Dan sien jy dat hulle almal dieselfde agenda het.
Dit beteken egter nie dat dit nie 'n oorlog kan veroorsaak nie.
Ongelukkig is oorlog die beste besigheid vir die heersende klas.
Wat vir ons in die openbaar aangebied word, is gewoonlik iets soos 'n sepiesopera.
As ek wil voortgaan om die model van demokrasie in die media te bevorder en te sê dat dit die beste demokrasie ooit is, kan ek
skaars gaan sê dat ons nou 'n wêreldregering het, wat basies agt bejaarde here is wat in 'n agterkamer
vergader en dan besluite vir die hele wêreld neem.
Natuurlik is dit nie moontlik nie.
Word aktief, kom van die bank af en moenie die krisis verbruik asof dit 'n speelfilm is nie.
Dit is al ons lewens, en ons kan dit vorm, want die toekoms is nie voorbestem nie; ons kan dit nou nog verander.
Vandag het ek na Switserland gereis om met 'n spesiale man te praat.
Hy is iemand wat beide die besonderhede en die groter prentjie ken, en wat in staat is om die verskillende
aspekte in 'n gemeenskaplike draad aan mekaar te knoop.
Hy is in 1978 gebore en is 'n musikant, skrywer van verskeie boeke, bedryfsbestuurder,
radiopresentator, entrepreneur en bestuurskonsultant.
Hy het in 20 verskillende lande gewoon en gewerk, praat vyf tale en het intussen 'n omvattende begrip van die wêreld opgedoen.
Hy is nie iemand wat net ander mense se menings na-aap of narratiewe in stand hou
nie, maar hy kom self tot die kern van sake.
Welkom by Studio Chur vandag, Tom-Oliver Regenauer.
Baie dankie vir die uitnodiging. Ja, graag gedoen.
Vandag bespreek ons die onderwerp "magsstrukture" of "wie regeer die wêreld?".
My eerste vraag – kom ons begin met die wêreldwye situasie – daar is weer oorlog in die wêreld, in Oekraïne, in
die Gazastrook, in Jemen, en oral wapentuig dit homself.
Die EU het nou weer besluit om 150 miljard te belê om produksiekapasiteite vir wapens en logistiek te vestig.
Terselfdertyd is daar spanning tussen die groot moondhede, die VSA, Rusland en China, wat enorm toeneem.
Maar Europa, die Midde-Ooste, Indië, Pakistan, Iran – oral is in beroering.
En terselfdertyd jaag ons na die hoogtepunt van die masjienera.
Alles wat gedigitaliseer kan word, sal gedigitaliseer word – van geldeenheid en sentrale digitale geldeenhede tot kunsmatige
intelligensie, wat uiteindelik alles en almal sal deurdring.
Ons het gehoor van brein-implante wat mense in 'n soort siberorg omskep – 'n lewende wese wat tegnies aangevul
of verbeter is – in 'n mens-masjien of 'n masjien-mens, as dit nog eens 'n menslike wese is.
En my eerste vraag aan jou is: Is hierdie ontwikkelings toevallig en onafhanklik van mekaar,
of is daar 'n soort agenda of plan daaragter?
Dit hang altyd af van jou perspektief.
Ek noem dit altyd – of mense noem dit graag – die polikris .
So, aan die een kant is daar die tegnologiese aspek, wat beweeg na transhumanisme of wat, in
beginsel, voortvloei uit die tegnokrasiebeweging.
Dit het in 1917 aan die Amerikaanse Ooskus begin met die tegnokrasiebeweging , wat toe – as jy dit in detail volg –
ontwikkel het tot die digitaliseringsbedryf, die platformekonomie of die toesigekonomie – afhangende van hoe ek dit beskryf.
Dit is beslis die tegnologiese aspek.
Aan die ander kant is daar natuurlik die militêre aspek, naamlik die militêr-industriële kompleks – soos hulle sê.
Die oorlog het nooit opgehou nie. Dit beteken nie dat daar nou weer oorlog is nie. Daar was nog altyd oorlog.
Ek glo – as ek reg onthou – dat sedert die stigting van die VSA daar 17 of 14 jaar sonder oorlog was.
Wel, dit spreek boekdele.
Ons het dus eintlik 'n situasie van 5G-oorlogvoering, d.w.s. vyfde-generasie-oorlogvoering.
En dit is nie net kinetiese oorlogvoering nie, dit is ook kognitiewe oorlogvoering , wat ook gereeld bespreek word.
NATO het sy eie webwerf genaamd NATO Innovation Hub.
Dit is waar kognitiewe oorlogvoering inkom.
En dit bring ons baie vinnig terug by die aspek van tegnologie, want ons is almal vertroud met wat ek altyd "smombies" noem –
'n kombinasie van slimfoon en zombie – wat op straat rondloop.
Die meeste mense is besig met hul slimfone, selfs wanneer hulle die hond uitstap of hul kind vir 'n wandeling neem.
En dit is net indringende tegnologie.
En dit beïnvloed natuurlik ons brein, ons fisiese toestand en ook mense se geestestoestande.
Daarom het ons wat bekendstaan as 'n isolasie-epidemie.
Mense raak al hoe meer eensaam, hulle fokus op hierdie kleurvolle digitale wêreld wat ek "The Truman
Show" noem, net soos die boek – dit is die laaste een.
Wel, dit is eintlik moeilik om daardie vraag kortliks te beantwoord.
Omdat dit so 'n breë agenda van hierdie 5G-oorlogvoering is, wat – aan die een kant – duidelik in die rigting van
kinetiese oorlogvoering beweeg en dus ook ontwrigtings in die wêreldekonomie en die wêreldwye monetêre stelsel meebring.
Aan die ander kant is daar 'n baie sterk komponent van kognitiewe oorlogvoering, waar op alle fronte gewerk word.
Aan die kant van NAVO, aan die kant van groot tegnologiemaatskappye en ook, byvoorbeeld, in die
breër vorm van die transhumanistiese agenda, waar ons vinnig by Neuralink of soortgelyks uitkom.
Waar Elon Musk se maatskappy brein-implante wil skep en dit aan KI en die wolk wil koppel.
Dit is bio-digitale konvergensie, d.w.s. die samesmelting van mens en masjien in 'n breër sin.
