Pra, edhe një herë, unë jam Beate Pfeil, jam anëtare e MWGFD, jam me Avokatët për Qartësim, jam në bordin këshillues të KRiStA,
d.m.th. Rrjeti i Gjyqtarëve dhe Prokurorëve Kritikë, dhe me Avokatët e Lirë dhe,
natyrisht, edhe me Betimin Hipokratik, pra kudo.
Jam i kënaqur që jeni të gjithë këtu sot dhe do të doja të theksoja përsëri atë që Sonja ka përshkruar kaq bukur nga një
perspektivë mjekësore në këtë kontekst, duke ju kujtuar bukurinë origjinale – mund të
habiteni ta dëgjoni këtë – të sistemit tonë ligjor.
Dhe kur fillova të studioja drejtësinë në vitin 1987, kurrë nuk do të kisha mundur të imagjinoja që njerëzit
që po demonstronin në qytete me këtë kushtetutë do të përfshiheshin në probleme me policinë.
Për mua, që nga fillimi, madje edhe gjatë studimeve të mia, fjalia e parë në këtë Ligj
Themelor ishte më e rëndësishmja, domethënë:
Dinjiteti njerëzor është i paprekshëm; ta respektojmë dhe ta mbrojmë është detyrë e çdo autoriteti shtetëror.
Dhe ky është e drejta themelore nga e cila rrjedhin të gjitha të drejtat e tjera themelore dhe të drejtat e njeriut,
e ndjekur menjëherë nga e drejta për zhvillimin e lirë të personalitetit, e drejta themelore për liri.
Po, dhe ideja themelore pas gjithë kësaj është: kemi një shtet dhe një sistem ligjor – por pse?
Projektligji i parë i Ligjit Themelor deklaronte qartë se shteti ekziston për popullin dhe jo populli për shtetin.
Kjo do të thotë, pse na duhet fare një shtet dhe një sistem ligjor, apo a na duhen fare?
Ideja pas kësaj është të dalloj lirinë time nga liria jote dhe të zbatohen masa të caktuara për të mirën e të gjithëve.
Prandaj gjithmonë bëhet fjalë për gjetjen e një mesatareje të balancuar dhe pajtimin e interesave.
Kjo do të thotë që shteti fiton pushtet në këtë mënyrë—dhe të gjithë kemi qenë dëshmitarë të abuzimit
masiv të këtij pushteti gjatë pesë viteve të fundit.
Këtu, shtetit i jepet një pushtet që në të vërtetë duhet të kufizohet.
Prandaj kemi parimin e sundimit të ligjit, prandaj kemi ndarjen e pushteteve, dhe prandaj kemi parimin e proporcionalitetit, sipas
të cilit çdo ndërhyrje në të drejtat tona që kërkon justifikim nga shteti duhet të provohet, të shërbejë një qëllim
legjitim dhe të jetë e përshtatshme, e nevojshme dhe e duhur.
Asgjë nga kjo nuk u kontrollua kurrë si pjesë e këtyre të ashtuquajturave masa kundër
koronavirusit – dhe kjo më tronditi thellë.
Kjo është teoria, por për mua mbetet e vërtetë, madje edhe më shumë sepse nuk është zbatuar.
Dhe natyrisht që e pyeta veten: Çfarë ndodhi atje nga viti 2020 e tutje?
Ku ishin liria dhe dinjiteti njerëzor kur – në emër të një pandemie të ashtuquajtur që kurrë nuk është provuar shkencërisht
– kufizime të lirisë me një shkallë pothuajse të pakuptueshme u imponuan thjesht, duke injoruar detyrimet kushtetuese?
Ku ishin dhe ku janë liria dhe dinjiteti njerëzor kur ekspertët dhe qytetarët që, duke ndjekur etikën e tyre, vunë në dukje
mungesën e provave për të ashtuquajturat masa kundër koronavirusit u shpifën, u censuruan, u
shkarkuan ose madje u ndoqën penalisht dhe u dënuan?
Shumë prej tyre janë mes nesh sot. Ku ishin liria dhe dinjiteti njerëzor kur demonstruesit paqësorë papritmas u gjetën të
ekspozuar ndaj një dhune policore pothuajse të pabesueshme?
Ku ishin liria dhe dinjiteti njerëzor kur fëmijët, veçanërisht, trajnoheshin të bindeshin duke i bërë të
ndiheshin fajtorë, dhe të moshuarit izoloheshin mizorisht dhe detyroheshin të vdisnin vetëm?
Ku ishin liria, integriteti fizik dhe dinjiteti njerëzor kur njerëzit duhej të nënshtriheshin një eksperimenti gjenetik në
emër të një solidariteti krejtësisht të keqkuptuar, dhe kur ata që refuzuan këtë injeksion gjenetik me të drejtë u
shënjestruan, kur "pandemia e të pavaksinuarve" u bë një slogan që ndau familjet, miqësitë dhe shoqëria në tërësi?
