சரி, மீண்டும் ஒருமுறை, நான் பேட் பஃபீல், நான் MWGFD-யின் உறுப்பினர், நான் 'லாயர்ஸ் ஃபார் கிளரிஃபிகேஷன்' அமைப்பில் உள்ளேன்,
நான் KRiStA-வின், அதாவது 'நெட்வொர்க் ஆஃப் கிரிட்டிகல் ஜட்ஜஸ் அண்ட் ப்ராசிக்யூட்டர்ஸ்' அமைப்பின் ஆலோசனைக் குழுவில் உள்ளேன்,
மேலும் 'ஃப்ரீ லாயர்ஸ்' அமைப்பிலும், நிச்சயமாக, 'ஹிப்போகிராட்டிக் ஓத்' அமைப்பிலும், அதாவது எல்லா இடங்களிலும் உள்ளேன்.
இன்று நீங்கள் அனைவரும் இங்கு கூடியிருப்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். மேலும், இந்தச் சூழலில் சோன்ஜா மருத்துவக்
கண்ணோட்டத்தில் மிக அழகாக விவரித்ததை மீண்டும் வலியுறுத்த விரும்புகிறேன், அது நமது சட்ட அமைப்பின் அசல் அழகை உங்களுக்கு
நினைவூட்டுகிறது – இதைக் கேட்டு நீங்கள் ஆச்சரியப்படலாம்.
மேலும், நான் 1987-ல் சட்டப் படிப்பைத் தொடங்கியபோது, இந்த அரசியலமைப்பு உள்ள நகரங்களில் மக்கள் போராட்டம் நடத்துவார்கள்
என்றால், அவர்கள் காவல்துறையிடம் சிக்கிக்கொள்வார்கள் என்று என்னால் ஒருபோதும் கற்பனை செய்திருக்க முடியாது.
எனக்கு, ஆரம்பத்திலிருந்தே, எனது படிப்பின் போதும் கூட, இந்த அடிப்படைச் சட்டத்தில் உள்ள
முதல் வாக்கியமே மிக முக்கியமானதாக இருந்தது, அது:
மனித மாண்பு மீறப்பட முடியாதது; அதை மதிப்பதும் பாதுகாப்பதும் அனைத்து அரசு அதிகாரிகளின் கடமையாகும்.
மேலும் அதுவே, மற்ற அனைத்து அடிப்படை மற்றும் மனித உரிமைகளும் பெறப்படும் அடிப்படை உரிமையாகும், அதைத்
தொடர்ந்து உடனடியாக ஆளுமையின் சுதந்திரமான வளர்ச்சிக்கும், சுதந்திரத்திற்கும் ஆன அடிப்படை உரிமை வருகிறது.
ஆம், இதற்கெல்லாம் பின்னால் உள்ள அடிப்படைக் கருத்து என்னவென்றால்: நமக்கு ஒரு அரசும் சட்ட அமைப்பும் உள்ளன – ஆனால் ஏன்?
அடிப்படைச் சட்டத்தின் முதல் வரைவு, அரசு மக்களுக்காகவே உள்ளது, மக்களுக்காக அரசல்ல என்பதைத் தெளிவாகக் கூறியது.
அதாவது, நமக்கு ஏன் ஒரு அரசு மற்றும் ஒரு சட்ட அமைப்பு தேவைப்படுகிறது, அல்லது அவை நமக்குத் தேவையா?
இதன் பின்னணியில் உள்ள எண்ணம், எனது சுதந்திரத்தை உங்கள் சுதந்திரத்திலிருந்து வேறுபடுத்துவதும், அனைவரின்
நலனுக்காக சில நடவடிக்கைகளைச் செயல்படுத்துவதும் ஆகும்.
எனவே, எப்போதும் ஒரு சமநிலையான நடுநிலையைக் கண்டறிந்து, நலன்களைச் சமரசம் செய்வதே முக்கிய விஷயமாகும்.
இதன் பொருள், மாநிலம் இந்த வழியில் அதிகாரத்தைப் பெறுகிறது—கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் இந்த அதிகாரத்தின்
மிகப்பெரிய துஷ்பிரயோகத்தை நாம் அனைவரும் கண்டிருக்கிறோம்.
இங்கு, மாநிலத்திற்கு உண்மையில் கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒரு அதிகாரம் வழங்கப்பட்டுள்ளது.
