Երկրորդ վերնագիր
Չկան ուսումնասիրություններ, որոնք ցույց տային, որ չպատվաստված հղի կինը մահանում է կարմրուկից,
ինչպես նաև ոչ հիվանդ պապը և ոչ էլ մանկահասակ երեխան։
Սրանք կեղծ ուսումնասիրություններ են, որոնց վրա հիմա հենվում են RKI-ն և նույնիսկ Ֆեդերալ
Սահմանադրական Դատարանը, կեղծ ուսումնասիրություններ։
Բայց ես պարզապես ուզում եմ ասել, որ նույնիսկ ծաղիկի պատվաստումը կեղծ էր։
Եվ նույնը վերաբերում է կարմրուկի պատվաստմանը։
Այս օրենքը անարդար է։ Այն ակնհայտորեն հակասական է։
Այն ծառայում է, և ես դա կցուցադրեմ, միայն դեղագործական արդյունաբերությանը և ոչ ոքի այլ։
Ես համարում եմ, որ կոռուպցիան և դատական իշխանության կախվածությունը շատ լայնածավալ են, և դրանով խորապես մտահոգված եմ։
Դուք չեք կարող այս օրենքը այսպես կիրառել։ Սա ակնհայտորեն անարդար է։
Մարմկենը պատվաստումների ամբողջ ծրագրի գերազանց օրինակ է։
Եվ հիմա ես այլևս չեմ հավատում որևէ պատվաստանյութի։
Դեղերի մասին օրենքը հափշտակվել է և թուլացվում է։
Եվ սա կորոնավիրուսի և կարմրուկի դեպքում առանձին դեպք չէ։
Եվ սա կորոնավիրուսի և կարմրուկի դեպքում մեկուսացված դեպք չէ։
Նրանք ուզում են տարվա ընթացքում ամբողջ աշխարհը միլիարդավոր անգամներ պատվաստել բոլոր տեսակի
հիվանդություններից, որոնք, ըստ նրանց, մահացու են։
Դա պլանն է, և մենք պետք է դա կանգնեցնենք։
Այսօր Kla.TV-ն զրուցում է փաստաբանի հետ, ով մասնագետ է ԱՀԿ համաճարակային պայմանագրի և
միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի հարցերում։
Նա բժշկական և առողջապահական իրավունքի մասնագիտացված փաստաբան է, և մենք ուրախ ենք այսօր նրան
ողջունել՝ քննարկելու «կարմրուկի պատվաստման» թեմային։
Բիատե Բահներ, շնորհակալություն, որ այսօր ժամանակ հատկացրիք մեր հարցերին պատասխանելու համար։
Ուրախ կլինեմ ձեզ հետ խոսել մի թեմայի մասին, որը կարող է ձանձրալի թվալ, սակայն կարող է լինել
համաճարակների և պատվաստումների առանցքային հենասյունը։
Գերմանիայում մի քանի տարի է, ինչ կարմրուկի պատվաստումը կրկին պարտադիր է։
Որպես փաստաբան, ինչ դիրքորոշում ունեք այս պարտադիր կարմրուկի պատվաստման վերաբերյալ, կամ
ըստ ձեր կարծիքի, ինչ փաստարկներ կան դրա դեմ։
Լավ, ես ծնվել եմ 1966 թվականին։
Եվ այդպես ես նույնպես պատվաստվել էի ջրծաղիկի դեմ, ինչը, իհարկե, ընդունում ես որպես 8- կամ 10-ամյա
երեխա, քանի որ դպրոցում քեզ ինչ-որ կերպ պատվաստում են։
Պարտադիր ջրծաղիկի պատվաստումը չեղարկվեց 1976 թվականին՝ ավելի քան 100 տարվա պարտադիր ջրծաղիկի պատվաստումներից հետո։
Ես մեծացել եմ առանց որևէ պարտադիր պատվաստումների, որովհետև ես Արևմտյան Գերմանիայից եմ, ոչ թե Արևելյան
Գերմանիայից։ Արևելյան Գերմանիայում ամեն ինչ այլ էր։
Մինչև վերամիավորումը պարտադիր պատվաստումներ կային, և դրանք այնտեղ բավական խիստ ստուգվում էին։
Այսպիսով, առանց հարցնելու, մարդկանց պարզապես «պատվաստեցին»։
Բայց ես այլ կերպ մեծացա – և հետո, 2021 թվականին ինձ հանձնարարեցին ներկայացնել սահմանադրական բողոք այս
ոսպնյակային պատվաստման պահանջի դեմ, որը հանկարծակի ի հայտ եկավ։
Դա որոշվել է 2020 թվականի փետրվարին, ճիշտ չէ՞?
