Οι χώρες της G7 είναι οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία και η Ιαπωνία.
Τι συζητείται πίσω από κλειστές πόρτες;
Ποιοι είναι οι πραγματικοί στόχοι της G7;
Αναγνωρίζετε το πραγματικό παιχνίδι που παίζει η G7;
Ας ρίξουμε πρώτα μια ματιά στις ρίζες της G7.
Οι ρίζες της G7
Η επίσημη εκδοχή για το πώς δημιουργήθηκε η G7 έχει ως εξής.
Το 1975, ο Γάλλος πρόεδρος Valéry Giscard d'Estaing και ο Γερμανός καγκελάριος Helmut Schmidt
συγκάλεσαν την πρώτη Παγκόσμια Οικονομική Σύνοδο Κορυφής.
Οι επικεφαλής των κυβερνήσεων της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Ιαπωνίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ, η
Ομάδα των Έξι, συναντήθηκαν στο κάστρο Rambouillet στη Γαλλία.
Ωστόσο, είχε προηγηθεί μια αρχική συνάντηση μεταξύ πέντε υπουργών Οικονομικών και του τότε υπουργού Οικονομικών των
ΗΠΑ Τζορτζ Σουλτς το 1971 στη βιβλιοθήκη του Λευκού Οίκου.
Ακολούθησαν τακτικές συνεδριάσεις κεκλεισμένων των θυρών.
Η ομάδα, γνωστή από το 1973 ως Ομάδα της Βιβλιοθήκης ή G5, αποτελούνταν από υπουργούς
Οικονομικών και εκπροσώπους των κεντρικών τραπεζών.
Η παρουσία των κεντρικών τραπεζών δεν ήταν σίγουρα τυχαία.
Ο κανόνας του χρυσού διαλύθηκε περίπου την ίδια εποχή με τις πρώτες συναντήσεις της G7.
Από τότε, οι κεντρικές τράπεζες ήταν σε θέση να τυπώσουν χρήμα σχεδόν κατά βούληση.
Στις κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ δόθηκε η ευκαιρία να εκπροσωπήσουν την ομάδα G7, καθώς τους απονεμήθηκε το βραβείο της ομάδας G7.
Δανείζοντας χρήμα που δημιουργήθηκε από το πουθενά, οι κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ ήταν σε θέση να
ασκήσουν σημαντική επιρροή στην παγκόσμια οικονομία.
Ένα σχεδόν ανεξέλεγκτο σπιράλ εθνικού χρέους προς τις αμερικανικές τράπεζες ξεκίνησε.
Ο πραγματικός πλούτος αναδιανεμήθηκε στα χέρια λίγων προνομιούχων μεγάλων τραπεζών.
Αυτό τους επέτρεψε να επεκτείνουν μαζικά την επιρροή τους στις χώρες.
Πίσω στους επίσημους ιδρυτές της G7, τον Helmut Schmidt και τον Giscard d'Estaing.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ και τραπεζίτης George
Shultz τους ενσωμάτωσε σε ένα μικρό δίκτυο ελίτ.
Κατά την προετοιμασία της πρώτης συνόδου κορυφής της G7 το 1975, για παράδειγμα, υπήρξε μια συνάντηση μεταξύ του
Ζισκάρ ντ' Εστέν και του Χένρι Κίσινγκερ στις 5 Ιουλίου 1974.
Καταγράφεται η συνάντηση του Helmut Schmidt με τον David Rockefeller στις 12 Ιουνίου 1974.
Τι αντιπροσωπεύουν ο Κίσινγκερ και ο Ροκφέλερ;
Ο Χένρι Κίσινγκερ ήταν ένας εξαιρετικά επιδραστικός παγκόσμιος στρατηγιστής και είχε
καθοριστική επιρροή στην παγκόσμια πολιτική επί δεκαετίες.
Υπήρξε σύμβουλος σχεδόν όλων των προέδρων των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των Ρίτσαρντ Νίξον, Τζέραλντ
Φορντ, Τζίμι Κάρτερ, Ρόναλντ Ρίγκαν, Τζορτζ Μπους, Μπαράκ Ομπάμα, Ντόναλντ Τραμπ και Τζο Μπάιντεν.
Ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ και ο Χένρι Κίσινγκερ ίδρυσαν από κοινού πολυάριθμα εξωκοινοβουλευτικά φόρουμ με μεγάλη
επιρροή, όπως το WEF, την Ομάδα Μπίλντερμπεργκ, την Τριμερή Επιτροπή, τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου και άλλα.
Κινούν τα νήματα μεταξύ ενός παγκόσμιου οικονομικού χταποδιού και της πολιτικής.
Τα πολυάριθμα ιδρύματά τους, όπως το WEF, η Ομάδα Μπίλντερμπεργκ ή η G7, όλα εξυπηρετούν έναν στόχο, τον
οποίο ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ διατύπωσε στη Διάσκεψη Μπίλντερμπεργκ στο Μπάντεν-Μπάντεν το 1991.
Ο κόσμος βρίσκεται σε μια πολύπλοκη και προετοιμασμένη πορεία προς την παγκόσμια κυβέρνηση.
Η υπερεθνική κυριαρχία μιας πνευματικής ελίτ και των παγκόσμιων τραπεζιτών είναι σίγουρα
προτιμότερη από την εθνική κυριαρχία των τελευταίων αιώνων.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί το μασονικό υπόβαθρο του Κίσινγκερ και του Ροκφέλερ.
Μαζί με τον Zbigniew Brzezinski, ίδρυσαν το 1968 τη μασονική στοά Three Eyes.
Ο μυστικά λειτουργούσα Ανώτατος Βαθμός Τεκτονισμού είναι γνωστός για την οικοδόμηση της
Παγκόσμιας Κυβέρνησης για μεγάλες χρονικές περιόδους.
Μετασχηματισμός της Ευρώπης
Ο διακηρυγμένος στόχος του Ροκφέλερ να παρακάμψει την εθνική κυριαρχία των κρατών υπέρ της υπερεθνικής κυριαρχίας, μιας
αυτοαποκαλούμενης πνευματικής ελίτ και των παγκόσμιων τραπεζιτών, προωθήθηκε από τον Σμιτ και τον Ζισκάρ ντ' Εστέν.
Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Χέλμουτ Σμιτ συνδέθηκε στενά με τα πρόσωπα-κλειδιά Τζορτζ Σουλτς και Χένρι Κίσινγκερ.
Ο Schmidt θυμάται... Με την πρακτική μου να πηγαίνω στην Καλιφόρνια μια φορά το χρόνο, στο Πανεπιστήμιο του
Στάνφορντ για να επισκεφθώ τον φίλο μου George Schulz.
Και πρέπει να αναφέρω εδώ ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για μια φιλία μεταξύ τεσσάρων ανθρώπων.
Ο Schulz και ο Kissinger και ο Lee και εγώ.
Καθαρά ιδιωτικό θέμα;
Όχι.
Επειδή ο Χέλμουτ Σμιτ ήταν καγκελάριος της Γερμανίας.
Προσκλήθηκε για πρώτη φορά σε ένα συνέδριο της Μπίλντερμπεργκ το 1973, λίγο πριν από την ίδρυση της G7.
Ακολούθησαν περαιτέρω επισκέψεις το 1980, το 1983 και το 1986.
Ο Σμιντ συνέχισε να είναι μέλος της Τριμερούς Επιτροπής με μεγάλη επιρροή, που συστάθηκε από τον Ροκφέλερ και τον Κίσινγκερ.
Η επιτροπή αυτή αντιπροσώπευε μια επέκταση της Ομάδας Μπίλντερμπεργκ στην Ανατολική Ασία.
Αυτό είναι ενδεικτικό των διασυνδέσεών του με αυτούς τους συρματοπλέκτες.
Ο Schmidt έλαβε το πρώτο βραβείο Henry Kissinger το 2007.
Στις 26 Ιανουαρίου 2015, ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ παρέλαβε το βραβείο Gustav Stresemann
που του δώρισε η Μεγάλη Στοά των Αρχαίων Ελεύθερων και Δεκτών Τεκτόνων της Γερμανίας στο Αμβούργο.
Ο Μεγάλος Δάσκαλος Stefan Roth-Kleier ευχαρίστησε τον Schmidt για το ιδιαίτερο επίτευγμα ζωής του.
Σε τι συνίστατο αυτό;
Ο Σμιντ ακολούθησε πιστά τα βήματα του Κίσινγκερ.
