2025 წლის 29 მარტს, დორნბირნის კულტურის სახლში გაიმართა ღონისძიება "თავისუფლება და თვითგამორკვევა – პასუხისმგებლიანი
მოქალაქე", სადაც წარმოდგენილი იყო საინტერესო მოხსენებები სამართლის უზენაესობის, სუვერენიტეტისა და ნაღდი ფულის შესახებ.
ღონისძიების ორგანიზატორი დორნბირნში იყო პიროვნული განვითარების აკადემია.
HOCH2.TV-მ თქვენთვის, ძვირფასო მაყურებლებო, ჩაწერა და დაამონტაჟა ყველა რეპორტაჟი.
დღეს Kla.TV გთავაზობთ ინტერვიუს ჰანსიორგ შტუცლესთან ნაღდი ფულის დისპლაცემენტის შესახებ.
ახლა კი გადავდივართ ბატონ ჰანსიორგ შტუცლესთან და თემაზე ფულის შენარჩუნება და ფულის გაუქმება.
ასევე თემატურად დაკავშირებული, თუმცა მცირე გადახვევით.
ძვირფასო ბატონო შტუცლე, იქნებ პირველ რიგში ერთი სწრაფი კითხვა დაგისვათ.
როგორ აღმოჩნდით ასე აქტიურად ჩართული ნაღდი ფულის გაუქმების ან შენარჩუნების საკითხში?
დიახ, კარგი, ჩემთვის ეს საკმაოდ დიდი ხნის წინ იყო, რა თქმა უნდა, დაახლოებით 25 წლის წინ.
და უპირველეს ყოვლისა, ლოგიკის საფუძველზე, რადგან არსებობენ თავისუფალი გადახდის სისტემის მოწინააღმდეგეები.
და ეს, უმთავრესად, ფინანსური ინდუსტრიაა.
დაახლოებით 25 წლის წინ, ჩემთვის ნათელი იყო, რომ ეს თემა ოდესმე წამოიჭრებოდა.
რადგან ნაღდი ფული საფრთხეს უქმნის მათ ბიზნეს მოდელს, შესაძლო "ბანკების გაკოტრების" სახით.
ეს ნიშნავს, რომ ფინანსური ინდუსტრია, არსებითად, მუდმივად ექვემდებარება ზეწოლას, რათა მონეტარულ
სისტემაში საზოგადოების ნდობა გარკვეულ დონეზე შეინარჩუნოს.
თუ ეს გარკვეულ ზღვარს ჩამოსცდება, მოქალაქეები შფოთავენ და ბანკში მიდიან.
მას ფული უნდა, სურს, ის თავისი გავლენის სფეროში მოაქციოს.
და შემდეგ რიგები იქმნება, შემდეგ ბანკებზე თავდასხმა ხდება და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ.
და შემდეგ, რა თქმა უნდა, დიდებული კრიზისი იწყება.
იმ დროს ჩემთვის უბრალოდ ნათელი იყო, რომ ნაღდი ფულის გაუქმებისკენ მიმართული მოძრაობა არ არსებობდა.
მაგრამ შემდეგ, 2007–2009 წლების ფინანსური კრიზისის დროს, ამის საკმაოდ ძლიერი გამოვლინება იყო.
ამას თითქმის არავინ შეუმჩნევია, კერძოდ, ფიზიკური ნაღდი ფულის აკრძალვების შემთხვევაში.
და ამას დიდი ყურადღება არ მიუქცევია, რადგან ის აღწერილი იყო სასიამოვნო ეუფემიზმით, კერძოდ, ნაღდი ფულის ლიმიტებით.
ნაღდი ფულის ლიმიტი უკვე ნაღდი ფულის აკრძალვაა გარკვეული ზღვრის გადაჭარბების შემთხვევაში.
ევროპაში – სწორედ იქ დაიწყო – 18 ქვეყანაში გარკვეულ ზღვარზე მეტი ნაღდი ფულის გამოყენება აკრძალულია.