Մենք հիշում ենք, որ 2020 թվականին շատ բան էր կատարվում, և այն ուժի մեջ մտավ 2020 թվականի մարտին։
Եվ այդպիսով մենք 45 տարի է, որ պարտադիր պատվաստում չենք ունեցել։
Եվ հիմա հանկարծ որոշ խմբերի համար պարտադիր է դարձել պատվաստումը, մասնավորապես՝ երեխաների, դպրոցի աշակերտների, առողջապահության
և կրթության աշխատակիցների, ինչպես նաև փախստականների համար։
Առաջին հերթին, ամեն տարի կա 700 000 երեխայից բաղկացած մարդկանց խումբ։
Գերմանիայում ամեն տարի գրանցվում է մոտավորապես 700 000 ծնունդ։
Այո, և զարմանքից մարդը աչքերն է շփում, որովհետև մենք լսել ենք կարմրուկի մասին։
Մենք դրանք ունեինք, և, հավանաբար, ավագ սերունդն էլ դրանք ունեին։
Ինչևէ, ես վարակվել էի ջրծաղիկով, և, հավանաբար, կարմրուկով էլ։
Իմ քույրը գավազանով և կարմրուկով հիվանդացել էր։
Եվ մենք նույնպես դրանից անպաշտպան չէինք, որովհետև այն ժամանակ, ինչպես աշխարհի գրեթե բոլոր
երեխաները, բնականաբար վարակվում էինք կարմրուկով։
Մյուս կողմից, STIKO-ն 1974 թվականից պատվաստման առաջարկություն է արել, որը, ի դեպ, մեկ տարի առաջ նոր էր հիմնադրվել։
Եվ հենց այդպես էլ STIKO-ն միաձայնորեն խորհուրդ է տալիս կարմրուկի պատվաստումը։
Մինչդեռ մեկ անդամ, պրոֆեսոր, որը տասը տարի առաջ արդեն մեկնաբանել էր կարմրուկը, ասել էր (այն ժամանակ, առնվազն Գերմանիայում,
պատվաստումներ չկային). «Ոչ, դուք պետք է հիվանդանաք կարմրուկով, և դա կարող եք անել առանց որևէ խնդիրների;
բարդությունները շատ հազվադեպ են և կարելի է կառավարել, այդ պատճառով պատվաստումները անհրաժեշտ չեն»:
Բայց տասը տարի անց՝ և ես ենթադրում եմ, որ որոշ հաստատություններ, ինչպիսիք են STIKO-ն՝ պատվաստումների մշտական
հանձնաժողովը, հավանաբար արդեն լավ յուղված էին դեղագործական արդյունաբերության կողմից։
Քանի որ հանկարծ կարմրուկը դարձավ վտանգավոր հիվանդություն։
Հանկարծ մարդիկ սկսեցին տառապել էնցեֆալիտով, մենինգիտով և շատ, շատ լուրջ SSPE հիվանդությամբ, որը մենինգիտի մահացու ձև է։
Եվ ապա տարիների ընթացքում ռիսկը անընդհատ աճեց։
Եվ այդպես, երեք ամիս առաջ, փետրվարին, ես շատ հապճեպ որոշում կայացրի... քանի որ ես
նույնպես շատ նման հանձնարարություններ եմ կատարում։
Կորոնավիրուսային շրջանը ավարտվել է, այլևս չունենք դիմակների խնդիրներ, այլևս չունենք պատվաստման ենթակա լինելու
խնդիրներ, այլևս չունենք պարտադիր պատվաստում, որը 2022 թվականին առողջապահական ոլորտում գործում էր ինը ամիս։
Զինվորները նույնպես այլևս պարտավոր չեն COVID-19-ի դեմ պատվաստվելու; այս պահանջը նույնպես հանվել է։
Բայց այժմ այն փոխարինվում է այս կարմրուկի թեստավորման պահանջով։
Մենք չենք կարող ասել, որ պատվաստումը պարտադիր է, սակայն տուգանքները անհաճո են, հատկապես
մանկապարտեզ հաճախող երեխաների ծնողների համար։
Եթե նրանք պատվաստված չեն, նրանց թույլ չեն տալիս հաճախել մանկապարտեզ։
Դուք կարող եք նաև բերել հակացուցման վկայագիր։
Դրա համար կան բազմաթիվ լավ պատճառներ։
Ամենակարևոր պատճառը պատվաստման նկատմամբ ամբողջական հակացուցումն է, քանի որ պատվաստումը կարող է
ունենալ շատ ավելի լուրջ հետևանքներ, քան ինքը՝ կարմրուկը։
Բայց, իհարկե, դա չի ընդունվում։
Ես գրեթե չեմ տեղյակ, որ ամբողջ երկրում որևէ հակացուցումների վերաբերյալ վկայական այժմ ընդունվել է – պարտադիր պատվաստումը
երեք տարի է, ինչ գործում է, և այժմ իսկապես կիրառվում է։
Այսինքն՝ դուք, փաստորեն, մանկապարտեզի և դպրոցի երեխաների ծնողներին տուգանքներով,
պատժավճարներով և տարածք մուտք արգելքներով հալածում եք։
Այո, հենց այս պարտադիր պատվաստման պատճառով շատ ծնողներ հայտնվում են իսկապես անհարմար իրավիճակում։
Եվ ամենից առաջ կասեի, որ արդյունավետության իրական ապացույց չկա։
Եվ այո, զանգվածային կողմնակի ազդեցությունների մասին քիչ է խոսվում։
Առանց կողմնակի ազդեցությունների այլընտրանքները կարծես թե ամբողջությամբ բացառված են։
Ինչպես դուք նոր եք նշել, որոշ դեպքերում կարող են կիրառվել ծանր տուգանքներ, որոնք հասնում են մի քանի հազար եվրոյի։
Ես կասեի, որ տուգանքը վճարելը չի նշանակում, որ մարդը գնել է իր ազատությունը։
Որպես իրավաբանական փորձագետ, ի՞նչ խորհուրդ կտաք տուժած ծնողներին։
Այո, որովհետև ես տասնյակ անգամներ եմ ունեցել այս քննարկումը և ծանոթ եմ խնդրին:
Դուք կարող եք գնել ձեր ազատությունը։
Այնուամենայնիվ, դա կարող է շատ թանկ նստել, կախված նրանից, թե ինչ դեռ չի որոշել բարձրագույն դատարանը, այն է՝ արդյոք ես,
որպես առողջապահական մարմին, կարող եմ կիրառել բազմակի տուգանքներ։
Որոշ առողջապահական մարմիններ արդեն դա անում են։
Չի կարևոր, թե ինչքան մանրամասն է մեկը գրում, թե ոչ։
Առողջապահության մարմինը պարզապես չի ընդունում այն, և հետագայում նաև շրջանային դատարանը, և այն չի կարդացվում։
