אונטערטיטל
עס זענען נישט קיין שטודיעס וואָס ווײַזן אַז אַ שוואַנגערע פֿרוי וואָס איז נישט געוועקסלט געוואָרן, שטאַרבט פֿון מאַסלען,
און אַזוי אויך נישט דער קראַנקער זיידע אָדער דער קליינער קינד.
דאָס זענען פאַלשע שטודיעס, אויף וועלכע די RKI און אפילו דער פֿעדעראַלער
קאָנסטיטוציאָנעלער געריכט איצט פאַרלאָזן זיך, פאַלשע שטודיעס!
אָבער איך וויל נאָר זאָגן אַז אפילו די וואַקסינאַציע קעגן פּאָקס איז געווען אַ פאַלש.
און דאָס זעלבע געלט אויך פֿאַר דער מילעצן־אימוניזאַציע.
דאָס געזעץ איז אומגערעכט. עס איז קלאָר קעגנשטעליק.
עס דינט, און איך וועל דאָס ווײַזן, נאָר די פֿאַרמאַצעווטישע אינדוסטריע און קיינער אַנדערער.
איך האַלט, אַז קאָרופּציע און די אָפּהענגיקייט פֿון דער יוסטיץ־מאַכט זענען זייער
פֿאַרשפּרייט, און איך בין דערפֿון טיף באַזאָרגט.
איר מעגט נישט אָנווענדן דעם געזעץ אויף דעם אופֿן. דאָס איז קלאָר אומגערעכט.
משפּת איז אַ הויפּט בײַשפּיל פֿון דער גאַנצער וואַקסינאַציע־פּראָגראַם.
און איצט גלייב איך ניט מער אין קיין וואַקסינאַציעס.
דער מעדיצינען־געזעץ איז געהיידזשאַקט געוואָרן און ווערט אונטערגעגראָבן.
און דאָס איז נישט קיין איינצלנער פאַל מיט קאָראָנאַווירוס און די פּוקעס.
און דאָס איז נישט קיין איינצלנער פאַל מיטן קאָראָנאַווירוס און די מעסלען.
זיי ווילן וואַקסינירן די גאַנצע וועלט ביליאָנען מאָל אַ יאָר קעגן אַלע מינים קראַנקייטן
וואָס זיי טענהן זענען טויטברענגנדיקע קראַנקייטן.
דאָס איז דער פּלאַן, און מיר מוזן עס אָפּשטעלן.
הײַנט רעדט Kla.TV מיט אַ אַדוואָקאַט, וואָס איז אַ מומחה אויף דעם WHO־פּאַנדעמיע־טראַקטיט און
די אינטערנאַציאָנאַלע געזונטהייט־רעגולאַציעס.
זי איז אַ ספּעציאַליסט־אַדוואָקאַטקע פֿאַר מעדיצינישן און געזונטהייט־רעכט, און מיר זענען צופרידן זי הײַנט צו
באַגריסן, צו דיסקוטירן דעם טעמע "מאַסלען־וואַקסינאַציע".
ביאַטע באַהנער, אַ דאַנק אַז איר האָט גענומען די צײַט הײַנט צו ענטפֿערן אונדזערע פֿראַגן.
איך וואָלט זיך געפֿרייט צו רעדן מיט אײַך וועגן אַ טעמע וואָס קען קלינגען לאַנגווייליק, אָבער קען
זײַן דער שליסל צו פּאַנדעמיעס און וואַקסינאַציעס.
אין דײַטשלאַנד איז די מילעצן־וואַקסינאַציע שוין עטלעכע יאָר ווידער פֿאַרפֿליכטעט.
ווי אַ אַדוואָקאַט, וואָס איז אייער שטעלונג צו דער פארפליכטעטער מילצן־וואַקסינאַציע, אָדער
וואָס אַרגומענטן זענען לויט אייער מיינונג קעגן איר?
נו, איך בין געבוירן געוואָרן אין 1966.
און אַזוי בין איך געוועקסלט קעגן פּאָקס, וואָס מען, זיכער, נעמט אָן ווי אַן אַכט־ אָדער
צען־יאָריק קינד, ווײַל אין שול געבן זיי דיר אַ שפּריץ.
די פארפליכטענע וואַקסינאַציע קעגן שױרבלען איז אָפּגעשטעלט געוואָרן אין 1976, נאָך מער ווי הונדערט
יאָר פון פארפליכטענער וואַקסינאַציע קעגן שױרבלען.
און איך בין אויפגעוואַקסן אָן קיין פארפליכטעטע וואַקסינאַציעס, ווײַל איך קום פֿון מערב־דײַטשלאַנד און נישט פֿון מזרח־דײַטשלאַנד.
אין מזרח־דײַטשלאַנד זענען די זאַכן געווען אַנדערש.
ביז דער ווידעראַייניקייט זענען געווען פֿאַרפּליכטעטע וואַקסינאַציעס, און מען האָט זיי דאָרט גאַנץ שטרענג קאָנטראָלירט.
אַזוי, אָן צו ווערן געפרעגט, זענען מענטשן פשוט "געװאַקסינירט" געוואָרן.
אָבער איך בין אַנדערש אויפֿגעוואַקסן – און דערנאָך אין 2021 בין איך באַשטעלט געוואָרן צו אַרײַנרײַכן אַ קאָנסטיטוציאָנעלע
קלאָג קעגן דעם דאָזיקן מאַסקמיט־וואַקסינאַציע־פֿאָדערונג, וואָס איז פּלוצעם אַנטשטאַנען.
דאָס איז באַשלאָסן געוואָרן אין פֿעברואַר 2020, צי ניט?
מיר געדענקען אַז אין 2020 איז אַ סך געשען, און עס איז אין קראַפֿט געטראָטן אין מאַרץ 2020.
און אַזוי האָבן מיר שוין 45 יאָר נישט געהאַט קיין פֿאַרפֿליכטעטע וואַקסינאַציע.
און איצט פּלוצלינג איז דאָ אַ פֿאַרפֿליכטעטע וואַקסינאַציע־פֿאָדערונג פֿאַר געוויסע
גרופּעס מענטשן, נעמלעך קינדער, שול־תּלמידים, געזונטהייט־ און בילדונג־אַרבעטער, און פּליטים.
ערשטנס, יעדן יאָר איז דאָ אַ גרופּע מענטשן וואָס באַשטייט פֿון 700,000 קינדער.
מיר האָבן בערך 700,000 געבורטן יעדן יאָר אין דײַטשלאַנד.
יאָ, און מען רײַבט זיך די אויגן אין פֿאַרוווּנדערונג, ווײַל מיר האָבן געהערט וועגן די מעסלען.
מיר האָבן זיי געהאַט, און אפֿשר האָט זיי אויך דער עלטערער דור געהאַט.
אין יעדן פאַל האָב איך געהאַט הינדלפּאָקס, און מסתּמא אויך מאַסלען.
מײַן שוועסטער האָט געהאַט מאַמפּס און מאַסלען.
און מיר זענען אויך נישט אימיונע דערצו, ווײַל דעמאָלט, ווי כּמעט אַלע קינדער איבער דער גאַנצער
וועלט, האָבן מיר נאַטירלעך דורכגעגאַנגען די מעזליז.
אויף דער אַנדערער זײַט, איז זינט 1974 אַ וואַקסינאַציע־רעקאָמענדאַציע פֿון STIKO – וואָס,
צופֿעליק, איז אַ יאָר פֿריִער נײַ געגרינדעט געוואָרן.
און אַזוי פּשוט, סטיקאָ רעקאָמענדירט איינשטימיק די מעסלעס־וואַקסינאַציע.