அதனால்தான் சட்டத்தின் ஆட்சி என்ற கொள்கையும், அதிகாரப் பிரிவினை என்ற கொள்கையும், விகிதாச்சாரக் கொள்கையும் நம்மிடம் உள்ளன. இந்தக்
கொள்கையின்படி, அரசால் நியாயப்படுத்தப்பட வேண்டிய நமது உரிமைகளில் செய்யப்படும் எந்தவொரு தலையீடும் ஆதாரப்படுத்தப்பட வேண்டும், ஒரு
சட்டபூர்வ நோக்கத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும், மேலும் அது பொருத்தமானதாகவும்,
அவசியமானதாகவும், சரியானதாகவும் இருக்க வேண்டும்.
கொரோனா வைரஸ் நடவடிக்கைகள் என்று சொல்லப்பட்ட இவற்றின் ஒரு பகுதியாக இவற்றில் எதுவும் ஒருபோதும்
சரிபார்க்கப்படவில்லை – அது என்னை ஆழமாக அதிர்ச்சியடையச் செய்தது.
அது ஒரு கோட்பாடுதான், ஆனால் அது கடைப்பிடிக்கப்படாததால்தான், அது எனக்கு இன்னும் பொருந்தும்.
நிச்சயமாக நான் என்னையே கேட்டுக்கொண்டேன்: 2020-க்குப் பிறகு அங்கே என்ன நடந்தது?
அறிவியல் ரீதியாக நிரூபிக்கப்படாத, பெயரளவு பெருந்தொற்று என்று கூறப்படும் ஒன்றின் பெயரில், அரசியலமைப்பு கடமைகளைப் புறக்கணித்து,
கற்பனைக்கும் அப்பாற்பட்ட அளவிலான சுதந்திரக் கட்டுப்பாடுகள் திணிக்கப்பட்டபோது, சுதந்திரமும் மனித மாண்பும் எங்கே இருந்தன?
தங்களின் நெறிமுறைகளைப் பின்பற்றி, கொரோனா வைரஸ் நடவடிக்கைகள் எனப்படும் நடவடிக்கைகளுக்குச் சான்றுகள் இல்லை என்று
சுட்டிக்காட்டிய நிபுணர்களும் குடிமக்களும் அவதூறாக்கப்பட்டபோதும், தணிக்கை செய்யப்பட்டபோதும், பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டபோதும்,
அல்லது வழக்குத் தொடரப்பட்டுத் தண்டிக்கப்பட்டபோதும், சுதந்திரமும் மனித மாண்பும் எங்கே இருந்தன, எங்கே இருக்கின்றன?
அவர்களில் பலர் இன்று நம்மிடையே உள்ளனர். அமைதியான போராட்டக்காரர்கள் திடீரென நம்பமுடியாத காவல்துறை
வன்முறைக்கு ஆளானபோது சுதந்திரமும் மனித மாண்பும் எங்கே இருந்தன?
குறிப்பாகக் குழந்தைகள் குற்ற உணர்ச்சிக்கு ஆளாக்கப்பட்டுக் கீழ்ப்படிவதற்குப் பழக்கப்படுத்தப்பட்டபோதும், முதியவர்கள்
கொடூரமாகத் தனிமைப்படுத்தப்பட்டுத் தனியாகச் சாகக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டபோதும்
சுதந்திரமும் மனித மாண்பும் எங்கே இருந்தன?
முற்றிலும் தவறாக சித்தரிக்கப்பட்ட ஒற்றுமையின் பெயரால் மக்கள் மரபணு சோதனைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டியிருந்தபோது, நல்ல
காரணங்களுக்காக இந்த மரபணு ஊசியை மறுத்தவர்கள் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபோது, "தடுப்பூசி போடாதவர்களின் பெருந்தொற்று"
என்ற முழக்கம் குடும்பங்களைப் பிரித்தபோது, சுதந்திரமும், உடல் நேர்மையும், மனித மாண்பும் எங்கே இருந்தன? நட்புகள் மற்றும்
ஒட்டுமொத்த சமூகத்தையும் பிரித்த ஒரு முழக்கமாக "தடுப்பூசி போடாதவர்களின் பெருந்தொற்று" ஆனபோது, நல்ல காரணங்களுக்காக
இந்த மரபணு ஊசியை மறுத்தவர்கள் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபோது, சுதந்திரம், உடல் ஒருமைப்பாடு மற்றும் மனித
இதற்குப் பொறுப்பானவர்களுக்கு ஆரம்பத்திலிருந்தே இது ஒரு அப்பட்டமான பொய் என்று தெரிந்திருந்தும்!
