Tiam vi vidas, ke ili ĉiuj havas la saman agendon.
Tamen tio ne signifas, ke ĝi ne povas kaŭzi militon.
Bedaŭrinde, milito estas la plej bona komerco por la reganta klaso.
Tio, kio estas prezentata al ni publike, kutime estas io kiel sapoperio.
Se mi volas daŭre promocii la modelon de demokratio en la amaskomunikiloj kaj diri, ke ĝi estas la plej bona demokratio iam
ajn, tiam mi apenaŭ povas diri, ke ni nun havas mondan registaron, kiu esence konsistas el ok maljunaj sinjoroj, kiuj renkontiĝas
en malantaŭa ĉambro kaj poste faras decidojn por la tuta mondo.
Kompreneble, tio ne eblas.
Do agadu, leviĝu de la sofo kaj ne konsumu la krizon kvazaŭ ĝi estus plenlonga filmo.
Ĝi estas niaj ĉiuj vivoj, kaj ni povas formi ilin, ĉar la estonteco ne estas
antaŭdeterminita; ni ankoraŭ povas ŝanĝi ĝin nun.
Hodiaŭ mi vojaĝis al Svislando por paroli kun speciala viro.
Li estas iu, kiu konas kaj la detalojn kaj la ĝeneralan bildon, kaj kapablas kunligi la diversajn aspektojn en komunan fadenon.
Li naskiĝis en 1978 kaj estas muzikisto, aŭtoro de diversaj libroj, operacia manaĝero,
radiprezentisto, entreprenisto kaj administrada konsultisto.
Li loĝis kaj laboris en dudek malsamaj landoj, parolas kvin lingvojn kaj dumvoje akiris ampleksan komprenon pri la mondo.
Li ne estas iu, kiu simple papagas la opiniojn de aliaj aŭ perpetuigas rakontojn, sed
prefere mem esploras la esencon de aferoj.
Bonvenon al Studio Chur hodiaŭ, Tom-Oliver Regenauer.
Multan dankon pro la invito. Jes, vi estas tre bonvena.
Hodiaŭ ni diskutas la temon "potencaj strukturoj" aŭ "kiu regas la mondon?".
Mia unua demando – ni komencu per la tutmonda situacio – denove estas milito en la mondo, en Ukrainio,
en la Gaza Strio, en Jemeno, kaj ĉie oni armas sin.
La EU nun denove decidis investi 150 miliardojn por establi produktadkapacitojn por armiloj kaj logistiko.
Samtempe ekzistas streĉoj inter la ĉefaj potencoj, Usono, Rusio kaj Ĉinio, kiuj enorme kreskas.
Sed Eŭropo, Mezoriento, Barato, Pakistano, Irano – ĉie estas tumulto.
Kaj samtempe ni kuras al la kulmino de la maŝina epoko.
Ĉio, kio povas esti ciferecigita, estos ciferecigita – de mono, de centraj ciferecaj valutoj, ĝis artefarita
inteligenteco, kiu finfine penetrigos ĉion kaj ĉiujn.
Ni aŭdis pri cerbaj implantoj, kiuj transformas homojn en specon de kiborgon – en hom-maŝinon
aŭ maŝin-homon, se ĝi entute ankoraŭ estas homo.
Kaj mia unua demando al vi estas: Ĉu ĉi tiuj evoluoj estas hazardaj kaj sendependaj unu de la
alia, aŭ ĉu malantaŭ ili estas ia agendo aŭ plano?
Tio ĉiam dependas de via perspektivo.
Mi ĉiam nomas ĝin – aŭ homoj ŝatas nomi ĝin – la polikrizon .
Do, unuflanke, estas la teknologia aspekto, kiu moviĝas al transhumanismo aŭ kiu,
principe, rezultas el la teknokrata movado.
Ĝi komenciĝis en 1917 ĉe la usona orienta marbordo kun la teknokratia movado , kiu poste evoluis plu – se oni sekvas ĝin
detale – en la ciferecigan industrion, la platforman ekonomion aŭ la spionada ekonomio – depende de tio, kiel mi ĝin priskribas.
Tio certe estas la teknologia aspekto.
Aliflanke, kompreneble ekzistas la milita aspekto, t.e. la milit-industria komplekso – kiel oni diras.
La milito neniam malaperis. Do ne estas tiel, ke nun denove estas milito. Ĉiam estis milito.
Mi kredas – se mi ĝuste memoras – ke ekde la fondo de Usono estis 17 aŭ 14 jaroj sen milito.
Nu, tio multe diras.
Do ni fakte havas situacion de 5G-militado, t.e. militado de la kvina generacio.
Kaj ne temas nur pri kineta militado , sed ankaŭ pri kognitiva militado , pri kiu oni ankaŭ ofte diskutas.
NATO havas sian propran retejon nomatan NATO Innovation Hub.
Jen kie eniras kognitiva militado.
Kaj tio tre rapide revenigas nin al la aspekto de teknologio, ĉar ni ĉiuj konas tion, kion mi ĉiam nomas "smombioj" –
kombinaĵo de saĝtelefono kaj zombio – promenantaj sur la strato.
Plej multaj homoj estas okupataj pri siaj saĝtelefonoj, eĉ kiam ili promenigas la hundon aŭ promenigas sian infanon.
Kaj tio estas nur invada teknologio.
Kaj tio nature influas nian cerbon, nian fizikan kondiĉon kaj ankaŭ la mensajn statojn de homoj.
Tial ni havas tion, kio estas konata kiel izola epidemio.
Do homoj fariĝas ĉiam pli solaj, koncentriĝante pri ĉi tiu kolora, cifereca mondo, kiun mi nomas "The
Truman Show", same kiel la libro – tio estas la lasta.
Nu, fakte estas malfacile mallonge respondi tiun demandon.
Ĉar ĝi estas tiel vasta tagordo de ĉi tiu 5G-militado, kiu – unuflanke – klare moviĝas en la direkton de
kineta militado kaj tiel ankaŭ kaŭzas perturbojn en la tutmonda ekonomio kaj tutmonda mona sistemo.
Aliflanke, ekzistas tre forta komponanto de kognitiva militado, kie oni laboras sur ĉiuj frontoj.
De la flanko de NATO, de la flanko de grandaj teknologiaj kompanioj, kaj poste ankaŭ, ekzemple, en la pli
vasta formo de la transhumanisma agendo, kie ni rapide alvenas al Neuralink aŭ similaj entoj.
Kie la kompanio de Elon Musk volas krei cerbajn enplantaĵojn kaj konekti ilin al artefarita inteligenteco kaj la nubo.
Tio estas biodigitala konverĝo, t.e. la fuzio de homo kaj maŝino, en pli vasta senco.
Kaj tiam, kompreneble, iam aperas la demando: ĝis kia grado vi ankoraŭ estas homo?
