Mga pamagat sa ibaba
Walang pag-aaral na nagpapakita na ang isang buntis na hindi nabakunahan ay namamatay dahil sa
tigdas, gayundin ang maysakit na lolo o ang sanggol.
Ito ay mga pekeng pag-aaral, na ngayon ay pinagkakatiwalaan ng RKI at maging ng Pederal na
Hukuman ng Konstitusyon, mga pekeng pag-aaral!
Ngunit gusto ko lang sabihin na peke rin ang bakuna laban sa smallpox.
At ganoon din ang nalalapat sa bakuna laban sa tigdas.
Hindi makatarungan ang batas na ito. Malinaw itong magkasalungatan.
Ito ay nagsisilbi, at ipapakita ko ito, lamang sa industriya ng parmasyutiko at sa wala nang iba.
Itinuturing kong napakalawak ang korapsyon at ang pag-asa ng hudikatura, at labis akong nababahala rito.
Hindi mo maaaring ipatupad ang batas na ito sa ganitong paraan. Malinaw na ito ay hindi makatarungan.
Ang tigdas ay isang pangunahing halimbawa ng buong programa ng pagbabakuna.
At ngayon, hindi na ako naniniwala sa anumang pagbabakuna.
Nakuha nang kontrol at sinisira ang Batas sa mga Gamot.
At hindi ito isang hiwalay na kaso ng coronavirus at tigdas.
Nais nilang bakunahan ang buong mundo nang bilyon-bilyong beses bawat taon laban sa lahat
ng uri ng mga sakit na sinasabing nakamamatay.
Iyan ang plano, at kailangan nating pigilan ito.
Ngayon, kinakausap ng Kla.TV ang isang solicitor na dalubhasa sa WHO pandemic treaty at
sa mga pandaigdigang regulasyon sa kalusugan.
Siya ay isang espesyalistang abogado sa batas medikal at pangkalusugan, at ikinagagalak naming tanggapin siya ngayon
upang talakayin ang paksa ng 'pagbabakuna laban sa tigdas'.
Beate Bahner, salamat sa paglaan ng oras upang sagutin ang aming mga tanong ngayon.
Ikinalulugod kong makipag-usap sa iyo tungkol sa isang paksa na maaaring mukhang nakakabagot, ngunit
maaaring maging susi sa mga pandemya at pagbabakuna.
Sa Alemanya, muli nang naging sapilitan ang pagbabakuna laban sa tigdas sa loob ng ilang taon.
Bilang isang solicitor, ano ang iyong posisyon tungkol sa sapilitang pagbabakuna laban sa tigdas, o
ano sa iyong palagay ang mga argumento laban dito?
Ipinanganak ako noong 1966.
Kaya nabakunahan din ako laban sa tigdas, na siyempre sinasang-ayunan mo bilang isang walong o sampung taong
gulang na bata, dahil pinupukol ka ng karayom sa paaralan.
Ipinagkaitol ang sapilitang pagbabakuna laban sa tigdas noong 1976 matapos mahigit isang daang
taon ng sapilitang pagbabakuna laban sa tigdas.
At lumaki ako nang walang sapilitang pagbabakuna dahil nagmula ako sa Kanlurang Alemanya at hindi sa
Silangang Alemanya. Sa Silangang Alemanya, iba ang mga bagay.
May sapilitang pagbabakuna hanggang sa muling pagsasama, at mahigpit itong sinuri doon.
Kaya, nang hindi man tinanong, basta na lang binakunahan ang mga tao.
Ngunit iba ang paglaki ko – at noong 2021 ay inatasan akong magsampa ng konstitusyonal na reklamo laban sa
hinihinging pagbabakuna kontra tigdas, na biglaang ipinatupad.
Napagpasyahan iyon noong Pebrero 2020, hindi ba?
Naalala natin na maraming nangyari noong 2020, at ipinatupad ito noong Marso 2020.
At kaya hindi na tayo nagkaroon ng sapilitang pagbabakuna sa loob ng 45 taon.
At ngayon bigla na lang may sapilitang pangangailangan ng pagbabakuna para sa ilang grupo ng tao, lalo na
ang mga bata, mga mag-aaral, mga manggagawa sa pangangalaga ng kalusugan at edukasyon, at mga refugee.
Una sa lahat, bawat taon ay may isang grupo ng mga tao na binubuo ng 700,000 na mga bata.
Mayroon kaming humigit-kumulang 700,000 na kapanganakan bawat taon sa Alemanya.
Oo, at pinipisil ng isa ang kanyang mga mata sa pagkamangha, dahil narinig na natin tungkol sa tigdas.
Naranasan natin sila, at marahil naranasan din sila ng nakatatandang henerasyon.
Sa anumang kaso, nagkaroon ako ng bulutong-tubig, at marahil bulutong-morbili rin.
Nagkaroon ng tulo at tigdas ang kapatid kong babae.
At hindi rin tayo ligtas dito, dahil noon, tulad ng halos lahat ng mga bata sa buong
mundo, natural lang na nakaranas tayo ng tigdas.
Sa kabilang banda, may rekomendasyon para sa pagbabakuna mula sa STIKO simula pa noong 1974 – na, sa
totoo lang, ay bagong itinatag isang taon bago iyon.
At ganoon na lang, buong-pusong inirerekomenda ng STIKO ang bakuna laban sa tigdas.