ווען איין מיטגליד, אַ פּראָפֿעסאָר וואָס האָט שוין צען יאָר פריער באַמערקט וועגן די מעזעלן, האָט געזאָגט (אין יענער צײַט זענען נישט
געווען קיין וואַקסינאַציעס, לפחות נישט אין דײַטשלאַנד): "ניין, מען מוז דורכגיין די מעזעלן און מען קען דאָס טאָן אָן קיין
פּראָבלעמען; קאָמפּליקאַציעס זענען אַזוי זעלטן און קענען ווערן באַהאַנדלט, אַז וואַקסינאַציעס זענען נישט נייטיק."
אבער צען יאָר שפּעטער – און איך נעם אָן אַז געוויסע אינסטיטוציעס, ווי למשל STIKO, דער שטענדיקער קאַמיטעט פֿאַר וואַקסינאַציע... מע
קען זאָגן אַז דאָס איז נישט פּאַסיק, אָבער... אַ שטענדיקער קאַמיטעט פֿאַר וואַקסינאַציע איז מסתּמא שוין דעמאָלט
גוט געשמירט געוואָרן דורך די פֿאַרמאַצעווטישע אינדוסטריע.
פֿאַר פּלוצלינג איז די מאַסלען געוואָרן אַ געפֿערלעכע קרענק.
פּלוצלינג האָבן מענטשן באַקומען ענצעפֿאַליטיס, מענינגיטיס און די זייער, זייער ערנסטע SSPE־קרענק,
אַ פאָרעם פֿון מענינגיטיס וואָס איז טויטברענגנדיק.
און דאַן, איבער די יאָרן, איז די ריזיקע שטענדיק געוואַקסן.
און אַזוי, דרײַ חדשים צוריק, אין פֿעברואַר, האָב איך געמאכט אַ זייער ספּאָנטאַנע באַשלוס... ווײַל
איך אויך באַהאַנדל אַ גרויסע צאָל אַזעלכע מאַנדאַטן.
די קאָראָנאַווירוס־תּקופֿה איז פֿאַרבײַ, מיר האָבן מער נישט די מאַסקע־פּראָבלעמען, מיר האָבן מער נישט די פּראָבלעמען מיט דער
וואַקסינאַציע־באַרעכטיקונג, מיר האָבן מער נישט די פֿאַרפֿליכטעטע וואַקסינאַציע, וואָס איז געווען אין קראַפֿט
במשך פֿון נײַן חדשים אינעם געזונט־סיסטעם אין יאָר 2022.
סאָלדאַטן דאַרפֿן אויך מער נישט זײַן וואַקסינירט קעגן קאָוויד-19; די דאָזיקע פֿאָדערונג איז אויך אויפֿגעהויבן געוואָרן.
אָבער איצט ווערט עס אָפּגעלייגט דורך דעם פֿאָדערונג צו דורכפֿירן מעזליז־טעסטן.
מיר קענען נישט זאָגן אַז וואַקסינאַציע איז פֿאַרפּליכטעט, אָבער די שטראָפֿן זענען אומאנגענעם,
בײַזונדערס פֿאַר עלטערן מיט קינדער אין קינדער־טאָג־זאָרג.
זיי טאָרן נישט גיין אין קינדערגאָרטן אויב זיי זענען נישט געוואַקסינירט.
איר קענט אויך ברענגען אַ באַווײַז פֿון קעגנווײַזונג.
עס זענען פֿיל גוטע סיבות דערפֿאַר.
די וויכטיקסטע סיבה איז אַ אַבסאָלוטער קעגן־אינדיקאַציע צו וואַקסינאַציע, ווײַל וואַקסינאַציע קען האָבן
פיל מער ערנסטע קאַנסעקווענצן ווי די מעזעלעס אַליין.
אָבער פֿאַרשטייט זיך, אַז דאָס ווערט נישט אָנגענומען.
איך בין כּמעט נישט באַקאַנט מיט קיין סערטיפיקאַט פֿון קעגנווייַזן איבער דער גאַנצער מדינה וואָס איז איצט אָנגענומען
געוואָרן – די פֿאַרפּליכטעטע וואַקסינאַציע איז שוין דרײַ יאָר אין קראַפֿט און ווערט איצט טאַקע דורכגעפֿירט.
אַזוי איר בעצם באַלעסטיקט די עלטערן פֿון קינדער אין קינדערגאָרטן און שול מיט געלטשטראפֿן,
שטראפֿ־צאָלונגען און פֿאַרבאָטן צו אַרײַנטרעטן אין די געביידעס.
יאָ, דווקא צוליב דער פֿאַרפֿליכטענער וואַקסינאַציע געפֿינען זיך פילע עלטערן אין אַ ממש אומאנגענעם מצבֿ.
און העכער אַלץ וואָלט איך געזאָגט אַז עס איז נישט קיין אמתדיקער בײַװײַז פֿון עפֿעקטיווקייט.
און יאָ, וועגן די ריזיקע זייַט־ווירקונגען רעדט מען ווייניק.
אָלטערנאַטיוון אָן זייַט־ווירקונגען זעען אויס צו ווערן קאַטעגאָריש אויסגעשלאסן.
ווי איר האָט נאָר געוויזן, איז דאָ אַ ריזיקאָ פֿון שווערע געלטשטראפֿן, וואָס אין עטלעכע
אומשטענדן קענען דערגרייכן עטלעכע טויזנט אייראָס.
און איך וואָלט געזאָגט אַז באַצאָלן די שטראף מיינט נישט אַז מען האָט געקויפֿט זײַן פֿרײַהייט.
ווי אַ לעגאַלער עקספּערט, וואָס ראַט האָט איר פֿאַר די באַטראָפֿענע עלטערן?
יאָ, ווײַל איך האָב געהאַט די דיסקוסיע צענדליקער מאָל און בין באַקאַנט מיט דעם פּראָבלעם:
דו קענסט קויפן דיין פרייהייט.
אָבער דאָס קען זײַן זייער טייַער, לויט וואָס דער העכסטער געריכט נאָך האָט נישט באַשלאָסן, נעמלעך צי איך, ווי די
געזונטהייט־אויטאָריטעט, קען אויפֿלייגן מערערע געלטשטראפֿן.
עטלעכע געזונטהייט־אויטאריטעטן טוען דאָס שוין.
עס מאַכט נישט אויס צי עמעצער שרייבט אין דעטאַל אָדער נישט.
עס איז פשוט נישט אָנגענומען געוואָרן דורך די געזונטהייט־אויטאריטעט און שפּעטער אויך דורך דעם
דיסטריקט־געריכט, און איז אפילו נישט געלייענט געוואָרן.
מיר קעמפן דאָ קעגן אַ מיטאָס וואָס איז איצט בערך הונדערט יאָר אַלט, וועגן די מעזליעס, אָבער אויך וועגן וואַקסינאַציע.
און איך האָב באַמערקט, אַז הײַנט, דאָקטוירים – און דאָס איז אויך דער טרענד וואָס איז אויפֿגעקומען זינט דער
קאָראָנאַווירוס־פּאַנדעמיע – טאַקע וואַגן צו טאָן דאָס וואָס דאָס געזעץ באַשטימט אויסדריקלעך,
דהײַנו, אַרויסצוגעבן אַ קעגנווײַז־סערטיפֿיקאַט.
די פאַבריקאַנטן זיך אַליין ליסטן קעגנווייַזונגען צו וואַקסינאַציע, אַלערגיעס צו די אינגרידיענטן.
יאָ, אָבער איך מוז זיי ערשטנס פּרוּוון.
פֿאַרשטייט זיך, איך קען זאָגן, איצט ווייסן מיר אַז דו האָסט געהאַט אַ אַלערגיע, דו האָסט, ליידער,
געשטאָרבן, אַרמער קינד. דו האָסט געהאַט אַ אַלערגיע.
