2025 թվականի մարտի 29-ին Դորնբիրնի «Kulturhaus Dornbirn» մշակութային տունը հյուրընկալեց «Ազատություն և ինքնորոշում –
պատասխանատու քաղաքացի» միջոցառումը, որտեղ ներկայացվեցին հետաքրքիր զեկուցումներ
օրինականության, ինքնիշխանության և կանխիկի վերաբերյալ։
Միջոցառումը կազմակերպվել է Դորնբիրնում գործող Անձնական զարգացման ակադեմիայի կողմից։
HOCH2.TV-ն ձեր համար, սիրելի դիտողներ, ձայնագրել և խմբագրել է բոլոր հաղորդումները։
Այսօր Kla.TV-ն ներկայացնում է Հանսյորգ Ստուցլեի հետ հարցազրույցը կանխիկի դուրսմղման մասին։
Հիմա անցնում ենք պարոն Հանսյորգ Ստուցլեին և կանխիկի պահպանման ու վերացման թեմային։
Թեմատիկ առումով նույնպես առնչվող, թեև փոքր-ինչ շեղումով։
Հարգելի պարոն Ստուցլե, գուցե առաջին հերթին ձեզ մի արագ հարց ունեմ։
Ինչպե՞ս եղավ, որ դու այդքան խորությամբ ներգրավված դարձար կանխիկի վերացման կամ պահպանման թեմայով։
Այո, լավ, ինձ համար դա բավականին վաղուց էր, անշուշտ մոտ 25 տարի առաջ։
Եվ առաջին հերթին տրամաբանական տեսանկյունից, քանի որ կան ազատ վճարային համակարգի ընդդիմախոսներ։
Եվ դա հիմնականում ֆինանսական ոլորտն է։
Մոտ 25 տարի առաջ ինձ համար պարզ էր, որ այս թեման մի օր կհայտնվի։
Քանի որ կանխիկ գումարը վտանգի տակ է դնում նրանց բիզնես մոդելը հնարավոր «բանկային վազքների» տեսքով։
Սա նշանակում է, որ ֆինանսական ոլորտը էականորեն միշտ գտնվում է ճնշման տակ՝ պահպանելու դրամական
համակարգի նկատմամբ հանրային վստահության որոշակի մակարդակը։
Եթե սա իջնի որոշակի շեմից ցածր, քաղաքացիները անհանգստանում են և գնում են բանկ։
Նա ուզում է գումարը և ցանկանում է այն ներառել իր ազդեցության ոլորտում։
Եվ հետո հերթեր են գոյանում, հետո բանկերում վազք է սկսվում, և այդպես շարունակ։
Եվ հետո, իհարկե, տեղի է ունենում լուրջ ճգնաժամ։
Այդ պահին ինձ համար պարզ էր, որ կանխիկի վերացման որևէ դրսևորում չկար։
Բայց հետո, 2007–2009 թվականների ֆինանսական ճգնաժամի ընթացքում, դա բավականին ուժգին արտահայտվեց։
Փաստացի կանխիկի արգելքների դեպքում գրեթե ոչ ոք դա չնկատեց։
Եվ դա մեծ ուշադրություն չգրավեց, քանի որ այն նկարագրվել էր հաճելի էվֆեմիզմով՝ «cash limits»։
Առաջին իսկ դրամային սահմանաչափը որոշակի շեմից վերև արդեն դրամի արգելք է։
Եվրոպայում՝ հենց այնտեղ, որտեղ ամեն ինչ սկսվեց, 18 երկրներում կան կանխիկի օգտագործման արգելքներ որոշակի շեմից վեր։
Օրինակ՝ Հունաստանը երկիրն է, որտեղ կանխիկի սահմանաչափը ամենացածրն է՝ ընդամենը 500 եվրո։
Սա նշանակում է, որ եթե դուք այժմ գնաք Հունաստան և ցանկանաք վճարել հյուրանոցի 501 եվրոյի
հաշիվը կանխիկ, դա օրենքով արգելված է և պատժելի։
Հունաստանը արդեն երկու անգամ փորձել է նվազեցնել կանխիկի սահմանաչափը մինչև 200 եվրո։
Բայց դա հնարավոր չէր, քանի որ 500 եվրոյի թղթադրամը դեռևս օրինական վճարամիջոց է։
Եվ դա միակ պատճառն է, որ մենք չունենք ավելի ցածր կանխիկ գումարի սահմանաչափ։
Այո, և այս զարգացումները ակնհայտորեն շատ քաղաքացիների առօրյայում հայտնի չեն։
Ուստի որոշ մարդիկ պարզապես ընդունում են դա։
Ես կարծում եմ, որ Գերմանիայում դա մոտ 10 000 եվրո է։
Կամ դա իմ տեղեկությունն է՞
Ոչ, ներկայումս Գերմանիայում վաճառքի կետում (POS) դասական կանխիկի սահմանափակում չկա։
Նույնիսկ ավանդների դեպքում ոչ, ուրեմն սա՞ պարտավորություն է ապացույցներ ներկայացնելու
հարկային փողերի լվացման և նմանատիպ գործերի համար։
Հենց այդպես, մանրածախ առևտրականները պարտավոր են վարել գրառումներ, սակայն 2027 թվականից սկսած ամբողջ
Եվրոպայում կիրառվելու է 10 000 եվրոյի կանխիկ սահմանաչափ։
Դա է թեման։
Երկրները, որոնք արդեն այդ մակարդակից ցածր են, կարող են այն պահպանել։
Դուք ցանկացած պահի կարող եք սահմանել կանխիկի սահմանաչափը £10,000-ից ցածր։
Ինչպե՞ս եք բացատրում այն փաստը, որ այս ոլորտում խնդրի վերաբերյալ դեռևս համեմատաբար քիչ իրազեկվածություն կա։
Միթե քաղաքացիները դեռևս չեն գիտակցում իրենց կանխիկ գումարների նկատմամբ սպառնալիքի չափը?
Անշուշտ ոչ։
Ես նոր եմ վերադարձել երկար, երկար դասախոսական շրջագայությունից։
Հունվարից ի վեր ես ճանապարհորդում եմ բացառապես դասախոսություններ կարդալու համար։
Երբ ես երկու ժամ խոսում եմ կանխիկի վերացման մեխանիզմների մասին, շատերը ասում են՝
Գիտեի, որ դա խնդիր է, բայց չէի պատկերացնում, որ այն այդքան վիճահարույց է։
Բայց երբ լսում ես Գերմանիայի Դաշնային Բանկին, ամեն ինչ կարծես թե կատարյալ կարգով է։
Նրանք մեզ հավաստիացնում են, որ կան բավարար կանխիկ միջոցներ և որ դրանց շարունակական գոյությունը ապահովված է։
Ընդհանուր առմամբ, հաշվի են առնում միայն այն, ինչ, ինչպես ենթադրվում է, ուզում է բնակչությունը։
Մենք ձեզ համար մի փոքր ձայնագրություն ենք պատրաստել։
Վերջին ամռանը, կարծում եմ, դուք հյուր էիք Südwestrundfunk-ում, որը ARD-ին պատկանող
գերմանական հանրային հեռարձակող կազմակերպություն է։
Դա հենց թեմա էր։
Միգուցե նորից արագ նայենք։
Լավ, ստուդիայում հենց ճիշտ հյուր ունեմ, որը կպատասխանի այդ հարցին։
Ստեֆան Հարդտը մեզ հետ է։
Նա գլխավորում է Բունդեսբանկի կենտրոնական կանխիկ բաժինը։
Բարի երեկո։
Դուք որքան ժամանակ, իսկ Բունդեսբանկը որքան ժամանակ շարունակելու է մեզ մատակարարել թարմ կանխիկ գումար?
