Subjudul
Ora ana panaliten sing nuduhaké yèn wanita meteng sing durung divaksinasi mati amarga
campak, uga ora karo eyangé sing lara utawa bayi.
Iki panaliten palsu, sing saiki dadi andelan RKI lan malah Mahkamah Konstitusi Federal, panaliten palsu!
Nanging aku mung pengin ngomong yèn vaksin cacar iku uga palsu.
Lan sing padha uga ditrapake kanggo vaksinasi campak.
Undhang-undhang iki ora adil. Iki cetha bertentangan.
Iki mung nglayani, lan aku bakal mbuktèkaké iki, industri farmasi waé lan ora ana liyané.
Aku nganggep korupsi lan gumantungé yudikatif wis nyebar banget lan aku banget kuwatir bab iki.
Sampeyan ora kena nerapake undang-undang iki kanthi cara kaya ngene. Iki cetha ora adil.
Campak iku conto utama saka sakabehe program vaksinasi.
Lan saiki aku ora pracaya maneh marang vaksinasi apa wae.
Undhang-undhang Obat wis dibajak lan saiki diremehake.
Lan iki ora kasus sing kapisah karo coronavirus lan campak.
Padha kepengin ngvaksin saindenging jagad pirang-pirang milyar kaping saben taun nglawan kabèh jinis
penyakit sing padha klaim minangka penyakit matèni.
Iku rencanane, lan kita kudu nyegah.
Dina iki, Kla.TV lagi ngobrol karo pengacara sing ahli babagan perjanjian pandemi WHO lan peraturan kesehatan internasional.
Dheweke iku pengacara spesialis ing hukum medis lan kesehatan, lan kita seneng nampani dheweke
dina iki kanggo ngrembug topik 'vaksinasi campak'.
Beate Bahner, matur nuwun wis nyisihake wektu kanggo mangsuli pitakon kita dina iki.
Aku bakal seneng banget ngobrol karo sampeyan babagan topik sing bisa muni mboseni,
nanging bisa dadi kunci saka pandemi lan vaksinasi.
Ing Jerman, vaksinasi campak wis dadi wajib maneh sawetara taun.
Minangka pengacara, apa panjenengan nduwé posisi babagan vaksinasi campak wajib iki, utawa
apa waé argumentasi nglawané miturut panjenengan?
Ya, aku lair ing taun 1966.
Mula aku uga divaksin cacar, sing mesthi wae dituruti nalika umur wolung utawa sepuluh taun, amarga ing sekolah kowe disuntik.
Vaksinasi cacar wajib dibatalake ing taun 1976 sawisé luwih saka 100 taun vaksinasi cacar wajib.
Lan aku gedhe tanpa vaksinasi wajib amarga aku asalé saka Jerman Kulon, dudu Jerman Wétan. Ing Jerman Wétan, kahanané béda.
Ana vaksinasi wajib nganti reunifikasi, lan ing kono dipriksa kanthi cukup ketat.
Dadi, tanpa ditakoni, wong-wong mung divaksinasi.
Nanging aku gedhe kanthi cara sing beda – lan banjur ing taun 2021 aku ditugasake kanggo ngajokake gugatan konstitusional
nglawan syarat vaksinasi campak iki, sing dumadakan ana.
Iku wis diputusake ing Februari 2020, ya?
Kita kelingan manawa ana akèh kedadeyan ing taun 2020, lan iku diwiwiti ing Maret 2020.
Mula saka iku, kita wis ora nduwé vaksinasi wajib suwéné 45 taun.
Lan saiki dumadakan ana syarat vaksinasi wajib kanggo sawetara kelompok wong, yaiku bocah-bocah, murid
sekolah, tenaga kesehatan lan pendidik, lan pangungsi.
Kaping pisan, saben taun ana klompok wong kang dumadi saka 700.000 bocah.
Kita duwe kira-kira 700.000 lair saben taun ing Jerman.
Ya, lan wong nggosok-nggosok mripaté amarga kaget, amarga kita wis krungu bab campak.
Kita wis nduwé kuwi, lan mbok menawa generasi sing luwih tuwa uga nduwé kuwi.
Ing kahanan apa wae, aku tau kena cacar, lan mbok menawa uga campak.
Adhiku wadon kena gondongan lan campak.
Lan kita uga ora kebal marang kuwi, amarga biyen, kaya meh kabèh bocah ing saindenging donya, kita mesthi ngalami campak.
Ing sisih liya, ana rekomendasi vaksinasi saka STIKO wiwit taun 1974 – sing, kebeneran, anyar diadegake setaun sadurunge.
Lan kaya ngono, STIKO kanthi mufakat nyaranake vaksinasi campak.
Nalika salah siji anggota, sawijining profesor sing wis tau menehi komentar babagan campak sepuluh taun kepungkur, ngendika
(ing wektu kuwi durung ana vaksinasi, paling ora ing Jerman): Ora, kowe kudu ngalami campak lan kowe bisa
nindakake kuwi tanpa masalah; komplikasi arang banget lan bisa diatasi, mula vaksinasi ora perlu.