En dan, natuurlik, kom die vraag op 'n stadium op: tot watter mate is jy nog mens?
Wel, dit is 'n baie komplekse vraag, een waarop ek maklik 'n twee uur lange lesing kan gee.
Dit is dus moeilik om 'n kort antwoord te gee.
Om dit egter op te breek, is die werklikheid dat ons in die middel van 'n polikris is en
waarskynlik ontwrigtings op 'n ongekende skaal sal ervaar.
Die vraag is: hoe vinnig vind hierdie veranderinge plaas en op watter manier is hulle ontwrigtend ?
So hierdie digitalisering – of tegnokratiese transhumanisme – sal beslis 'n geleidelike proses wees, 'n geleidelike
verandering wat generasies sal neem om voet aan die grond te kry.
Die ander kan baie vinniger gebeur – kinetiese oorlogvoering – waar, in beginsel, die beslissende vuur op die regte plek
ontbreek en dit dan 'n grootbrand kan ontketen – of dit nou in die Midde-Ooste is, of die scenario Taiwan, China, die VSA is,
of dit Rusland, NAVO, Oekraïne is. Ons staan dus beslis voor ontwrigtende tye en, ongelukkig, waarskynlik ook voor oorlogstye.
Kom ons keer terug na die nasionale vlak.
Daar is hierdie botsende nasies: die VSA, Rusland, China.
Dien hulle almal 'n ander agenda, of is dit basies dieselfde ding?
Vanuit 'n hoër perspektief verwys ek altyd daarna as die 2D-, 3D- of 4D-vlak van politiek of geopolitiek.
Op die 2D-vlak sien ons werklike konflikte – nou natuurlik tussen Oekraïne en Rusland – waar mense sterf, veel te
veel mense, in 'n kinetiese oorlog wat werklik gevoer word.
Op 'n hoër vlak, die 3D-vlak so om te sê, is daar instellings soos die VN of die Bank for International Settlements in Basel.
En as jy na die geskiedenis van die Eerste of Tweede Wêreldoorlog kyk, byvoorbeeld, is dit hierdie
instellings en organisasies waar onderhandelings plaasvind.
Dus waar daar geen oorlog is nie, waar die betrokke besluitnemers bymekaarkom en dan kyk wat hulle kan doen.
Dit beteken dus, vanuit die perspektief van die gewone werkende, oorlogvoerende lid van die bevolking, dat dit
natuurlik so lyk, en dit is ook die geval dat daar 'n kinetiese konflik is, dat daar 'n oorlogsbedreiging is.
China, Amerika, dat daar 'n oorlogstoestand in Oekraïne is.
Aan die ander kant moet egter opgemerk word dat hierdie 193 VN-lidstate almal hulself tot Agenda 2030
verbind het en dit dus ondersteun en implementeer.
Dit is baie duidelik in die feit dat Amerika tans Palantir bekendstel, 'n "immigrasie-bedryfstelsel", dit wil sê 'n
migrasie-bedryfstelsel, wat in wese 'n ongekende hoeveelheid data versamel, grootdata-konsolidasie uitvoer en
sodoende die deursigtige burger amper aantreklik laat voorkom.
Dit is baie erger as dit.
Dus alles – van fiksheidsopsporingstoestelle tot slimfone – alles wat beskikbaar is ten opsigte van data word saamgevoeg en
dan, in beginsel, via die onderwerp migrasie uitgerol op so 'n wyse dat die probleem van migrasie aangespreek word.
Dieselfde ding gebeur nou natuurlik in Duitsland, waar hulle sê dat ons nou digitale ID
en digitale beursies daar in Duitsland kry.
Ons sal dan toepaslike betaalkaarte vir die migrante nodig hê.
Dit sal dan alles naatloos dopgehou kan word, en Rusland doen presies dieselfde ding.
Twee dae gelede het berigte ingekom dat migrasie nou ook 'n heet onderwerp van debat in Rusland is, dat digitale
identiteit daar ook ingestel word, en dat digitale geld ook in die vorm van digitale roebels ingestel sal word.
So, in beginsel verloop die agenda glad – as jy na die 17 volhoubaarheidsdoelwitte
en dan na die onderskeie subdoelwitte kyk.
Punt 16 is veral baie interessant omdat dit instellings en so meer behandel.
Dan sien jy dat hulle almal dieselfde agenda het.
Dit beteken egter nie dat dit nie 'n oorlog kan veroorsaak nie.
Ongelukkig is oorlog die beste besigheid vir die heersende klas.
Aan die een kant, op die gebied van bewapening, waar korporasies hulself net so kan verryk soos hulle voorheen met die
farmaseuties-digitale-finansiële kompleks gedoen het deur bewapening te bevorder, ReArm
Europe , ensovoorts, saam met von der Leyen.
Dit is miljarde, honderde miljarde, wat dan in hierdie korporasies en in 'n opgeblase
aandelemarkinfrastruktuur en stygende aandeelpryse vloei.
Aan die ander kant is oorlog self natuurlik goeie sake vir die mense op die derde vlak bo.
Aan die een kant kan hulle dinge bekendstel wat in normale vredestyd nooit moontlik sou wees nie.
In oorlog en in liefde mag alles gebeur, en ongelukkig is dit net so.
In oorlog kan hulle dinge implementeer wat andersins nooit uitvoerbaar sou wees nie; sien die Bretton
Woods-finansiële stelsel ná die Tweede Wêreldoorlog.
Of eerder, twee dae voor die amptelike einde van die Tweede Wêreldoorlog, is die nuwe
wêreldwye finansiële stelsel reeds onderhandel.
– Wat ook wys dat dit duidelik die prioriteit was.
Nie dat die oorlog eindig en die sterftes ophou nie, maar dat hierdie stelsel geïmplementeer word; Bretton Woods en daarmee die
huidige wêreldwye finansiële stelsel en, vanuit daardie perspektief – wat op 'n hoër vlak beskou moet
word – ook die Bank for International Settlements (BIS).
Terwyl die oorlog woed, kom die gesante en verteenwoordigers van hierdie lande in 'n baie harmonieuse atmosfeer
byeen en hou hul raadsvergaderings, waar hulle oor heeltemal ander sake besluit en beplan:
Wat doen jy tydens en ná die oorlog, en wie verdien die meeste?