Մենք այստեղ պայքարում ենք մի առասպելի դեմ, որը, գուցե, կարդացվել է, բայց լուրջ չի ընդունվել՝ մոտ 100 տարվա պատմություն
ունի ինչպես կարմրուկի, այնպես էլ պատվաստման համատեքստում։
Եվ ես նկատել եմ, որ այսօր բժիշկները — և սա նույնպես մի միտում է, որը ի հայտ է եկել կորոնավիրուսային պանդեմիայի սկսվելուց ի վեր
— իսկապես համարձակվում են անել այն, ինչ օրենքը հստակ նախատեսում է, այն է՝ տրամադրել հակացուցումների վերաբերյալ վկայական։
Արտադրողները ինքներս թվարկում են պատվաստման հակացուցումները, այդ թվում՝ բաղադրիչների նկատմամբ ալերգիաները։
Այո, բայց ես պետք է նախ դրանք փորձարկեմ։
Իհարկե, կարող եմ ասել՝ հիմա գիտենք, որ դու ալերգիա ունեիր, դու, ցավոք, մահացար, աղքատ երեխա։ Դու ալերգիկ էիր։
Այնուամենայնիվ, սա չի ընդունվի և չի իրականացվի։
Իմունային անբավարարությունը, ինչպես նաև ջերմային հղիությունը, հանդիսանում են ժամանակավոր հակացուցում։
Սրանք ոչ մեկը չի ընդունվի։
Բժիշկները, որոնք, այնուամենայնիվ, տրամադրում են հակացուցման վկայական, այժմ հետապնդվում են այդ կարմրուկի վկայականների համար։
Նախկինում դրանք կորոնավիրուսի հետ կապված դիմակային վկայականներն ու պատվաստումից ազատվելու վկայականներն էին։
Հիմա, երբ կորոնավիրուսը ավարտվեց, ուշադրությունը տեղափոխվում է կարմրուկի վրա։
Եվ քանի որ պատվաստման մասին առասպելի մասին եմ խոսում, կհիշատակեմ նաև այսը. շատերը դեռևս համաձայն են դրան՝
ասելով. «Այո, կորոնավիրուս, հասկանում եմ, թե ինչու ես դրա նկատմամբ քննադատական»։
Բայց կարմիր ջրծաղիկը, փոքրիկ ջրծաղիկը, դիֆթերիան, տետանուսը և այդ բոլորը։
Բայց դա իսկապես կարևոր է, և այն վերացրել է հիվանդությունը և փրկել միլիոնավոր կյանքեր։
Այսպիսով, դա այն է, ինչ կարող եք կարդալ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (WHO) կայքում, ինչպես նաև
Գերմանիայի Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտի (RKI) կայքում կամ Գերմանիայի Դաշնային Առողջապահության նախարարության կայքում։
Միլիոնավոր կյանքեր փրկվել են, հիվանդություններ վերացվել են։
Իմ գրքում, որը մի քանի օրից կավարտեմ և կուղարկեմ հրատարակչին, և որը հետո երկու-երեք ամսում կհրատարակվի, ես
կբացատրեմ, ոչ թե առաջինը, այլ հուսով եմ՝ հեշտ ընթեռնելի գրքում, որ սա անհեթեթություն է։
Դարաշրջանի փոփոխության ժամանակ կարմիր ջրծաղիկը, ինչպես շատ այլ հիվանդություններ, իսկապես կարող էր մահացու լինել՝ հիգիենիկ և
սանիտար պայմանների, ինչպես նաև, հավանաբար, պատերազմի ու աղքատության պատճառով։ Միայն Գերմանիայում դարաշրջանի
փոփոխության ժամանակ կարմիր ջրծաղիկից մահացել է 13 000 մարդ։
Այնուամենայնիվ, մինչև 1973 թվականին Գերմանիայում պատվաստումները ներդրվեին, և դրանց վերաբերյալ առաջարկությունը
հաջորդ տարի ներկայացվեր, գրանցվել էր ընդամենը 30 մահ։
Այսպիսով, կարմրուկից մահերը նվազել են 99 տոկոսով։
Եթե կորը արդեն իջնում է, ապա դա կլիներ, ինչպես այսօր է, բայց այսօր մենք պատվաստումներ ունենք,
ուստի անգամ առանց դրանց կարմրուկից մահեր չէին լինի։
Այսօր տարեկան կարմրուկից մահանում է 30 մարդ, մինչդեռ այն ժամանակ Արևմտյան Գերմանիայում՝ մոտ 700 000, իսկ այսօր
Գերմանիայում՝ մեկ միլիոն մահ: Սա այն ողբերգությունը չէ, որը պահանջում է ամեն տարի 700 000 երեխայի պատվաստում:
Բայց ես կցանկանայի վերադառնալ այս հակացուցումների վկայականին, քանի որ մի քանի շաբաթ առաջ մի բժիշկ դիմեց
ինձ, քանի որ նրա դեմ քրեական հետապնդում էր ընթանում։
Քանի որ նա 4- կամ 5-ամյա երեխայի համար թողարկել էր կարմրուկի դեմ հակացուցման վկայական։
Եվ առողջապահական մարմինը, ինչպես նաև Հարավային Վյուրտեմբերգի Բժշկական ասոցիացիան, առանց որևէ կերպ կապ հաստատելու այս
բժշկի հետ, անմիջապես ենթադրեցին, որ նա տվել է սխալ վկայական, և Ուլմի հանրային դատախազության հետ քրեական վարույթ սկսեցին։
Եվ այսպես ես ստացա մանդատը։
Նա դեպի ինձ շրջվեց։
Ես նրան հարցրի. «Բժիշկ, ունե՞ք որևէ հիվանդի փաստաթուղթ»:
Նրանք քո տանը՞ էին։
Եվ դա ոչ մի այլ կերպ հայտնի բժիշկ չէր։
Ոմանք լավ են հայտնի, քանի որ նրանք արդարացիորեն տրամադրում են հակացուցումների վկայականներ՝ հիմնվելով բացարձակապես
բացասական օգուտ/ռիսկ վերլուծության վրա, առանց որևէ այլ պահանջի։
Մարմնախտի դեմ պատվաստվելուց հիվանդանալու կամ մահանալու ռիսկը ավելի մեծ է, քան մարմնախտից։
Բայց այս բժիշկը իրականում տեսել էր երեխային, և նա ինձ ուղարկեց հրաշալի ձեռագրով կազմված ընտանեկան բժշկական պատմություն։
Այսպիսով, դա վերադառնում է պապիկ-տատիկին և ավելի հեռու՝ նրանց ունեցած ամեն ինչին։
Եվ հիմա ահա թե ինչ կա՝ այն նաև ներառում է Աուգսբուրգի առողջապահական մարմնի կողմից 1980 թվականին տրված հակացուցման
վկայականը պապիկի համար, ով այդ ժամանակ 26 տարեկան էր։
Ես տեսնում եմ վկայականը և մտածում՝ լավ, ջրծաղիկ, այսինքն՝ դա ջրծաղիկն էր, և Գերմանիայում