Nanging sepuluh taun sawisé – lan aku nganggep yèn sawetara lembaga, kaya STIKO, Komite Tetap babagan Vaksinasi... kowe bisa
ngomong yèn kuwi ora pantes, nanging... komite tetep babagan vaksinasi kuwi mbok menawa wis
diolesi oli apik déning industri farmasi nalika semana.
Amarga dumadakan, campak dadi penyakit sing mbebayani.
Dumadakan, wong-wong kena ensefalitis, meningitis, lan penyakit SSPE sing banget, banget
serius, sawijining wujud meningitis sing mateni.
Lan banjur, sajrone pirang-pirang taun, risiko kasebut terus-terusan mundhak.
Mula, telung wulan kepungkur, ing Februari, aku nggawe keputusan sing banget spontan...
amarga aku uga ngurusi akèh mandat kaya ngono.
Masa coronavirus wis rampung, kita ora perlu maneh masalah masker, ora perlu maneh masalah kelayakan vaksinasi,
lan ora ana vaksinasi wajib sing biyen ditrapake salami sangang wulan ing sektor kesehatan ing taun 2022.
Para prajurit uga ora wajib divaksin COVID-19 maneh; syarat iki uga wis dicabut.
Nanging saiki iki diganti dening syarat tes campak iki.
Kita ora bisa ngomong yèn vaksinasi iku wajib, nanging sanksiné ora nyenengake, utamané
kanggo wong tuwa sing duwé anak ing penitipan.
Dheweke ora diijini mlebu taman kanak-kanak yen durung divaksinasi.
Sampeyan uga bisa nggawa sertifikat kontraindikasi.
Ana akèh alesan apik kanggo iki.
Alesan paling penting yaiku kontraindikasi mutlak kanggo vaksinasi, amarga vaksinasi bisa nduwèni
akibat sing luwih serius tinimbang campak dhéwé.
Nanging mesthi wae kuwi ora ditampa.
Aku meh ora ngerti ana sertifikat kontraindikasi ing saindenging negara sing saiki wis ditampa – vaksinasi wajib
wis ditrapake telung taun lan saiki pancen ditegakkake.
Dadi kowe saktenane ngancem wong tuwa bocah TK lan SD nganggo denda, pembayaran paukuman, lan larangan mlebu ing panggonan.
Ya, pancen amarga vaksinasi wajib iki akèh wong tuwa nemokake awake dhéwé ana ing kahanan sing pancen ora nyenengake.
Lan sing paling utama, aku bakal ngomong manawa ora ana bukti nyata babagan efektifitas.
Lan ya, sithik sing diomongake babagan efek samping sing gedhe banget.
Alternatif sing tanpa efek samping katon wis diilangi kanthi tegas.
Kaya sing panjenengan wenehi pratandha, ana risiko denda abot sing jumlahé nganti pirang-pirang ewu euro ing sawetara kahanan.
Lan aku bakal ngomong yèn mbayar denda ora ateges wong wis tuku kamardikané.
Minangka ahli hukum, apa saran panjenengan kanggo wong tuwa sing kena pengaruh?
Ya, amarga aku wis pirang-pirang kaping ngrembug iki lan wis ngerti masalahé:
Kowe bisa tuku kamardikanmu.
Nanging, iki bisa dadi larang banget, gumantung apa sing durung diputusake dening pengadilan paling dhuwur,
yaiku apa aku, minangka panguwasa kesehatan, bisa ngetokake paukuman denda kaping pirang-pirang.
Sawetara panguwasa kesehatan wis nindakake iki.
Ora masalah apa wong nulis kanthi rinci utawa ora.
Iku pancen ora ditampa déning panguwasa kesehatan lan mengko uga déning pangadilan distrik, malah ora diwaca.
Kita saiki perang nglawan – mbok menawa wis tau diwaca, nanging ora digatekake tenanan – kita perang nglawan mitos sing saiki wis
watara 100 taun babagan campak, nanging uga babagan vaksinasi.
Lan aku wis nyumurupi yèn saiki para dhokter – lan iki uga dadi tren sing wis muncul wiwit pandemi coronavirus –
pancèn wani nindakake apa sing kanthi cetha kasebut ing undang-undang, yaiku nerbitake sertifikat kontraindikasi.
Para pabrikan dhéwé nyebutake kontraindikasi kanggo vaksinasi, kalebu alergi marang bahan-bahan.
Ya, nanging aku kudu nyoba dhisik.
Mesthi wae, aku bisa ngomong, saiki kita wis ngerti yen kowe alergi, kowe sayangé wis
tilar donya, anak sing kasihan. Kowe alergi.
Nanging iki ora bakal ditampa, lan uga ora bakal ditrapake.
Kekurangan kekebalan, ya, kehamilan demam iku kontraindikasi sementara.
Kabeh iki ora bakal ditampa.