Nu, tio estas tre kompleksa demando, pri kiu mi povus facile doni duhoran prelegon.
Do estas malfacile doni mallongan respondon.
Tamen, por klarigi ĝin, la realo estas, ke ni estas meze de polikrizo kaj verŝajne
alfrontos perturbojn je senprecedenca skalo.
La demando estas, kiom rapide ĉi tiuj ŝanĝoj okazas kaj en kia maniero ili estas perturbitaj ?
Do ĉi tiu ciferecigo – aŭ teknokrata transhumanismo – certe estos iom-post-ioma procezo,
iom-post-ioma ŝanĝo, kiu bezonos generaciojn por enradikiĝi.
La alia povas okazi multe pli rapide – kineta militado – kie, principe, la decida pafo mankas en la ĝusta loko kaj tiam ĝi
povas ekigi grandan incendion – ĉu tio estas en la Mezoriento aŭ ĉu la scenaro estas Tajvano, Ĉinio, Usono, aŭ ĉu temas pri
Rusio, NATO, Ukrainio. Do ni certe alfrontas perturbitajn tempojn kaj, bedaŭrinde, verŝajne ankaŭ tempojn de milito.
Ni revenu al la nacia nivelo.
Estas ĉi tiuj konfliktantaj nacioj: Usono, Rusio, Ĉinio.
Ĉu ili ĉiuj servas malsaman agendon, aŭ ĉu ĝi esence estas la sama afero?
El pli alta perspektivo, mi ĉiam nomas tion la 2D-, 3D- aŭ 4D-nivelo de politiko aŭ geopolitiko.
Sur la 2D-nivelo ni vidas realajn konfliktojn – nun, kompreneble, inter Ukrainio kaj Rusio – kie homoj mortas, tro
multaj homoj, en kineta milito, kiu fakte estas kondukata.
Je la supra nivelo, la 3D-nivelo, tiel diri, ekzistas institucioj kiel la Unuiĝintaj Nacioj
aŭ la Banko por Internaciaj Kompensoj en Bazelo.
Kaj se vi rigardas la historion de la Unua aŭ Dua Mondmilito, ekzemple, estas en ĉi tiuj
institucioj kaj organizoj kie okazas negocadoj.
Do kie ne estas milito, kie la koncernaj decidantoj renkontiĝas kaj poste vidas, kion ili povas fari.
Do tio signifas, el la perspektivo de la ordinara laboranta, militfaranta membro de la loĝantaro, ke
kompreneble tiel ĝi aspektas, kaj ankaŭ estas kineta konflikto, estas minaco de milito.
Ĉinio, Ameriko, ke en Ukrainio estas militstato.
Aliflanke, tamen, oni devas agnoski, ke ĉiuj 193 UN-membroŝtatoj sin engaĝis al Agendo
2030 kaj tial ĝin subtenas kaj efektivigas.
Tio videblas tre klare en la fakto, ke Usono nuntempe enkondukas Palantir, "enmigradan operaciumon", t.e. migracian operaciumon,
kiu esence amasigas senprecedencan kvanton da datumoj, faras kunigon de grandaj datumoj kaj
tiel igas la travideblan civitanon preskaŭ alloga.
Estas multe pli malbone ol tio.
Do ĉio – de fitness-spuriloj ĝis inteligentaj telefonoj – ĉio, kio disponeblas rilate al datumoj, estas kunigita
kaj poste, principe, efektivigita per la temo de migrado tiel, ke la problemo de migrado estas traktata.
La sama afero nun okazas en Germanio, kompreneble, kie oni diras, ke ni nun ricevas ciferecan
identigilon kaj ciferecajn monujojn tie en Germanio.
Ni tiam bezonos taŭgajn pagokartojn por la migrantoj.
Ĉio ĉi tiam estos senjunte observebla, kaj Rusio faras ĝuste la saman aferon.
Antaŭ du tagoj alvenis raportoj, ke migrado nun ankaŭ estas varma debattemo en Rusio, ke oni tie ankaŭ enkondukas
ciferecan identigilon, kaj ke oni ankaŭ enkondukos ciferecan monon en la formo de ciferecaj rubloj.
Do, principe, la tagordo funkcias glate – se vi rigardas la 17 daŭripovajn celojn kaj poste la respektivajn subcelojn.
Punkto 16 estas aparte interesa, ĉar ĝi traktas instituciojn kaj tiel plu.
Tiam vi vidas, ke ili ĉiuj havas la saman agendon.
Tamen tio ne signifas, ke ĝi ne povas kaŭzi militon.
Bedaŭrinde, milito estas la plej bona komerco por la reganta klaso.
Unuflanke, en armado, kie korporacioj povas riĉiĝi same kiel ili antaŭe faris per la farmakologia-cifereca-financa komplekso,
instigante al armado, ReArm Europe , ktp. kun von der Leyen.
Tio estas miliardoj, centoj da miliardoj, kiuj poste fluas en ĉi tiujn korporaciojn kaj en ŝveligitan infrastrukturon
de la akcia merkato kaj en altiĝantajn akciajn prezojn.
Aliflanke, milito mem estas, kompreneble, bona komerco por la homoj sur la tria nivelo supre.
Unuflanke, ili povas enkonduki aferojn, kiuj neniam estus eblaj en normala pacotempo.
En milito kaj en amo ĉio validas, kaj bedaŭrinde tiel simple estas.
En milito ili povas efektivigi aferojn, kiuj alie neniam estus fareblaj, ekzemple la
Bretton-Woods-finansan sistemon post la Dua Mondmilito.
Pli ĝuste, tio estis du tagojn antaŭ la fino de la oficiala Dua Mondmilito, kiam la nova
tutmonda financa sistemo jam estis negocata.
– Kio ankaŭ montras, ke tio evidente estis la prioritato.
Ne ke la milito finiĝu kaj la mortado ĉesu, sed ke ĉi tiu sistemo estu efektivigita ; Bretton Woods kaj kun ĝi la nuna tutmonda
financa sistemo kaj, el tiu perspektivo – kiu devas esti rigardata je pli alta nivelo –
ankaŭ la Banko por Internaciaj Kompensoj (BIS).
Dum la milito furiozas, la senditoj kaj reprezentantoj de ĉi tiuj landoj renkontiĝas en tre harmonia etoso kaj tenas siajn estrarajn
kunsidojn, kie ili decidas kaj planas tute aliajn aferojn:
Kion vi faras dum kaj post la milito, kaj kiu gajnas plej multe?
Mi povas referenci vin al mia artikolo titolita "La blufo de BRICS ".
Ĉi tio koncernas la konglomeraton je la financa nivelo, t.e. la aziaj bankoj, la Banko por Internaciaj Kompensoj, la Internacia
Monfonduso, la Monda Banko kaj kiel ili estas konektitaj.