கட்டுப்பாட்டுக் கொள்கை என்று கூறப்படுபதன் நன்மைகள் இன்றுவரை நிரூபிக்கப்படவில்லை, மேலும் அதன்
சேதம் கற்பனைக்கும் எட்டாத அளவிற்கு சென்றுவிட்டது.
பெரும்பாலும் பயனற்ற நடவடிக்கைகளால் உயிர், உடல், மனநலம் மற்றும் பொருளாதார
வாழ்வாதாரங்களுக்கு ஏற்பட்ட சேதத்தை நாம் இங்கே காண்கிறோம்.
இது ஏன் நடந்தது? எனது கண்ணோட்டத்தில் ஒரு விளக்கத்திற்கான சுருக்கமான முயற்சி இதோ:
நாம் 2020-க்கு முன்பிருந்தே ஒரு அறிவாற்றல் போர் நிலையில் இருந்து வருகிறோம், ஆனால் அது அதன்பிறகு தீவிரமடைந்துள்ளது.
நாம் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட ஊடகங்களைக் கொண்டுள்ளோம், பயம் உருவாக்கப்படுகிறது, பய உணர்வுகள்
உருவாக்கப்படுகின்றன, நாம் பிரச்சார மொழியைக் கற்றுக்கொள்கிறோம்.
ஆம், கொரோனா வைரஸ் மறுப்பாளர், நடவடிக்கைகளுக்கு எதிரானவர், சதி கோட்பாட்டாளர்...
ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் டிஜிட்டல் சேவைகள் சட்டத்தின் மூலமாகவும், உண்மை மீது நாங்கள் மறைமுகமான ஏகபோகங்களைக்
கொண்டுள்ளோம், இது உண்மையில் தன்னிச்சையான தணிக்கையை அனுமதிக்கிறது. புதிய எதிரிப் பிம்பங்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன.
அரசியலமைப்பைப் பாதுகாப்பதற்கான அலுவலகம், அரசியலமைப்பின் பாதுகாப்பிற்குத் தொடர்புடைய அரசின் சட்டபூர்வத்தன்மையை
நீக்குவதன் மூலம், இப்போது தன்னை ஒரு அரசியலமைப்பு-எதிர்ப்புப் பாதுகாப்பு நிறுவனமாக திறம்பட மாற்றிக்கொண்டுள்ளது.
வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பிரச்சாரம், கையாள்தல் மற்றும் மூளைச்சலவைக்கு ஏற்ற சூழ்நிலைகள் இங்கு உள்ளன.
மேலும் இந்தப் பிரச்சாரத்தின் உண்மையான நோக்கம் என்ன? என்னால் இதை எனக்கே இப்படித்தான் விளக்கிக்கொள்ள முடிகிறது:
ஆரம்பத்தில் பொறுப்பாக இருந்திருக்கக்கூடிய குடிமகன், மீண்டும் ஒரு குடிமகனாகப் பழக்கப்படுத்தப்படவிருக்கிறான்.
நாம் கீழ்ப்படிதலுக்குரிய குடிமக்களாக மாற்றப்பட்டு, எந்தக் காரணத்திற்காகவும் அவசரகாலக் கதையை அப்படியே பின்பற்ற வேண்டும்.
மேலும் இந்தக் கருத்தியலுக்கு, ஒரு சுதந்திரமான மற்றும் ஜனநாயக அரசியலமைப்பு அரசின் அடித்தளங்களுடன் இனி எந்தத் தொடர்பும் இல்லை.
இங்கு நமக்கு சர்வாதிகார மற்றும் முழுமையான ஆட்சியதிகார போக்குகள் தெளிவாக உள்ளன.
என்னைப் பொறுத்தவரை, எந்தவொரு சட்ட அமைப்பும் அதை உயிர்ப்பிக்கும் மக்களின் நெறிமுறைகளைப்
பொறுத்து மட்டுமே சிறந்தது என்பதை நான் அறிவேன்.
