Зерсарлавҳа
Ҳеҷ тадқиқоте вуҷуд надорад, ки нишон диҳад, зани ҳомиладоре, ки эм нагирифтааст, аз
меаслес мемирад, инчунин на бобои бемор ва на кӯдак.
Ин таҳқиқотҳои сохтаанд, ки ҳоло RKI ва ҳатто Додгоҳи Федералии Конститутсионӣ ба онҳо такя мекунанд, таҳқиқотҳои сохта!
Аммо ман танҳо мехоҳам бигӯям, ки ҳатто эмгузаронии зидди вабои хурд сохтакорӣ буд.
Ва ҳамин ба эмгузаронии зидди сархӯшӣ низ дахл мекунад.
Ин қонун ғайриодилона аст. Он возеҳан зиддиятнок аст.
Он танҳо ба саноати дорусозӣ хизмат мекунад ва ман инро исбот хоҳам кард.
Ман фасод ва вобастагии мақомоти судӣ-ро хеле густарда мешуморам ва аз ин амиқан нигарон ҳастам.
Шумо наметавонед ин қонунро ба ин тарз татбиқ кунед. Ин равшан ноадилона аст.
Сархӯшак намунаи барҷастаи тамоми барномаи эмгузаронӣ мебошад.
Ва ҳоло ман дигар ба ҳеҷ гуна эмгузаронӣ бовар надорам.
Қонуни доруворӣ ғасб шуда, зери по карда мешавад.
Ва ин ҳодисаи ягона дар мавриди коронавирус ва сархӯшак нест.
Ва ин ҳодисаи ягона дар мавриди коронавирус ва сархал нест.
Онҳо мехоҳанд тамоми ҷаҳонро ҳар сол миллиардҳо маротиба бар зидди ҳама гуна бемориҳо, ки онҳоро
бемориҳои ҳалокатбор меноманд, эмгузаронӣ кунанд.
Ин нақша аст ва мо бояд онро боздорем.
Имрӯз Kla.TV бо як вакили ҳуқуқӣ, ки коршиноси созишномаи пандемияи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ва
қоидаҳои байналмилалии тандурустӣ мебошад, сӯҳбат мекунад.
Ӯ ҳуқуқшиноси мутахассис дар соҳаи қонунҳои тиб ва тандурустӣ аст, ва мо хушҳолем, ки имрӯз ӯро барои
муҳокимаи мавзӯи «ваксинагузории сурхча» пешвоз гирем.
Биате Бахнер, ташаккур барои вақт ҷудо кардан ва имрӯз ба саволҳои мо посух додан.
Ман хурсанд мешавам, ки бо шумо дар бораи мавзӯе сӯҳбат кунам, ки шояд хастаовар ба назар расад, аммо
метавонад унсури калидии пандемияҳо ва эмгузаронӣ бошад.
Дар Олмон чанд сол боз эмгузаронии зидди корь боз ҳатмӣ шудааст.
Ҳамчун вакил, шумо дар бораи ин эмгузаронии ҳатмии зидди корь кадом мавқеъро доред ва ба
назари шумо кадом далелҳо бар зидди он ҳастанд?
Хуб, ман дар соли 1966 таваллуд шудаам.
Ва бинобар ин маро низ бар зидди вабои хурд эм карданд, ки, албатта, ҳамчун кӯдаки 8 ё 10-сола бо он розӣ
мешавӣ, зеро дар мактаб ба ҳар сурат ба ту сӯзан мезананд.
Ваксинацияи ҳатмии бемории вабои хурд дар соли 1976, пас аз беш аз 100 сол маҷбурияти он, барҳам дода шуд.
Ва ман бе ягон эмҳои ҳатмӣ калон шудам, зеро ман аз Олмони Ғарбӣ ҳастам, на аз Олмони Шарқӣ. Дар Олмони Шарқӣ вазъият дигар буд.
То замони бозёбӣ эмгузарониҳои ҳатмӣ буданд ва онҳоро онҷо хеле қатъӣ санҷида мешуд.
Пас, бе он ки пурсанд, одамонро ба таври оддӣ «ваксина» карданд.
Аммо ман ба тарзи дигар ба воя расидам – ва сипас дар соли 2021 ба ман супориш доданд, ки аризаи конститутсионӣ
алайҳи ин талаботи нав оид ба эмгузаронии сурхкашаро, ки ногаҳон ба вуҷуд омад, пешниҳод кунам.
Ин дар феврали соли 2020 қарор шуда буд, дуруст?
Мо дар ёд дорем, ки дар соли 2020 бисёр рӯйдодҳо рух доданд ва он дар моҳи марти соли 2020 ба иҷро даромад.
Ва бинобар ин мо дар тӯли 45 сол эмгузании ҳатмиро надорем.
Ва ҳоло ногаҳон барои гурӯҳҳои муайяни одамон, яъне кӯдакон, хонандагони мактаб, кормандони соҳаи тандурустӣ ва
маориф ва паноҳҷӯён, талаботи ҳатмии эмгузаронӣ ҷорӣ шудааст.
Аввалан, ҳар сол гурӯҳи одамон вуҷуд дорад, ки аз 700 000 кӯдак иборат аст.
Мо дар Олмон ҳар сол тақрибан 700 000 таваллуд дорем.
Бале, ва кас аз ҳайрат чашмонашро мемолад, зеро мо дар бораи корь шунидаем.
Мо онҳоро доштем, ва шояд насли калонсол низ онҳоро дошт.
Дар ҳар сурат, ман ветрянка доштам ва эҳтимолан сурхакон ҳам.
Хоҳари ман паротид ва сурхчал дошт.
Ва мо низ аз он эмин набудем, зеро он замон, мисли қариб ҳамаи кӯдакон дар саросари ҷаҳон,
мо ба таври табиӣ ба меаслис гирифтор мешудем.
Аз тарафи дигар, аз соли 1974 аз ҷониби STIKO тавсияи эмгузаронӣ вуҷуд дорад – ки, тасодуфан, як сол пеш таъсис ёфта буд.
Ва ҳамин тавр, STIKO якдилона эмгузарии зидди корьро тавсия медиҳад.