Մինչև քաղաքացիները ցանկանում են օգտագործել կանխիկ գումար։
Դա վերաբերում է բոլոր թղթադրամներին, բոլոր մանր գումարներին՞
Այո, իհարկե։
Իրականում քաղաքացիների մեծամասնությունը ասում է, որ ցանկանում է ունենալ կանխիկ վճարելու հնարավորություն։
Դա բնակչության մոտ 93 տոկոսն է, ովքեր դա ցանկանում են։
Եվ ոչ բոլորն են դա անում։
Բայց նրանք առնվազն կցանկանային ունենալ կանխիկ վճարելու տարբերակը։
Եվ քանի դեռ մարդիկ ցանկանում են կանխիկ վճարել, մենք կշարունակենք դա ապահովել։
Դրամի սիրահարները այժմ կարող են հանգիստ շունչ քաշել։
Պարոն Ստուցլե, լսո՞ւմ եմ, թե ինչպես մի ծանրություն իջնում է ձեր ուսերից։
. Անշուշտ ոչ, որովհետև դա բավական հստակ է հայտարարվել. քանի դեռ պահանջարկ կա, Գերմանիայի Դաշնային Բանկը կպահպանի դա.
Եվ հենց դա է ամբողջ խնդիրը։
Դուք կարող եք նաև սահմանել, թե ինչ է պահանջարկը։
Ինչքան բարձր պետք է լինի կանխիկ վճարման ցուցանիշը?
Վերջիվերջո, ամեն ինչ կախված է մեզանից՝ որպես քաղաքացիներից՝ որոշելու՝ վճարենք քարտով, թե կանխիկ։
Դա, ըստ էության, այն է, ինչ մենք այստեղ ասում ենք քարտային վճարումների առումով։
Ես կողմ եմ կանխիկի վերացմանը, կամ ես կողմ եմ կանխիկի պահպանմանը։
Այսպիսով, սա մի կարևոր կետ է, որը մենք պետք է հաշվի առնենք այստեղ։
Եվ, ցավոք, քաղաքացիները այլևս գումար չունեն իրենց ձեռքում, քանի որ տնտեսությունը անցել է կանխիկի մերժման ուղղությամբ։
Դա նշանակում է, որ այժմ Գերմանիայում կան մանրածախ առևտրականներ, որոնք մերժում են կանխիկ վճարումները ընդունել։
Եվ մենք գիտենք, որ այս հիմքի վրա կանխիկ գումարը երկարաժամկետ հեռանկարում գոյատևելու որևէ հնարավորություն չունի։
Քանի որ տնտեսությունն է որոշում, թե մենք՝ որպես քաղաքացիներ, ունենք կանխիկ վճարելու հնարավորություն։
Լավ, կարծում եմ՝ բանկիրը այնքան էլ ուրախ չէր թվում, երբ դու վերջին հատվածը ասացիր, չէ՞։
Այո, դա այն չէր, ինչ նա նկատի ուներ։
Երբեմն ինձ թվում է, որ Գերմանիայի Դաշնային Բանկն է պատասխանատու մարդկանց մշտապես հանգստացնելու համար, հանգստացնելով նրանց:
Փողը ապահով է։
Բայց վերջիվերջո նրանք դա կապում են պահանջարկին։
Ես հարցրի՝ «Ի՞նչ է Դոյչե Բունդեսբանկը հասկանում պահանջարկ ասելով», և նա չպատասխանեց։
Պարզապես կան որոշակի մեխանիզմներ, որոնք ներգրավված են կանխիկի վերացման գործընթացում, և ես կցանկանայի դրանք մի փոքր բացատրել։
Մենք նաև այս համար պատրաստել ենք դիագրամը։
Դա շատ կարևոր կետ է։
Իհարկե, կառույցները վերացնում են կանխիկը։
Եվ ես փորձում եմ բացատրել մի բան, որը սովորաբար ինձ երկու ժամ է պահանջում։
Ես դա կփորձեմ հինգ րոպեից։
Ժամանակը սպառվում է, լավ։
Այսպիսով, ձախ կողմում տեսնում ենք, որ անհրաժեշտ է ստեղծել ենթակառուցվածք անկանխիկ վճարումների համար։
Դա հսկայական նախագիծ էր, որի ավարտին տասնամյակներ պահանջվեցին։
Գերմանիայում, առնվազն, կարելի է ասել, որ այն ամբողջական է։
Եվ այստեղ Ավստրիայում, գուցե դեռ ոչ լեռնային տնակներում։
Բայց հակառակ դեպքում ենթակառուցվածքը տեղում է։
Դա, ըստ էության, արդեն որոշված է։
Աջ կողմում տեսնում ենք, որ մարքեթինգը և ձայնի ուժեղացումը բնականաբար տեղի են ունենում մարքեթինգի միջոցով։
Թվային վճարումների խթանմանը միլիարդավոր ներդրումներ են կատարվել։
Եվ շատ մարդիկ, ի վերջո, մտնում են այս համակարգը առանց դրա մասին շատ մտածելու։
Մի փոքր տխուր է նաև այն, որ կանխիկի դեմ իրականացվեց գովազդային արշավ։
Ցավոք, մենք դա նկատեցինք կորոնավիրուսի համաճարակի ժամանակ, երբ խանութներում ցուցանակներ էին դրված:
Հիգիենիկ պատճառներով խնդրում ենք չվճարել կանխիկով և այլն։
Եվ շատ մարդիկ հավատացին դրան, և հետո իսկապես մտան թվային համակարգ։
Այնուհետև ունենք թեմա՝ տնտեսության կողմից կանխիկի մերժումը։
Դա շատ վիճահարույց թեմա է։
Արժող դրամը իրականում օրենքով ամրագրված է երեք շատ հզոր օրենսդրական ակտերում:
Իրականում դա ամրագրված է Բունդեսբանկի մասին օրենքում, Եվրոպական կենտրոնական բանկի կանոնադրությունում և Եվրոպական
Միության պայմանագրում այնպես, որ այն ունի օրինական վճարամիջոցի արտոնություն և առևտրում պարտադիր ընդունվում է։
Սա նախաձեռնվեց 2010 թվականին հանձնաժողովի առաջարկով՝ պայմանագրային ազատության հիմքով, ըստ որի
մանրածախ առևտրականները կարող են մերժել կանխիկ վճարումը։
