La 29-an de marto 2025, la Kulturhaus Dornbirn gastigis la eventon "Libereco kaj memdetermino – La
respondeca civitano" kun interesaj kontribuoj pri la jura ŝtato, suvereneco kaj kontanta mono.
La evento estis organizita de la Akademio por Persona Disvolviĝo en Dornbirn.
HOCH2.TV registris kaj redaktis ĉiujn raportojn por vi, karaj spektantoj.
Hodiaŭ Kla.TV prezentas intervjuon kun Hansjörg Stützle pri la delokigo de kontanta mono.
Nun ni venas al sinjoro Hansjörg Stützle kaj al la temo de kontantmonera konservado kaj kontantmonera abolicio.
Ankaŭ tematie rilata, kvankam kun eta ŝanĝo.
Kara sinjoro Stützle, eble unue mallonga demando por vi.
Kiel vi fariĝis tiel intense engaĝita pri la demando de abolicio aŭ reteno de kontanta mono?
Jes, nu, por mi tio estis jam sufiĉe longe, certe antaŭ ĉirkaŭ 25 jaroj.
Kaj unue el logika vidpunkto, ĉar ekzistas kontraŭuloj al senpaga pagsistemo.
Kaj tio estas ĉefe la financa industrio.
Antaŭ ĉirkaŭ dudek kvin jaroj estis klare al mi, ke ĉi tiu temo iam aperos.
Ĉar kontanta mono endanĝerigas ilian komercan modelon en la formo de eblaj "bankaj kuradoj".
Tio signifas, ke la financa industrio esence ĉiam estas sub premo por konservi la
publikan fidon en la mona sistemo je certa nivelo.
Se tio falas sub certan sojlon, civitanoj iĝas maltrankvilaj kaj iras al la banko.
Li volas la monon, volas alporti ĝin en sian propran sferon de influo.
Kaj tiam formiĝas vicoj, poste okazas kurado al la bankoj, kaj tiel plu.
Kaj tiam, kompreneble, okazas grava krizo.
Estis simple klare al mi tiam, ke ne estis manifestiĝo de la abolicio de kontanta mono.
Sed tiam, dum la financa krizo de 2007–2009, okazis sufiĉe forta manifestiĝo de tio.
Preskaŭ neniu rimarkis, nome kun realaj kontantmono-malpermesoj.
Kaj ĝi ne altiris multan atenton, ĉar ĝi estis priskribita per agrabla eufemismo, nome kontantaj limoj.
Monlimo jam estas kontantmona malpermeso super certa sojlo.
En Eŭropo – tie ĝi komenciĝis – ni havas 18 landojn kun kontantmono-malpermesoj super certa sojlo.
Grekio, ekzemple, estas la lando kun la plej malalta kontanta monlimo de nur 500 eŭroj.
Tio signifas, ke se vi nun iras al Grekio kaj volas pagi hotelan fakturon de 501 eŭroj, estas
kontraŭleĝe kaj puninde laŭleĝe pagi kontante.
Grekio jam faris du provojn por redukti la kontantan limon al 200 eŭroj.
Sed tio ne estis ebla, ĉar la 500-eŭra banknoto ankoraŭ estas laŭleĝa pagilo.
Kaj tio estas la sola kialo, ke ni ne havas pli malaltan kontantan limon.
Jes, kaj ĉi tiuj evoluoj evidente ne estas konataj de multaj civitanoj en ilia ĉiutaga vivo.
Do iuj homoj simple akceptas ĝin.
Mi pensas, ke en Germanio ĝi estas ĉirkaŭ 10 000 eŭroj.
Aŭ ĉu tio estas mia informo?
Ne, nuntempe ne ekzistas klasika kontantmona limo ĉe POS (vendopunkto) en Germanio.
Eĉ ne por deponejoj, do tio estas la devo provizi pruvojn pri monlavado de impostaj monoj kaj similaj aferoj?
Ĝuste, do podetalistoj devas teni registrojn, sed ekde 2027 tra Eŭropo validos kontanta monlimo de 10 000 eŭroj.
Tio estas la temo.
La landoj, kiuj jam estas sub tiu nivelo, povas ĝin reteni.
Vi povas fiksi la kontantan limon sub £10,000 iam ajn.
Kaj kiel vi klarigas la fakton, ke en ĉi tiu kampo ankoraŭ estas relative malmulte da konscio pri la problemo?
Ĉu civitanoj eble ankoraŭ ne konscias pri la amplekso de la minaco al sia kontanta mono?
Certe ne.
Mi ĵus revenis de tre longa prelegvojaĝo.
Ekde januaro mi vojaĝas ekskluzive por prelegi.
Kiam mi parolas dum du horoj pri la mekanismoj malantaŭ la abolicio de kontanta mono, multaj homoj diras:
Mi sciis, ke ĝi estis problemo, sed mi ne rimarkis, ke ĝi estis tiel kontestata.
Sed kiam vi aŭskultas la Deutsche Bundesbank, ĉio ŝajnas esti en perfekta ordo.
Ili certigas al ni, ke estas sufiĉe da kontanta mono kaj ke ĝia daŭra ekzisto estas sekura.
Ĝenerale parolante, oni konsideras nur tion, kion laŭdire deziras la loĝantaro.