Дар ҳоле ки яке аз аъзоён, профессоре, ки 10 сол пеш дар бораи корь изҳори назар карда буд, гуфта буд (дар он замон, ҳадди ақал
дар Олмон, ҳеҷ гуна эмгузаронӣ вуҷуд надошт): «Не, шумо бояд аз корь гузаред ва ин бе ягон мушкил имконпазир аст;
оқибатҳои номатлуб хеле кам рух медиҳанд ва онҳоро ба осонӣ идора кардан мумкин аст, бинобар ин эмгузаронӣ зарур нест.»
Аммо 10 сол пас – ва ман гумон мекунам, ки баъзе ниҳодҳо, мисли STIKO, Кумитаи доимии эмкунӣ… метавонед бигӯед, ки ин
дуруст нест, аммо… кумитаи доимии эмкунӣ, эҳтимолан он замон аллакай аз ҷониби саноати дорусозӣ хуб молида мешуд.
Зеро ногаҳон корь ба бемории хатарнок табдил ёфт.
Ногаҳон одамон ба энцефалит, менингит ва бемории хеле, хеле вазнини SSPE, як шакли
менингит, ки марговар аст, гирифтор мешуданд.
Ва сипас, дар тӯли солҳо, хатар пайваста афзуда мешуд.
Ва бинобар ин, се моҳ пеш, дар феврали имсол, ман як қарори хеле спонтанӣ қабул кардам... зеро ман
инчунин бо шумораи зиёди чунин супоришҳо сарукор дорам.
Давраи коронавирус ба поён расид, мо дигар мушкилоти марбут ба ниқобҳоро надорем, дигар мушкилоти марбут ба ҳуқуқи
эмгузариро надорем, дигар эмгузарии ҳатмиро надорем, ки дар соли 2022 дар бахши тандурустӣ нӯҳ моҳ ҷорӣ буд.
Аскарон низ дигар маҷбур нестанд, ки бар зидди COVID-19 эмгузаронӣ шаванд; ин талабот низ бекор карда шудааст.
Аммо ҳоло он бо ин талаботи санҷиши сархӯшак иваз карда мешавад.
Мо наметавонем бигӯем, ки эмгузаронӣ ҳатмӣ аст, аммо ҷазоҳо нохушанд, махсусан барои
волидон, ки фарзандонашон дар боғча ҳастанд.
Агар онҳо эм нашуда бошанд, ба боғчаи кӯдакон иҷозат дода намешавад.
Шумо инчунин метавонед шаҳодатномаи манъкунӣ биоред.
Барои ин сабабҳои зиёди хуб вуҷуд доранд.
Муҳимтарин сабаб манъи қатъӣ ба эмгузаронӣ аст, зеро эмгузаронӣ метавонад оқибатҳои хеле ҷиддитар аз худи корь дошта бошад.
Аммо, албатта, ин қабул карда намешавад.
Ман қариб намедонам, ки дар саросари кишвар ҳоло ягон сертификати радди эмгузаронӣ қабул шуда бошад – талаботи
эмгузаронӣ се сол боз амал мекунад ва ҳоло қатъиян риоя мешавад.
Пас шумо аслан волидони кӯдакони боғча ва мактабро бо ҷаримаҳо, пардохтҳои ҷазоӣ ва
манъи ворид шудан ба муассисаҳо таҳдид мекунед.
Бале, маҳз ба хотири ҳамин эмгузаронии ҳатмӣ бисёре аз волидон худро дар вазъияти воқеан нороҳат мебинанд.
Ва аз ҳама болотар, ман мегӯям, ки ҳеҷ далели воқеии самаранокӣ вуҷуд надорад.
Ва ҳа, дар бораи таъсироти паҳлӯии азим кам гуфта мешавад.
Ба назар мерасад, ки алтернативаҳои бе таъсири паҳлӯӣ комилан истисно шудаанд.
Чуноне ки шумо ҳоло ишора кардед, дар баъзе ҳолатҳо хатари ҷаримаҳои сангин вуҷуд дорад, ки
метавонанд ба чанд ҳазор евро баробар шаванд.
Ва ман мегӯям, ки пардохти ҷарима маънои онро надорад, ки кас озодии худро харидааст.
Ҳамчун коршиноси ҳуқуқӣ, ба волидони зарардида чӣ маслиҳат медиҳед?
Бале, зеро ман ин баҳсро даҳҳо маротиба доштам ва бо ин мушкилот ошно ҳастам:
Шумо метавонед бо пул роҳи худро харед.
Аммо ин метавонад хеле гарон шавад, вобаста ба он чизҳое, ки ҳанӯз аз ҷониби Додгоҳи Олии кишвар ҳал нашудаанд, яъне оё ман,
ҳамчун мақоми тандурустӣ, метавонам якчанд ҷарима таъин кунам.
Баъзе мақомотҳои тандурустӣ аллакай ин корро анҷом медиҳанд.
Муҳим нест, ки касе бо тафсилот менависад ё не.
Инро мақомоти тандурустӣ қабул намекунад ва баъдтар низ додгоҳи ноҳиявӣ қабул намекунад ва ҳатто намехонанд.
Мо дар ин ҷо бар зидди як афсона меҷангем — шояд хонда шудааст, вале ҷиддӣ гирифта нашудааст — ки ҳоло дар робита ба оташак
тақрибан садсола аст, вале ҳамчунин дар робита ба эмгузаронӣ.
Ва ман мушоҳида кардам, ки имрӯз духтурон – ва ин низ як тамоюлест, ки аз замони пандемияи коронавирус ба вуҷуд омадааст –
воқеан ҷуръат мекунанд он кореро анҷом диҳанд, ки қонун ба таври возеҳ муқаррар кардааст, яъне додани шаҳодатномаи манъкунанда.
Истеҳсолкунандагон худашон зиддиятҳои эмгузариро, аз ҷумла аллергия ба ҷузъҳо, номбар мекунанд.
Бале, аммо ман аввал бояд онҳоро санҷам.
Албатта, ман метавонам бигӯям, ҳоло мо медонем, ки ту аллергия доштӣ, ту, афсӯс, фавтидӣ, кӯдаки бечора. Ту аллергия доштӣ.