אָבער דאָס וועט נישט אָנגענומען ווערן, און עס וועט אויך נישט דורכגעפֿירט ווערן.
אימונאָדעפֿיציענץ, נו, פֿיבערדיקע שוואַנגערשאַפֿט איז אַ צײַטווײַליקע קאָנטראַינדיקאַציע.
גאָרנישט פֿון דעם וועט נישט אָנגענומען ווערן.
דאָקטוירים וואָס טראָץ דעם אַרויסגעבן אַ קעגנווייַז־צערטיפֿיקאַט, ווערן איצט פֿאַר די דאָזיקע מילצן־צערטיפֿיקאַטן פֿאַרפאָלגט.
פֿריִער איז עס געווען מאַסקע־סערטיפֿיקאַטן און וואַקסינאַציע־אויסנאַם־סערטיפֿיקאַטן בנוגע דעם קאָראָנאַווירוס.
איצט אַז דער קאָראָנאַווירוס איז פֿאַרבײַ, ריכט זיך דער פֿאָקוס איבער צו די קאָרינע.
און ווײַל איך רעד שוין וועגן דעם וואַקסינאַציע־מיטאָס, וועל איך אויך דערמאָנען דאָס: אַ סך מענטשן גייען נאָך
אַלץ מיט דעם, זאָגנדיק, יאָ, קאָראָנאַווירוס, איך פֿאַרשטיי פֿאַר וואָס איר זענט קריטיש דערפֿון.
אָבער די מעסלען, די קליינשטאָק, די דיפטעריע, דער טעטאַנוס און אַלע אַזעלכע זאַכן.
אָבער עס איז טאַקע וויכטיק, און עס האָט די קרענק אויסגעראָטן און מיליאָנען לעבן געראטעוועט.
אַזוי קען מען לייענען אויף דער וועבזײַט פֿון דער WHO, ווי אויך אויף דער וועבזײַט פֿון דער RKI אָדער אויף דער
וועבזײַט פֿון דעם פֿעדעראַלן מיניסטעריום פֿאַר געזונט.
מיליאָנען לעבנס געראטעוועט, קראַנקייטן אויסגעראָטן.
און אין מײַן בוך, וואָס איך וועל אין אַ פּאָר טעג פאַרענדיקן און שיקן צום אַרויסגעבער, און וואָס וועט דאַן אין צוויי אָדער דריי
חדשים אַרויסקומען, וועל איך דערקלערן, נישט ווי דער ערשטער וואָס האָט דאָס געטאָן, נאָר האָפֿנטלעך
אין אַ גרינג־לייענבאַרן בוך, אַז דאָס איז בולשיט.
בײַם יאָרהונדערט־ווענד פֿון דער 19טן צום 20סטן יאָרהונדערט איז די מעזעלע, ווי פילע אַנדערע קראַנקייטן, טאַקע געווען אַ מחלה וואָס
קען טויטן, צוליב היגיענישע און סאַניטאַרישע אומשטאנדן און אפֿשר מלחמה און אָרעמקייט. נאָר אין דײַטשלאַנד זענען
בײַם יאָרהונדערט־ווענד געווען 13,000 טויטן פֿון מעזעלע.
אָבער איידער די וואַקסינאַציעס זענען אַרײַנגעפֿירט געוואָרן אין דײַטשלאַנד אין 1973, און די רעקאָמענדאַציע
איז געקומען אַ יאָר שפּעטער, זענען געווען בלויז 30 טויטן.
אַזוי, די מעזעלן־טויטן זענען אַראָפּגעגאַנגען בײַ 99 פּראָצענט.
און אויב די קערווע גייט שוין אַראָפּ, וואָלט עס געווען, ווי עס איז הײַנט, אָבער הײַנט האָבן מיר וואַקסינאַציעס, אַזוי אַז
אפילו אָן זיי וואָלטן נישט געווען קיין טויטפֿאַלן פֿון מאַסערן.
הײַנטצוטאָג זײַנען 30 טויטן פֿון מאַסערן יעדן יאָר, אין פֿאַרגלײַך מיט אפֿשר 700,000 אין מערב־דײַטשלאַנד אין יענער צײַט
און איין מיליאָן טויטן אין דײַטשלאַנד הײַנט. דאָס איז נישט קיין טראַגעדיע וואָס דאַרף אַז
יעדן יאָר 700,000 קינדער ווערן געװאַקסינירט.
אָבער איך וואָלט געוואָלט צוריקקומען צו דעם קעגנווייַז־צערטיפיקאַט, ווײַל אַ דאָקטער האָט
זיך צו מיר געווענדט אַ פּאָר וואָכן צוריק, ווײַל ער האָט זיך געשטעלט קעגן קרימינעלע פּראָצעדורן.
ווײַל ער האָט אַרויסגעגעבן אַזאַ סערטיפיקאַט פֿון קעגנווײַזונג צו די מעזעלען פֿאַר אַ פֿיר־ אָדער פֿינף־יאָריק קינד.
און די געזונטהייט־אָטאָריטעט, ווי אויך די מעדיצינישע אַסאָציאַציע אין דרום־ווירטemberg, אָן קיין קאָנטאַקט מיט דעם דאָקטער, האָבן
גלייך אָנגענומען אַז ער האָט אַרויסגעגעבן אַ אומריכטיקן באַשטעטיקונג און האָבן אָנגעהויבן
קרימינעלע פּראָצעדורן בײַם פּובליקן פּראָקוראָר אין אולמ.
און אַזוי האָב איך באַקומען דעם מאַנדאַט.
ער האָט זיך צו מיר געדרייט.
איך האָב אים געפרעגט: דאָקטער, האָסטו קיין דאָקומענטאַציע פֿון דעם פּאַציענט?
צי זענען זיי געווען בײַ דיר?
און עס איז נישט געווען קיין דאָקטער וואָס איז אַנדערש געווען באַוווּסט.
עטלעכע זענען גוט באַקאַנט, ווײַל זיי גערעכט אַרויסגעבן קעגנווייַז־צערטיפֿיקאַטן אויף דער יסוד פֿון אַ גאַנץ
נעגאַטיווער נוץ־סיכון אַנאַליז, אָן צו פֿאָדערן עפּעס אַנדערש.
די ריזיקע צו ווערן קראַנק אָדער צו שטאַרבן פֿון דער מילצן־וואַקסינאַציע איז גרעסער ווי פֿון מילצן אַליין.
אָבער דער דאָקטער האָט טאַקע געזען דאָס קינד, און ער האָט מיר געשיקט אַ ווונדערלעכע האַנטגעשריבענע משפּחה־מעדיצינישע געשיכטע.
אַזוי גייט עס צוריק צו די זיידע־באָבע און ווייטער, צו אַלץ וואָס זיי האָבן געהאַט.
און איצט איז דאָס: עס אַרײַננעמט אויך אַ באַשטעטיקונג פֿון קעגנווייַזן פֿון דער געזונטהייט־אָטאָריטעט
פֿון אויגסבורג, דאַטירט פֿון 1980, פֿאַר דעם זיידע, וואָס איז דעמאָלט געווען 26 יאָר אַלט.
איך זע דעם סערטיפיקאַט און טראַכט, אָקעי, פּאָקס, אַזוי דאָס איז געווען פּאָקס, די פארפליכטענע וואַקסינאַציע אָדער מאַנדאַטאָרישע
וואַקסינאַציע איז אין דײַטשלאַנד אָפּגעשטעלט געוואָרן.
אָבער דאָס האָב איך געמיינט, און דאָס איז פּונקט אַזוי אַרויסגעקומען, ווײַל איך האָב אויף טעלעפֿאָן
גערעדט מיטן זון, דעם טאַטע פֿון דער קליינער מיידל.