Ni preparis por vi malgrandan registradon.
Pasintan someron, mi kredas, ke vi estis gasto ĉe Südwestrundfunk, publika germana dissendanto apartenanta al ARD.
Tio estis ĝuste la temo.
Eble ni faros alian rapidan rigardon.
Nu, mi ĵus havas en la studio ĝuste la ĝustan gaston por respondi tiun demandon.
Stefan Hardt estas kun ni.
Li estras la Centran Kontantan Divizion ĉe la Bundesbank.
Bonan vesperon.
Kiom longe vi, kiom longe la Bundesbank daŭre provizos al ni freŝan kontantan monon?
Dum civitanoj volas uzi kontantmonon.
Ĉu tio validas por ĉiuj banknotoj, por ĉiuj malgrandaj moneroj?
Jes, kompreneble.
Esence, la grandega plimulto de civitanoj diras, ke ili volas havi la eblon pagi kontante.
Tio estas ĉirkaŭ 93 procentoj de la loĝantaro, kiuj tion volas.
Kaj ne ĉiuj el ili tion faras.
Sed ili almenaŭ ŝatus havi la eblon pagi kontante.
Kaj dum homoj volas pagi kontante, ni daŭre provizos ĝin.
Monentuziasmuloj nun povas spiri trankvilon.
Ĉu mi aŭdas pezon leviĝantan de viaj ŝultroj, sinjoro Stützle?
Tute ne, ĉar tio estis sufiĉe klare deklarita: dum ekzistas postulo, la Deutsche Bundesbank restos ĉe tio.
Kaj tio estas la tuta problemo.
Vi eble ankaŭ volas difini, kio estas postulo.
Kiom alta devas esti la kontanta pagproporcio?
Kaj do, finfine, estas al ni kiel civitanoj decidi – ĉu ni pagas per karto aŭ kontante?
Tio esence estas tio, kion ni ĉi tie diras rilate al kartpagoj.
Mi subtenas la abolon de kontanta mono, aŭ mi subtenas la konservadon de kontanta mono.
Do ĝi estas decida punkto, kiun ni devas konsideri ĉi tie.
Kaj bedaŭrinde civitanoj ne plu havas kontantmonon en siaj propraj manoj, ĉar la ekonomio moviĝis al malakcepto de kontanta mono.
Do tio signifas, ke nun estas podetalistoj ĉi tie en Germanio, kiuj rifuzas akcepti kontantmonon.
Kaj ni scias, ke sur tiu bazo kontanta mono ne havas ŝancon de longtempa supervivo.
Ĉar la ekonomio determinas, ĉu ni, kiel civitanoj, havas la eblon pagi kontante.
Nu, mi pensas, ke la bankisto ne aspektis tro feliĉa, kiam vi diris tiun lastan parton, ĉu ne?
Jes, tio ne estis tute tio, kion li havis en menso.
Foje mi havas la senton, ke la Deutsche Bundesbank respondecas pri ĉiam trankviligi homojn, trankviligante ilin:
La mono estas sekura.
Sed finfine, ili ligas ĝin al la postulo.
Mi demandis: Kion la Deutsche Bundesbank komprenas per "postulo" – kaj li ne respondis.
Estas simple certa mekanismo implikita en la abolicio de kontanta mono, kiun mi ŝatus iomete klarigi.
Ni ankaŭ preparis la diagramon por tio.
Tio estas tre grava punkto.
Estas la kazo, ke, kompreneble, la strukturoj abolicias kontantmonon.
Kaj mi provas klarigi ion, kio normale prenas al mi du horojn.
Mi provos tion post kvin minutoj.
La tempo elĉerpiĝas, bone.
Do, maldekstre ni vidas, ke necesas starigi infrastrukturon por senkontantaj pagoj.
Ĝi estis mamuta projekto, kiu daŭris jardekojn por esti kompletigita.
En Germanio, almenaŭ, oni povas diri, ke ĝi estas kompleta.
Kaj ĉi tie en Aŭstrio, eble ankoraŭ ne en montkabanoj.
Sed alie, la infrastrukturo estas en loko.
Tio esence jam estas decidita.
Dekstre ni povas vidi, ke merkatado kaj sonplifortigo nature okazas per merkatado.
Miliardoj estis investitaj por antaŭenigi ciferecajn pagojn.
Kaj multaj homoj finfine eniras ĉi tiun sistemon sen multe pripensi ĝin.
Kio ankaŭ estas iom malĝoja, estas ke oni ankaŭ efektivigis reklamkampanjon kontraŭ kontanta mono.
Bedaŭrinde, ni rimarkis tion dum la kronvirusa pandemio, kiam en butikoj estis afiŝitaj ŝildoj:
Pro higienaj kialoj, bonvolu ne pagi per kontanta mono, ktp.
Kaj multaj homoj kredis tion kaj poste fakte eniris la ciferecan sistemon.
Tiam ni havas la temon: malakcepto de kontanta mono fare de la ekonomio.
Tio estas tre kontestata temo.
Kontanta mono estas fakte enskribita en la leĝo en tri tre potencaj leĝoj:
Fakte, en la Leĝo pri la Bundesbank ĝi estas enskribita en la Statuto de la EKB kaj ankaŭ en la Traktato de
la EU tiel, ke ĝi havas la privilegion esti laŭleĝa pagilo kaj devas esti akceptata en komerco.