Аммо ин қабул карда намешавад ва амалӣ ҳам намешавад.
Норасоии масуният, хуб, ҳомиладории гармӣ муваққатан зиддитавсия аст.
Ҳеҷ кадоме аз ин қабул карда намешавад.
Духтуроне, ки бо вуҷуди ин шаҳодатномаи манъкунӣ медиҳанд, ҳоло барои ин шаҳодатномаҳои синабӣ ба ҷавобгарӣ кашида мешаванд.
Пештар инҳо шаҳодатномаҳои маскавӣ ва шаҳодатномаҳои озодкунанда аз эмгузаронӣ дар робита ба коронавирус буданд.
Ҳоло, ки вабои коронавирус хотима ёфт, диққат ба сурхча равона мешавад.
Ва азбаски ман дар бораи афсонаи эмгузаронӣ гап мезанам, инро низ мегӯям: бисёре аз мардум ҳанӯз ҳам бо он розӣ
мешаванд ва мегӯянд: «Бале, коронавирус, ман мефаҳмам, ки чаро шумо ба он интиқод мекунед.»
Аммо корь, вабои хурд, дифтерия, тетанус ва ҳамаи инҳо.
Аммо он воқеан муҳим аст ва бемориро нест карда, миллионҳо ҳаётро наҷот додааст.
Пас ҳамин чизест, ки шумо метавонед дар вебсайти Созмони ҷаҳонии тандурустӣ (WHO), инчунин дар вебсайти RKI
ё дар вебсайти Вазорати федералии тандурустӣ бихонед.
Милионҳо ҳаёт наҷот дода шуданд, бемориҳо барҳам дода шуданд.
Ва дар китоби ман, ки ман онро дар чанд рӯз ба анҷом мерасонам ва ба нашркунанда мефиристам ва ки он сипас дар ду ё се моҳ нашр
мешавад, ман шарҳ медиҳам, на ҳамчун аввалин касе, ки ин корро мекунад, балки, умедворам,
дар як китоби осонхондан, ки ин беасос аст.
Дар аввали аср, сурхча, мисли бисёр бемориҳои дигар, воқеан беморие буд, ки метавонист боис ба марг гардад, ба далели шароити
номусоиди гигиенӣ ва санитарӣ ва шояд ҷанг ва фақр. Танҳо дар Олмон дар аввали аср 13 000 нафар аз сурхча ҷон бохтанд.
Аммо то он даме, ки дар Олмон дар соли 1973 ваксингузорӣ ҷорӣ нашуда буд ва тавсияаш як сол
пас дода шуд, танҳо 30 нафар фавтида буданд.
Пас, марг аз корь 99 фоиз коҳиш ёфтааст.
Ва агар график аллакай поён равад, он гоҳ, мисли имрӯз, ҳолат ҳамин тавр мешуд, аммо имрӯз мо эмгузаронӣ дорем,
бинобар ин ҳатто бе он низ ҳеҷ марг аз сӯхтани кӯдакон намешуд.
Имрӯзҳо дар як сол 30 марг аз корь ба қайд гирифта мешавад, дар ҳоле ки дар он замон дар Олмони Ғарб шояд 700 000 марг
ва имрӯз дар Олмон як миллион марг вуҷуд дорад. Ин фоҷеа нест, ки ҳар сол 700 000 кӯдакро эм кардан зарур бошад.
Аммо ман мехоҳам боз ба ин шаҳодатномаи манъкунанда баргардам, зеро чанд ҳафта пеш як духтур ба ман муроҷиат
кард, зеро бар зидди ӯ парвандаи ҷиноятӣ боз шуда буд.
Зеро ӯ барои кӯдаки 4 ё 5-сола чунин шаҳодатномаи манъи эмгузаронии зидди корь дода буд.
Ва мақомоти тандурустӣ ва инчунин Ассотсиатсияи тиббӣ дар Ҷануби Вюртемберг, бе ягон тамос бо ин духтур, фавран тахмин
карданд, ки ӯ шаҳодатномаи нодуруст додааст ва бо Прокуратураи давлатӣ дар Улм парвандаи ҷиноятӣ оғоз карданд.
Ва ҳамин тавр ман мандат гирифтам.
Ӯ ба ман рӯ овард.
Ман аз ӯ пурсидам: «Доктор, оё шумо ягон ҳуҷҷати бемор доред?»
Оё онҳо дар хонаи ту буданд?
Ва ин духтур набуд, ки дар акси ҳол маъруф мебуд.
Баъзеҳо хуб маълуманд, зеро онҳо бо асоснокӣ шаҳодатномаҳои манъкунандаро бар асоси таҳлили комилан манфии
фоида ва хатар бе ягон талаботи иловагӣ содир мекунанд.
Хавфи бемор шудан ё фавтидан аз эмгузаронии зидди сурхча бештар аз худи сурхча аст.
Аммо ин духтур воқеан кӯдакро дида буд ва ба ман таърихи олиҷаноби дастинависи тиббии оилавиро фиристод.
Пас ин ба бибиву бобо ва ҳатто пеш аз онҳо бармегардад, ба ҳама чизе, ки онҳо доштанд.
Ва ҳоло масъала ин аст: он инчунин шаҳодатномаи манъкунанда аз Мақомоти тандурустии Аугсбургро, ки соли 1980 барои
бобо, ки он вақт 26-сола буд, дода шудааст, дар бар мегирад.
Ман шаҳодатномаро мебинам ва фикр мекунам: «Хуб, чума, пас ин чума буд, эмгузаронии ҳатмӣ ё
маҷбурии эмгузаронӣ дар Олмон бекор карда шудааст.»
Аммо ман ҳаминро фикр мекардам ва дақиқ ҳамин тавр ҳам шуд, зеро ман бо писар, падари духтарча, дар телефон сӯҳбат кардам.
Духтур бо меҳрубонӣ маро бо ӯ дар тамос гузошт.
Ва ман фаҳмидам, ки бобоям, ки он вақт 26-сола буд... вай то ҳол зинда аст, соли 1954 таваллуд
шудааст, аммо, мутаассифона, ба СКС гирифтор аст.