דער דאָקטער האָט מיך גוטהאַרציק פֿאַרבונדן מיט אים.
און איך האָב געלערנט אַז מײַן זיידע, וואָס איז געווען 26 יאָר אַלט אין יענער צײַט... ער לעבט נאָך הײַנט,
געבוירן אין 1954, אָבער ליידער האָט ער מולטיפלע סקלעראָז.
און דאָס קען אויך זײַן אַ זייַט־ווירקונג פֿון דער וואַקצין.
אלס אַ יונגער אינזשעניר איז ער געפֿלויגן איבער דער גאַנצער וועלט, אַרײַנגערעכנט לענדער וואָס האָבן נאָך נישט
אָפּגעשטעלט די פֿאַרפֿליכטעטע וואַקסינאַציע קעגן פּאָקס.
דאָס איז שוין געווען דער פאַל אין אַנדערע לענדער יאָרן און דעקאַדעס צוריק, אָבער נישט אין אַלע ערטער.
און אַזוי האָט ער געדאַרפֿט אַ באַשטעטיקונג פֿון קעגן־אינדיקאַציע, ווײַל ער האָט געהאַט ערנסטע
רעאַקציעס נאָך זײַן ערשטן וואַקסינאַציע קעגן פּאָקס אָדער אפֿשר נאָך אַן אַנדער וואַקסינאַציע.
און די געזונטהייט־אויטאריטעט האָט עס אים אַרויסגעגעבן, אויף ענגליש, אין באַוואַריע, אין 1980.
און איצט קומט עס.
עס באַציט זיך צו אַ דאָקומענט פֿון דער וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע פֿון 1958, גלייב איך.
און דאָס איז וואָס מיר האָבן געפֿאָרשט און געפֿונען.
און עס אַנטהאַלט די פֿאָלגנדיקע זייער אינטערעסאַנטע אינפֿאָרמאַציע.
דאָס איז אַ דאָקומענט, יאָ.
אין יענער צײַט זענען נישט געווען קיין פּיסיז, אַזוי האָב איך גענוצט אַ שרײַבמאַשין,
און עס איז געווען אַ ביסל קרומ און אומגלײַך.
מיר געדענקען נאָך די בריוו, די געטייפּטע דאָקומענטן פֿון אונדזערע עלטערן און זיידע־באָבע.
עס אַנטהאַלט די ציפֿערן פֿאַר פּוקען אין דײַטשלאַנד פֿאַר די יאָרן 1948 ביז 1958.
און אין צען יאָר זענען געמעלט געוואָרן פינף פאַלן פֿון פּאָקס; איך גלייב נישט אַז קיין איינער
פֿון זיי איז געווען טויטיק – פינף פאַלן פֿון פּאָקס.
איין פאַל פֿון פּאָקס יעדע צוויי יאָר.
און ווען איז די וואַקסינאַציע קעגן שװאַרצע פּעסט אָפּגעשטעלט געוואָרן?
30 יאָר שפּעטער אין דײַטשלאַנד, 1976.
אַזוי פֿיל וועגן דער טענה אַז די וואַקסינאַציע קעגן פּאָקס האָט פּאָקס פֿאַרמינערט. בכלל נישט.
שחפת־הפרות איז אויך אויסגעראָטן געוואָרן פֿאַר דער זעלבער סיבה ווי די מעזליז – עס איז קלאָר אַ קרענק
פֿאַרבונדן מיט היגיענע – און במשך פֿון יענע דעקאַדעס איז זי נישט געזען געוואָרן פֿאַר פילע יאָרן.
און נאָך אַזוי זענען מיליאָנען מענטשן, אַרײַנגערעכנט מיך און מסתּמא אויך אײַך, געוועקסלט געוואָרן קעגן פּאָקס.
און אפֿשר דערפֿאַר האָבן מיר אויף עפּעס אַ אופֿן אונדזערע אַלערגיעס און הייפֿיבער, כאָטש די רעקאָמענדאַציעס
פֿאַר וואַקסינאַציעס זענען הײַנט דרײַ מאָל העכער און פֿיר מאָל העכער ווי אין די 1970ער און 1980ער יאָרן.
אָבער איך וויל נאָר זאָגן אַז אפילו די וואַקסינאַציע קעגן פּאָקס איז געווען אַ פאַלש.
און דאָס זעלבע געלט אויך פֿאַר דער מילעצן־אימוניזאַציע.
און איך האָב געמיינט אַז איך קען אײַך לייענען וואָס ד״ר גערד רױטער – וואָס איז אַ דאָקטער, אָבער אויך אַ מעדיצינישער
היסטאָריקער און האָט אַליין געשריבן עטלעכע ביכער – האָט צו זאָגן.
ער האָט מיט גוטהאַרציקייט געשריבן אַ פֿאָרוואָרט פֿאַר מײַן בוך, וואָס איך וואָלט געוואָלט אויסלייענען
אַ פּאָר זאַצן, אויב עס איז אײַך נישט אומבאַקוועם.
ער שרײַבט אַ פּאָר געדאַנקען פֿאָרויס. פֿון ד״ר גרד רױטער:
עס איז סקאַנדאַליזירנדיק אַז מען האָט בכלל געמוזט שרײַבן דאָס בוך.
ווי קען אַ אומשעדלעכע קינדערקרענק, וואָס מסתּמא איז באַקאַנט זינט דער אָנהייב פֿון דער מענטשלעכקייט, דערקלערט ווערן אַ סכנה פֿאַר
גאַנצע געזעלשאַפֿטן און פֿירן צו פֿאַרפֿליכטעטע וואַקסינאַציע?
אַז לעצטנס ווי 1997, האָט די 1,400-זײַטיקע געשיכטע פֿון עפּידעמיעס פֿון שטפֿאַן ווינקל, "Scourges of
Humanity", נישט אַמאָל געווידמעט אַ איין קאַפּיטל צו די מעזעלן.
זינט דעמאָלט זענען די צאָל פֿאַלן און האָספּיטאַליזאַציעס געפֿאַלן נאָך 90 פּראָצענט אָן קיין מעדיצינישע אַרײַנגריפֿן.
בייטע באַהנער באַטאָנט נישט נאָר די לעגאַלע אַספּעקטן פֿון שטאַטלעכע אָנגעפֿאָדערטע וואַקסינאַציעס, נאָר אויך די גאַנצע
מעדיצינישע און געזעלשאַפֿטלעכע סביבה, אין וועלכער, דעקאַדעס נאָך דער אָפּשאַפֿונג פֿון די פֿאַרפּליכטענע וואַקסינאַציעס קעגן
פּאָקס אין מערב־דײַטשלאַנד און אַנדערע פֿאַרפּליכטענע וואַקסינאַציעס אין דער דײַטשער דעמאָקראַטישער
רעפּובליק, זענען די פֿאַרפּליכטענע וואַקסינאַציעס קעגן מעזליעס פּלוצלינג ווידער אַרײַנגעפֿירט געוואָרן.
אָן בלינדערס אָדער פאַלשע באַטראַכטונגען, זי אַנטפּלעקט דאָס ביזאַרע קאַרטן־הויז, געבויט אויף אומאמתן, וואָס
שטיצט די מעסלעס־פּאַניק און די פארפליכטעטע וואַקסינאַציע.
די געשעענישן זענען אַ לעקציע אין ווי אַ געזעלשאַפֿט קען סיסטעמאַטיש אָפּגענאַרט ווערן דורך אַ קליינע גרופּע.
