[D-ro pri juro Beate Sibylle Pfeil: Do, denove, mi estas Beate Pfeil, mi estas membro de MWGFD, mi estas kun Advokatoj por
Klarigo, mi estas en la konsila estraro de KRiStA, t.e. la Reto de Kritikaj Juĝistoj kaj Prokuroroj, kaj kun Libera
Advokatoj kaj, kompreneble, ankaŭ kun la Hipokrata Ĵuro, do ĉie.
Mi ĝojas, ke vi ĉiuj estas ĉi tie hodiaŭ, kaj mi ŝatus ripeti tion, kion Sonja tiel elokvente priskribis el medicina perspektivo
en ĉi tiu kunteksto, rememorigante vin pri la originala beleco – vi eble surpriziĝos aŭdi tion – de nia jura sistemo.
Kaj kiam mi komencis studi juron en 1987, mi neniam povus imagi, ke homoj manifestaciantaj en urboj kun
ĉi tiu konstitucio havus problemojn kun la polico.
Por mi, ekde la komenco, eĉ dum miaj studoj, la unua frazo en ĉi tiu Baza Leĝo estis la plej grava, nome:
Homa digno estas nevioligebla; respekti kaj protekti ĝin estas la devo de ĉiu ŝtata aŭtoritato.
Kaj tio estas la fundamenta rajto, el kiu devenas ĉiuj aliaj fundamentaj kaj homaj rajtoj, tuj sekvata de la rajto al
libera evoluo de la personeco, la fundamenta rajto al libereco.
Jes, kaj la baza ideo malantaŭ ĉio ĉi estas: ni havas ŝtaton kaj juran sistemon – sed kial?
La unua skizo de la Baza Leĝo klare deklaris, ke la ŝtato ekzistas por la popolo kaj ne la popolo por la ŝtato.
Tio estas, kial ni entute bezonas ŝtaton kaj juran sistemon, aŭ ĉu ni entute bezonas ilin?
La ideo malantaŭ tio estas distingi mian liberecon de via libereco kaj efektivigi certajn rimedojn por la bono de ĉiuj.
Do ĉiam temas pri trovi ekvilibran mezan vojon kaj harmoniigi interesojn.
Tio signifas, ke la ŝtato akiras potencon tiamaniere—kaj ni ĉiuj atestis la masivan
misuzon de tiu potenco dum la lastaj kvin jaroj.
Ĉi tie oni donas al la ŝtato povon, kiun fakte necesas limigi.
Tial ni havas la principon de la superregado de la juro, tial ni havas la apartigon de povoj, kaj tial ni havas la principon de
proporcieco, laŭ kiu ĉiu interveno en niajn rajtojn, kiu postulas pravigon de la ŝtato, devas esti pruvita,
servi legitiman celon, kaj esti taŭga, necesa kaj konvena.
Nenio el tio estis iam kontrolita kiel parto de tiuj tiel nomataj koronavirusaj rimedoj – kaj tio profunde ŝokis min.
Tio estas la teorio, sed ĝi tamen validas por mi, des pli ĉar oni ne observis ĝin.
Kaj kompreneble mi demandis min: Kio okazis tie ekde 2020?
Kie estis libereco kaj homa digno kiam – en la nomo de tiel nomata pandemio, kiu neniam estis science pruvita –
limigoj de libereco de preskaŭ neimagebla amplekso estis simple truditaj, ignorante konstituciajn devojn?
Kie estis kaj kie estas libereco kaj homa digno, kiam fakuloj kaj civitanoj, kiuj, sekvante sian etikon, atentigis pri la manko de
pruvoj por la tiel nomataj kontraŭkoronavirusaj rimedoj, estis kalumniitaj, cenzuritaj, eksigitaj aŭ eĉ procesitaj kaj punitaj?
Multaj el ili estas inter ni hodiaŭ. Kie estis libereco kaj homa digno, kiam pacaj manifestaciantoj subite
trovis sin eksponitaj al preskaŭ nekredebla polica perforto?
Kie estis libereco kaj homa digno, kiam precipe infanoj estis trejnitaj obei per tio, ke oni igis ilin senti sin kulpaj,
kaj maljunuloj estis kruele izolitaj kaj devigitaj morti sole?
Kie estis libereco, fizika integreco kaj homa digno kiam oni supozis, ke homoj devas sperti genetikan eksperimenton en la nomo
de tute misprezentita solidareco, kaj kiam tiuj, kiuj pro bona kialo rifuzis ĉi tiun genetikan injekton, estis montrataj
per fingro, kiam la "pandemio de la nevakciniĝintoj" fariĝis slogano, kiu dividis familiojn, amikecoj kaj la socio entute?