Dokter-dokter sing sanajan mangkono nerbitake sertifikat kontraindikasi saiki lagi
diproses hukum amarga sertifikat campak iki.
Sadurunge, iku sertifikat masker lan sertifikat pangecualian vaksinasi sing ana gandhengane karo coronavirus.
Saiki amarga coronavirus wis rampung, fokusé ngalih menyang campak.
Lan amarga aku lagi ngomongake babagan mitos vaksinasi, aku uga bakal nyebutake iki: akèh wong isih manut, kandha, ya,
coronavirus, aku bisa mangertèni kenapa kowe kritis marang kuwi.
Nanging campak, cacar, difteri, tetanus, lan sakpiturute.
Nanging pancen penting tenan, lan wis ngilangi penyakit kasebut lan nylametake yuta-yuta nyawa.
Dadi kuwi sing bisa sampeyan waca ing situs web WHO, uga ing situs web RKI utawa ing situs web Kementerian Kesehatan Federal.
Yuta-yuta nyawa kaslametake, penyakit wis dibasmi.
Lan ing bukuku, sing bakal tak rampungake sawetara dina maneh lan tak kirim marang penerbit, lan sing bakal diterbitake sajrone
rong utawa telung wulan, aku bakal nerangake, ora minangka wong pisanan sing nindakake, nanging muga-muga
ing buku sing gampang diwaca, manawa iki omong kosong.
Ing wiwitan abad, campak, kaya akèh penyakit liyané, pancèn bisa matèni, amarga kahanan higienis lan sanitasi, lan mbok
menawa amarga perang lan kamlaratan. Ing Jerman waé, ana 13.000 wong sing tilar donya amarga campak ing wiwitan abad.
Nanging, sadurunge vaksinasi dikenalké ing Jerman taun 1973, lan rekomendasié metu setaun sawisé, mung ana 30 pati.
Dadi, pati campak wis mudhun 99 persen.
Lan yen kurva wis mudhun, mula bakal kaya saiki, nanging saiki kita wis ana vaksinasi, dadi
sanajan tanpa vaksinasi ora bakal ana pati campak.
Saiki ana 30 pati campak saben taun, dibandhingake karo kira-kira 700.000 ing Jerman Kulon wektu semana lan siji
yuta pati ing Jerman saiki. Iki dudu tragedi sing mbutuhake 700.000 bocah divaksin saben taun.
Nanging aku kepengin bali menyang sertifikat kontraindikasi iki, amarga ana dhokter sing nyedhaki aku sawetara
minggu kepungkur amarga dhèwèké lagi ngadhepi proses pidana.
Amarga dhèwèké wis nerbitaké sertifikat kontraindikasi campak kanggo bocah umur patang utawa lima taun.
Lan panguwasa kesehatan, uga Asosiasi Medis ing South Württemberg, tanpa ngubungi dhokter iki kanthi cara apa wae,
langsung nganggep yèn dhèwèké wis maringi sertifikat sing salah lan miwiti proses pidana ing kantor jaksa penuntut umum ing Ulm.
Lan kuwi carane aku entuk mandat.
Dheweke mbalik marang aku.
Aku takon marang dhèwèké, Dokter, apa sampeyan duwé dokumentasi pasien?
Apa dheweke ana ing omahmu?
Lan dhokter kuwi dudu wong sing wis kondhang.
Sawetara wis kondhang amarga pancen nerbitake sertifikat kontraindikasi adhedhasar analisis manfaat/risiko
sing sakabehe negatif, tanpa mbutuhake apa-apa maneh.
Resiko lara utawa mati amarga vaksin campak luwih gedhe tinimbang amarga campak dhewe.
Nanging dhokter iki pancen wis ndeleng bocah mau, lan dhèwèké ngirimaké marang aku riwayat
medis kulawarga sing ditulis tangan kanthi apik.
Dadi kuwi bali maneh marang eyang lan luwih adoh maneh, nganti kabeh sing diduweni.
Lan saiki iki sing kudu digatekake: uga kalebu sertifikat kontraindikasi saka Otoritas Kesehatan Augsburg sing
tanggalé taun 1980 kanggo eyangé, sing wektu kuwi umuré 26 taun.
Aku weruh sertifikat lan mikir, oke, cacar, dadi kuwi cacar, vaksinasi wajib utawa
vaksinasi mandatori wis dibatalake ing Jerman.
Nanging kuwi sing tak kira, lan pancen kaya ngono asilé, amarga aku wis ngomong liwat telpon
karo anak lanangé, bapaké bocah wadon cilik kuwi.
Dokter kanthi ramah ngenalake aku marang dhèwèké.
Lan aku ngerti yèn eyangku, sing wektu kuwi umuré 26 taun... dhèwèké isih urip nganti saiki, lair taun
1954, nanging sayangé dhèwèké kena multiple sclerosis.
Lan kuwi uga bisa dadi efek samping saka vaksin.
