում պահելու։
Քանի որ ես այս գիրքը հրատարակել եմ մեկ տարի առաջ։
Եվ այն ժամանակ ես արդեն ներկայացրել և վերլուծել էի ամբողջ Պանդեմիայի պայմանագիրը և Միջազգային առողջապահական
կանոնակարգերը՝ երկու պայմանագրերը, թեև ամբողջությամբ պարզ չէ, թե ինչու, այս գրքում, և, իհարկե, մեկնաբանել էի դրանք։
Եվ հիմա, երբ տեսնում եմ այս (պայմանագիրը) այստեղ, ես այն թարգմանել եմ գերմաներեն և
պատրաստել եմ այն ինձ համար, որպեսզի դրա վրա աշխատեմ։
Ես շատ լավ ճանաչում եմ այս համաճարակային համաձայնագիրը։
Դրանք նույն սահմանումներն են, նույն նպատակը՝ պանդեմիաների համար լավ պատրաստված լինել։
Զարմանալիորեն, մինչև կորոնավիրուսը, մեզնից ոչ ոք իրականում շատ կապ չուներ պանդեմիաների հետ։
Հանկարծ մեզանից ակնկալվում է, որ մենք մշտապես պատրաստ լինենք։ Եվ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պանդեմիայի
պայմանագիրը պետք է կիրառվի նաև պանդեմիաների միջև, ուստի թվում է, որ պլանը մշտական պանդեմիաների համար պատրաստ լինելն է։
Եվ նույնիսկ երբ համաճարակ չկա, ԱՀԿ պայմանագիրը պետք է կիրառվի։
Քանի որ դա թույլ է տալիս խաղացողներին – և սրանք ոչ միայն այն կազմակերպություններն են, որոնք ավելի ու ավելի մասնավոր
ֆինանսավորում են ստանում, այժմ ոչ միայն 80 տոկոսով, այլև, հնարավոր է, նույնիսկ 95 տոկոսով, քանի որ, իմ կարծիքով, ԱՄՆ-ն
հունվարից, Թրամփի օրոք, դուրս է եկել – այս խաղացողները, որոնք միևնույն ժամանակ և խաղացողներ են, և շահախնդիրներ, և պանդեմիաները,
կարծես, հիանալի բիզնես են, նման կլիմայի փոփոխությանը, հակառակ դեպքում ոչ ոք համաճարակային պայմանագիր չէր կնքի։
Պարզապես թող այս տերմինը հոսի քո լեզվի վրայով։
Պանդեմիայի պայմանագիր! Երբ նրանք փորձեցին մեզ համոզել, որ դա ճակատագրի հարված էր, որ կորոնավիրուսային
պանդեմիան հանկարծակի իջել է մեր վրա՝ Ուհանի շուկայում չղջիկներից ցատկելով և ամբողջ աշխարհը վարակելով։
Սա, թվում է, նախատեսված է առաջիկա տարիների և տասնամյակների համար։
Արդյո՞ք ցանկանում ենք ապագայում շարունակել հայտարարել համաճարակներ։
Ես նաև այս գրքում նկարագրել եմ վերջին հայտարարված համաճարակները։
Կային թռչնագրիպը, էբոլան և խոզագրիպը։
Եվ մենք միշտ պատահաբար ենք հիշում, բայց հետո, պատահականորեն, պատրաստ է պատվաստանյութը՝ բուժումը։
Եվ այդպես էլ ապագայում կշարունակվի։
Այստեղ, այս նոր համաճարակային համաձայնագրում, որը արդեն ներառված էր անցյալ տարվա նախագծում, գրիպի համաճարակը արդեն հայտարարվել է։
Ինչպե՞ս են նրանք իմանում, որ գրիպի համաճարակ կա։
Հիվանդություն X, կասկածելի հիվանդությունը, մենք դրա համար նույնպես պետք է պատրաստ լինենք։
Բայց դա տասն անգամ ավելի վատ է, քան կորոնավիրուսը։
Ես շատ տպավորված եմ նրանով, թե ինչպես են մարդիկ գիտակցում, որ մի հիվանդություն, որը դեռ գոյություն
չունի, ապագայում տասն անգամ ավելի վտանգավոր կլինի։
Քանի որ կորոնավիրուսը դեռ այնքան վտանգավոր չէր, սա էլ, հավանաբար, վտանգավոր չէ։
