Έτσι και πάλι, είμαι η Beate Pfeil, είμαι μέλος του MWGFD, είμαι μέλος των Δικηγόρων για τον Διαφωτισμό, είμαι στο συμβουλευτικό
συμβούλιο του KRiStA, δηλαδή του Δικτύου Κριτικών Δικαστών και Εισαγγελέων, και των Ελεύθερων Δικηγόρων
και φυσικά και του Όρκου του Ιπποκράτη, δηλαδή παντού.
Χαίρομαι που είστε όλοι εδώ και θα ήθελα να σας υπενθυμίσω σήμερα την αρχική ομορφιά του νομικού μας συστήματος,
την οποία η Sonja περιέγραψε τόσο όμορφα από ιατρική άποψη.
Και όταν άρχισα να σπουδάζω νομικά το 1987, δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι οι άνθρωποι που διαδήλωναν στις πόλεις με
αυτόν τον Βασικό Νόμο θα είχαν προβλήματα με την αστυνομία.
Για μένα, η πρώτη πρόταση αυτού του βασικού νόμου ήταν η πιο σημαντική από την αρχή,
ακόμη και κατά τη διάρκεια των σπουδών μου:
Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι απαραβίαστη και είναι καθήκον όλων των κρατικών αρχών να τη σέβονται και να την προστατεύουν.
Και αυτό είναι το βασικό θεμελιώδες δικαίωμα από το οποίο απορρέουν όλα τα άλλα θεμελιώδη και ανθρώπινα δικαιώματα,
ακολουθούμενο αμέσως από το δικαίωμα στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, το βασικό δικαίωμα στην ελευθερία.
Ναι, και η βασική ιδέα πίσω από όλα αυτά είναι: έχουμε ένα κράτος και ένα νομικό σύστημα - αλλά γιατί;
Το πρώτο σχέδιο του Βασικού Νόμου ανέφερε σαφώς ότι το κράτος υπάρχει για τον λαό και όχι ο λαός για χάρη του κράτους.
Με άλλα λόγια, γιατί χρειαζόμαστε ένα κράτος και ένα νομικό σύστημα;
Η ιδέα πίσω από αυτό είναι: Πρόκειται για το διαχωρισμό της ελευθερίας μου από την ελευθερία σου και
την υλοποίηση ορισμένων συμφερόντων για το καλό όλων.
Επομένως, το ζητούμενο είναι πάντα η εξεύρεση ισορροπίας και η συμφιλίωση των συμφερόντων.
Με άλλα λόγια, αυτό δίνει στο κράτος εξουσία - και όλοι έχουμε βιώσει την κατάχρηση αυτής της
εξουσίας σε μαζική κλίμακα τα τελευταία πέντε χρόνια.
Στο κράτος δίνεται εδώ μια εξουσία που στην πραγματικότητα πρέπει να περιοριστεί.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έχουμε το κράτος δικαίου, ο λόγος για τον οποίο έχουμε τη διάκριση των εξουσιών και ο λόγος
για τον οποίο έχουμε την αρχή της αναλογικότητας, σύμφωνα με την οποία κάθε παρέμβαση στα δικαιώματά μας που απαιτεί
κρατική αιτιολόγηση πρέπει να δικαιολογείται, να εξυπηρετεί νόμιμο σκοπό και να είναι κατάλληλη, αναγκαία και αναλογική.
Τίποτα από αυτά δεν εξετάστηκε ποτέ στο πλαίσιο των λεγόμενων μέτρων Corona - και αυτό με συγκλόνισε βαθιά.
Αυτή είναι η θεωρία, αλλά για μένα εξακολουθεί να ισχύει, πολύ περισσότερο επειδή δεν έχει τηρηθεί.
