Następnie można zobaczyć, że wszyscy oni dążą do tego samego celu.
Nie oznacza to jednak, że nie można wywołać wojny.
Niestety, wojna jest najlepszym interesem dla kasty rządzącej.
To, co jest nam przedstawiane publicznie, jest zwykle czymś w rodzaju opery mydlanej.
Jeśli chcę nadal prezentować model demokracji w mediach i mówić, że jest to najlepsza demokracja wszechczasów, to oczywiście nie
mogę mówić, że mamy tutaj Rząd Światowy, że jest ośmiu starszych panów, którzy spotykają się
na zapleczu, a następnie decydują za cały świat.
Oczywiście nie jest to możliwe.
Aktywnie działać, wstać z kanapy i nie konsumować kryzysu, jak gdyby był to film.
To jest życie nas wszystkich i możemy je kształtować, ponieważ przyszłość nie jest
zdeterminowana , wciąż możemy ją zmienić teraz.
Dzisiaj pojechałem do Szwajcarii, aby porozmawiać z wyjątkowym mężczyzną.
Jest kimś, kto zna zarówno szczegóły, jak i szerszy obraz, kto jest w stanie powiązać różne aspekty we wspólny wątek.
Urodzony w 1978 roku, muzyk, autor różnych książek, kierownik firmy, prezenter radiowy, przedsiębiorca i konsultant biznesowy.
Mieszkał i pracował w 20 różnych krajach, mówi pięcioma językami, dzięki czemu zyskał wszechstronny obraz świata.
Nie jest kimś, kto po prostu papuguje inne opinie lub używa narracji, ale sam dociera do sedna rzeczy.
Witamy dziś w Studio Chur, Toma-Olivera Regenauera.
Dziękuję bardzo za zaproszenie.
Dziś rozmawiamy o "strukturach władzy" lub "kto rządzi światem?". Tak, z przyjemnością.
Moje pierwsze pytanie - zacznijmy od sytuacji na świecie - na świecie znów jest wojna, w Ukrainie, w
Strefie Gazy, w Jemenie, wszędzie gromadzone są zbrojenia.
Teraz UE ponownie postanowiła przeznaczyć 150 miliardów euro na zwiększenie zdolności produkcyjnych w zakresie broni i logistyki.
Jednocześnie istnieją napięcia między głównymi mocarstwami - USA, Rosją i Chinami - które ogromnie rosną.
Ale dzieje się dużo również w Europie, na Bliskim Wschodzie, w Indiach, Pakistanie, Iranie i wszędzie indziej.
Jednocześnie zbliżamy się do szczytu ery maszyn.
Wszystko, co można zdigitalizować, jest digitalizowane - od waluty i centralnych walut cyfrowych po sztuczną
inteligencję, która ostatecznie przeniknie wszystko i każdego.
Słyszeliśmy o implantach mózgu, które zamieniają ludzi w swego rodzaju cyborgi - człowieka-maszynę lub
maszynę-człowieka, jeśli w ogóle jest to jeszcze człowiek.
I moje pierwsze pytanie stawiam sobie: czy te wydarzenia są przypadkowe i niezależne od
siebie, czy też kryje się za nimi jakiś plan?
To zawsze zależy od tego, z jakiej perspektywy na to się patrzy.
Dlatego zawsze nazywam to - lub ludzie lubią to nazywać - polikryzysem .
Z jednej strony mamy więc aspekt technologiczny, który zmierza w kierunku transhumanizmu lub
który zasadniczo wynika z ruchu technokracji.
Zaczęło się w 1917 roku na wschodnim wybrzeżu USA od ruchu technokracji , który następnie - jeśli prześledzić go szczegółowo
- rozwinął się w przemysł cyfryzacji, gospodarkę platformową lub gospodarkę obserwacyjną - w zależności od tego, jak to nazywam.
Jest to z pewnością aspekt technologiczny.
Z drugiej strony jest oczywiście aspekt militarny, kompleks wojskowo-przemysłowy, jak to się mówi.
Wojna nigdy nie odeszła. Nie chodzi więc o to, że teraz znów jest wojna. Wojna była zawsze.
Wydaje mi się - o ile dobrze pamiętam - że USA nie były w stanie wojny od 17 czy 14 lat, odkąd zostały założone.
To wiele mówi.
Mamy zatem do czynienia z sytuacją wojny 5G, czyli wojny piątej generacji.
I nie chodzi tylko o wojnę kinetyczną , ale także o wojnę kognitywną , o której również mówi się wielokrotnie.
NATO posiada własną stronę internetową o nazwie NATO Innovation Hub.
Chodzi o wojnę kognitywną.
I to szybko sprowadza nas z powrotem do aspektu technologii, ponieważ wszyscy znamy to, co zawsze nazywam
"smombies" - smartfony i zombie - kiedy chodzą po ulicy. -
Większość ludzi spędza dużo czasu na swoim smartfonie, nawet gdy wyprowadzają psa lub zabierają dziecko na spacer.
A to jest po prostu inwazyjna technologia.
A to naturalnie ma wpływ na nasze mózgi, na nasze ciała fizyczne, a także na nasze stany psychiczne.
Dlatego mamy tak zwaną epidemię izolacji.
Tak więc ludzie są coraz bardziej samotni, skupiając się na tym kolorowym, cyfrowym świecie, który nazywam "Truman
Show", co jest również nazwą jednej książki - tej ostatniej.
Trudno więc odpowiedzieć na to pytanie w skrócie.
Ponieważ jest to tak szeroka agenda tej wojny 5G, która - z jednej strony - wyraźnie zmierza w kierunku wojny kinetycznej, a zatem
także zakłóceń w globalnym systemie gospodarczym i monetarnym.
Z drugiej strony istnieje bardzo silny element wojny kognitywnej, w której prace prowadzone są na wszystkich frontach.
Ze strony NATO, ze strony dużych firm technologicznych, a także, na przykład, w dalszej formie, w agendzie transhumanistycznej,
gdzie szybko dochodzimy do Neuralinka lub podobnej.
Gdzie następnie firma Elona Muska chce stworzyć implanty mózgu i połączenie z SI, chmurą.
Jest to konwergencja bio-cyfrowa, czyli połączenie człowieka i maszyny, w szerszym znaczeniu.
I oczywiście w pewnym momencie pojawia się pytanie, w jakim stopniu wciąż jesteś człowiekiem?