Habang ang isang miyembro, isang propesor na nagkomento na tungkol sa tigdas sampung taon na ang nakalipas, ay nagsabi
(noong panahong iyon ay walang pagbabakuna, hindi bababa sa sa Alemanya): Hindi, kailangan mong dumaan sa tigdas at magagawa mo
ito nang walang anumang problema; napakabihira ng mga komplikasyon at kayang
pamahalaan, kaya hindi kinakailangan ang pagbabakuna.
Ngunit sampung taon na ang nakalipas – at inaakala kong ang ilang mga institusyon, tulad ng STIKO, ang Standing Committee on
Vaccination... masasabi mong hindi ito angkop, ngunit... ang isang permanenteng komite sa pagbabakuna ay malamang na noon
pa man ay pinondohan nang husto ng industriya ng parmasyutiko.
Dahil bigla, naging isang mapanganib na sakit ang tigdas.
Bigla, ang mga tao ay nagkakaroon ng encephalitis, meningitis, at ng napakabigat na sakit na
SSPE, isang uri ng meningitis na nakamamatay.
At saka, sa paglipas ng mga taon, unti-unting tumaas ang panganib.
At kaya, tatlong buwan na ang nakalipas, noong Pebrero, gumawa ako ng isang napaka-spontaneong desisyon...
dahil ako rin ang humahawak ng napakaraming ganoong mandato.
Natapos na ang panahon ng coronavirus, wala na tayo ngayon sa mga isyu tungkol sa maskara, wala na rin tayo sa mga isyu tungkol sa
pagiging karapat-dapat sa pagbabakuna, at wala na rin tayo sa sapilitang pagbabakuna na ipinatupad sa sektor ng pangangalagang
pangkalusugan sa loob ng siyam na buwan noong 2022.
Hindi na rin kinakailangan na mabakunahan laban sa COVID-19 ang mga sundalo; naalis na rin ang kinakailangang ito.
Ngunit ngayon ay napapalitan na ito ng kinakailangang pagsusuri para sa tigdas.
Hindi natin masasabing sapilitan ang pagbabakuna, ngunit hindi kaaya-aya ang mga parusa, lalo na
para sa mga magulang na may mga anak sa daycare.
Hindi sila pinapayagang dumalo sa nursery kung hindi sila nabakunahan.
Maaari ka ring magdala ng sertipiko ng kontraindikasyon.
Maraming magagandang dahilan para dito.
Ang pinakamahalagang dahilan ay isang ganap na kontraindikasyon sa pagbabakuna, dahil ang pagbabakuna ay maaaring
magdulot ng mas malubhang kahihinatnan kaysa sa mismong tigdas.
Ngunit siyempre hindi iyon tinatanggap.
Halos wala akong alam na anumang sertipiko ng kontraindikasyon sa buong bansa na tinatanggap na ngayon – tatlong
taon nang ipinatutupad ang sapilitang pagbabakuna at ngayon ay talagang ipinapatupad na ito.
Kaya't sa esensya ay binu-bully ninyo ang mga magulang ng mga bata sa nursery at paaralan sa pamamagitan ng mga
multa, bayad-penalidad, at pagbabawal sa pagpasok sa lugar.
Oo, dahil mismo sa sapilitang pagbabakuna na ito, maraming magulang ang napupunta sa
isang talagang hindi kanais-nais na sitwasyon.
At higit sa lahat, masasabi kong walang tunay na ebidensya ng bisa.
At oo, kakaunti lang ang nasasabi tungkol sa malalaking side effect.
Tila tuluyang isinasantabi ang mga alternatibong walang epekto.
Tulad ng iyong kakasabi lang, may panganib ng mabibigat na multa na umaabot sa ilang libong euro sa ilang pagkakataon.
At masasabi kong ang pagbabayad ng multa ay hindi nangangahulugang nabili na ng isang tao ang kanyang kalayaan.
Bilang isang eksperto sa batas, ano ang payo mo para sa mga apektadong magulang?
Oo, dahil napag-usapan ko na ito nang maraming beses at pamilyar ako sa problema:
Maaari mong bilhin ang iyong kalayaan.
Gayunpaman, maaaring maging napakamahal ito, depende sa kung ano pa ang hindi pa napagpasyahan ng pinakamataas na
hukuman, lalo na kung maaari ba akong, bilang awtoridad sa kalusugan, magpataw ng maraming multa.
May ilang awtoridad sa kalusugan na ang gumagawa na nito.
Hindi mahalaga kung nagsusulat ang isang tao nang detalyado o hindi.
Hindi ito simpleng tinanggap ng awtoridad sa kalusugan at kalaunan pati na rin ng hukuman sa distrito, at hindi man lang binasa.
Nakikipaglaban tayo rito laban sa isang mito—marahil nabasa na, ngunit hindi binigyang-pansin—na ngayon ay halos 100 taon na,
hindi lamang tungkol sa tigdas kundi pati na rin sa pagbabakuna.
At napansin ko na ngayon, ang mga doktor – at ito rin ang uso na lumilitaw mula pa noong pandemya ng coronavirus – ay
tunay na nangahas na gawin ang tahasang itinatadhana ng batas, iyon ay ang mag-isyu ng sertipiko ng kontraindikasyon.
Ang mga tagagawa mismo ang naglista ng mga kontraindikasyon sa pagbabakuna, kabilang ang mga alerhiya sa mga sangkap.
Oo, pero kailangan ko munang subukan ang mga ito.