Και φυσικά αναρωτήθηκα: Τι συνέβη το 2020;
Πού ήταν η ελευθερία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια όταν -εν όψει μιας λεγόμενης πανδημίας που δεν είχε ποτέ αποδειχθεί
επιστημονικά- επιβλήθηκαν σχεδόν απίστευτα εκτεταμένοι περιορισμοί της ελευθερίας απλώς και μόνο
με την παραμέληση των συνταγματικών υποχρεώσεων;
Πού ήταν και πού είναι η ελευθερία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια όταν εμπειρογνώμονες και πολίτες που, ακολουθώντας το ήθος τους,
επισήμαναν την έλλειψη αποδείξεων για τα λεγόμενα μέτρα της Κορόνα, συκοφαντήθηκαν, λογοκρίθηκαν,
απολύθηκαν ή ακόμη και διώχθηκαν νομικά και τιμωρήθηκαν;
Πολλοί από αυτούς βρίσκονται σήμερα ανάμεσά μας. Πού ήταν η ελευθερία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια όταν
οι ειρηνικοί διαδηλωτές βρέθηκαν ξαφνικά εκτεθειμένοι σε σχεδόν απίστευτη αστυνομική βία;
Πού ήταν η ελευθερία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια όταν τα παιδιά, ιδίως τα παιδιά, έπρεπε να εκπαιδεύονται να υπακούουν
δημιουργώντας αισθήματα ενοχής και οι ηλικιωμένοι απομονώνονταν σκληρά και εξαναγκαζόταν να πεθαίνουν μόνοι τους;
Πού ήταν η ελευθερία, η σωματική ακεραιότητα και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όταν οι άνθρωποι έπρεπε να υποβληθούν σε ένα
γονιδιακό πείραμα στο όνομα μιας εντελώς λανθασμένης αλληλεγγύης και όταν το δάχτυλο έδειχνε σε όσους, δικαιολογημένα, αρνήθηκαν
αυτή τη γονιδιακή ένεση, όταν η "πανδημία των ανεμβολίαστων" έγινε ένα σύνθημα που δίχασε
οικογένειες, φιλίες, (ολόκληρη) την κοινωνία;
Αν και οι υπεύθυνοι γνώριζαν από την αρχή ότι αυτό ήταν ένα απόλυτο ψέμα!
Τα οφέλη της λεγόμενης πολιτικής περιορισμού δεν έχουν αποδειχθεί μέχρι σήμερα, ενώ η
ζημιά έχει φτάσει σε σχεδόν απίστευτη έκταση.
Το βλέπουμε εδώ, τις ζημιές στη ζωή, τη σωματική ακεραιότητα, την ψυχή και την οικονομική
ύπαρξη που προκαλούνται από εν πολλοίς άσκοπα μέτρα.
Γιατί συνέβησαν όλα αυτά; Ακολουθεί μια σύντομη προσπάθεια εξήγησης από την πλευρά μου και μόνο:
Βρισκόμαστε σε μια φάση γνωστικού πολέμου όχι μόνο από το 2020, αλλά σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό.
Έχουμε τυποποιημένα μέσα ενημέρωσης, δημιουργείται φόβος, δημιουργούνται συναισθήματα
φόβου, μαθαίνουμε τη γλώσσα της προπαγάνδας.
Ναι, ο αρνητής της Κορόνα, ο πολέμιος του μέτρου, ο θεωρητικός της συνωμοσίας...
Έχουμε υποθέσει ότι μονοπωλούμε την αλήθεια, μεταξύ άλλων μέσω της Πράξης Ψηφιακών Υπηρεσιών της ΕΕ, η οποία στην
πραγματικότητα επιτρέπει την αυθαίρετη λογοκρισία. Έχουμε τη δημιουργία νέων εχθρικών στερεοτύπων.
Εν τω μεταξύ, η Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε μια αντι-συνταγματική
υπηρεσία προστασίας - με την απονομιμοποίηση του κράτους να σχετίζεται με τη συνταγματική προστασία.
Με άλλα λόγια, έχουμε εδώ συνθήκες ιδανικές για προπαγάνδα, χειραγώγηση και πλύση εγκεφάλου.