און זי ווערט געהאַראַסירט, אַ גרויסער טייל פֿון דער באַפעלקערונג, נעמלעך עלטערן, ווערט געהאַראַסירט אָדער דורך דעם
וואָס מען זאָגט זיי "איר קענט נישט גיין אין קינדערגאָרטן" אָדער דורך געלטשטראפֿן און באַשטראפֿונגסצאָלונגען.
און דו קענסט זיך קעגן דעם פאַרטיידיקן.
דאָס איז אויך געווען אַ טייל פֿון דײַן ברייטער פֿראַגע פֿריִער.
איך רעקאָמענדיר עס טאַקע, ווײַל זאַכן דאַרפֿן ווערן פאָרגעשטעלט אויף אַ באַגרינדעטן אופֿן, אאז״וו.
אַלע די זאַכן ווערן נישט געלייענט.
איך רעקאָמענדיר צו פֿאַרשפּייטן די פּראָצעדורן מיט דער געזונטהייט־אויטאָריטעט און דעם מאַגיסטראַט־געריכט.
עס איז אַ וויכטיקע סטראַטעגיע צו וואַרטן ביז דאָס בוך קומט אַרויס און פּשוט אַרײַננעמען דאָס בוך און זאָגן,
"דאָס איז פֿאַר וואָס מיר לאָזן זיך נישט וואַקצינירן."
און איר זענט מחויב, ווי אַ געזונטהייט־אויטאריטעט און אויך ווי אַ מאַגיסטראַט־געריכט, נישט
דורכצופירן דעם געזעץ, ווײַל ער איז אומגערעכט.
עס כּולל איבער 400 זײַטן וואָס דערקלערן פֿאַרוואָס עס איז פאַלש.
ניט נאָר, ווי דו האָסט פריער ריכטיק אָנגעוויזן, איז די עפעקטיווקייט פֿון דער וואַקצין קיינמאָל נישט
געפּרוּווט געוואָרן, נאָר איבער אַלץ איז די זיכערהייט פֿון די וואַקצינען קיינמאָל נישט געפּרוּווט געוואָרן.
עס איז ניטאָ קיין איין שטודיע וועגן די מעסלען וואָס פֿאַרגלײַכט געװאַקסינירטע קינדער מיט אומגעװאַקסינירטע קינדער.
און דאָס ווערט פֿאַרהיטן מיט אַלע מעגלעכע כּוחות און מאַכט, ווײַל די ווייניק שטודיעס וואָס עקזיסטירן און די ווייניק
איבערבליקן ווײַזן קלאָר אַז אומגעװאַקסענע קינדער זענען געזונטער.
אָבער מיטן פּאַנדעמיע־אָפּמאַך פֿון דער וועלט־געזונט־אָרגאַניזאַציע (WHO) – וואָס איז ערשט וואָס
אָנגענומען געוואָרן, אָבער וועט נאָר אַרײַנטרעטן אין קראַפֿט ווען 60 מיטגליד־שטאַטן וועלן עס טאַקע אונטערשרײַבן, אַזוי
אַז עס איז נישטאָ קיין אוממיטלבאַרע סכּנה – איז דער ציל צו וואַקסינירן די גאַנצע וועלט ביליאָנען מאָל.
און די פּראָפֿיטירער, די וואַקצין־פּראָדוצירער, אָבער אויך אַנדערע פּראָפֿיטירער, ריבן שוין זייערע הענט צוזאַמען אין פֿרייד.
און מיר קענען זיך קריגן וויפֿל מיר ווילן...
מײַן גרויסער אָנשטרענג און לײַדנשאַפֿט, אויך מיט דעם בוך, איז געווען צו האָפֿנטלעך איבערצײַגן אפילו די וואָס זענען שוין
איבערצײַגט פֿון די נוץ פֿון וואַקסינאַציע – ריכטער און דאָקטוירים אין דער געזונטהייט־אָפּטיילונג – נאָך בלויז אַ פּאָר זײַטן,
אַז זיי האָבן קלאָר געפֿאַלן אויף אַ ריזיקן וואַקסינאַציע־מיטאָס – אָבער מען קען עס אויך פשוט רופן שווינדל און ליגנס.
ווײַל די ציפֿערן ווײַזן אַז די מעזעלן איז טאַקע נישט קיין סיבה צו מאַכן די וואַקסינאַציע פֿאַר קינדער
פֿאַרפֿליכטעט און צו אָנלייגן זיי שווערע שטראָפֿן.
לויט מיין מיינונג זענען צווייפֿאַכע שטראפֿן אומגעזעץדיק.
איך האָב נעכטן באַקומען צוויי צופֿרידנשטעלנדיקע באַשלוסן.
איך האָב אָנגערופן דעם פֿאַרלאָף־געזעץ, וואָס איז אַ נײַער אַספּעקט, און יאָ, מיר אַרגומענטירן אויך וועגן דעם.
איך האָב אַ געריכט־באַשלוס וועגן דעם, וואָס איז פֿרײַוויליק אַרויסגעגעבן געוואָרן.
אָבער אין אַן אַנדערן געריכט בין איך אַ ביסל געגאַנגען און צוריק... ניין, עס איז נישט פאַרצייט, דאָס און יענץ.
דערנאָך האָב איך קורץ פֿאַרן געריכט־טערמין ווידער געענטפֿערט, וואָס איז דערנאָך אָפּגעזאָגט געוואָרן,
נאָך איך האָב אַרײַנגעגעבן נאָך אַ געשריבענע דערקלערונג.
און איצט, צוויי וואָכן שפּעטער, איז דער פאַל אָפּגעװאָרפֿן געוואָרן, ווײַל דער פֿאַרשרײַבונגס־טערמין איז אויסגעלאָפֿן.
אין דער שפּעטסטער צײַט, צוויי יאָר נאָך דעם וואָס דער מאַסעלן־צערטיפֿיקאַט איז נישט פאָרגעלייגט געוואָרן, איז דער ענין
לויט די כּללים פֿון דעם געזעץ וועגן אַדמיניסטראַטיווע עבירות און דעם געזעץ וועגן אינפֿעקציע־שוץ, וואָס אַרבעטן
צוזאַמען, אַ ביסל קאָמפּליצירט, אַזוי מוז אַ אַדוואָקאַט דורכקוקן די טעקע און קאָנטראָלירן … אַז עס איז פאַרעלטערט.
און דאַן וועט די קומענדיקע פֿראַגע זײַן: יאָ, זיי זאָגן אַז עס איז פֿאַראַלטערט, אָבער איצט פֿאָדערן מיר עס ווידער.
און דאַן הייבן זיך ווידער אָן די איין־יאָריקע און צוויי־יאָריקע פּעריאָדן.
פֿילע געזעצלעכע פֿראַגעס בלײַבן אָן ענטפֿער, אַרײַנגערעכנט צי ביידע עלטערן קענען ווערן באַשטראָפֿט פֿאַר דער זעלביקער עבירה.
באַוואַריע טוט דאָס אין עטלעכע פאַלן, אָבער אין באַדן־ווירטמבערג און דאָ אין היידלבערג פּאַסירט דאָס נישט אַזוי.
די סומע פֿאַרשיידט זיך צווישן 150 און 1,000 אייראָ פֿאַר דער ערשטער שטראף פּער קינד פּער עלטער.
אַזוי האָבן מיר דאָ אויך אַ ברייטן אויסוואַל.
און איבער אַלץ, מיר האָבן נאָך לפחות איין אָדער צוויי באַשלוסן וואָס זענען נאָך אויפֿן וועג בײַם פֿעדעראַלן
קאָנסטיטוציאָנעלן געריכט; די באַטרעפֿן די פֿאַרפֿליכטונג פֿון שולקינדער צו צושטעלן אַ באַווייַז פֿון מעזעלן־וואַקסינאַציע.