Բայց դա սնուցում է կասկածը, որ այստեղ ինչ-որ բան այնքան էլ ճիշտ չէ։
Եվ ես նվիրել եմ շատ մանրամասն գլուխ բոլոր այն պանդեմիական պատերազմական խաղերին, որոնք անցկացվում են 1999 թվականից՝
օգտագործելով ռազմական տերմինաբանություն: Clade X, Dark Winter, Spars, ինչ-որ Contagion, Catastrophic Contagion՝ զինվորական դաժան
բառեր, որտեղ կազմակերպություններում, կառավարություններում, լրատվամիջոցներում և բոլոր նրանց, ովքեր որևէ կերպ
ներգրավված են, վարժանքներ են անցկացվում և երդումներ տրվում՝ հնարավոր նոր համաճարակների համար պատրաստվելու նպատակով։
Եվ դրա մասին կարճ ասած՝ եթե դուք այն համեմատեք կամ հետևեք, ինչպես ես եմ անում Գերմանական բժշկական ամսագրին՝
Ärztezeitung-ին, ապա նկատում եք, որ յուրաքանչյուր մի քանի շաբաթ կամ ամիս անց դա ինչ-որ նոր հիփ է։
Ինչպես ասացի, երբեմն թռչնագրիպ, երբեմն RSV, երբեմն դենգե տենդ։ Այո, դենգե տենդը շատ լուրջ է, հինգ
դեպք, որոնք առաջացել են վագրային մոծակի պատճառով։
Այս ամենը կրկնվում է անընդհատ, սակայն ես բավականին զարմացած էի հաջորդ փուլով, որը տեղի ունեցավ անցյալ տարի Վաշինգտոնում։
2024 թվականի հոկտեմբերին Վաշինգտոնում կայացավ թռչնագրիպի կոնֆերանս։
Մասնակցության արժեքը հազար եվրո, հազար դոլար էր, որը նախատեսված էր միայն արտադրողների, շահագրգիռ կողմերի և շահախնդիրների համար,
և, ի թիվս այլոց, արդեն ձեռնարկվել էին հիվանդանոցների գերբնակեցման և աշխատուժի շուկայի հնարավոր խափանումների
նախապատրաստական աշխատանքներ, եթե բոլոր աշխատողները անհետանային, չնայած որ թռչնագրիպից երբևէ ոչ ոք չի մահացել։
Իմ կարծիքով, թռչնագրիպը նույնպես վատ օրինակ է այն բանի, թե ինչպես են ֆերմերներին ու անասնաբուծարաններին ճնշում՝ համոզելու, որ իրենց
կենդանիները՝ գուզերն ու բադերը, ունեն թռչնագրիպ և պետք է կամ պատվաստվեն, կամ ոչնչացվեն,
սպանվեն, և սա տեղի է ունեցել միլիոնավոր անգամներ։
Այսպիսով, պանդեմիայի իրավիճակը շատ տհաճ է, թվում է, թե դա ամեն տարի միլիարդավոր դոլարներ է արժենում, և ակնհայտ է, որ նրանք
ուզում են մեզ այս պանդեմիական պայմանագրով ճզմել ինչպես կիտրոն։
Ինչպե՞ս կարող են քաղաքացիները պատրաստվել։ Կա՞ն միջոցներ՝ պաշտպանվելու նման պարտադիր միջոցառումներից,
որոնք, իբր, նախատեսված են առողջության խթանման համար։
Լավ… կարող ենք՞… ինչպես պաշտպանվեցինք մենք Կորոնայի դեմ? Կորոնան, ի վերջո, իսկապես վարպետորեն բեմադրված փորձնական օդապարիկ էր։
Սա ոչ թե ճակատագրի սարսափելի հարվածն էր, մենք բոլորս դա գիտենք, այլ պարզապես վարժանք, մի փոքրիկ,
հաճելի ռազմական վարժանք, որը չափազանց լավ ստացվեց։
Ձեզ համար փակ էին ռեստորանները, օպերայի թատրոնները, թանգարանները; անգամ անձնական կյանքում ձեզ բացառում էին,
եթե պատվաստված չէիք։ Առաջին հերթին պահանջվում էր թեստավորում, հետո սկսվեցին պատվաստումները։
2020 թվականին, ինչպես ասացի, ամենուրեք ամեն օր թեստավորում, իսկ 2021 թվականին՝ ավելի շատ՝
պատվաստվելուց հրաժարվելու համար որպես պատժաչափ։
Որքան մարդ դիմադրեց?