Siyempre, masasabi ko, ngayon alam na natin na nagkaroon ka ng allergy, sa kasamaang-palad
ay pumanaw ka, kawawang bata. May allergy ka.
Gayunpaman, hindi ito tatanggapin, at hindi rin ito ipatutupad.
Kakulangan sa resistensya, gayundin ang lagnat sa pagbubuntis, ay pansamantalang kontraindikasyon.
Hindi tatanggapin ang alinman sa mga ito.
Ang mga doktor na gayunpaman ay nag-iisyu ng sertipiko ng kontraindikasyon ay kasalukuyang
kinasasakdal dahil sa mga sertipikong ito para sa tigdas.
Dati, ito ay mga sertipiko ng maskara at mga sertipiko ng eksepsyon sa pagbabakuna kaugnay ng coronavirus.
Ngayon na tapos na ang coronavirus, ang pokus ay lumilipat sa tigdas.
At dahil pinag-uusapan ko na ang mito tungkol sa pagbabakuna, babanggitin ko rin ito: maraming tao pa rin ang
sumasang-ayon dito, na nagsasabing, "Oo, coronavirus, naiintindihan ko kung bakit ka kritikal dito."
Ngunit tigdas, bulutong-tubig, difterya, tetano at lahat ng ganoon.
Ngunit talagang mahalaga ito, at napuksa nito ang sakit at nakapagligtas ng milyun-milyong buhay.
Kaya iyan ang mababasa mo sa website ng WHO, pati na rin sa website ng RKI o sa website ng Pederal na Kagawaran ng Kalusugan.
Milyon-milyong buhay ang nailigtas, mga sakit ang napuksa.
At sa aking aklat, na tatapusin ko sa loob ng ilang araw at ipapadala sa publisher, at ilalalabas sa loob ng dalawa o tatlong
buwan, ipapaliwanag ko—hindi bilang unang gumawa nito—ngunit sana sa isang madaling basahin na aklat, na puro kalokohan ito.
Sa pagpasok ng siglo, ang tigdas, tulad ng maraming iba pang sakit, ay tunay na nakamamatay dahil sa kakulangan sa kalinisan
at hindi maayos na kondisyon ng sanitasyon, at marahil dahil sa digmaan at kahirapan. Sa Alemanya lamang, may
13,000 na namatay dahil sa tigdas sa pagpasok ng siglo.
Gayunpaman, bago ipinakilala ang pagbabakuna sa Alemanya noong 1973, at inirekomenda ito isang taon
pagkatapos, tatlumpung pagkamatay lamang ang naitala.
Kaya, bumaba ng 99 porsyento ang mga pagkamatay dahil sa tigdas.
At kung pababa na ang kurba, ganoon nga, gaya ng kaso ngayon, ngunit ngayon ay mayroon tayong pagbabakuna, kaya kahit
wala ito, hindi magkakaroon ng pagkamatay mula sa tigdas.
Sa kasalukuyan, may 30 pagkamatay mula sa tigdas bawat taon, kumpara marahil sa 700,000 sa Kanlurang Alemanya noon at isang
milyong pagkamatay sa Alemanya ngayon. Hindi ito isang trahedya na nangangailangan ng pagbabakuna sa 700,000 bata bawat taon.
Ngunit nais kong bumalik sa sertipikong ito ng kontraindikasyon, dahil lumapit sa akin ang isang doktor ilang linggo
na ang nakalipas dahil siya ay nahaharap sa kasong kriminal.
Dahil nag-isyu siya ng ganoong sertipiko ng kontraindikasyon sa bakuna laban sa tigdas
para sa isang batang apat o limang taong gulang.
At ang awtoridad sa kalusugan, pati na rin ang Asosasyon Medikal sa Timog Württemberg, nang hindi man lang kinontak ang doktor na
ito, ay agad na naghinala na naglabas siya ng maling sertipiko at nagsampa ng kasong kriminal sa tanggapan ng piskal sa Ulm.
At ganoon ko nakuha ang mandato.
Lumiko siya sa akin.
Tinanong ko siya, Doktora, mayroon ka bang dokumentasyon ng pasyente?
Nasa bahay mo ba sila?
At hindi ito isang doktor na kilala ng marami.
Ang ilan ay kilala nang mabuti dahil tama silang nag-iisyu ng mga sertipiko ng kontraindikasyon batay sa ganap
na negatibong pagsusuri ng benepisyo at panganib, nang hindi nangangailangan ng iba pa.
Mas mataas ang panganib na magkasakit o mamatay dahil sa bakuna laban sa tigdas kaysa sa mismong tigdas.
Ngunit nakita nga ng doktor na ito ang bata, at pinadala niya sa akin ang isang kahanga-hangang
nakasulat-kamay na kasaysayan ng medikal ng pamilya.
Kaya bumabalik iyon sa mga lolo at lola at higit pa, sa lahat ng pag-aari nila.
At ngayon, ganito: kasama rin dito ang sertipiko ng kontraindikasyon mula sa Awtoridad sa Kalusugan ng Augsburg na
nagmula pa noong 1980 para sa lolo, na 26 na taong gulang noon.
Nakita ko ang sertipiko at naisip ko, sige, bulla, kaya iyon pala ay bulla, at
ipinagbawal sa Alemanya ang sapilitang pagbabakuna.
Pero iyan ang akala ko, at ganoon nga talaga ang kinalabasan, dahil nakausap ko sa telepono ang
anak na lalaki, ang ama ng munting batang babae.