հարկադիր կամ պարտադիր պատվաստումը չեղարկվել է։
Բայց ես հենց այդպես էլ մտածում էի, և հենց այդպես էլ ստացվեց, որովհետև հեռախոսով խոսեցի որդու հետ, ով փոքրիկ աղջկա հայրն է։
Բժիշկը բարեհաճորեն կապ հաստատեց ինձ նրա հետ։
Ես իմացա, որ իմ պապիկը, ով այդ ժամանակ 26 տարեկան էր… նա մինչ օրս կենդանի է, ծնվել է 1954 թվականին,
բայց, ցավոք, նրան մոտ զարգացել է բազմակի սկլերոզ։
Եվ դա նույնպես կարող է պատվաստանյութի կողմնակի ազդեցություն լինել։
Երիտասարդ ինժեներ լինելով՝ նա թռավ ամբողջ աշխարհով մեկ, այդ թվում այնպիսի երկրներ, որտեղ
դեռ չէին չեղարկել պարտադիր ջրծաղիկի պատվաստումը։
Սա արդեն տարիներ ու տասնամյակներ առաջ այլ երկրներում տեղի էր ունեցել, սակայն ոչ ամենուր։
Ուստի նրան անհրաժեշտ էր հակացուցման վկայական, քանի որ առաջին ջրծաղիկի պատվաստումից կամ, հավանաբար, մեկ
այլ պատվաստումից հետո նա ունեցել էր ծանր արձագանքներ։
Եվ առողջապահական մարմինը նրան դա տրամադրեց անգլերենով Բավարիայում 1980 թվականին։
Եվ ահա, այսպես է։
Դա, իմ կարծիքով, վերաբերում է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության 1958 թ. փաստաթղթին։
Եվ հենց դա մենք հետազոտեցինք և գտանք։
Եվ այն պարունակում է հետևյալ չափազանց հետաքրքիր տեղեկությունները։
Դա փաստաթուղթ է, այո։
Այն ժամանակ համակարգիչներ չկային, ուստի ես օգտագործեցի մեքենագիր, և տեքստը մի փոքր թեք ու անհարթ էր։
Մենք դեռ հիշում ենք նամակները, մեր ծնողների և պապիկ-տատիկների մեքենագրված փաստաթղթերը։
Այն պարունակում է Գերմանիայում 1948–1958 թվականների ջրծաղիկի դեպքերի թվերը։
Տասը տարվա ընթացքում հաղորդվել է փոքրիկի հինգ դեպք, չեմ կարծում, որ դրանցից որևէ մեկը մահացու էր՝ փոքրիկի հինգ դեպք։
Յուրաքանչյուր երկու տարին մեկ անգամ փոքրիկ պocken-ի մեկ դեպք։
Եվ երբ չեղարկվեց ջրծաղիկի պատվաստումը?
30 տարի անց Գերմանիայում, 1976 թվականին։
Ինչ վերաբերում է պնդմանը, թե փոքրիկծաղիկի պատվաստումը նվազեցրել է փոքրիկծաղիկի դեպքերը, ապա դա ընդհանրապես ճիշտ չէ։
Փոքսը նույնպես վերացվել էր նույն պատճառով, ինչ կարմիր ջրծաղիկը՝ քանի որ դա հստակ հիգիենային հետ կապված հիվանդություն
է, և տասնամյակների ընթացքում այն բազմիցս չէր նկատվել։
Եվ այնուամենայնիվ միլիոնավոր մարդիկ, այդ թվում ես, և, հավանաբար, դու էլ, պատվաստվել էին ջրծաղիկի դեմ։
Եվ, հավանաբար, հենց դրա պատճառով ենք մենք ինչ-որ կերպ տառապում ալերգիաներից և փոշիային փռփռոցից, չնայած որ պատվաստումների
առաջարկությունները այսօր երեք անգամ ավելի բարձր են, իսկ 1970-ականների և 1980-ականների համեմատ՝ չորս անգամ ավելի բարձր։
Բայց ես պարզապես ուզում եմ ասել, որ նույնիսկ ծաղիկի պատվաստումը կեղծ էր։
Եվ նույնը վերաբերում է կարմրուկի պատվաստմանը։
Եվ ես մտածեցի, որ կարող եմ ձեզ ընթերցել, թե ինչ է ասում դոկտոր Գերդ Ռյութերը, ով բժիշկ է, բայց
նաև բժշկական պատմաբան և ինքն է գրել մի քանի գրքեր։
Նա բարեհաճաբար գրել է առաջաբան իմ գրքի համար, որը ես կցանկանայի մի քանի նախադասությամբ բարձրաձայն կարդալ, եթե ձեզ դա չի խանգարի։
Նա նախապես մի քանի մտքեր է գրում։ Դոկտոր Գերդ Ռյութերի կողմից։
Սկանդալային է, որ այս գիրքը ընդհանրապես պետք է գրվեր։
Ինչպե՞ս կարող էր անվնաս մանկական հիվանդությունը, որը, հավանաբար, հայտնի է մարդկության սկզբից ի վեր,
հայտարարվել ամբողջ հասարակությունների համար սպառնալիք և հանգեցնել պարտադիր պատվաստումների։
Մինչև 1997 թվականը Ստեֆան Վինկլի 1400-էջանոց «Մարդկության աղետներ» համաճարակների
պատմությունը անգամ մի գլուխ չէր նվիրել կարմրուկին։
Այդ օրվանից ի վեր դեպքերի թիվը և հոսպիտալացումները առանց որևէ բժշկական միջամտության կրճատվել են ևս 90 տոկոսով։
Բեատե Բահները ոչ միայն ընդգծում է պետության կողմից պարտադիր դարձած պատվաստումների իրավական ասպեկտները, այլև ամբողջ բժշկական և
սոցիալական միջավայրը, որտեղ, Արևմտյան Գերմանիայում պարտադիր փոքրիկի պատվաստումների և ԳԴՌ-ում այլ պարտադիր
պատվաստումների վերացումից տասնամյակներ անց, հանկարծակի կրկին ներդրվեցին պարտադիր կարմրուկի պատվաստումները։
Առանց կույր կաշկանդումների կամ կեղծ հաշվարկների, նա բացահայտում է սուտերի վրա կառուցված տարօրինակ քարտերի տունը,
որը հիմնավորում է կարմրուկի պանիկան և պարտադիր պատվաստումը։
Այս իրադարձությունները դաս են այն մասին, թե ինչպես մի փոքր խումբ կարող է համակարգված կերպով խաբել հասարակությանը։
Նրան հալածում են, բնակչության մեծ մասը՝ մասնավորապես ծնողները, հալածվում են՝ նրանց ասում են «դու չես կարող գնալ մանկապարտեզ»
կամ նրանց նկատմամբ կիրառում են տուգանքներ և պատժավճարներ։
Եվ դու կարող ես դրանից ինքդ քեզ պաշտպանել։
Դա նույնպես ձեր ավելի վաղ ներկայացրած ընդարձակ հարցի մի մասն էր։
Ես իրականում դա խորհուրդ եմ տալիս, որովհետև ամեն ինչ պետք է ներկայացվի հիմնավորված ձևով և այլն։