Չեն այդքան շատ։
Չնայած գերմանացիների 25 տոկոսը ակնհայտորեն չի ընդունել պատվաստումները, թիվը, ամենայն հավանականությամբ, շատ ավելի բարձր
է, ինչը կարելի է եզրակացնել դոզաների թվից և հաշվետվություններից։
Կեղծ պատվաստման վկայականը նրանց շրջանում դարձել է նորաձև հանցագործություն, և որոշ դեպքերում դրա համար շատ խիստ պատժվել են։
Առաջին անգամ հանցանք կատարած անձինք անմիջապես ստացան քրեական ռեկորդ, ինչը շատ անսովոր է։ Նրանց նշանակվեց ավելի քան 90 օրական
տուգանք, ինչը նշանակում է, որ այժմ նրանք ունեն քրեական ռեկորդ։
Առաջին խախտման դեպքում սովորաբար սահմանվում է օրական 30, 40, 50 կամ 60 տուգանք։
Ուստի նրանք ցանկանում էին դրան վերջ տալ, և շատ դատավորներ, հավանաբար, իսկապես կարծում էին, որ պատվաստումից
հրաժարվող յուրաքանչյուր մարդ վտանգ է և հնարավոր մարդասպան։
Ինչպե՞ս կարող եք պաշտպանել ինքներդ ձեզ։ Ասելով «ոչ»։
Պարզապես ոչ, և դրանից բացի շատ ավելին՝ բողոքարկել, տեղեկություններ հավաքել, ինչպես ասացի։ Դա, ըստ էության, անհնար է վերամշակել։
Ես, հավանաբար, այս համաճարակային համաձայնագիրը կդնեմ այստեղ՝ փոքր հավելյալ բրոշյուրում, և հետո կասեմ՝ լավ, սա
այլևս 4-րդ հոդվածի 2G կետը չէ, այլ 4-րդ հոդվածի 3B կետը, սակայն բովանդակությունը չի փոխվել։
բայց դա անհավանական վտանգ է, քանի որ համաճարակի պայմանագրի անբաժանելի մասը ինֆոդեմիայի դեմ պայքարն է։
Տեղեկատվությունը որպես հիվանդություն՝ պանդեմիա, էպիդեմիա, ինֆոդեմիա, հա՞
Այսինքն՝ չափազանց շատ տեղեկատվություն, որը կարող է մարդկանց շփոթեցնել – տեսնենք, արդյոք հիմա այստեղ
կգտնեմ այն – որը կարող է մարդկանց շփոթեցնել, ինֆոդեմիա։
Ահա ինֆոդեմիայի սահմանումը, որը արդեն ներառված է առողջապահական կանոնակարգերում՝ փոփոխված, ավելի խիստ տարբերակում՝ (Քոուոտ)
«Ինֆոդեմիա նշանակում է տեղեկատվության ավելցուկ, կեղծ կամ մոլորեցնող տեղեկատվություն թվային և
ֆիզիկական միջավայրերում հիվանդության բռնկման ժամանակ։»
Սա հանգեցնում է շփոթության և ռիսկային վարքագծի, որը կարող է վնասակար լինել առողջության համար։
Լավ, դա ռիսկային վարքագիծ է, եթե ես չեմ ստանում պետության կողմից նշանակված բոլոր պատվաստումները – և դա արդեն զարմանալի պայթյուն
էր. մեկ պատվաստում, հետո երկրորդը, հետո եկավ խթանիչ պատվաստումը։
Ոմանք հինգ անգամ պատվաստվել են և նույնիսկ հպարտանում են դրանով, բայց երբ պետությունը ասում է, որ հիմա մենք ունենք թռչնագրիպ, RSV
կամ սոլիթար որդի փռոցներ, որոնք կարող են վտանգավոր լինել, և ասում է, որ պետք է պատվաստվել ամեն ամիս, ապա
պետությունը ուզում է, որ մենք՝ քաղաքացիներս, խոնարհվենք։
Եվ դուք դա կարող եք անել միայն մեզ հետ, եթե քաղաքացիները իսկապես մասնակցեն։
Բայց այս արտահայտությունը՝ «մենք տիրապետում ենք գիտությանը, մենք ինքներս գիտությունն ենք», «մենք գիտության վրա
մոնոպոլիա ունենք» — ասվել է մի հայտնի ՄԱԿ-ի քաղաքական գործչի կողմից, և, իհարկե, շատ վտանգավոր է։