Kaj estas ankaŭ bela citaĵo de la eksa estro de la Ĉina centra banko, kiu diris:
Ni ne konkuras kun la okcidenta financa sistemo, ni kompletigas ĝin.
Kaj kiam homoj daŭre diras: "Jes, sed ekzistas la alternativa sistemo, la ĉina alternativa SWIFT-sistemo,"
ĝi estas tiel alternativa, ke ĝi simple nomiĝas alimaniere kaj funkcias sur la SWIFT-reto.
Teknike, ĝi estas simple la SWIFT-reto kun alia nomo.
Ne ekzistas alternativo.
Ili ĉe ĉi tiu nivelo tre harmonie kunlaboras kaj certigas, ke, kiel en la pasinteco, ili financas militojn ambaŭflanke.
Ke ili financas perturbojn ambaŭflanke kaj organizas kaj strukturigas ilin tiel, ke ili profitigas ĉiujn implikitajn.
Jes. Do ĉi tiuj – vi nun parolis pri diversaj perturbitaj eventoj – ĉu ili estas rilataj, aŭ ĉu ili estas aferoj kiuj – kiel
mi jam demandis – estas paralelaj kaj nur hazarde interrilataj?
Aŭ ĉu vi povas vidi komunan fadenon tra ĉio ĉi?
Do vi klare povas vidi la komunan fadenon, kaj tio esence dependas de tio, kiom malproksimen vi iras.
Do, se ni revenas al la fino de la 19-a jarcento kaj la komenco de la 20-a jarcento,
unu el la difinaj temoj certe estis eŭgeniko .
Eŭgeniko estis inventaĵo de la britoj.
Principe, tio estis rasa doktrino, la bredado de la homa specio kaj la optimumigo de la homa specio.
Tio ankaŭ estis tio, kio disvastiĝis de Granda Britio al Ameriko.
Ankaŭ tie estis establitaj eŭgenika movado kaj Eŭgenika Konsilio.
Do ĉi tiuj estis oficialaj registaraj institucioj, kiuj respondecis pri optimumigo de la specioj.
Kaj, kompreneble, la kasto, kiu signife kontrolis kaj favoris ĉi tiun modelon de eŭgeniko, nature celis havi relative
senbrilan, malpostuleman, obeeman laboristan klason kaj regantan kaston, kiu povus utiligi ĉi tiun forĵeteblan amason.
Do unu decida faktoro certe estas eŭgeniko, kiun ni hodiaŭ renkontas kiel bioetikon, kiel bio-ciferecan konverĝon.
Kaj la termino transhumanismo aparte estis kreita de Julian Huxley, la estro de la Brita Eŭgenika Societo.
Li dufoje estis direktoro de la Brita Eŭgenika Societo kaj poste fariĝis la unua ĝenerala direktoro de Unesko.
La termino eŭgeniko aperas tre ofte en la fonda dokumento de UNESCO, kaj tiam, kompreneble, ĝi estas esence komuna
fadeno, kiu tra pli ol cent jaroj trairis la tutan historion.
Kaj kiam, post la reĝimo de Adolf Hitler kaj la NSDAP kaj la nazia epoko, oni ekkomprenis, ke estas pli bone ne plu paroli pri
eŭgeniko – ĉar tio estis, kompreneble, kion Adolf Hitler subtenis en sia versio de rasa doktrino – tiam oni diris, ni nomu ĝin
– tio estas, Julian Huxley diris – ni nomu ĝin transhumanismo.
Tio sonas multe pli progresema, malpli suspektinde kiel rasa doktrino, sed principe ĉi tiuj estas la
tagordoj, kiujn ni hodiaŭ renkontas en nova vesto.
Fine, ili ĉiuj baziĝas sur eŭgeniko.
Kaj la dua komponanto estas teknokratio .
Tio estas tio, kio aperis en Novjorko en 1917 kaj poste iĝis Technocracy Inc. en la 1930-aj jaroj.
Kaj tiuj estas la du dominaj, mi pensas, subestaj – mi ne nomas ilin planoj, ili estas konceptoj – finfine,
ili estas konceptoj, kiuj estis uzataj ripete tra generacioj kaj pakitaj en diversaj manieroj.
Sed finfine, ĉi tiuj estas la decidaj faktoroj, kiuj akiras piedtenon kaj difinas la tempojn, kaj en kineta
militado kaj en kognitiva militado, same kiel en ŝanĝo kaj perturbo je la sociaj, sociaj kaj psikologiaj niveloj.
Do, se vi volas ĝin malkomponi, temas pri eŭgeniko kaj teknokratio.
Ĉi tiuj estas, kompreneble, du movadoj, kiuj finfine celas kontraŭ homoj.
Oni parolas pri plibonigo de homoj per cerbaj enplantaĵoj, ĉar ili estas transformataj en tiun "maldelan amason".
Vi povas vidi, ke oni intence eksponas homojn al aferoj, kiuj ne estas bonaj por ili – kiel saĝtelefonoj, kiuj
transformas ilin en 'smombiojn' – nur por poste proponi al ili solvon, kiu finfine denove laboras kontraŭ ili.
Kiajn homojn movas tion antaŭen?
Malfacile, jes. Vi ne povas rigardi en la mensojn de la implikitaj personoj kaj povas nur spekuladi.
Sed vi povas multe eltiri el la skribaĵoj.
Kaj finfine ĝi ankoraŭ havas ion el tio – jes, homoj nun ŝatas diri – neo-feŭdalismo aŭ neo-koloniismo.
Kaj mi ĉiam diras, ke fakte temas pri la sama koloniismo kaj feŭdismo, kiuj ĉiam
ekzistis, nur la iloj de ĉi tiu kasto ŝanĝiĝis.
– Do, kion vi povas fari hodiaŭ laŭ propagando kaj amaskomunikila manipulado, kio finfine egalas al kognitiva militado.
Post ĉio, kutime ne temas pri la enhavo de la mesaĝo, sed simple pri la nura kvanto da informoj.
Tre malmultaj homoj fakte ankoraŭ kapablas prioritigi la novaĵojn, kiujn ili ricevas, kaj filtri, kio estas grava kaj kio ne.
Do, el tiu vidpunkto, la literaturo de ĉi tiu kasto, kiu tre malkaŝe skribas pri tio, kion ĝi planas fari,
esence daŭre asertas, ke ekzistas tiu ideo de feŭdismo, kaj ke ili sentas sin la elektitoj.
Homoj ŝatas paroli pri "blua sango", la aristokratio, kiu konsideras sin supera al la ĝenerala loĝantaro,
dum mi ĉiam diras, ke neniu havas la rajton regi aliajn.
Neniu faris tion, tio neniam okazis, kaj tio neniam okazos.