Τόσο ο Schmidt όσο και ο Valéry Giscard d'Estaing καθόρισαν την αποφασιστική πορεία στην Ευρώπη για το νέο ευρωπαϊκό νομισματικό
σύστημα, την Ευρωπαϊκή Νομισματική Μονάδα EQ την 1η Ιανουαρίου 1979, από την οποία θα προέκυπταν αργότερα η
Ευρωπαϊκή Οικονομική και Νομισματική Ένωση και το ευρώ.
Με νηφάλια ματιά, η ΕΕ αποτελεί προάγγελο μιας πιθανής παγκόσμιας κυβέρνησης, διότι είναι η
δημιουργία μιας διεθνούς συγκεντρωτικής εξουσίας.
Valéry Giscard d'Estaing Ο Valéry Giscard d'Estaing έγινε πρόεδρος της Γαλλίας αμέσως μετά την πρώτη συνάντηση της G7 το 1974.
Παρέμεινε επίσης στενά δικτυωμένος με τον Κίσινγκερ και τον Ροκφέλερ καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Ο Ζισκάρ ντ' Εστέν είχε στενές επαφές με τη δυναστεία Ροκφέλερ από νωρίς.
Τη δεκαετία του 1970, φιλοξενήθηκε αρκετές φορές στο Pocantico, το τεράστιο κτήμα της οικογένειας Ροκφέλερ στο Hudson Valley.
Ορισμένες από τις συναντήσεις με μέλη της οικογένειας Ροκφέλερ καταγράφονται παρακάτω.
Συνάντηση μεταξύ του Nelson Rockefeller και του d'Estaing στις 23 Μαρτίου 1976 στο Μέγαρο των Ηλυσίων.
Giscard d'Estaing, Henry Kissinger και David Rockefeller, 18 Ιανουαρίου 1989 στη Μόσχα.
Ο Χένρι Κίσινγκερ και ο Ζισκάρ ντ' Εστέν στην έναρξη της 50ής Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια το 2014.
Ο Ζισκάρ ντ' Εστέν ήταν επίσης πολύ υπέρ της οικοδόμησης της ΕΕ.
Συνέβαλε σημαντικά στη σύνταξη της Συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία επικυρώθηκε το 2007.
Η συνθήκη αυτή καθιέρωσε τους σημερινούς κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έτσι
αντικατέστησε σταδιακά την κυριαρχία των εθνικών κρατών.
Ενδιάμεσο συμπέρασμα: Είναι σαφές ότι υπάρχει ένα ελάχιστα γνωστό δίκτυο πίσω από τους γνωστούς ιδρυτές της G7.
Το δίκτυο είναι πολύ πιο πολύπλοκο από ό,τι φαίνεται σε αυτό το ντοκιμαντέρ.
Μπορείτε να βρείτε ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με αυτό το θέμα στο Kla.TV στο #Krake.
Είναι σαφές ότι αυτοί οι παγκόσμιοι εγκέφαλοι μιλούν ανοιχτά για τα σχέδιά τους για μια παγκόσμια κυβέρνηση.
Η G7 ως ομάδα καθοδήγησης της νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων
Τα σχέδια για τη δημιουργία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στις εργασίες της ομάδας G7.
Μια ομάδα παγκόσμιας διακυβέρνησης είχε ήδη τεθεί ως στόχος κατά τη σύνοδο κορυφής του 2009 στη Ρώμη.
Με άλλα λόγια, παγκόσμια διακυβέρνηση.
Η συνεργασία με το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, τον ΠΟΕ και τα Ηνωμένα Έθνη θα πρέπει να διευρυνθεί.
Η σύνοδος κορυφής θα αποτελέσει έτσι ένα στρατηγικό μοντέλο για την υποστήριξη της παγκόσμιας διακυβέρνησης στο μέλλον.
Ο σύμβουλος του Γερμανού καγκελάριου Jörg Kukies ακολουθεί την ίδια γραμμή ενόψει της συνόδου κορυφής της G7 το 2022.
Το πρώτο θέμα που είναι κεντρικό για εμάς είναι το κλίμα.
Πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι τα πρότυπα που όλοι επιδιώκουμε για να δημιουργήσουμε τα κατάλληλα κίνητρα για την
κλιματική ουδετερότητα θα εισαχθούν πραγματικά σε παγκόσμιο επίπεδο με τη δημιουργία μιας παγκόσμιας λέσχης για το κλίμα;
Το δεύτερο είναι το θέμα της υγείας.
Αφενός, πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε υψηλότερα ποσοστά εμβολιασμού με την παροχή εμβολίων σε όλες τις χώρες του κόσμου;
Σε ένα άρθρο σχετικά με το ρόλο της G7, το πρώην μέλος του CFA, Stuart M. Patrick, σχολιάζει ως εξής.
Πρόκειται για ένα είδος διαχειρίσιμης ομάδας καθοδήγησης της Δύσης.
Είναι ένα σημείο συσπείρωσης, μια ενσάρκωση κοινών αξιών και μιας παρόμοιας προσέγγισης
της παγκόσμιας τάξης που βασίζεται σε κανόνες.
Η μεγάλη μεταμόρφωση
Ο Klaus Schwab, ιδρυτής του WEF και επί μακρόν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ομάδας Bilderberg, το αποκαλύπτει
αυτό στο βιβλίο του "Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση" του 2016.
Το βασικό του μήνυμα είναι ότι η συγχώνευση τεχνολογιών από τον φυσικό, τον ψηφιακό και τον
βιολογικό κόσμο δημιουργεί εντελώς νέες δυνατότητες.
Ο Schwab είναι ανοιχτά προσηλωμένος στον τρανσουμανισμό και περιγράφει τη συγχώνευση του ανθρώπινου
σώματος με την ψηφιακή σφαίρα ως εξελικτική πρόοδο.
Και η G7;
Ένα νόμισμα αποκαλύπτει ένα στοιχείο για αυτόν ακριβώς τον τελικό στόχο του τρανσουμανισμού ή,
με άλλα λόγια, τον απόλυτο έλεγχο των ανθρώπων.
Αυτό επινοήθηκε με την ευκαιρία της έβδομης ιταλικής προεδρίας της G7.
Το ασημένιο νόμισμα απεικονίζει ένα ανθρώπινο κεφάλι κάτω από το στέμμα της τεχνητής νοημοσύνης.
Το σκουλαρίκι είναι μια πεντάλφα.
Από τον Γάλλο αποκρυφιστή Eliphas Levi στα μέσα του 19ου αιώνα, η πεντάλφα έχει συνδεθεί με τον αποκρυφισμό και τον σατανισμό.
Η επιγραφή στο κέρμα είναι "Προς το μέλλον".
Συμπέρασμα: Η G7 αποκαλύπτεται ως ένα είδος εργοστασίου πολιτικής στα χέρια των παγκόσμιων
τραπεζιτών και των παγκόσμιων στρατηγικών τους.
Ο ίδιος ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ ονομάζει ως στόχο του μια παγκόσμια κυβέρνηση υπό την κυριαρχία μιας
διανοητικής ελίτ και των παγκόσμιων τραπεζιτών.
Η G7 καθόρισε την πορεία μέσω των χρηματοδοτικών πόρων, των προγραμμάτων και των νόμων των τραπεζιτών.
Η G7 είναι το διεισδυτικό κέντρο ελέγχου για την προώθηση της ατζέντας αυτής της μη εκλεγμένης ελίτ στα
κοινοβούλια και την καθημερινή πολιτική των κρατών.
Αγαπητοί θεατές, προφανώς αυτή η μυστική εργασία και οι παραπλανητικοί ελιγμοί της "ελίτ"
είναι απαραίτητοι για να παραμείνουν στην εξουσία.
Προφανώς, αυτή η σκιώδης κυβέρνηση δεν φοβάται τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψή της.
Οι υστερικά διακηρυγμένοι νόμοι για τη λεγόμενη καταπολέμηση της παραπληροφόρησης αποτελούν απόδειξη αυτού.
Ως εκ τούτου, σας παρακαλούμε να βοηθήσετε στην ενημέρωση των συνανθρώπων σας και των ειλικρινών πολιτικών.
Όπως οι σκιές εξαφανίζονται στο φως, έτσι και η κυβέρνηση σκιών εξαφανίζεται όταν πέφτει πάνω της φως.