Teras anjeun ningali yén maranéhna sadayana boga agenda anu sarua.
Najan kitu, éta henteu hartosna yén éta teu tiasa nyababkeun perang.
Hanjakalna, perang téh bisnis pangalusna pikeun kelas pangawasa.
Anu dipidangkeun ka urang sacara umum biasana siga opera sabun.
Lamun abdi hoyong neraskeun ngamajukeun modél démokrasi dina média jeung nyebut yén éta téh démokrasi pangalusna nu kungsi
aya, tangtu abdi moal bisa langsung nyebut yén ayeuna urang geus boga pamaréntahan dunya, anu dasarna
dalapan bapak sepuh nu patepung di kamar tukang tuluy nyieun kaputusan pikeun sakuliah dunya.
Tangtos, éta teu mungkin.
Jadi, jadi aktip, turun tina sofa, jeung ulah nyantap krisis siga keur nonton pilem fitur.
Éta téh sakabéh kahirupan urang, sarta urang tiasa ngabentukna, sabab masa depan henteu geus
ditangtukeun; urang masih tiasa ngarobahna ayeuna.
Dinten ieu abdi indit ka Swiss pikeun nyarita sareng saurang lalaki istimewa.
Manéhna téh jalma anu nyaho boh rinci-rincianna boh gambaran gedéna, anu sanggup
ngahijikeun rupa-rupa aspék kana hiji benang ngalantur.
Manéhna lahir taun 1978 sarta mangrupa musisi, pangarang sababaraha buku, manajer operasi,
panyiar radio, pangusaha, jeung konsultan manajemen.
Manéhna geus cicing jeung digawé di 20 nagara anu béda, bisa nyarita lima basa, sarta geus
meunang pamahaman anu jembar ngeunaan dunya salila éta.
Manéhna lain jalma anu saukur ngulang-ngulang pamadegan batur atawa ngajalankeun narasi, tapi
manéhna sorangan nalungtik nepi ka jero-jerona.
Wilujeng sumping di Studio Chur dinten ieu, Tom-Oliver Regenauer.
Hatur nuhun pisan kana undanganana. Muhun, teu nanaon.
Ayeuna urang keur ngabahas topik "struktur kakawasaan" atawa "saha nu ngatur dunya?".
Patarosan munggaran abdi – hayu urang mimitian ku kaayaan global – aya perang deui di dunya, di Ukraina, di
Jalur Gaza, di Yaman, sarta di mana-mana keur ngabersenjata.
Uni Éropa ayeuna geus mutuskeun deui pikeun nanem modal 150 milyar pikeun ngadegkeun kapasitas produksi pakarang jeung logistik.
Dina waktos anu sami, aya ketegangan antara kakuatan-kakuatan utama, nyaéta Amérika Serikat,
Rusia, jeung Cina, anu beuki ngaronjat pisan.
Tapi Éropa, Wétan Tengah, India, Pakistan, Iran – di mana-mana keur karusuhan.
Sareng dina waktos anu sami, urang keur ngalaju ka puncak jaman mesin.
Sadayana anu bisa didigitalkeun bakal didigitalkeun – ti mata uang, mata uang digital sentral, nepi ka intelijen buatan,
anu pamustunganana bakal nyerep sagala hal jeung sadayana jalma.
Urang geus ngadéngé ngeunaan implan otak anu ngarobah jalma jadi hiji jinis cyborg – jadi
manusa-mesin atawa mesin-manusa, lamun éta masih kénéh manusa.
Sareng patarosan munggaran abdi ka anjeun: Naha kamajuan-kamajuan ieu kajadian sacara kabeneran sareng mandiri ti
silih, atanapi aya hiji agenda atanapi rencana di balikna?
Éta sok gumantung kana sudut pandang anjeun.
Kuring sok nyebutna – atawa jalma-jalma resep nyebutna – polikrisis .
Jadi, di hiji sisi aya aspék téknologis anu ngalir ka arah transhumanisme atawa anu,
sacara prinsip, asalna tina gerakan teknoékrasi.
Éta dimimitian taun 1917 di Basisir Wétan Amérika Serikat kalayan gerakan téknokrasi , anu teras mekar leuwih jauh – lamun ditilik
sacara jéntré – kana industri digitalisasi, ékonomi platform atawa ékonomi pangawasan –
gumantung kana kumaha kuring ngajelaskeunana.
Éta tangtu aspék téknologina.
Di sisi séjén, tangtu aya aspék militér, nyaéta kompleks militér-industri – sakumaha ceuk maranéhna.
Perang mah teu kungsi leungit. Janten lain siga ayeuna aya perang deui. Salawasna aya perang.
Kuring yakin – lamun kuring émut leres – yén saprak diadegkeunna Amérika Serikat, geus aya 17 atawa 14 taun tanpa perang.
Nya, éta geus nyarita loba pisan.
Jadi sabenerna urang aya dina kaayaan perang 5G, nyaéta perang generasi kalima.
Sareng éta henteu ngan ukur perang kinétik , tapi ogé perang kognitif , anu ogé sering dibahas.
NATO gaduh situs wéb sorangan anu dingaranan NATO Innovation Hub.
Di dinya perang kognitif dimimitian.
Sareng éta gancang pisan ngabalikeun urang kana aspék téknologi, sabab urang sadayana wawuh kana naon anu sok
ku abdi disebut "smombies" – gabungan smartphone jeung zombie – anu leumpang di jalan.
Kaseueuran jalma sibuk ku smartphone maranéhna, sanajan keur ngajak anjingna jalan atawa ngajak budakna jalan-jalan.
Jeung éta mah ngan téhnologi invasi wungkul.
Sareng éta sacara alami mangaruhan uteuk urang, kaayaan fisik urang, ogé kaayaan méntal jalma-jalma.
Éta sababna urang gaduh naon anu disebut epidemi isolasi.
Janten jalma-jalma beuki nyalira, museur kana dunya digital anu warna-warni ieu, anu ku kuring disebut
"The Truman Show", siga dina bukuna – éta nu pangahirna.
Nya, sabenerna hésé ngajawab patarosan éta sacara ringkes.
Kusabab éta téh agenda perang 5G anu kacida lega, anu – di hiji sisi – jelas nuju ka arah perang kinétik sarta ogé nyababkeun
gangguan dina ékonomi global jeung sistem moneter global.
Di sisi séjén, aya komponén perang kognitif anu kacida kuatna, dimana pagawean keur dilakukeun di sagala front.
Ti pihak NATO, ti pihak pausahaan téknologi badag, sarta ogé, contona, dina wangun anu leuwih lega tina agenda transhumanis,
dimana urang gancang nepi ka Neuralink atawa entitas anu sarupa.
Di mana pausahaan Elon Musk hayang nyieun implan uteuk jeung nyambungkeunana ka AI jeung awan.
Éta téh konvergensi bio-digital, nyaéta gabungan manusa jeung mesin dina harti anu leuwih lega.
Sareng teras, tangtosna, dina hiji mangsa timbul patarosan: sabaraha jauh anjeun masih manusa?
Nya, éta patarosan téh kacida rumitna, nu bisa gampang kuring jentrekeun salila dua jam.
Janten hésé dijawab sacara ringkes.
