Beləliklə, bir daha deyirəm, mən Beate Pfeiləm, MWGFD-nin üzvüyəm, Aydınlaşdırma uğrunda Hüquqşünaslar təşkilatındayam,
KRiStA-nın, yəni Tənqidi Hakimlər və Prokurorlar Şəbəkəsinin məsləhətçi şurasındayam, Azad Hüquqşünaslarla
birlikdəyəm və əlbəttə Hippokrat andı ilə də, yəni hər yerdəyəm.
Bu gün hamınızın burada olmasından məmnunam və bu kontekstdə Sonyanın tibbi baxımdan çox gözəl şəkildə təsvir etdiyi
fikri təkrarlamaq istərdim: hüquq sistemimizin ilkin gözəlliyini – bəlkə də təəccüblənərsiniz – xatırladıram.
Və 1987-ci ildə hüquq oxumağa başladığım zaman bu konstitusiyaya malik şəhərlərdə etiraz edən insanların polis
ilə problem yaşayacağını heç vaxt təsəvvür edə bilməzdim.
Mənim üçün elə başlanğıcdan, hətta təhsil aldığım dövrdə belə, bu Əsas Qanunun ilk cümləsi ən vacib idi, yəni:
İnsan ləyaqəti toxunulmazdır; ona hörmət etmək və qorumaq bütün dövlət hakimiyyətinin borcudur.
Və bu, bütün digər əsas və insan haqlarının törədildiyi əsas hüquqdur, dərhal şəxsiyyətin azad
inkişafı hüququ, yəni azadlıq hüququ ilə təqib olunur.
Bəli, və bütün bunların arxasındakı əsas fikir budur: bizdə dövlət və hüquq sistemi var – amma niyə?
Əsas Qanunun ilk layihəsində açıq-aydın göstərilmişdi ki, dövlət xalq üçün mövcuddur, xalq isə dövlət üçün deyil.
Başqa sözlə, bizə dövlət və hüquq sistemi ümumiyyətlə niyə lazımdır, yoxsa onlara ehtiyacımız varmı?
Bunun arxasındakı fikir mənim azadlığımı sənin azadlığından fərqləndirmək və hamının
xeyri üçün müəyyən tədbirlər həyata keçirməkdir.
Beləliklə, hər zaman balanslı orta yol tapmaq və maraqları uzlaşdırmaq məsələsidir.
Bu o deməkdir ki, dövlət bu yolla səlahiyyət qazanır — və biz hamımız son beş ildə bu
səlahiyyətin kütləvi sui-istifadəsinə şahidlik etmişik.
Burada dövlətə əslində məhdudlaşdırılması lazım olan bir səlahiyyət verilir.
Buna görə də bizdə hüququn aliliyinin prinsipi var, buna görə də hakimiyyətlərin ayrı olması prinsipi var və buna görə də bizdə
nisbətlilik prinsipi var; bu prinsipə görə dövlət tərəfindən əsaslandırılması tələb olunan hüquqlarımıza hər
hansı müdaxilə əsaslandırılmalı, qanuni məqsəd daşımalı və uyğun, zəruri və münasib olmalıdır.
Bunların heç biri bu adlanan koronavirus tədbirləri çərçivəsində yoxlanılmadı – və bu məni dərin şəkildə şoka saldı.
Bu nəzəriyyədir, amma bu mənim üçün hələ də doğrudur, üstəlik ona əməl edilmədiyi üçün.
Və əlbəttə ki, özümə soruşdum: 2020-ci ildən sonra orada nə baş verdi?
Elmi cəhətdən heç vaxt sübuta yetirilməmiş, özünü pandemiya adlandıran bir adın adı altında demək olar ki, təsəvvür edilməz
dərəcədə azadlıq məhdudiyyətləri sadəcə tətbiq edilib, konstitusiya öhdəlikləri nəzərə alınmayıb
– o zaman azadlıq və insan ləyaqəti harada idi?
Azadlıq və insan ləyaqəti harada idi və haradadır, ekspertlər və vətəndaşlar etikalarına uyğun olaraq "koronavirus" tədbirləri
adlanan tədbirlərin sübut çatışmazlığını göstərdikdə böhtan atıldı, senzuraya məruz qaldı, işdən çıxarıldı və ya
hətta cinayət məsuliyyətinə cəlb edilərək cəzalandırıldı?
Onların çoxu bu gün aramızdadır. Sülhsevər nümayişçilər qəfil demək olar ki, inanılmaz polis zorakılığına
məruz qaldıqda azadlıq və insan ləyaqəti harada idi?
Azadlıq və insan ləyaqəti harada idi, xüsusilə uşaqlar günahkar hiss etdirilərək itaət etməyə öyrədildikdə və yaşlı insanlar
qəddar şəkildə təcrid olunub tək ölməyə məcbur edildikdə?
Azadlıq, fiziki bütövlük və insan ləyaqəti harada idi, insanlar tamamilə yanlış təqdim olunan həmrəylik adı altında genetik
eksperimentə məruz qalmalı olduqda, və bu genetik inyeksiyanı haqlı səbəblərdən rədd edənlər hədəfə alınanda,
"peyvənd olunmayanların pandemiyası" ailələri bölən şüar olanda, dostluqlar və cəmiyyətin özü?