Ek kan u verwys na my artikel met die titel "Die BRICS bluf".
Dit gaan oor die konglomeraat op finansiële vlak, naamlik die Asiatiese banke, die Bank vir Internasionale
Verrekeninge, die Internasionale Monetêre Fonds, die Wêreldbank en hoe hulle met mekaar verbind is.
En daar is ook 'n mooi aanhaling van die voormalige hoof van die Chinese sentrale bank, wat gesê het:
Ons kompeteer nie met die Westerse finansiële stelsel nie, ons vul dit aan.
En wanneer mense aanhou sê: "Ja, maar daar is die alternatiewe stelsel, die Chinese alternatiewe
SWIFT-stelsel," is dit so alternatief dat dit bloot anders genoem word en op die SWIFT-netwerk loop.
Tegnies is dit bloot die SWIFT-netwerk met 'n ander naam.
Daar is geen alternatief nie.
Hulle werk op hierdie vlak baie harmonieus saam en verseker dat hulle, soos in die verlede, oorloë aan beide kante finansier.
Dat hulle ontwrigtings aan beide kante finansier en dit so organiseer en struktureer dat almal wat betrokke is, daarby baat.
Ja. So hierdie – jy het nou oor verskeie ontwriggende gebeure gepraat – is hulle verwant, of is dit dinge wat – soos ek reeds
gevra het – parallel is en net toevallig met mekaar verband hou?
Of kan jy 'n gemeenskaplike draad deur dit alles sien?
So kan jy duidelik die gemeenskaplike draad sien, en dit hang basies af van hoe ver terug jy gaan.
As ons teruggaan na die einde van die 19de eeu en die begin van die 20ste eeu, was een
van die bepalende temas beslis eugenetika .
Eugenetika was 'n uitvinding van die Britte.
In beginsel was dit 'n rasse-leer, die teelt van die menslike spesie en die optimalisering van die menslike spesie.
Dit was ook wat van Groot-Brittanje na Amerika versprei het.
Daar is ook 'n eugenetika-beweging en 'n Eugenetika-raad gestig.
Dit was dus amptelike regeringsinstellings wat verantwoordelik was vir die optimalisering van die spesies.
En natuurlik het die kaste wat hierdie model van eugenetika beduidend beheer en bevoordeel het, natuurlik daarop gemik om 'n
relatief dof, onveeleisend en gehoorsaam werkersklas te hê, en 'n heersende kaste wat van
hierdie weggooibare massa gebruik kon maak.
So is een beslissende faktor beslis eugenetika, wat ons vandag teëkom as bio-etiek, as bio-digitale konvergensie.
En die term transhumanisme in die besonder is deur Julian Huxley, die hoof van die Britse Eugenics Society, geskep.
Hy was twee keer direkteur van die Britse Eugenics Society en later het hy die eerste direkteur-generaal van UNESCO geword.
Die term eugenetika verskyn baie gereeld in die UNESCO-stigtingsdokument, en dit is dan
natuurlik basies 'n algemene draad wat deur die hele geskiedenis van meer as 100 jaar geloop het.
En toe, ná die regime van Adolf Hitler en die NSDAP en die Nazi-era, besef is dat dit beter was om nie meer oor eugenetika
te praat nie – want dit was natuurlik wat Adolf Hitler in sy weergawe van rasseleer bepleit het – is dit toe
gesê, laat ons dit noem – dit wil sê, Julian Huxley het gesê – ons sal dit transhumanisme noem.
Dit klink baie meer progressief, minder verdag soos rasse-leer, maar in beginsel is dit die
agenda's wat ons vandag in 'n nuwe gedaante teëkom.
Uiteindelik is hulle almal gebaseer op eugenetika.
En die tweede komponent is tegnokrasie .
Dit is wat in 1917 in New York na vore gekom het en wat in die 1930's Technocracy Inc. geword het.
En dit is die twee dominante, dink ek, onderliggende – ek sê nie planne nie, dit is konsepte – uiteindelik is
dit konsepte wat oor generasies herhaaldelik gebruik en op verskillende maniere verpak is.
Maar uiteindelik is dit die bepalende faktore wat voetvas kry en die tyd bepaal, sowel in kinetiese oorlogvoering as in
kognitiewe oorlogvoering, sowel as in verandering en ontwrigting op 'n maatskaplike, sosiale en sielkundige vlak.
So as jy dit wil afbreek, is dit eugenetika en tegnokrasie.
Dit is natuurlik twee bewegings wat uiteindelik teen die mensdom gerig is.
Daar word gepraat oor die verbetering van mense deur brein-implante omdat hulle
in hierdie "doffe massa" verander word.
Jy kan sien dat mense doelbewus aan dinge blootgestel word wat nie goed vir hulle is nie – soos slimfone, wat hulle
in 'smombies' verander – net om hulle daarna 'n oplossing aan te bied wat uiteindelik weer teen hulle werk.
Watter soort mense dryf dit vorentoe?
Moeilik, ja. Jy kan nie in die gedagtes van die betrokke mense lees nie, so jy kan net raai.
Maar jy kan baie uit die geskrifte opmaak.
En uiteindelik het dit steeds iets hiervan – ja, mense sê dit nou graag – neo-feodalisme of neo-kolonialisme.
En ek sê altyd dat dit eintlik dieselfde kolonialisme en feodalisme is wat nog altyd bestaan het,
net die gereedskap van hierdie kaste het verander.
– Wat jy vandag kan doen op die gebied van propaganda en media-manipulasie, wat
uiteindelik neerkom op kognitiewe oorlogvoering.
Dit gaan immers gewoonlik nie oor die inhoud van die boodskap nie, maar bloot oor die enorme hoeveelheid inligting.
Baie min mense is eintlik nog in staat om te prioritiseer watter nuus hulle inneem en te
filter wat belangrik is en wat nie belangrik is nie.
So, vanuit daardie oogpunt bly die literatuur van hierdie kaste, wat baie openlik skryf oor wat dit beplan om te
doen, basies sê dat daar hierdie idee van feodalisme is, dat hulle voel asof hulle die uitverkorenes is.