Maayos na ipinakilala ako ng doktor sa kanya.
At nalaman ko na ang lolo ko, na 26 anyos noon... ay buhay pa rin hanggang ngayon, ipinanganak noong 1954, ngunit
sa kasamaang palad ay nagkaroon siya ng multiple sclerosis.
At maaari rin itong maging isang side effect ng bakuna.
Bilang isang batang inhinyero, lumipad siya sa buong mundo, kabilang ang mga bansang hindi pa
nag-aalis ng sapilitang pagbabakuna laban sa tigdas.
Ganito na ang kalagayan sa ibang mga bansa ilang taon at dekada na ang nakalipas, ngunit hindi sa lahat ng lugar.
Kaya kailangan niya ng sertipiko ng kontraindikasyon dahil nagkaroon siya ng malubhang reaksyon matapos ang
kanyang unang bakuna laban sa tigdas o marahil sa ibang bakuna.
At inilabas ito ng awtoridad sa kalusugan para sa kanya, sa Ingles, sa Bavaria, noong 1980.
At ngayon, narito na ito.
Tumutukoy ito sa isang dokumento ng WHO noong 1958, sa palagay ko.
At iyan ang aming sinaliksik at natuklasan.
At naglalaman ito ng mga sumusunod na lubos na kawili-wiling impormasyon.
Iyon ay isang dokumento, oo.
Walang mga PC noon, kaya gumamit ako ng typewriter at medyo baluktot at hindi pantay ito.
Naalala pa rin namin ang mga liham, ang mga dokumentong tinipa ng aming mga magulang at mga lolo at lola.
Naglalaman ito ng mga datos tungkol sa tigdas sa Alemanya mula 1948 hanggang 1958.
At sa loob ng sampung taon, may limang naiulat na kaso ng tigdas; hindi ko inaakalang
may nasawi – limang naiulat na kaso ng tigdas.
Isang kaso ng tigdas tuwing dalawang taon.
At kailan ipinagbawal ang pagbabakuna laban sa bulutong-tubig?
30 taon ang lumipas sa Alemanya, 1976.
Ganito na lang ang sabi na nabawasan ng bakuna laban sa tigdas ang tigdas. Hindi naman talaga.
Na-eradika rin ang tigdas-baka sa parehong dahilan tulad ng tigdas – malinaw na ito ay sakit na may
kaugnayan sa kalinisan – at hindi na ito nakita sa loob ng maraming taon sa mga dekadang iyon.
At gayon pa man, milyon-milyong tao, kasama ako at marahil pati ikaw, ang nabakunahan laban sa tigdas.
At marahil iyan ang dahilan kung bakit tayo ay nagkakaroon ng mga alerhiya at hay fever, kahit na tatlong beses
nang mas mataas ngayon ang mga rekomendasyon sa pagbabakuna kaysa noong dekada 1970 at 1980.
Ngunit gusto ko lang sabihin na peke rin ang bakuna laban sa smallpox.
At ganoon din ang nalalapat sa bakuna laban sa tigdas.
At naisip kong basahin sa iyo kung ano ang sinasabi ni Dr. Gerd Reuter – na isang doktor, ngunit isa ring historyador
ng medisina at siya mismo ay nakasulat na ng ilang aklat.
Mabait siyang sumulat ng paunang salita para sa aking libro, na nais kong basahin nang malakas,
ilang pangungusap lang, kung hindi ka mag-aalala.
Nagsusulat siya ng ilang saloobin nang maaga. Ni Dr. Gerd Reuter:
Nakakahiya na kinailangan pang isulat ang aklat na ito.
Paano maaaring ideklara bilang banta sa buong lipunan ang isang hindi nakapipinsalang sakit sa pagkabata, na
malamang ay kilala na mula pa sa simula ng sangkatauhan, at humantong sa sapilitang pagbabakuna?
Hanggang noong 1997, ang 1,400-pahinang kasaysayan ng mga epidemya ni Stefan Winkle na pinamagatang "Scourges of Humanity" ay
hindi man lang naglaan ng kahit isang kabanata para sa tigdas.
Mula noon, bumaba pa ng 90 porsyento ang bilang ng mga kaso at pag-ospital nang walang anumang medikal na interbensyon.
Binibigyang-diin ni Beate Bahner hindi lamang ang mga legal na aspeto ng mga bakunang inuutos ng estado, kundi pati na rin ang
buong medikal at panlipunang kapaligiran kung saan, dekada matapos ang pag-aalis ng sapilitang bakuna laban sa tigdas-baka
sa Kanlurang Alemanya at iba pang sapilitang bakuna sa GDR, biglaang muling ipinatupad ang sapilitang bakuna laban sa tigdas.
Nang walang panakip sa mata o maling konsiderasyon, inilantad niya ang kakaibang bahay-baraha na itinayo sa
mga kasinungalingan na sumusuporta sa pagkapanik dahil sa tigdas at sapilitang pagbabakuna.
Ang mga pangyayaring ito ay aral kung paano maaaring sistematikong linlangin ng isang maliit na grupo ang isang lipunan.
At siya ay inuusig, at isang malaking bahagi ng populasyon, lalo na ang mga magulang, ay inuusig sa pamamagitan ng
pagsasabing "hindi ka maaaring pumunta sa nursery" o sa pamamagitan ng mga multa at bayad-parusa.
At maaari mong ipagtanggol ang iyong sarili laban doon.