און דער פאקט אַז תּלמידים מוזן גיין אין שולע אפילו אויב זיי זענען נישט געװאַקסינט, וואָס עטלעכע קען באַדויערן.
אַזוי איז ער נישט אַ סכּנה, חוץ אויב פֿאַרפֿליכטעטע שול־בילדונג האָט קדימה.
אַזוי, אפילו דער געזעצגעבער מיינט נישט אַז עס איז ממש אַזוי שלעכט.
און איר וועט קענען לייענען אין דעם בוך, באזירט אויף פילע ציפֿערן, אימפּרעסיווע ציפֿערן, ווי קליין אַ פּראָבלעם עס טאַקע איז.
אָבער עס זענען פילע אַרגומענטן קעגן דעם, בפרט ווען די יונגע תּלמידים זענען 13 אָדער 14 יאָר אַלט און ווילן זיך נישט
וואַקסינירן, און זיי דערקלערן דאָס קלאָר אין שריפֿט אָדער אין געריכט־פּראָצעדורן בײַם
לאָקאַלן געריכט וועגן דער שטראף פֿון 250 אױראָ.
איך אליין האָב – אָבער עס זענען אויך אַנדערע באַשלוסן, וווּ עס איז אַ פּאָליטיק, ווײַל עלטערן קענען דאַן, ווען דאָס קינד איז 17,
זאָגן: "איך וויל עס נישט פֿאַר פילע סיבות, עס איז נישט עפעקטיוו, עס איז נישט זיכער, אאז״ו." דעמאָלט קענען די עלטערן דאָס קינד
נישט צווינגען און דערפֿאַר קענען זיי נישט ווערן באַשטראָפֿט.
יאָ, אַ לעצטער געריכט־באַשלוס האָט געוויזן אַז קעגנשטעל איז ווערט.
אַזוי איז נאָר געווען אַ באריכט אויף טעלעגראַם וועגן בראונשווייג... יאָ, וווּ מיר טאַקע האָבן
געזען ווי ברעכלעך און לכאורה אומאָפּווייַזבאַר די פארפליכטענע מילצן־וואַקסינאַציע טאַקע איז.
און אַזוי האָט אַ טאַטע זיך צוריקגעקעמפט און געוווּנען, קיין שטראף, קיין געריכט־קאָסטן.
די פּראָצעדור קעגן זײַן זון איז אָפּגעשטעלט געוואָרן.
און מסתּמא איז דאָס נישט קיין איינצעלער פאַל; ווי דו האָסט נאָר געזאָגט, עס שיינט אַז דאָס פּאַסירט גאַנץ אָפֿט.
אָבער, עס איז איצט טאַקע אַ בײַװײַז אַז עס איז געזעצלעכע און וויסנשאַפֿטלעכע שפּיל־פּלאַץ, און אַז קעגנשטעל
אַרבעט ווען מען פּרעזענטירט עס אויף אַ פֿאַרשטענדלעכן, רעספּעקטפֿולן און אינטעליגענטן אופֿן.
יאָ, און איר טרעפֿט אויך ריכטער און מעדיצינישע באַאַמטע וואָס זענען אָפֿן דערצו.
די מערהייט מענטשן זענען נישט, ווײַל זיי גלייבן טאַקע אַז, ערשטנס, דאָס איז איצט דער געזעץ.
און איך בין שוין 30 יאָר אַ סאָליסיטאָר.
ביז פינף יאָר צוריק האָב איך אויך געמיינט אַז די געזעצגעבער האָבן גוטע כוונות און גילטיקע סיבות.
הײַנט ווייס איך... אַז ווען עס קומט צו פּאַנדעמיעס, אינפֿעקציע־קאָנטראָל־געזעצן, קאָראָנאַווירוס, מאַסעלס, דעם
פּאַנדעמיע־אָפּמאַך פֿון דער וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע (WHO) און אַ סך אַנדערע ענינים, אַרײַנגערעכנט די פֿרײַהייט
פֿון אויסדרוק, פֿאַרשטייט זיך, האָט דער געזעצגעבער נישט אונדזערע בעסטע אינטערעסן אין זינען, נאָר פֿאַרטרעט אַנדערע אינטערעסן.
און דאָס זענען אינטערעסן קעגן בירגערס.
און דאָס איז אַ ביטערע דערקענונג.
נאָך 25 יאָר ווי אַ סאָליסיטאָר, אויסגעלייזט דורך קאָוויד-19, דעם מיסברויך פֿונעם געזעץ פֿון אינפֿעקציע-שוץ
– און בלויז איין קריטישער ריכטער, וואָס מען זוכט נאָך אַלץ אין דעם דיסטריקט-געריכט.
ווײַל אויב ער איז קריטיש, וועט ער נישט פֿאַרלאָזן דעם דיסטריקט־געריכט און וועט נישט ווערן איבערגעפֿירט צום העכערן
רעגיאָנאַלן געריכט אָדער צום פֿעדעראַלן געריכט פֿאַר גערעכטיקייט.
ווײַל איר דאַרפֿט ריכטער וואָס שטיצן דעם פּאָליטישן נאַראַטיוו, אַנשטאָט עס אומצוקערן.
איך האָף אויפֿן אמתן, אַז מײַן בוך, וואָס באַהאַנדלט אַלע לעגאַלע אַספּעקטן, וועט העלפֿן
די באַטרעפֿנדיקע עלטערן צו שטיצן זייער פאַל.
דאָס איז ווײַל לעגאַלע פֿאַרטרעטונג איז אָפֿט מאָל טײַערער ווי די שטראף, אויב איר האָט נישט
קיין פֿאַרזיכערונג פֿאַר לעגאַלע אויסגאַבעס.
דאַן וועט דאָס בוך, וואָס וועט קאָסטן, איך ווייס נישט, 20 אָדער 25 עוראָס, זיין באַטײַטנדיק ביליקער.
און דאַן קענסטו עס אַרויסשיקן און זאָגן: "הער, דאָ שטייט עס דאָ און דאָ." דו מעגסט נישט אָנווענדן דעם געזעץ אויף דעם אופֿן.
דאָס איז קלאָר פאַלש.
דאָס געזעץ איז אומגערעכט.
עס איז קלאָר קעגנשטעליק.
עס דינט, און איך וועל דאָס ווײַזן, נאָר די פֿאַרמאַצעווטישע אינדוסטריע און קיינער אַנדערער.
עס מאַכט נישט קיין זינען. עס באַשיצט קיינער.
איך וועל דיר ווײַזן אַז די שוואַכע גרופּעס וואָס מענטשן ווילן באַשיצן, עקזיסטירן נישט.
עס זענען נישט קיין שטודיעס וואָס ווײַזן אַז אַ שוואַנגערע פֿרוי וואָס איז נישט געוועקסלט געוואָרן, שטאַרבט פֿון די מעזעלן,
און אַזוי אויך נישט דער קראַנקער זיידע אָדער דער קליינער קינד.
און עס איז גאָר קיין בײַװײַז אַז ענצעפֿאַליטיס, מענינגיטיס און, איבער אַלץ, SSPE וואָס קומט אַרויס צווישן זעקס און
צוואַנציק יאָר שפּעטער, זענען געפֿירט דורך די מעזעלס וואָס איך האָב געהאַט ווי אַ קליין קינד. יאָ. דאָס איז בולשיט.
דאָס זענען פאַלשע שטודיעס, אויף וועלכע די RKI און אפילו דער פֿעדעראַלער קאָנסטיטוציאָנעלער געריכט איצט
פאַרלאָזן זיך, פאַלשע שטודיעס. איך האָב דאָס דערקלערט.
פּראָפֿעסאָר אַנדרעאַס זאָניקסען האָט דאָ אויך געשטיצט און ווידער אַמאָל בריליאַנט אויסגעשטעלט די נאַרישקייט אין דער שטודיע.