To bardzo złożone pytanie i z chęcią wygłosiłbym na ten temat dwugodzinny wykład.
Trudno więc odpowiedzieć na to pytanie w skrócie.
Podsumowując, rzeczywistość jest jednak taka, że znajdujemy się w sytuacji wielokryzysowej i prawdopodobnie
stoimy w obliczu zakłóceń na niespotykaną dotąd skalę.
Pytanie brzmi, jak szybko one nastąpią i w jakiej formie będą destrukcyjne?
Tak więc ta cyfryzacja - lub technokratyczno-transhumanistyczna - z pewnością będzie procesem stopniowym, stopniową
zmianą, która również zajmie pokolenia, aby się zakorzenić.
Druga może wydarzyć się znacznie szybciej - wojna kinetyczna - w zasadzie brakuje decydującego ognia w odpowiednim miejscu, a
wtedy może wywołać pożogę - czy to na Bliskim Wschodzie, czy scenariusz to Tajwan, Chiny, USA, czy Rosja, NATO,
Ukraina, więc z pewnością czekają nas destrukcyjne czasy i "nieprzyjemnie" prawdopodobnie także wojenne.
Wróćmy do poziomu krajowego.
Istnieją te skonfliktowane narody: USA, Rosja, Chiny.
Czy wszystkie służą różnym celom, czy też zasadniczo chodzi o to samo?
Z nadrzędnej perspektywy zawsze nazywam to poziomem 2D i 3D lub 4D polityki lub geopolityki.
Na poziomie 2D widzimy rzeczywiste konflikty - oczywiście teraz między Ukrainą a Rosją - gdzie ludzie giną, o wiele za dużo
ludzi, w wojnie kinetycznej, która jest faktycznie prowadzona.
Poziom wyżej, na poziomie 3D, że tak powiem, znajdują się instytucje takie jak ONZ czy
Bank Rozrachunków Międzynarodowych w Bazylei.
Jeśli spojrzeć na przykład na historię pierwszej czy drugiej wojny światowej, to właśnie w tych
instytucjach i organizacjach odbywają się negocjacje.
Gdzie więc nie ma wojny, gdzie spotykają się odpowiedni odpowiedzialni i wtedy patrzą, co robią.
Innymi słowy, z perspektywy zwykłego pracującego, walczącego członka populacji, naturalnie wygląda to w ten
sposób i jest tak również w przypadku konfliktu kinetycznego, że istnieje niebezpieczeństwo wojny.
Chiny, Ameryka, że wojna szaleje w Ukrainie.
Z drugiej strony należy uznać, że te 193 państwa członkowskie ONZ zobowiązały się do realizacji
Agendy 2030 i odpowiednio ją wspierają i wdrażają.
Widać to bardzo wyraźnie, że Ameryka wprowadza obecnie "Immigration OS", czyli migracyjny system operacyjny, z Palantir,
który w zasadzie gromadzi bezprecedensową ilość danych, obsługuje big daty poolinga, a tym samym
sprawia, że przejrzysty obywatel wygląda niemal pięknie.
Jest znacznie gorzej.
Tak więc wszystko - od trackerów fitness po smartfony - wszystko, co jest w jakiś sposób dostępne pod względem danych, jest
"łączone", a następnie, w zasadzie, rozpowszechniane za pośrednictwem tematu migracji w taki
sposób, że problem migracji jest następnie zwalczany.
Oczywiście to samo dzieje się teraz w Niemczech w podobny sposób, ponieważ otrzymujemy teraz
cyfrowy identyfikator i cyfrowy portfel w Niemczech.
Następnie potrzebujemy odpowiednich kart płatniczych dla migrantów.
Wszystko to będzie następnie w pełni monitorowane, a Rosja zrobi dokładnie to samo.
Dwa dni temu pojawiły się doniesienia, że temat migracji jest obecnie gorąco dyskutowany również w Rosji, że cyfrowy
dowód osobisty jest tam również wprowadzany, że cyfrowe pieniądze zostaną tam również wprowadzone w cyfrowych rublach.
Tak więc agenda zasadniczo działa - jeśli spojrzeć na 17 celów zrównoważonego rozwoju, a następnie na cele cząstkowe.
Szczególnie punkt 16 jest bardzo interesujący, ponieważ dotyczy instytucji i tak dalej.
Wtedy zdajesz sobie sprawę, że wszyscy oni dążą do tego samego celu.
Nie oznacza to jednak, że nie może to wywołać wojny.
Niestety, wojna jest najlepszym interesem dla kasty rządzącej.
Z jednej strony w zbrojeniach, gdzie korporacje, podobnie jak kompleks farmakologiczno-cyfrowo-finansowy,
mogą się wcześniej wzbogacić, napędzając zbrojenia, ReArm Europe itp. z von der Leyen.
Są to miliardy, setki miliardów, które następnie wpływają do tych korporacji i do rozdętej
infrastruktury giełdowej oraz rosnących cen akcji.
Z drugiej strony, wojna sama w sobie jest oczywiście dobrym interesem dla ludzi na trzecim poziomie powyżej.
Po pierwsze, mogą wprowadzać rzeczy, które nigdy nie byłyby możliwe w normalnym czasie pokoju.
Na wojnie i w miłości wszystko jest dozwolone i niestety tak właśnie jest.
Podczas wojny mogą realizować rzeczy, które w przeciwnym razie nigdy nie byłyby możliwe, patrz
system finansowy Bretton Woods po II Wojnie Światowej.
A raczej było to zaledwie dwa dni przed oficjalnym zakończeniem II Wojny Światowej, kiedy nowy
światowy system finansowy był już negocjowany.
- Pokazuje to również, że był to oczywiście priorytet.
Nie chodzi o to, że wojna się kończy i umieranie, ale o to, że ten system zostaje wdrożony ; Bretton Woods , a tym samym
dzisiejszy Światowy System Finansowy, a zatem - trzeba to zobaczyć na wyższym poziomie -
także Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS).
Podczas gdy trwa wojna, delegaci i przedstawiciele tych krajów spotykają się w bardzo harmonijnej atmosferze i
odbywają spotkania Zarządu, podczas których podejmowane są decyzje i planowane zupełnie inne rzeczy:
Co robi się z wojną i po wojnie i kto zarabia najwięcej?
Odsyłam do mojego artykułu, który nazywa się blefem BRICS .
