Kwa hivyo, tena, mimi ni Beate Pfeil, mimi ni mwanachama wa MWGFD, niko na Wanasheria kwa Ufafanuzi, niko kwenye bodi ya
ushauri ya KRiStA, yaani Mtandao wa Majaji na Waendesha Mashtaka Wakosoaji, na pia na Wanasheria Huru na, bila
shaka, pia na Kiapo cha Hippocrates, hivyo kila mahali.
Ninafurahi kwamba nyote mko hapa leo na ningependa kurudia kile Sonja ameelezea kwa ufasaha mkubwa kutoka kwa mtazamo wa
matibabu katika muktadha huu, akiwakumbusha uzuri wa awali – mnaweza kushangaa kusikia hili – wa mfumo wetu wa kisheria.
Na nilipoanza kusoma sheria mwaka 1987, sikuweza kamwe kufikiria kwamba watu wanaoandamana katika
miji chini ya katiba hii wangepata matatizo na polisi.
Kwangu mimi, tangu mwanzo kabisa, hata wakati wa masomo yangu, sentensi ya kwanza katika
Sheria hii ya Msingi ilikuwa muhimu zaidi, yaani:
Heshima ya binadamu haiwezi kuvunjwa; kuiheshimu na kuitetea ni wajibu wa mamlaka yote ya serikali.
Na hilo ndilo haki ya msingi ambayo haki nyingine zote za msingi na za binadamu hutokana nayo, ikifuatiwa mara moja
na haki ya maendeleo huru ya utu, haki ya msingi ya uhuru.
Ndiyo, na wazo la msingi nyuma ya haya yote ni: tuna serikali na mfumo wa kisheria – lakini kwa nini?
Rasimu ya kwanza ya Sheria Msingi ilieleza wazi kwamba serikali ipo kwa ajili ya watu na si watu kwa ajili ya serikali.
Yaani, kwa nini tunahitaji kabisa serikali na mfumo wa kisheria, au je, tunazihitaji kabisa?
Wazo lililopo nyuma ya hili ni kutofautisha uhuru wangu na uhuru wako na kutekeleza hatua fulani kwa manufaa ya wote.
Kwa hivyo, daima ni suala la kupata suluhu ya wastani yenye usawa na kusawazisha maslahi.
Hii ina maana kwamba serikali inapata nguvu kwa njia hii—na sote tumeshuhudia matumizi mabaya
makubwa ya nguvu hii katika miaka mitano iliyopita.
Hapa, serikali imepewa mamlaka ambayo kwa kweli inahitaji kupunguzwa.
Ndiyo maana tuna kanuni ya utawala wa sheria, ndiyo maana tuna mgawanyo wa mamlaka, na ndiyo maana tuna kanuni ya uwiano, ambayo
kwa mujibu wake uingiliaji wowote wa haki zetu unaohitaji kuelezewa na serikali lazima uthibitishwe, utumike
kwa lengo halali, na uwe unaofaa, muhimu na unaokubalika.
Hakuna chochote kati ya haya kilichowahi kukaguliwa kama sehemu ya hatua hizi zinazoitwa za korona – na hilo lilinishtua sana.
Hiyo ni nadharia, lakini bado ni kweli kwangu, hasa kwa sababu haijafuatwa.
Na bila shaka nilijiuliza: Nini kilitokea huko kuanzia mwaka 2020 na kuendelea?
Uhuru na heshima ya binadamu vilikuwa wapi wakati – kwa jina la janga linalodaiwa ambalo halijawahi kuthibitishwa
kisayansi – vizuizi vya uhuru vya ukubwa karibu usioweza kufikirika vilipowekwa tu, bila kuzingatia majukumu ya kikatiba?
Uhuru na hadhi ya binadamu vilikuwa wapi na viko wapi wakati wataalamu na raia, wakiifuata maadili yao, walipokuwa
wakishutumiwa, wakidhibitiwa, wakifukuzwa kazi au hata kushtakiwa na kuadhibiwa kwa kuibua ukosefu wa
ushahidi kuhusu hatua zinazoitwa za virusi vya korona?
Wengi wao wako miongoni mwetu leo. Uhuru na heshima ya binadamu vilikuwa wapi wakati waandamanaji wa amani ghafla walipogundua
wakiwa wameathiriwa na ukatili wa polisi usioaminiwa?
Uhuru na heshima ya binadamu vilikuwa wapi wakati hasa watoto walipofunzwa kutii kwa kuwafanya wajisikie hatia, na
wazee walipojitengwa kwa ukatili na kulazimishwa kufa peke yao?
Uhuru, uadilifu wa kimwili na hadhi ya binadamu vilikuwa wapi wakati watu walipaswa kupitia jaribio la kijenetiki kwa jina la
mshikamano uliofafanuliwa vibaya kabisa, na wakati wale waliokataa sindano hii ya kijenetiki kwa sababu nzuri walielekezwa
vidole, wakati "janga la wasiopata chanjo" lilipokuwa kauli mbiu iliyogawanya familia, urafiki na jamii kwa ujumla?