אין דער דערקלערונגס־מעמאָראַנדום צום געזעץ זענען אויף יעדן שריט ווונדערלעכע קעגנ־אַרגומענטן, און
איבער אַלץ איז די מעסלעס אויסגעראָטן, עלימינירט.
דײַטשלאַנד האָט טאַקע דערגרייכט דעם סטאַטוס אין 2022.
אַזוי איז בכלל נישט קיין סיבה, ווײַל דער ציל פֿון דער פֿאַרפֿליכטעטער מײַזעל־וואַקסינאַציע איז צו עלימינירן מײַזעל.
און הערד־אימוניטעט, וואָס לויט זאָגן איז 95%, אַ ציפֿער וואָס שטענדיק שטייגט, איז קלאָר אין נוץ פֿון דער פֿאַרמאַסעווטישער
אינדוסטריע... זי איז שוין לאַנג דערגרייכט, שוין יאָרן.
ווען קינדער הייבן אָן שול, ווײַזן די שול־אַרײַנטרעט־פּרוּפֿונגען אַז 97 פּראָצענט פֿון זיי זענען געוועקסינירט.
און באַטײַטנדיק נידעריקער, אפֿשר 92 פּראָצענט פֿאַר דער צווייטער וואַקסינאַציע, וואָס לויט פילע אינטערנאַציאָנאַלע שטודיעס איז
נישט נייטיק, ווײַל די מערהייט, 95 ביז 98 פּראָצענט פֿון אַלע וואַקסינירטע, אַנטוויקלען אַנטיבאָדיעס נאָך דער ערשטער
וואַקסינאַציע און ווערן דעריבער געהאַלטן פֿאַר אימוניזירט.
מיר ווערן באַטרוגט און געליגנט. און איך האָף אַז איך קען דאָס קלאָר ווײַזן און דערמיט העלפֿן די
באַטראָפֿענע עלטערן אין צוויי אָדער דריי חדשים.
פֿאַרהאַלטן איז די טאַקטיק, אויסהאַלטן איז די קעגנמיטל.
עס איז אויך ראַטזאַם צו באַצאָלן די שטראף פֿון 150 אָדער 200 עוראָס און דערנאָך, שפּעטסטנס ווען די צווייטע שטראף ווערט
אַרויסגעגעבן, צו טענהן אַז דאָס איז אַ יערלעכע, האַלב־יערלעכע, קוואַרטאַל־יערלעכע, וואָכנלעכע אָדער
טעגלעכע שטראף, לויט וואָס פּאַסט דער געזונטהייט־אָטאָריטעט.
דער לעגיסלאטור און דער פֿעדעראַלער קאָנסטיטוציאָנעלער געריכט האַלטן נאָך אַז די מעסלעס־וואַקסינאַציע איז פֿרײַוויליק.
און אַזוי איז דער פֿעדעראַלער קאָנסטיטוציאָנעלער געריכט טאַקע אין קאָנפליקט. און די באַשלוסן, וואָס איך האָב פריער קורץ
דערמאָנט, ליגן שוין פֿיר יאָר בײַם פֿעדעראַלן קאָנסטיטוציאָנעלן געריכט, ווײַל עס דערקענט פּונקט דעם קאָנפליקט.
אויף דער איין זײַט מוזן די קינדער נאָך גיין אין שול. עס זאָל זײַן פֿרײַוויליק, אָבער עס זענען געלטשטראפֿן
און באַשטראפֿונג־צאָלונגען. עפּעס איז דאָ נישט אין סדר.
עפּעס איז נישט אין אָרדענונג, דאָס איז נישט קאָנסיסטענט.
און דאָס ווײַזט פּונקט ווי אומגערעכט דאָס געזעץ איז. דערצו ווײַז איך, אַז געלטשטראפֿן בכלל ניט מוזן ווערן אויפגעלייגט, און
אויך ניט פאַרבאָטן צו אַרײַנטרעטן אין געביידעס, נאָר אַז דאָס ליגט אין דער דיסקרעציע פֿון דער געזונטהייט־אָטאָריטעט.
אויב מען וויל נישט זאָגן אַז דאָס געזעץ איז פאַלש, דערקלערט פרוי באַהנער עס פאַלש; איך וויל נישט אַזוי ווייט
גיין, אָבער איך האָב אַ ביסל פרײַהייט צו באַשליסן, און איך געפֿין די אַרגומענטן גאַנץ איבערצייגנדיק.
און די ווייניק ... נו, געדענקט אַז נאָר 5% פֿון עלטערן האָבן אַ קריטישן בליק דערפֿון.
איך האָף אַז דער פּראָצענט וועט זיך אַ ביסל העכערן, יאָ, דאָס איז קלאָר.
ווײַל דאָס איז אַ אומזיסטע, אומנויטיקע מיטל, ווײַל מײַזעלן עקזיסטירט נישט, און אַפֿילו אויב עס וואָלט עקזיסטירט, איז עס
נישט געפֿערלעך, און מיר ווילן נישט אונטערװערפֿן קינדער דערצו.
און טאַקע, דאָס זענען בייבי־וואַקסינען.
מיר ווילן דאָס זיכער נישט.
און אין דעם זין וויל איך אײַך, הער ווילדונג, דאַנקען, אַז איר האָט מיר דערלויבט מײַן בוך און מײַן נײַעם
פּרויעקט אײַך פאָרצושטעלן און מיט אײַך דערוועגן שמועסן.
איך האָב נאָך איין פֿראַגע צו שליסן.
צי וועלן מיר קענען דערוואַרטן, אָדער וועלן מיר מוזן דערוואַרטן די ווידער־אײַנפֿירונג פֿון נאָך פֿאַרפֿליכטעטע
וואַקסינאַציעס ווי אַ רעזולטאַט פֿון די דאָזיקע אינטערנאַציאָנאַלע געזונט־רעגולאַציעס?
יאָ. יאָ, איך וואָלט געזאָגט יאָ, גאַנץ קלאָר.
מיר ווייסן עס פֿון דער ד.ד.ר.
מיר ווייסן נישט דערפֿון, אָבער מוזן עס ערגעץ לייענען און זיך דערוויסן, אַרײַנגערעכנט מיך אַליין, פֿון אַנדערע אייראָפּעיִשע
פאראייניקונג־לענדער און פֿון אַנדערע לענדער אַרום דער וועלט.
איר טאָרט נישט אַרײַנקומען אָדער אַרײַנפֿליִען אויב איר זענט נישט געוועקסלט קעגן געל־פֿיבער אָדער טיפֿוס אָדער וואָס עס איז.
אין טשעכיי זענען ניין פֿאַרפֿליכטעטע וואַקסינען, און דער אייראָפּעיִשער געריכט פֿאַר יוסטיץ האָט דאָס באַשטעטיקט.
און איך וועל אויך ניצן די ציפֿערן, וואָס די טשעכישע רעגירונג דאָרט ציטירט, צו באַווײַזן אַז די
וואַקסינאַציעס זענען מער געפֿערלעך ווי די קרענק אַליין.
מיר זענען טאַקע דאָ ... און איך האָב מורא אַז די געריכטן זענען באַזעצט מיט פּאָליטישע ריכטער וואָס באַשטעטיקן אַלץ.
איך האַלט, אַז קאָרופּציע און די אָפּהענגיקייט פֿון דער ריכטערשאַפֿט זענען זייער פֿאַרשפּרייט,
און איך בין דערפֿון טיף באַזאָרגט און דערשראָקן.
און איך בין דערשראָקן אַז אַזוי. דיין פֿראַגע, פּשוט און גלייך, איז צי די מענטשן דאָ ניט זאָגן "ניין", ניט זאָגן
"שטעל אָפּ" און ניט פּראָטעסטירן, וואָס האָט געאַרבעט אין 2022.