Chodzi o konglomerat na poziomie finansowym, to są banki azjatyckie, Bank Rozrachunków Międzynarodowych,
Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Bank Światowy i ich powiązania.
Jest tam też ładny cytat byłego szefa Chińskiego Banku Centralnego, który powiedział:
"Nie jesteśmy konkurencją dla zachodniego systemu finansowego, lecz jego uzupełnieniem".
A kiedy ludzie zawsze mówią: "Tak, ale istnieje alternatywny system, alternatywny chiński system
SWIFT", jest on tak alternatywny, że nazywa się po prostu inaczej i działa w sieci SWIFT.
Z technicznego punktu widzenia jest to po prostu sieć SWIFT o innej nazwie.
Nie ma alternatywy.
Współpracują ze sobą bardzo harmonijnie na poziomie i widzą, że finansują wojny po obu stronach, tak jak kiedyś.
Że finansują zakłócenia po obu stronach i organizują je i strukturyzują w taki sposób, że
przynosi to korzyści wszystkim zaangażowanym.
Tak. Więc czy te - mówił Pan teraz o różnych destrukcyjnych wydarzeniach - czy należą do siebie, czy są
to rzeczy, które - jak już zapytałem - są równoległe i po prostu mają ze sobą coś wspólnego?
A może potrafi się rozpoznać wspólny wątek, który przewija się przez to wszystko?
Można więc wyraźnie rozpoznać wspólny wątek, który zasadniczo zależy od tego, jak daleko wstecz sięgamy.
Jeśli więc cofniemy się do końca XIX wieku i początku XX wieku, jednym z definiujących tematów jest z pewnością eugenika .
Eugenika była wynalazkiem Brytyjczyków.
Zasadniczo była to teoria rasowa, hodowla gatunku ludzkiego i optymalizacja gatunku ludzkiego.
To również przeniosło się z Wielkiej Brytanii do Ameryki.
Istniał również Ruch Eugeniczny i Rada Eugeniczna.
Były to więc oficjalne instytucje rządowe, które zajmowały się optymalizacją gatunku.
I oczywiście, ze strony kasty, która odegrała kluczową rolę w kierowaniu i faworyzowaniu tego - tego modelu eugeniki - celem
było oczywiście posiadanie stosunkowo nudnej, niewymagającej, posłusznej klasy robotniczej i kasty
rządzącej, która wykorzystałaby tę jednorazową masę.
Tak więc z pewnością czynnikiem determinującym jest eugenika, którą dziś spotykamy
jako bioetykę, jako konwergencję biocyfrową. .
W szczególności termin transhumanizm został ukuty przez Juliana Huxleya, szefa Brytyjskiego Towarzystwa Eugenicznego.
Był dwukrotnym dyrektorem Brytyjskiego Towarzystwa Eugenicznego, a później pierwszym Dyrektorem Generalnym UNESCO.
Termin eugenika pojawia się bardzo często w dokumencie założycielskim UNESCO i oczywiście jest to wspólny wątek,
który przewija się przez całą historię od ponad 100 lat.
A kiedy, oczywiście, po Adolfie Hitlerze i reżimie NSDAP i okresie nazistowskim na świecie, ludzie zdali sobie sprawę, że
lepiej już nie mówić o eugenice - bo to oczywiście było to, za czym opowiadał się Adolf Hitler w swoim wariancie
teorii rasowej - powiedzieli wtedy, nazywamy to - powiedział Julian Huxley - nazywamy to transhumanizmem.
Brzmi to o wiele bardziej postępowo, mniej podejrzanie jak Doktryna Rasowa, ale w zasadzie są to
programy, które napotykamy dzisiaj w nowym przebraniu.
Ostatecznie wszystkie one opierają się na eugenice.
Drugim komponentem jest technokracja .
To właśnie wyłoniło się w Nowym Jorku w 1917 roku, a następnie stało się Technocracy Inc. w latach trzydziestych XX wieku.
Są to dwie dominujące, jak sądzę, koncepcje - nie mówię, że są to plany, są to koncepcje, które są wielokrotnie
wykorzystywane przez pokolenia i pakowane na różne sposoby.
Ostatecznie jednak są to czynniki determinujące wojnę kinetyczną, wojnę kognitywną, zmiany i zakłócenia na poziomie społecznym,
socjalnym i psychologicznym, i to one determinują czasy.
Więc jeśli chce się to rozbić, to jest to Eugenika i Technokracja.
Oczywiście są to teraz dwa ruchy, które ostatecznie są skierowane przeciwko ludziom.
Mówi się o ulepszaniu ludzi, właśnie poprzez implanty mózgu, a oni są oni zamieniani w "głupią masę".
Można zauważyć, że ludzie są celowo narażeni na rzeczy, które nie są dla nich dobre - takie jak smartfon, który
zamienia ich w "smombie" - aby zaoferować im rozwiązanie, które ostatecznie ponownie jest przeciwko ludziom.
Jacy ludzie to napędzają?
Trudne, tak. Nie można zajrzeć do głów zainteresowanych osób i po prostu spekulować.
Ale z pism można się wiele dowiedzieć.
I w końcu nadal ma w sobie coś z tego - tak, ludzie lubią tak teraz mówić - Neofeudalizmu lub Neokolonializmu.
Zawsze powtarzam, że w rzeczywistości jest to ten sam kolonializm i ten sam feudalizm, który zawsze
istniał, zmieniły się tylko narzędzia tej kasty.
- To, co można zrobić dzisiaj, to oczywiście propaganda, manipulacja medialna, która ostatecznie jest wojną poznawczą.
W końcu zwykle nie chodzi o treść wiadomości, ale po prostu o masę informacji.
Tak więc bardzo niewiele osób potrafi faktycznie ustalić priorytety tego, co przyjmuje i
filtrować wiadomości, co jest ważne, a co nie.
Zasadniczo więc literatura tej kasty, która bardzo otwarcie pisze o tym, co planuje, wielokrotnie opowiada się za
własnym obrazem Feudalizmu, to jest poczuciem bycia wybranym.
Ludzie lubią też mówić "błękitna krew", szlachta, która myśli, że jest ponad normalną populacją,
podczas gdy ja zawsze mówię, że nie ma prawa rządzić.
Nikt tego nie ma, nigdy tego nie było i nigdy nie będzie.