Bahagi rin iyon ng iyong malawak na tanong kanina.
Talagang inirerekomenda ko ito, dahil kailangang ipresenta ang mga bagay sa isang may batayan na paraan, atbp.
Hindi nababasa ang lahat ng mga bagay na ito.
Iminumungkahi kong ipagpaliban muna ang mga pagdinig sa awtoridad sa kalusugan at sa hukuman ng magistrado.
Mahalagang estratehiya ang maghintay hanggang lumabas ang libro at isama lang ito at sabihin, "Ito
ang dahilan kung bakit hindi kami nagpapabakuna."
At ikaw ay obligado, bilang awtoridad sa kalusugan at pati na rin bilang hukuman ng mahistrado, na huwag
ipatupad ang batas na ito dahil ito ay hindi makatarungan.
Naglalaman ito ng mahigit 400 pahina na nagpapaliwanag kung bakit ito mali.
Hindi lamang, gaya ng tama mong itinuro kanina, hindi pa nasusubukan ang bisa ng bakuna, kundi higit sa
lahat, hindi pa nasusubukan ang kaligtasan ng mga bakuna.
Walang kahit isang pag-aaral tungkol sa tigdas na inihahambing ang mga batang nabakunahan sa mga batang hindi nabakunahan.
At ito ay pinipigilan gamit ang lahat ng posibleng puwersa at kapangyarihan, dahil ang iilang pag-aaral at ang
iilang pangkalahatang-ideya ay malinaw na nagpapakita na mas malusog ang mga batang hindi nabakunahan.
Ngunit sa kasunduan ng WHO para sa pandemya – na kakailan lang inaprubahan, ngunit magkakabisa lamang kapag 60 estado-miyembro
na ang pumirma rito, kaya walang agarang panganib – ang layunin ay mabakunahan ang buong mundo nang bilyon-bilyong beses.
At ang mga profiteer, ang mga tagagawa ng bakuna, pati na rin ang iba pang mga profiteer, ay
masayang pinagsasama-sama na ang kanilang mga kamay.
At maaari tayong magtalo nang gusto natin...
Ang aking malaking pagsisikap at pagnanasa, pati na rin sa aklat na ito, ay ang makumbinse kahit ang mga kumbinsido na sa mga
benepisyo ng pagbabakuna—mga hukom at mga doktor sa departamento ng kalusugan—pagkatapos ng ilang pahina lamang, na sila ay malinaw
na nahulog sa isang malaking mito tungkol sa pagbabakuna—ngunit maaari mo rin itong tawaging pandaraya at kasinungalingan.
Dahil ipinapakita ng mga datos na ang tigdas ay hindi talaga dahilan para gawing sapilitan ang pagbabakuna
sa mga bata at magpataw ng mabigat na parusa sa kanila.
Sa aking palagay, labag sa batas ang dobleng multa.
Nakakuha ako ng dalawang kaaya-ayang desisyon kahapon.
Inakda ko na ang batas ng pag-expire ng kaso, na isang bagong aspeto, at oo, pinagtatalunan din namin iyon.
Mayroon akong hatol ng hukuman tungkol dito, na kusang-loob na inilabas.
Pero sa isa pang hukuman, medyo nag-atras-abante ako... hindi pa ito preskripsyonado, at iba pa.
Pagkatapos ay sumulat ako muli nang hindi nagtagal bago ang itinakdang petsa ng paglilitis, na kalaunan ay na-kansela
matapos kong isumite ang isa pang nakasulat na pahayag.
At ngayon, makalipas ang dalawang linggo, naitakwil na ang kaso dahil naubos na ang takdang panahon ng paghahabol.
Sa pinakahuli, dalawang taon matapos hindi maiprisinta ang sertipiko ng tigdas, ang usapin ay hindi na maaaring usigin ayon
sa mga patakaran ng Administrative Offences Act at Infection Protection Act, na magkasamang gumagana, medyo
kumplikado, kaya kailangang suriin ng isang solicitor ang file at tiyakin … na hindi na ito maaaring usigin.
At saka ang susunod na tanong ay, oo, sinasabi nilang hindi na ito maaaring isampa dahil sa takdang
panahon, pero ngayon ay hinihiling na naman namin ito.
At pagkatapos ay nagsisimula muli ang mga panahong isa at dalawang taon.
Maraming mga legal na tanong ang nananatiling hindi nasagot, kabilang kung maaaring parusahan
ang parehong magulang para sa iisang paglabag.
Ginagawa ito ng Bavaria sa ilang pagkakataon, ngunit sa Baden-Württemberg at dito sa
Heidelberg ay hindi ito nangyayari sa ganitong paraan.
Ang halaga ay nag-iiba mula €150 hanggang €1,000 para sa unang multa kada bata kada magulang.
Kaya dito rin, mayroon tayong malawak na hanay.
At higit sa lahat, mayroon pa rin tayong hindi bababa sa isa o dalawang desisyon na nakabinbin sa Federal Constitutional
Court; ang mga ito ay tungkol sa obligasyon ng mga mag-aaral na magpakita ng patunay ng pagbabakuna laban sa tigdas.
At ang katotohanang kailangang pumasok sa paaralan ang mga mag-aaral kahit hindi sila
nabakunahan, na maaaring ikalungkot ng ilan.
Kaya hindi siya mapanganib, maliban kung mas unahin ang sapilitang pag-aaral.