Najan kitu, pikeun ngajelaskeunana, kanyataanna urang keur aya di tengah-tengah polikrisis jeung sigana bakal nyanghareupan
gangguan dina skala anu tacan kungsi aya saméméhna.
Patarosanna nyaéta, sabaraha gancang parobahan ieu lumangsung jeung ku cara naon maranéhna ngaganggu sacara radikal?
Jadi digitalisasi ieu – atawa transhumanisme teknokratik – tangtu bakal janten prosés anu laun-laun, parobahan anu
laun-laun anu bakal nyokot sababaraha generasi pikeun nyicingan.
Nu séjénna bisa kajadian leuwih gancang – perang kinetik – dimana, sacara prinsip, tembakan nu mutuskeun teu asup dina
tempat nu bener teras bisa memicu kobaran perang – naha éta di Wétan Tengah atawa skénario di Taiwan, Cina, Amérika Serikat,
atawa di Rusia, NATO, Ukraina. Janten urang pasti keur nyanghareupan jaman nu ngaganggu
sarta, hanjakalna, sigana ogé jaman perang.
Hayu urang balik deui ka tingkat nasional.
Aya nagara-nagara anu silih bentrok: Amérika Serikat, Rusia, Cina.
Naha maranéhna sadayana ngalaksanakeun agenda anu béda-béda, atawa dasarna mah sarua waé?
Tina sudut pandang anu leuwih luhur, abdi sok nyebut ieu salaku tingkat 2D, 3D atawa 4D dina pulitik atawa géopolitik.
Dina tingkat 2D, urang ningali konflik nyata – ayeuna tangtu antara Ukraina jeung Rusia – dimana jalma-jalma keur maot,
kacida lobana, dina perang kinétik anu sabenerna keur lumangsung.
Dina tingkat di luhur, disebut ogé tingkat 3D, aya lembaga sapertos PBB atawa Bank for International Settlements di Basel.
Sareng upami anjeun ningali sajarah Perang Dunya Kahiji atanapi Perang Dunya Kadua, contona, di lembaga
sareng organisasi ieu tempat lumangsungna rundingan.
Jadi di mana teu aya perang, di mana para pamutus kaputusan anu relevan patepung teras ningali naon anu bisa maranéhna lakukeun.
Janten éta hartosna, tina sudut pandang warga biasa anu damel sareng ngalaksanakeun perang, tangtos kitu
katingalina, sareng ogé aya konflik kinetik, aya ancaman perang.
Tiongkok, Amérika, yén aya kaayaan perang di Ukraina.
Di sisi séjén, kumaha ogé, kedah dicatet yén sakabéh 193 nagara anggota PBB ieu parantos sadayana komitmen kana
Agenda 2030 sarta ku kituna ngarojong jeung ngalaksanakeunana.
Ieu kacida écésna tina kanyataan yén Amérika ayeuna keur ngenalkeun Palantir, hiji "OS imigrasi", nyaéta sistem operasi
migrasi, anu sacara dasarna ngumpulkeun data dina jumlah anu teu kungsi aya saméméhna, ngalaksanakeun kumpulan
big data, sarta ku kituna ngajadikeun warga anu transparan katingali ampir pikaresepeun.
Éta mah leuwih parah deui.
Jadi sagalana – ti pelacak kabugaran nepi ka smartphone – sagala data anu aya dikumpulkeun babarengan, teras
sacara prinsip disalurkeun ngaliwatan topik migrasi ku cara anu ngungkulan masalah migrasi.
Hal anu sarua ayeuna keur kajadian di Jérman, tangtu waé, dimana maranéhna nyebut yén ayeuna urang keur
meunang ID digital jeung dompét digital di Jérman.
Teras urang bakal peryogi kartu pamayaran anu cocog pikeun para migran.
Ieu sadayana engkéna bakal bisa dipantau sacara mulus, sarta Rusia ogé keur ngalakukeun hal anu sarua.
Dua poé ka tukang, aya laporan yén migrasi ayeuna ogé jadi topik debat panas di Rusia, yén ID digital ogé keur
diwanohkeun di dinya, sarta yén artos digital ogé bakal diwanohkeun dina wangun rubel digital.
Jadi, sacara prinsip, agenda éta lumangsung lancar – lamun anjeun ningali kana 17 tujuan
kelestarian jeung sub-tujuanana masing-masing.
Poin 16 khususna pisan pikaresepeun sabab éta ngabahas lembaga jeung sajabana.
Teras anjeun ningali yén maranéhna sadayana boga agenda anu sarua.
Najan kitu, éta henteu hartosna yén éta teu tiasa nyababkeun perang.
Hanjakalna, perang téh bisnis pangalusna pikeun kelas panguasana.
Di hiji sisi, dina pakarang, dimana korporasi bisa ngabeungharkeun diri sorangan siga kompleks farmasi-digital-keuangan saméméhna,
ku ngadorong pakarang, ReArm Europe , jsb. jeung von der Leyen.
Éta téh milyaran, ratusan milyaran, anu tuluy ngalir ka pausahaan-pausahaan ieu jeung kana infrastruktur pasar
saham anu ngembang gedé sarta kana harga saham anu terus naék.
Di sisi séjén, perang sorangan tangtu mangrupa bisnis anu nguntungkeun pikeun jalma-jalma di tingkat katilu di luhur.
Di hiji sisi, maranéhna bisa ngenalkeun hal-hal anu moal mungkin dina jaman damai biasa.
Dina perang jeung asih, sagala hal diidinan, sarta hanjakalna éta memang kitu.
Dina perang, maranéhna bisa ngalaksanakeun hal-hal anu lamun henteu kitu moal mungkin, tingali sistem
kauangan Bretton Woods sanggeus Perang Dunia Kadua.
Atawa leuwih tepatna, éta téh dua poé saméméh ahir Perang Dunia Kadua sacara resmi, nalika
sistem kauangan global anyar geus keur dirundingkeun.
– Nu ogé nunjukkeun yén ieu jelas janten prioritas.
Henteu yén perangna réngsé jeung pupusna eureun, tapi yén sistem ieu diterapkeun ; Bretton Woods jeung babarengan jeung éta sistem
kauangan global kiwari, sarta tina sudut pandang éta – anu kudu ditempo dina tingkat anu leuwih
luhur – ogé Bank for International Settlements (BIS).
Sedeng perang ngamuk, para utusan jeung wakil nagara-nagara ieu patepung dina suasana anu kacida harmonisna
sarta ngayakeun rapat dewan, di mana maranéhna mutuskeun jeung ngarencanakeun hal-hal anu béda pisan:
Naon anu anjeun lakukeun salila jeung sanggeus perang, sarta saha anu pang loba panghasilanna?
Abdi tiasa ngarujuk anjeun ka artikel abdi anu judulna "The BRICS bluff".
Ieu ngeunaan konglomerat dina tingkat kauangan, nyaéta bank-bank Asia, Bank for International Settlements, Dana Moneter
Internasional, Bank Dunia, jeung kumaha maranéhna silih patalina.
Sareng aya ogé kutipan anu saé ti mantan kapala bank sentral Cina, anu nyarios:
Urang henteu bersaing jeung sistem kauangan Kulon, urang ngalengkepanana.