Wszyscy są równi, a ci ludzie najwyraźniej nie widzą tego w ten sposób.
Tak. Wtedy alternatywne media bardzo często mówią o Nowym Porządku Świata - w sensie autorytarnego,
scentralizowanego Rządu - że pewne kluby/klany uzgadniają rzeczy w kuluarach, aby świat mógł z nich skorzystać.
Media głównego nurtu naturalnie uznają to za teorię spiskową.
Pytanie brzmi: jaka jest Twoja opinia na ten temat? Co jest teraz słuszne?
Tak, chodzi mi o to, że termin Teoria Spiskowa pochodzi z dokumentu CIA, do którego link zamieściłem w bieżącym artykule.
Oczywiście zostało to uruchomione w tamtym czasie w celu uciszenia krytyków historii Johna F. Kennedy'ego - innymi słowy,
każdy, kto miał jakiekolwiek wątpliwości co do oficjalnej narracji i Raportu Warrena itp. był następnie
oczerniany jako Teoretyk Spiskowy, więc w zasadzie podjęto próbę wyciszenia głosów sprzeciwu.
Więc oczywiście jest to termin ramujący , tak jak termin zaprzeczający koronie lub coś podobnego był w kryzysie koronowym.
Nie należy tego traktować poważnie.
Poza tym, trzeba na to spojrzeć w ten sposób, spisek jest regułą, a nie wyjątkiem.
Jeśli jestem pracownikiem w firmie i w jakiś sposób przeszkadza mi mój bezpośredni
przełożony, co mam zrobić z moimi pięcioma kolegami?
Koordynuję i w jakiś sposób staram się stworzyć jedność, która może coś z tym zrobić lub wyartykułować, że nie jestem sam.
Można to nawet nazwać spiskiem.
Ale ostatecznie jest to współpraca.
Współpraca jest więc tym, co czyni nas ludźmi.
To jest spontaniczny porządek.
Jeśli chcemy zorganizować coś w społeczności, w naszym kręgu przyjaciół, to również spontanicznie
zamawiamy, dzwoniąc do osób, które mogą nam pomóc, a następnie tworzymy małą grupę, aby coś zrobić.
Więc ci ludzie robią to samo.
I oczywiście istnieje niezliczona ilość Kręgów.
Wielu z nich już znamy.
Najbardziej znanym z nich jest Światowe Forum Ekonomiczne.
Dla mnie to bardziej dział marketingu, jest też bardzo publiczny.
Są też konferencje Bilderberga.
Następnie jest Bohemian Grove.
Tam jest Le Cercle.
Istnieje mnóstwo takich instytucji, Think Tanków, fundacji, w których ludzie spotykają się w małych grupach,
aby zasadniczo stworzyć program - który podąża za Eugeniką i Transhumanizmem - w szerszym sensie.
Nazywam to po prostu współpracą. To najnormalniejsza rzecz na świecie.
Problem polega oczywiście na tym, że jako zwykła populacja skupiamy się na innych rzeczach.
Skupiamy się więc na pozytywach.
Jeśli zakładamy korporacje, to chcemy spółdzielni, to chcemy coś zmienić w kręgu znajomych, być
może zrobić coś w społeczności i w Lokalnej Radzie.
To są pozytywne aspekty.
Jest to współpraca dla dobra grupy, w której się jest.
Chociaż jest całkiem jasne, że te kręgi, które spotykają się prywatnie w celu współpracy,
zwykle działają przeciwko normalnej populacji.
Ponieważ forsują program, na który nikt z nas nie głosował i o którym często nic nie wiemy, chyba że
aktywnie go szukamy, badamy i angażujemy się w niego.
Innymi słowy, dla mnie nie ma to nic wspólnego ze spiskiem.
Jest to w dużej mierze przestępczość zorganizowana.
Ponieważ jeśli mam mandat jako polityk i mam reprezentować wolę ludzi - jeśli rozumie się to w ten
sposób - to oczywiście musiałbym słuchać woli ludzi.
Ale jest takie dobrze znane badanie Princeton, o którym zawsze lubię wspominać, z 2017 - chyba 2015 roku -
które analizowało korelację między wolą wyborców a Realną Polityką, i jest ona zerowa.
W tym czasie nagłówek w Amerykańskiej Publikacji brzmiał: "Ameryka nie jest już
demokracją, Europa powinna uważać na to, co nadchodzi".
Można więc nazwać to teorią spiskową, ale to tylko ludzie, którzy aktywnie angażują się
w propagandę i chcą nas nią zdyskredytować.
Albo ludzie, którzy się tym nie zajmowali, a w szerszym znaczeniu próbują zrozumieć, co oznacza współpraca, gdy ktoś uważa
się za kastę, która posiada większość środków produkcji, technologii, przemysłu lub przynajmniej nad nimi panuje.
Więc tak, mam tendencję do śmiania się z tego terminu.
Nie traktuję tego poważnie.
Cóż, faktem jest, że ta kasta również nie jest "zielona" między sobą, ponieważ władza kusi ich,
aby brać coraz więcej dla siebie - zawsze to ja.
Jak to w ogóle trzyma się razem?
Jak można sobie wyobrazić, że wydaje się, iż istnieje plan, który realizują od pokoleń, nawet jeśli nie są w stanie
naprawdę współpracować - jak na przykład teraz, na poziomie społeczności, gdzie chcą zrobić coś dla wioski.
Jak można to sobie wyobrazić?
Jak działa taka spójność?
W zarządzaniu ludzie lubią mówić o zarządzaniu przez politykę.
Więc ustawia się barierki i w zasadzie jest to coś w rodzaju Transhumanizmu, Eugeniki lub Technokracji.
Innymi słowy, podąża się w jednym kierunku na podstawie narracji, ideologii, koncepcji.
Oczywiście pomiędzy nimi znajdują się skrzyżowania i przeszkody.
Oczywiście istnieją również konflikty wewnętrzne.
Widać to bardzo dobrze w Ameryce, gdzie istnieje blok konserwatywny, który w tamtym czasie składał
się z George'a Busha, Dicka Cheneya i tak dalej.
A cała ta klika to konserwatywny blok władzy i klan rodzinny, który dzierży władzę w Ameryce od
ponad 100 lat - w szczególności rodzina Bushów.
I oczywiście jest też bardziej demokratycznie zorientowany blok władzy - na przykład Biden (teraz w
młodszym przypadku), George Soros i Bill Gates, są to finansiści tej bardziej lewicowej bańki.