Και ποιος είναι ο στόχος αυτής της προπαγάνδας; Μπορώ να το εξηγήσω μόνο έτσι:
Ο αρχικά ίσως υπεύθυνος πολίτης πρέπει να αναδιαμορφωθεί σε υποκείμενο.
Πρέπει να πειστούμε να γίνουμε υπάκουοι υπήκοοι και απλά να ακολουθήσουμε την αφήγηση
έκτακτης ανάγκης - για οποιονδήποτε λόγο.
Και αυτή η ιδεολογία δεν έχει πλέον καμία σχέση με τα θεμέλια ενός ελεύθερου και δημοκρατικού πολιτεύματος.
Έχουμε σαφώς αυταρχικές και ολοκληρωτικές τάσεις εδώ.
Και για μένα προκύπτει από αυτό: Ξέρω ότι κάθε νομικό σύστημα είναι τόσο καλό όσο το ήθος των ανθρώπων που το ζωντανεύουν.
Και το ήθος, το αρχικό ήθος πίσω από αυτόν τον βασικό νόμο ήταν η ανθρώπινη εικόνα του Χριστιανισμού, του
ανθρώπου που είναι ελεύθερος και προικισμένος με ανθρώπινη αξιοπρέπεια, που γεννιέται ελεύθερος.
Και η ανθρώπινη εικόνα του Διαφωτισμού, της εξόδου του ανθρώπου από την αυτοεπιβαλλόμενη ανωριμότητά του.
Ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας έχει πλέον απομακρυνθεί από αυτό ακριβώς.
Για μένα, αυτό είναι το πιο σημαντικό σημείο για το γιατί όλα καταρρέουν εδώ.
Και, φυσικά, όλα αυτά τροφοδοτούνται από οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ, ο ΠΟΥ, με τον οποίο ασχολούμαι εντατικά, και η
ΕΕ έχει επίσης απομακρυνθεί πολύ από τον αρχικό της στόχο.
Αλλά ένα πράγμα είναι σαφές για μένα: η ευκαιρία μας βρίσκεται σε αυτά τα πνευματικά θεμέλια, τα οποία
αποτέλεσαν επίσης τη βάση αυτού του Βασικού Νόμου.
Πρόκειται για την υπενθύμιση του εαυτού μας: Είμαστε ελεύθεροι!
Είμαστε προικισμένοι με αξιοπρέπεια! Είμαστε αυτοπροσδιοριζόμενοι! Έχει ήδη ειπωθεί σήμερα: Είμαστε οι κυρίαρχοι!
Γι' αυτό είναι σημαντικό για μένα -προέρχομαι από την εργασία για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ξέρω πόση υπομονή χρειαζόμαστε-
να παραμείνουμε σταθεροί, ειρηνικοί και υπομονετικοί.
Αξίζει να επιμείνουμε σε αυτές τις βασικές ιδέες.
Οι γενιές πριν από εμάς πέτυχαν αυτές τις ιδέες με ανείπωτες θυσίες.
Ας συνειδητοποιήσουμε για άλλη μια φορά τη δύναμη που κρύβεται πίσω από την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα!
Ας συνειδητοποιήσουμε και πάλι τη δική μας δύναμη, με μια υπεύθυνη έννοια!
Ας συνεχίσουμε να κάνουμε διάλογο με σεβασμό με τους συνανθρώπους μας!
Ας παραμείνουμε ανοιχτοί στα επιχειρήματά τους! Ας συνεχίσουμε να προσπαθούμε να ξεπερνάμε τα
ρήγματα εντός και εκτός του μεγάλου μας κινήματος!
Ας συνεχίσουμε να μεταφέρουμε τις ανησυχίες μας στους πολιτικούς, τα μέσα ενημέρωσης
και τη δικαιοσύνη, όσο άσκοπο κι αν φαίνεται!
Ας κρατήσουμε μαζί το όραμα ενός καλύτερου κόσμου, στον οποίο η ειρήνη, η ελευθερία και η ανθρώπινη
αξιοπρέπεια θα έχουν και πάλι τη θέση που τους αξίζει!