Ва ин низ метавонад таъсири паҳлӯии ваксина бошад.
Ҳамчун муҳандиси ҷавон, ӯ дар саросари ҷаҳон парвоз кард, аз ҷумла ба кишварҳое, ки ҳанӯз эмгузаронии
ҳатмии бемории вабои хурдчашмиро бекор накарда буданд.
Ин аллакай солҳо ва даҳсолаҳо пеш дар дигар кишварҳо вуҷуд дошт, аммо на дар ҳама ҷо.
Ва бинобар ин ӯ ба шаҳодатномаи манъкунӣ ниёз дошт, зеро пас аз аввалин эмгузаронии вабои хурд
ё шояд ягон эмкунии дигар вокунишҳои шадид дошт.
Ва мақомоти тандурустӣ онро ба ӯ дар соли 1980 дар Бавария бо забони англисӣ додааст.
Ва ҳоло ин меояд.
Ман бовар дорам, ки ин ба ҳуҷҷати Созмони ҷаҳонии тандурустӣ аз соли 1958 ишора мекунад.
Ва ҳамин чизест, ки мо таҳқиқ кардем ва ёфтем.
Ва он маълумоти хеле ҷолиберо дар бар мегирад.
Ин ҳуҷҷат аст, ҳа.
Он вақтҳо компютер набуд, бинобар ин ман аз мошини навиштан истифода кардам ва он каме каҷ ва нобаробар буд.
Мо ҳанӯз мактубҳо ва ҳуҷҷатҳои чопшудаи волидон ва бобову бибиҳоямонро дар ёд дорем.
Он рақамҳоро оид ба ҳолатҳои вабои хурд дар Олмон барои солҳои 1948 то 1958 дар бар мегирад.
Ва дар давоми даҳ сол панҷ ҳодисаи вабои хурд гузориш шудааст, ман бовар надорам, ки дар онҳо
касе фавтида бошад – панҷ ҳодисаи вабои хурд.
Ҳар ду сол як мавриди вабои хурд.
Ва ваксинация бар зидди сифилис кай бекор карда шуд?
30 сол пас дар Олмон, 1976.
Ҳамин қадар дар бораи даъвое, ки эмгузаронӣ алайҳи вабои хурд вабои хурдро кам кардааст. Ҳеҷ гоҳ.
Чечак низ ба ҳамин сабаб, ки корь, аз байн бурда шуда буд – ин беморӣ равшан бо гигиена алоқаманд аст
– ва дар тӯли он даҳсолаҳо чандин сол дида намешуд.
Ва бо вуҷуди ин миллионҳо одамон, аз ҷумла ман ва эҳтимолан шумо низ, бар зидди вабои хурд эм гирифта буданд.
Ва шояд ҳамин аст, ки мо ба таври муайян аллергия ва зуком дорем, гарчанде ки тавсияҳо оид ба эмгузаронӣ имрӯз се маротиба
ва нисбат ба солҳои 1970-ум ва 1980-ум чор маротиба зиёдтаранд.
Аммо ман танҳо мехоҳам бигӯям, ки ҳатто эмгузаронии зидди вараҷа сохта буд.
Ва ҳамин ба эмгузаронии зидди сӯхтаги низ дахл мекунад.
Ва ман фикр кардам, ки шояд ба шумо хонам он чизеро, ки доктор Герд Рёйтер – ки духтур аст, аммо ҳамзамон
таърихнигори тиббӣ ва худаш чандин китоб навиштааст – мегӯяд.
Ӯ бо меҳрубонӣ пешгуфтори китоби маро навиштааст, ки ман мехоҳам чанд ҷумлаи онро, агар
ба шумо халал нарасонад, баландхонӣ кунам.
Ӯ чанд андешаро пешакӣ менависад. Аз тарафи доктор Герд Рётер:
Ин шармовар аст, ки ин китоб умуман бояд навишта мешуд.
Чӣ гуна бемории бехатар дар кӯдакӣ, ки эҳтимолан аз замони пайдоиши инсоният маъруф аст, метавонист ҳамчун таҳдид ба
тамоми ҷомеаҳо эълон шуда, ба эмгузаронии ҳатмӣ оварда расонад?
Ҳатто дар соли 1997 таърихи эпидемияҳое, ки Стефан Винкл навишта буд ва 1 400 саҳифа дошт, «Балаҳои
башарият», ҳатто як бобро ба оспобача бахшида набуд.
Аз он вақт инҷониб бемориҳо ва бистарӣ шудан дар беморхона бидуни ягон дахолати тиббӣ боз 90 фоиз коҳиш ёфтанд.
Биате Баҳнер на танҳо ҷанбаҳои ҳуқуқии эмкунии ҳатмии давлатӣ-ро таъкид мекунад, балки тамоми муҳити тиббӣ ва иҷтимоиро низ, ки
дар он даҳсолаҳо пас аз бекор шудани эмкунии ҳатмии сипаки хурд дар Олмони Ғарб ва дигар эмкуниҳои ҳатмӣ дар
ГДР эмкунии ҳатмии сурхча ногаҳон дубора ҷорӣ карда шуд.
Бе он ки чашмбандӣ ё андешаҳои бардурӯғ ӯро маҳдуд кунанд, ӯ ин бинои аҷиби кортҳоро, ки бар дурӯғҳо сохта
шудааст ва заминаи паникаи оид ба корь ва эмгузаронии ҳатмиро ташкил медиҳад, ошкор мекунад.
Ин рӯйдодҳо дарси он ҳастанд, ки чӣ гуна як ҷомеа метавонад аз ҷониби як гурӯҳи хурд ба таври систематикӣ фиреб дода шавад.
Ва ӯ мавриди озор қарор дорад, қисми зиёди аҳолӣ, яъне волидон, ё бо гуфтани «шумо наметавонед ба боғча
равед» ва ё бо ҷаримаҳо ва пардохтҳои ҷазоӣ озор мебинанд.
Ва шумо метавонед аз он дифоъ кунед.
Ин низ қисми саволи васеи шумо пештар буд.
Ман воқеан онро тавсия медиҳам, зеро чизҳо бояд бо далелҳо асоснок пешниҳод шаванд ва ғайра.