Այս բոլոր բաները չեն կարդացվում։
Ես խորհուրդ եմ տալիս հետաձգել առողջապահական մարմնի և մագիստրատի դատարանի ընթացակարգերը։
Դա կարևոր ռազմավարություն է՝ սպասել, մինչև գիրքը հրատարակվի, այնուհետև պարզապես ներառել գիրքը և
ասել. «Սա է պատճառը, որ մենք պատվաստվելու չենք»։
Եվ դուք պարտավոր եք, որպես առողջապահական մարմին, ինչպես նաև որպես մագիստրատական դատարան,
չկիրառել այս օրենքը, քանի որ այն անարդար է։
Այն պարունակում է ավելի քան 400 էջ, որոնք բացատրում են, թե ինչու դա սխալ է։
Ոչ միայն, ինչպես դուք ճիշտ նկատեցիք ավելի վաղ, պատվաստանյութի արդյունավետությունը երբեք չի փորձարկվել, այլև, առաջին
հերթին, պատվաստանյութերի անվտանգությունը երբեք չի փորձարկվել։
Միայն մեկ ուսումնասիրություն չկա կարմրուկի վերաբերյալ, որը համեմատեր պատվաստված երեխաներին ոչ պատվաստված երեխաների հետ։
Եվ սա կանխվում է բոլոր հնարավոր ուժերով ու միջոցներով, քանի որ առկա մի քանի ուսումնասիրություններն ու մի
քանի ընդհանուր ակնարկները հստակ ցույց են տալիս, որ չպատվաստված երեխաները ավելի առողջ են։
Բայց Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) պանդեմիայի պայմանագրով, որը նոր է ընդունվել, սակայն ուժի մեջ
կմտնի միայն այն բանից հետո, երբ 60 անդամ պետություններ այն ստորագրեն, ուստի անմիջական վտանգ չկա,
նպատակն է ամբողջ աշխարհը միլիարդավոր անգամներ պատվաստել։
Իսկ շահախնդիրները՝ պատվաստանյութերի արտադրողները, ինչպես նաև մյուս շահախնդիրները, արդեն ձեռքերն են տրտմում։
Եվ մենք կարող ենք որքան ուզենք վիճել...
Իմ մեծ ջանքն ու կիրքը, այս գրքի դեպքում նույնպես, այն էր, որ հույս ունեի՝ ընդամենը մի քանի էջից համոզելու անգամ նրանց, ովքեր
արդեն համոզված են պատվաստումների օգուտներին՝ դատավորներին և առողջապահության վարչության բժիշկներին, որ նրանք
ակնհայտորեն ենթարկվել են մի հսկայական պատվաստումային միթոսի, որը կարելի է պարզապես անվանել խարդախություն և ստեր։
Քանի որ թվերը ցույց են տալիս, որ կարմիր ջրծաղիկը իրականում ոչ մի հիմք չէ, որպեսզի պատվաստումը երեխաների համար
պարտադիր դարձնեն և նրանց նկատմամբ կիրառեն խիստ պատժամիջոցներ։
Իմ կարծիքով կրկնակի տուգանքները անօրինական են։
Երեկ ես ստացա երկու հաճելի որոշումներ։
Ես հղում եմ արել վաղեմության ժամկետի օրենքին, որը նոր կողմն է, և այո, մենք դրա շուրջ նույնպես վիճում ենք։
Ես ունեմ այս հարցի վերաբերյալ դատարանի վճիռ, որը տրվել է կամավոր։
Բայց մեկ այլ դատարանում ես մի քիչ առաջ ու հետ էի գնում… ոչ, դա ժամկետանց չէ, սա ու դա։
Այնուհետև ես կրկին պատասխանեցի դատարանի նիստի օրվանից քիչ առաջ, որը հետո չեղարկվեց, երբ
ես ներկայացրի մեկ այլ գրավոր հայտարարություն։
Եվ հիմա, երկու շաբաթ անց, գործը կարճվել է, քանի որ վաղեմության ժամկետը լրացել է։
Վերջին երկու տարիների ընթացքում, երբ կարմրուկի վկայականը չի ներկայացվել, հարցը ժամկետանց է՝ ըստ վարչական իրավախախտումների
մասին օրենքի և վարակներից պաշտպանության մասին օրենքի համատեղ կիրառման կանոնների, ինչը մի փոքր բարդ է,
ուստի փաստաբանին անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գործի նյութերը և ստուգել՝ արդյոք այն ժամկետանց է։
Եվ հետո հաջորդ հարցը կլինի՝ այո, նրանք ասում են, որ դա ժամկետանց է, բայց հիմա մենք կրկին պահանջում ենք այն։
Եվ ապա մեկ տարվա և երկու տարվա ժամկետները կրկին սկսվում են։
Շատ իրավական հարցեր դեռևս անպատասխան են մնում, այդ թվում՝ արդյոք երկու ծնողներին կարելի է պատժել նույն իրավախախտման համար։
Բավարիայում դա որոշ դեպքերում տեղի է ունենում, բայց Բադեն-Վյուրտեմբերգում և
այստեղ՝ Հայդելբերգում, դա այդպես չի լինում։
Առաջին տուգանքի չափը յուրաքանչյուր երեխայի և յուրաքանչյուր ծնողի համար տատանվում է 150 և 1000 եվրոյի միջև։
Այստեղ նույնպես ունենք լայն տեսականի։
Եվ ամենից առաջ, մենք դեռ ունենք առնվազն մեկ կամ երկու որոշում, որոնք սպասվում են Դաշնային Սահմանադրական
դատարանում; դրանք վերաբերում են դպրոցականների պարտավորությանը ներկայացնել կարմրուկի դեմ պատվաստման ապացույց։
Եվ այն փաստը, որ աշակերտները պետք է հաճախեն դպրոց, նույնիսկ եթե նրանք պատվաստված չեն, ինչը ոմանք կարող են զղջալ։
Այսպիսով, նա վտանգ չէ, եթե պարտադիր կրթությունը առաջնահերթություն չունենա։
Այսպիսով, նույնիսկ օրենսդիրը կարծես չի կարծում, որ դա այդքան վատ է։
Եվ դուք կկարողանաք գրքում կարդալ, որ բազմաթիվ տվյալների, այդ թվում տպավորիչ թվերի հիման վրա, թե որքան փոքր խնդիր է դա իրականում։
Բայց դրա դեմ կան բազմաթիվ փաստարկներ, հատկապես երբ դեռահաս աշակերտները 13 կամ 14 տարեկան են և ինքնուրույն չեն ցանկանում
պատվաստվել, և նրանք դա հստակ հայտնում են գրավոր կամ տեղական դատարանում՝ 250 եվրոյի տուգանքի վերաբերյալ դատական վարույթներում։