მაგალითად, საბერძნეთი არის ქვეყანა ყველაზე დაბალი ნაღდი ფულის ლიმიტით, რომელიც მხოლოდ 500 ევროს შეადგენს.
ეს ნიშნავს, რომ თუ ახლა საბერძნეთში წახვალთ და სასტუმროს 501 ევროს გადახდა გსურთ, ნაღდი ფულით გადახდა უკანონოა და კანონით ისჯება.
გერმანიამ უკვე ორჯერ სცადა ნაღდი ფულის ლიმიტის 200 ევრომდე შემცირება.
მაგრამ ეს შეუძლებელი იყო, რადგან 500-ევროიანი კუპიურა კვლავ კანონიერი საგადამხდელო საშუალებაა.
და ეს არის ერთადერთი მიზეზი, რის გამოც უფრო დაბალი ნაღდი ანგარიშსწორების ლიმიტი არ გვაქვს.
დიახ, და ეს სიახლეები, ცხადია, ბევრი მოქალაქისთვის ყოველდღიურ ცხოვრებაში უცნობია.
ასე რომ, ზოგიერთები უბრალოდ იღებენ ამას.
მგონი, გერმანიაში დაახლოებით 10,000 ევროა.
ან ეს ჩემი ინფორმაციაა?
არა, ამჟამად გერმანიაში საგაყიდო პუნქტზე (POS) კლასიკური ნაღდი ფულის ლიმიტი არ არსებობს.
დეპოზიტებისთვისაც კი არა, მაშასადამე, ეს არის ვალდებულება, წარმოადგინოს მტკიცებულებები
გადასახადების გათეთრებისა და მსგავსი შემთხვევების შესახებ?
ზუსტად, ასე რომ, საცალო მოვაჭრეებს აღრიცხვის წარმოების ვალდებულება აქვთ, მაგრამ 2027 წლიდან ევროპის
მასშტაბით ნაღდი ფულის ლიმიტი 10,000 ევროს შეადგენს.
ეს არის თემა.
ქვეყნებს, რომლებიც უკვე ამ დონეზე დაბლა დგანან, შეუძლიათ მისი შენარჩუნება.
თქვენ შეგიძლიათ ნაღდი ფულის ლიმიტი 10,000 ფუნტ სტერლინგზე ნაკლებად დააწესოთ ნებისმიერ დროს.
და როგორ ხსნით იმ ფაქტს, რომ ამ სფეროში პრობლემის შესახებ ცნობიერება ჯერ კიდევ შედარებით დაბალია?
ნუთუ მოქალაქეებს ჯერ არ იციან, რა საფრთხე ემუქრებათ მათ ნაღდ ფულს?
ნამდვილად არა.
ახლახან დავბრუნდი ძალიან, ძალიან ხანგრძლივი სალექციო ტურნედან.
იანვრიდან მოყოლებული, მხოლოდ ლექციების წასაკითხად მოგზაურობ.
როდესაც ორი საათის განმავლობაში ვსაუბრობ ნაღდი ფულის გაუქმების მექანიკაზე, ბევრი ადამიანი ამბობს:
ვიცოდი, რომ პრობლემა იყო, მაგრამ არ მეგონა, თუ ასე საკამათო აღმოჩნდებოდა.
მაგრამ როდესაც გერმანიის ფედერალური ბანკის მოუსმენთ, ყველაფერი იდეალურად რიგზეა.
ისინი გვარწმუნებენ, რომ ნაღდი ფული საკმარისია და მისი არსებობა უზრუნველყოფილია.
ზოგადად რომ ვთქვათ, მხედველობაში იღებენ მხოლოდ იმას, რაც, სავარაუდოდ, მოსახლეობას სურს.
ჩვენ თქვენთვის პატარა ჩანაწერი მოვამზადეთ.
გასულ ზაფხულს, მგონი, თქვენ სტუმრობდით Südwestrundfunk-ს, ARD-ის დაქვემდებარებულ გერმანიის საზოგადოებრივ მაუწყებელს.