Mense praat graag oor "blou bloed", die aristokrasie wat homself as superieur aan die algemene bevolking beskou, maar ek
sê altyd dat niemand die reg het om oor ander te regeer nie.
Niemand het dit nog ooit gedoen nie, dit het nog nooit gebeur nie, en dit sal nooit gebeur nie.
Almal is gelyk, maar hierdie mense sien dit duidelik nie so nie.
Ja. Dan, in die alternatiewe media, word daar dikwels gepraat van 'n nuwe wêreldorde – in die sin van 'n outoritêre,
gesentraliseerde regering – dat sekere klubs/klans dinge agter geslote deure bespreek om dan die wêreld te bevoordeel.
Die hoofstroommedia beskou dit natuurlik as 'n samenzweringsteorie.
Die vraag is: wat is jou mening hieroor? Wat is korrek?
Ja, ek bedoel, die term samenzweringsteorie gaan terug na 'n CIA-dokument, waarna ek
pas weer in die huidige artikel gelink het.
Natuurlik is dit destyds geloods om kritici van die John F. Kennedy-verhaal in diskrediet te bring – met ander woorde,
enigiemand wat twyfel gehad het oor die amptelike weergawe en die Warren-verslag, ensovoorts, is toe as
samenzweringsteoretikus beswadder, sodat, in beginsel, pogings aangewend is om dissidente stemme stil te maak.
So, natuurlik, is dit 'n framingterm , net soos die term 'corona-ontkenner' of iets
dergeliks tydens die koronaviruskrisis gebruik is.
Dit moet nie ernstig opgeneem word nie.
Verder moet jy dit so sien: samenzwering is die reël, nie die uitsondering nie.
As ek 'n werknemer is en vir 'n maatskappy werk en my toesighouer my op een of ander
manier pla, wat moet ek met my vyf kollegas doen?
Ek bespreek dit met ander en probeer 'n groep vorm wat óf iets daaraan kan doen óf duidelik kan maak dat jy nie alleen is nie.
Wel, jy kan dit 'n samenzwering noem.
Maar uiteindelik is dit 'n samewerking.
Dus is samewerking wat ons as menslike wesens definieer.
Dit is spontane orde.
Wanneer ons iets in die gemeenskap of onder ons vriendekring wil organiseer, reël ons dinge spontaan deur diegene wat kan
help te bel, en dan vorm ons 'n klein groepie wat dinge regkry.
So doen hierdie mense dieselfde ding.
En daar is natuurlik ontelbare kringe.
Baie van hulle is nou goed bekend.
Die bekendste is die Wêreld Ekonomiese Forum.
Vir my is dit meer soos die bemarkingsafdeling, wat ook baie openbaar is.
Dan is daar die Bilderberg-konferensies.
Dan is daar Bohemian Grove.
Daar is Le Cercle.
Daar is ontelbare instellings, dinktenks en stiftings waar mense in klein groepe bymekaarkom om 'n agenda te vorm –
een wat eugenetika en transhumanisme in 'n breër sin volg.
En dit is wat ek noem samewerking. Dit is die mees normale ding in die wêreld.
Die probleem is natuurlik dat ons, as die algemene bevolking, ander dinge het om op te fokus.
Sodat ons op die positiewe fokus.
Wanneer ons vennootskappe vestig, wil ons 'n koöperatief vorm, 'n verskil maak binne ons vriendekring en dalk
iets in die gemeenskap en by die plaaslike raad doen.
Dit is positiewe aspekte.
Dit is samewerking ten bate van die groep waarin jy is.
Alhoewel dit nogal duidelik is dat hierdie kringe, wat agter geslote deure vergader om saam te werk,
oor die algemeen teen die algemene bevolking werk.
Omdat hulle 'n agenda deurdruk waarvoor geen van ons gestem het nie, en waarvan ons dikwels niks weet nie, tensy
ons dit aktief opspoor, navors en daaroor betrokke raak.
Dit beteken dat dit vir my niks met samenzwering te doen het nie.
Dit is grootliks georganiseerde misdaad.
Want as ek as politikus 'n mandaat het en veronderstel is om die wil van die mense te verteenwoordig – as jy dit so beskou
– dan sou ek natuurlik na die wil van die mense moes luister.
Maar daar is hierdie bekende Princeton-studie, wat ek altyd graag noem, uit 2017 – ek dink, of 2015 – wat die
korrelasie tussen kiesersbedoeling en realpolitik ondersoek het en gevind het dat dit nul was.
Toe destyds was die opskrif in 'n Amerikaanse publikasie: "Amerika is nie meer 'n
demokrasie nie; Europa moet oppas vir wat gaan kom."
So, jy kan dit 'n samenzweringsteorie noem as jy wil, maar dit is net mense wat óf aktief betrokke is
by propaganda en ons daarmee in diskrediet wil bring.
Of dit is die mense wat nie met hierdie kwessie gewerk het nie en, in 'n breër sin, probeer verstaan wat samewerking beteken
wanneer jy jouself as deel beskou van 'n kaste wat die meerderheid van die produksiemiddele,
tegnologie en nywerheid besit of ten minste beheer.
So ja, ek neig om oor die term te lag.
Ek neem dit nie regtig ernstig op nie.
Die feit is dat hierdie kaste nie juis "groen" onder mekaar is nie, want mag verlei hulle daartoe om meer en meer
vir hulleself te gryp – altyd daarop uit om die een te wees.
Hoe hou dit alles bymekaar?
Hoe kan mens voorstel dat daar blykbaar 'n plan is wat hulle al generasies lank volg, alhoewel hulle nie regtig in
staat is om saam te werk nie – soos nou byvoorbeeld op gemeenskapsvlak, waar mense iets vir die dorp wil doen?
Hoe moet mens dit voorstel?
Hoe werk hierdie samehorigheid?
In bestuur hou mense daarvan om te praat oor bestuur deur beleid.
So jy sit heiningbalkies op, en in beginsel is dit iets soos transhumanisme of eugenetika of tegnokrasie.
Dit beteken dat 'n mens in 'n sekere rigting beweeg op grond van 'n narratief, 'n ideologie of 'n konsep.
Natuurlik is daar omleidings en hindernisse langs die pad.
Dan is daar natuurlik ook interne konflikte.