Ուստի նրանք գործարարության և առևտրի պայմանագրային ազատությունը համարում են ավելի կարևոր։
Սա նույնպես հաստատվել է Գերմանիայի Դաշնային Բանկի կողմից։
Մենք նաև հարցազրույցում քննարկեցինք սա։
Սա պայթյունավտանգ է, շատ վտանգավոր, քանի որ այս մեկնաբանությունը նշանակում է, որ այժմ փաստ է, որ
մանրածախ առևտրականները կարող են մերժել կանխիկ վճարումը։
Սա նշանակում է, որ մենք, որպես քաղաքացիներ, այլևս չունենք մեր ձեռքում կանխիկ գումար՝ այսինքն ընտրության
ազատություն, այլ տնտեսությունն է որոշում՝ արդյոք մեզ թույլատրվում է վճարել կանխիկով, թե ոչ։
Դա փաստ է։
Այնուհետև ունենք մեկ այլ կողմ, որը է-եվրոյի ներդրումն է։
e-եվրոն ակնկալվում է, որ այս տարվա հոկտեմբերին կմտնի իր երրորդ փուլ։
e-եվրոյի համար առաջարկվում է կարգավորում, այսինքն՝ օրինագիծ։
Սպասվում է, որ ԵՄ խորհրդարանը այս հարցը կվճռի հոկտեմբերին։
Եվ հետո կարող է ստացվել, որ հաջորդ մեկ, երկու կամ երեք տարիների ընթացքում մենք իրականում կունենանք կանխիկի
ուղղակի մրցակից վաճառքի կետում, այսինքն՝ մանրածախ առևտրում։
Եվ դա, իհարկե, ամեն ինչ է առաջացնում։
Այս երեք բլոկները քաղաքացիներին ավելի ու ավելի են մղում այս համակարգ և թվային վճարումների համար պայմանավորում։
Եվ ահա, այսպես է – և սա ամենակարևորն է։
– այսինքն՝ «փողի վճարման հարաբերակցություն» տերմինը շատ կարևոր է։
Գերմանիայի Դաշնային Բանկը նաև այստեղ տված հարցազրույցում նշել է, որ այն կապում է պահանջարկի հետ։
Ինչպես ասացի, ես հարցրի Գերմանիայի Դաշնային Բանկին, թե ինչ են նրանք նկատի ունենում «պահանջարկ» ասելով։
Իմ հաշվարկներով դա 15 տոկոս է։
Կարելի է վիճել տասից մինչև տասնհինգ տոկոսի միջակայքում։
Այնուհետև կանխիկի ենթակառուցվածքը սկսում է դառնալ չափազանց թանկ։
Այնուհետև կիրառվում է կոչված «համաչափության սկզբունքը».
Արդյո՞ք ենթակառուցվածքը չափազանց թանկ է՝ հաշվի առնելով, որ մարդիկ դեռ կանխիկ են վճարում, և հետո այն փլուզվում է։
Ներկայումս Գերմանիայում կանխիկ վճարումների մասնաբաժինը տարեկան նվազում է 4 տոկոսով, կամ ընդհանուր
առմամբ 3,8 տոկոսով, սակայն ես այն կլորացնում եմ 4 տոկոսի։
Երբ ներդրվի էլեկտրոնային եվրոն, դա էքսպոնենցիալ կաճի, և մենք համեմատաբար արագ կհայտնվենք այն նույն իրավիճակում, ինչպիսին ունեն
այլ երկրներ, օրինակ՝ Շվեդիան և այլն, որտեղ կանխիկ վճարումները կարող են կազմել ընդամենը 10–15 տոկոս բոլոր գործարքների։
Եվ հետո, ցավոք, կանխիկ գումարը դառնում է հնացած այն պատճառներով, որոնք ես այստեղ կարճ ներկայացրել
եմ, ինչը սովորաբար ինձ մոտ երկու ժամ է պահանջում։
Ինձ կհետաքրքրի իմանալ՝ ինչպես է ընդհանուր միտումը դեպի կրիպտոարժույթներ ազդում կանխիկ վճարումների վարքագծի վրա։
Ավելանում են այն մատակարարները, որոնք արդեն օգտագործում են կրիպտո – այսինքն՝ առնվազն
առցանց առևտրում դա դեռ իր սկզբնական փուլում է։
Բայց կանխիկ գործարքներում, մանրածախ առևտրում արդեն Գերմանիայում որոշ դեպքերում հնարավո՞ր է,
օրինակ, ինչ-որ բան իրականում Բիթքոյնով վճարել։
Երբ դուրս ես գալիս պիցցա ուտելու, վճարի՛ր կրիպտով։
Կարո՞ղ է սա կանխիկի համար լրացուցիչ սպառնալիք ներկայացնել՝ ազգային բանկերի թողարկած թվային վճարային մեթոդների կողքին։
Ընդհանուր առմամբ պակաս։
Այսպիսով, երբ խոսքը վճարման միջոցների մասին է, պետք է մի փոքր տարբերակել։
Սա վերաբերում է փողի ներդրմանը:
Ուստի, երբ տատանողականությունը բարձր է , այն իրականում հարմար չէ վճարումների համար։
Մարդիկ չեն ցանկանում որպես վճարման միջոց օգտագործել այն, ինչը ենթակա է ինտենսիվ շահարկումների։
Այսպիսով, կամ դա վերաբերում է գումարի ներդրմանը, կամ դա վճարման միջոց է։
Լավ վճարման միջոցը չունի տատանումներ, այսինքն՝ արժեքի տատանումներ և այլն։
Այսպիսով, ներկայիս տեսանկյունից՝ մենք կտեսնենք, թե ինչպես կզարգանան կրիպտոարժույթները, և ես դրանում որևէ վտանգ չեմ տեսնում։
Էլեկտրոնային եվրոն իրականում շատ ավելի մեծ վտանգ է։
Էլեկտրոնային եվրոյին պետք է շնորհվի օրինական վճարամիջոցի արտոնություն և այլն։
Ես հիմա չեմ ուզում ամեն ինչ բացատրել, դա շատ, շատ բարդ է։
Շատ հետաքրքիր թեմա։ Ինչ-որ բան, որը անշուշտ կհետաքրքրի բազմաթիվ դիտողների։
Ինչու՞ են մարդիկ դա անում։
Ինչու՞ են իրականում կանխիկ գումարը նվազեցնում։