Kaya, kahit ang mambabatas ay tila hindi iniisip na ganoon kalala ito.
At mababasa mo sa aklat, batay sa maraming bilang, mga kahanga-hangang bilang, kung
gaano kaliit ang tunay na problema nito.
Ngunit maraming argumento laban dito, lalo na kapag ang mga batang mag-aaral ay 13 o 14 na taong gulang at ayaw magpabakuna,
at malinaw nilang ipinapahayag ito sa pamamagitan ng sulat o sa pagdinig sa lokal na hukuman tungkol sa multa na 250 euro.
Ako mismo ay mayroon – ngunit mayroon ding ibang mga desisyon na may patakaran dahil maaaring sabihin ng mga magulang, kapag 17 na
ang bata, "Hindi ko ito gusto dahil sa maraming dahilan: hindi ito epektibo, hindi ito ligtas," atbp. Hindi maaaring pilitin
ng mga magulang ang bata at dahil dito hindi sila mapaparusahan.
Oo, ipinakita ng isang kamakailang hatol ng korte na sulit ang pagtutol.
Kaya may ulat lang sa Telegram tungkol sa Braunschweig... oo, doon natin talaga nakita kung gaano kahina at diumano'y
hindi mapagtatalunang sapilitang pagbabakuna laban sa tigdas.
At kaya't lumaban ang isang ama at nanalo, walang multa, walang gastusin sa hukuman.
Ang mga kasong isinampa laban sa kanyang anak ay itinigil na.
At tila hindi ito isang hiwalay na kaso; gaya ng kakasabi mo lang, mukhang madalas itong mangyari.
Sa halip, ito ay ngayon talagang patunay na may legal at siyentipikong kalayaan at na epektibo ang pagtutol kapag
ito ay inihaharap nang makatwiran, magalang, at matalino.
Oo, at makakasalubong mo rin ang mga hukom at opisyal medikal na bukas dito.
Karamihan sa mga tao ay hindi, dahil taimtim nilang pinaniniwalaan na, una, ito na ngayon ang batas.
At ako ay naging isang solicitor sa loob ng tatlumpung taon na ngayon.
Hanggang limang taon na ang nakalipas, inakala ko rin na may mabubuting hangarin at wastong dahilan ang mga mambabatas.
Ngayon alam ko... na pagdating sa mga pandemya, mga batas sa kontrol ng impeksyon, coronavirus, tigdas, ang kasunduan sa
pandemya ng WHO at marami pang ibang isyu, kabilang ang kalayaan sa pagpapahayag, siyempre, hindi
pinapangalagaan ng mambabatas ang aming pinakamabuting interes, kundi kumakatawan siya sa ibang interes.
At iyon ay mga interes na kontra-mamamayan.
At iyon ay isang mapait na pagkaunawa.
Pagkatapos ng 25 taon bilang isang solicitor, na pinukaw ng COVID-19, ang maling paggamit ng Infection Protection
Act – at isang kritikal na hukom lamang, na hanggang ngayon ay matatagpuan pa rin sa hukuman ng distrito.
Dahil kung siya ay kritikal, hindi siya aalis sa hukuman ng distrito at hindi siya maililipat sa mas mataas na
hukuman panrehiyon o sa Pederal na Hukuman ng Katarungan.
Dahil kailangan mo ng mga hukom na sang-ayon, na susuporta sa politikal na naratibo sa halip na pabulaanan ito.
Taos-puso kong inaasahan na ang aking aklat, na sumasaklaw sa lahat ng legal na aspeto, ay makakatulong sa mga
magulang na ito upang mapagtagumpay ang kanilang kaso.
Ito ay dahil kadalasan mas mahal ang bayad sa legal na representasyon kaysa sa multa kung
wala kang seguro para sa mga gastusing legal.
Pagkatapos, ang libro, na magkakahalaga, hindi ko alam, ng 20 o 25 euro, ay mas mura nang malaki.
At saka maaari mo na itong ipadala at sabihin, "Narito, nakasulat dito at dito." Hindi ka
pinapayagang ipatupad ang batas na ito sa ganitong paraan.
Malinaw na mali iyon.
Hindi makatarungan ang batas na ito.
Malinaw na magkasalungatan ito.
Ito ay nagsisilbi, at ipapakita ko ito, lamang sa industriya ng parmasyutiko at sa wala nang iba.
Walang saysay ito. Hindi nito pinoprotektahan ang sinuman.
Ipapakita ko sa iyo na ang mga grupong bulnerable na nais protektahan ng mga tao ay hindi umiiral.
Walang pag-aaral na nagpapakita na ang isang buntis na hindi nabakunahan ay namamatay dahil sa
tigdas, gayundin ang maysakit na lolo o ang sanggol.
At walang anumang ebidensya na ang encephalitis, meningitis, at higit sa lahat ang SSPE na nagaganap 6
hanggang 20 taon pagkatapos ay sanhi ng tigdas na nakuha ko noong bata pa ako. Oo. Kalokohan 'yan.
Ito ay mga pekeng pag-aaral, na ngayo'y pinagkakatiwalaan ng RKI at maging ng Pederal na Hukuman ng
Konstitusyon, mga pekeng pag-aaral. Ipinaliwanag ko na iyon.
Nagbigay rin ng suporta rito si Propesor Andreas Sönnichsen at muli niyang mahusay na
inilantad ang kalokohan sa pag-aaral na ito.