Obecnie władzę sprawują Konserwatyści.
Następnie mamy finansistów takich jak Peter Thiel, który postrzega siebie jako Liberała-Konserwatystę.
Istnieje oczywiście wewnętrzna walka o władzę, ponieważ ostatecznie chodzi oczywiście o to, kto siedzi u
szczytu stołu i kto ma coś do powiedzenia we wspomnianym Nowym Porządku Świata lub w obecnym systemie rządzącym.
Z pewnością występują więc między nimi konflikty.
Ale to, co jest bardzo spójne , to fakt, że zawsze działa się w oparciu o agendę.
Innymi słowy, rzeczy zawsze zmierzają w kierunku Technokracji.
Można to również zaobserwować w Niemczech.
W zasadzie nie ma znaczenia, kto jest u władzy, nawet teraz po wyborach.
W dalszym ciągu prowadzona jest Zielona Gospodarka z monitorowaniem emisji CO2 i handlem emisjami.
Nic z tego nie zostanie zniesione ani zmienione.
- Wręcz przeciwnie, obecnie istnieje pełnoetatowy Nadzór Biometryczny z E-ID i Cyfrowym
Portfelem Obywatelskim i podobnymi instrumentami.
Powody: Mamy teraz ten kryzys migracyjny, musimy promować bezpieczeństwo wewnętrzne i lepiej się zorganizować.
Więc teraz wprowadzamy biometrię i e-ID, aby zapobiec oszustwom wyborczym itp., tak jak Ameryka, podczas gdy poprzedni Rząd
wprowadził ten sam system, tę samą biometrię, tę samą masową inwigilację, z powodu
innego potencjalnego ryzyka, a mianowicie wirusa.
Tak więc wtedy powiedziano, że pilnie potrzebujemy nadzoru biometrycznego i śledzenia 2G lub 3G oraz
dystopii kodów QR dla zdrowia i globalnego zdrowia.
W rezultacie otrzymujemy ten sam model, który w ogóle się nie zmienia.
W zasadzie zmienia się tylko instrument marketingowy.
Jak sprawić, by było to w jakiś sposób akceptowalne przez populację.
Oznacza to, że różne grupy, choć nie są ze sobą "zielone", mają wspólny cel.
Mam wrażenie, że chcą zmniejszyć jak najwięcej normalnej populacji.
Czy to poznawcze, czy materialnie, aby zachować ją dla siebie.
Czy są to osoby indywidualne, rodziny czy duże korporacje?
Jak wyglądają te struktury władzy?
O Boże, jak długi będzie ten wykład?
Istnieje ogromna sieć, nie można precyzyjnie odpowiedzieć na to pytanie.
Ponadto mamy oczywiście klany rodzinne, takie jak Bushowie, które od 100 lat w zasadzie dominują w amerykańskiej polityce,
gromadzą zasoby i są w zasadzie kryminalnym klanem, który co jakiś czas dochodzi do władzy lub już ją sprawował.
Kennedys nie są dużo lepsi.
Dorastali tam, zarabiając na przemycie opium, broni i alkoholu.
To całe wschodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych, w zasadzie oparte na następcach Kompanii Wschodnioindyjskiej i handlu opium.
W mediach głównego nurtu można łatwo przeczytać, że Harvard i Princeton oraz wszystkie te
uniwersytety zostały założone przez byłych baronów opiumowych.
A Kennedy'owie się z tego nie wywinęli.
Z jednej strony z pewnością istnieją klany rodzinne.
Z drugiej strony istnieją sieci, takie jak Konferencja Bilderberga.
Oczywiście interesujące jest to, że z jednej strony mamy George'a Sorosa, Petera Thiela czy Erica Schmidta, którzy w
zasadzie bardzo publicznie reprezentują przeciwstawne ideologie.
Jeden jest lewicowo-demokratyczny - w przypadku Erica Schmidta, byłego szefa Google - a drugi jest
prawicowo-liberalno-konserwatywny, jak Peter Thiel.
Są więc diametralnie przeciwni sobie publicznie i w mediach, ale potem spotykają się na Konferencji
Bilderberga, gdzie obaj są członkami Komitetu Sterującego.
Sugeruje to, że dyskutuje się tam o czymś innym niż to, co widzimy w mediach, gdzie większość z nich jest
prawdopodobnie tylko na pokaz lub ludzie publicznie próbują zapewnić sobie udział w wyborach lub władzę.
- Podczas gdy coś takiego jak Cyfryzacja i Transhumanizm są nadal realizowane w tle i oni bardzo dobrze się dogadują.
Tak więc ludzie są zazwyczaj przyjaciółmi również w życiu prywatnym.
Zawsze widać to w Bundestagu, kiedy mówi się, że kłócimy się w Talk Show - Zieloni kontra CDU, Lewica i AfD.
A na końcu stoją gdzieś przy panelu, śmieją się i dobrze się razem bawią.
Jest to w zasadzie jeden klub.
A to, co jest nam prezentowane publicznie, to zwykle coś w rodzaju opery mydlanej.
Tak. Jest Pan bardzo silny w nagłaśnianiu tych rzeczy.
Jak rozbudza Pan w ludziach chęć słuchania?
Cóż, po pierwsze, nie chcę, żeby ktokolwiek mnie słuchał.
Tak naprawdę chcę, aby ludzie słuchali siebie i swojej intuicji, swojego wewnętrznego głosu i własnego sumienia.
Ponieważ, jak powiedziałem wcześniej, nie ma prawa do rządzenia.
Nie ma też nikogo, kto musiałby dyktować cokolwiek tobie lub mnie.
Jedyną rzeczą, która powinna kierować nami w życiu, jest nasze osobiste rozumienie rzeczywistości.
I każdy musi zdecydować o tym bardzo subiektywnie.
Innymi słowy, to, co robię, to zasadniczo zestawianie informacji, a następnie udostępnianie ich - a przede wszystkim ze wszystkimi
źródłami, z których korzystam, aby dojść do moich wniosków - aby jako czytelnik mogło się je zrozumieć, a
następnie zdecydować, czy dochodzi się do tego samego wniosku.
Ogólnie uważam je za bardzo logiczne i nie rozumiem, jak można wymyślić inny.
Ale każdy może decydować sam.