Minangka insinyur enom, dhèwèké mabur ngubengi saindenging donya, kalebu menyang
negara-negara sing durung mbatalake wajib vaksinasi cacar.
Iki wis kedadeyan ing negara-negara liya pirang-pirang taun lan dasawarsa kepungkur, nanging ora ing kabeh panggonan.
Mula dhèwèké butuh sertifikat kontraindikasi amarga dhèwèké ngalami reaksi abot sawisé vaksin
cacar pisanan utawa mbok menawa vaksin liyané.
Lan panguwasa kesehatan wis maringi marang dheweke, ing basa Inggris, ing Bavaria, ing taun 1980.
Lan saiki iki teka.
Iku nyebutake dokumen WHO saka taun 1958, miturutku.
Lan kuwi sing wis kita riset lan temokake.
Lan iku ngemot informasi sing banget menarik ing ngisor iki.
Iku dokumen, ya.
Wektu semana durung ana PC, mula aku nganggo mesin ketik lan asilé rada bengkok lan ora rata.
Kita isih kelingan layang-layang, dokumen sing diketik nganggo mesin ketik saka wong tuwa lan eyang-eyang kita.
Iki ngemot angka cacar ing Jerman kanggo taun 1948 nganti 1958.
Lan sajrone sepuluh taun kepungkur, ana limang kasus cacar sing dilaporake, aku ora yakin ana korban jiwa – limang kasus cacar.
Siji kasus cacar saben rong taun.
Lan kapan vaksinasi cacar diakhiri?
30 taun sawisé ing Jerman, taun 1976.
Dadi, klaim yèn vaksinasi cacar bisa nyuda cacar? Ora babar pisan.
Cacar uga wis diberantas amarga alesan sing padha karo campak – amarga pancen penyakit iki ana gandhèngané
karo kabersihan – lan sajrone pirang-pirang taun ing dekade kuwi ora ana sing ndeleng maneh.
Nanging sanadyan mangkono, yuta-yuta wong, kalebu aku, lan mbok menawa kowe uga, wis divaksinasi nglawan cacar.
Lan mbok menawa kuwi sababé kita kok nduwé alergi lan pilek hay, sanajan rekomendasi vaksinasi saiki telu
kaping luwih dhuwur lan papat kaping luwih dhuwur tinimbang ing taun 1970-an lan 1980-an.
Nanging aku mung pengin ngomong yèn vaksin cacar iku uga palsu.
Lan sing padha uga ditrapake kanggo vaksinasi campak.
Lan aku mikir aku bakal maca marang sampeyan apa sing diomongake Dr. Gerd Reuter – sing dadi dhokter, nanging uga
sejarawan medis lan wis nulis pirang-pirang buku dhéwé.
Dheweke kanthi ramah nulis kata pengantar kanggo bukuku, sing pengin dakwaca kanthi
banter sawetara ukara, yen sampeyan ora keberatan.
Dheweke nulis sawetara pamanggih luwih dhisik. Karya Dr Gerd Reuter:
Iku nggegirisi manawa buku iki kudu ditulis.
Kepiye carane penyakit bocah sing ora mbebayani, sing bisa uga wis dikenal wiwit jaman wiwitan manungsa, bisa dianggep ancaman
tumrap sakabehing masyarakat lan nyebabake vaksinasi wajib?
Nganti taun 1997, sajarah epidemi sing ditulis Stefan Winkle ing 1.400 kaca, "Scourges of
Humanity," malah ora nyedhiyakake siji bab kanggo campak.
Wiwit wektu kuwi, angka kasus lan rawat inap wis mudhun maneh 90 persen tanpa ana intervensi medis.
Beate Bahner ora mung nyorot aspek hukum saka vaksinasi sing diwajibake negara, nanging uga kahanan medis lan sosial sakabehe
ing ngendi, puluhan taun sawisé dihapuské vaksinasi cacar wajib ing Jerman Kulon lan vaksinasi wajib liyane ing
GDR, vaksinasi campak wajib dumadakan dibalèkaké manèh.
Tanpa watesan pandangan utawa pertimbangan palsu, dheweke mbukak omah kartu sing aneh sing dibangun saka
kabohongan sing dadi dhasar panik campak lan vaksinasi wajib.
Kedadeyan-kedadeyan iki dadi piwulang babagan carane sawijining masyarakat bisa ditipu sacara sistematis dening klompok cilik.
Lan dhèwèké lagi diganggu, sawijining bagean gedhé saka populasi, yaiku wong tuwa, lagi diganggu kanthi
diomongké "kowe ora kena menyang taman kanak-kanak" utawa kanthi denda lan pembayaran paukuman.
Lan kowe bisa mbela awakmu saka kuwi.
Iku uga dadi pérangan saka pitakonmu sing jembar sadurungé.
Aku sejatine nyaranake iki, amarga prelu disajikake kanthi cara sing ana dasare, lan sapiturute.
Kabeh iki ora diwaca.
Aku nyaranake supaya ngundur proses karo otoritas kesehatan lan pengadilan magistrat.