Ĉiuj homoj estas egalaj, sed ĉi tiuj homoj klare ne vidas ĝin tiel.
Jes. Poste, en la alternativaj amaskomunikiloj, ofte oni parolas pri nova mondordo – en la senco de aŭtoritata,
centralizita registaro – ke certaj kluboj/klanoj diskutas aferojn malantaŭ fermitaj pordoj por poste profiti la mondon.
La ĉefaj amaskomunikiloj, kompreneble, malakceptas tion kiel konspiran teorion.
La demando estas: kia estas via opinio pri tio? Kio estas ĝusta?
Jes, mi volas diri, la termino "teorio de konspiro" devenas de CIA-dokumento, al kiu mi ĵus denove ligis en la nuna artikolo.
Kompreneble, tio estis lanĉita tiutempe por diskreditigi kritikantojn de la rakonto pri John F. Kennedy – alie dirite,
ĉiu, kiu havis dubojn pri la oficiala rakonto kaj la Warren-Raporto, ktp., estis tiam denigrata kiel konspirteoriisto,
tiel ke, principe, oni provis silentigi malkonsentajn voĉojn.
Do, kompreneble, ĉi tio estas termino de kadriĝo , same kiel la termino 'korona neisto'
aŭ io tia estis uzata dum la kronvirusa krizo.
Tion ne oni devas preni serioze.
Cetere, vi devas rigardi ĝin tiel: konspiro estas la regulo, ne la escepto.
Se mi estas dungito kaj laboras por kompanio kaj mia superulo ĝenas min iel, kion mi faru kun miaj kvin kolegoj?
Mi diskutas ĝin kun aliaj kaj provas formi grupon, kiu aŭ povas fari ion pri ĝi, aŭ povas klarigi, ke vi ne estas sola.
Nu, vi povus nomi tion konspiro.
Sed finfine, ĝi estas kunlaboro.
Do kunlaboro estas tio, kio difinas nin kiel homojn.
Tio estas spontanea ordo.
Kiam ni volas organizi ion en la komunumo aŭ inter nia amikaro, ni spontanee organizas ĉion vokante tiujn, kiuj povas helpi nin,
kaj poste ni formas malgrandan grupon, kiu plenumas la taskojn.
Do ĉi tiuj homoj faras la saman aferon.
Kaj kompreneble estas senfinaj cirkloj.
Multaj el ili nun estas bone konataj.
La plej konata estas la Monda Ekonomia Forumo.
Por mi, tio pli similas al la merkatika fako, kiu ankaŭ estas tre publika.
Poste estas la Bilderberg-konferencoj.
Poste estas Bohemian Grove.
Estas Le Cercle.
Estas senfinaj institucioj, pensfabrikoj kaj fondaĵoj, kie homoj renkontiĝas en malgrandaj grupoj por formi tagordon – unu
kiu, en pli vasta senco, sekvas eŭgenikon kaj transhumanismon.
Kaj tion mi nomas kunlaboro. Ĝi estas la plej normala afero en la mondo.
La problemo, kompreneble, estas, ke ni, kiel ĝenerala loĝantaro, havas aliajn aferojn, pri kiuj ni devas koncentriĝi.
Por ke ni fokusiĝu pri la pozitiva.
Kiam ni establas partnerecojn, ni volas formi kooperativon, ni volas fari diferencon inter niaj amikoj,
eble fari ion en la komunumo kaj en la loka konsilio.
Tiuj estas pozitivaj aspektoj.
Ĉi tio estas kunlaboro por la profito de la grupo, en kiu vi estas.
Dum estas sufiĉe klare, ke ĉi tiuj cirkloj, kiuj renkontiĝas malantaŭ fermitaj pordoj por
kunlabori, ĝenerale laboras kontraŭ la ĝenerala loĝantaro.
Ĉar ili antaŭenpuŝas tagordon, por kiu neniu el ni voĉdonis, kaj pri kiu ni ofte nenion scias, krom se ni
aktive serĉas ĝin, esploras ĝin kaj okupiĝas pri ĝi.
Tio signifas, ke por mi tio ne havas rilaton al konspiro.
Ĉi tio estas plejparte organizita krimo.
Ĉar se mi havas mandaton kiel politikisto kaj supozeble reprezentas la volon de la popolo – se vi tiel rigardas
ĝin – tiam mi nature devus aŭskulti la volon de la popolo.
Sed ekzistas tiu bone konata Princeton-studo, kiun mi ĉiam ŝatas mencii, el 2017 – mi pensas, aŭ 2015 – kiu
ekzamenis la korelacion inter balotintenco kaj realpolitik, kaj trovis, ke ĝi estas nula.
Do tiam la titolo en usona publikado estis: "Usono ne plu estas demokratio; Eŭropo devus esti singarda pri tio, kio venos."
Do, vi povas nomi ĝin konspirteorio se vi volas, sed ĉi tiuj estas nur homoj, kiuj aŭ aktive okupiĝas
pri propagando kaj volas diskreditigi nin per ĝi.
Aŭ temas pri homoj, kiuj ne traktis ĉi tiun problemon kaj, en pli vasta senco, provas kompreni, kion signifas kunlaboro, kiam oni
konsideras sin parto de kasto, kiu posedas aŭ almenaŭ kontrolas la plimulton de la produktadaj rimedoj, teknologio kaj industrio.
Do, jes, mi emas ridi pri la termino.
Mi ne vere prenas tion serioze.
La fakto estas, ke ĉi tiu kasto ne estas ĝuste "verda" inter si, ĉar potenco tentas ilin kapti pli
kaj pli por si mem – ĉiam volante esti la numero unu.
Kiel ĉio tenas kune?
Kiel oni povas imagi, ke ŝajnas ekzisti plano, kiun ili sekvas jam de generacioj, kvankam ili ne vere povas
kunlabori – kiel ekzemple nun okazas ĉe la komunuma nivelo, kie homoj volas fari ion por la vilaĝo.
Kiel oni devus imagi tion?
Kiel funkcias ĉi tiu kohereco?
En administrado homoj ŝatas paroli pri administrado per politiko.
Do vi starigas gardrelojn, kaj principe ĝi estas io simila al transhumanismo aŭ eŭgeniko aŭ teknokratio.
Tio signifas, ke oni moviĝas en certa direkto surbaze de rakonto, ideologio aŭ koncepto.
Kompreneble, survoje estas kromvojoj kaj obstakloj.
Tiam, kompreneble, estas ankaŭ internaj konfliktoj.
Tio estas tre evidenta en Usono, kie ekzistas la konservativa bloko, kiu tiutempe konsistis
el George Bush kaj Dick Cheney kaj tiel plu.
Kaj ĉi tiu tuta kliko estas la konservativa potencbloko kaj familia klano, kiu jam pli ol cent
jarojn regas en Usono – precipe la familio Bush.