Ես ինքս էլ ունեմ, սակայն կան նաև այլ որոշումներ, որոնց համար գոյություն ունի քաղաքականություն, քանի որ ծնողները, երբ երեխան
դառնում է 17 տարեկան, կարող են ասել՝ «Ես դա չեմ ուզում բազմաթիվ պատճառներով, դա արդյունավետ չէ, անվտանգ չէ»
և այլն, այդ դեպքում ծնողները չեն կարող ստիպել երեխային և, հետևաբար, չեն կարող պատժվել։
Այո, վերջին դատարանի վճիռը ցույց է տվել, որ դիմադրությունը արդարացված է։
Պարզապես Telegram-ում հրապարակվել էր մի զեկույց Բրունշվիգի մասին… այո, այնտեղ մենք իսկապես տեսանք, թե որքան
փխրուն և, իբր, անհերքելի է պարտադիր կարմրուկի պատվաստումը։
Եվ այդպես հայրը պայքարեց և հաղթեց՝ ոչ տուգանք, ոչ դատական ծախսեր։
Նրա որդու դեմ վարույթը դադարեցվել է։
Եվ, ըստ երևույթին, սա մեկուսացված դեպք չէ; ինչպես դու նոր ասացիր, թվում է, որ դա բավական հաճախ է պատահում։
Փոխարենը, այժմ դա իրականում ապացուցում է, որ գոյություն ունի իրավական և գիտական ազատություն և որ դիմադրությունը գործում
է, երբ այն ներկայացվում է խելամիտ, հարգալից և խելացի ձևով։
Այո, և դուք նաև հանդիպում եք դատավորների ու բժշկական աշխատակիցների, որոնք այս հարցում բաց են։
Շատ մարդիկ այդպես չեն, որովհետև նրանք անկեղծորեն հավատում են, որ, առաջին հերթին, սա այժմ օրենք է։
Եվ ես արդեն 30 տարի փաստաբան եմ։
Մինչև հինգ տարի առաջ ես նույնպես ենթադրում էի, որ օրենսդիրները ունեն բարի մտադրություններ և հիմնավոր պատճառներ։
Այսօր ես գիտեմ... որ երբ խոսքը պանդեմիաների, ինֆեկցիայի վերահսկման օրենքների, կորոնավիրուսի, կարմրուկի, Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպության պանդեմիայի պայմանագրի և բազմաթիվ այլ հարցերի, այդ թվում, իհարկե, արտահայտվելու
ազատության մասին է, օրենսդիրը չի հոգ տանում մեր լավագույն շահերի համար, այլ ներկայացնում է այլ շահեր։
Եվ դրանք քաղաքացիների դեմ ուղղված շահեր են։
Եվ դա դառը գիտակցում է։
Որպես փաստաբան 25 տարվա փորձ ունեցող, COVID-19-ի, Վարակներից պաշտպանության մասին օրենքի չարաշահման և շրջանային
դատարանում դեռևս գտնվող միակ քննադատական դատավորի պատճառով։
Քանի որ եթե նա քննադատական է, նա չի լքի շրջանային դատարանը և չի տեղափոխվի Բարձր դատարան կամ Դաշնային արդարադատության դատարան։
Քանի որ ձեզ պետք են կողմնակից դատավորներ, որոնք կաջակցեն քաղաքական նարատիվին, այլ ոչ թե կվերացնեն այն։
Ես անկեղծորեն հույս ունեմ, որ իմ գիրքը, որը ընդգրկում է բոլոր իրավական ասպեկտները, կօգնի
տվյալ ծնողներին իրենց պահանջը ներկայացնելիս։
Սա պայմանավորված է նրանով, որ եթե չունեք իրավաբանական ծախսերի ապահովագրություն, իրավաբանական
ներկայացուցչությունը հաճախ ավելի թանկ է, քան տուգանքը։
Այնուհետև գիրքը, որի գինը, չգիտեմ, 20 կամ 25 եվրո է, զգալիորեն ավելի էժան է։
Եվ հետո կարող եք այն ուղարկել ու ասել՝ ահա, այստեղ և այստեղ է գրված։ Ձեզ չի թույլատրվում այս օրենքը այսպես կիրառել։
Դա ակնհայտորեն սխալ է։
Այս օրենքը անարդար է։
Դա ակնհայտորեն հակասական է։
Այն ծառայում է, և ես դա կհաստատեմ, միայն դեղագործական արդյունաբերությանը և ոչ ոքի այլ։
Դա իմաստ չունի։ Դա ոչ ոքի չի պաշտպանում։
Ես ձեզ ցույց կտամ, որ մարդիկ, որոնց պաշտպանել ցանկանում են, խոցելի խմբեր գոյություն չունեն։
Չկան որևէ ուսումնասիրություններ, որոնք ցույց տային, որ չպատվաստված հղի կինը մահանում է կարմրուկից,
ինչպես նաև ոչ հիվանդ պապը, ոչ էլ մանկահասակ երեխան։
Եվ ոչ մի ապացույց չկա, որ էնցեֆալիտը, մենինգիտը և, առավել ևս, 6–20 տարի անց զարգացող SSPE-ն առաջանում են այն կարմրուկից,
որը ես փոքր տարիքում էի տարել։ Այո։ Դա անհեթեթություն է։
Սրանք կեղծ ուսումնասիրություններ են, որոնց վրա հիմա հենվում են RKI-ն և նույնիսկ Դաշնային Սահմանադրական
Դատարանը, կեղծ ուսումնասիրություններ։ Ես դա բացատրել եմ։
Պրոֆեսոր Անդրեաս Զոննիչսենը նույնպես աջակցություն ցուցաբերեց այստեղ և կրկին փայլուն կերպով
բացահայտեց այս ուսումնասիրության անհեթեթությունները։
Օրենքի բացատրական հուշագրության յուրաքանչյուր շրջադարձում կան հիանալի հակափաստարկներ, և ամենից
առաջ՝ կարմիր ջրծաղիկը ամբողջությամբ վերացվել է։
Գերմանիան իրականում ձեռք բերեց այս կարգավիճակը 2022 թվականին։
Ուստի ընդհանրապես որևէ պատճառ չկա, քանի որ պարտադիր կարմրուկի պատվաստման նպատակը կարմրուկի վերացումն է։
Եվ կոլեկտիվ իմունիտետը, որը, ինչպես պնդվում է, կազմում է 95%՝ թիվ, որը անընդմեջ աճում է, ակնհայտորեն օգտին
է դեղագործական արդյունաբերության… այն վաղուց արդեն հասանելի է, արդեն տարիներ շարունակ։
Երբ երեխաները սկսում են դպրոց հաճախել, դպրոցի մուտքային քննությունները ցույց են տալիս, որ նրանց 97 տոկոսը պատվաստված է։
Եվ զգալիորեն ցածր՝ մոտ 92 տոկոս երկրորդ պատվաստման դեպքում, որը, ըստ բազմաթիվ միջազգային հետազոտությունների, անհրաժեշտ չէ, քանի որ