სწორედ ეს იყო თემა.
იქნებ კიდევ ერთხელ გადავხედოთ.
აი, ჩემს სტუდიაში ზუსტად ისეთი სტუმარი მყავს, რომელიც ამ კითხვას უპასუხებს.
შტეფან ჰარდტი ჩვენთანაა.
ის ბუნდესბანკის ცენტრალურ კასების განყოფილებას ხელმძღვანელობს.
კარგი საღამო
რამდენ ხანს, რამდენ ხანს გააგრძელებს ბუნდესბანკი ჩვენთვის ახალი ნაღდი ფულის მიწოდებას?
სანამ მოქალაქეებს ნაღდი ფულის გამოყენება სურთ.
ეს ეხება ყველა ქაღალდის ფულს, მთელ წვრილმანს?
დიახ, რა თქმა უნდა.
საბოლოო ჯამში, მოქალაქეთა უმრავლესობა ამბობს, რომ სურს, ჰქონდეს ნაღდი ფულით გადახდის შესაძლებლობა.
ეს მოსახლეობის დაახლოებით 93 პროცენტია, ვისაც ეს სურს.
და ყველა მათგანი ასე არ იქცევა.
მაგრამ მათ სულ მცირე ექნებოდათ ნაღდი ფულით გადახდის შესაძლებლობა.
და სანამ ხალხს ნაღდი ფულით გადახდა მოუნდება, ჩვენ ამის უზრუნველყოფას გავაგრძელებთ.
ნაღდი ფულის მოყვარულებს ახლა შეუძლიათ ამოსუნთქვა.
მესმის, როგორ გადმოგივიდათ ტვირთი მხრებიდან, ბატონო შტუცლე?
კატეგორიულად არა, რადგან ეს სრულიად ნათლად არის ნათქვამი: სანამ მოთხოვნა არსებობს, დოიჩე ბუნდესბანკი ამას დაიცავს.
და ეს არის მთელი პრობლემა.
შესაძლოა, ასევე მოგინდეთ, განაზღვროთ, რა არის მოთხოვნა.
რა მაღალი უნდა იყოს ნაღდი ანგარიშსწორების კოეფიციენტი?
და ასე, საბოლოო ჯამში, ჩვენ, როგორც მოქალაქეებს, გვეკუთვნის გადაწყვეტილების მიღება — ვიხდით ბარათით თუ ნაღდი ფულით?
ეს, არსებითად, არის ის, რასაც ჩვენ აქ ბარათით გადახდების კონტექსტში ვამბობთ.
მე მხარს ვუჭერ ნაღდი ფულის გაუქმებას, ან მე მხარს ვუჭერ ნაღდი ფულის შენარჩუნებას.
ასე რომ, ეს არის უმნიშვნელოვანესი საკითხი, რომელიც აქ უნდა გავითვალისწინოთ.
და სამწუხაროდ, მოქალაქეებს საკუთარ ხელში ფული აღარ აქვთ, რადგან ეკონომიკა ნაღდი ფულის უარყოფისკენ მიექანება.
ეს ნიშნავს, რომ გერმანიაში უკვე არის საცალო მოვაჭრეები, რომლებიც ნაღდი ფულის მიღებაზე უარს ამბობენ.
და ჩვენ ვიცით, რომ ამ საფუძველზე, ფულს გრძელვადიან პერსპექტივაში გადარჩენის შანსი არ აქვს.
რადგან ეკონომიკა განსაზღვრავს, გვექნება თუ არა ჩვენ, როგორც მოქალაქეებს, ნაღდი ფულით გადახდის შესაძლებლობა.
ისე, მგონი, ბანკირი არც ისე კმაყოფილი ჩანდა, როცა ის ბოლო ნაწილი თქვი, არა?
დიახ, ეს სულაც არ იყო ის, რაც მას ჰქონდა მხედველობაში.