Ҳамаи ин чизҳо хонда намешаванд.
Ман тавсия медиҳам, ки баррасии парванда бо мақомоти тандурустӣ ва додгоҳи магистратро таъхир диҳед.
Ин як стратегияи муҳим аст, ки то нашри китоб интизор шавед ва онро оварда, бигӯед: «Ин аст сабабе, ки мо эм намешавем.»
Ва шумо, ҳамчун мақоми тандурустӣ ва ҳамчунин ҳамчун додгоҳи магистратӣ, вазифадоред, ки ин
қонунро татбиқ накунед, зеро он ноадолатона аст.
Он зиёда аз 400 саҳифа дорад, ки дар он сабабҳои нодуруст будани он шарҳ дода шудаанд.
На танҳо, чун шумо қаблан дуруст таъкид кардед, самаранокии ваксина ҳеҷ гоҳ санҷида нашудааст, балки аз ҳама
муҳим, бехатарии ваксинаҳо низ ҳеҷ гоҳ санҷида нашудааст.
Ҳеҷ як тадқиқот оид ба касалии корь нест, ки кӯдакони эмшударо бо кӯдакони эмнашуда муқоиса кунад.
Ва ин бо тамоми қувва ва тавон пешгирӣ мешавад, зеро чанд тадқиқот ва чанд баррасии мавҷуда равшан
нишон медиҳанд, ки кӯдакони эмнашуда солимтаранд.
Аммо бо созишномаи пандемияи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ – ки ба наздикӣ қабул шудааст, вале танҳо пас аз он ба иҷро медарояд, ки
60 давлати узв онро воқеан имзо кунанд, бинобар ин хатаре фаврӣ вуҷуд надорад – ҳадаф ин аст, ки
тамоми ҷаҳонро миллиардҳо маротиба эмгузаронӣ кунанд.
Ва фоидаҷӯён, истеҳсолкунандагони ваксина, ва инчунин дигар фоидаҷӯён аллакай дастҳояшонро ба ҳам мемоланд.
Ва мо метавонем ҳар қадар хоҳем баҳс кунем...
Кӯшиш ва шавқи бузурги ман, ҳатто дар ин китоб, ин буд, ки умед дорам, ҳатто онҳое, ки ба манфиатҳои эмгузаронӣ бовар доранд —
додрасон ва духтурони шуъбаи тандурустӣ — пас аз чанд саҳифа фаҳманд, ки онҳо бешубҳа ба як афсонаи
калони эмгузаронӣ афтодаанд, вале шумо метавонед онро ба осонӣ фиреб ва дурӯғ ном баред.
Зеро рақамҳо нишон медиҳанд, ки воқеан меалес ҳеҷ сабабе нест, ки эмгузарониро барои кӯдакон ҳатмӣ
карда, нисбат ба онҳо ҷазоҳои сангин ҷорӣ кунанд.
Ба назари ман, ҷаримаҳои дукарата ғайриқонунӣ ҳастанд.
Дирӯз ман ду қарори хушҳолкунанда гирифтам.
Ман ба қонуни маҳдудияти даъво муроҷиат кардам, ки ин ҷанбаи нав аст, ва ҳа, мо дар ин бора низ баҳс дорем.
Ман дар ин бора қарори додгоҳӣ дорам, ки он ихтиёран содир шудааст.
Аммо дар додгоҳи дигар ман каме ба пеш ва ба қафо рафтам... не, ин даъво аз муҳлат нагузаштааст, ин ва он.
Сипас ман каме пеш аз рӯзи мурофиаи судӣ боз ҷавоб навиштам, ки он пас аз пешниҳоди изҳороти хаттии дигар бекор карда шуд.
Ва ҳоло, ду ҳафта пас, парванда қатъ карда шуд, зеро муҳлати даъво гузаштааст.
Дар давоми ду соли охир пас аз он ки шаҳодатномаи сифлип пешниҳод нашудааст, ин масъала мувофиқи қоидаҳои Қонуни маъмурӣ оид ба
ҳуқуқвайронкуниҳо ва Қонуни ҳифзи сироят, ки якҷоя амал мекунанд, ба муҳлат гузаштааст; ин каме мураккаб аст,
бинобар ин вакил бояд парвандаро баррасӣ кунад ва тафтиш намояд, ки он ба муҳлат гузаштааст.
Ва пас саволи навбатӣ ин мешавад: ҳа, онҳо мегӯянд, ки ин муҳлати даъво гузаштааст, аммо ҳоло мо боз онро талаб мекунем.
Ва сипас давраҳои яксола ва дусола боз аз нав оғоз мешаванд.
Бисёр саволҳои ҳуқуқӣ беҷавоб мондаанд, аз ҷумла оё ҳарду волид барои як гуноҳ ҷазо гирифта метавонанд.
Бавария то андозае ин корро мекунад, аммо дар Баден-Вюртемберг ва дар ин ҷо, дар Ҳайделберг, ин тавр намешавад.
Маблағ барои ҷаримаи аввал барои ҳар кӯдак ва ҳар волид аз 150 то 1000 евро фарқ мекунад.
Пас дар ин ҷо низ мо доираи васеъ дорем.
Ва аз ҳама муҳим, мо ҳанӯз ҳадди ақал як ё ду қарорро дар назди Додгоҳи Федералии Конститутсионӣ интизорем; ин
қарорҳо ба ӯҳдадории хонандагон оид ба пешниҳоди исботи эмгузаронии зидди корь дахл доранд.
Ва ин ки хонандагон ҳатто агар эм нашуда бошанд ҳам бояд ба мактаб бираванд, ки инро баъзеҳо шояд афсӯс бихӯранд.
Пас ӯ хатарнок нест, агар мактаби ҳатмӣ афзалият дошта бошад.
Пас, ҳатто қонунгузор ҳам ба назар намерасад, ки он қадар бад бошад.
Ва шумо метавонед дар китоб бихонед, ки бар асоси бисёр рақамҳо, рақамҳои ҳайратангез, воқеан ин мушкилот то чӣ андоза ночиз аст.