Kaj tiam, kompreneble, ekzistas la pli demokratie orientita potencbloko – ekzemple, Biden (nun en la pli juna
generacio), George Soros kaj Bill Gates, kiuj estas la financantoj de ĉi tiu pli maldekstra veziko.
Nuntempe la Konservativuloj estas en povo.
Poste ni havas financistojn kiel Peter Thiel, kiu sin vidas kiel liberalkonservativan.
Kompreneble, ekzistas interna potenca lukto, ĉar finfine temas pri tio, kiu sidas ĉe la tablo kaj kiu havas
la decidpovon en la nova mondordo aŭ en la nuna sistemo.
Do certe estas konfliktoj inter ili.
Sed tio, kio estas tre konsekvenca , estas, ke oni ĉiam agas laŭ propra tagordo.
Por ke ĝi ĉiam moviĝu al teknokratio.
Vi povas vidi tion nun ankaŭ en Germanio.
Principe ne gravas, kiu estas ĉe la potenco, eĉ nun post la elekto.
Kio estas plue antaŭenigata, estas la verda ekonomio kun CO2-spurado kaj emisiokomerco.
Nenio el tio estos abolita aŭ ŝanĝita.
– Male, nun ekzistas plentempa biometria gvatado per e-ID kaj ciferecaj civitanaj monujoj kaj similaj instrumentoj.
Kialoj: Ni nun alfrontas ĉi tiun migradkrizon, ni bezonas antaŭenigi internan sekurecon kaj pli bone pozicii nin.
Do nun ni efektivigas biometrikon kaj e-ID por malhelpi balotfraŭdon ktp., same kiel en Usono, dum la antaŭa registaro
enkondukis la saman sistemon, deziris la saman biometrikon kaj la saman amasobservadon,
sed por alia riska potencialo, nome la viruso.
Do tiam oni diris, ke por la sano kaj la tutmonda sano ni nun urĝe bezonas biometran
kontrolon, 2G- aŭ 3G-spuradon kaj QR-kodan distopion .
Do finfine vi ricevas la saman modelon; tio tute ne ŝanĝiĝas.
Principe, la sola afero, kiu ŝanĝiĝas, estas la merkatika ilo.
Kiel iel provi igi ĝin akceptebla por la loĝantaro.
Tio signifas, ke la diversaj grupoj, kiuj eble ne konsentas inter si, tamen havas komunan celon.
Mi havas la senton, ke ili volas forpreni de la ĝenerala loĝantaro kiel eble plej multe.
Ĉu kognitiva aŭ materia, por konservi ĝin por si mem.
Ĉu ili pli verŝajne estas individuoj, familioj aŭ grandaj korporacioj?
Kiel aspektas ĉi tiuj potencaj strukturoj?
Ho ve, kiom longe daŭros ĉi tiu prelego?
Estas enorma reto, do ne eblas doni precizan respondon.
Unuflanke estas familiaj klanoj, kiel la Bush-oj, kiuj dum cent jaroj partoprenis en usona politiko, esence
amasigante rimedojn kaj esence agante kiel krima klano, kiu ripete venas al potenco aŭ jam estis en potenco.
La Kennedyoj ne estas multe pli bonaj.
Ili gajnis sian monon per kontrabando de opio, armiloj kaj alkoholo kaj fariĝis gravaj ludantoj en la industrio.
Tio estas la tuta usona orienta marbordo, principe bazita sur la posteuloj de la Orient-Hindia Kompanio kaj sur la opia komerco.
Vi ankaŭ povas legi pri tio en la ĉefaj amaskomunikiloj, ke Harvard kaj Princeton kaj ĉiuj ĉi tiuj
universitatoj estis esence fonditaj de eks-opiumbaronoj.
Kaj la Kennedy-oj ne estas escepto.
Do, unuflanke, certe ekzistas ĉi tiuj familiaj klanoj.
Aliflanke, ekzistas retoj kiel la Bilderberg-Konferenco.
Do estas kompreneble interese, ke unuflanke estas George Soros, Peter Thiel aŭ Eric Schmidt, kiuj
principe reprezentas tre publike kontraŭajn ideologiojn.
Unu estas maldekstre-libera – en la kazo de Eric Schmidt, eksa ĉefoficisto de Google – kaj la
alia estas dekstre-libera-konservativa, Peter Thiel.
Do ili estas diametre kontraŭaj unu al la alia publike kaj en la amaskomunikiloj, sed poste ili renkontiĝas
ĉe la Bilderberg-Konferenco, kie ili ambaŭ estas membroj de la Direktada Komitato.
Kio tiam implicas, ke tie oni diskutas ion alian ol tion, kion ni vidas en la amaskomunikiloj, kie plejparte temas
verŝajne nur pri spektaklo, aŭ pli ĝuste, kie homoj simple provas publike akiri voĉojn aŭ potencon.
– Dum en la fono aferoj kiel ciferecigo kaj transhumanismo estas antaŭenpuŝataj kaj ĉiuj estas unuanimaj.
Do, homoj kutime estas amikoj ankaŭ en sia privata vivo.
Vi ĉiam vidas tion en la Bundestag, kiam ili diras, ke ni argumentas en la babilprogramo – iel la
Verduloj kontraŭ la CDU, la Maldekstruloj kaj la AfD.
Kaj tiam, ĉe la fino, ili staras ie ĉirkaŭ panelo, ridante kune kaj amuziĝante.
Ĝi estas esence klubo.
Kaj tio, kio estas prezentata al ni publike, kutime estas io kiel sapoperio.
Jes. Vi tre bone publikigas ĉi tiujn aferojn.
Kiel vi igas homojn aŭskulti vin?
Unue, mi ne volas, ke iu ajn aŭskultu min.
Mi fakte volas, ke homoj aŭskultu sin mem kaj sian intuicion, sian internan voĉon kaj sian propran konsciencon.
Ĉar, kiel mi diris antaŭe, ne ekzistas rajto regi.
Ankaŭ ne ekzistas iu, kiu povas diktadi ion al vi aŭ al mi.
La sola afero, kiu devus gvidi nin en la vivo, estas nia persona kompreno de la realo.
Kaj tio estas io, pri kio ĉiu devas decidi por si mem en tre subjektiva maniero.
Tio signifas, ke tio, kion mi faras, estas esence kolekti informojn, poste disponigi ilin – kaj, antaŭ ĉio, inkluzivi ĉiujn
fontojn, kiujn mi uzas por atingi mian konkludon – tiel ke legantoj mem povu sekvi mian rezonadon kaj
poste decidi, ĉu ili alvenas al la sama konkludo.
Mi ĝenerale trovas ilin tre logikaj kaj ne scius kiel alveni al alia konkludo.
Sed ĉiuj estas liberaj decidi por si mem.