Դա պարզապես հարմարավետության հարց է՞
Կամ արդյոք դուք հստակ տեսնում եք սա որպես օրակարգի մի մաս, որը վերջնական նպատակ ունի քաղաքացիներին կախյալ դարձնել և զրկել
նրանց իրավունքներից, օրինակ՝ սոցիալական վերահսկողության միջոցով։
Արդյո՞ք մի օր բնականաբար շատ ավելի հեշտ կլինի կարգավորել էլեկտրոնային վճարային միջոցների մուտքը, քան կանխիկի դեպքում։
Դրա համար են մարդիկ ասում՝ «Արժեթղթավորված փողը ազատություն է», իսկ էլեկտրոնային փողը, իհարկե, անխուսափելիորեն ենթակա
է արտաքին սահմանափակումների մուտքի առումով, կարելի է ասել։
Դա՞ դրա շարժառիթն է։
Լավ, իհարկե, կան բազմաթիվ շարժառիթներ։
Դուք պետք է առաջնորդվեք «Cui Bono» սկզբունքով, այսինքն՝ ով է դրանից շահում։
Եվ հետո, իհարկե, դուք գալիս եք որոշակի պատասխանների։
Ես ինքս այս թեմային խորությամբ չեմ անդրադառնում, քանի որ դա մի կերպ շեղում է հիմնական թեմայից։
Իրականում ես խոսում եմ կանխիկի վերացման մեխանիզմների և կառուցվածքների մասին, որոնք գործում են այս ցիկլի ետևում։
Դա շատ ավելի նուրբ է. դու ստեղծում ես կանխիկի համար մի միջավայր, որտեղ կանխիկը չի կարող գոյատևել։
Սա նշանակում է, որ կանխիկ գումարը ներկայումս հարձակման տակ է։
Մի կողմից այն կարող է մերժվել տնտեսության կողմից։
Բայց, իմ կարծիքով, ավելի դրամատիկ է, որ պետությունը ավելի ու ավելի է միջամտում՝ մերժելով կանխիկը։
Ես Գերմանիայի մասին եմ խոսում, որովհետև դրա մասին մի փոքր ավելի շատ գիտեմ։
Օրինակ՝ լողավազանները այլևս կանխիկ չեն ընդունում, և առաջին բացօթյա լողավազանները նույնպես այլևս կանխիկ չեն ընդունում։
Այն, որ ավտոկայանատեղիներն ու կայանատեղերը այլևս կանխիկ չեն ընդունում, և նույնիսկ պետական
հաստատությունները այլևս կանխիկ չեն ընդունում։
Օրինակ՝ Դյուսելդորֆում բոլոր քաղաքացիական ծառայությունների գրասենյակները դարձել են անկանխիկ,
բացառությամբ մեկի, որը գտնվում է երկաթուղային կայարանում։
Դա շատ ավելի վտանգավոր է, որովհետև դրանից ընդհանրապես հնարավոր չէ խուսափել։
Սա նշանակում է, որ քաղաքացիներին ավելի ու ավելի հաճախ են ստիպում մտնել այս համակարգ, որը շատ, շատ վտանգավոր է։
Սա նշանակում է, որ վերջիվերջո մենք նույնպես պետք է պարտադրենք պետությանը կրկին ընդունել կանխիկ գումար։
Ես նույնպես այս հարցը տալիս եմ «Պատասխանատու քաղաքացիներ» միջոցառման թեմայի վերաբերյալ։
Մի բան պարզ է. եթե այլևս կանխիկ չեք վճարում, անկախ նրանից, թե էլեկտրոնային ինչ միջոցով եք
վճարում, դա, ի վերջո, այլևս անանուն վճարում չէ։
Այո, անշուշտ։
Հենց դա է կետը։
Արժեթղթային վճարումը միշտ անանուն է։
Ես կարող եմ գնալ ցանկացած տեղ, վճարել ցանկացած բան։ Ոչ ոք ինձ չի հարցնում, թե ով եմ ես։
Նրանք վերցնում են իմ փողը և ինձ չեն հետաքրքրվում։
Երբ ես անկանխիկ վճարում եմ կատարում, գործնականում իմ ամբողջ պորտֆոլիոն, իմ ամբողջ
կենսագրությունը, կարելի է ասել, փոխանցվում է դրա հետ միասին։
Այստեղ, որտեղ ես հիմա գտնվում եմ, իմ հաշվում տեղի ունեցողը և այն, ինչ ես անում եմ։
Դրա համար էլ ես հարցրի, թե արդյոք այս ամենի նպատակը այնքան էլ պարզ չէ՝ այստեղ ստեղծել մի տեսակ տոտալիտարիզմ,
որի միջոցով քաղաքացիները փաստացի միշտ և ամենուրեք պետության կողմից հայտնաբերելի և թափանցիկ կլինեն։
Լավ, ես նախընտրում եմ դա առայժմ բաց թողնել։
Բայց մի բան կարող եմ վստահ ասել՝ ազատ հասարակությունը անպայմանորեն պետք է ունենա անվճար
վճարային համակարգ, որը չի կարող վերահսկվել։
Եվ ամեն ինչ, ինչ թվային է, իհարկե, շատ հեշտությամբ կարելի է վերահսկել։ Իրականում
հասարակությունը սկսում է դառնալ ամաչկոտ և ենթարկվող։
Այսինքն՝ եթե այս միջոցառման վճարումը այսօր կատարվեր միայն թվային եղանակով, կգրանցվեր, որ դուք այսօր այստեղ եք։
Թեորետիկորեն հնարավոր է, որ դուք այժմ նույնպես դառնաք կամ նշանակվեք «persona non grata»:
Ես ենթադրում եմ, որ մենք բոլորս ենք։
Ոչ, բարեբախտաբար դեռ ոչ։ Ես պետք է այս հարցում լիովին անկեղծ լինեմ։
Լավ, մինչև հունվար ես ընդհանրապես որևէ հարձակման չէի ենթարկվել, քանի որ ամեն ինչ փաստերի վրա հիմնված ձևով էի փաստարկում։
Բայց իմ վերջին դասախոսական շրջագայությունից ի վեր, ցավոք, դա սկսվել է, և այն հիմնված չէ փաստերի
վրա, այլ պատմությանը ավելացնում են տարբեր բաներ։