Iki strategi penting kanggo ngenteni nganti buku kasebut metu lan mung nyakup buku kasebut
lan ngomong, "Iki sebabe kita ora divaksinasi."
Lan sampeyan kawajiban, minangka panguwasa kesehatan nanging uga minangka pangadilan magistrat,
ora ngetrapake undang-undang iki amarga ora adil.
Iki ngemot luwih saka 400 kaca sing nerangake kenapa iku salah.
Ora mung, kaya sing wis sampeyan aturake kanthi bener sadurunge, manawa efektivitas vaksin durung tau diuji,
nanging sing paling utama, keamanan vaksin durung tau diuji.
Ora ana siji wae panaliten babagan campak sing mbandhingake bocah sing divaksinasi karo bocah sing ora divaksinasi.
Lan iki dicegah nganggo kabèh kekuwatan lan daya sing ana, amarga sawetara panaliten sing ana lan sawetara tinjauan sing ana kanthi
cetha nuduhaké yèn bocah-bocah sing ora divaksin luwih séhat.
Nanging karo perjanjian pandemi WHO – sing bubar diadopsi, nanging mung bakal resmi berlaku sawisé 60 negara anggota pancèn
nandatangani, mula ora ana bebaya langsung – tujuane yaiku ngvaksinasi saindenging donya bola-bali nganti milyaran kaping.
Lan para tukang nguntungake, pabrikan vaksin, nanging uga para tukang nguntungake liyane,
wis padha nggosok-nggosok tangan kanthi bungah.
Lan kita bisa debat sak karepé...
Upaya gedhe lan semangatku, uga karo buku iki, yaiku supaya sanajan wong-wong sing wis yakin karo kauntungan vaksinasi, para
hakim lan dhokter ing departemen kesehatan, sawisé maca mung sawetara kaca, padha yakin yèn padha wis
kecemplung ing mitos vaksinasi gedhe – nanging kowe uga bisa nyebuté minangka penipuan lan goroh.
Amarga angka-angka nuduhaké yèn campak pancèn ora dadi alesan kanggo mewajibaké vaksinasi bocah-bocah
lan ngetokaké paukuman abot marang wong-wong mau.
Miturut pendapatku, denda kaping pindho iku ora sah.
Aku nampa loro keputusan sing nyenengake wingi.
Aku wis nggunakake undang-undang kadaluwarsa, sing dadi aspek anyar, lan ya, kita uga lagi mbantah bab kuwi.
Aku duwe putusan pengadilan babagan iki, sing diterbitake kanthi sukarela.
Nanging ing pangadilan liyane, aku bolak-balik sethithik... ora, iki ora kadaluwarsa, iki lan kuwi.
Banjur aku bales maneh sawatara sadurunge tanggal sidang, sing banjur dibatalake sawisé aku ngirim pernyataan tertulis liyane.
Lan saiki, sawisé rong minggu, kasus iki wis dibatalaké amarga tenggat wektu hukum wis kadaluwarsa.
Ing paling lambat rong taun sawisé sertifikat campak ora diajukake, prakara iki wis kadaluwarsa miturut aturan
Undhang-Undhang Pelanggaran Administratif lan Undhang-Undhang Perlindungan Infeksi sing bebarengan ditrapake,
sing rada rumit, mula pengacara kudu mriksa berkas lan mastiake ... prakara iki wis kadaluwarsa.
Lan pitakon sabanjure bakal kaya ngene: ya, padha kandha yèn iku wis kadaluwarsa, nanging saiki kita nuntut manèh.
Lan banjur periode setaun lan rong taun diwiwiti maneh.
Akeh pitakon hukum sing isih durung dijawab, kalebu apa loro wong tuwa bisa kena sanksi kanggo pelanggaran sing padha.
Bavaria nindakake kuwi ing sawetara kasus, nanging ing Baden-Württemberg lan ing
kéné ing Heidelberg ora kedadeyan kaya ngono.
Jumlahé béda-béda antara €150 lan €1.000 kanggo denda kapisan saben anak saben wong tuwa.
Dadi ing kene uga, kita duwe pilihan sing maneka warna.
Lan ing ndhuwur kabèh, kita isih nduwèni paling ora siji utawa loro kaputusan sing isih ditunggu ing Mahkamah
Konstitusi Federal; iki nyakup kewajiban murid sekolah kanggo nyedhiyakake bukti vaksinasi campak.
Lan kasunyatan manawa murid kudu teka sekolah sanajan durung divaksin, sing bisa wae disesali dening sawenehing wong.
Dadi dhèwèké ora mbebayani, kajaba yèn sekolah wajib luwih diutamaké.
Dadi, sanajan anggota legislatif uga ora katon mikir yen kahanané kuwi pancen parah banget.
Lan sampeyan bakal bisa maca ing buku kasebut, adhedhasar akèh angka, angka-angka sing
nggumunake, sepira ciliké masalah iki saktenané.