Ĉi tion oni ekmovis en 2010 per rekomendo de la Komisiono – kun la argumento de kontrakta
libereco, ke podetalistoj povas rifuzi kontantmonon.
Do ili konsideras la kontraktan liberecon en komerco kaj komerca interŝanĝo pli grava.
Ĉi tion ankaŭ konfirmis la Deutsche Bundesbank.
Ni ankaŭ diskutis tion en la intervjuo.
Ĉi tio estas eksploda, tre danĝera, ĉar ĉi tiu interpreto signifas, ke nun estas fakto,
ke podetalistoj rajtas rifuzi kontantmonon.
Tio signifas, ke ni, kiel civitanoj, ne plu havas kontantmonon en niaj propraj manoj – t.e. liberecon de elekto – sed anstataŭe la
ekonomio nun decidas, ĉu ni rajtas pagi per kontanta mono aŭ ne.
Tio estas fakto.
Tiam ni havas alian aspekton, kiu estas la enkonduko de la e-eŭro.
Oni atendas, ke la eŭro enreta eniros sian trian fazon en oktobro ĉi-jare.
Estas proponita reguligo por la e-eŭro, t.e. leĝpropono.
Oni atendas, ke la Eŭropa Parlamento decidos pri tio en oktobro.
Kaj tiam eble en la venontaj unu, du aŭ tri jaroj ni fakte havos rektan konkuranton al kontanta
mono ĉe la vendopunkto, t.e. en podetala komerco.
Kaj tio kaŭzas ĉion, kompreneble.
Ĉi tiuj tri blokoj igas civitanojn esti ĉiam pli puŝataj en ĉi tiun sistemon kaj kondiĉigataj al cifereca pago.
Kaj nun jen ĝi venas – kaj ĉi tio estas la plej grava afero.
– nome, la "kontanta pagproporcio" estas tre grava termino.
La Deutsche Bundesbank ankaŭ diris en ĉi-loka intervjuo, ke ili ligas ĝin al la postulo.
Kiel mi diris, mi demandis la Deutsche Bundesbank, kion ili celas per "postulo".
Laŭ miaj kalkuloj, ĝi estas dek kvin procentoj.
Oni povus argumenti inter dek kaj dek kvin procentoj.
Tiam la kontanta infrastrukturo komencas fariĝi tro multekosta.
Tiam validas la tiel nomata "principo de proporcieco":
Ĉu la infrastrukturo estas tro multekosta rilate al tio, ke homoj ankoraŭ pagas per kontanta mono – kaj tiam ĝi kolapsas.
Ni nuntempe havas situacion, en kiu la proporcio de kontantpagoj en Germanio malpliiĝas je 4 procentoj jare, aŭ je 3,8
procentoj entute – sed mi rondigas ĝin supren al 4 procentoj.
Kiam la e-eŭro estos enkondukita, tio kreskos eksponenciale kaj ni relative rapide trovos nin en la sama situacio kiel
aliaj landoj, kiel Svedio ktp., kie kontantaj pagoj tiam eble konsistos nur el 10 aŭ 15 procentoj de ĉiuj transakcioj.
Kaj tiam, bedaŭrinde, kontanta mono fariĝas malaktuala pro la kialoj, kiujn mi ĉi tie
mallonge skizis, kio kutime prenas al mi du horojn.
Kion mi ŝatus scii estas: Kiel la ĝenerala tendenco al kriptovalutoj influas la konduton pri kontantaj pagoj?
Estas pli kaj pli da provizantoj, kiuj jam uzas kriptomonerojn – do tio eble ankoraŭ estas
en sia infanaĝo, almenaŭ en la reta komerco.
Sed en kontantaj transakcioj en podetala komerco, ĉu jam eblas en iuj kazoj en Germanio fakte pagi ion per Bitcoin, ekzemple?
Kiam vi eliras por pizo, pagu per kriptomonero.
Ĉu tio povus prezenti plian minacon al kontanta mono, krom la ciferecaj pagmetodoj emisiitaj de naciaj bankoj?
Ĝenerale parolante, malpli.
Do, kiam temas pri pagmanieroj, vi devas iomete distingi.
Temas pri investado de mono:
Do kiam estas alta volatileco , ĝi ne vere taŭgas por pagoj.
Homoj ne volas uzi ion kiel pagilon, kiam ĝi estas submetita al intensa spekulado.
Do aŭ temas pri investado de mono, aŭ temas pri pagmaniero.
Bona pagilo ne havas volatilecon, t.e. neniujn valorŝanĝiĝojn, ktp.
Do laŭ la nuna perspektivo – ni vidos, kiel aferoj evoluos kun kriptovalutoj – mi ne vidas iun ajn danĝeron en tio.
La eŭro-eŭro estas fakte multe pli granda danĝero.
La e-eŭro ricevos la privilegion de laŭleĝa pagilo, ktp.
Mi ne volas nun klarigi ĉion, ĝi estas tre, tre kompleksa.
Tre interesa temo. Io, kio certe interesos multajn spektantojn:
Kial homoj faras tion?