Jeung basa jalma terus-terusan nyebut, "Sumuhun, tapi aya sistem alternatif, nyaéta sistem SWIFT alternatif ti Cina,"
éta téh kacida alternatifna nepi ka ngan disebat ku ngaran anu béda sarta dijalankeun dina jaringan SWIFT.
sacara téknis, éta téh saukur jaringan SWIFT kalayan ngaran anu béda.
Teu aya alternatifna.
Aranjeunna gawé bareng pisan harmonis dina tingkat ieu sarta mastikeun yén, sapertos
baheula, maranéhna ngabiayaan perang di dua pihak.
Yén maranéhna ngabiayaan gangguan di dua pihak sarta ngatur jeung nyusunna ku cara anu nguntungkeun sadayana anu aub.
Sumuhun. Janten ieu – anjeun parantos nyebatkeun sababaraha kajadian anu ngaganggu – naha éta aya patalina,
atanapi éta hal-hal anu – sakumaha parantos abdi tanyakeun – paralel sareng ngan ukur kabeneran nyambung?
Atawa anjeun tiasa ningali benang merah anu ngalir ngaliwatan sadayana ieu?
Janten anjeun tiasa jelas ningali benang nu ngahubungkeun, sareng éta dasarna gumantung kana sabaraha jauh anjeun balik.
Jadi lamun urang balik deui ka ahir abad ka-19 jeung awal abad ka-20, salah sahiji téma nu nangtukeun pasti nyaéta eugenika .
Eugenika téh hiji panemuan ti urang Inggris.
Dina prinsipna, ieu téh doktrin rasial, pangembangbiakan spésiés manusa jeung optimalisasi spésiés manusa.
Éta ogé anu sumebar ti Britania Raya ka Amérika.
Di dinya ogé, hiji gerakan eugenika jeung hiji Déwan Eugenika diadegkeun.
Janten ieu téh lembaga pamaréntah resmi anu tanggung jawab pikeun ngoptimalkeun spésiés.
Sareng tangtosna, golongan anu sacara signifikan ngadalikeun sareng nguntungkeun modél eugenika ieu sacara alami miharep gaduh
kelas pagawé anu relatif bódó, henteu nuntut, tur patuh, sarta golongan pangawasa anu
tiasa ngamangpaatkeun massa anu bisa dibuang ieu.
Janten hiji faktor nu mutlak nyaéta eugenika, nu ayeuna urang tepang salaku bioetika, salaku konvergénsi bio-digital.
Jeung istilah transhumanisme sacara husus diciptakeun ku Julian Huxley, kapala British Eugenics Society.
Manéhna dua kali janten diréktur British Eugenics Society sarta engkéna janten Diréktur Jéndral UNESCO anu munggaran.
Istilah eugenika muncul pisan sering dina dokumén pangadeg UNESCO, sarta tangtosna éta mangrupikeun benang beureum anu
ngalir ngaliwatan sakabéh sajarah salami leuwih ti 100 taun.
Sareng sanggeus jaman Adolf Hitler jeung rezim NSDAP (Partéi Sosialis Nasional Jerman Pagawe di handapeun Adolf Hitler) ogé
jaman Nazi, dipikaharti yén leuwih hadé ulah deui ngobrolkeun eugenika – sabab éta tangtu naon anu diusulkeun ku
Adolf Hitler dina doktrin rasna – tuluy disebut, nya éta Julian Huxley nyebutna, urang sebut éta transhumanisme.
Éta kadéngé leuwih progresif, kirang katingali siga doktrin rasial anu matak curiga, tapi sacara prinsip ieu téh
agenda-agenda anu ayeuna urang tepang dina wangun anyar.
Dina tungtungna, éta sadayana dumasar kana eugenika.
Sareng komponén kadua nyaéta téknokrasi .
Éta anu mucunghul di New York taun 1917 teras jadi Technocracy Inc. dina taun 1930-an.
Sareng éta dua nu dominan, saur abdi, nu jadi dasar – abdi henteu nyebut éta rencana, éta mah konsép –
pamustunganana, éta konsép geus dipaké terus-terusan salila generasi sarta dibungkus ku cara nu béda-béda.
Tapi dina tungtungna, ieu téh faktor-faktor nu nangtukeun anu meunang pijakan jeung nangtukeun jaman, boh dina perang
kinetik boh dina perang kognitif, ogé dina parobahan jeung gangguan dina tingkat sosial, sosiologis, jeung psikologis.
Jadi lamun rék dipecahkeun, éta téh éugénika jeung téknokrasi.
Ieu, tangtu waé, dua gerakan anu pamustunganana ditujukeun ka jalma-jalma.
Aya obrolan pikeun ningkatkeun manusa ngaliwatan implan otak sabab maranéhna keur dijadikeun jadi massa nu tumpul.
Anjeun tiasa ningali yén jalma-jalma sacara sengaja dipaparin kana hal-hal anu teu hadé pikeun maranéhna – sapertos
smartphone, anu ngajadikeun maranéhna jadi "smombies" – tuluy nawarkeun solusi anu ahirna malah ngarugikeun maranéhna deui.
Jénis jalma naon anu ngajalankeun ieu ka hareup?
Hésé, nya. Anjeun teu bisa maca pikiran jalma-jalma anu aub, jadi anjeun ngan bisa ngaduga-duga.
Tapi anjeun tiasa meunang loba pisan tina tulisan-tulisan éta.
Jeung dina tungtungna, éta masih kénéh miboga hiji hal tina ieu – enya, jalma-jalma ayeuna resep
nyebutna – neo-feodalisme atawa neo-kolonialisme.
Sareng abdi sok nyarios yén éta sabenerna kolonialisme jeung feodalisme anu salawasna
aya, ngan pakakas kasta ieu anu parantos robih.
– Janten naon anu tiasa anjeun lakukeun ayeuna dina hal propaganda jeung manipulasi média,
anu pamustunganana sarua jeung perang kognitif.
Sabenerna mah biasana lain ngeunaan eusi pesen, tapi saukur ngeunaan lobana informasi.
Saeutik pisan jalma anu sabenerna masih bisa ngutamakeun warta naon anu maranéhna tampi sarta
nyaring naon anu penting jeung naon anu teu penting.
Jadi, tina sudut pandang éta, sastra kasta ieu anu nyerat sacara tebuka pisan ngeunaan naon anu direncanakeunana,
dasarna terus nyebut yén aya ieu pamanggih feodalisme, yén maranéhna ngarasa siga anu dipilih.
Jalma-jalma resep nyarita ngeunaan "darah biru", aristrokrasi anu nganggap dirina leuwih unggul tibatan masarakat umum, tapi
kuring sok nyebut yén euweuh nu boga hak pikeun ngawasa batur.
Euweuh nu boga éta, éta teu kungsi aya, jeung moal kungsi aya.
Sadaya jalma sarua, tapi jalma-jalma ieu jelas henteu ningali kitu.
Sumuhun. Teras, dina média alternatif, mindeng aya obrolan ngeunaan tatanan dunya anyar – dina harti pamaréntahan otoriter
jeung terpusat – anu sawatara klub/klan ngabahas hal-hal di balik panto nu ditutup sangkan engkéna nguntungkeun dunya.
Média arus utama, tangtu waé, nganggap ieu minangka téori konspirasi.
Patarosanna, naon pamadegan anjeun ngeunaan ieu? Naon anu leres?