պատվաստվածների մեծամասնությունը՝ 95–98 տոկոսը, առաջին պատվաստումից հետո հակամարմիններ է
արտադրում և, հետևաբար, համարվում է իմունացված։
Մեզ խաբում են և ստում են։ Ես հույս ունեմ, որ կկարողանամ սա հստակ ցույց տալ և այդպիսով
երկու-երեք ամսվա ընթացքում օգնել տուժած ծնողներին։
Ուշացնելը մարտավարություն է, դիմադրելը հակաառաջնորդություն է։
Նույնպես խորհուրդ է տրվում վճարել 150 կամ 200 եվրոյի տուգանքը, և ապա, առավել ուշ՝ երբ կհայտարարվի երկրորդ տուգանքը, նշել,
որ սա տարեկան, կիսամյակային, եռամսյակային, շաբաթական կամ օրական տուգանք է՝ ըստ առողջապահական մարմնի ցանկության։
Օրենսդիր մարմինը և Ֆեդերալ Սահմանադրական Դատարանը դեռևս պնդում են, որ կարմրուկի պատվաստումը կամավոր է։
Այսպիսով, Ֆեդերալ Սահմանադրական Դատարանը իսկապես հակամարտության մեջ է։ Եվ այս որոշումները, որոնք ես նախկինում կարճ նշել էի,
արդեն չորս տարի է, ինչ գտնվում են Ֆեդերալ Սահմանադրական Դատարանում, քանի որ այն հենց այս հակամարտությունն է ճանաչում։
Մի կողմից երեխաները դեռ պետք է դպրոց գնան։ Սա պետք է կամավոր լինի, բայց կան տուգանքներ և պատժավճարներ։ Այստեղ ինչ-որ բան ճիշտ չէ։
Ինչ-որ բան սխալ է, դա անհամապատասխան է։
Եվ դա ցույց է տալիս, թե որքան անարդար է այս օրենքը։ Բացի այդ, ես ցույց եմ տալիս, որ տուգանքներ նշանակելը
պարտադիր չէ, և մուտքի արգելքներ ևս անհրաժեշտ չեն, այլ դրանք առողջապահական մարմնի հայեցողությամբ են։
Եթե նա չի ուզում ասել, որ այս օրենքը սխալ է, տիկին Բահները հայտարարում է այն սխալ, ես չեմ ուզում այդքան
հեռու գնալ, բայց ունեմ որոշակի ազատություն և գտնում եմ, որ փաստարկները բավական համոզիչ են։
Իսկ այդ քիչերը… լավ, հիշեք, որ միայն 5%-ը ծնողների այս հարցին քննադատական հայացքով են մոտենում։
Հուսով եմ, որ տոկոսը ինչ-որ չափով կաճի, այո, դա ակնհայտ է։
Քանի որ դա անիմաստ և անպետք միջոցառում է, քանի որ կարմիր ջրծաղիկ գոյություն չունի, և նույնիսկ եթե գոյություն ունենար,
այն վտանգավոր չէ, և մենք չենք ուզում երեխաներին դրա ենթարկել։
Իրականում սրանք մանկական պատվաստումներ են։
Մենք, անշուշտ, դա չենք ուզում։
Եվ այս առնչությամբ ցանկանում եմ շնորհակալություն հայտնել ձեզ, պարոն Վայլդունգ, որ թույլ տվեցիք ներկայացնել ձեզ իմ
գիրքը և նոր նախագիծը, և որ դրա շուրջ զրուցեցիք ինձ հետ։
Ես ունեմ ևս մեկ հարց եզրափակելու համար։
Կարո՞ղ ենք ակնկալել, թե՞ ստիպված ենք ակնկալել այս միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի
արդյունքում լրացուցիչ պարտադիր պատվաստումների վերականգնումը։
Այո։ Այո, ես հստակ կասեի այո։
Մենք դա գիտենք ԳԴՌ-ից։
Մենք դրա մասին տեղեկացված չենք, բայց պետք է կարդանք ու սովորենք դրա մասին որևէ տեղից, այդ թվում
ես ինքս, այլ ԵՄ երկրներից և աշխարհի այլ երկրներից։
Ձեզ չի թույլատրվում մտնել երկիր կամ թռչել այնտեղ, եթե չեք պատվաստվել դեղին տենդի կամ տիֆի կամ որևէ այլ հիվանդության դեմ։
Չեխիայում կա ինը պարտադիր պատվաստում, և Եվրոպական արդարադատության դատարանը դա հաստատել է։
Ես նաև կօգտագործեմ այնտեղ Չեխիայի կառավարության կողմից մեջբերված այս թվերը՝ ապացուցելու համար, որ
պատվաստումները ավելի վտանգավոր են, քան հիվանդությունը ինքնին։
Մենք իսկապես այստեղ ենք... և ես վախենում եմ, որ դատարանները համալրված են քաղաքական դատավորներով, որոնք ամեն ինչ հաստատում են։
Ես համարում եմ, որ կոռուպցիան և դատական իշխանության կախվածությունը շատ լայնածավալ են, և
ես խորապես ցնցված և անհանգստացած եմ դրանով։
Վախենում եմ, որ այո։ Ձեր հարցը պարզ ու պարզունակ է՝ եթե մարդիկ այստեղ չեն ասում «ոչ», չեն կանգնեցնում
ու չեն բողոքում, ինչը 2022 թվականին իսկապես աշխատեց։
Մենք հազիվհազ կարողացանք խուսափել Գերմանիայում կորոնավիրուսի դեմ պարտադիր պատվաստումից։
Այստեղ նույնպես, և սա նաև իմ գրքի նպատակն է, կարմիր ջրծաղիկը ներկայացնում է ամբողջ պատվաստումների ծրագիրը։
Եվ հիմա ես այլևս չեմ հավատում որևէ պատվաստանյութի։
Ես նույնպես ոչ ոքի չեմ ճանաչում, ով մահացել է տետրուսից։
Ես նույնպես չեմ գիտակցում փոքրիկ ժանտախտի որևէ դեպքի մասին։
Ես նույնպես ոչ ոքի չեմ ճանաչում, ով դիֆթերիայից մահացել է։
Վերջերս լսեցի, որ կոկլյուշը կարող է շատ ծանր լինել և նույնիսկ խեղդվելու պատճառ դառնալ։
Բայց նորածինը հիվանդանոցում է այդ պատճառով, ով այնուամենայնիվ այստեղ պատվաստվելու է… Ի նկատի
ունեմ, իմ սեղանին նույնպես կան անհավանական դեպքեր։
Բժիշկները նույնպես դատարաններին և առողջապահական մարմիններին ստում են։
Մահվան վտանգները չափազանցվում են։
Ես նայում եմ նորածինների համար RSV պատվաստման առաջարկին՝ նոր պատվաստանյութին։ Երեխաները երեք-չորս օրական են,
ուրախ են, երբ կարող են շնչել, և արդեն ենթարկվում են RSV-ի դեմ նոր, վտանգավոր պատվաստումների։
Ի՞նչ է RSV-ը?