Mi tute ne volas, ke homoj kredu min.
La plej malbona afero, kiun vi povas fari, estas simple adopti opiniojn, adapti ilin kaj kredi iun alian.
Vi devus nur aŭskulti al vi mem.
Kaj tio, kion mi trovas grava, estas, ke ni ankaŭ uzu la ĝustajn terminojn.
Do kiam mi nomas min konspiracioteoriisto aŭ io tia, mi evidente faras al homoj favoron.
Vi ne trovos ĉi tiujn terminojn en miaj tekstoj.
Ĉar ne ĉiam temas pri konspiroj, sed pri organizita krimo.
Kaj ekzistas, principe, la tre simpla frazo: sekvu la monon.
Do vi sekvas la monon, kiel farus iu ajn krima enketisto, iu ajn detektivo, kiu volas solvi krimon.
Mi faras la saman.
Kaj kun ĉiu el miaj artikoloj vi povas entrepreni juran agon en tribunalo kaj havi bonan
ŝancon venki, ĉar principe ĉio estas dokumentita.
Kaj ne kun iu ajn YouTube-video de S-ro XY, kiu aŭdis de iu, ke tio eble estas la kazo, sed kutime
kun originalaj dokumentoj de UNESCO, de la CIA, ktp.
Tiam vi povas mem legi, kion ĉi tiuj homoj fakte faras kaj skribas, kion ili anoncas, kion ili en retrospektivo
agnoskas kaj koncedas – kio ofte okazas nur jardekojn poste.
Do vi devas uzi la ĝustajn terminojn.
Tial mi uzas terminojn kiel "observa ekonomio" .
Principe, tio ne estas nur plentempa observado, sed gajni monon per plentempa observado.
Post ĉio, la grandaj teknologiaj kompanioj, kiuj minas la oron de nia tempo – nome
datumojn – nature gajnas vastajn monsumojn el ĝi.
Tamen ili ankaŭ transdonas ĉi tiujn datumojn al la registaro aŭ al sekretaj servoj.
Tiuj, siavice, kompreneble havas aliron al individuaj herezuloj, nekredantaj kritikistoj, kiuj iel
esprimas sin tiel, ke ili delegitimigas la ŝtaton.
Tio signifas, ke ĝi estas tre malbonfarta reto.
Kaj Benito Mussolini priskribis tion tiam kiel la perfektan formon de faŝismo: "Korporaciismo."
Kiam la ŝtato kaj la korporacioj kunfandiĝas en malsanan potencan strukturon. Kaj ĝuste tion ni havas.
Tial ĉi tiu potencstrukturo estas tiel grandega, konfuziga kaj malfacile difininda, ĉar
politiko, principe, jam delonge ne faris iujn decidojn.
En principo, transnaciaj organizoj, iliaj agentoj, iliaj pensfabrikoj kaj instancoj kiel la Unuiĝintaj Nacioj jam delonge
faras decidojn, kiuj poste prezentas al ni la Agendon 2030 kaj celojn pri daŭripovo, por kiuj neniu el ni
iam voĉdonis, sed kiujn poste efektivigas kaj devigas la respektivaj naciaj registaroj.
Principe, tio kontraŭas la volon de la loĝantaro, kiu nek voĉdonis por ĝi, nek havas iun ajn voĉon en la afero.
Do, por mi, politiko estas nur la ekzekutiva brako de supernacia strukturo, kiu ne nomiĝas mondregistaro, sed tutmonda regado.
Kaj tio certe iam kondukos al ĉiam pli forta tutmonda regostrukturo.
Almenaŭ kiam ni finfine devos pagi daŭripovimposton al la UN, pri kio jam estis diskutite.
Sed naciaj registaroj kompreneble daŭre ekzistos.
Ĉar tion vi vidas.
Tie mi povas simuli demokration kaj voĉdoni, kaj tamen doni al voĉdonantoj la senton, ke
ili partoprenas, kio finfine ne estas vera.
Do tio signifas, ke la unu-monda registaro, kiun iuj homoj timas, kiu estus bazita ie en Ĝenevo aŭ Novjorko,
verŝajne ne ekzistos, sed anstataŭe ni daŭre havos la subdividojn, kiujn ni jam nun havas?
Ĝuste, tio ankaŭ ne estas vendata.
Do se mi volas daŭre promocii la modelon de demokratio en la amaskomunikiloj kaj diri, ke ĝi estas la plej bona demokratio iam
ajn, tiam mi ne povas simple diri, ke ni nun havas mondan registaron, kiu esence konsistas el ok
maljunaj sinjoroj, kiuj renkontiĝas en malantaŭa ĉambro kaj poste faras decidojn por la tuta mondo.
Kompreneble, tio ne funkcias tiel. Ankaŭ homoj scias tion.
Tial naciaj registaroj kompreneble daŭre ekzistos, sed ĉiam estos novaj instrumentoj, kiuj
postulas kaj certigas supernaciajn suverenecojn.
Kiel ĉi tiu WHO-traktato, ekzemple, kiu nature certigos, ke ne plu naciaj registaroj, sed supernacia konstruaĵo
diktos, kio okazas en individuaj landoj en la sansektoro.
Jes.
Kial vi pensas, ke homoj toleras tion?
Pli kaj pli da homoj konscias, ke ili estas malkontentaj pri siaj registaroj, kaj eble eĉ
bonvenigus novan komencon kaj konsentus pri mondregistaroj.
Jes, estas surprize multaj homoj, kiuj ne opinias, ke ĝi estas tiel malbona.
Sed tiuj kutime estas la homoj, kiuj ne rigardas atente.
Ĉiu, kiu konsideras sin demokrato – precipe nun en Svislando, kiel baznivela demokrato – volas havi influon en sia komunumo.
Alivorte, li volas havi voĉon, partopreni en la decidprocezo, kontribui siajn argumentojn – avantaĝojn
kaj malavantaĝojn – kaj poste iel atingi konsenton.
Tio fakte estas demokratio.
Ĝi estas procezo, ofte ankaŭ konflikto, diskuto, diskurso, kiu devas esti solvita ie.
Kaj, kompreneble, tio ne okazas.
Mi pensas, ke multaj homoj ne vere komprenas tion, ĉar ili simple ne havas tempon en siaj normalaj laboraj vivoj.
Kiu havas tempon pasigi kvar, ses, ok horojn esplorante ion vespere, kiam oni ne povas bone prezenti ĝin en libro?
Kiam vi parolas kun homoj sur la strato, vi havas la senton, ke ĉiuj simple akompanas la fluon, ke ili estas
latente malkontentaj, sed fakte ne faras ion pri tio.
La amaskomunikiloj diras al ni, ke sendependaj ĵurnalistoj kiel vi kaj mi konsistigas maksimume 20 procentojn de la loĝantaro.