Edhe pse përgjegjësit e dinin që nga fillimi se kjo ishte një gënjeshtër e hapur!
Përfitimet e ashtuquajturës politikë të përmbajtjes nuk janë vërtetuar deri më sot, dhe dëmi ka
arritur një shkallë pothuajse të pakuptueshme.
Këtu shohim dëmet në jetë, në trup, në shëndetin mendor dhe në mjetet e jetesës
ekonomike, të shkaktuara nga masa kryesisht të kota.
Pse ndodhi e gjithë kjo? Ja një përpjekje e shkurtër shpjegimi nga ana ime:
Ne kemi qenë në një fazë lufte kognitive që para vitit 2020, por ajo është intensifikuar që atëherë.
Ne kemi media të standardizuara, po krijohet frikë, po krijohen ndjenja frike, po mësojmë gjuhën e propagandës.
Po, mohuesi i koronavirusit, kundërshtari i masave, teoricisti i konspiracionit...
Ne kemi monopole të supozuara mbi të vërtetën, përfshirë përmes Ligjit për Shërbimet Dixhitale të BE-së, i
cili në të vërtetë lejon censurë arbitrare. Ne kemi krijimin e stereotipeve të reja armiqësore.
Zyra për Mbrojtjen e Kushtetutës tani në mënyrë efektive është transformuar në një agjenci mbrojtëse
antikushtetuese – me delegjitimimin e shtetit, që është i rëndësishëm për mbrojtjen e kushtetutës.
Me fjalë të tjera, këtu kemi kushte ideale për propagandë, manipulim dhe larje truri.
Dhe cili është qëllimi i vërtetë i kësaj propagande? Unë mund ta shpjegoj vetëm kështu për veten time:
Qytetari, i cili mund të ketë qenë fillimisht përgjegjës, do të rikondi­sohet si subjekt.
Ne duhet të bëhemi subjekte të bindshme dhe thjesht të ndjekim narrativën e emergjencës – për cilëndo arsye.
Dhe kjo ideologji nuk ka më asgjë të përbashkët me themelet e një shteti kushtetues të lirë dhe demokratik.
Ne qartë kemi tendenca autoritare dhe totalitare këtu.
Dhe për mua, kjo do të thotë që çdo sistem ligjor është po aq i mirë sa etosia e njerëzve që ia japin jetë.
Dhe etosi, etosi origjinal pas kësaj Ligji Themelor, ishte vështrimi kristian i njerëzimit, i qenieve njerëzore që janë të
lira dhe të pajisura me dinjitet njerëzor, të lindura të lira.
Dhe pikëpamja e Iluminizmit mbi njerëzimin, mbi daljen e njeriut nga moshimmaturia e vetë-imponuar.
Një pjesë e madhe e shoqërisë sonë tani është larguar nga kjo.
Për mua, kjo është arsyeja më e rëndësishme pse gjithçka po shembet këtu.
Dhe, natyrisht, e gjithë kjo ushqehet nga organizata që kanë devijuar nga qëllimi i tyre origjinal, si OKB-ja dhe OBSH-ja,
të cilat po punoj intensivisht për t'i ekspozuar, dhe BE-ja gjithashtu është larguar shumë nga objektivat e saj fillestare.
Por një gjë më është e qartë: mundësia jonë qëndron në këto themele intelektuale, të cilat
gjithashtu formuan bazën e kësaj kushtetute.
Bëhet fjalë për të kujtuar: ne jemi të lirë!
Ne jemi të pajisur me dinjitet! Ne jemi të vetëvendosur! Siç është thënë tashmë sot: ne jemi fuqia sovrane!
Prandaj, për mua – unë vij nga një sfond i të drejtave të njeriut dhe e di sa durim na duhet – është e rëndësishme
që të qëndrojmë të palëkundur, paqësorë dhe të durueshëm.
Vlen të insistohet në këto ide themelore.
Breza para nesh arritën këto ide me një kosto të pashpjegueshme.
Le të bëhemi edhe njëherë të vetëdijshëm për shkëlqimin që qëndron pas lirisë dhe të drejtave të njeriut!
Le të bëhemi përsëri të vetëdijshëm për fuqinë tonë, në një kuptim të përgjegjshëm!
Le të vazhdojmë të angazhohemi me respekt me bashkëqeniet tona njerëzore!
Le të mbetemi të hapur ndaj argumenteve të tyre! Le të vazhdojmë të përpiqemi të kapërcejmë
ndarjet brenda dhe jashtë lëvizjes sonë të madhe!
Le të vazhdojmë t'i çojmë shqetësimet tona tek politikanët, mediat dhe gjyqësia, edhe nëse duket e kotë!
Të qëndrojmë të bashkuar fort pas vizionit të një bote më të mirë, në të cilën paqja, liria dhe
dinjiteti njerëzor sërish zënë vendin e tyre të drejtë!