Դա շնչառական վիրուս է։
Դա հազ է, սառնահարվածություն, ջերմություն, քթահոսք – սովորական, այո, սառնային վիրուս։
Բայց եթե այստեղ Սանոֆիից նոր պատվաստանյութ ունենանք, ապա ես հանկարծ ստիպված եմ հաշվետվության պարտավորություն սահմանել։
Եվ դա, իմ կարծիքով, խորհրդարանների և դատարանների ապօրինացումն է, որ մարդիկ հավատում են այս ամենին։
Եվ այնուամենայնիվ, RKI-ի և STIKO-ի առաջարկություններում իրականում նշվում է, որ RSV-ն մահացու չէ և մահվան որևէ վտանգ չկա։
Նույնիսկ այն դեպքում, երբ նորածինների բաժանմունքում գտնվող վաղաժամ ծնված երեխան իսկապես թույլ է և
պահանջում է շնչափոխում, այդ դեպքում էլ մահվան վտանգ չկա։
Բայց կլինիկայի բժիշկը պնդում է դա։
Ես նույնպես ներկայացրել եմ այդ դեպքը, որը անհեթեթ է։
Հելիոս կլինիկա Էրֆուրտը պնդում է, որ նորածինները պետք է անմիջապես պատվաստվեն RSV-ի դեմ։
Երկու ծնողներն էլ դիմադրում են։
Բժիշկը ներկայացնում է անհապաղ դիմում ընտանեկան դատարան։
Դատավորը չի ստուգում՝ արդյոք RSV-ն տարածվել է, ինչ միջոցառումներ են ձեռնարկվում դրա դեմ, արդյոք դրա մասին հաղորդվել է և որքան
վտանգավոր է այն իրականում։ Նա չի հարցնում ծնողներին, չի լսում նրանց, չի այցելում կլինիկա, հրաման է արձակում,
և երկու ժամ անց փոքրիկ մանկանը պատվաստում են RSV-ի դեմ։
Սրանք իմ սեղանին դրված գործերն են։
Եվ ես տեսնում եմ, թե այստեղ ինչ է կատարվում։
Եվ այո, մենք պետք է սպասենք ամենավատին։
Այո, նրանք ուզում են մեզ բոլորիս պատվաստել։
Ես նաև սա գրել եմ իմ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (WHO) գրքում և հույս ունեմ, որ այժմ կարող եմ այն կարճ ամփոփել։
Այստեղ կորոնավիրուսի համատեքստում արտասանված նախադասությունը մեր այն ժամանակվա տնտեսական համագործակցության
և զարգացման դաշնային նախարար Սվենյա Շուլցեի կողմից։
Այո, հատկապես COVAX-ի հետ կապված, որը նախաձեռնություն է պատվաստանյութերը շատ արագ տարածելու համար՝
ոչ թե տասը տարում, այլ 100 օրվա ընթացքում, շրջանցելով բոլոր անվտանգության կանոնակարգերը։
Դեղերի մասին օրենքը հափշտակվել է, թուլացվում է և օգտագործվում է կեղծ պնդում անելու համար, թե՝ հիմնվելով թեստերի, ՊՇՌ
թեստերի, կորոնավիրուսի վրա, մենք գիտենք, որ ունեցել ենք միլիոնավոր դրական ՊՇՌ թեստեր, բայց ոչ միլիոնավոր մահեր։
Շուլցեն, նախարարը, ասում է, որ կարևորն այն է, որ պատվաստանյութի չափաբաժինները պետք է տրվեն վերին թևերին՝
ոչ միայն խոշոր քաղաքներում, այլև հեռավոր գյուղերում։
Սա ներառում է տրանսպորտային տուփերի, սառնարանների, սրինջների, ախտահանիչ միջոցների և ձեռնոցների
մատակարարման շղթաների կազմակերպումը, ինչպես նաև տեղեկատվական և իրազեկման արշավների իրականացումը։
Եվ սա կորոնավիրուսի և կարմրուկի դեպքում առանձին դեպք չէ։
Նրանք ուզում են ամբողջ աշխարհին տարեկան միլիարդավոր անգամներ պատվաստել բոլոր տեսակի
հիվանդություններից, որոնք, ըստ նրանց, մահացու են։
Դա պլանն է, և մենք պետք է դա կանգնեցնենք։
Այո, շատ շնորհակալություն, տիկին Բահներ։
Շատ շնորհակալ եմ ձեր խորամիտ մեկնաբանությունների համար։
Եվ եկեք շարունակենք։
Լավագույնը քեզ և հրաժեշտ։
Ուրախությամբ։
Շնորհակալություն ձեր հետաքրքրության համար։