Аммо зидди ин бисёр далелҳо ҳастанд, хусусан вақте ки хонандагони ҷавон 13 ё 14-солаанд ва намехоҳанд худашон эм гиранд,
ва онҳо инро равшан дар шакли хаттӣ ё дар мурофиаи додгоҳи маҳаллӣ оид ба ҷаримаи 250 евро изҳор мекунанд.
Ман шахсан чунин таҷриба дорам – аммо қарорҳои дигаре низ ҳастанд, ки сиёсати муайян вуҷуд дорад, зеро волидон метавонанд,
вақте ки кӯдак 17-сола мешавад, бигӯянд: «Ман онро аз сабабҳои зиёд намехоҳам: он самарабахш нест, бехатар нест
ва ғайра», дар ин сурат волидон наметавонанд кӯдакро маҷбур кунанд ва бинобар ин ҷазо дода намешаванд.
Бале, як қарори ахири додгоҳ нишон дод, ки муқовимат арзанда аст.
Пас дар Телеграм танҳо як гузориш дар бораи Брауншвейг буд... ҳа, он ҷо мо воқеан дидем, ки талаботи
эмгузаронӣ алайҳи корь чӣ қадар нозук ва гӯё бебаҳс аст.
Ва падар муқобила кард ва ғолиб омад: на ҷарима, на хароҷоти судӣ.
Мурофиа алайҳи писараш қатъ карда шуд.
Ва ба назар мерасад, ки ин ҳодисаи ягона нест; чунон ки шумо ҳоло гуфтед, ба назар мерасад, ки он хеле зуд-зуд рух медиҳад.
Баръакс, ҳоло воқеан исбот шудааст, ки имкониятҳои ҳуқуқӣ ва илмӣ вуҷуд доранд ва муқовимат ҳангоми пешниҳоди
он ба таври оқилона, боэҳтиром ва донона самаранок аст.
Бале, ва шумо инчунин бо додрасҳо ва кормандони тиббӣ рӯ ба рӯ мешавед, ки ба ин омодаанд.
Аксари одамон чунин намекунанд, зеро онҳо воқеан бовар доранд, ки, пеш аз ҳама, ҳоло ин қонун аст.
Ва ман аллакай 30 сол боз вакили ҳуқуқӣ ҳастам.
То панҷ сол пеш ман низ гумон мекардам, ки қонунгузорон ниятҳои нек ва сабабҳои дуруст доранд.
Имрӯз ман медонам... ки вақте сухан дар бораи пандемияҳо, қонунҳои назорати сироят, вируси корон, сурхча, созишномаи
пандемияи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ва бисёр масъалаҳои дигар, аз ҷумла озодии баён меравад, албатта
қонунгузор манфиатҳои беҳтари моро дар назар надорад, балки манфиатҳои дигарро намояндагӣ мекунад.
Ва инҳо манфиатҳои зидди шаҳрвандианд.
Ва ин дарк талх аст.
Пас аз 25 сол ҳамчун вакил, ки бо COVID-19, сӯистифода аз Қонуни ҳифзи сироят ва танҳо як додраси интиқодӣ, ки
ҳанӯз дар додгоҳи ноҳиявӣ пайдо нашудааст, ба вуҷуд омад.
Зеро агар ӯ судшаванда бошад, аз додгоҳи ноҳиявӣ намебарояд ва ба додгоҳи минтақавии болоӣ ё
Додгоҳи Федералии Адолат интиқол дода намешавад.
Зеро ба шумо додрасҳое лозиманд, ки бо шумо ҳамфикр бошанд ва ба ҷои баръакс кардани он, ҳикояти сиёсиро дастгирӣ кунанд.
Ман самимона умедворам, ки китоби ман, ки ҳамаи ҷанбаҳои ҳуқуқиро дар бар мегирад, ба волидони
дахлдор дар пешбурди парвандаашон кумак хоҳад кард.
Ин аз он сабаб аст, ки агар шумо суғуртаи хароҷоти ҳуқуқӣ надошта бошед, намояндагии
ҳуқуқӣ аксар вақт аз маблағи ҷарима гаронтар аст.
Пас китоб, ки нархаш, намедонам, 20 ё 25 евро мешавад, хеле арзонтар хоҳад буд.
Ва сипас шумо метавонед онро фиристед ва бигӯед: «Инҷо ва инҷо навишта шудааст». Шумо ҳақ
надоред ин қонунро ба ин тарз татбиқ кунед.
Ин равшан нодуруст аст.
Ин қонун ноадилона аст.
Ин, албатта, мухолифатнок аст.
Он танҳо ба саноати дорусозӣ хизмат мекунад ва ман инро исбот хоҳам кард.
Ин ҳеҷ маънӣ надорад. Он ҳеҷ касро ҳимоя намекунад.
Ман ба шумо нишон медиҳам, ки гурӯҳҳои осебпазире, ки мардум мехоҳанд онҳоро ҳифз кунанд, вуҷуд надоранд.
Ҳеҷ тадқиқоте вуҷуд надорад, ки нишон диҳад, зани ҳомиладоре, ки эм нагирифтааст, аз меасиз
мемирад, инчунин на бобои бемор ва на кӯдак.
Ва ҳеҷ гуна далеле вуҷуд надорад, ки энцефалит, менингит ва, пеш аз ҳама, SSPE, ки 6 то 20 сол пас рух медиҳад,
аз он корь, ки ман дар кӯдакӣ гирифтор шуда будам, ба вуҷуд омадааст. Бале. Ин пурра беасос аст.
Ин таҳқиқотҳои сохтаанд, ки ҳоло RKI ва ҳатто Додгоҳи Федералии Конститутсионӣ ба онҳо такя
мекунанд, таҳқиқотҳои сохтаанд. Ман инро шарҳ додаам.
Профессор Андреас Зённиксен низ дар ин ҷо дастгирӣ кард ва боз як бор беасосиро дар ин тадқиқот бо маҳорати баланд ошкор намуд.
Дар ҳар қадам дар ёддошти шарҳи қонун муқобилдардҳои аҷоиб вуҷуд доранд ва аз ҳама муҳим, кирмчак нест карда шудааст.
Олмон дар асл ин мақомро дар соли 2022 ба даст овард.