Kial kontanta mono fakte estas reduktata?
Ĉu temas nur pri oportuno?
Aŭ ĉu vi klare vidas ĉi tion kiel parton de agendo, kiu finfine celas fari civitanojn dependajn
kaj senrajtigi ilin, ekzemple per socia kontrolo?
Ĉu iam estos nature multe pli facile reguligi aliron al elektronikaj pagrimedoj ol al kontanta mono?
Tial oni diras: "Kontanta mono estas libereco presita en la monfarejo," kaj elektronika mono estas, kompreneble,
neeviteble limigita kontraŭ ekstera aliro, tiel diri.
Ĉu tio estas la motivo malantaŭ ĝi?
Nu, kompreneble estas multaj motivoj.
Vi devas konsideri la aspekton "Cui bono", t.e. kiu profitas el ĝi?
Kaj tiam, kompreneble, vi alvenas al certaj respondoj.
Mi mem ne enprofundiĝas en ĉi tiun temon, ĉar ĝi fakte iel distras de la ĉefa temo.
Pri kio mi fakte parolas estas la mekanismoj kaj strukturoj malantaŭ la abolicio de kontanta mono, malantaŭ la ciklo.
Ĝi estas multe pli subtila ol tio: vi kreas medion por kontantmono, en kiu kontantmono ne povas supervivi.
Tio signifas, ke kontanta mono estas nuntempe sub atako.
Unuflanke, ĝi povas esti malakceptita de la ekonomio.
Sed kio estas eĉ pli drameca, laŭ mia opinio, estas ke la ŝtato ĉiam pli intervenas per rifuzado de kontanta mono.
Mi rilatas al Germanio, ĉar mi scias iom pli pri ĝi.
Ekzemple, naĝejoj ne plu akceptas kontantmonon, kaj la unuaj subĉielaj naĝejoj ne plu akceptas kontantmonon.
Ke aŭtoparkumejoj kaj parkumlokoj ne plu akceptas kontantmonon, kaj eĉ publikaj oficejoj ne plu akceptas kontantmonon.
En Duseldorfo, ekzemple, ni havas situacion, kie ĉiuj civitanaj oficejoj estas senkontantaj –
krom unu, kiu troviĝas ĉe la fervoja stacidomo.
Tio estas multe pli danĝera, ĉar vi tute ne povas eviti ĝin.
Tio signifas, ke civitanoj ĉiam pli estas devigataj en ĉi tiun sistemon, kiu estas tre, tre danĝera.
Tio signifas, ke finfine ni ankaŭ bezonas, ke la ŝtato estu devigita denove akcepti kontantmonon.
Mi ankaŭ demandas ĉi tiun demandon rilate al la eventotemo 'Respondecaj civitanoj'.
Ĉar unu afero estas klara: se vi ne plu pagas kontante, sendepende de kiel vi pagas
elektronike, ĝi finfine ne plu estas anonima pago.
Jes, certe.
Tio estas la punkto.
Kontanta mono estas ĉiam anonima pago.
Mi povas iri kien ajn, mi povas pagi por ĉio. Neniu demandas, kiu mi estas. Ili prenas mian monon kaj ne interesiĝas pri mi.
Kiam mi faras senkontantan pagon, praktike mia tuta portofolio, mia tuta fono, estas liverata kune kun ĝi, tiel diri.
De kie mi estas nun, ĝis tio, kio okazas en mia konto, kion mi faras.
Tial mi demandis, ĉu la suba celo ne estis sufiĉe klara: establi ĉi tie formon de totalitarismo, per kiu civitanoj estas efike
spureblaj de la ŝtato ĉiam kaj ĉie kaj estas farataj travideblaj.
Nu, mi prefere lasos tion malfermita por nun.
Sed unu aferon mi povas diri certe: libera socio absolute bezonas liberan pagosistemon, kiun oni ne povas monitori.
Kaj ĉio, kio estas cifereca, kompreneble povas esti tre facile monitorata. Fakte, la
socio tiam komencas iĝi timema kaj submetema.
Do, se ĉi tiu evento estus hodiaŭ pagita nur ciferece, estus registrite, ke vi estas ĉi tie hodiaŭ.
Teorie, eble vi nun ankaŭ fariĝas aŭ estas nomumita "persona non grata".
Mi supozas, ke ni ĉiuj estas.
Ne, feliĉe mi ankoraŭ ne estas. Mi devas esti tute honesta pri tio.
Nu, mi tute ne havis atakojn ĝis januaro, ĉar mi argumentis ĉion tre faktobaze.
Sed ekde mia lasta prelegvojaĝo, bedaŭrinde, ĝi komenciĝis, kaj ĝi ne baziĝas sur faktoj, sed oni aldonas aferojn al la rakonto.
Kaj ĝi estas tre, tre danĝera, kio laŭ mi estas iom domaĝa.
Certe.
Kaj tial gravas, ke vi prezentu ĉion tiel fakto-baze.
Tio ankaŭ igas vin nevenkebla, kaj neniu povas tion refuti.
Ĉio ĉi estas objektive faktobazita, tial ĝi estas tre grava kontribuo al ĉi tiu debato.
Do, denove multan dankon de mi.
Dankon.