Եվ դա շատ, շատ վտանգավոր է, ինչը, իմ կարծիքով, մի փոքր ցավալի է։
Անշուշտ։
Եվ հենց դրա համար է կարևոր, որ դուք ամեն ինչ ներկայացնեք այդպիսի փաստական ձևով։
Սա ձեզ անառիկ է դարձնում, և ոչ ոք չի կարող դա հերքել։
Այս ամենը օբյեկտիվորեն հիմնված է փաստերի վրա, և հենց դրա համար այն շատ կարևոր ներդրում է այս բանավեճում։
Ուստի, կրկին շատ շնորհակալություն ինձանից։
Շնորհակալություն։
Թեմատիկ նկատառումներից ելնելով՝ մենք մի փոքր փոխեցինք հերթականությունը, ուստի այժմ
կցանկանայի խնդրել պարոն Ստյուցլեին կրկին միանալ ինձ։
Այո, այն, ինչ դու ավելի վաղ ասացիր կանխիկի մասին, դեռ թարմ է իմ մտքում։
Դա այն ժամանակն է, երբ երկու դասախոսությունների միջև ժամանակը ամենակարճն է։
Դրա համար այստեղ լուծման մասին անցումը ամենահեշտն է, քանի որ կարող ենք անխափան շարունակել։
Այսպիսով, ինչպես ավելի վաղ նկարագրեցինք, կանխիկ գումարը ենթարկվում է աճող ճնշման։
Եվ հիմա ամենակարևոր հարցը՝ ինչ կարող ենք անհատապես անել, ինչ կարող է յուրաքանչյուրս անել, որ
կանխենք կանխիկի շարունակական անհետացումը կամ հետ մնալը։
Այո, կարճ հարց, երկար պատասխան՝ դա չափազանց դժվար է։
Մենք իսկապես ունենք մի իրավիճակ, երբ, առաջին հերթին, տնտեսությունը կարող է մերժել կանխիկը, և,
երկրորդ հերթին, պետությունը մերժում է կանխիկը։
Այդ առնչությամբ, միակ ամբողջությամբ պետական թողարկմամբ փողը կանխիկն է։
Եվ պետությունը մերժում է իր սեփական գումարը։ Դա ինքնին արդեն անհեթեթ է։
Վերջին մի քանի տարիների ընթացքում ես երկար ժամանակ նյարդայնացած էի, քանի որ կանխիկ գումարը, ըստ էության, ազատ անկման մեջ է։
Deutsche Bundesbank-ի վիճակագրության համաձայն՝ կանխիկը չի պահպանում իր արժեքը։
Վերջին վիճակագրությունը հրապարակվել է 2023 թվականին։ Գերմանիայում կանխիկ վճարումների ցուցանիշի
առումով ապրանքների 51 տոկոսը դեռևս վճարվում է կանխիկով։
Այն տարեկան նվազեցվում է չորս տոկոսով։
Դա նշանակում է, որ հիմա, 2025 թվականին, մենք, ըստ էության, 43 տոկոսի վրա ենք։
Եթե խառնուրդին ավելացվի e-եվրոյի ուղիղ մրցակիցը, ապա մինչև 2030 թվականը մենք շատ արագ կարող ենք տեսնել, որ
կանխիկ վճարումները նվազեն մինչև 15 տոկոս կամ ավելի ցածր։
Եվ դա է ամբողջ խնդիրը։
Ես ինքս շատ նյարդայնացած էի, որ օրենքով կանխիկ գումարը պաշտպանելու համար քաղաքական կամք ընդհանրապես չկար։
Փողը անպայման իրավական պաշտպանության կարիք ունի։
Եվ մեկ իրավական երաշխիք այն է, որ մենք կրկին կունենանք ազատություն ընտրելու կանխիկ վճարել։
Վերջիվերջո այն վերադառնում է քաղաքացիների ձեռքերին։
Դրան հասնելու համար առևտրում և պետական մարմիններում մեզ, ըստ էության, անհրաժեշտ է «պարտադիր ընդունման» քաղաքականություն։
Այս պահից սկսած՝ և այսօր մենք խոսում ենք պատասխանատու քաղաքացիների մասին՝ քաղաքացիները
վերջնականապես կրկին քվեարկելու հնարավորություն ունեն։
Այսպիսով, մեզ կրկին անհրաժեշտ է ընտրության ազատություն, և ես կարծում եմ, որ դա կարևոր է։
Դեռևս չկա քաղաքական կամք դա անելու համար։
Բայց առաջ է եկել եզակի հնարավորություն՝ կանխիկ գումարը օրենքով ամրագրելու։
Ոչ թե այն պատճառով, որ դա քաղաքականապես ցանկալի է, այլ որովհետև իշխանության մեջ
գտնվողներն ու քաղաքական գործիչները ուզում են այլ բան։
Նրանք ուզում են էլեկտրոնային եվրոն։
պարտադիր
Նրանք դրան կհասնեն – այս պահին այդպես է թվում։
Դրա համար էլ հրապարակվել է էլեկտրոնային եվրոյի «առաջարկվող կարգավորումը», և նրանք ցանկանում են,
որ էլեկտրոնային եվրոն լինի օրինական վճարամիջոց։
Սա նշանակում է, որ նրանք ստիպված եղան նույն օրը հրապարակել կանխիկի վերաբերյալ առաջարկվող կանոնակարգը։ Դա պայմանավորված
է նրանով, որ կանխիկը ներկայումս միակ օրինական վճարամիջոցն է։
Այսինքն՝ պարադոքսալ կերպով, e-եվրոյի ներդրումը սկզբնական շրջանում, կարելի է ասել, կպաշտպանի և երաշխավորի կանխիկ գումարը՞
Ոչ, ամբողջովին ոչ։
Սովորաբար դա լավ կլիներ։ Մենք դա հիմա այստեղ կարող ենք տեսնել։
Ըստ կանոնակարգի նախագծի՝ էլեկտրոնային եվրոն խանութներում կընդունվի որպես օրինական
վճարամիջոց, առնվազն համաձայնագրի նախագծի համաձայն։
Այո, բայց քանի որ դուք ասացիք, որ նրանց ստիպել են նաև մյուսը ներառել կանոնակարգում։
Այսպիսով, երկուսն էլ կանոնակարգով երաշխավորված են, ճիշտ չէ՞?