Leres, maksud abdi istilah 'konspirasi téori' asalna tina dokumén CIA, anu kakara abdi tautkeun deui dina artikel ayeuna.
Tangtu waé, ieu diluncurkeun dina waktos éta pikeun ngarendahkeun para kritikus carita John F. Kennedy – dina kecap séjén, saha waé
anu miboga ragu kana narasi resmi jeung Laporan Warren jsb., lajeng dihina salaku ahli konspirasi, sangkan, sacara
prinsip, usaha dilakukeun pikeun ngabungkam sora anu béda.
Jadi tangtu ieu téh istilah framing , sarua jeung istilah 'corona denier' atawa nu sarupa anu dipaké waktu krisis coronavirus.
Éta mah teu kudu dianggap serius.
Leuwih ti éta, anjeun kudu ningali kieu: konspirasi téh aturan, lain pengecualian.
Lamun abdi pagawé di hiji pausahaan jeung pangawas abdi ngaganggu abdi ku cara naon waé, naon anu
kedah abdi lakukeun sareng lima réréncangan gawé abdi?
Abdi ngabahas ieu sareng batur sareng nyobian ngabentuk hiji grup anu tiasa ngalakukeun hiji hal ngeunaan
éta atanapi ngajelaskeun yén anjeun henteu nyalira.
Nya, anjeun tiasa nyebut éta konspirasi.
Tapi dina ahirna, éta téh gawé bareng.
Janten gawé bareng téh nu nangtukeun urang salaku manusa.
Éta téh urutan spontan.
Lamun urang hayang ngatur hiji hal di masarakat atawa di antara batur-batur urang, urang sacara spontan ngatur
éta ku nelepon ka nu bisa ngabantu, tuluy urang ngabentuk kelompok leutik anu ngalaksanakeunana.
Jadi jalma-jalma ieu ngalakukeun hal anu sarua.
Sareng aya lingkaran anu teu kaétang, tangtosna.
Seueur di antarana ayeuna geus kasohor.
Nu paling kasohor nyaéta Forum Ékonomi Dunia.
Pikeun abdi mah éta mah leuwih siga bagian pamasaran, anu ogé kacida umumna.
Teras aya konperénsi Bilderberg.
Teras aya Bohemian Grove.
Aya Le Cercle.
Aya réa pisan lembaga, lembaga pamikiran, jeung yayasan dimana jalma-jalma patepung dina kelompok leutik pikeun
ngabentuk hiji agenda – hiji anu nuturkeun éugénika jeung transhumanisme – dina harti anu leuwih lega.
Sareng éta nu ku abdi disebut gawé bareng. Éta hal anu paling biasa di dunya.
Masalahna, tangtu waé, nyaéta urang salaku masarakat umum gaduh hal-hal séjén anu kudu difokuskeun.
Supaya urang fokus kana nu positif.
Nalika urang ngadegkeun kemitraan, urang hayang ngabentuk koperasi, urang hayang nyieun bédana dina
lingkaran rerencangan urang, meureun ngalakukeun hiji hal di masarakat jeung di déwan lokal.
Éta mangrupa aspék positif.
Ieu gawé bareng pikeun kapentingan grup anu anjeun aub.
Sanajan écés pisan yén kelompok-kelompok ieu, anu patepung di balik panto nu ditutup pikeun
gawé bareng, biasana ngalawan masarakat umum.
Kusabab maranéhna keur maksa ngalaksanakeun hiji agenda anu euweuh di antara urang nu milihna, sarta biasana
urang teu nyaho nanaon ngeunaan éta kajaba urang sacara aktif néangan, nalungtik, jeung aub di jerona.
Éta hartosna yén pikeun abdi ieu teu aya patalina sareng konspirasi.
Ieu lolobana kajahatan anu diatur.
Kusabab upami abdi gaduh mandat salaku politikus sareng kedah ngawakilan kahayang rahayat – upami anjeun
ningali ti sudut pandang éta – mangka tangtosna abdi kedah ngadangukeun kahayang rahayat.
Tapi aya studi Princeton anu kasohor, anu sok abdi resep sebutkeun, ti taun 2017 – sigana mah, atawa 2015
– anu nalungtik korelasi antara karesep pamilih jeung realpolitik, sarta manggihan yén éta nol.
Jadi harita, judul dina hiji publikasi AS nyaéta: "Amérika henteu deui jadi démokrasi;
Éropa kudu waspada kana naon anu bakal datang."
Jadi, anjeun tiasa nyebutna téori konspirasi lamun anjeun resep, tapi ieu mah ngan jalma-jalma anu sacara aktif aub dina
propaganda jeung hayang ngajadikeun urang teu dipercaya ku éta.
Atawa jalma-jalma anu tacan ngurus masalah ieu jeung, dina harti anu leuwih lega, keur nyobian ngartos naon hartina gawé bareng
nalika anjeun nganggap diri anjeun bagian tina kasta anu miboga atawa sahenteuna ngadalikeun
kalolobaan sarana produksi, téknologi, jeung industri.
Jadi, enya, abdi condong seuri kana istilah éta.
Kuring mah teu pati serius nganggap éta.
Ayeuna, kanyataanna golongan ieu henteu sabenerna "héjo" di antara maranéhna sorangan, sabab kakawasaan
ngagoda maranéhna pikeun ngarebut beuki loba pikeun dirina sorangan – sok hayang jadi anu panghadéna.
Kumaha sakabéhna bisa nyambung?
Kumaha jalma bisa ngabayangkeun yén siga aya hiji rencana anu geus maranéhna jalankan salila generasi, sanajan maranéhna teu
bisa bener-bener gawé bareng – saperti ayeuna, contona di tingkat komunitas, dimana warga hayang ngalakukeun hiji hal pikeun désa.
Kumaha kedah hiji ngabayangkeun ieu?
Kumaha cara gawéna kohési ieu?
Dina manajemén, jalma resep ngobrolkeun manajemén ku kawijakan.
Jadi anjeun masang pager panglindung, sarta sacara prinsip éta téh kawas transhumanisme atawa eugenika atawa teknokrasi.
Ieu hartosna yén hiji jalma ngaléngkah dina hiji arah dumasar kana narasi, idéologi, atawa konsép.
Tangtos waé aya jalan alternatif jeung halangan sapanjang jalan.
Teras, tangtosna, aya ogé konflik internal.
Ieu kacida écésna di Amérika, dimana aya blok konservatif anu waktu éta diwangun ku
George Bush jeung Dick Cheney jeung sajabana.
Sareng sakabéh golongan ieu téh blok kakawasaan konservatif jeung klan kulawarga anu geus ngawasaan kakawasaan di
Amérika salila leuwih ti 100 taun – hususna kulawarga Bush.
Sareng teras, tangtosna, aya blok kakawasaan anu langkung berorientasi demokratis – contona, Biden (ayeuna
dina generasi ngora), George Soros sareng Bill Gates, anu janten pembiaya gelembung kenca ieu.
Ayeuna, Partéi Konservatif nu keur ngawasaan.
Teras aya finansier sapertos Peter Thiel, anu ningali dirina salaku liberal-konservatif.
Tangtos aya perjuangan kakawasaan internal, sabab pamustunganana sadayana ngeunaan saha anu linggih di sirah
méja jeung saha anu boga hak nyarita dina tatanan dunya anyar atawa dina sistem ayeuna.