Ingawa wale waliohusika walijua tangu mwanzo kwamba hii ilikuwa uongo wazi!
Faida za sera inayoitwa ya udhibiti hazijathibitishwa hadi sasa, na uharibifu umefikia kiwango karibu kisichoweza kufikirika.
Hapa tunaona madhara kwa maisha, viungo, afya ya akili na maisha ya kiuchumi yaliyosababishwa na hatua nyingi zisizo na maana.
Kwa nini haya yote yalitokea? Hapa kuna jaribio fupi la maelezo kutoka kwa mtazamo wangu:
Tumekuwa katika awamu ya vita vya kiakili tangu kabla ya mwaka 2020, lakini imekuwa kali zaidi tangu wakati huo.
Tuna vyombo vya habari vilivyosanifiwa, hofu inazalishwa, hisia za hofu zinazalishwa, tunajifunza lugha ya propaganda.
Ndio, mpinga virusi vya korona, mpinzani wa hatua, mtaalamu wa nadharia za njama...
Tuna dhana ya umiliki wa pekee wa ukweli, ikiwa ni pamoja na kupitia Sheria ya Huduma za Kidijitali ya Umoja wa
Ulaya, ambayo kwa kweli inaruhusu udhibiti wa maudhui bila msingi. Tuna uundaji wa taswira mpya za adui.
Ofisi ya Ulinzi wa Katiba sasa kwa ufanisi imejigeuza kuwa taasisi inayopinga ulinzi wa katiba – kupitia kutengua uhalali
wa serikali, jambo ambalo ni muhimu kwa ulinzi wa katiba.
Kwa maneno mengine, tuna hapa hali zinazofaa kabisa kwa propaganda, udanganyifu na kuoshwa ubongo.
Na lengo halisi la propaganda hii ni nini? Ninaweza tu kuielezea kwangu mwenyewe kwa njia hii:
Raia, ambaye huenda awali alikuwa na jukumu, atarejeshwa tena kuwa mtumwa.
Tunapaswa kufanywa kuwa raia watiifu na kufuata tu simulizi ya dharura – kwa sababu yoyote ile.
Na itikadi hii haihusiani tena na misingi ya dola huru na ya kidemokrasia yenye katiba.
Ni wazi kabisa kwamba tuna mwelekeo wa kiimla na wa kidikteta hapa.
Na kwangu mimi, hii inamaanisha kwamba ninajua kuwa mfumo wowote wa kisheria ni mzuri kadri ya maadili ya watu wanaoupa uhai.
Na maadili, maadili ya awali yaliyomo nyuma ya Sheria hii ya Msingi, yalikuwa mtazamo wa Kikristo kuhusu
ubinadamu, kuhusu wanadamu walio huru na waliobarikiwa na heshima ya kibinadamu, ambao huzaliwa huru.
Na mtazamo wa Enlightenment kuhusu ubinadamu, wa mwanadamu kujitoka katika utotoni alioujiwekea mwenyewe.
Sehemu kubwa ya jamii yetu sasa imeondoka mbali na hili.
Kwangu mimi, hiyo ndiyo sababu muhimu zaidi kwanini kila kitu kinaporomoka hapa.
Na, bila shaka, yote haya yanachochewa na mashirika yaliyopotea kutoka kwa madhumuni yao ya awali, kama vile Umoja wa Mataifa
(UN) na Shirika la Afya Duniani (WHO), ambayo ninajitahidi kwa bidii kuyafichua, na Umoja wa Ulaya (EU)
pia umeondoka mbali sana na malengo yake ya awali.
Lakini jambo moja ni wazi kwangu: fursa yetu iko katika misingi hii ya kiakili, ambayo pia iliimarisha Sheria Msingi.
Ni kuhusu kukumbuka: sisi ni huru!
Tumepewa heshima! Tuna kujitegemea! Kama ilivyosemwa tayari leo: sisi ndio mamlaka huru!
Ndiyo maana, kwangu mimi – nikitoka katika nyanja ya haki za binadamu na nikijua jinsi tunavyohitaji uvumilivu – ni
muhimu tuendelee kuwa thabiti, wenye amani na wenye uvumilivu.
Inafaa kusisitiza juu ya mawazo haya ya msingi.
Vizazi vilivyotangulia vilifikia mawazo haya kwa gharama isiyoweza kuelezwa.
Tujitambue tena kuhusu mwangaza ulio nyuma ya uhuru na haki za binadamu!
Tujitambue tena kuhusu nguvu zetu wenyewe, kwa njia ya uwajibikaji!
Tuendelee kushirikiana kwa heshima na wenzetu!
Tuwe wazi kwa hoja zao! Tuzidi kujaribu kushinda migawanyiko ndani na nje ya harakati yetu kuu!
Tuweendelee kupeleka wasiwasi wetu kwa wanasiasa, vyombo vya habari na mahakama, hata kama inaonekana haina maana!
Tushikamane kwa dhati katika maono ya dunia bora, ambapo amani, uhuru na hadhi ya binadamu tena vinapata nafasi yao stahiki!