Եվ քեզ արդեն հանցագործ են համարում, և դա ամրապնդվում ու սրվում է, և դրան արդեն ուշադրություն են դարձնում ԵՄ-ում։
Այո, Գերմանիայում, ԵՄ-ում մենք այժմ տեսնում ենք, թե ինչ է պատահում այն գերմանացիներին, ովքեր ցանկանում են լքել երկիրը և
պարզապես ունեն տարբեր քաղաքական հայացքներ՝ նրանք ոչ վտանգավոր են, ոչ ահաբեկչական հարձակումներ են պլանավորում, ոչ ոքի բռնաբարելու
կամ սպանելու մտադրություն չունեն, սակայն նրանց ելքը մերժում են կամ, ինչպես պատահեց Ռուսաստանում ապրող երկու
գերմանացի լրագրողների դեպքում, մերժում են նրանց մուտքը։
Սա ԵՄ պատժամիջոց է։
Ինձ համար սա ամբողջովին անհեթեթ զարգացում է, սակայն դրա արմատները կարելի է գտնել Թվային ծառայությունների
օրենքում, որը Եվրոպայում արդեն մեկ տարի է ուժի մեջ է։
Մենք արդեն Եվրոպայում ունենք մի տեսակ համաճարակային համաձայնագիր՝ այն է՝ «Սահմանների միջև լուրջ սպառնալիքների մասին» կանոնակարգը։
Եվրոպան այստեղ փորձնական օդապարիկն է։
Իսկ ո՞վ է շարժիչ ուժը։ Գերմանիան։
Գերմանիան, 2020 թվականին Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ամենամեծ նվիրատուը՝
ԱՄՆ-ից, Բիլ և Մելինդա Գեյթսների հիմնադրամից և 2021 թվականի այլ խոշոր նվիրատուներից առաջ։
Ի դեպ, ինձ իսկապես նյարդայնացնում է, որ Գերմանիան մինչ օրս էլ մեծ ներդրող է և միշտ էլ եղել է, սակայն այս
բոլոր պայմանագրերն ու IGV-ները գերմաներեն չեն թարգմանվել։
Նրանք թարգմանվում են չինարեն, ռուսերեն, իսպաներեն, ֆրանսերեն, անգլերեն և, հնարավոր է, մեկ կամ երկու այլ լեզուներով,
բայց ոչ գերմաներեն։ Դա իսկապես վիրավորանք է մեզ՝ քաղաքացիներիս համար, քանի որ, ի վերջո, դա մեր հարկային գումարն է։
Բայց իրականում սա շատ, շատ վտանգավոր զարգացում է, որը արդեն կիրառվել է Եվրոպայում և Գերմանիայում։ Եվ մենք, ովքեր
կարդում և հետևում ենք նորություններին, այդ թվում՝ այլընտրանքային լրատվամիջոցներում, տեսնում ենք, որ այն կիրառվում է։
Մենք տեսնում ենք, որ մարդկանց տները խուզարկվում են իրենց կարծիքները ազատորեն
արտահայտելու համար։ Դա կարող է պատահել նաև ինձ հետ։
Պետք է ասեմ, որ ես իրականում միշտ այդպես էի մտածում 2021-ին և 2022-ին, երբ հայտարարեցի, որ պատրաստվում եմ գրել գիրք
կորոնավիրուսի պատվաստման մասին։ Այդ ժամանակ մտածեցի. «Հիմա իմ տունը խուզարկելու են»։ Բայց, պետք է ասեմ, որ այն չեն խուզարկել։
Ես մինչ օրս էլ կարծում եմ, որ ինչ-որ կերպ հարձակման ենթարկվում եմ, բայց ոչ թե այն պատճառով, որ վատ մարդ եմ, այլ որովհետև
հրաժարվում եմ լռեցվելուց և ասում եմ, որ կորոնավիրուսը, ինչպես այժմ հաստատվում է RKI-ի
փաստաթղթերով, պատկերացնելի ամենահազվադեպ հիվանդությունն է։
Կա մեկ այլ, ավելի հազվադեպ հիվանդություն՝ կարմիր ջրծաղիկը։ Մենք դրան առանձին կանդրադառնանք։
Սա ասելը, դրա հաստատումը կարող է վտանգավոր լինել, և հենց այս պատճառով այս պանդեմիայի պայմանագիրը, որը ծառայում է ամբողջովին
այլ նպատակների՝ մասնավորապես ամբողջական վերահսկողության և հսկողության, թվային ինքնության, պատվաստանյութի անձնագրի,