Sa bawat pagliko sa memorandum na paliwanag ng batas, may mga kahanga-hangang kontradiksiyon, at
higit sa lahat, tuluyang napuksa na ang tigdas.
Talagang nakamit ng Alemanya ang katayuang ito noong 2022.
Kaya't walang dahilan, dahil ang layunin ng sapilitang pagbabakuna laban sa tigdas ay tuluyang mawala ang tigdas.
At ang herd immunity, na diumano'y umabot na sa 95%, isang bilang na patuloy na tumataas, ay malinaw na pabor sa industriya
ng parmasyutiko... matagal na itong nakamit, ilang taon na.
Kapag nagsisimulang mag-aral ang mga bata, ipinapakita ng pagsusulit sa pagpasok sa
paaralan na 97 porsyento sa kanila ay nabakunahan.
At mas mababa nang malaki, marahil 92 porsyento para sa ikalawang pagbabakuna, na ayon sa maraming pandaigdigang pag-aaral ay hindi
kinakailangan dahil ang karamihan, 95 hanggang 98 porsyento ng lahat ng nabakunahan, ay nakakabuo ng mga
antibodies pagkatapos ng unang pagbabakuna at samakatuwid ay itinuturing nang may immunidad.
Niloloko at sinisinungalingan tayo. At sana'y mailarawan ko ito nang malinaw at sa gayon ay matulungan ko ang mga
magulang na maaapektuhan sa loob ng dalawa o tatlong buwan.
Ang pagkaantala ang taktika, ang pagtutol ang kontra-hakbang.
Mabuting bayaran muna ang multa na 150 o 200 euro at pagkatapos, kapag inilabas na ang ikalawang multa, ipagtanggol na ito ay
isang taunang, kalahating-taunang, kwarter-taunang, lingguhang o araw-araw na parusa, depende sa
kung ano ang akma para sa awtoridad sa kalusugan.
Patuloy pa ring iginiit ng lehislatura at ng Pederal na Hukuman Konstitusyonal na boluntaryo ang bakuna laban sa tigdas.
At dahil dito, ang Pederal na Hukuman Konstitusyonal ay tunay ngang nasa alitan. At ang mga desisyong ito, na aking maikling
nabanggit kanina, ay nakabinbin sa Pederal na Hukuman Konstitusyonal nang apat na taon
dahil kinikilala nito mismo ang alitang ito.
Sa isang banda, kailangang pumunta pa rin sa paaralan ang mga bata. Dapat ay boluntaryo ito, ngunit
may mga multa at bayad-parusa. May hindi tama rito.
May mali, hindi ito pare-pareho.
At ipinapakita nito kung gaano kalupit ang batas na ito. Higit pa rito, ipinapakita ko na hindi kailangang ipataw ang mga
multa at hindi rin kinakailangan ang mga pagbabawal sa pagpasok, kundi nasa pagpapasya ito ng awtoridad sa kalusugan.
Kaya kung ayaw nitong sabihing mali ang batas na ito, idineklara ni Gng. Bahner na mali ito; ayaw kong umabot nang
ganoon kalayo, ngunit mayroon akong ilang pagpapasya, at nakikita kong lubos na nakakumbinsi ang mga argumento.
At ang iilan ... tandaan mo na 5% lamang ng mga magulang ang may kritikal na pananaw dito.
Sana'y tumaas nang kaunti ang porsyento, oo, halata naman iyon.
Dahil ito ay isang walang kabuluhan at hindi kinakailangang hakbang, sapagkat hindi naman umiiral ang
tigdas, at kahit umiral pa man, hindi ito mapanganib, at ayaw naming ipailalim ang mga bata rito.
At sa katunayan, mga bakuna para sa sanggol ito.
Tiyak na ayaw natin niyan.
At sa bagay na ito, nais kong pasalamatan kayo, Ginoong Wildung, sa pagpayag na iprisinta ko sa inyo ang aking aklat at
ang aking bagong proyekto at makipag-usap sa inyo tungkol dito.
Mayroon pa akong isang tanong para tapusin.
Makakapaghintay ba tayo, o kailangan ba nating asahan ang muling pagpapakilala ng karagdagang sapilitang pagbabakuna bilang
resulta ng mga pandaigdigang regulasyong pangkalusugan na ito?
Oo. Oo, sasabihin kong oo, nang malinaw.
Alam natin ito mula sa GDR.
Hindi namin ito alam, pero kailangan naming basahin at matuto tungkol dito sa ibang lugar, kasama na ako, mula sa
ibang mga bansa sa EU at iba pang mga bansa sa buong mundo.
Hindi ka pinapayagang pumasok o lumipad kung hindi ka nabakunahan laban sa yellow fever o typhoid o kung ano pa man.
May siyam na sapilitang pagbabakuna sa Czechya, at inaprubahan ito ng European Court of Justice.
At gagamitin ko rin ang mga numerong ito, na binanggit doon ng pamahalaang Czech, upang patunayan na mas
mapanganib ang mga pagbabakuna kaysa sa mismong sakit.
Nandito nga kami ... at natatakot ako na ang mga hukuman ay puno ng mga pulitikong hukom na pumapayag sa lahat.
Itinuturing kong napakalawak ang korapsyon at ang pag-asa ng hudikatura, at labis akong nagulat at nabahala rito.
At sa takot ko, ganoon nga. Ang tanong mo, direkta at simple, ay kung hindi magsasabi ng hindi ang mga tao rito at magsasabi
ng itigil at magrereklamo, na naging epektibo noong 2022.