Ոչ, կան երկու առաջարկվող կանոնակարգեր։
Կան երկու առաջարկվող կարգավորումներ՝ մեկը էլեկտրոնային եվրոյի համար, մյուսը կանխիկի համար։
Դա շատ կարևոր կետ է։
Հետաքրքիր է նշել, որ կանխիկի վերաբերյալ առաջարկվող կարգավորումը առևտրում կանխիկ վճարումներ ընդունելու
որևէ պարտավորություն կամ հարկադրություն չի նախատեսում։
Գոնե այդպես է գրված։
Դա իրոք ինքնին անհեթեթ է։
Սա նշանակում է, որ ապագայում մենք կունենանք երկու տարբեր օրինական վճարման միջոցներ՝
էլեկտրոնային եվրոն և ավելի պակաս արտոնյալ՝ կանխիկը։
Եվ ամեն ինչ, ինչպես միշտ կանխիկի վերացումից հետո, պատահականորեն է տեղի ունենում։
Եվրոպական հանձնաժողովը լեցուն է իրավաբաններով, տնտեսագետներով և բիզնեսի կառավարիչներով։
Եվ նրանք պատահաբար սխալ թույլ տվեցին, այն է՝ կանխիկ գումար՝ խանութներում այն ընդունելու որևէ պարտավորություն չկա։
Լավ, ես դա բավական զարմանալի եմ համարում։
Բայց հիմա մենք ունենք հնարավորություն, այն է՝ ձեռնարկել գործողություն։
Դուռը առաջիկա ամիսներին կրկին կփակվի։
Այդ կանխիկ գումարը նույնպես հավասարեցվելու է էլեկտրոնային եվրոյին, և մանրածախ առևտրականների համար պարտադիր կդառնա այն ընդունել։
Սա անշուշտ անհրաժեշտ է, անշուշտ անհրաժեշտ է։
Այժմ մենք, փաստորեն, ստիպված ենք մեծ ճնշում գործադրել որոշում կայացնողների վրա, որպեսզի դա լինի նաև ժողովրդի կամքը։
Եվ այդ նպատակով ես ստորագրահավաք կազմակերպեցի։
Սա www.bargelderhalt.eu կայքում գտնվող ստորագրահավաք է, որտեղ ներկայումս ունենք 126 000 ստորագրություն։
Խնդիրը նրանում է, որ դա բավարար չէ։
Մենք պետք է ապահովենք, որ այն ներկայացնի բնակչությունը։
Ուստի ես պարզապես խնդրում եմ՝ և սա նաև այսօր օգնության կոչ է՝ ստորագրեք այս ստորագրահավաքը, փոխանցեք այն ու այլն։
Երբ մենք մեկնարկեցինք ստորագրահավաքը, մենք ուղարկեցինք մամուլի հոդված 350 թերթի։ Եվ մենք ստացանք միայն երեք պատասխան։
Եվ պատասխանը եղել է՝ խնդրում ենք, ապագայում մեզ այլևս մի գրեք։
Դա, իհարկե, ցույց է տալիս, որ իրավիճակը շատ վատ է։
Եվ այնուամենայնիվ, մինչ այժմ մենք ստացել ենք 126 000 ձայն։
Բայց մեզ անհրաժեշտ է առնվազն 300 000։
Ես նկատի ունեմ, որ մեզ իսկապես անհրաժեշտ կլիներ հասնել մեկ միլիոնի նշագծին, որպեսզի ես կարողանայի
ճնշում գործադրել համապատասխան պետական մարմինների վրա։
Նախնականորեն ցանկացած անձ կարող է ստորագրել այս ստորագրահավաքը, անկախ նրանից՝ արդյոք նա ավստրիացի է, թե ոչ –
սկզբունքորեն դա կարող են անել նաև շվեյցարացի քաղաքացիները։
Մենք պարզապես պետք է քվեարկենք այս ստորագրահավաքի օգտին։
Եվ ահա պահանջը, որ խանութներում և, իհարկե, պետական մարմիններում վճարման միջոց որպես ընդունվեն կանխիկ գումարները։
Դա, ըստ էության, պահանջն ու լուծումն է։
Խնդիրը նրանում է, որ այս տարի դա կորոշվի։
Դա նշանակում է, որ մեզ մոտ շատ, շատ քիչ ժամանակ է։
Սա բնականաբար առաջ է բերում հարցը՝ ինչ չափով է Եվրոպական խորհրդարանը իրականում կազմված պատասխանատու անդամներից, որոնք
ինքնուրույն որոշում են, թե ինչ են նրանք իսկապես մտածում և ուզում։
Շատերին նույնպես պակասում են անհրաժեշտ տեխնիկական հմտությունները։
Մենք գիտենք, որ որոշ դեպքերում խորհրդարանական խմբի որոշումները պարզապես ձևականորեն հաստատվում են։
Եվ որ սա, կարելի է ասել, ավելի շատ, քան ազգային խորհրդարաններում, փակ դռների հետևում է քննարկվում Եվրոպական խորհրդարանում։
Դա նշանակում է, որ այստեղ ճնշումը պետք է լինի զգալի։ Առավել ևս, հանրային ճնշումը պետք է լինի զգալի։
Այսպիսով, թիվ նշելու համար՝ մեծության կարգը։ Ըստ ձեզ, քանի՞ «դիմորդ» է անհրաժեշտ իրական հեղափոխություն ապահովելու համար՝
իսկապես խորհրդարանում քննադատական շարժում առաջացնելու համար։
Խորհրդարանը մեկն է։
Առաջարկվող կարգավորումը ներկայումս քննարկվում է Եվրոպական խորհրդարանի ECON հանձնաժողովում, և այս
փուլում դեռ հնարավոր է փոփոխություններ կատարել։
Սա նշանակում է, որ առաջին քայլը ECON հանձնաժողովի վրա ճնշումը մեծացնելն է։
Ես շատ բաներ եմ անում դա հասնելու համար։
Միգուցե միայն ձեր տեղեկության համար՝ մասամբ կանխիկ ստորագրահավաքի շնորհիվ մենք ստեղծել ենք համայնք,
որը ներկայումս ունի ընդհանուր առմամբ 65 000 անդամ։
Սա նշանակում է, որ մենք փորձում ենք ստեղծել կանխիկի համար լոբբի, որպեսզի կարողանանք իրականացնել համատեղ գործողություններ։
Եվ մենք իրականացնում ենք որոշ մասնակցային գործունեություններ։
Մենք ներկայումս փորձում ենք ECON հանձնաժողովը ավելի մոտեցնել ժողովրդի կամքին՝ կազմակերպելով լայնածավալ նամակագրական արշավներ։
Վերջին նամակագրական արշավին մասնակցել են 1 300 մարդ։ Եվ, իհարկե, համապատասխան նամակները ուղարկվում են։
Սա նշանակում է, որ մենք պետք է առաջին հերթին ճնշում գործադրենք ECON հանձնաժողովի վրա։
Այնուամենայնիվ, այս խնդրի վերաբերյալ նոր գիտակցություն պետք է ձևավորվի ինչպես
բնակչության, այնպես էլ քաղաքական գործիչների շրջանում։
Այսպիսով, շատ, շատ կարևոր կետ։
Արժեթղթերը պետք է ամրագրվեն օրենքով՝ այսինքն՝ դրանք պետք է ընդունվեն խանութներում և պետական մարմիններում։
Ես միայն հարցնում եմ, որովհետև, ինչպես ասացի, 146 000-ը, եթե ասես, որ դա իրականում ամբողջ Եվրոպայում է, այնքան էլ շատ չէ։