Janten pasti aya konflik antara maranéhna.
Tapi nu kacida konsisténna nyaéta yén hiji jalma sok lampah nurutkeun hiji agenda.
Supaya salawasna maju ka arah téknokrasi.
Ayeuna anjeun ogé tiasa ningali éta di Jérman.
Dina prinsipna mah teu paduli saha anu boga kakawasaan, komo ayeuna sanggeus pamilihan.
Nu keur diteruskeun salajengna nyaéta ékonomi héjo kalayan pelacakan CO2 jeung perdagangan émisi.
Henteu aya nanaon tina ieu anu bakal dibubarkeun atawa dirobah.
Sabalikna, ayeuna aya pangawasan biometrik sapinuhna kalayan e-ID jeung dompét warga digital jeung instrumen sarupa.
Alesan: Ayeuna urang keur nyanghareupan krisis migrasi ieu, urang kudu ngaronjatkeun kaamanan internal
jeung nempatkeun diri urang dina posisi anu leuwih hadé.
Ayeuna urang nerapkeun biometrik jeung e-ID pikeun nyegah panipuan pamilihan jeung sajabana, siga di Amérika, sedengkeun
pamaréntah saméméhna geus ngaluncurkeun sistem anu sarua, hayang biometrik anu sarua, pangawasan masal anu
sarua, alatan poténsi résiko anu béda, nyaéta virus.
Teras disebutkeun yén pikeun kasehatan jeung kasehatan global, ayeuna urang darurat pisan kana pangawasan
biometrik jeung pelacakan 2G atawa 3G sarta distopia kode QR .
Janten dina ahirna, anjeun meunang modél anu sarua; éta henteu robah pisan.
Dina prinsipna, hiji-hijina nu robah nyaéta pakakas pamasaran.
Kumaha carana sangkan bisa ditampi ku masarakat.
Éta hartosna yén rupa-rupa kelompok, anu bisa jadi henteu sapikiran silih, sanajan kitu miboga tujuan anu sarua.
Kuring ngarasa yén maranéhna hayang nyokot sabisa-bisa ti masarakat umum.
Boh kognitif boh matéri, pikeun disimpen keur sorangan.
Naha maranéhna leuwih kamungkinan jadi individu, kulawarga, atawa korporasi gedé?
Kumaha wangun struktur kakawasaan ieu?
Astaga, sabaraha lami ceramah ieu bakal lumangsung?
Aya jaringan anu ageung pisan, jadi teu mungkin masihan jawaban anu pasti.
Di hiji sisi, aya klan kulawarga, saperti kulawarga Bush, anu geus aub dina pulitik Amérika salila 100 taun, dasarna
ngumpulkeun sumberdaya jeung sabenerna ngalakukeun lampah siga klan kriminal anu terus-terusan
asup kana kakawasaan atawa geus aya dina kakawasaan.
Kulawarga Kennedy mah henteu pati leuwih hadé.
Maranéhna meunangkeun artos tina nyelundupan opium, pakarang, jeung alkohol sarta jadi pamaén gedé dina industri éta.
Éta sakabéh basisir wétan Amérika Serikat, dumasar kana prinsip para ahli waris Perusahaan Hindia Wétan jeung kana dagang opium.
Anjeun ogé tiasa maca ngeunaan ieu dina média arus utama, yén Harvard jeung Princeton jeung sakabéh paguron
luhur ieu sabenerna diadegkeun ku bekas baron opium.
Sareng kulawarga Kennedy ogé teu aya pangecualian.
Jadi, di hiji sisi, tangtu aya klan kulawarga ieu.
Di sisi séjén, aya jaringan sapertos Konférénsi Bilderberg.
Janten matak pikaresepeun, tangtosna, yén di hiji sisi aya George Soros, Peter Thiel, atawa Eric Schmidt, anu
sacara prinsip sacara umum ngawakilan ideologi anu sabalikna.
Hiji téh liberal kénca – dina kasus Eric Schmidt, mantan CEO Google – sarta nu séjénna
téh liberal-konservatif katuhu, Peter Thiel.
Jadi maranéhna sabalikna pisan ka silih di hareupeun umum jeung dina média, tapi tuluy maranéhna patepung di
Konférénsi Bilderberg, dimana duanana anggota Komite Pangarah.
Anu teras ngandung harti yén aya hal séjén nu keur dibahas di dinya tibatan naon nu urang tingali di média, dimana
kalolobaanana sigana ngan keur pintonan, atawa leuwih tepatna, dimana jalma-jalma saukur keur usaha
meunangkeun sora atawa kakawasaan di hareupeun umum.
– Bari di latar tukang, hal-hal saperti digitalisasi jeung transhumanisme keur diusahakeun sarta saréréa sapuk.
Jadi, jalma-jalma biasana ogé babaturan dina kahirupan pribadi maranéhna.
Anjeun sok ningali ieu di Bundestag, basa maranéhna nyebut, urang keur debat dina acara talk show – kumaha
baéna Partéi Héjo ngalawan CDU jeung Partéi Kiri jeung AfD.
Teras, di tungtungna, maranéhna nangtung di sabudeureun hiji panel, seuri babarengan jeung senang-senang.
Dasarna mah éta klub.
Sareng naon anu dipidangkeun ka urang sacara umum biasana siga opera sabun.
Sumuhun. Anjeun pisan hadé dina ngajantenkeun hal-hal ieu ka umum.
Kumaha carana supaya jalma-jalma ngadangukeun anjeun?
Kahiji-tama, abdi teu hoyong saha waé ngadangukeun abdi.
Saéstuna abdi hoyong jalma-jalma ngadangukeun ka dirina sorangan jeung intuisi
maranéhna, sora jero haténa jeung nurani maranéhna.
Sabab, sakumaha anu parantos ku abdi carioskeun tadi, teu aya hak pikeun maréntah.
Teu aya ogé nu bisa maréntahkeun nanaon ka anjeun atawa ka kuring.
Hiji-hijina hal anu kudu nungtun urang dina kahirupan nyaéta pamahaman pribadi urang ngeunaan kanyataan.
Jeung ieu téh hal anu kudu diputuskeun ku unggal jalma sorangan sacara pisan subyéktif.
Hartina, naon anu kuring lakukeun téh dasarna ngumpulkeun informasi, tuluy nyadiakeunana – jeung, anu paling penting,
nyertakeun sakabéh sumber anu kuring anggo pikeun ngahontal kacindekan – sangkan nu maca bisa nuturkeun
alesan kuring sorangan sarta mutuskeun naha maranéhna ogé ngahontal kacindekan anu sarua.
Kuring biasana nganggap maranéhna pisan logis jeung moal nyaho kumaha nyieun nu séjén.
Tapi sadayana bébas mutuskeun pikeun dirina sorangan.
Abdi henteu hoyong batur percanten ka abdi pisan.
Hal panggoréng anu bisa anjeun lakukeun nyaéta ngan saukur nampa jeung nyaluyukeun pamadegan batur sarta percaya ka batur.
Anjeun kudu ngan saukur ngadangukeun ka diri sorangan.
Sareng anu kuring anggap penting nyaéta urang ogé ngagunakeun istilah anu leres.