Kvankam la respondeculoj sciis ekde la komenco, ke tio estis flagranta mensogo!
La avantaĝoj de la tiel nomata politikon de enhavado ĝis nun ne estis pruvitaj, kaj la
damaĝo atingis preskaŭ neimageblan amplekson.
Ni ĉi tie vidas la damaĝon al vivo, korpopartoj, mensa sano kaj ekonomiaj vivtenoj kaŭzitan de plejparte senutilaj rimedoj.
Kial ĉio ĉi okazis? Jen mallonga provo de klarigo el mia vidpunkto:
Ni estas en fazo de kognitiva militado ekde antaŭ 2020, sed ĝi intensiĝis ekde tiam.
Ni havas normigitajn amaskomunikilojn, oni generas timon, oni generas sentojn de timo, ni lernas propagandan lingvon.
Jes, la koronavirus-neanto, la kontraŭulo de mezuroj, la konspir-teoriisto...
Ni havas supozeblajn monopolojn pri la vero, inkluzive per la Leĝo pri ciferecaj servoj de la Eŭropa Unio,
kiu fakte permesas arbitran cenzuron. Ni havas la kreadon de novaj malamikaj stereotipoj.
La Oficejo por la Protekto de la Konstitucio nun efektive transformiĝis en kontraŭkonstitucian protektan
agentejon – kun la delegitimigo de la ŝtato, kiu estas rilata al la protekto de la konstitucio.
Alivorte, ni havas ĉi tie kondiĉojn idealajn por propagando, manipulado kaj cerbolavado.
Kaj kio estas la reala celo de ĉi tiu propagando? Mi povas nur klarigi ĝin al mi mem tiel:
La civitano, kiu eble origine respondecis, estas re-kondiĉigota kiel subjekto.
Ni devas esti transformitaj en obeemajn subjektojn kaj simple sekvi la kriznarrativon – pro kia ajn kialo.
Kaj ĉi tiu ideologio jam ne havas ion ajn komunan kun la fundamentoj de libera kaj demokratia konstitucia ŝtato.
Ni klare havas ĉi tie aŭtoritarajn kaj totalismajn tendencojn.
Kaj por mi tio signifas, ke mi scias, ke iu ajn jura sistemo estas nur tiel bona, kiel la etoso de la homoj, kiuj ĝin vivigas.
Kaj la etoso, la originala etoso malantaŭ ĉi tiu Baza Leĝo, estis la kristana vidpunkto pri la homaro, pri homoj,
kiuj estas liberaj, dotitaj per homa digno, naskitaj liberaj.
Kaj la vidpunkto de la Iluminismo pri la homaro, pri la eliro de la homo el sia memimposita nematureco.
Granda parto de nia socio nun foriris de tio.
Por mi, tio estas la plej grava kialo, kial ĉio ĉi tie kolapsas.
Kaj, kompreneble, ĉion ĉi instigas organizoj, kiuj foriris de sia originala celo, kiel la UN kaj la WHO, kiujn mi intense laboras
por malkaŝi, kaj eĉ la EU multe foriris de siaj originalaj celoj.
Sed unu afero estas klara al mi: nia ŝanco kuŝas en ĉi tiuj intelektaj fundamentoj, kiuj
ankaŭ formis la bazon de ĉi tiu konstitucio.
Temas pri rememori: ni estas liberaj!
Ni estas dotitaj per digno! Ni estas memdeterminitaj! Kiel jam hodiaŭ estis dirite: ni estas la suverena potenco!
Tial, por mi – mi venas el fono de homaj rajtoj kaj mi scias, kiom da pacienco ni bezonas –
gravas, ke ni restu firmaj, pacemaj kaj paciencaj.
Indas insisti pri ĉi tiuj bazaj ideoj.
Generacioj antaŭ ni atingis ĉi tiujn ideojn je neskribebla kosto.
Ni denove konsciu pri la brilo, kiu kuŝas malantaŭ libereco kaj homaj rajtoj!
Ni ankaŭ denove konsciu pri nia propra potenco, en respondeca senco!
Ni daŭre respekteme interrilatu kun niaj kunhomoj!
Ni restu malfermitaj al iliaj argumentoj! Ni daŭre provu superi dividojn ene kaj ekster nia granda movado!
Ni daŭre portu niajn zorgojn al politikistoj, la amaskomunikiloj kaj la juĝistaro, eĉ se tio ŝajnas senutila!
Ni firme kune tenu la vizion de pli bona mondo, en kiu paco, libereco kaj homa digno denove okupas sian ĝustan lokon!