Դա նշանակում է, որ դրանց թիվը պետք է զգալիորեն ավելի մեծ լինի։
Այսպիսով, հարցը հետևյալն է՝ ինչ կասեիք, որ այստեղ նպատակն է, որպեսզի իսկապես միավորներ վաստակեք։
Լավ, կարծում եմ, որ պետք է հասնենք միլիոնի նշանին։
Ես այս պահին շատ ուժգին հղում եմ անում Գերմանիային։
Այն այդ պահին այնուամենայնիվ գրեթե չի երևում։
Եվ միլիոնի դեպքում մենք ճնշման տակ ենք։
Սա ցանկասեր մտածողություն չէ; մենք պարզապես պետք է ինչ-որ բան անենք։
Ես գտնվել եմ դասախոսական շրջագայության մեջ և փորձել եմ հաստատել ավելի սերտ կապ բազմապատկիչների հետ։
Դա նշանակում է, որ այսօր ես ավարտում եմ իմ դասախոսական շրջագայությունը։
Հաջորդ երկու ամիսների ընթացքում ես մեծ ուշադրություն կդարձնեմ YouTube-ալիքներին, որոնք ինձ հրավիրում են հարցազրույցների՝
այս ստորագրահավաքի մասին իրազեկվածություն բարձրացնելու համար, որպեսզի մենք իսկապես հասնենք մեկ միլիոն ստորագրության։
Ես իրականում օգնություն եմ խնդրում. եթե ունեք կապեր բազմապատկիչների, թերթերի և այլնի հետ, խնդրում
եմ հաստատեք կապ, որպեսզի կարողանամ ներկայացնել այս ստորագրահավաքը և այն ավելի տեսանելի դառնա։
Այնուհետև այն հեշտությամբ կարող է հասնել միլիոնի նշանին։
Ես այս հարցում բոլորի օգնության կարիք ունեմ։
Դա նույնպես այն հիմնական պատճառներից մեկն է, որ ես այսօր այստեղ կանգնած եմ։
Շատ շնորհակալ եմ դրա համար։
Եվ դու դա կարճ նշեցիր խնդրի նկարագրության մեջ ավելի վաղ։
– Իհարկե, հարցը՝ մեկ կողմում քարտ, մյուս կողմում կանխիկ՞
Իրականում դա մի տեսակ ընտրական որոշման նման է։
Դա նշանակում է, որ սկզբունքորեն դուք նույնպես կարող եք ինքներդ ինչ-որ բան անել՝ հնարավորինս շատ կանխիկ վճարելով, չէ՞։
Այսօրվա վերնագիրը «Պատասխանատու քաղաքացի» է։
Սա նշանակում է, որ քաղաքացիների պատասխանատվությունն ապահովելու համար նախ պետք է ունենանք ընտրության
ազատություն և գիտակցություն այն մասին, թե ինչ ենք առաջացնում։
Մենք գիտենք, որ կենտրոնական բանկերը կապում են կանխիկի ապագան պահանջարկին։
Այս տեսանկյունից, իսկապես, ներկայումս մենք կանխիկի առնչությամբ ունենք ուղղակի ժողովրդավարություն, քանի որ
կանխիկը պահպանելու համար գոյություն ունի քվեաթերթիկ։
Եվ քվեաթերթիկը, օրինակ, այսպիսին է։
Սա նշանակում է, որ մենք չենք քվեարկում յուրաքանչյուր չորս տարին մեկ, ինչպես դա լինում է ֆեդերալ ընտրություններում և այլն, այլ՝
Մենք ամեն օր, յուրաքանչյուր գնում կատարելիս, ընտրում ենք կանխիկը։
Այն է՝ որպես պատասխանատու քաղաքացիներ, մենք պետք է գիտակցենք, որ կանխիկի պահանջարկը պետք է հնարավորինս բարձր պահենք։
Դա վճռորոշն է, այսինքն՝ այս փաստի իրազեկվածությունը։
Դա նշանակում է, որ հաջորդ անգամ, երբ գնանք գնումների, մենք հանձնում ենք մեր քվեաթերթիկը՝ կանխիկ գումար պահելու
համար, սակայն կա նաև քվեաթերթիկ կանխիկը վերացնելու համար։
Եվ դուք նաև կարող եք ասել՝ «Լավ, ես կվճարեմ քարտով կամ բջջային հեռախոսով»:
Եվ դա ասելով՝ դու ոչինչ այլ չես ասում, քան՝ ես կողմ եմ կանխիկի վերացմանը։
Դա է դրա էությունը։
Պատճառը, որ ես կանգնած եմ այստեղ ձեր առջև, պարզապես մարդկանց բացատրելն է, թե ինչ են նրանք առաջացնում իրենց գործողություններով։
Այո, և ես կցանկանայի տեսնել պատասխանատու քաղաքացիների, որոնք այս մասին խորհում են։
Ինչ ես առաջացնում այս քվեաթերթիկով, և ինչ ես առաջացնում այս քվեաթերթիկով։
Դա միակ պատճառն է – ես ուզում եմ, որ քաղաքացիները ունակ լինեն ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու։
Եվ պատասխանատու քաղաքացիների համար շատ, շատ կարևոր է այս թեմայի վերաբերյալ լավ տեղեկացված լինել։
Այս պահին հարցնում են, թե քանի ժամանակ կշարունակվի ստորագրահավաքը։
Այն կշարունակվի մինչև Եվրոպական խորհրդարանը դրա վերաբերյալ քվեարկի։
Կարծում եմ, որ այն կշարունակվի առավելագույնը մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերը։
Պետք է տեսնենք, թե արդյոք դա գալիս է դրանից առաջ։
Բայց ամենայն հավանականությամբ՝ ոչ 2025 թվականին, քանի որ հենց այդ ժամանակ է նախատեսված
էլեկտրոնային եվրոյի զարգացման երրորդ փուլը սկսել։
Այո, շատ շնորհակալ եմ ձեր գնահատման համար։
Եվ հենց դրա համար են Էրվին Ռիգոյի կազմակերպած այսպիսի միջոցառումները այդքան կարևոր, որպեսզի մենք
կարողանանք լայն հանրության շրջանում բարձրացնել այս խնդիրների վերաբերյալ իրազեկվածությունը։
Քանի որ շատ մարդիկ դա անում են, անշուշտ՝ այս սենյակում անհամաչափ մեծ թվով, բայց լայն
հասարակության մեջ շատերը դա չեն անում։ Այո, ցավոք։
Այո, և ես կցանկանայի դրան ավելացնել մի բան։
Դուք կարող եք ինքներդ ստորագրել այն www.bargelderhalt.eu կայքում։
Եվ եթե այնտեղ նշեք տուփը, դուք ավտոմատ կերպով կդառնաք համայնքի անդամ։
Այն նշում է, թե արդյոք ցանկանում եք տեղեկացված լինել ստորագրահավաքի հետագա ընթացքի մասին։
և հետո դու համայնքի մի մասն ես։
Համայնքը չափազանց կարևոր է։
Քանի որ նույնիսկ եթե մենք հաջողության հասնենք ստորագրահավաքով, դա միայն կանգնեցնի կանխիկի ազատ անկումը։
Բայց ֆինանսական ոլորտի մարքեթինգային միջոցառումները ավելի հեռուն են գնում։
Սա նշանակում է, որ մենք պետք է պատրաստվենք; մենք պետք է ստեղծենք լոբբի կանխիկի համար, մեր ազատության համար։
Շատ լավ եզրափակիչ մեկնաբանություններ և ամփոփում։