Nie chcę, żeby ludzie mi wierzyli.
Najgorsze, co można zrobić, to po prostu przyjąć i dostosować opinie i wierzyć każdemu.
Powinno się słuchać tylko siebie.
Myślę, że ważne jest, abyśmy używali właściwych terminów.
Jeśli więc sam siebie określam jako wiarę w spiskowe teorie, czy coś takiego, to oczywiście wyświadczam ludziom przysługę.
Nie znajdzie się tych terminów w moich tekstach.
Ponieważ zawsze nie chodzi o spiski, ale o przestępczość zorganizowaną.
I w zasadzie jest to bardzo proste zdanie: Podążaj za pieniędzmi.
Więc podąża się za pieniędzmi, co zrobiłby każdy detektyw, każdy inspektor, który chce rozwiązać przestępstwo.
Robię to samo.
I można wnieść do sądu każdy z moich artykułów i masz duże szanse na wygraną, ponieważ w zasadzie wszystko jest udowodnione.
I nie za pomocą jakiegoś filmiku na YouTube pana XY, który kiedyś usłyszał od kogoś, że tak może być, ale
zazwyczaj za pomocą oryginalnych dokumentów z UNESCO, CIA itp.
Następnie można samemu przeczytać, co ci ludzie faktycznie robią i piszą, co ogłaszają, co retrospektywnie przyznają i
oświadczają - co często zdarza się dopiero po dziesięcioleciach.
Musi się więc używać właściwych terminów.
Dlatego używam takich terminów jak Ekonomia Obserwacji .
Zasadniczo nie jest to tylko Pełnoetatowy Nadzór, ale zarabianie pieniędzy na pełnoetatowym nadzorze.
W końcu duże firmy technologiczne, które wydobywają złoto naszych czasów - dane - oczywiście zarabiają na tym ogromne pieniądze.
Przekazują jednak te dane również Rządowi lub Służbom Specjalnym.
To z kolei w naturalny sposób daje im dostęp do indywidualnych heretyków, niewierzących krytyków,
którzy w jakiś sposób delegitymizują się wobec państwa.
Innymi słowy, jest to bardzo niezdrowa sieć.
Benito Mussolini opisał to wówczas jako idealną Formę Faszyzmu: "Korporacjonizmu.
Kiedy państwo i korporacje łączą się w niezdrową Strukturę Władzy". I to jest dokładnie to, co mamy.
Dlatego ta Struktura Władzy jest tak ogromna, zagmatwana, a także trudna do wytyczenia, ponieważ w zasadzie
polityka już dawno przestała decydować o czymkolwiek.
Zasadniczo Organizacje Ponadnarodowe, ich agenci, ich Think Tanki i coś takiego jak ONZ, które następnie przedstawia nam Agendę
2030 i cele zrównoważonego rozwoju, na które nikt z nas nigdy nie głosował, ale które są następnie wdrażane i egzekwowane przez
odpowiedni Rząd Krajowy, podejmują decyzje od dłuższego czasu.
Zasadniczo jest to sprzeczne z wolą ludzi, którzy ani nie głosowali za, ani nie mają nic do powiedzenia w tej sprawie.
Tak więc dla mnie polityka jest tylko ramieniem wykonawczym Ponadnarodowej Struktury, która nie jest
nazywana Rządem Światowym, ale Globalnym Zarządzaniem.
W pewnym momencie z pewnością doprowadzi to do coraz silniejszej Globalnej Struktury Zarządzania.
Najpóźniej wtedy, gdy w pewnym momencie będziemy musieli zapłacić podatek od zrównoważonego
rozwoju na rzecz ONZ, co zostało już omówione.
Ale Rządy krajowe będą oczywiście nadal istnieć.
Ponieważ to właśnie to co się widzi.
W tym miejscu mogę symulować Demokrację i głosować, dając wyborcom poczucie, że biorą udział, ale ostatecznie nie jest to prawdą.
(Kla.TV:] Więc oznacza to, że obawiający się Jednego Rządu Światowego, który będzie wtedy siedział gdzieś w
Genewie lub Nowym Jorku, prawdopodobnie nie będzie istniał, ale raczej te pododdziały, które już mamy?
Dokładnie, tak to będzie.
Jeśli więc chcę nadal prezentować model Demokracji w mediach i mówić, że jest to najlepsza Demokracja wszech czasów, to
oczywiście nie mogę mówić, że mamy tu teraz Rząd Światowy, że jest ośmiu starszych panów, którzy spotykają
się na zapleczu, a następnie decydują za cały świat.
Oczywiście, że to niemożliwe. Oni też o tym wiedzą.
Dlatego oczywiście nadal będą istnieć Rządy Krajowe, ale zawsze będą pojawiać się nowe instrumenty, które
będą wymagać i zapewniać Ponadnarodową Suwerenność.
Podobnie jak traktat WHO, który oczywiście gwarantuje, że w sektorze opieki zdrowotnej to już nie Rządy
Krajowe, ale Ponadnarodowa Konstrukcja dyktuje, co dzieje się w poszczególnych krajach.
Tak.
Dlaczego ludzie, według Pana, na to pozwalają?
Coraz więcej ludzi zdaje sobie sprawę, że są niezadowoleni ze swoich Rządów i być może nawet z zadowoleniem przyjęliby
nowy początek, a nawet zgodziliby się na Rząd Światowy.
Tak, jest zaskakująca liczba ludzi, którzy nie uważają, że jest tak źle.
Są to jednak zazwyczaj osoby, które nie przyglądają się bliżej.
Kto uważa się za demokratę – zwłaszcza teraz w Szwajcarii, gdzie Demokracja bezpośrednia jest
podstawą – ten chce mieć wpływ na swoją gminę.
Oznacza to, że chce się wypowiedzieć, przedstawić swoje argumenty - za i przeciw - a następnie w jakiś sposób znaleźć konsensus.
Tym właśnie jest Demokracja.
Jest to proces, często także konflikt, dyskusja, dyskurs, który musi zostać gdzieś rozwiązany.
I oczywiście tak się nie dzieje.
Myślę, że wiele osób nie ma tak naprawdę przeglądu sytuacji, ponieważ po prostu nie
mają na to czasu w normalnym życiu zawodowym.
Kto ma czas na spędzenie czterech, sześciu lub ośmiu godzin wieczorem na badaniu czegoś,
jeśli nie jest to dobrze przedstawione w książce?