மேலும், இந்த அடிப்படைச் சட்டத்தின் பின்னணியில் இருந்த தத்துவம், மனிதநேயத்தைப் பற்றிய கிறிஸ்தவப் பார்வையாகும்;
அதாவது, பிறப்பால் சுதந்திரமான, மனித மாண்புடன் படைக்கப்பட்ட, மற்றும் சுதந்திரம் பெற்ற மனிதர்கள்.
மேலும், மனிதநேயம் குறித்த அறிவொளிக் காலத்தின் கண்ணோட்டம், மனிதன் தன்മേல் தானே விதித்துக் கொண்ட பக்குவமின்மையிலிருந்து வெளிவருதல்.
நமது சமூகத்தின் பெரும்பகுதி இப்போது இதற்கு விலகிவிட்டது.
என்னைப் பொறுத்தவரை, இங்கு எல்லாம் சரிந்து கொண்டிருப்பதற்கு அதுவே மிக முக்கியமான காரணம்.
மேலும், ஐ.நா மற்றும் உலக சுகாதார அமைப்பு போன்ற, தங்கள் அசல் நோக்கத்திலிருந்து விலகிச் சென்றுள்ள அமைப்புகளால் இவை அனைத்தும்
தூண்டப்படுகின்றன, அவற்றை அம்பலப்படுத்த நான் தீவிரமாகப் பணியாற்றி வருகிறேன், மேலும் ஐரோப்பிய ஒன்றியமும் அதன்
அசல் நோக்கங்களிலிருந்து வெகு தொலைவில் சென்றுவிட்டது.
ஆனால் ஒரு விஷயம் எனக்குத் தெளிவாகத் தெரிகிறது: நமது வாய்ப்பு இந்த அறிவுசார்ந்த அடித்தளங்களில்தான்
உள்ளது, இவை இந்த அரசியலமைப்பின் அடிப்படையாகவும் அமைந்தன.
இது நினைவுகூர்வதைப் பற்றியது: நாம் சுதந்திரமானவர்கள்!
நாம் கண்ணியத்துடன் படைக்கப்பட்டிருக்கிறோம்! நாம் சுயநிர்ணய உரிமை கொண்டவர்கள்! இன்று
ஏற்கெனவே கூறப்பட்டது போல: நாமே இறையாண்மை சக்தி!
அதனால்தான், மனித உரிமைப் பணிகளின் பின்னணியிலிருந்து வரும் எனக்கும், நமக்கு எவ்வளவு பொறுமை தேவை என்பதை அறிந்திருப்பதால், நாம்
உறுதியாகவும், அமைதியாகவும், பொறுமையாகவும் இருப்பது முக்கியம்.
இந்த அடிப்படைக் கருத்துக்களை வலியுறுத்துவது பயனுள்ளது.
நமக்கு முந்தைய தலைமுறையினர் இந்தக் கருத்துக்களை சொல்லொணாத் தியாகத்தின் மூலம் சாதித்தனர்.
சுதந்திரம் மற்றும் மனித உரிமைகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் ஒளியை மீண்டும் ஒருமுறை உணர்வோம்!
பொறுப்பான முறையில், நமது சொந்த சக்தியைப் பற்றியும் மீண்டும் நாம் அறிந்து கொள்வோம்!
நமது சக மனிதர்களுடன் மரியாதையுடன் தொடர்ந்து ஈடுபடுவோம்!
அவர்களின் வாதங்களுக்கு நாம் திறந்த மனதுடன் இருப்போம்! நமது மாபெரும் இயக்கத்திற்குள் மற்றும் அதற்கு
வெளியே உள்ள பிளவுகளைக் கடக்க தொடர்ந்து முயற்சிப்போம்!
நமது கவலைகளை அரசியல்வாதிகள், ஊடகங்கள் மற்றும் நீதித்துறைக்கு எடுத்துச் செல்வதை, அது
பயனற்றதாகத் தோன்றினாலும், நாம் தொடர்ந்து செய்வோம்!
அமைதி, சுதந்திரம் மற்றும் மனித மாண்பு மீண்டும் தங்கள் தகுந்த இடத்தைப் பெறும் ஒரு சிறந்த உலகின் தொலைநோக்குப்
பார்வையை நாம் ஒன்றிணைந்து உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்வோம்!