Ni iomete ŝanĝis la ordon por kongrui kun la temoj, do mi nun ŝatus peti sinjoron Stützle denove aliĝi al mi.
Jes, tio, kion vi antaŭe diris pri kontanta mono, ankoraŭ freŝas en mia menso.
Tio estas kiam la tempintervalo inter la du prelegoj estas plej mallonga.
Tial ĉi tie la transiro al la solva parto estas plej facila, ĉar ni povas senprobleme daŭrigi.
Do la problemo estas, kiel ni priskribis antaŭe, ke kontanta mono estas sub kreskanta premo.
Kaj nun la decida demando: kion ni povas fari individue, kion ĉiu el ni povas fari por
malhelpi, ke kontanta mono malaperu aŭ malfruiĝu?
Jes, mallonga demando, longa respondo: ĝi estas ekstreme malfacila.
Ni vere havas situacion, kie, unue, la ekonomio povas rifuzi kontantmonon kaj, due, la ŝtato rifuzas kontantmonon.
Parolante pri tio, la sola pure ŝtate emisiita mono estas kontanta mono!
Kaj la ŝtato rifuzas sian propran monon. Tio mem jam estas absurda.
Dum la lastaj kelkaj jaroj mi jam delonge estas frustrita, ĉar kontanta mono estas praktike en libera falo.
La kontanta mono ne tenas sian valoron, laŭ statistikoj de la Deutsche Bundesbank.
La plej novaj statistikoj estis publikigitaj en 2023. Koncerne la kontantan pagprocenton en Germanio, 51
procentoj de la produktoj ankoraŭ estas pagataj kontante.
Ĝi estas reduktita je kvar procentoj jare.
Tio signifas, ke nun, en 2025, ni estas esence ĉe 43 procentoj.
Se oni al tio aldonos la rektan konkuranton de la e-eŭro, tiam ĝis 2030 ni povus tre rapide
vidi kontantpagojn fali al 15 procentoj aŭ malpli.
Kaj tio estas la tuta problemo.
Mi mem estis tre frustrita, ke tute ne ekzistis politika volo leĝe protekti kontantmonon.
Cash absolute bezonas juran protekton!
Kaj unu jura garantio estas, ke ni denove havos la liberecon elekti pagi kontante.
Ke ĝi finfine revenas en la manojn de la civitanoj.
Por atingi tion, ni esence bezonas politikon de deviga akcepto en komerco kaj ankaŭ inter registaraj agentejoj.
Ekde nun – kaj hodiaŭ ni parolas pri respondecaj civitanoj – civitanoj finfine havas la eblecon denove voĉdoni.
Do ni denove bezonas liberecon de elekto, kaj mi pensas, ke tio estas grava.
Hodiaŭ ankoraŭ ne ekzistas politika volo.
Sed aperis unika ŝanco enkonduki kontantmonon en la leĝon.
Ne ĉar tio estas politike dezirinda, sed ĉar la potenculoj kaj politikistoj volas ion alian.
Ili volas la eŭron.
deviga
Ili efektivigas ĝin – tiel ĝi aspektas nuntempe.
Tial estis eldonita "proponita regularo" pri la e-eŭro, kaj ili volas, ke la e-eŭro estu laŭleĝa pagilo.
Tio signifas, ke ili estis devigitaj eldoni proponitan regularon pri kontanta mono en la sama tago. Tio estas
ĉar kontanta mono nuntempe estas la sola laŭleĝa pagilo.
Do tio esence signifas, ke, paradokse, la enkonduko de la e-eŭro komence protektos kaj garantios kontantmonon, tiel diri?
Ne, tute ne.
Do normale estus agrable. Ni povas vidi ĝin ĉi tie nun.
Laŭ la skizo de la regularo, la e-eŭro estos akceptata kiel laŭleĝa pagilo en butikoj
– almenaŭ laŭ la skizo de la interkonsento.
Jes, sed ĉar vi diris, ke ili estis devigitaj inkluzivi ankaŭ la alian aferon en la regularon.
Do ambaŭ estas garantiitaj en la regularo, ĉu ne?
Ne, estas du proponitaj regularoj.
Estas du proponitaj regularoj – unu por la e-eŭro kaj unu por kontanta mono.
Tio estas tre grava punkto.
Estas interese noti, ke la proponita reguligo pri kontanta mono ne trudas iun ajn devon aŭ
devigon akcepti kontantan monon en podetala komerco.
Almenaŭ tiel oni diras.
Tio fakte estas absurda en si mem.
Tio signifas, ke en la estonteco ni havos du malsamajn laŭleĝajn monerojn – la eŭron
kaj malpli privilegian, nome kontantan monon.
Kaj ĉio, kiel ĉiam kun la abolicio de kontanta mono, okazas hazarde.
La Eŭropa Komisiono estas plena je juristoj, ekonomikistoj kaj komercadministrantoj.
Kaj ili hazarde faris eraron, nome: kontanta mono – neniu devigo akcepti ĝin en butikoj.
Nu, tio estas sufiĉe rimarkinda, mi pensas.
Sed nun ni havas ŝancon, nome agi.
La pordo denove fermiĝos en la venontaj monatoj.
Tiu kontanta mono ankaŭ estos egaligita al la eŭro-eŭro, kaj estos devige por podetalistoj akcepti ĝin.