מיר האָבן זיך ערשט מיט אַ האָר באַפֿרײַט פֿון אַ פֿאַרפֿליכטעטער וואַקסינאַציע קעגן קאָראָנאַווירוס אין דײַטשלאַנד.
אויך דאָ, און דאָס איז אויך דער ציל פֿון מײַן בוך, איז די מאַסעלן אַ רעפּרעזענטאַנט פֿון דער גאַנצער וואַקסינאַציע־פּראָגראַם.
און איצט גלייב איך ניט מער אין קיין וואַקסינאַציעס.
איך ווייס אויך נישט קיין איינעם וואָס איז געשטאָרבן פֿון טעטאַנוס.
איך ווייס אויך נישט פֿון קיין פאַלן פֿון שמעלצפּעסט.
איך ווייס אויך נישט קיין מענטש וואָס איז געשטאָרבן פֿון דיפטעריע.
איך האָב לעצטנס געהערט אַז וואָפּענ־הוסט קען זײַן ממש שלעכט, אַז מען קען דערפֿון זיך דערשטיקן.
אָבער אַ תינוק אין שפּיטאָל פֿאַר דעם, וואָס וועט דאָ סײַ־ווי־סײַ ווערן געװאַקסינירט… איך מײן, איך האָב
אויך פֿאַלן אויף מײַן טיש וואָס זענען אומגלויבלעך.
און דאָקטוירים ליגן אויך צו געריכטן און געזונטהייט־אויטאריטעטן.
די סכּנות פֿון טויט ווערן איבערגעטריבן.
איך קוק אויף די רעקאָמענדאַציע פֿאַר RSV-וואַקסינאַציע פֿון נײַגעבוירענע, אַ נײַע וואַקסינאַציע. די קינדער זענען דרײַ אָדער
פֿיר טעג אַלט; זיי זענען צופרידן ווען זיי קענען אָטעמען, און דאַן ווערן זיי שוין
אונטערגעשטעלט צו נײַע, געפערלעכע וואַקסינאַציעס קעגן RSV.
וואָס איז RSV?
עס איז אַ רעספּיראַטאָרישער ווירוס.
עס איז אַ הוסט, אַ קאַלט, אַ פֿיבער, אַ לויפנדיקער נאָז – טיפּיש, יאָ, אַ קאַלט־ווירוס.
אָבער אויב מיר האָבן דאָ אַ נײַע וואַקצין פֿון סאַנאָפֿי, מוז איך פּלוצלינג אַרײַנפֿירן אַ מעלדונג־פֿאַרפֿליכטונג.
און דאָס, לויט מײַן מיינונג, איז די אונטערגראָבונג פֿון ביידע פּאַרלאַמענטן און געריכטן, אַז מענטשן גלייבן דאָס אַלץ.
און נאָך אַזוי, די רעקאָמענדאַציעס פֿון RKI און STIKO זאָגן טאַקע אַז RSV איז נישט
טויטלעך, אַז עס איז נישטאָ קיין ריזיקאָ פֿון טויט.
אפילו אין פאַל פֿון אַ פֿריִער געבוירן קינד, וואָס ליגט אין דער ניאָנאַטאַלער אָפּטיילונג און איז טאַקע שוואַך און
דאַרף ווענטילאַציע, איז אפילו דעמאָלט נישט קיין סכנה פֿון טויט.
אָבער דער דאָקטער פֿון דער קליניק טענהט דאָס.
איך האָב אויך דעם פאַל פאָרגעשטעלט, וואָס איז אומגערעכט.
הליאָס קליניק ערופֿרט טענהט אַז נײַגעבוירענע מוזן גלייך ווערן געװאַקסינירט קעגן RSV.
ביידע עלטערן ווידערשטאַנען.
דער דאָקטער לייגט אַרײַן אַ דרינגנדיקע בקשה צום משפּחה־געריכט.
די ריכטערין קאָנטראָלירט נישט צי RSV האָט זיך אויסגעבראָכן, וואָס מען טוט דערפֿאַר, צי מען האָט עס געמעלדט און ווי געפערלעך עס
טאַקע איז. זי פֿרעגט נישט די עלטערן, זי הערט זיי נישט, זי גייט נישט אין דער קליניק, זי גיט דעם באַפֿעל און צוויי
שעה שפּעטער ווערט דער קליינער קינד קעגן RSV געװאַקסינירט.
דאָס זענען די פֿאַלן אויף מײַן טיש.
און איך זע וואָס דאָ פּאַסירט.
און יאָ, מיר מוזן דערוואַרטן דאָס ערגסטע.
יאָ, זיי ווילן אונדז אַלע צו וואַקסינירן.
איך האָב דאָס אויך אין מײַן WHO־בוך געשריבן און האָף אַז איך קען עס איצט קורץ צוזאַמענפֿאַסן.
דער זאַץ וואָס איז דאָ אויסגעדריקט געוואָרן אין פֿאַרבינדונג מיטן קאָראָנאַווירוס דורך אונדזער דעמאָלטיקער
פֿעדעראַלער מיניסטערין פֿאַר עקאָנאָמישער קאָאָפּעראַציע און אַנטוויקלונג, סוועניאַ שולצע.
יאָ, בפרט אין פֿאַרבינדונג מיט קאָוואַקס, וואָס איז די איניציאַטיוו צו פֿאַרשפּרייטן וואַקסינען
זייער גיך, נישט אין צען יאָר, נאָר אין הונדערט טעג, און אַרומצוגיין אַלע זיכערהייט־רעגולאַציעס.
דער מעדיצינען־געזעץ איז קאָפּערירט געוואָרן, ווערט אונטערגעגראָבן און ווערט גענוצט צו מאַכן דעם פראָדזשענזן טענה אַז, לויט טעסטן,
פּי־סי־אַר־טעסטן, קאָראָנאַווירוס, מיר ווייסן אַז מיר האָבן געהאַט מיליאָנען פּאָזיטיווע
פּי־סי־אַר־טעסטן, אָבער נישט מיליאָנען טויטן.
שולצע, דער מיניסטער, זאָגט אַז דאָס וויכטיקסטע איז אַז די וואַקצין־דאָזעס זאָלן אַדמיניסטרירט ווערן אין די אויבער־אַרעמס,
נישט נאָר אין די הויפּטשטעטער, נאָר אויך אין ווײַטע דאָרפֿער.
דאָס אַרײַננעמט אויפֿשטעלן פֿאַרזאָרגונג־קייטן פֿאַר טראַנספּאָרט־קאַסטנס, פֿרידזשידער, שפּריצן,
דעזינפֿעקטאַנטן און הענטשקעס, ווי אויך אינפֿאָרמאַציע־ און באַוווּסטזיין־קאַמפּאַניעס.
און דאָס איז נישט קיין איינצלנער פאַל מיט קאָראָנאַווירוס און די פּוקעס.
זיי ווילן וואַקסינירן די גאַנצע וועלט ביליאָנען מאָל אַ יאָר קעגן אַלע מינים קראַנקייטן וואָס זיי
באַשטייטן אַז זיי זענען טויטברענגנדיקע קראַנקייטן.
דאָס איז דער פּלאַן, און מיר מוזן עס אָפּשטעלן.
יאָ, אַ גרויסן דאַנק, פֿרוי באַהנער.
אַ גרויסן דאַנק פֿאַר אײַערע טיפֿזיניקע באַמערקונגען.
און לאָמיר ווייטער טאָן.
אַלץ גוטס און זײַ געזונט.
מיט פֿרייד.
אַ דאַנק פֿאַר אײַער אינטערעס.