Dit is baie duidelik in Amerika, waar daar die konserwatiewe blok is, wat destyds uit
George Bush en Dick Cheney en so meer bestaan het.
En hierdie hele kliek is die konserwatiewe magsblok en 'n familieklan wat al meer as 100 jaar lank
mag in Amerika uitoefen – veral die Bush-familie.
En dan is daar natuurlik die meer demokraties georiënteerde magblok – byvoorbeeld Biden (nou in die jonger
generasie), George Soros en Bill Gates, wat die befondsers van hierdie meer linkse borrel is.
Op die oomblik is dit die Konserwatiewes wat aan bewind is.
Dan het ons befondsers soos Peter Thiel, wat homself as liberaal-konserwatief beskou.
Natuurlik is daar 'n interne magsstryd, want uiteindelik gaan dit alles oor wie aan die hoof van die tafel sit en wie
die sê het in die nuwe wêreldorde of in die huidige stelsel.
So daar is beslis konflikte tussen hulle.
Maar wat baie konsekwent is, is dat mens altyd volgens 'n agenda optree.
Sodat dit altyd na tegnokrasie beweeg.
Jy kan dit nou ook in Duitsland sien.
In beginsel maak dit nie saak wie aan bewind is nie, selfs nou ná die verkiesing.
Wat verder nagestreef word, is die groen ekonomie met CO2-opsporing en emissiehandel.
Geen van hierdie sal afgeskaf of verander word nie.
– Inteendeel, daar is nou voltydse biometriese toesig met e-ID en digitale burgersbeursies en soortgelyke instrumente.
Redes: Ons staan tans voor hierdie migrasiekriis, ons moet interne veiligheid bevorder en onsself beter posisioneer.
So nou implementeer ons biometrie en e-ID om verkiesingsbedrog, ensovoorts, te voorkom, net soos in Amerika, terwyl die vorige
regering dieselfde stelsel uitgerol het en dieselfde biometrie en dieselfde massasurveillans weens 'n
ander risiko-potensiaal, naamlik die virus, wou hê.
Toe is gesê dat ons nou dringend biometriese toesig en 2G- of 3G-opsporing en
QR-kode-dystopie vir gesondheid en wêreldgesondheid nodig het.
So uiteindelik kry jy dieselfde model; dit verander glad nie.
In beginsel is die enigste ding wat verander die bemarkingsinstrument.
Hoe om dit op een of ander manier vir die bevolking aanvaarbaar te probeer maak.
Dit beteken dat die verskillende groepe, wat dalk nie oog in oog met mekaar is nie, tog 'n gemeenskaplike doel het.
Ek het die gevoel dat hulle soveel as moontlik van die algemene bevolking wil wegneem.
Of dit kognitief of materieel is, om dit vir jouself te hou.
Is hulle meer geneig om individue, gesinne of groot korporasies te wees?
Hoe lyk hierdie magsstrukture?
Ag tog, hoe lank gaan hierdie lesing wees?
Daar is 'n enorme netwerk, dus is dit onmoontlik om 'n presiese antwoord te gee.
Aan die een kant is daar familieklans, soos die Bushs, wat al 100 jaar lank by die Amerikaanse politiek betrokke is, in
wese hulpbronne versamel en as 'n kriminele klan optree wat herhaaldelik aan bewind kom of reeds aan bewind was.
Die Kennedys is nie veel beter nie.
Hulle het hul geld gemaak uit opium-, wapens- en alkohol smokkel en het groot rolspelers in die bedryf geword.
Dit is die hele Amerikaanse Ooskus, gebaseer in beginsel op die opvolgers van die Oos-Indiese Kompanjie en op die opiumhandel.
Jy kan ook hieroor in die hoofstroommedia lees, dat Harvard en Princeton en al hierdie
universiteite basies deur voormalige opiumbaronne gestig is.
En die Kennedys is geen uitsondering nie.
So, aan die een kant is daar beslis hierdie familieklans.
Aan die ander kant is daar netwerke soos die Bilderbergkonferensie.
Dit is dus interessant, natuurlik, dat jy aan die een kant George Soros, Peter Thiel of Eric Schmidt het, wat in
beginsel baie openlik teenstrydige ideologieë verteenwoordig.
Een is linksliberaal – in die geval van Eric Schmidt, voormalige uitvoerende hoof van Google – en die
ander is regs-liberaal-konserwatief, Peter Thiel.
So is hulle in die openbaar en in die media diametraal teenoor mekaar, maar dan ontmoet hulle by die Bilderberg-konferensie,
waar hulle albei lede van die Stuurkomitee is.
Wat dan impliseer dat daar iets anders bespreek word as wat ons in die media sien, waar die meeste daarvan waarskynlik
net vir vertoning is, of eerder waar mense eenvoudig probeer om in die openbaar stemme of mag te verseker.
– Terwyl agter die skerms dinge soos digitalisering en transhumanisme nagestreef word en almal op dieselfde bladsy is.
So, mense is gewoonlik ook vriende in hul privaatlewens.
Jy sien dit altyd in die Bundestag, wanneer hulle sê: ons argumenteer in die praatprogram – op een of ander manier
die Groenparty teen die CDU en die Linksparty en die AfD.
En dan, uiteindelik, staan hulle êrens by 'n paneel rond, lag saam en geniet hulle hulself.
Dit is basies 'n klub.
En wat vir ons openbaar aangebied word, is gewoonlik iets soos 'n sepiesopera.
Ja. Jy is baie goed daarin om hierdie dinge openbaar te maak.
Hoe kry jy mense om na jou te luister?
Eerstens wil ek nie hê iemand moet na my luister nie.
Ek wil eintlik hê mense moet na hulself en hul intuïsie luister, na hul innerlike stem en hul eie gewete.
Want, soos ek vroeër gesê het, is daar geen reg om te regeer nie.
Daar is ook niemand wat vir jou of my iets kan dicteer nie.
Die enigste ding wat ons in die lewe behoort te lei, is ons persoonlike begrip van die werklikheid.
En dit is iets wat elkeen op 'n baie subjektiewe wyse self moet besluit.
Dit beteken dat wat ek doen basies is om inligting in te samel en dit dan beskikbaar te stel – en veral om al die bronne wat ek
gebruik om tot my gevolgtrekking te kom, in te sluit – sodat lesers my redenering self kan volg en dan
kan besluit of hulle tot dieselfde gevolgtrekking kom.