Пас ҳеҷ сабабе вуҷуд надорад, зеро ҳадафи эмгузаронии ҳатмии зидди корь аз байн бурдани он аст.
Ва иммунитети гуруҳӣ, ки гӯё 95% аст ва ин рақам пайваста меафзояд, равшан ба манфиати саноати дорусозӣ
аст... он аллакай солҳо боз ба даст оварда шудааст.
Вақте ки кӯдакон ба мактаб шурӯъ мекунанд, имтиҳонҳои қабули мактаб нишон медиҳанд, ки 97 фоизи онҳо эм шудаанд.
Ва нишондиҳанда хеле пасттар аст, шояд 92 фоиз барои эмгузаронии дуюм, ки, бар асоси бисёр тадқиқотҳои байналмилалӣ, зарур нест,
зеро аксарият, яъне 95 то 98 фоизи ҳамаи эмкунандагон, пас аз эмгузаронии аввал антителаҳо таҳия
мекунанд ва бинобар ин эмгирифта ҳисобида мешаванд.
Моро фиреб медиҳанд ва ба мо дурӯғ мегӯянд. Ва ман умедворам, ки метавонам инро равшан нишон диҳам ва дар
давоми ду-се моҳ ба волидони зарардида кӯмак кунам.
Таъхир кардан тактика аст, муқовимат кардан чораҳои муқобил аст.
Ҳамчунин тавсия дода мешавад, ки ҷаримаи 150 ё 200 евроро пардохт кунед ва сипас, на дертар аз вақти содир шудани ҷаримаи дуюм,
иддао кунед, ки ин ҷарима солона, нимсола, семоҳа, ҳафтаина ё ҳаррӯза аст, вобаста ба он ки ба мақомоти тандурустӣ мувофиқ аст.
Маҷлиси қонунгузор ва Додгоҳи Федералии Конститутсионӣ то ҳол таъкид мекунанд, ки эмгузаронии зидди корь ихтиёрӣ аст.
Ва бинобар ин Суди конститутсионии федералӣ воқеан дар ихтилоф қарор дорад. Ва ин қарорҳо, ки ман қаблан мухтасаран зикр
карда будам, чор сол боз дар Суди конститутсионии федералӣ баррасӣ мешаванд, зеро он маҳз ҳамин ихтилофро эътироф мекунад.
Аз як тараф, кӯдакон ҳанӯз ҳам бояд ба мактаб раванд. Гуфта мешавад, ки ин ихтиёрӣ аст, аммо ҷаримаҳо ва
пардохтҳои ҷазоӣ мавҷуданд. Дар ин ҷо чизе дуруст нест.
Чизе нодуруст аст, ин номутобиқ аст.
Ва ин нишон медиҳад, ки ин қонун то чӣ андоза беадолат аст. Илова бар ин, ман нишон медиҳам, ки ҷаримаҳо ҳатман ҷорӣ
карда намешаванд ва манъи вуруд низ зарур нест, балки ин ба ихтиёри мақомоти тандурустӣ вобаста аст.
Пас, агар намехоҳад бигӯяд, ки ин қонун нодуруст аст, хонум Баҳнер онро нодуруст эълон мекунад; ман намехоҳам то он дараҷа равам,
аммо ман каме ихтиёр дорам ва баҳсҳоро хеле боварбахш мешуморам.
Ва чанд нафар... хуб, дар хотир доред, ки танҳо 5% волидон ба ин бо назари интиқодӣ менигаранд.
Ман умедворам, ки фоиз каме афзоиш хоҳад ёфт, ҳа, ин равшан аст.
Зеро ин як чораест беҳуда ва нолозим, чун корь вуҷуд надорад, ва ҳатто агар вуҷуд дошт ҳам, хатарнок
нест, ва мо намехоҳем кӯдаконро ба он дучор кунем.
Ва дар асл, инҳо эмкунии кӯдаконанд.
Мо албатта инро намехоҳем.
Ва дар ин робита мехоҳам ба Шумо, ҷаноби Вайльдунг, ташаккур гӯям, ки ба ман иҷозат додед китоби худро ва лоиҳаи нави худро
ба Шумо муаррифӣ кунам ва дар ин бора бо Шумо сӯҳбат кунам.
Барои анҷом додан боз як савол дорам.
Оё мо метавонем интизор шавем ё маҷбур мешавем интизор шавем, ки дар натиҷаи ин қоидаҳои байналмилалии
тандурустӣ боз эмгузарониҳои ҳатмӣ ҷорӣ карда шаванд?
Бале. Бале, ман бешубҳа ҳа мегӯям.
Мо онро аз ГДР медонем.
Мо дар ин бора чизе намедонем, аммо бояд дар ҷое, аз ҷумла ман ҳам, аз дигар кишварҳои Иттиҳоди
Аврупо ва дигар кишварҳои ҷаҳон хонем ва омӯзем.
Агар шумо бар зидди табҳои зард ё тиф ва дигар бемориҳо эм накарда бошед, ба шумо ворид
шудан ё парвоз кардан иҷозат дода намешавад.
Дар Чехия нӯҳ эмкунии ҳатмӣ вуҷуд дорад ва Додгоҳи Аврупоии Адолат инро тасдиқ кардааст.
Ва ман инчунин аз ин рақамҳо, ки ҳукумати Чехия дар он ҷо овардааст, истифода мекунам, то исбот кунам,
ки эмгузаронӣ нисбат ба худи беморӣ хатарноктар аст.
Мо воқеан дар инҷоем ... ва ман метарсам, ки судҳо бо додрасҳои сиёсӣ пур шудаанд, ки ҳама чизро тасдиқ мекунанд.
Ман фасод ва вобастагии мақомоти судӣ-ро хеле густарда мешуморам ва аз ин амиқан нигарон ва даҳшатзада ҳастам.
Ва ман метарсам, ки ҳамин тавр аст. Саволи шумо, равшан ва содда, ин аст, ки оё мардум дар ин ҷо намегӯянд «не», даъват
ба боздошт ва эътироз намекунанд, ки дар соли 2022 натиҷа дод.
Мо ба таври танг тавонистем, ки дар Олмон ваксинагузории ҳатмӣ алайҳи коронавирусро пешгирӣ кунем.