ზოგჯერ მგონია, რომ დოიჩე ბუნდესბანკი არის პასუხისმგებელი იმაზე, რომ მუდამ ამშვიდებს ხალხს, ამშვიდებს მათ:
ფული უსაფრთხოდაა.
მაგრამ საბოლოო ჯამში, ისინი ამას მოთხოვნას უკავშირებენ.
მე დავსვი კითხვა: რას გულისხმობს დოიჩე ბუნდესბანკი მოთხოვნაში – და მან არ მიპასუხა.
უბრალოდ არსებობს ნაღდი ფულის გაუქმების გარკვეული მექანიზმი, რომელსაც ოდნავ მინდა ავხსნა.
ჩვენ ასევე მოვამზადეთ დიაგრამა ამისთვის.
ეს ძალიან მნიშვნელოვანი საკითხია.
რა თქმა უნდა, ეს სტრუქტურები ნაღდ ფულს აუქმებენ.
და ვცდილობ ავუხსნა რაღაც, რასაც ჩვეულებრივ ორი საათი სჭირდება.
ამას ხუთ წუთში ვცდი.
დრო იწურება, კარგი.
ასე რომ, მარცხენა მხარეს ვხედავთ, რომ უნაღდო გადახდებისთვის ინფრასტრუქტურა უნდა შეიქმნას.
ეს იყო გიგანტური პროექტი, რომლის დასრულებასაც ათწლეულები დასჭირდა.
გერმანიაში, სულ მცირე, შეიძლება ითქვას, რომ ის სრულყოფილია.
და აქ, ავსტრიაში, ალბათ ჯერ კიდევ არა სამთო ქოხებში.
მაგრამ სხვა მხრივ, ინფრასტრუქტურა არსებობს.
ეს, ფაქტობრივად, უკვე გადაწყვეტილია.
მარჯვენა მხარეს ვხედავთ, რომ მარკეტინგი და ხმის გაძლიერება ბუნებრივად ხდება მარკეტინგის მეშვეობით.
ციფრული გადახდების პოპულარიზაციაში მილიარდებია ინვესტირებული.
და ბევრი ადამიანი საბოლოოდ ამ სისტემაში ისე შედის, რომ მასზე დიდად არ ფიქრობს.
რაც ასევე ცოტა სამწუხაროა, არის ის, რომ ნაღდი ფულის წინააღმდეგ სარეკლამო კამპანიაც განხორციელდა.
სამწუხაროდ, ეს შევამჩნიეთ კორონავირუსის პანდემიის დროს, როდესაც მაღაზიებში აბრები გამოიკრეს:
ჰიგიენური მიზეზების გამო, გთხოვთ, გადახდა არ განახორციელოთ ნაღდი ფულით და ა.შ.
და ბევრმა ადამიანმა დაიჯერა ეს და შემდეგ ნამდვილად შევიდა ციფრულ სისტემაში.
შემდეგ გვაქვს თემა: ეკონომიკის მიერ ნაღდი ფულის უარყოფა.
ეს ძალიან საკამათო თემაა.
ნაღდი ფული, ფაქტობრივად, კანონითაა დაცული სამ უმნიშვნელოვანეს კანონში:
სინამდვილეში, ეს გაწერილია ბუნდესბანკის აქტში, ასახულია ევროპის ცენტრალური ბანკის წესდებაში და ასევე ევროკავშირის
ხელშეკრულებაში ისე, რომ მას აქვს ლეგალური საგადამხდელო საშუალების პრივილეგია და ის უნდა იქნას მიღებული ვაჭრობაში.
ეს პროცესი 2010 წელს კომისიის რეკომენდაციით დაიწყო – კონტრაქტის თავისუფლების არგუმენტით, რომლის მიხედვითაც
საცალო მოვაჭრეებს შეუძლიათ ნაღდი ფულის მიღებაზე უარი თქვან.
ასე რომ, ისინი ბიზნესსა და ვაჭრობაში სახელშეკრულებო თავისუფლებას უფრო მნიშვნელოვნად მიიჩნევენ.