Ek vind hulle oor die algemeen baie logies en sou nie weet hoe om met 'n ander een vorendag te kom nie.
Maar almal is vry om self te besluit.
Ek wil glad nie hê mense moet my glo nie.
Die ergste ding wat jy kan doen, is om bloot opinies oor te neem en aan te pas en iemand anders te glo.
Jy moet net na jouself luister.
En wat ek belangrik vind, is dat ons ook die korrekte terme gebruik.
So wanneer ek myself 'n samenzweringsteoretikus of iets dergeliks noem, doen ek mense natuurlik 'n guns.
Jy sal hierdie terme nie in my tekste vind nie.
Want dit gaan nie altyd oor samenzwerings nie, maar oor georganiseerde misdaad.
En daar is, in beginsel, die baie eenvoudige frase: volg die geld.
So volg jy die geld, soos enige kriminele ondersoeker sou doen, enige speurder wat 'n misdaad wil oplos.
Ek doen dieselfde.
En met elkeen van my artikels kan jy regsoptrede in die hof neem en het jy 'n goeie kans om te
wen, omdat in beginsel alles gedokumenteer is.
En nie met net enige YouTube-video van mnr. XY nie, wat van iemand gehoor het dat dit dalk die geval is, maar
gewoonlik met oorspronklike dokumente van UNESCO, die CIA, ens.
Dan kan jy self lees wat hierdie mense eintlik doen en skryf, wat hulle aankondig, en wat hulle agteraf
bely en erken – wat dikwels eers dekades later gebeur.
So moet jy die regte terme gebruik.
Daarom gebruik ek terme soos "waarnemingsekonomie" .
In beginsel is dit nie net voltydse toesig nie, maar om geld te maak uit voltydse toesig.
Immers verdien die groot tegnologiemaatskappye wat die goud van ons tyd – naamlik data –
ontgin, natuurlik enorme hoeveelhede geld daaraan.
Hulle gee egter ook hierdie data aan die regering of geheime dienste deur.
Hierdie het op hul beurt natuurlik toegang tot individuele ketels, ongelowige kritici wat hulleself op een of
ander manier uitdruk op 'n wyse wat die staat delegitimeer.
Dit beteken dat dit 'n baie ongesonde netwerk is.
En Benito Mussolini het dit destyds beskryf as die perfekte vorm van fascisme: "Korporatisme."
Wanneer die staat en korporasies saamvloei in 'n ongesonde magstructuur. En dit is presies wat ons het.
Dit is hoekom hierdie magsstruktuur so groot, verwarrend en moeilik is om te definieer, omdat politiek
in beginsel lankal opgehou het om besluite te neem.
In beginsel neem supranasionale organisasies, hul agente, hul denksentrums en liggame soos die VN al lank besluite wat vir ons
'n Agenda 2030 en volhoubaarheidsdoelwitte inhou waarvoor geen van ons ooit gestem het nie, maar wat dan deur die
onderskeie nasionale regerings geïmplementeer en afgedwing word.
In beginsel gaan dit teen die wil van die bevolking, wat nie daarvoor gestem het nie en ook geen sê in die saak het nie.
So, vir my is politiek bloot die uitvoerende arm van 'n supranasionale struktuur wat nie
wêreldregering genoem word nie, maar wêreldbestuur.
En dit sal beslis op 'n stadium lei tot 'n al hoe sterker wêreldwye bestuursstruktuur.
Ten slotte, wanneer ons uiteindelik 'n volhoubaarheidstaks aan die VN moet betaal, wat reeds bespreek is.
Maar nasionale regerings sal natuurlik voortbestaan.
Want dit is wat jy sien.
Dit is waar ek demokrasie kan simuleer en kan stem en steeds kiesers die gevoel gee dat
hulle deelneem, wat uiteindelik nie waar is nie.
Dit beteken dus dat die eenwêreldregering wat sommige mense vrees, wat êrens in Genève of New York gebaseer sou wees,
waarskynlik nie sal bestaan nie, maar dat ons in plaas daarvan voortgaan met die onderverdelings wat ons nou reeds het?
Presies, dit is ook nie te koop nie.
As ek dus wil voortgaan om die model van demokrasie in die media te bevorder en te sê dat dit die beste demokrasie ooit is, kan ek
nie regtig gaan sê dat ons nou 'n wêreldregering het nie, wat basies agt bejaarde here is wat in 'n
agterkamer vergader en dan besluite vir die hele wêreld neem.
Natuurlik werk dit nie so nie. Mense weet dit ook.
Daarom sal nasionale regerings natuurlik voortbestaan, maar daar sal altyd nuwe instrumente wees
wat supranasionale soewereiniteit eis en verseker.
Soos hierdie WGO-verdrag, byvoorbeeld, wat natuurlik sal verseker dat dit nie meer nasionale regerings is nie, maar
'n supranasionale konstruksie wat bepaal wat in individuele lande in die gesondheidssektor gebeur.
Ja.
Hoekom dink jy mense verdra dit?
Daar is al hoe meer mense wat besef dat hulle ontevrede is met hul regerings en dalk selfs 'n nuwe begin
sou verwelkom en selfs instem tot 'n wêreldregering.
Ja, daar is 'n verbasende aantal mense wat nie dink dit is so sleg nie.
Maar dit is gewoonlik die mense wat nie noukeurig kyk nie.
Enigiemand wat hulself as 'n demokraat beskou – veral nou in Switserland, as 'n
graswortel-demokraat – wil 'n invloed in hul gemeenskap hê.
Met ander woorde wil hy 'n sê hê, aan die besluitnemingsproses deelneem, sy punte – voor- en nadele –
bydra en dan op een of ander manier tot 'n konsensus kom.
Dit is eintlik wat demokrasie is.
Dit is 'n proses, dikwels ook 'n konflik, 'n bespreking, 'n diskoers wat iewers opgelos moet word.
En natuurlik gebeur dit nie.
Ek dink baie mense verstaan dit nie regtig nie omdat hulle eenvoudig nie die tyd in hul gewone werkslewens het nie.
Wie het tyd om in die aand vier, ses of agt uur aan navorsing oor iets te spandeer as dit
nie goed in 'n boek aangebied kan word nie?