Tio estas absolute esenca, absolute esenca.
Ni nun esence devas meti multan premon sur la decidantojn por certigi, ke tio ankaŭ estu la volo de la popolo.
Kaj tial mi starigis peticionon por tiu celo.
Jen peticio ĉe www.bargelderhalt.eu, kie ni nuntempe havas 126 000 subskribojn.
La problemo estas, ke tio ne sufiĉas.
Ni devas certigi, ke ĝi reprezentas la loĝantaron.
Kaj do mi simple petas – kaj tio ankaŭ estas hodiaŭa alvoko por helpo – ke vi subskribu la peticion, pluigu ĝin al aliaj, ktp.
Kiam ni lanĉis la peticion, ni sendis gazetaran artikolon al 350 gazetoj. Kaj ni ricevis nur tri respondojn.
Kaj la respondo estis: Bonvolu ne skribi al ni denove estontece.
Tio estas, kompreneble, indiko, ke la aferoj estas tre malbonaj.
Kaj tamen ni ĝis nun ricevis 126 000 voĉojn.
Sed ni bezonas almenaŭ 300 000.
Mi volas diri, ke ni fakte devus esti atingintaj la milionan markon, por ke mi povu fari
premon sur la koncernajn registarajn agentejojn.
Principe, iu ajn povas subskribi ĉi tiun peticion, sendepende de tio, ĉu ili estas aŭstriaj civitanoj
– ankaŭ svisaj civitanoj principe povus tion fari.
Ni simple devas voĉdoni favore al ĉi tiu peticio.
Kaj jen estas la postulo, ke kontanta mono estu akceptata kiel laŭleĝa pagilo en
butikoj kaj, kompreneble, de registaraj agentejoj.
Tio estas esence la postulo kaj la solvo.
La problemo estas, ke ĝi estos decidita ĉi-jare!
Tio signifas, ke ni havas tre, tre malmulte da tempo.
Tio nature levas la demandon: ĝis kia grado la Eŭropa Parlamento fakte konsistas el respondecaj
membroj, kiuj mem decidas, kion ili vere pensas kaj volas?
Multaj ankaŭ mankas la necesajn teknikajn kapablojn.
Ni scias, ke en iuj kazoj la decidoj de parlamentaj grupoj estas simple stampitaj.
Kaj ke tio estas prilaborata malantaŭ fermitaj pordoj en la Eŭropa Parlamento eĉ pli ol en naciaj parlamentoj, tiel diri.
Tio signifas, ke la premo ĉi tie devus esti konsiderinda. Antaŭ ĉio, la publika premo devus esti konsiderinda.
Do nun, por doni nombron, la ordo de grandeco. Kiom da "peticiantoj" laŭ vi necesus por atingi veran trarompon
– por vere konduki al kritika movado en la Parlamento?
Parlamento estas unu.
La proponita regularo nuntempe estas diskutata de la ECON-komitato de la Eŭropa Parlamento,
kaj en ĉi tiu stadio ankoraŭ eblas fari ŝanĝojn.
Tio signifas, ke la unua paŝo estas pligrandigi la premon sur la Komitato pri Ekonomiaj Aferoj.
Mi faras multajn aferojn por atingi tion.
Eble nur por via informo: danke parte al la monpeticio, ni evoluigis komunumon, kiu nuntempe havas entute 65 000 membrojn.
Tio signifas, ke ni provas establi monan lobion, por ke ni povu efektivigi komunajn agojn.
Kaj ni faras certajn partoprenajn agadojn.
Ni nuntempe provas alproksimigi la Komitaton pri Ekonomiko al la volo de la popolo per
organizado de grandskalaj leter-skribaj kampanjoj.
1 300 homoj partoprenis en la lasta kampanjo de leter-skribado. Kaj, kompreneble, la koncernaj leteroj estas sendataj.
Tio signifas, ke ni devas unue premi la Komitaton ECON.
Tamen necesas krei novan konscion pri ĉi tiu problemo inter la loĝantaro kaj ankaŭ inter politikistoj.
Do, tre, tre grava punkto.
Kontanta mono devas esti garantiita per leĝo – tio estas, ĝi devas esti akceptata en butikoj kaj de registaraj agentejoj.
Mi nur demandas, ĉar, kiel mi diris, 146 000 – se vi diras, ke tio fakte estas tra Eŭropo – ne estas vere tiom.
Tio signifas, ke devas esti signife pli.
Do la demando estas: kion vi dirus: kio estas la celo ĉi tie por vere gajni poentojn?
Nu, mi pensas, ke ni devas atingi la milionan markon.
Mi nuntempe tre forte rilatas al Germanio.
Tio nun ĉiuokaze apenaŭ videblas.
Kaj je miliono ni komencas senti la premon.
Ĉi tio ne estas dezirpensado; ni simple devas fari ion.
Mi estis sur prelegvojaĝo kaj provis establi pli proksiman kontakton kun multobligantoj.
Tio signifas, ke ekde hodiaŭ mi finas mian prelegvojaĝon.
Dum la venontaj du monatoj mi forte koncentriĝos pri YouTube-kanaloj, kiuj invitas min al
intervjuoj, por altigi la konscion pri ĉi tiu peticio – por ke ni efektive atingos tiun milionan markon.