Jadi nalika kuring ngajelaskeun diri kuring salaku ahli teori konspirasi atawa naon waé kitu, jelas kuring keur ngabantu batur.
Anjeun moal mendakan istilah-istilah ieu dina téks kuring.
Kusabab éta henteu salawasna ngeunaan konspirasi, tapi kajahatan terorganisir.
Sareng aya, sacara prinsip, frasa anu pisan basajan: turutan artosna.
Jadi anjeun nuturkeun duitna, siga nu dilakukeun ku detektif mana waé, ku inspektur mana waé anu hayang ngabéréskeun kajahatan.
Kuring ogé ngalakukeun hal anu sarua.
Sareng kalayan unggal artikel abdi, anjeun tiasa ngalakukeun tindakan hukum di pangadilan sareng gaduh
kasempetan anu saé pikeun meunang, sabab sacara prinsip sadayana parantos didokumentasikeun.
Sareng sanés ngan ukur ku video YouTube naon waé ti Bapak XY, anu ngadangu ti batur yén ieu bisa jadi kitu,
tapi biasana dumasar kana dokumén asli ti UNESCO, CIA, jsb.
Teras anjeun tiasa maca sorangan naon anu sabenerna dipigawé jeung ditulis ku jalma-jalma ieu, naon anu maranéhna umumkeun,
naon anu maranéhna ngaku jeung pasrahkeun dina tinjauan balik – anu mindeng ngan kajadian puluhan taun saterusna.
Jadi anjeun kudu maké istilah anu leres.
Ku kituna abdi ngagunakeun istilah sapertos "ekonomi observasi" .
Dina prinsipna, ieu sanés ngan ukur pangawasan sapinuhna, tapi ogé nyieun artos tina pangawasan sapinuhna.
Sajaba ti éta, pausahaan téknologi badag anu ngala emas jaman urang – nyaéta data – sacara
alami meunangkeun artos anu kacida lobana tina éta.
Sanajan kitu, maranéhna ogé ngirimkeun data ieu ka pamaréntah atawa ka layanan rahasia.
Ieu, gilirannana, sacara alami miboga aksés ka para herétik individu, para kritikus anu teu percaya anu ku sababaraha cara
nganyatakeun dirina ku cara anu ngaleungitkeun légitimasi nagara.
Éta hartosna éta jaringan téh kacida teu séhatna.
Sareng Benito Mussolini ngajelaskeun ieu dina waktos éta minangka wangun fasis anu sampurna: "Korporatisme."
Nalika nagara jeung korporasi ngahiji kana struktur kakawasaan anu teu séhat. Jeung éta téh persis naon anu urang gaduh.
Éta sababna struktur kakawasaan ieu kacida lega, ngabingungkeun, jeung hésé dihartikeun, sabab
sacara dasarna pulitik geus lila teu nyieun kaputusan.
Dina prinsipna, organisasi supranasional, agén-agénna, lembaga pamikiran jeung badan saperti PBB geus lila nyieun kaputusan anu
tuluy nampilkeun ka urang Agenda 2030 jeung tujuan kelestarian anu euweuh saurang ogé di antara urang nu
kungsi milih éta, tapi tuluy dilaksanakeun jeung ditegakeun ku pamaréntah nasional masing-masing.
Dina prinsipna, ieu ngalawan kahayang masarakat, anu henteu milih éta ogé henteu boga sora dina hal éta.
Jadi, keur kuring, pulitik téh ngan saukur cabang éksekutif tina hiji struktur supranasional anu henteu
disebut pamaréntahan dunya, tapi tata kelola global.
Sareng éta pasti bakal ngarah kana struktur tata kelola global anu beuki kuat dina hiji mangsa.
Paling telat nalika urang tungtungna kudu mayar pajeg kelestarian ka PBB, anu geus dibahas.
Tapi pamaréntah nasional tangtu bakal tetep aya.
Kusabab éta anu anjeun tingali.
Di dinya kuring bisa nyimulasikeun démokrasi jeung milih, bari masih méré pamilih rarasaan
yén maranéhna aub, anu dina ahirna mah teu bener.
Janten éta hartosna yén pamaréntahan hiji dunya anu dipikasieun ku sabagian jalma, anu bakal diadegkeun di hiji tempat di
Jenewa atawa New York, sigana moal aya, tapi sabalikna urang bakal tetep gaduh subdivisi-subdivisi anu geus aya ayeuna?
Leres, éta ogé henteu dijual.
Jadi lamun abdi hoyong neraskeun ngamajukeun modél démokrasi dina média jeung nyebut yén éta téh démokrasi pangalusna nu kungsi
aya, mangka abdi moal bisa nyebut yén ayeuna urang geus boga pamaréntahan dunya, anu dasarna dalapan bapak sepuh nu patepung
di kamar tukang tuluy nyieun kaputusan pikeun sakumna dunya.
Tangtosna, éta mah henteu jalan kitu. Jalma-jalma ogé terang éta.
Ku kituna pamaréntah nasional tangtu bakal terus aya, tapi bakal salawasna aya instrumen anyar anu
nungtut jeung ngajamin kedaulatan supranasional.
Sapertos perjanjian WHO ieu, contona, anu sacara alami bakal mastikeun yén anu ngadikte naon anu kajadian di
unggal nagara dina séktor kasehatan téh lain deui pamaréntah nasional, tapi hiji konstruksi supranasional.
Sumuhun.
Naha anjeun nyangka jalma-jalma tahan kana ieu?
Beuki loba jalma nu sadar yén maranéhna teu wareg kana pamaréntahna sarta meureun malah bakal
nyambut awal anyar jeung satuju kana pamaréntahan dunya.
Enya, aya loba pisan anu heran mah teu nganggap éta goréng teuing.
Tapi éta biasana jalma anu henteu nenjo sacara saksama.
Saha waé anu nganggap dirina saurang démokrat – utamana ayeuna di Swiss, salaku démokrat akar
rumput – hayang boga pangaruh di masarakatna.
Ku kecap séjén, manéhna hayang boga sora, ilubiung dina nyieun kaputusan, nyumbangkeun arguménna – kaunggulan
jeung kalemahan – teras kumaha waé ngahontal kasapukan.
Éta sabenerna anu disebut démokrasi.
Ieu mangrupa hiji prosés, mindeng ogé hiji konflik, hiji diskusi, hiji wacana anu kudu diréngsékeun di sawatara tempat.
Sareng tangtosna, éta mah henteu kajadian.
Kuring pikir loba jalma sabenerna teu ngarti ieu sabab maranéhna teu boga waktos dina kahirupan gawé sapopoe.
Saha anu boga waktos pikeun méakkeun opat, genep, dalapan jam nalungtik hiji hal dina peuting, padahal
éta teu bisa dipidangkeun kalayan saé dina hiji buku?
Nalika anjeun ngobrol jeung jalma di jalan, anjeun ngarasa yén saréréa ngan saukur nuturkeun arus,
maranéhna sacara samar-samar teu wareg tapi sabenerna teu ngalakukeun nanaon pikeun ngarobahna.
Média nyaritakeun yén wartawan lepas saperti anjeun jeung abdi ngawengku paling loba 20 persén tina populasi.
Naha éta bener-bener kitu?
Henteu, abdi henteu ningali éta kitu.