Ĉu tio vere estas la kazo?
Ne, mi ne vidas ĝin tiel.
Mi ĉiam ŝatas citi la ekzemplon de la referendumoj en Svislando – tiutempe pri la temo de la kronviruso kaj la Covid-leĝo.
Estis la unua referendumo, kiu komence eĉ malakceptis la leĝon.
Mi rigardis ĉi tiujn projekciojn – aŭ prognozojn – kaj iam, mi pensas, la rezulto estis, ke 47 procentoj malaprobis
ĉi tiun leĝon, kio signifis, ke ĝi finfine estis aprobita.
Sed 47 procentoj de la loĝantaro jam esprimis sin kontraŭ la efektivigo de ĉi tiu reĝimo en la unua referendumo
– ĉi tiu sistemo de spurado kaj, finfine, de kontrolo.
Kaj mi kredas, ke granda parto de la amaskomunikila raportado pri ĉi tiu kritika veziko estas tute troigita.
Ĉar, kompreneble, vi devas igi homojn senti, ke ili iel estas la stranga, freneza, kritika parto de la
loĝantaro kaj ke ili estas la absoluta malplimulto, jes.
Tiam vi sentas vin respondece senpova.
Tio nature kreas senton de senpoveco kaj senhelpo, kaj igas homojn resti neaktivaj hejme, apatie sidante sur la sofo kaj,
kompreneble, sentante sin ĝenitaj, ke ili ne povas fari ion ajn.
Sed mi vidas ĝin tute alimaniere, ĉar, kiel mi diris, kiam vi promenas tra la urbo, en la analoga mondo, parolante kun homoj,
estas sufiĉe malofte renkonti iun, kiu vere opinias, ke ĉio estas bonega, kiu vere entuziasmas pri la germana
registaro, pri la usona registaro, ĉu temas pri Trump aŭ liaj antaŭuloj, aŭ pri la svisa registaro.
Vi apenaŭ renkontos iun en publikaj spacoj, en drinkejoj, en trajnoj, kiu vere entuziasmiĝas pri ĝi.
La homoj, kiujn vi tie renkontas kaj kiuj parolas pri ĝi tre pozitive, laŭ mia observado, estas en malplimulto.
Tio estas 20, 18, 25, 15 procentoj, depende de kien vi iras, eble eĉ 30 procentoj.
Tamen mi kredas, ke tio estas la malplimulto.
Kaj mi kredas, ke 60 ĝis 70 procentoj de la loĝantaro ekkomprenis, ke oni ilin trompas, ke ĉio
estas fasado, kaj ke ekzistas granda malkontento.
Mi kredas, ke el ĉi tiuj – ni diru 60 procentoj aŭ 70 procentoj – granda proporcio ankoraŭ ne kuraĝas esprimi tion publike.
Ĉar, kompreneble, ekzistas timo, ke via dunganto ekscios, ke vi suferos malavantaĝojn en la laboro, ke eble oni ne plu
permesos al vi aliĝi al la tenisa aŭ pafklubo, ke viaj amikoj eble konsideros vin elĵetito, kiu subtenas strangajn teoriojn.
Tamen mi kredas, ke se vi parolas pri ĝi malkaŝe – kaj tio estas mia sperto – vi rapide
rimarkos, ke multaj homoj estas tre kritikemaj.
La grava afero estas ne uzi la terminojn, kiujn al ni sugestas la reganta klaso kaj kiujn uzas la propaganda maŝino.
Do ne parolu pri klimata ŝanĝo; kiam iu parolas al vi pri klimata ŝanĝo, parolu pri media protektado.
Kiam oni parolas pri kapitala akumuliĝo kaj malbonaj miliarduloj kiel Elon Musk, tiam oni parolu pri la malbonaj miliarduloj
kiel Soros kaj Gates, kiuj finfine krime organiziĝas kaj kunlaboras por enkonduki aferojn, por kiuj neniu el ni voĉdonis.
Kaj provu priskribi aferojn per terminoj pli precizaj.
Ĉi tiuj ne estas konspiraj teorioj; ĉi tio estas organizita krimo kaj enketĵurnalismo; ĉi tio estas kriminalistiko.
Eĉ en la kazo de la ŝtato de observado, ne nepre temas pri la ŝtato mem, sed pli ĝuste pri la ekonomiko de
observado, ĉar ekzistas tre proksima interago inter entreprenoj, la ŝtata aparato kaj la sekretaj servoj.
Do, se vi provas alproksimiĝi al homoj kun la ĝusta vortprovizo, vi ankaŭ povas tre
konstrueme paroli kun la – en citiloj – alia flanko.
Mi spertas tion denove kaj denove, kiam mi parolas kun homoj, kiujn oni povus priskribi kiel tute "woke" aŭ "el tute alia
flanko de la barilo", kiuj povas havi bonegajn konversaciojn kun mi pri tio, ĉar mi ankaŭ subtenas
mediprotektadon kaj neniu ŝatas mikroplastojn en sia manĝaĵo.
Mi ankaŭ ne subtenas supermiliardulojn kiel Musk, Soros aŭ Gates, kiuj povas uzi sian monon por aĉeti tiom da influo,
ke ili per medikamentoj mortigas homojn en Usono kaj Afriko, tra kampanjoj kiuj estas esence nur malutilaj.
De sterilizacio ĝis mortoj, ĉio, kio okazis en la pasinteco.
Do, kiam vi provas simple preni homojn – kaj mi pensas, ke ĉiuj devas iom rigardi sin mem ĉi tie – ĉar, kompreneble,
multaj homoj ankoraŭ estas tre seniluziigitaj pro la kronvirusa krizo, pro siaj najbaroj, pro siaj dungantoj.
Sed se vi estas iom pli informita, havas iom pli da kompreno ol la aliaj kaj jam komprenis ĉi tiujn aferojn,
tiam vi ankaŭ havas respondecon iomete cedi, esti la pli racia kaj tamen alproksimiĝi al homoj.
Ĉar ni estas unu specio, ni devas iel kunhavigi ĉi tiun loĝspacon.
Kaj se ni daŭre restos dividitaj inter pro-korona kaj kontraŭ-korona, pro-migracia kaj kontraŭ-migracia, kaj inter
subtenantoj de Trump kaj kontraŭuloj de Trump, de Merz kaj de BlackRock en Germanio. Ju pli tiaj dividaj
rakontoj eniras la loĝantaron, des pli ni devas okupiĝi pri ni mem kaj pri horizontalaj konfliktoj.
Kiel ni vidis en 2008 kun la movado Occupy Wall Street, la problemo kuŝas ĉe la supro.
Kaj la lasta fojo, kiam homoj de maldekstro kaj de dekstro kune suprenrigardis, estis Occupy Wall Street.