Mi fakte petas helpon: se vi havas kontaktojn kun multobligantoj, gazetoj ktp., bonvolu establi kontakton, por ke mi povu
prezenti ĉi tiun peticion – kaj por ke ĝi akiru videblecon.
Tiam ĝi povas facile atingi la milionan markon.
Mi bezonas la helpon de ĉiuj pri ĉi tio.
Tio ankaŭ estas unu el la ĉefaj kialoj, kial mi staras ĉi tie hodiaŭ.
Mi tre dankas vin pro tio.
Kaj vi mallonge menciis ĝin pli frue en la priskribo de la problemo.
– Kompreneble, la demando: karto ĉe unu flanko, kontanta mono ĉe la alia?
Principe, ĝi estas kvazaŭ speco de elekta decido.
Tio signifas, ke principe vi ankaŭ povas mem fari ion, pagante kiel eble plej multe kontante, ĉu ne?
Do la hodiaŭa titolo estas "La respondeca civitano".
Tio signifas, ke por ke civitanoj estu respondecaj, ni unue bezonas liberecon de elekto kaj konscion pri tio, kion ni kaŭzas.
Ni scias, ke centraj bankoj ligas la estontecon de kontanta mono al la postulo.
El ĉi tiu perspektivo, efektive estas tiel, ke ni nuntempe havas rekta demokration rilate al kontanta
mono – ĉar ekzistas balotilo por reteni kontantan monon.
Kaj la balotilo aspektas ekzemple tiel.
Tio signifas, ke ni ne voĉdonas ĉiun kvar jarojn, kiel en la kazo de federaciaj elektoj, ktp., sed anstataŭe:
Ni elektas kontantmonon ĉiutage per ĉiu aĉeto, kiun ni faras!
Tio signifas, ke temas pri respondecaj civitanoj, kiuj konscias, ke ni devas teni la
postulon je kontanta mono kiel eble plej alta.
Tio estas la decida afero, nome konscio pri ĉi tiu fakto.
Do tio signifas, ke kiam ni venontfoje iros butikumi, ni prezentos nian balotpaperon, aŭ por konservi kontantmonon –
sed ekzistas ankaŭ balotpapero por abolicii kontantmonon.
Kaj vi ankaŭ havas la eblon diri: Bone, mi pagos per karto aŭ per poŝtelefono.
Kaj dirante tion, vi diras nenion alian ol: Mi subtenas la aboliciadon de kontanta mono.
Tio estas ĝia esenco.
La kialo, ke mi staras ĉi tie antaŭ vi, estas simple klarigi al homoj, kion ili kaŭzas per siaj agoj.
Jes, kaj mi ŝatus vidi respondecajn civitanojn, kiuj pripensas tion:
Kion mi kaŭzas per ĉi tiu balotilo, kaj kion mi kaŭzas per ĉi tiu balotilo.
Tio estas la sola kialo – mi volas civitanojn, kiuj kapablas fari siajn proprajn decidojn.
Kaj estas grave, ke respondecaj civitanoj estu tre, tre bone informitaj pri ĉi tiu temo.
mil ducent tridek kvar mil tri cent kvardek du mil unu
La demando nuntempe estas, kiom longe la peticio daŭros.
Ĝi daŭros ĝis la Eŭropa Parlamento voĉdonos pri ĝi.
Mi dirus, ke ĝi funkcios ĝis oktobro 2025 plej malfrue.
Ni devas vidi, ĉu ĝi venas antaŭ tio.
Sed plej verŝajne ne en 2025, ĉar tiam la e-eŭro eniros sian trian fazon de evoluo.
Jes, dankon tre pro via takso.
Kaj tial eventoj kiel ĉi tiu, organizita de Erwin Rigo, estas tiel gravaj, por ke ni povu levi
konscion pri ĉi tiuj temoj inter la ĝenerala publiko.
Ĉar multaj homoj tion faras, certe neproporcie granda nombro ĉi tie en ĉi tiu ĉambro, sed multaj
en la ĝenerala publiko ne faras. Jes, bedaŭrinde.
Jes, kaj mi ŝatus aldoni ion al tio.
Vi povas subskribi ĝin mem ĉe www.bargelderhalt.eu.
Kaj se vi markos la skatolon tie, vi aŭtomate estos parto de la komunumo.
Ĝi indikas, ĉu vi ŝatus esti informita pri la plua progreso de la peticio.
kaj tiam vi estas parto de la komunumo.
La komunumo estas treege grava.
Ĉar eĉ se ni sukcesos per la peticio, ĝi nur haltigos la liberan falon de mono.
Sed la merkatikaj rimedoj de la financa industrio iras plu.
Tio signifas, ke ni devas prepari nin; ni devas krei lobion por kontanta mono, por nia libereco.
Tre belaj finaj rimarkoj kaj resumo.
Bonŝancon pri tio, kaj daŭrigu la bonan laboron pri ĉi tiu afero.
Dankon.
Por respondi la demandojn, kiuj restis neresponditaj en la intervjuo: Kial vi faras tion?
Kial kontanta mono fakte estas reduktata?