թեստավորման, թվային փողի հետ կապման միջոցով... Այսպիսով, մենք պետք է, չգիտեմ՝ ճակատներիս վրա՞, թե՞ մաշկի որևէ
հատվածում, քանի որ այս պահին դեռ iPhone-ների կամ բջջային հեռախոսների միջոցով է, բոլոր տվյալները ցանցայինացվեն։
Իսկ Բիլ Գեյթսը, ով իր հիմնադրամով ամենախոշոր խաղացողն է և, իրոք, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) և այս երկու
պատվաստումային ինստիտուտների՝ GAVI-ի և CEPI-ի ամենամեծ ֆինանսավորողն է, ոչ միայն, ինչպես ինքն է ասել, ցանկանում է
պատվաստել ամբողջ աշխարհը, այլև շատ տեղեկություններ է ուզում։
Եվ հիմա թույլ տվեք տեսնել, թե որտեղ կարող եմ դա նորից գտնել... Փորձարկում, ճիշտն է։ Նա ուզում է
տեղեկություններ, և ուզում է դրանք ստանալ փորձարկման միջոցով։
Առաջին հերթին նրանք պնդում են, որ մենք ունենք սարսափելի, սարսափելի նոր համաճարակ, ուստի բոլոր կենդանիներին
մեղադրում են՝ խոզի գրիպ, կապիկի պocken, թռչնագրիպ և այլն։
Այսպիսով, եկեք հաջորդ համաճարակը անվանենք «անփույթ գրիպ»։
Այո, և քանի որ գոյություն ունի սպառնալիք՝ Հոնոլուլուի կոյուղաջրերում կարող են հայտնաբերված լինել թռչնագրիպի վիրուսի
հետքեր, այժմ հայտարարում են թռչնագրիպ կամ թռչնագրիպի համաճարակ։ Եվ ապա գործի է դրվում այն մեխանիզմը, որը տեսանք
կորոնավիրուսի դեպքում։ Հայտարարվում է արտակարգ դրություն։
Արտակարգ դրության հետ գալիս են թեստերը, գալիս են պնդումները, որ մեկը դրական է, քանի որ PCR թեստը
այստեղ գործել է որպես խաբեության անհավանական գործիք։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը նաև նախատեսում է համաշխարհային լաբորատորիաներ։ Այս թեստերը կընդլայնվեն։
Եվ Բիլի, Բիլ Գեյթսը գրում է իր 2021 թվականի տարեկան նամակում. «Չնայած որ սարսափելի է պատկերացնելը, հաջորդ համաճարակը
կարող է նույնիսկ կենսաբանական ահաբեկչության արդյունք լինել»:
Ես էլ եմ կասկածում։ Հայկո Շյոնինգն էլ է կասկածում, գուցե այս անգամ բակտերիաների միջոցով։ Բայց ոչ պատահականորեն, այլ
դեղագործական արդյունաբերության, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության կամ ինչ-որ մաֆիայի կողմից՝ այս բոլոր կենսաբանական
լաբորատորիաների միջոցով։ Շվեյցարիայում, գեղեցիկ Սփիեզ քաղաքում, նոր լաբորատորիա է կառուցվել՝
ցուցադրական հղումային լաբորատորիայի կարգավիճակով։
Այսպիսով, ֆունկցիայի ավելացման հետազոտությունը, այսինքն՝ վիրուսները ավելի վիրուլենտ և վտանգավոր դարձնելու
հետազոտությունը, ամբողջ աշխարհում արագորեն զարգանում է։
Այսպիսով, ես իսկապես համարում եմ կենսաբանական ահաբեկչությունը սպառնալիք, սակայն ոչ թե չար
ահաբեկիչների, այլ նրանց կողմից, ովքեր դրանից շահ են ստանում։
«Անցյալ տարվա դժբախտությունը՝ COVID-19-ը, չկրկնելու համար համաճարակային պատրաստությունը պետք է
ընդունել նույնքան լուրջ, որքան պատերազմի սպառնալիքը»։
Բայց հիմա Բիլ Գեյթսը ասում է. «Հնարավոր է մշակել այնպիսի դիագնոստիկա, որը կարելի է շատ արագ տեղակայել»:
Ես վստահ եմ, որ հաջորդ համաճարակի ժամանակ մենք կունենանք այն, ինչը կոչվում է մեգա-դիագնոստիկ պլատֆորմներ, որոնք թույլ կտան