Abdi sok resep nyebatkeun conto referendum di Swiss – dina waktu éta ngeunaan Corona jeung undang-undang Covid.
Aya réferendum munggaran, anu mimitina malah nampik undang-undangna.
Kuring ningali kana proyéksi-proyéksi ieu – atawa ramalan – jeung dina hiji mangsa, kuring yakin hasilna
nyaéta 47 persén nampik undang-undang ieu, nu hartina tungtungna éta undang-undang disahkeun.
Tapi 47 persén tina populasi geus nyatakeun nolak palaksanaan rezim ieu dina referendum munggaran – nyaéta sistem
pelacakan pangawasan jeung, pamustunganana, sistem kontrol ieu.
Sareng abdi yakin yén lobana liputan média ngeunaan gelembung kritis ieu téh kacida dilebih-lebihkeun.
Kusabab tangtu anjeun kudu ngajadikeun jalma-jalma ngarasa yén maranéhna téh ku cara naon waé bagian anu anéh, gila, kritis
tina populasi jeung yén maranéhna téh minoritas mutlak, nya.
Teras anjeun ngarasa teu boga daya sacara sasarua.
Ieu sacara alami nyiptakeun rasa teu boga daya jeung teu aya harepan, sarta nyababkeun jalma-jalma cicing di imah,
calik dina sofa kalayan apatis, sarta tangtu waé ngarasa kesal sabab maranéhna teu bisa ngalakukeun nanaon.
Tapi kuring ningali éta béda pisan, sabab sakumaha anu geus kuring sebat, nalika anjeun keur kaluar jeung ngurilingan kota,
di dunya analog, ngobrol jeung jalma, jarang pisan pendak batur anu bener-bener nganggap sagalana saé pisan, anu
bener-bener sumanget kana pamaréntah Jerman, pamaréntah Amérika, naha éta Trump atawa nu saméméhna, atawa pamaréntah Swiss.
Anjeun ampir moal pendak jeung saha waé di tempat umum, di pub, atawa di karéta anu bener-bener antusias ngeunaan éta.
Jalma-jalma anu anjeun pendak di dinya anu nyarita pisan positip ngeunaan éta, nurutkeun panempoan abdi, mah minoritas.
Éta téh 20, 18, 25, 15 persén, gumantung kana kamana anjeun angkat, meureun malah 30 persén.
Sanajan kitu, abdi yakin yén ieu mah minoritas.
Sareng abdi yakin yén 60 nepi ka 70 persén tina populasi parantos sadar yén maranéhna keur ditipu, yén éta
sadayana ngan saukur fasad, sarta aya pisan rasa teu puas.
Kuring yakin yén tina ieu – hayu urang sebut 60 persén atawa 70 persén – sabagian
ageung masih teu wani nyatakeun ieu sacara umum.
Kusabab tangtu aya sieun yén dunungan anjeun bakal nyaho, yén anjeun bakal ngalaman karugian di tempat damel, yén anjeun bisa
jadi moal diidinan deui ngiringan klub tenis atawa klub nembak, yén rerencangan anjeun bisa
nganggap anjeun pariah anu ngadukung téori-téori anéh.
Sanajan kitu, abdi yakin yén lamun anjeun nyarios sacara tebuka ngeunaan éta – sareng ieu pangalaman abdi –
anjeun bakal gancang nyadar yén loba jalma anu pisan kritis.
Hal anu penting mah ulah maké istilah-istilah anu disarankeun ka urang ku kelas panguasana jeung dipaké ku mesin propaganda.
Jadi ulah ngobrolkeun parobahan iklim; lamun aya nu ngobrolkeun parobahan iklim ka
anjeun, omongkeun ngeunaan perlindungan lingkungan.
Lamun aya nu nyarita ngeunaan akumulasi modal jeung milyarder jahat kawas Elon Musk, teras ogé nyarita ngeunaan milyarder jahat
kawas Soros jeung Gates, anu pamustunganana ogé ngatur dirina sacara kriminal sarta gawé bareng pikeun
ngenalkeun hal-hal anu euweuh di antara urang nu kungsi milihna.
Sareng cobian ngajelaskeun hal-hal nganggo istilah anu langkung akurat.
Ieu sanés téori konspirasi; ieu téh kajahatan terorganisir jeung jurnalistik investigasi; ieu téh kriminialistika.
Sanajan dina kasus nagara pangawasan, éta henteu salawasna ngeunaan nagara pangawasan éta sorangan, tapi leuwih
ngeunaan ékonomi pangawasan, sabab aya interaksi anu kacida caketna antara korporasi, aparat nagara, jeung dinas rahasia.
Jadi, lamun anjeun nyobian ngadeukeutan jalma-jalma kalayan kosakata anu pas, anjeun ogé tiasa ngobrol sacara
konstruktif pisan jeung – dina tanda petik – pihak séjén.
Kuring ngalaman ieu terus-terusan basa kuring ngobrol jeung jalma-jalma anu bisa disebut bener-bener "woke" atawa "ti sisi
pager anu bener-bener béda", anu bisa ngobrol hadé pisan jeung kuring ngeunaan ieu sabab kuring ogé
ngadukung perlindungan lingkungan jeung euweuh nu resep mikroplastik dina dahareun maranéhna.
Kuring ogé henteu satuju kana milyuner super kawas Musk, Soros, atawa Gates, anu bisa maké artosna pikeun mésér pangaruh anu
kacida gedéna nepi ka maranéhna maéhan jalma di Amérika jeung Afrika ku ubar-ubaran,
ngaliwatan kampanye anu dasarna ngan ngabahayakeun.
Ti sterilisasi nepi ka pupusna, sagala anu geus kajadian di mangsa kapungkur.
Jadi nalika anjeun nyobian ngan saukur ngahina jalma – sareng abdi pikir sadayana kedah nenjo diri sorangan di dieu – sabab
tangtos seueur jalma anu masih kénéh kuciwa pisan ku krisis coronavirus, ku tatangga maranéhna, ku dunungan maranéhna.
Tapi lamun anjeun rada leuwih terang jeung boga pamahaman leuwih jero tibatan batur sarta geus ngartos hal-hal ieu,
anjeun ogé boga tanggung jawab pikeun rada ngalah, jadi nu leuwih wijaksana, sarta tetep ngahontal batur.
Kusabab urang téh hiji spésiés, urang kudu babarengan ngabagi rohangan hirup ieu.
Sareng upami urang teras kabagi antara pro-korona jeung anti-korona, pro-migrasi jeung anti-migrasi, sarta pro-Trump
jeung anti-Trump, Merz jeung BlackRock di Jérman. Langkung seueur narasi anu ngabagi-bagi sapertos kitu
diasupkeun ka masarakat, beuki seueur urang kudu ngurus diri sorangan jeung konflik horizontal.
Sakumaha urang tingali dina taun 2008 kalayan gerakan Occupy Wall Street, masalahna aya di pucuk.
Sareng waktos panungtung jalma-jalma ti kénca jeung katuhu saréréa ningali ka luhur babarengan nyaéta nalika Occupy Wall Street.
Aya momentum anu ngaliput sakabéh spektrum nalika jalma-jalma sadar yén éta bank-bank sentral, éta bank-bank gedé anu kudu
disalametkeun ku artos urang, ku milyaran artos pajeg urang.