Kakatapos lang naming makaiwas nang napakaliit na agwat sa sapilitang pagbabakuna laban sa coronavirus sa Alemanya.
Dito rin, at ito rin ang layunin ng aking aklat, ang tigdas ay kumakatawan sa buong programa ng pagbabakuna.
At ngayon, hindi na ako naniniwala sa anumang pagbabakuna.
Hindi ko rin kilala ang sinumang namatay dahil sa tetano.
Hindi rin ako nakakaalam ng anumang kaso ng bulutong-tubig.
Hindi ko rin kilala ang sinumang namatay dahil sa difterya.
Nabalitaan ko kamakailan na ang trangkaso sa pag-ubo ay maaaring maging napakaseryoso, na maaari kang mabulunan dahil dito.
Pero isang sanggol sa ospital dahil dito, na dito rin naman mababakunahan… Ibig kong sabihin, may
mga kaso rin ako sa mesa na hindi kapani-paniwala.
At nagsisinungaling din ang mga doktor sa mga hukuman at mga awtoridad sa kalusugan.
Pinapalabis ang panganib ng kamatayan.
Tinitingnan ko ang rekomendasyon sa pagbabakuna laban sa RSV para sa mga bagong silang, isang bagong bakuna. Tatlo o apat na araw
pa lamang ang mga bata; masaya sila kapag nakakahinga, at agad na silang pinapasailalim sa
mga bagong mapanganib na bakuna laban sa RSV.
Ano ang RSV?
Ito ay isang virus na nakakaapekto sa paghinga.
Ubo, sipon, lagnat, panlalabas ng sipon sa ilong – karaniwan, oo, isang virus ng sipon.
Ngunit kung mayroon tayong bagong bakuna dito mula sa Sanofi, kailangan kong biglang ipakilala ang obligasyong mag-ulat.
At iyon, sa aking palagay, ang pagbaluktot ng parliyamento at ng mga hukuman, na naniniwala ang mga tao sa lahat ng ito.
Gayunpaman, ayon sa mga rekomendasyon ng RKI at STIKO, hindi nakamamatay ang RSV at walang panganib ng kamatayan.
Kahit sa kaso ng isang premature na sanggol na nasa neonatal ward, na tunay na mahina at kailangang
i-ventilate, kahit noon ay walang panganib ng kamatayan.
Ngunit inaangkin ito ng doktor mula sa klinika.
Ipinrisinta ko rin ang kaso, na nakakagulat.
Ayon sa Helios Clinic Erfurt, dapat agad na mabakunahan ang mga bagong silang laban sa RSV.
Pareho ang mga magulang na lumalaban.
Isinumite ng doktor ang isang agarang aplikasyon sa hukuman ng pamilya.
Hindi sinisiyasat ng hukom kung kumalat na ang RSV, kung ano ang ginagawa tungkol dito, kung naiulat na ito, at kung gaano ito
kalala. Hindi niya tinatanong ang mga magulang, hindi niya sila pinakikinggan, hindi siya pumupunta sa klinika,
inilalabas niya ang kautusan at makalipas ang dalawang oras ay nabakunahan ang munting bata laban sa RSV.
Ito ang mga kaso sa aking mesa.
At nakikita ko kung ano ang nangyayari rito.
At oo, dapat nating asahan ang pinakamalala.
Oo, gusto nilang bakunahan tayong lahat.
Nakasulat ko rin ito sa aking aklat ng WHO at umaasa akong maipapaikli ko na ito ngayon.
Ang pangungusap na binigkas dito kaugnay ng coronavirus ng ating noo'y Pederal na Ministro para sa
Kooperasyong Pang-ekonomiya at Pag-unlad, si Svenja Schulze.
Oo, lalo na kaugnay ng COVAX, na isang inisyatiba para mabilis na maipamahagi ang mga bakuna, hindi sa loob ng
sampung taon, kundi sa loob ng 100 araw, na nilalampasan ang lahat ng regulasyon sa kaligtasan.
Ang Batas sa mga Gamot ay naagaw, sinisira, at ginagamit upang gawin ang mapanlinlang na pahayag na, batay sa mga pagsusuri, sa
mga PCR test, sa coronavirus, alam natin na mayroon tayong milyun-milyong positibong PCR
test, ngunit hindi milyun-milyong pagkamatay.
Sabi ni Schulze, ang ministro, ang mahalaga ay maibigay ang mga dosis ng bakuna sa itaas na bahagi ng braso, hindi lamang sa
mga kabiserang lungsod kundi pati na rin sa mga liblib na nayon.
Kasama rito ang pag-aayos ng mga supply chain para sa mga kahon ng transportasyon, mga refrigerator, mga syringe,
mga disinfectant at mga guwantes, pati na rin ang mga kampanya para sa impormasyon at kamalayan.
At hindi ito isang hiwalay na kaso ng coronavirus at tigdas.
Nais nilang bakunahan ang buong mundo nang bilyon-bilyong beses bawat taon laban sa lahat
ng uri ng mga sakit na sinasabing nakamamatay.
Iyan ang plano, at kailangan nating pigilan ito.
Oo, maraming salamat po, Ginang Bahner.
Maraming salamat sa iyong makabuluhang mga komento.
At ipagpatuloy natin ito.
Lahat ng pinakamabuti at paalam.
Sa kasiyahan.
Salamat sa iyong interes.