Nanging ana akèh argumentasi sing nentang iki, utamané nalika murid-murid enom umuré 13 utawa 14 taun lan ora péngin divaksinasi
dhéwé, lan padha nyatakaké iki kanthi cetha ing tulisan utawa ing proses sidang ing pangadilan lokal babagan denda 250 euro.
Aku dhéwé wis – nanging ana uga keputusan liya sing dadi kabijakan amarga wong tuwa bisa, nalika bocah umur 17 taun,
kandha, "Aku ora gelem amarga akèh alasan, iki ora efektif, ora aman, lsp.", banjur wong tuwa ora
bisa meksa bocah lan mula ora bisa kena sanksi.
Ya, putusan pengadilan anyar wis nuduhake manawa perlawanan iku pantes.
Mula ana laporan ing Telegram babagan Braunschweig... ya, ing kana kita saktenane weruh sepira ringkih lan
konon ora bisa dibantah vaksinasi campak wajib kuwi.
Mula bapak iku mbela awake dhewe lan menang, ora kena denda, ora kena biaya pengadilan.
Proses hukum marang putrané wis dihentèkaké.
Lan katoné iki ora kasus sing terisolasi; kaya sing kowe omongaké, kayane iki kerep banget kelakon.
Nanging saiki iki pancen dadi bukti yèn ana kelonggaran hukum lan ilmiah lan yèn perlawanan kuwi mujarab
nalika diajokaké kanthi wicaksana, ngajeni, lan cerdas.
Ya, lan sampeyan uga ketemu karo hakim lan petugas medis sing mbukak marang iki.
Umume wong ora kaya ngono, amarga padha yakin tenan yèn, kaping pisan, iki saiki wis dadi undang-undang.
Lan aku wis dadi pengacara suwéné 30 taun saiki.
Nganti limang taun kepungkur, aku uga nganggep yèn para anggota legislatif nduwèni niyat apik lan alesan sing sah.
Dina iki aku ngerti... yèn nalika ngrembug pandemi, undang-undang pangendalian infeksi, coronavirus, campak, perjanjian pandemi WHO
lan akèh prakara liyané, kalebu kabebasan nyatakaké pendapat, mesthi waé legislator ora nduwèni kapentingan
paling apik kanggo kita, nanging makili kapentingan liyané.
Lan kuwi kapentingan anti-warga.
Lan iku sawijining pangerten sing pait.
Sawisé 25 taun dadi pengacara, dipicu déning COVID-19, panyalahgunaan Undhang-Undhang Perlindhungan
Infeksi – lan mung ana siji hakim kritis sing isih kudu ditemokaké ing pangadilan distrik.
Amarga yen dheweke dianggep kritis, dheweke ora bakal ninggalake pengadilan distrik lan ora bakal dipindhahake menyang pengadilan
regional sing luwih dhuwur utawa Pengadilan Federal Keadilan.
Amarga sampeyan butuh hakim sing setuju, sing bakal ndhukung narasi politik tinimbang mbatalake.
Aku tulus ngarep-arep yèn bukuku, sing nyakup kabèh aspek hukum, bakal mbantu para wong
tuwa sing dimaksud supaya bisa mbela kasusé.
Iki amarga biaya pangacara asring luwih larang tinimbang denda yen sampeyan ora duwe asuransi biaya hukum.
Banjur buku kuwi, sing regane aku ora ngerti, kira-kira 20 utawa 25 euro, bakal luwih murah banget.
Lan banjur kowe bisa ngirim lan kandha, iki, ing kene lan ing kene. Kowe ora diijini
nerapake undang-undang iki kanthi cara kaya ngene.
Iku cetha salah.
Undhang-undhang iki ora adil.
Iku cetha bertentangan.
Iki mung nglayani, lan aku bakal mbuktekake iki, industri farmasi waé lan ora ana liyané.
Iku ora masuk akal. Iku ora nglindhungi sapa-sapa.
Aku bakal nuduhake marang kowe manawa klompok rentan sing arep dilindhungi wong ora ana.
Ora ana panaliten sing nuduhaké yèn wanita meteng sing durung divaksin mati amarga
campak, uga ora karo eyang sing lara utawa bayi.
Lan ora ana bukti apa-apa manawa ensefalitis, meningitis, lan luwih-luwih SSPE sing muncul sawisé 6 nganti
20 taun disebabaké déning campak sing tak alami nalika isih cilik. Ya. Kuwi omong kosong.
Iki panaliten palsu, sing saiki dadi andalan RKI lan malah Mahkamah Konstitusi
Federal, panaliten palsu. Aku wis nerangake kuwi.
Profesor Andreas Sönnichsen uga menehi dhukungan ing kene lan sepisan maneh kanthi gemilang mbukak kabodhoan ing panaliten iki.
Ana bantahan sing apik banget ing saben giliran ing memorandum panjelasan
undang-undang, lan sing paling utama, campak wis dibasmi.
Jerman sejatine nggayuh status iki ing taun 2022.