Հաջողություն դրա հետ, և շարունակեք լավ աշխատանքը այս հարցում։
Շնորհակալություն։
Հարցազրույցում անպատասխան մնացած հարցերին պատասխանելու համար՝ ինչու՞ եք դա անում։
Ինչու՞ են իրականում կանխիկ գումարը նվազեցնում։
- դեռ պատասխան չստացած, պարոն Ստուցլեի հետաքրքիր ներդրումը կեզրափակենք՝ ցուցադրելով Kla.TV ծրագիրը
Ֆինանսական միջոցների վերացում՝ իշխանության անխոհեմ հետապնդման միջոցով
ԱՄՆ կառավարությունը աշխարհում կանխիկի օրեցօր ավելի արագ վերացման պատասխանատու հզոր ուժերից մեկն է։
2012 թվականին ԱՄՆ Միջազգային Զարգացման Գործակալության (USAID) աջակցությամբ հիմնադրվեց «Գումարից Լավ» դաշինքը։
Այդ օրվանից ի վեր սա լայնորեն օգտագործվել է ամբողջ աշխարհում կանխիկի արգելման զանգվածային քարոզչության համար։
ԱՄՆ-ի այս պարտավորության պատճառը այն է, որ ամբողջ աշխարհում անկանխիկ վճարային
գործարքներում գերիշխում են ամերիկյան ընկերությունները։
Սա անուղղակիորեն թույլ է տալիս ԱՄՆ կառավարությանը վերահսկել առանձին երկրների, բանկերի, ընկերությունների և նույնիսկ անհատների
ֆինանսական գործարքները և բացառել դրանք անկանխիկ վճարային գործարքներից, եթե նրանք չեն գործում նրա ցանկությունների համաձայն։
Սա ներկայացնում է ահռելի ուժային գործոն, որը այժմ, ամենայն հավանականությամբ, գրեթե
նույնքան մեծ է, որքան ԱՄՆ ռազմական գերիշխանությունը։
Արժեթղթերի օգտագործումը նվազեցնելով՝ ԱՄՆ-ի ուժը ավտոմատ կերպով աճում է։
Հիմա մենք կքննարկենք այս ֆինանսական ռազմավարների մոտեցումը՝ իրենց իշխանությունը ընդլայնելու համար մեծ վճարային ծառայություններ
մատուցողների կամ միջազգային բանկային համակարգերի միջոցով, օգտագործելով մի քանի օրինակներ աշխարհի տարբեր անկյուններից:
Միջազգային վճարային ծառայություններ մատուցող VISA-ն ներդրել է ինտենսիվ միջոցառումներ կանխիկ վճարումները փոխարինելու համար։
Մինչև 500 000 ԱՄՆ դոլարի բյուջեով ԱՄՆ-ի բարերը, սրճարաններն ու ռեստորանները կստանան
ֆինանսավորում, եթե դադարեցնեն կանխիկ վճարումներ ընդունել։
Բացի այդ, VISA-ն փորձել է ազդել Բուլղարիայի կառավարության վրա՝ երկու փուլով նվազեցնելու
կանխիկի սահմանաչափը մինչև մոտավորապես 500 եվրո։
ԱՄՆ-ի տվյալները ապացուցում են, որ այստեղ վտանգված են կոնկրետ տնտեսական շահերը։
2018 թվականին միայն վարկային քարտերով վճարումները այնտեղ առաջացրին 90 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի ծախսեր։
Փող, որը հիմնականում վճարվել է հաճախորդների կողմից և հոսել անկանխիկ վճարային ծառայություններ մատուցողների գրպաններ։
Բայց դրանք կանխիկի աճող դուրսմղման միակ հետևանքները չեն։
Հունաստանում տեղի ունեցող կտրուկ զարգացումները պատկերացում են տալիս կանխիկի վերացման հետևանքների մասին։
Այստեղ քաղաքացիները հարկային տուգանքների են ենթարկվում, եթե բավարար անկանխիկ վճարումներ չկատարեն, իսկ
ձեռնարկությունները, ըստ էության, ստիպված են պայմանագրեր կնքել VISA-ի նման ընկերությունների հետ։
Տանը պահվող կանխիկ գումարը նույնպես պետք է հաշվետվություն ներկայացվի իշխանություններին, և
եթե դրա ծագումը չհաստատվի, այն կկոնֆիսկացվի։
Եվ հենց այստեղ են երկու ոլորտների՝ վճարային ծառայություններ մատուցողների և միջազգային
բանկային համակարգերի շահերը միասին ընթանում։
Հաջորդ բաժինը հստակ ցույց է տալիս, որ այս ոլորտները միմյանց հետ կապվում են ժամացույցային մեխանիզմի ատամների պես՝
ֆինանսական միջոցների, անգամ մասնավոր սեփականության նկատմամբ վերահսկողություն ձեռք բերելու նպատակով։
Տնտեսությունը խթանելու համար Եվրոպական կենտրոնական բանկը տարիներ շարունակ նվազեցրել է հիմնական տոկոսադրույքները։
Քանի որ խնայողական հաշիվների վրա բացասական տոկոսադրույքները համարժեք են աստիճանական ազգայնացման, ներդրողները
կարող են կանխել արժեքի կորուստը՝ հանելով իրենց գումարները։
Այնուամենայնիվ, սեփական ակտիվների նկատմամբ այս ինքնորոշումը սահմանափակում է ԵԿԲ-ի ազդեցության հնարավորությունները։
ԱՀԿ-ի աշխատանքային փաստաթուղթը, որը վերաբերում է բացասական տոկոսադրույքների համակարգի կիրարկմանը, այժմ առաջարկում է կանխիկ
գումարների վրա կիրառել փոխանակման վճար, որը համապատասխանում է ներդրված ակտիվների վրա կիրառվող նույն տոկոսադրույքին։
Բացասական տոկոսադրույքի դեպքում, ասենք՝ -5%, բանկոմատից 100 եվրո կանխիկ հանելիս դուք կստանաք 95 եվրո։
Արդյունքում կանխիկի գրավչությունը որպես խնայողության միջոց և վճարման միջոց կտրուկ կնվազի, ինչը
կհարթի ճանապարհը կանխիկի վերջնական վերացման համար։
Պրոֆ. Հանս-Վերներ Սինն, ifo ինստիտուտի նախկին նախագահ և տնտեսական փորձագետ, մեկնաբանում է:
Եթե ԵԿԲ-ն ցանկանում է վերացնել եվրոյի կանխիկը, Գերմանիան պետք է կրկին ներդնի դմ-ն։
Փողը ազատության կարևոր մասն է։
Փողը նշանակում է ընտրության ազատություն։
Այդ պատճառով այն տասնապատիկ ավելի արժեքավոր է այն մարդու համար, ով ամբողջությամբ զրկված է դրանից։
Ֆյոդոր Մ. Դոստոևսկի, ռուս գրող։
Սիրելի դիտողներ, Դորնբիրնում տեղի ունեցած այս միջոցառման հետագա հաղորդումները արդեն հասանելի են դիտելու HOCH2.TV-ում։
Դուք կգտնեք այս ծրագրի հղումները ստորև։
Ցանկանում ենք օգտվել այս հնարավորությունից՝ շնորհակալություն հայտնելու HOCH2.TV-ին նրանց գերազանց համագործակցության համար։