Wanneer jy met mense op straat praat, kry jy die gevoel dat almal net saamloop met dinge, dat hulle
latent ontevrede is, maar eintlik niks daaraan doen nie.
Die media sê vir ons dat vryskutjoernaliste soos jy en ek hoogstens 20 persent van die bevolking uitmaak.
Is dit regtig die geval?
Nee, ek sien dit nie so nie.
Ek haal altyd graag die voorbeeld van die referendums in Switserland aan – destyds oor die
onderwerp van die koronavirus en die Covid-wet.
Daar was die eerste referendum, wat aanvanklik selfs die wet verwerp het.
Ek het na hierdie projeksies – of voorspellings – gekyk en op 'n stadium glo ek was die uitslag dat 47 persent hierdie
wet verwerp het, wat toe beteken het dat dit tog goedgekeur is.
Maar 47 persent van die bevolking het reeds in die eerste referendum uitgespreek teen die implementering van hierdie
regime – hierdie toesig-opsporing- en uiteindelik beheer-stelsel.
En ek glo dat 'n groot deel van die media-dekking van hierdie kritieke borrel heeltemal oordrewe is.
Want, natuurlik, moet jy mense laat voel dat hulle op een of ander manier die vreemde, mal, kritiese deel van die
bevolking is en dat hulle die absolute minderheid is, ja.
Dan voel jy ooreenkomstig magteloos.
Dit skep natuurlik 'n gevoel van magteloosheid en hulpeloosheid, en veroorsaak dat mense tuis inaktief bly, apaties op die bank
sit en natuurlik geïrriteerd voel omdat hulle niks kan doen nie.
Maar ek sien dit heeltemal anders, want soos ek gesê het, wanneer jy in die stad rondloop, in die analoogwêreld, en met mense
praat, is dit nogal skaars om iemand te ontmoet wat regtig dink alles is wonderlik, wat regtig entoesiasties is oor
die Duitse regering, die Amerikaanse regering, of dit nou Trump is of dié voor hom, of die Switserse regering.
Jy sal skaars iemand in openbare ruimtes, in kroeë of op treine teëkom wat regtig daaroor entoesiasties is.
Die mense wat jy daar ontmoet en wat regtig positief daaroor praat, is volgens my waarneming in die minderheid.
Dit is 20, 18, 25 en 15 persent, afhangend van waarheen jy gaan, dalk selfs 30 persent.
Ek glo egter dat dit die minderheid is.
En ek glo dat 60, 70 persent van die bevolking besef het dat hulle mislei word, dat dit alles
'n façade is, en dat daar baie ontevredenheid is.
Ek glo dat van hierdie – kom ons sê 60 persent of 70 persent – 'n groot deel van hierdie groep
steeds nie waag om dit openlik uit te spreek nie.
Want, natuurlik, is daar 'n vrees dat jou werkgewer sal uitvind, dat jy nadeel by die werk sal ly, dat jy dalk nie meer toegelaat
sal word om by die tennis- of skietklub aan te sluit nie, dat jou vriende jou dalk as 'n
uitgespuugde sal beskou wat vreemde teorieë huldig.
Ek glo egter dat as jy daaroor openlik praat – en dit is my ervaring – sal jy gou opmerk dat baie mense baie krities is.
Die belangrike ding is nie om die terme wat deur die heersende klas aan ons voorgestel word en deur
die propagandamasjien gebruik word, te gebruik nie.
Moet dus nie oor klimaatsverandering praat wanneer iemand met jou oor klimaatsverandering
praat nie; praat eerder oor omgewingsbeskerming.
Wanneer iemand praat oor kapitaalakkumulering en bose miljardêrs soos Elon Musk, moet hulle eerder praat oor bose miljardêrs soos
Soros en Gates, wat uiteindelik kriminele strukture organiseer en saamwerk om dinge in
te stel waarvoor geen van ons gestem het nie.
En probeer dinge beskryf met meer akkurate terme.
Dit is nie samenzweringsteorieë nie; dit is georganiseerde misdaad en ondersoekende joernalistiek; dit is kriminologie.
Selfs in die geval van die toesigstaat gaan dit nie noodwendig oor die toesigstaat self nie, maar eerder oor die
toesigekonomie, omdat daar baie noue samewerking tussen korporasies, die staatsapparaat en die geheime dienste is.
So, as jy mense met die regte woordeskat benader, kan jy ook baie konstruktief praat met die – in aanhalingstekens – ander kant.
Ek ervaar dit keer op keer wanneer ek met mense praat wat jy sou beskryf as heeltemal "woke" of "van 'n heeltemal ander kant van
die heining", wat wonderlike gesprekke met my hieroor kan voer, want ek is ook voorstander van omgewingsbeskerming
en niemand hou van mikroplastiek in hul kos nie.
Ek is ook nie in die guns van supermiljardêrs soos Musk, Soros of Gates nie, wat hul geld kan gebruik om soveel invloed
te koop dat hulle mense in Amerika en Afrika met medisyne doodmaak deur veldtogte wat in wese net skadelik is.
Van sterilisasie tot sterftes, alles wat in die verlede gebeur het.
So wanneer jy probeer om mense sommer net op te tel – en ek dink almal moet hier 'n bietjie na hulself kyk – want
natuurlik is baie mense nog steeds baie teleurgesteld oor die koronaviruskrisis, oor hul bure, oor hul werkgewers.
Maar as jy 'n bietjie beter ingelig is en 'n bietjie meer insig as ander het en hierdie dinge uitgevind het, het jy ook
'n verantwoordelikheid om 'n bietjie toe te gee, die meer redelike een te wees en steeds na mense uit te reik.
Omdat ons een spesie is, moet ons hierdie leefruimte op een of ander manier saam deel.
En as ons voortgaan om verdeeld te wees tussen pro- en anti-korona, pro- en anti-migrasie, en pro-Trump, anti-Trump,
Merz en BlackRock in Duitsland. Hoe meer sulke verdeelde narratiewe in die bevolking ingebring word, hoe meer moet
ons met onsself en met horisontale konflikte te make hê.
Soos ons in 2008 met die Occupy Wall Street-beweging gesien het, lê die probleem bo-aan.