ეს ასევე დაადასტურა გერმანიის ფედერალურმა ბანკმა.
ჩვენ ეს ინტერვიუშიც განვიხილეთ.
ეს არის აფეთქებადი, ძალიან სახიფათო, რადგან ეს ინტერპრეტაცია ნიშნავს, რომ ფაქტად იქცა
საცალო მოვაჭრეების უფლება, უარი თქვან ნაღდ ფულზე.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ, როგორც მოქალაქეებს, აღარ გვაქვს საკუთარ ხელში ნაღდი ფული, ანუ არჩევანის თავისუფლება, არამედ
ეკონომიკა წყვეტს, გვექნება თუ არა ნაღდი ფულით გადახდის უფლება.
ეს ფაქტია.
შემდეგ არის კიდევ ერთი ასპექტი, რომელიც ე-ევროს შემოღებას გულისხმობს.
მოსალოდნელია, რომ ე-ევრო თავის მესამე ფაზაში ამ წლის ოქტომბერში გადავა.
წარმოდგენილია რეგულაცია ე-ევროს შესახებ, ანუ კანონპროექტი.
მოსალოდნელია, რომ ევროპარლამენტი ამ საკითხზე ოქტომბერში მიიღებს გადაწყვეტილებას.
და შემდეგ, შესაძლოა, მომდევნო ერთ, ორ, სამ წელიწადში, ჩვენ ნამდვილად გვეყოლება ნაღდ ფულზე
პირდაპირი კონკურენტი სალაროსთან, ანუ საცალო ვაჭრობაში.
და ეს, რა თქმა უნდა, ყველაფერს იწვევს.
ეს სამი ბლოკი მოქალაქეებს სულ უფრო მეტად უბიძგებს ამ სისტემაში მოხვედრისა და ციფრულ გადახდებზე დამოკიდებულებისკენ.
და აი, ესეც – და ეს არის ყველაზე მნიშვნელოვანი
– კერძოდ, "ნაღდი ანგარიშსწორების კოეფიციენტი" ძალიან მნიშვნელოვანი ტერმინია.
დოიჩე ბუნდესბანკმა ასევე განაცხადა, რომ მათ ამას მოთხოვნას უკავშირებენ.
როგორც ვთქვი, მე ვკითხე დოიჩე ბუნდესბანკს, რას გულისხმობენ ისინი მოთხოვნაში.
ჩემი გამოთვლებით, ეს 15 პროცენტია.
შესაძლოა დავა 10-დან 15 პროცენტამდე.
მაშინ ნაღდი ფულის ინფრასტრუქტურა ზედმეტად ძვირი ხდება.
ამის შემდეგ გამოიყენება ეგრეთ წოდებული "პროპორციულობის პრინციპი":
ინფრასტრუქტურა ზედმეტად ძვირი ხომ არ არის იმის გათვალისწინებით, რომ ხალხი ჯერ კიდევ ნაღდი ფულით იხდის – და მერე ის ინგრევა.
ამჟამად გერმანიაში ნაღდი ანგარიშსწორების წილი წელიწადში 4 პროცენტით, ანუ ჯამში 3.8 პროცენტით
მცირდება – თუმცა მე მას 4 პროცენტამდე ვაკრგულებ.
როდესაც ციფრული ევრო დაინერგება, ეს ექსპონენციურად გაიზრდება და ჩვენ შედარებით მალე აღმოვჩნდებით ისეთვე მდგომარეობაში, როგორიც
სხვა ქვეყნებს, მაგალითად, შვედეთს და ა.შ., აქვთ, სადაც ნაღდი ფულით გადახდები შესაძლოა, ყველა
ტრანზაქციის მხოლოდ 10 ან 15 პროცენტს შეადგენდეს.
და შემდეგ, სამწუხაროდ, ნაღდი ფული იმ მიზეზების გამო, რომლებიც აქ მოკლედ ავხსენი, მოძველდება, რასაც ჩვეულებრივ ორი საათი მიჭირავს.