Дар ин ҷо низ, ва ҳамин аст ҳадафи китоби ман, ки меасле намунаи барномаи умумии эмгузаронӣ мебошад.
Ва ҳоло ман дигар ба ҳеҷ гуна эмгузаронӣ бовар надорам.
Ман низ касеро намешиносам, ки аз тетанус мурда бошад.
Ман низ дар бораи ягон ҳолати вабои хурд намедонам.
Ман низ касеро намешиносам, ки аз дифтерия фавтида бошад.
Ман ахиран шунидам, ки кашле, ки бо номи «whooping cough» маъруф аст, воқеан хеле
вазнин мешавад ва аз он метавонӣ нафаскашӣ кунӣ.
Аммо кӯдаке, ки ба ҳамин сабаб дар беморхона бистарӣ шудааст ва дар ҳар сурат дар ин ҷо эм карда мешавад...
Яъне, ман низ дар рӯи мизам парвандаҳои ғайримумкин дорам.
Ва духтурон низ ба судҳо ва мақомоти тандурустӣ дурӯғ мегӯянд.
Хатарҳои марг аз ҳад зиёд бузург нишон дода мешаванд.
Ман ба тавсияи эмгузарии RSV барои навзодон менигарам, ки ин як эми нав аст. Кӯдакон се ё чор рӯзаанд, онҳо вақте
метавонанд нафас кашанд, хушҳоланд, вале аллакай ба эмкунии нави хатарноки зидди RSV дучор мешаванд.
RSV чист?
Ин вируси нафаскашӣ аст.
Ин сулф, сармо, таб ва равоншавии бинӣ аст – маъмулӣ, ҳа, вируси сармо.
Аммо агар мо дар ин ҷо аз Sanofi ваксинаи нав дошта бошем, пас ман ногаҳон бояд ӯҳдадории гузоришдиҳӣ ҷорӣ кунам.
Ва ин, ба назари ман, таҳдиди ҳам порлумонҳо ва ҳам додгоҳҳост, ки мардум ба ҳамаи ин бовар мекунанд.
Вале тавсияҳои RKI ва STIKO дар асл мегӯянд, ки RSV марговар нест ва хатари марг вуҷуд надорад.
Ҳатто дар ҳолати кӯдаки пешазмуҳлат, ки дар шуъбаи неонаталӣ қарор дорад, воқеан заиф аст ва ба вентилятсия
ниёз дорад, ҳанӯз ҳам хатаре барои марг вуҷуд надорад.
Аммо духтури клиника онро даъво мекунад.
Ман низ ин парвандаро пешниҳод кардаам, ки ин воқеан ғайри қобили қабул аст.
Клиникаи Гелиос Эрфурт иддао мекунад, ки навзодон бояд фавран бар зидди RSV эм карда шаванд.
Ҳарду волид муқовимат мекунанд.
Духтур ба додгоҳи оилавӣ аризаи фаврӣ пешниҳод мекунад.
Додрас наметавонад муайян кунад, ки оё вирусҳои RSV паҳн шудаанд, дар ин бора чӣ чораҳо андешида мешаванд, оё дар бораи он гузориш
дода шудааст ва воқеан то чӣ андоза хатарнок аст. Ӯ аз волидон намепурсад, ба онҳо гӯш намедиҳад, ба клиника намеравад,
фармон медиҳад ва ду соат пас кӯдакро бар зидди RSV эм мекунанд.
Инҳо парвандаҳое ҳастанд, ки рӯи мизи ман қарор доранд.
Ва ман мебинам, ки дар ин ҷо чӣ рӯй медиҳад.
Ва ҳа, мо бояд бадтаринро интизор шавем.
Бале, онҳо мехоҳанд ҳамаи моро эм кунанд.
Ман инро низ дар китоби худ оид ба Созмони ҷаҳонии тандурустӣ навиштаам ва умедворам, ки
ҳоло метавонам онро мухтасаран ҷамъбаст кунам.
Ҷумлае, ки дар ин ҷо дар робита ба коронавирус аз ҷониби вазири федералии он замон оид ба
ҳамкории иқтисодӣ ва рушд, Свеня Шульце, баён шудааст.
Бале, махсусан дар доираи COVAX, ки ин ташаббус аст барои он ки ваксинҳоро воқеан зуд паҳн кунанд, на дар давоми даҳ
сол, балки дар 100 рӯз, бе риояи ҳамаи меъёрҳои бехатарӣ.
Қонуни доруворӣ ғасб шудааст, зери по карда мешавад ва барои пеш овардани даъвои фиребомез истифода мешавад, ки гӯё бар асоси
санҷишҳо, аз ҷумла санҷишҳои ПЦР-и коронавирус, мо медонем, ки миллионҳо натиҷаи мусбати
ПЦР доштем, аммо миллионҳо марг рух надодааст.
Шульце, вазир, мегӯяд, ки муҳим он аст, ки дозаҳои ваксина на танҳо дар шаҳрҳои калон, балки дар деҳаҳои
дурдаст низ дар қисми болоии дастҳо тазриқ карда шаванд.
Ин ташкил кардани занҷирҳои таъминот барои қуттиҳои интиқолӣ, яхдонҳо, шприцҳо, дезинфексияҳо ва дастпӯшакҳо, инчунин маъракаҳои
иттилоотӣ ва баланд бардоштани огоҳиро дар бар мегирад.
Ва ин ҳодисаи ягона дар мавриди коронавирус ва сархушкӣ нест.
Онҳо мехоҳанд тамоми ҷаҳонро ҳар сол миллиардҳо маротиба бар зидди ҳама гуна бемориҳо, ки онҳоро
бемориҳои марговар меноманд, эмгузаронӣ кунанд.
Ин нақша аст ва мо бояд онро боздорем.
Бале, бисёр ташаккур, хонум Бахнер.
Аз шумо барои шарҳҳои пурмазмунатон бисёр ташаккур.
Ва биёед ба кор идома диҳем.
Ҳама беҳтарин ва хайр.
Бо хушнудӣ.
Аз таваҷҷӯҳи шумо ташаккур.