Dadi ora ana alesan apa-apa, amarga tujuane vaksinasi campak wajib yaiku ngilangi campak.
Lan kekebalan kawanan, sing diklaim tekan 95%, angka sing terus munggah, cetha ndhukung industri farmasi...
iki wis suwe banget digayuh, wis pirang-pirang taun.
Nalika bocah-bocah miwiti sekolah, ujian mlebu sekolah nuduhake yen 97 persen saka dheweke wis divaksinasi.
Lan sacara signifikan luwih murah, kira-kira 92 persen kanggo vaksinasi kapindho, sing miturut akèh panaliten internasional ora
perlu amarga umume, yaiku 95 nganti 98 persen saka kabèh wong sing divaksin, wis ngembangaké antibodi
sawisé vaksinasi kapisan lan mulané dianggep wis kebal.
Kita lagi ditipu lan dibohongi. Lan aku ngarep bisa nerangake iki kanthi cetha lan kanthi mangkono mbantu wong
tuwa sing kena pengaruh sajrone rong utawa telung wulan.
Nundha iku taktik, nolak iku langkah nglawan.
Uga disaranake mbayar denda 150 utawa 200 euro lan banjur, paling lambat nalika denda kapindho diterbitake, mbantah manawa iki denda
taunan, saben setengah taun, saben triwulan, saben minggu utawa saben dina, gumantung apa sing cocog karo panguwasa kesehatan.
Dewan Perwakilan Rakyat lan Mahkamah Konstitusi Federal isih negesake manawa vaksinasi campak iku sukarela.
Mula Mahkamah Konstitusi Federal pancen ana ing konflik. Keputusan-keputusan iki, sing wis tak sebut kanthi ringkes
sadurunge, wis ngenteni ing Mahkamah Konstitusi Federal suwéné patang taun amarga Mahkamah iki ngakoni persis konflik iki.
Ing sisih siji, bocah-bocah isih kudu menyang sekolah. Sejatine kuduné sukarela, nanging ana denda
lan pembayaran paukuman. Ana sing ora bener ing kéné.
Ana sing salah, iku ora konsisten.
Lan iki mbuktekake sepira ora adilé undang-undang iki. Saliyane, aku mbuktekake yèn denda ora perlu dikenani
lan larangan mlebu uga ora perlu, nanging iku gumantung marang kaputusan panguwasa kesehatan.
Dadi yen ora gelem ngomong yèn undang-undang iki salah, Bu Bahner nyatakake yèn iku salah, aku ora gelem tekan kana,
nanging aku nduwé sawatara kebebasan kanggo mutusaké, lan aku nemokaké argumentasi-argumentasi kuwi cukup meyakinkan.
Lan sawetara ... ya, élinga yèn mung 5% wong tuwa sing nduwé pandangan kritis marang iki.
Muga-muga persentase bakal munggah sethithik, ya, kuwi wis cetha.
Amarga iki langkah sing ora ana gunané lan ora perlu, amarga campak ora ana, lan sanajan ana, ora
mbebayani, lan kita ora pengin nglakoni bocah-bocah.
Lan sakjane, iki vaksinasi bayi.
Kita mesthi ora kepengin kuwi.
Lan ing babagan iki, aku matur nuwun dhumateng panjenengan, Pak Wildung, amarga wis maringi aku kesempatan kanggo
nyajikake bukuku lan proyek anyarku marang panjenengan lan uga amarga wis rembugan babagan iki karo panjenengan.
Aku isih duwe pitakon siji maneh kanggo nutup.
Apa kita bisa ngarep-arep utawa apa kita kudu ngarep-arep manawa bakal ana maneh vaksinasi wajib luwih akeh
minangka asil saka peraturan kesehatan internasional iki?
Ya. Ya, aku bakal ngomong ya, kanthi cetha.
Kita ngerti saka GDR.
Kita ora ngerti bab iki, nanging kudu maca lan sinau bab iki saka panggonan liya, kalebu aku dhewe, saka negara-negara
EU liyane lan negara-negara liyane ing saindenging donya.
Sampeyan ora diijini mlebu utawa mabur yen durung divaksinasi nglawan demam kuning utawa tipus utawa apa wae.
Ana sangang vaksinasi wajib ing Czechia, lan Pengadilan Eropa babagan Keadilan wis nyetujoni iki.
Lan aku uga bakal nggunakake angka-angka iki, sing kacathet ing kana déning pamaréntah Ceko, kanggo mbuktekake
yèn vaksinasi luwih mbebayani tinimbang penyakité dhéwé.
Kita pancen ana ing kene ... lan aku wedi yen pangadilan kebak hakim-hakim politik sing nyetujoni kabeh.
Aku nganggep korupsi lan gumantungé yudikatif wis nyebar banget, lan aku kaget banget lan kuwatir bab iki.
Lan aku wedi ya. Pitakonmu, prasaja lan cetha, yaiku apa wong-wong ing kene ora ngomong ora, ora
mandheg lan ora protes, sing pancen mujarab ing taun 2022.