Kiedy rozmawia się z ludźmi na ulicy, ma się wrażenie, że wszyscy w jakiś sposób się z tobą zgadzają, że są
ukrycie niezadowoleni, ale tak naprawdę nic nie robią.
Media mówią nam, że niezależni dziennikarze, tacy jak Pan i ja, stanowią najwyżej 20 procent populacji.
Czy rzeczywiście tak jest?
Nie, nie widzę tego w ten sposób.
Zawsze lubię przytaczać przykład referendów w Szwajcarii - wtedy na temat koronawirusa i Ustawy Covida.
Odbyło się pierwsze referendum, które początkowo nawet odrzuciło tę ustawę.
Spojrzałem na te prognozy - lub prognozy - i w pewnym momencie myślę, że wynik był następujący: 47 procent odrzuciło tę
ustawę, co oznaczało, że mimo wszystko została ona przyjęta.
Jednak 47 procent populacji już w pierwszym referendum zagłosowało przeciwko wdrożeniu tego
systemu - Systemu Śledzenia, Kontroli i Nadzoru.
I uważam, że większość medialnych doniesień na temat tej krytycznej grupy jest całkowicie przesadzona.
Ponieważ oczywiście musisz dać ludziom poczucie, że są w jakiś sposób dziwną, szaloną, krytyczną
częścią populacji i że są absolutną mniejszością, tak.
Wtedy czuje się odpowiednio bezsilny.
Oczywiście powoduje to poczucie bezsilności i bezradności oraz sprawia, że ludzie nadal siedzą w domu w apatii na
kanapie i są naturalnie zirytowani, że nie mogą nic zrobić.
Ale ja widzę to zupełnie inaczej, ponieważ jak powiedziałem, kiedy jest Pan poza miastem, w przestrzeni analogowej i rozmawia
Pan z ludźmi, raczej rzadko można spotkać kogoś, kto naprawdę uważa, że wszystko jest dobrze, kto jest naprawdę entuzjastycznie
nastawiony do niemieckiego rządu, amerykańskiego rządu, czy do Trumpa, czy tego, który
był przed nim, czy to szwajcarskiego rządu.
W miejscach publicznych, w pubie, w pociągu, nie spotka Pan nikogo, kto byłby całkowicie entuzjastyczny.
Z moich obserwacji wynika, że osoby, które naprawdę pozytywnie wypowiadają się na ten temat, stanowią mniejszość.
To 20, 18, 25, 15 procent, w zależności od miejsca, może nawet 30 procent.
Wierzę jednak, że jest to mniejszość.
Wierzę, że 60, 70 procent populacji zdało sobie sprawę, że są oszukiwani, że to fasada i że to niezadowolenie jest bardzo duże.
Wierzę, że z tych - nazwijmy to 60 lub 70 procent - duża część tego bloku nie jest jeszcze
wystarczająco pewna siebie, aby wyrazić to publicznie.
Ponieważ oczywiście istnieje obawa, że pracodawca się o tym dowie, że będzie się miało niekorzyść w pracy, że nie będzie już
można dołączyć się do klubu tenisowego lub strzeleckiego, że można być postrzeganym przez
znajomych jako trędowaty, który ma jakieś dziwne teorie.
Uważam jednak, że jeśli mówi się o tym otwarcie - a takie jest moje doświadczenie - szybko można zdać
sobie sprawę, że wiele osób jest bardzo krytycznych.
Ważne jest, aby nie używać terminów sugerowanych przez rządzącą kastę, aparat propagandowy.
Więc nie mów o zmianach klimatu, jeśli ktoś mówi ci o zmianach klimatu, mów o ochronie środowiska.
Kiedy ktoś mówi o akumulacji kapitału i złych miliarderach, takich jak Elon Musk, mów o złych miliarderach, takich jak Soros i
Gates, którzy również tworzą przestępczą organizacją i współpracą w celu wprowadzenia rzeczy, na które nikt z nas nie głosował.
I staraj się opisywać rzeczy terminami, które są bardziej odpowiednie.
Nie chodzi o teorie spiskowe, ale o przestępczość zorganizowaną i dziennikarstwo śledcze, o kryminologię.
Państwo nadzoru niekoniecznie dotyczy państwa nadzoru, ale gospodarki nadzoru, ponieważ jest to bardzo ścisła interakcja
między korporacjami a aparatem państwowym i tajnymi służbami.
Tak więc, jeśli spróbuje się podejść do ludzi z odpowiednim słownictwem, można również porozmawiać z drugą
stroną - w cudzysłowie - w bardzo konstruktywny sposób.
Sam doświadczam tego wielokrotnie, gdy rozmawiam z ludźmi, których można by określić jako całkowicie "obudzonych" lub "z
zupełnie przeciwnego brzegu", którzy mogą prowadzić ze mną świetną rozmowę na ten temat, ponieważ jestem
również zwolennikiem ochrony środowiska i nikt nie lubi mikrodrobin plastiku w swoim jedzeniu.
Nie jestem też zwolennikiem supermiliarderów, takich jak Musk, Soros czy Gates, którzy za swoje pieniądze mogą kupić tak
wiele wpływów, że zabijają ludzi w Ameryce i Afryce narkotykami poprzez kampanie, które są w zasadzie tylko szkodliwe.
Od sterylizacji aż do śmierci, wszystko, co wydarzyło się w przeszłości.
Jeśli więc spróbuje się podnieść ludzi na duchu - i myślę, że każdy musi spojrzeć na siebie - ponieważ oczywiście
wiele osób jest nadal bardzo rozczarowanych kryzysem związanym z koronawirusem, swoimi sąsiadami, swoim pracodawcą.
Ale jeśli jest się nieco lepiej poinformowanym i ma się nieco większy wgląd niż inni i widzi się te rzeczy, to
ma się również obowiązek nieco poddać się i być bardziej rozsądnym i nadal podchodzić do ludzi.
Ponieważ jesteśmy jednym gatunkiem, musimy jakoś wspólnie dzielić to siedlisko.
I jeśli nadal będziemy podzieleni między pro- i anty-koronę, pro- i anty-migrację oraz pro-Trump, anty-Trump i Merz i BlackRock w
Niemczech. Im więcej takich dzielących narracji jest wprowadzanych do społeczeństwa, tym bardziej musimy
radzić sobie sami ze sobą i z konfliktami horyzontalnymi.