մեզ ամեն շաբաթ թեստավորել աշխարհի բնակչության մինչև 20 տոկոսը։
Այո, նա ուզում է մեկ շաբաթում միլիարդ մարդու թեստավորում անցկացնել, բայց ոչ մեր առողջությունը
պաշտպանելու համար, այլ որովհետև նա նույնպես ներգրավված է ID2020-ում, որը թվային ինքնություն է։
Ահա այն, Microsoft-ը ներգրավված է, Ռոքֆելլերների հիմնադրամը ներգրավված է, ամեն ինչ ինչ-որ կերպ
պատահական է, միշտ նույն դեմքերը և սովորական խաղացողները։
Իսկ ինչ է Բիլին ուզում այստեղ? Ամեն ինչ նույնպես գրված է իմ գրքում։
Նա ուզում է թափանցիկ մարդկանց, նա ուզում է տեղեկություններ, սակայն շատ ավելին, քան, օրինակ, պարունակում է ինքնության քարտը
կամ անձնագիրը։ Փոխարենը նա գրում է՝ «Անձնական տվյալներ են ցանկացած տեղեկություններ, որոնք վերաբերում են անձին, ով
կարող է ուղղակի կամ անուղղակի ճանաչվել այս տվյալների միջոցով»։
Սա ներառում է կենսագրական տվյալներ, ինչպիսիք են անունը, սեռը, ամուսնական կարգավիճակը, ծննդյան ամսաթիվը և վայրը, ծագման երկիրը,
բնակության երկիրը, անհատական գրանցման համարը, մասնագիտությունը, կրոնը և էթնիկ պատկանելությունը։ Բիոմետրիկ տվյալներ, ինչպիսիք են
լուսանկարը, մատնահետքը, դեմքի կամ իռիսի պատկերը։ Եվ հիմա դա ավելի է ընդլայնվում։ Նա ցանկանում է նաև առողջական տվյալներ,
ինչպես նաև անձի վերաբերյալ արտահայտված ցանկացած կարծիք, օրինակ՝ նրա առողջական վիճակի և/կամ հատուկ կարիքների գնահատականներ։
Աստված իմ! Դա ընդամենը մի փոքրիկ ակնարկ էր, պարոն Վայլդունգ, այն բանի, թե իրականում ինչ է
նախատեսվում այստեղ՝ ԱՀԿ համաճարակային պայմանագրով։
Կան շատ ավելի շատ ասպեկտներ, բայց մեզ պետք է դրանց մասին խոսել չորս ժամ։
Ես պարզապես ուզում էի կարճ նշել, որ սա օրենքի գերակայության կեղծիքի ամենաազդեցիկ օրինակներից մեկն է։
Պարզվում է, որ դուք ստորագրում եք պայմանագիր, և նրանք, ովքեր դրանով հետաքրքրված են, նույնպես
կշահեն։ Միակները, ովքեր չեն շահում, քաղաքացիներն են։
Նրանք իսկապես ուզում են մեզ ենթարկել թեստավորման, պարտադիր պատվաստումների, վերահսկողության, թվային ինքնության և մերժել մեզ
մեր կյանքը կամ հասարակական, հավանաբար նաև մասնագիտական և, գուցե, անգամ առողջության հետ կապված
կյանքի հասանելիությունը, եթե մենք չհնազանդվենք դրան։
Շատ շնորհակալություն։ Տիկին Բահներ, շատ շնորհակալություն, որ ժամանակ տրամադրեցիք մեզ հետ խոսելու համար։ Շատ
շնորհակալություն ձեր հետաքրքիր մեկնաբանությունների համար։
Կարծում եմ՝ նորից կկապվենք։ Քեզ ամենայն բարիք, և հիանալի է, որ դու շարունակում ես պայքարել,
իսկապես պաշտպանում ես ճիշտը և չես հանձնվում։
Ուրախությամբ։ Վակցինացիաներն ու Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը (ԱՀԿ) այն են, որոնք ես
իրականում վերցրել եմ որպես իմ հաջորդ մի քանի տարվա կարիերայի առաքելություն։ Մենք պետք է դրան վերջ տանք։
Այո։ Շատ շնորհակալություն ... Շատ հաճույքով։ ... և ամենայն բարին ձեզ։ Շատ հաճույքով։