Kita bubar iki mung bisa nyingkiri kanthi sempit vaksinasi wajib nglawan coronavirus ing Jerman.
Ing kéné uga, lan iki uga tujuwané bukuku, campak makili kabèh program vaksinasi.
Lan saiki aku ora pracaya maneh marang vaksinasi apa wae.
Aku uga ora kenal sapa waé sing wis mati amarga tetanus.
Aku uga ora ngerti ana kasus cacar.
Aku uga ora kenal sapa waé sing wis mati amarga difteri.
Aku krungu bubar iki yen batuk rejan bisa banget parah, nganti kowe bisa kesekapan.
Nanging bayi sing dirawat ing rumah sakit merga kuwi, sing pancen bakal divaksinasi ing kene... Maksudku, aku
uga duwe kasus-kasus ing mejaku sing ora bisa dipercaya.
Lan para dhokter uga goroh marang pangadilan lan panguwasa kesehatan.
Bebaya pati lagi dibesar-besarké.
Aku ndeleng rekomendasi vaksinasi RSV kanggo bayi anyar lair, vaksin anyar. Bayi-bayi mau umuré telu utawa papat
dina, padha seneng nalika bisa ambegan, banjur wis diwènèhi vaksin anyar sing mbebayani nglawan RSV.
Apa iku RSV?
Iki virus pernapasan.
Iki batuk, pilek, demam, irung ngucur – lumrah, ya, virus pilek.
Nanging yen kita duwe vaksin anyar saka Sanofi ing kene, banjur aku dumadakan kudu ngenalake kewajiban nglaporake.
Lan kuwi, miturut panemuku, iku subversi marang loro-lorone, parlemen lan pengadilan, amarga wong-wong pracaya kabeh iki.
Nanging, rekomendasi RKI lan STIKO sejatine nyatakake manawa RSV ora mateni, lan ora ana risiko pati.
Sanajan ing kasus bayi prematur sing ana ing ruang neonatal lan pancen ringkih lan perlu
diparingi ventilasi, isih ora ana bebaya pati.
Nanging dhokter saka klinik ngaku kuwi.
Aku uga wis nyajikake kasus iki, sing nggegirisi.
Helios Clinic Erfurt ngaku yen bayi anyar lair kudu langsung divaksin nglawan RSV.
Kaloro wong tuwa padha nolak.
Dokter ngajokake panyuwunan darurat marang pangadilan kulawarga.
Hakim ora mriksa apa RSV wis nyebar, apa sing ditindakake babagan iku, apa wis dilaporake lan sepira mbebayani tenan. Dheweke ora
takon marang wong tuwa, ora ngrungokake wong tuwa, ora menyang klinik, banjur ngetokake prentah lan
rong jam sawisé cacing cilik divaksin nglawan RSV.
Iki kothak-kothak ing mejaku.
Lan aku weruh apa sing kedadeyan ing kene.
Lan ya, kita kudu ngarep-arep sing paling awon.
Ya, padha kepengin nyuntik kita kabeh.
Aku uga wis nulis iki ing bukuku babagan WHO lan muga-muga saiki aku bisa nyimpulake kanthi ringkes.
Ukara sing diucapake ing kene babagan coronavirus déning Menteri Federal kanggo Kerja Sama Ekonomi
lan Pangembangan kita wektu semana, Svenja Schulze.
Ya, utamane ana gandhengane karo COVAX, sawijining inisiatif kanggo nyebarake vaksin kanthi cepet banget,
ora nganti sepuluh taun, nanging mung sajrone 100 dina, kanthi ngliwati kabeh peraturan keamanan.
Undhang-undhang Obat wis diculik, diremdam, lan digunakake kanggo nggawe klaim palsu manawa, adhedhasar tes PCR
koronavirus, kita ngerti yèn ana yuta-yuta tes PCR positif, nanging ora ana yuta-yuta pati.
Schulze, menteri, kandha yèn sing wigati yaiku dosis vaksin kudu diwènèhaké ing lengen ndhuwur, ora mung
ing kutha krajan, nanging uga ing désa-désa terpencil.
Iki kalebu nyiyapake ranté pasokan kanggo kothak pangangkut, kulkas, jarum suntik, disinfektan, lan
sarung tangan, uga kampanye informasi lan kesadaran.
Lan iki ora kasus sing kapisah karo coronavirus lan campak.
Padha kepengin ngvaksin saindenging donya pirang-pirang milyar kaping saben taun nglawan kabèh jinis
penyakit sing padha klaim minangka penyakit matèni.
Iku rencanane, lan kita kudu nyegah.
Inggih, matur nuwun sanget, Bu Bahner.
Matur nuwun sanget kanggo komentar panjenengan sing wicaksana.
Lan ayo terusake.
Mugi-mugi kabegjan lan pamitan.
Kanthi seneng.
Matur nuwun kanggo minat sampeyan.