Məsul şəxslər əvvəldən bunun açıq-aydın yalan olduğunu bilsələr də!
Adlandırılan məhdudlaşdırma siyasətinin faydaları bu günə qədər sübuta yetirilməyib və
zərər demək olar ki, ağla sığmayan həddə çatıb.
Burada əsasən mənasız tədbirlər nəticəsində həyata, bədən bütövlüyünə, psixi sağlamlığa
və iqtisadi dolanışığa dəyən zərəri görürük.
Bütün bunlar niyə baş verdi? Budur, mənim baxış bucağımdan qısa izah cəhdi:
2020-dən əvvəl kognitiv müharibə mərhələsində idik, amma o vaxtdan bəri bu daha da güclənib.
Biz standartlaşdırılmış mediaya malikik, qorxu yaradılır, qorxu hissləri yaradılır, biz propaganda dilini öyrənirik.
Bəli, koronavirusu inkar edən, tədbirlərə qarşı çıxan, sui-qəsd nəzəriyyəçisi...
Bizim həqiqətə dair fərziyyəvi monopoliyalarımız var, o cümlədən Avropa İttifaqının Rəqəmsal Xidmətlər Aktı
vasitəsilə, bu isə əslində istənilən senzuranı mümkün edir. Yeni düşmən stereotiplərinin yaradılması baş verir.
Konstitusiyanın qorunması ofisi indi effektiv şəkildə özünü konstitusiyanın qorunmasına zidd bir agentliyə
çevirib – dövlətin leqitimliyinin ləğvi ilə, bu da konstitusiyanın qorunması üçün vacibdir.
Başqa sözlə, burada təbliğat, manipulyasiya və beyin yuma üçün ideal şərait var.
Və bu təbliğatın əsl məqsədi nədir? Mən bunu yalnız belə izah edə bilərəm:
Əvvəllər məsul ola bilən vətəndaş yenidən subyekt vəziyyətinə gətiriləcək.
Biz itaətkar vətəndaşlara çevrilməli və fövqəladə vəziyyət narrativini sadəcə izləməliyik – hansı səbəbdənsə.
Və bu ideologiya artıq azad və demokratik konstitusiya dövləti əsasları ilə heç bir əlaqəsi yoxdur.
Burada aydın şəkildə avtoritar və totalitar meyllər var.
Və mənim üçün bu o deməkdir ki, hər hansı bir hüquq sistemi yalnız onu həyata gətirən insanların etosunun qədər yaxşıdır.
Və bu Əsas Qanunun arxasındakı ilkin etos xristian insan anlayışına əsaslanırdı: insanlar
azad doğulur, insan ləyaqəti ilə təmin olunublar.
Və Maarifçiliyin insanlığa, insanın özünə qoyduğu yetkinlikdən çıxışına dair baxışı.
Cəmiyyətimizin böyük bir hissəsi artıq bundan uzaqlaşıb.
Mənim üçün bu, burada hər şeyin çöküşünün ən vacib səbəbidir.
Və əlbəttə ki, bütün bunlar öz ilkin məqsədindən sapmış təşkilatlar – BMT və ÜST kimi – tərəfindən maliyyələşdirilir;
mən isə onları ifşa etmək üçün intensiv şəkildə çalışıram, hətta Avropa İttifaqı da ilkin məqsədlərindən xeyli uzaqlaşıb.
Amma mənim üçün bir şey aydındır: imkanımız bu intellektual əsaslarda, eyni zamanda
Əsas Qanunu da əsaslandıran bu əsaslarda yatır.
Bu xatırlamağımız üçündür: biz azadıq!
Biz ləyaqətlə təmin olunmuşuq! Biz öz taleyimizi özümüz müəyyən edirik! Bu gün artıq deyildiyi kimi: biz suveren gücük!
Buna görə də mənim üçün – insan haqları sahəsindən gəlirəm və nə qədər səbrə ehtiyacımız olduğunu bilirəm
– möhkəm, sülhsevər və səbirli qalmağımız vacibdir.
Bu əsas ideyalara əməl etmək dəyərlidir.
Bizdən əvvəlki nəsillər bu ideyalara ifadə olunmaz qiymətə nail olublar.
Gəlin bir daha azadlıq və insan hüquqlarının arxasındakı parlaqlığı dərk edək!
Gəlin biz də məsuliyyətli mənada öz gücümüzün fərqinə yenidən var olaq!
Gəlin bir-birimizlə hörmətlə münasibətdə olmağa davam edək!
Gəlin onların arqumentlərinə açıq olaq! Gəlin böyük hərəkatımızın daxilində və xaricindəki bölünmələri aradan qaldırmağa çalışaq!
Gəlin narahatlıqlarımızı siyasətçilərə, mediaya və məhkəmə hakimiyyətinə çatdırmağa davam edək, hətta bu mənasız görünsə də!
Gəlin birlikdə daha yaxşı bir dünyanın vizyonuna möhkəm sarılaq, orada sülh, azadlıq və
insan ləyaqəti bir daha layiqli yerini tutsun!