Estis enorma transpartia impeto, kiam homoj ekkomprenis: estas la centraj bankoj, estas la grandaj bankoj, kiujn ni
devas savi per nia mono, per miliardoj da niaj impostaj monoj.
Kaj ili ne havis ĉi tiun horizontalan konflikton.
Kaj poste, precipe en Usono, aperis la Tea Party-movado kaj tio, kio fariĝis konata kiel la progresema "woke"-movado .
Denove homoj estas blokitaj en horizontala konflikto kaj batadas unu la kapojn de la alia anstataŭ efektive
trakti la problemon, kiu kutime estas rigardo supren.
Jes.
Kaj ĝis kia grado ni nun estas je la kompato de ĉi tiu procezo, aŭ ĉu ni povas defendi nin, armi
nin kontraŭ tio, kion ĝi supozeble faros al ni?
Ni konsentas pri tio kaj tial donas al li la potencon.
Aliflanke, kiam ni mem prenas potencon, ni forprenas ĝin de ili – tiujn ŝancojn, tiel diri.
Ju pli da homoj tion faras, des pli granda kaj ampleksa ĉi tiu procezo fariĝas.
Kian konsilon vi donas al homoj? Kion ili devus fari?
Unue, vi devas kompreni, ke ju pli da propagando ekzistas, des pli da dubindaj, skizofreniaj rakontoj estas ĵetataj
en la miksaĵon, kaj des pli okazas administrado de indigno.
Do la hodiaŭa temo estas A, kaj ni devas esti indignitaj pri ĝi.
La sekvan tagon temo B estas en la tagordo, kaj oni devas esti indigna pri ĝi.
Ju pli tio okazas, des pli ĝi estas signo, ke en la ebur-turo regas certa paniko, ĉar, kompreneble, la fido
al politiko kaj al la ŝtato jam de jardekoj malkreskas.
La fido al publika dissendado malpliiĝas.
La balotpartopreno malpliiĝas kaj malkreskas.
Tio signifas, ke pli kaj pli da homoj klare rekonas, kia registaro ili havas, kaj ke ĝi fakte ne multe
rilatas al demokratio. Ili estas seniluziigitaj kaj foriras.
Kaj plej multaj homoj faras tion, kompreneble, kun certa grado da agono – tio estas, seniluziiĝo – ĉar ili simple ne volas
plu okupiĝi pri ĝi, sed anstataŭe koncentriĝas pri siaj privataj vivoj, pri la aferoj, kiujn ili povas influi.
Kaj tio fakte estas ĝusta.
Se mi nun ne skribus pri tio, mi ofte eĉ ne rigardus ĉi tiujn aferojn, ĉar ofte tio, kion oni prezentas al vi, estas simple
insulto al via inteligenteco, kun ĝia groteska rakontado .
Sed tio, kion vi vere devas konsili al homoj, estas ekkompreni: ni ankoraŭ estas pli!
Do se vi konsideras la cirkonstancojn de registaro kun ĝiaj policaj fortoj aŭ civila servo kaj poste komparas tion kun la
nombro da homoj loĝantaj en tiu lando, t.e. la loĝantaro, vi vidas grandegan malkongruon inter la aparato – la
ŝtata aparato, la sistemo, kiel ajn vi volas nomi ĝin – kaj la loĝantaro, kiu fakte tenas la potencon.
Tio fakte estas la ideo malantaŭ demokratio, ke la suvereno decidas.
Ĉi tiu sento estas aparte forta en Svislando.
Kaj tiam vi tre rapide sentas, ke iel oni diktas al vi el la federacia Berno, se oni ne demandas vin tie.
Nun ni havas ĉi tiujn kadrajn interkonsentojn de la EU, kiuj diras: "Ni provas iel ĉirkaŭiri la
referendumon, kaj ĝi ne devas iri antaŭ la Ĉambro de Ŝtatoj."
Vi provas iel elturniĝi el ĝi.
Kaj homoj simple devas aktive engaĝiĝi.
Demokratio estas procezo. Se vi jam konsideras ĝin la "plej bona modelo" – kaj ĝi verŝajne estas unu el la plej bonaj modeloj,
kiujn ni konas kaj havas, kaj ni ankaŭ havas iom da praktika sperto pri ĝi – se vi volas partopreni en ĝi
kaj aktive atingi iujn pozitivajn rezultojn, tiam vi devas engaĝiĝi, kaj vi devas fari tion loke.
Ĉar vi ne povas influi la Federacian Konsilion en Berno el Ĉuro.
Sed kion vi povas fari estas igi la lokan konsilion atenti kaj rimarki, doni kontribuojn kaj starigi prioritatojn.
Kaj se sufiĉe da municipoj faros tion, kaj sufiĉe da municipaj gvidantoj poste agos en la kantono, kaj la kantono poste
agos en Berno, tiam vi certe havas la potencon fari diferencon.
Do la situacio pri Korono certe estus evoluinta tre malsame, se ne estus tiom da senpagaj amaskomunikiloj kaj tiom da opozicio.
Do agadu, leviĝu de la sofo kaj ne konsumu la krizon kvazaŭ ĝi estus plenlonga filmo.
Ĝi estas niaj ĉiuj vivoj, kaj ni povas formi ilin, ĉar la estonteco ne estas
antaŭdeterminita; ni ankoraŭ povas ŝanĝi ĝin nun.
Jes, dankon tre pro via takso kaj pro kundividado de via scio kun ni.
Ĉu estas io alia, kion vi ŝatus diri al la spektantoj konklude?
Jes, tio preskaŭ estis konkluda deklaro, sed vi devas kompreni, ke vi mem estas la potenco, la ŝanĝo,
la pozitiva estonteco, kaj ke la vivo estas bela.
La vivo estas bela, kaj ĉio alia, pri kio homoj provas konvinki nin – ĉu temas pri timo, ĉu ili volas igi nin timi
militojn, timi ciferecigon ktp. – estas nur rimedo de kontrolo.
La vivo estas bela.
Vi devus gvidi motivitan, feliĉan, plenumitan vivon kun via familio kaj via loka komunumo, kaj sub neniuj cirkonstancoj
permesi al vi esti puŝita en tiun sintenon de timo aŭ agonio , en kiun la amaskomunikiloj – tiu propaganda maŝino –
volas puŝi nin; ĉar tiam, finfine, ili jam atingos sian celon.
Do la estonteco ne estas por esti antaŭdirita, sed por esti formita – kiel iam diris Antoine de Saint-Exupéry.
Kaj mi kredas, ke tion oni devus fari per esti aktiva kaj gvidi feliĉan vivon, ĉar feliĉa vivo estas la vera revolucio.
Multan dankon pro ĉi tiu intervjuo. Ĉion bonan al vi, sinjoro Regenauer.
Dankon pro la invito.