Sareng maranéhna henteu gaduh konflik horizontal ieu.
Sareng teras, utamina di Amérika, aya gerakan Tea Party jeung naon anu jadi dipikawanoh salaku gerakan progresif "woke" .
Sakali deui, jalma-jalma kajebak dina konflik horizontal jeung silih hantem sirah tibatan sabenerna
ngungkulan masalah, anu biasana mah kudu ningali ka luhur.
Sumuhun.
Sareng nepi ka sabaraha ayeuna urang aya dina kakawasaan prosés ieu, atanapi naha urang tiasa ngabéla diri, nyiapkeun
pakarang pikeun ngalawan naon anu sakuduna dilakukeun ka urang?
Urang satuju kana ieu jeung ku kituna masihan anjeunna kakawasaan.
Di sisi séjén, nalika urang nyokot kakawasaan pikeun diri urang sorangan, urang nyokotna ti
maranéhna – kasempetan-kasempetan éta, kitu cenah.
Beuki loba jalma nu ngalakukeun ieu, beuki ageung jeung beuki lengkep prosés ieu.
Naon naséhat anu anjeun pasihkeun ka jalma-jalma? Naon anu kudu maranéhna lakukeun?
Kahiji-tama, anjeun kudu ngartos yén beuki loba propaganda, beuki loba narasi nu matak dipertanyakan jeung
skizofrenik dilebetkeun kana campuran, sarta beuki loba pangaturan kaceuceub nu lumangsung.
Jadi topik ayeuna téh A, jeung urang kudu ngarasa kacida ambekna ngeunaan éta.
Poé saterusna, topik B aya dina agenda, sarta urang kudu ngarasa kacida ambekna ngeunaan éta.
Beuki sering ieu kajadian, beuki éta jadi tanda yén aya sawatara panik di menara gading, sabab tangtu waé kapercayaan
kana pulitik jeung nagara geus turun salila puluhan taun.
Kapercayaan kana siaran jasa umum keur turun.
Partisipasi pamilih keur nurun jeung terus ngirangan.
Ieu hartina beuki loba jalma anu jelas ngakuan jinis pamaréntahan anu maranéhna gaduh jeung yén éta sabenerna teu pati
aya patalina jeung démokrasi. Maranéhna kuciwa tur ngalih.
Sareng kalolobaan jalma ngalakukeun ieu, tangtosna, kalayan sabaraha derajat sangsara – nya éta kuciwa – sabab maranéhna
saukur teu hayang ngurus éta deui, tapi sabalikna maranéhna fokus kana kahirupan pribadi,
kana hal-hal anu bisa maranéhna pangaruhan.
Sareng éta sabenerna leres.
Lamun abdi henteu keur nyerat ngeunaan ieu ayeuna, biasana mah abdi moal ningali ieu hal, sabab seringna
naon anu dipidangkeun téh saukur ngahina kacerdasan anjeun, kalayan carita anu ngerikan .
Tapi anu sabenerna anjeun kudu nyarankeun ka jalma-jalma nyaéta pikeun sadar: urang masih kénéh leuwih!
Jadi lamun anjeun nyandak kaayaan hiji pamaréntahan kalayan pasukan pulisi atawa pagawé sipilna teras ngabandingkeun éta
jeung jumlah jalma anu cicing di nagara éta, nyaéta populasina, anjeun bakal ningali bédana anu gedé antara
aparatus – aparatus nagara, sistem, naon waé nu rék disebut – jeung populasi anu sabenerna nyepeng kakawasaan.
Éta sabenerna idé di balik démokrasi, yén anu berdaulat nu mutuskeun.
Rarasaan ieu kacida kuatna di Swiss.
Teras anjeun gancang pisan ngarasa yén anjeun siga didikte ti Bern féderal lamun anjeun henteu ditanya di dinya.
Ayeuna urang gaduh perjanjian kerangka EU ieu, anu nyatakeun: "Urang keur nyobian ngaliwatan referendum ieu ku
cara naon waé, sarta éta teu kudu dibawa ka Déwan Nagara."
Anjeun nyobian ngeles supaya bisa kaluar tina éta.
Sareng jalma-jalma kudu aktip aub.
Demokrasi téh hiji prosés. Lamun anjeun geus nganggap éta minangka "modél pangalusna" – sarta sigana éta téh salah sahiji
modél pangalusna nu urang terang jeung gaduh, sarta urang ogé geus boga pangalaman praktis jeung éta – lamun anjeun hayang
ilubiung di jerona jeung sacara aktip ngahasilkeun sababaraha hasil positif, anjeun kudu aub,
sarta anjeun kudu ngalakukeunana sacara lokal.
Kusabab anjeun teu tiasa mangaruhan Déwan Federal di Bern ti Chur.
Tapi nu bisa anjeun lakukeun nyaéta ngajadikeun déwan lokal hudang tur merhatikeun, masihan masukan, sarta netepkeun prioritas.
Sareng upami cukup loba pamaréntah kota nu ngalakukeun ieu, sarta cukup loba pamimpin kota nu tuluy ngalakukeun tindakan
di kanton, teras kanton éta ngalakukeun tindakan di Bern, mangka anjeun pasti gaduh kakuatan pikeun nyieun bédana.
Jadi, Corona pasti bakal jadi béda pisan lamun teu aya loba média gratis jeung loba pisan oposisi.
Jadi, jadi aktip, turun tina sofa, jeung ulah nyantap krisis siga keur nonton pilem fitur.
Éta téh kahirupan urang sadayana, sarta urang tiasa ngabentukna, sabab masa depan henteu geus
ditangtukeun; urang masih tiasa ngarobihna ayeuna.
Sumuhun, hatur nuhun pisan kana panilaian anjeun sareng parantos ngabagi élmu anjeun ka kami.
Naha aya deui nu rék anjeun carioskeun ka panonton pikeun nyimpulkeun?
Sumuhun, éta ampir jadi pernyataan panutup, tapi anjeun kudu nyadar yén anjeun sorangan téh kakuatan,
parobahan, masa depan anu positif, sarta hirup téh éndah.
Hirup téh éndah, sarta sagala hal séjén anu dipaké ku jalma pikeun ngayakinkeun urang – naha éta sieun, naha maranéhna hayang
ngajadikeun urang sieun kana perang, sieun kana digitalisasi, jsb. – sadayana téh mangrupa cara pikeun ngadalikeun.
Hirup téh éndah.
Anjeun kedah ngajalankeun kahirupan anu sumanget, bagja, jeung wareg babarengan kulawarga jeung masarakat satempat, sarta dina
kaayaan naon waé ulah ngantep diri dipaksa kana sikap sieun atawa sangsara anu rék didorong ku média – mesin propaganda
– sabab tungtungna maranéhna geus ngahontal tujuanana.
Janten masa depan téh lain pikeun diprediksi, tapi pikeun dibentuk – sakumaha ceuk Antoine de Saint-Exupéry.
Sareng abdi yakin yén ieu kedah dilakukeun ku cara aktip sareng ngajalankeun kahirupan anu
bagja, sabab kahirupan anu bagja téh revolusi sajati.
Hatur nuhun pisan pikeun wawancara ieu. Sagala anu pangsaéna, Bapak Regenauer.
Hatur nuhun kana undanganana.