Podczas gdy problem - jak widzieliśmy w 2008 roku z ruchem Occupy Wall Street - jest na samej górze.
Ostatnim razem, gdy ludzie patrzyli w górę razem, lewica i prawica, był Occupy Wall Street.
W całym spektrum nastąpił wielki impuls, w którym ludzie uznali, że to Banki Centralne: To Banki Centralne, to
duże banki, które musimy ratować naszymi pieniędzmi, naszymi podatkami w wysokości miliardów.
I nie mieli tego horyzontalnego konfliktu.
A potem, zwłaszcza w Ameryce, ponownie pojawił się ruch Tea Party i to, co stało się progresywnym "woke" .
I znowu, ludzie są w poziomym konflikcie i tłuką się nawzajem po głowach, zamiast faktycznie zająć się
problemem, którym zazwyczaj jest patrzenie w górę.
Tak.
I w jakim stopniu jesteśmy teraz zdani na łaskę tego procesu, czy też możemy się bronić, uzbroić przed tym, co możemy zrobić?
Zgadzamy się z tym i dlatego dajemy mu władzę.
Z drugiej strony, jeśli weźmiemy władzę, odbierzemy ją im - to są możliwości, że tak powiem.
Im więcej osób to robi, tym większy i bardziej rozległy staje się ten proces.
Co radzi Pan ludziom, co mają zrobić?
Przede wszystkim należy zrozumieć, że im więcej propagandy, tym więcej pojawia się wątpliwych,
schizofrenicznych narracji, tym więcej oburzeń.
Więc dzisiaj jest temat A, trzeba się tym oburzać.
Następnego dnia jest temat B, więc trzeba być oburzonym.
Im częściej tak się dzieje, tym bardziej jest to znak, że w wieży z kości słoniowej panuje pewna panika, ponieważ
zaufanie do polityki i państwa spada od dziesięcioleci.
Zaufanie do mediów publicznych spada.
Frekwencja wyborcza spada i spada.
Innymi słowy, coraz więcej ludzi najwyraźniej zdaje sobie sprawę z tego, co nimi rządzi i że nie ma to wiele
wspólnego z Demokracją, są rozczarowani i odwracają się.
I oczywiście większość ludzi robi to w pewnej agonii - innymi słowy, w rozczarowaniu - tak, że po prostu nie chcą się
tym więcej zajmować, a zamiast tego skupiają się na swoim życiu prywatnym, na rzeczach, na które mają wpływ.
I to jest właściwie prawda.
Gdybym nie zajmował się dziennikarstwem, często nie oglądałbym tych rzeczy, ponieważ często zdarza się, że groteskowe
opowiadanie historii po prostu obraża moją własną inteligencję.
Ale to, co powinno się doradzić ludziom, to uznanie tego faktu: Jest nas jeszcze więcej!
Jeśli więc weźmiemy warunki rządu z jego siłami policyjnymi lub służbą cywilną, a następnie porównamy je z liczbą ludzi żyjących
w tym kraju jako populacja, to mamy ogromną rozbieżność między aparatem - aparatem państwowym, systemem, jakkolwiek
chce się go nazwać - a populacją, która faktycznie ma władzę.
Na tym właśnie polega Demokracja, że suweren decyduje.
Uczucie to jest szczególnie wyraźne w Szwajcarii.
Bardzo szybko można odnieść wrażenie, że Rząd Federalny dyktuje nam jakieś warunki, jeśli nie jesteśmy o to pytani.
Teraz mamy te umowy ramowe UE, co oznacza: "Próbują jakoś obejść referendum i nie musi ono odbywać się przed Rada Kantonów".
Próbuje się jakoś z tego wydostać.
A ludzie muszą po prostu aktywnie w tym uczestniczyć.
Demokracja jest procesem. Jeśli już mamy ten "najlepszy model" - a jest to prawdopodobnie jeden z najlepszych modeli, jakie znamy
i posiadamy, a także mamy pewną ilość praktycznego doświadczenia - jeśli chcemy się zaangażować i aktywnie
doprowadzić do jakiegoś pozytywnego rezultatu, to musimy się zaangażować i musimy to zrobić lokalnie.
Ponieważ z Chur nie można wpływać na Radę Federalną w Bernie.
Można jednak sprawić, by Administracja Miejska słuchała, wnosiła swój wkład i nadawała ton.
A jeśli zrobi to wystarczająca liczba gmin i wystarczająca liczba liderów gminnych podejmie działania w kantonie, a kanton
podejmie działania w Bernie, to ma się moc, by coś zmienić.
Korona z pewnością byłaby zupełnie inna, gdyby nie było tak wielu wolnych mediów i tak wielu przeciwników.
Bądź więc aktywny, wstań z kanapy i nie konsumuj kryzysu jak filmu fabularnego.
Jest to życie nas wszystkich i możemy je kształtować, ponieważ przyszłość nie jest z
góry określona, możemy ją zmienić już teraz.
Tak, dziękuję Panu za ocenę i podzielenie się z nami swoją wiedzą
Czy ma Pan coś jeszcze do powiedzenia publiczności na koniec?
Tak, to było prawie końcowe stwierdzenie, ale musimy zdać sobie sprawę, że sami jesteśmy siłą,
zmianą, pozytywną przyszłością i że życie jest piękne.
Życie jest piękne, a wszystko inne, do czego ludzie próbują nas przekonać - czy to strach, czy chcą
sprawić, byśmy bali się wojen, strachu przed cyfryzacją itp.
Życie jest piękne.
Należy prowadzić zmotywowane, szczęśliwe, spełnione życie z rodziną, w lokalnym środowisku, w którym się jest, i pod żadnym
pozorem nie pozwolić, aby wciągnął nas strach lub postawa agonii – w którą media, aparat propagandy,
chcą nas wciągnąć – bo wtedy w końcu osiągną swój cel.
Przyszłość nie jest więc po to, by ją przewidywać, ale po to, by ją kształtować - jak powiedział kiedyś Antoine de Saint-Exupéry.
I uważam, że należy to robić poprzez aktywność i prowadzenie szczęśliwego życia,
ponieważ szczęśliwe życie jest prawdziwą rewolucją.
Dziękuję bardzo za ten wywiad. Wszystkiego najlepszego, Panie Regenauerze.
Dziękuję za zaproszenie.