- ankoraŭ respondota, ni konkludos la interesan kontribuon de s-ro Stützle montrante la programon de Kla.TV
Monabolo per senprudenta postkuro de potenco
La usona registaro estas unu el la potencaj fortoj respondecaj pri la ĉiam pli rapida abolicio de kontanta mono tutmonde.
Ekde tiam, tio estis uzata por amase antaŭenigi la tutmondan abolon de kontanta mono.
La kialo de ĉi tiu engaĝiĝo de Usono estas, ke senkontantaj pagotransakcioj tutmonde estas dominataj de usonaj kompanioj.
bona ol kontanta mono" estis fondita en 2012.
Ĉi tio nerekte ebligas al la usona registaro monitori la financajn transakciojn de individuaj landoj, bankoj,
kompanioj kaj eĉ individuoj, kaj ekskludi ilin el senkontantaj pagtransakcioj se ili ne agas laŭ ĝiaj deziroj.
Kun la helpo de la Usona Agentejo por Internacia Disvolviĝo (USAID), la Alianco "Pli
Tio reprezentas timindan potencfaktoron, kiu nun verŝajne estos preskaŭ tiel granda kiel la milita supereco de Usono.
Per redukto de la uzado de kontanta mono, la potenco de Usono aŭtomate kreskas.
Ni nun ekzamenos la aliron adoptitan de ĉi tiuj financaj strategiistoj por pligrandigi sian potencon per
grandaj pagservoprovizantoj aŭ internaciaj bankaj sistemoj, uzante kelkajn ekzemplojn el la tuta mondo:
La internacia provizanto de pagservoj VISA enkondukis intensajn rimedojn por anstataŭigi kontantajn pagojn.
Kun buĝeto de ĝis 500 000 usonaj dolaroj, drinkejoj, kafejoj kaj restoracioj en Usono ricevos
financadon se ili ĉesos akcepti kontantmonon.
Krome, VISA provis influi la bulgaran registaron redukti la kontantan limon en du paŝoj al proksimume 500 eŭroj.
Ciferoj el Usono pruvas, ke ĉi tie estas en ludo konkretaj ekonomiaj interesoj.
En 2018, nur kreditkartaj pagoj tie generis kostojn de 90 miliardoj da usonaj dolaroj.
Monon, kiun plejparte pagis klientoj kaj kiu fluadis en la poŝojn de provizantoj de senkontantaj pagservoj.
Sed ĉi tiuj ne estas la solaj konsekvencoj de la kreskanta forpuŝado de kontanta mono.
La drastaj evoluoj en Grekio donas ideon pri la konsekvencoj de la abolicio de kontanta mono.
Tie civitanoj estas submetataj al impostaj punoj se ili ne faras sufiĉe da senkontantaj pagoj, kaj entreprenoj estas
esence devigitaj subskribi kontraktojn kun kompanioj kiel VISA.
Ankaŭ kontanta mono tenata hejme devas esti raportita al la aŭtoritatoj kaj estos
konfiskita se ĝia origino ne povas esti pruvita.
Kaj ĉi tie la interesoj de du kampoj – tiuj de provizantoj de pagservoj kaj internaciaj bankaj sistemoj – iras man-en-mane:
La sekva sekcio klare montras, ke ĉi tiuj areoj interplektiĝas kiel la dentaĵoj de horloĝa mekanismo por akiri
kontrolon super financaj rimedoj, eĉ ĝis privata posedaĵo.
Por stimuli la ekonomion, la ECB dum jaroj laboras kun falantaj ĉefaj interezoprocentoj.
Ĉar negativaj interezoprocentoj sur ŝparkontoj egalas al kreskanta ekspropriado, investantoj povas
protekti sin kontraŭ valora perdo per elprenado de sia mono.
Tamen, ĉi tiu memdetermino pri siaj propraj aktivoj limigas la influon de la ECB.
Laborpapero de la IMF pri la efektivigo de la sistemo de negativaj interezoprocentoj nun proponas imponi
interŝanĝan kotizon sur kontantmono, kiu respondas al la sama interezoprocento, kiu aplikiĝas al investitaj aktivoj.
Kun negativa interezprocento de, ekzemple, -5%, vi tiam ricevus 95 € en kontantmono kiam vi elprenus 100 € el bankomato.
La konsekvenco estus, ke la allogeco de kontanta mono kiel ŝparailo kaj pagilo draste malpliiĝus,
malferminte la vojon al la eventuala abolicio de kontanta mono.
Prof. Hans-Werner Sinn, eks-prezidanto de la ifo-Instituto kaj ekonomia fakulo, komentas:
Se la ECB volas abolicii kontantan eŭron, Germanio devas reenkonduki la DM.
Monero estas grava parto de libereco.
Mono signifas liberecon de elekto.
Tial ĝi estas dekoble pli valora por la persono, kiu estas tute sen ĝi.
Fjodor M. Dostojevskij, rusa verkisto.
Karaj spektantoj, pliaj raportoj pri ĉi tiu evento en Dornbirn jam estas disponeblaj por spekti ĉe HOCH2.TV.
Vi trovos la ligilojn sub ĉi tiu programo.
Ni ŝatus profiti ĉi tiun okazon por danki HOCH2.TV pro ilia elstara kunlaboro.