Значи, уште еднаш, јас сум Биате Фајл, членка сум на MWGFD, припаѓам на Адвокати за разјаснување, членка сум на советодавниот
одбор на KRiStA, односно Мрежата на критички судии и обвинители, и на Слободните адвокати и,
секако, и на Хипократовата заклетва, така што секаде.
Ми е драго што сите сте тука денес и сакам да го повторам она што Соња толку елоквентно го опиша од медицинска перспектива во овој
контекст, потсетувајќи ве на првобитната убавина – можеби ќе се изненадите – на првобитната убавина на нашиот правен систем.
И кога во 1987 година почнав да студирам право, никогаш не би можел да замислам дека луѓето кои демонстрираат
во градови со овој устав ќе имаат проблеми со полицијата.
За мене, уште од самиот почеток, дури и за време на моите студии, првата реченица во овој Основен закон беше најважна, имено:
Човечкото достоинство е неприкосновено; да се почитува и да се штити е должност на сите државни органи.
И тоа е основното право од кое произлегуваат сите други основни и човекови права, веднаш по правото на
слободен развој на личноста, основното право на слобода.
Да, и основната идеја зад сето ова е: имаме држава и правен систем – но зошто?
Првиот нацрт на Основниот закон јасно утврди дека државата постои за народот, а не народот за државата.
Тоа е да се каже, зошто воопшто ни се потребни држава и правен систем, или дали воопшто ни се потребни?
Идејата зад ова е да ја разликувам мојата слобода од твојата слобода и да спроведам одредени мерки за доброто на сите.
Значи, секогаш е прашање да се најде балансирана средина и да се усогласат интересите.
Ова значи дека државата на овој начин стекнува моќ — и сите сме сведоци на огромната
злоупотреба на оваа моќ во последните пет години.
Тука на државата ѝ се дава моќ која навистина треба да се ограничи.
Токму затоа го имаме принципот на владеење на правото, токму затоа ја имаме поделбата на власта и токму затоа го имаме
принципот на пропорционалност, според кој секое мешање во нашите права што бара оправдување од државата мора
да биде образложено, да служи на легитимна цел и да биде соодветно, неопходно и прикладно.
Ништо од ова никогаш не беше проверено како дел од овие таканаречени мерки за коронавирусот – и тоа длабоко ме шокираше.
Тоа е теорија, но сепак важи за мене, уште повеќе затоа што не е почитувана.
И секако се запрашав: Што се случи таму од 2020 година наваму?
Каде беа слободата и човечкото достоинство кога – во име на таканаречената пандемија која никогаш не била научно докажана
– ограничувањата на слободата од речиси незамисливи размери едноставно беа наметнати, игнорирајќи ги уставните обврски?
Каде беа и каде се слободата и човечкото достоинство кога експертите и граѓаните кои, следејќи ја својата етика, укажуваа
на недостатокот на докази за таканаречените мерки за коронавирус беа клеветени,
цензурирани, отпуштени или дури и гонети и казнети?
Многумина од нив се меѓу нас денес. Каде беа слободата и човечкото достоинство кога мирните демонстранти одеднаш се
најдоа изложени на речиси неверојатно полициско насилство?
Каде беа слободата и човечкото достоинство кога особено децата беа воспитувани да слушаат со тоа што им се
создаваше чувство на вина, а старите луѓе беа сурово изолирани и принудени да умрат сами?
Каде беа слободата, физичкиот интегритет и човечкото достоинство кога луѓето требаше да подлежат на генетски експеримент во име на
целосно погрешно претставена солидарност, и кога оние што со добра причина ја одбиваа оваа генетска инјекција беа посочувани,
кога "пандемијата на невакцинираните" стана слоган што ги делеше семејствата, пријателства и општеството во целина?
И покрај тоа што одговорните уште од самиот почеток знаеја дека ова е очигледна лага!
Придобивките од таканаречената политика на ограничување до денес не се докажани, а штетата достигна речиси незамисливи размери.
Тука гледаме штета на животот, екстремитетите, менталното здравје и економските извори на
егзистенција, предизвикана од во голема мера бесмислени мерки.
Зошто сето ова се случи? Еве еден краток обид за објаснување од моја гледна точка:
Се наоѓаме во фаза на когнитивна војна уште пред 2020 година, но таа се интензивираше оттогаш.
Имаме стандардизирани медиуми, се создава страв, се создаваат чувства на страв, учиме пропаганден јазик.
Да, негирачот на коронавирусот, противникот на мерките, теоретичарот на заговори...
Имаме претпоставни монополи на вистината, вклучително и преку Дигиталниот закон за услуги на ЕУ, кој
всушност овозможува произволна цензура. Имаме создавање на нови стереотипи за непријатели.
Канцеларијата за заштита на Уставот сега практично се претвори во агенција за антиуставна заштита – со делегитимизација
на државата, што е релевантно за заштитата на Уставот.
Со други зборови, овде имаме услови кои се идеални за пропаганда, манипулација и миење на мозокот.
И која е вистинската цел на оваа пропаганда? Јас можам да си го објаснам само на овој начин:
Граѓанинот, кој можеби првично бил одговорен, треба да биде повторно преобразуван во поданик.
Треба да бидеме претворени во послушни поданици и едноставно да го следиме наративот за
вонредна состојба – без разлика на причината.
И оваа идеологија веќе нема никаква врска со темелите на слободна и демократска уставна држава.
Очигледно имаме авторитарни и тоталитарни тенденции овде.
А за мене, ова значи дека знам дека секој правен систем е само толку добар колку што е етосот на луѓето што му даваат живот.
А етосот, првобитниот етос зад овој Основен закон, беше христијанскиот поглед на човештвото, на човечки суштества кои се
слободни и надарени со човечко достоинство, родени слободни.
И просветителскиот поглед на човештвото, на човекот што излегува од својата самонаметната незрелост.
Голем дел од нашето општество сега се оддалечи од ова.
За мене, тоа е најважната причина зошто сè се урива овде.
И, секако, сето ова е поттикнато од организации кои отстапиле од својата првобитна цел, како што се ОН и СЗО, кои
интензивно работам да ги разоткријам, а и ЕУ исто така многу се оддалечила од своите првобитни цели.
Но едно ми е јасно: нашата можност лежи во овие интелектуални темели, кои исто така ги поткрепија Основниот закон.
Станува збор за сеќавање: ние сме слободни!
Ние сме надарени со достоинство! Ние сме самоопределени! Како што веќе беше кажано денес: ние сме суверена власт!
Затоа, за мене – кој доаѓам од позадина во работата со човекови права и знам колку трпение ни е
потребно – важно е да останеме цврсти, мирни и трпеливи.
Вреди да се инсистира на овие основни идеи.
Поколенија пред нас ги постигнаа овие идеи по неискажлива цена.
Да се потсетиме уште еднаш на блескавоста што лежи зад слободата и човековите права!
Да станеме повторно свесни за нашата сопствена моќ, во одговорен смисол!
Да продолжиме да се однесуваме со почит кон нашите ближни!
Да останеме отворени за нивните аргументи! Да продолжиме да се обидуваме да ги надминеме
поделбите внатре и надвор од нашето големо движење!
Ајде да продолжиме да ги изнесуваме нашите загрижености пред политичарите, медиумите и судството, дури и ако изгледа бесцелно!
Да се држиме цврсто заедно до визијата за подобар свет, во кој мирот, слободата и човечкото
достоинство повторно ќе го заземат своето заслужено место!