En die laaste keer wat mense, links en regs, saam opgekyk het, was tydens Occupy Wall Street.
Daar was 'n enorme momentum oor die hele spektrum toe mense besef het: dit is die sentrale banke, dit is die groot banke wat
ons met ons geld, met miljarde van ons belastinggeld, moet red.
En hulle het nie hierdie horisontale konflik gehad nie.
En toe, veral in Amerika, was daar die Tea Party-beweging en wat bekend geword het as die progressiewe "woke"-beweging .
Weer eens is mense in 'n horisontale konflik vasgevang en slaan mekaar se koppe in plaas daarvan om werklik die
probleem aan te spreek, wat gewoonlik 'n opkyk vereis.
Ja.
En tot watter mate is ons nou oorlewer aan hierdie proses, of kan ons onsself verdedig, ons
bewapen teen wat dit na bewering met ons gaan doen?
Ons stem hiermee saam en gee hom daarom die mag.
Aan die ander kant, wanneer ons mag vir onsself neem, neem ons dit van hulle af – hierdie geleenthede, so om te sê.
Hoe meer mense dit doen, hoe groter en omvattender word hierdie proses.
Watter raad gee jy aan mense? Wat moet hulle doen?
Eerstens moet jy verstaan dat hoe meer propaganda daar is, hoe meer twyfelagtige, skizofreniese narratiewe in die
mengsel gegooi word, en hoe meer woedebeheer plaasvind.
So vandag se onderwerp is A, en ons moet daaroor verontwaardig wees.
Die volgende dag staan onderwerp B op die agenda, en mens moet daaroor verontwaardig wees.
Hoe meer dit gebeur, hoe meer is dit 'n teken dat daar 'n mate van paniek daarbo in die ivoortoring heers, want vertroue in
die politiek en die staat neem natuurlik al dekades lank af.
Vertroue in openbare diensuitsending neem af.
Die kiesersopkoms neem af en verminder.
Dit beteken dat meer en meer mense duidelik besef watter soort regering hulle het en dat dit eintlik nie veel met
demokrasie te doen het nie. Hulle is teleurgesteld en draai weg.
En die meeste mense doen dit natuurlik met 'n mate van pyn – dit wil sê teleurstelling – omdat hulle eenvoudig nie meer
daaraan wil aandag gee nie, maar eerder op hul privaatlewens en op die dinge wat hulle kan beïnvloed, fokus.
En dit is eintlik korrek.
As ek nou nie daaroor skryf nie, sou ek hierdie goed dikwels nie eens bekyk nie, want dit gebeur dikwels dat wat
aan jou voorgelê word, bloot 'n belediging van jou intelligensie is, met sy groteske storievertelling .
Maar wat jy regtig vir mense moet sê, is om te besef: ons is nog meer!
As jy dus die omstandighede van 'n regering met sy polisie-eenhede of staatsdiens neem en dit vergelyk met die
aantal mense wat in daardie land woon, dit wil sê die bevolking, sien jy 'n groot wanverhouding tussen die aparatuur –
die staatsaparatuur, die stelsel, wat jy ook al wil noem – en die bevolking, wat eintlik dié is wat die mag het.
Dit is eintlik die idee agter demokrasie, dat die soewerein besluit.
Hierdie gevoel is veral sterk in Switserland.
En dan kry jy baie gou die gevoel dat jy op een of ander manier opdragte kry van federaal Bern as jy nie daar gevra word nie.
Nou het ons hierdie EU-raamwerk-ooreenkomste, wat lui: "Ons probeer op een of ander manier die referendum
omseil, en dit hoef nie voor die Huis van State te gaan nie."
Jy probeer op een of ander manier jou pad daaruit wring.
En mense moet net aktief betrokke raak.
Demokrasie is 'n proses. As jy dit reeds as die "beste model" beskou – en dit is waarskynlik een van die beste modelle wat ons
ken en het, en ons het ook praktiese ervaring daarmee – as jy daaraan wil deelneem en aktief positiewe
resultate wil bewerkstellig, moet jy betrokke raak, en moet jy dit plaaslik doen.
Want jy kan nie die Federale Raad in Bern vanuit Chur beïnvloed nie.
Maar wat jy kan doen, is om die plaaslike raad wakker te skud en aandag te trek, insette te lewer en prioriteite te stel.
En as genoeg munisipaliteite dit doen, en genoeg munisipale leiers dan in die kanton optree, en die kanton dan in
Bern optree, dan het jy beslis die mag om 'n verskil te maak.
Corona sou beslis baie anders verloop het as daar nie soveel gratis media-uitlate en soveel teenstand was nie.
Word aktief, kom van die bank af en moenie die krisis verbruik asof dit 'n rolprent is nie.
Dit is ons almal se lewens, en ons kan dit vorm, want die toekoms is nie voorbestem nie; ons kan dit nou nog verander.
Ja, baie dankie vir u beoordeling en dat u u kennis met ons gedeel het.
Is daar nog iets anders wat u in afsluiting aan die kykers wil sê?
Ja, dit was amper 'n sluitingsverklaring, maar jy moet besef dat jy self die krag, die verandering,
die positiewe toekoms is, en dat die lewe mooi is.
Die lewe is pragtig, en alles anders waaroor mense probeer om ons te oortuig – of dit nou vrees is, of hulle ons
bang wil maak vir oorlog, vir digitalisering, ensovoorts – is alles net 'n middel tot beheer.
Die lewe is pragtig.
Jy behoort 'n gemotiveerde, gelukkige, vervulde lewe te lei saam met jou familie en jou plaaslike gemeenskap, en onder geen
omstandighede mag jy toelaat dat jy in hierdie houding van vrees of angs gedruk word waarin die media – die
propaganda-masjien – ons wil dwing nie, want dan sal hulle uiteindelik reeds hul doel bereik het.
Die toekoms is dus nie daar om voorspel te word nie, maar om gevorm te word – soos Antoine de Saint-Exupéry eens gesê het.
En ek glo dat dit bereik moet word deur aktief te wees en 'n gelukkige lewe te lei,
want 'n gelukkige lewe is die ware revolusie.
Baie dankie vir hierdie onderhoud. Alles van die beste aan u, mnr. Regenauer.
Dankie vir die uitnodiging.