მე დამაინტერესებდა, როგორ მოქმედებს კრიპტოვალუტების მიმართ ზოგადი ტენდენცია ნაღდი ფულით გადახდის ქცევაზე?
სულ უფრო მეტი პროვაიდერი იყენებს უკვე კრიპტოვალუტას – ასე რომ, ეს, ალბათ, ჯერ კიდევ ჩანასახის
სტადიაზეა, ყოველ შემთხვევაში, ონლაინ კომერციაში.
მაგრამ ნაღდი ფულით ტრანზაქციებისას, საცალო ვაჭრობაში, გერმანიაში უკვე შესაძლებელია ზოგიერთ
შემთხვევაში, მაგალითად, რაიმესთვის ბიტკოინით გადახდა?
როცა პიცაზე მიდიხარ, კრიპტოთი გადაიხადე.
შეიძლება თუ არა ამან წარმოადგინოს დამატებითი საფრთხე ნაღდ ფულს, ეროვნული ბანკების მიერ
გამოშვებული ციფრული გადახდის მეთოდების პარალელურად?
ზოგადად ნაკლები.
ასე რომ, როდესაც საქმე ეხება გადახდის საშუალებებს, ცოტაოდენი დიფერენცირება გიწევთ.
ეს ფულის ინვესტირებას ეხება:
ასე რომ, როდესაც მაღალი მერყეობაა , ის ნამდვილად არ არის შესაფერისი გადახდებისთვის.
ხალხს არ სურს გადახდის საშუალებად გამოიყენოს ის, რაც ინტენსიური სპეკულაციის საგანია.
ასე რომ, ან საქმე ფულის ინვესტირებას ეხება, ან — გადახდის საშუალებას.
კარგ საგადახდო საშუალებას არ გააჩნია მერყეობა, ანუ ღირებულების ცვლილებები და ა.შ.
ასე რომ, ამჟამინდელი პერსპექტივიდან – ვნახოთ, როგორ განვითარდება კრიპტოვალუტების საკითხი – ამაში საფრთხეს ვერ ვხედავ.
ე-ევრო სინამდვილეში გაცილებით დიდ საფრთხეს წარმოადგენს.
ე-ევროს მიენიჭება კანონიერი საგადამხდელო საშუალების პრივილეგია და ა.შ.
არ მინდა ახლა ყველაფრის ახსნა, ეს ძალიან, ძალიან რთულია.
უაღრესად საინტერესო თემა. რაღაც, რაც, უდავოდ, ბევრი მაყურებლის ინტერესს გამოიწვევს:
რატომ აკეთებენ ადამიანები ამას?
რატომ მცირდება ფაქტობრივად ნაღდი ფული?
ეს მხოლოდ კომფორტის საკითხია?
ან ხედავთ ამას აშკარად, როგორც იმ დღის წესრიგის ნაწილს, რომელიც საბოლოო ჯამში მიზნად ისახავს მოქალაქეების
დამოკიდებულების შექმნას და მათ უფლებების ჩამორთმევას, მაგალითად, სოციალური კონტროლის გზით?
რომ რაღაც მომენტში ელექტრონული გადახდის საშუალებებზე წვდომის რეგულირება ბუნებრივად ბევრად
მარტივი იქნება, ვიდრე ნაღდი ფულის შემთხვევაში?
სწორედ ამიტომ ამბობენ, ფული დაბეჭდილი თავისუფლებაა, ელექტრონული ფული კი, რა თქმა უნდა,
გარდაუვლად შეზღუდულია გარე წვდომისგან, ასე ვთქვათ.
ეს არის ამის მოტივი?
რა თქმა უნდა, ბევრი მოტივი არსებობს.
უნდა გაითვალისწინოთ "Cui bono"-ს ასპექტი, ანუ, ვინ იღებს სარგებელს?
და შემდეგ, რა თქმა უნდა, გარკვეულ პასუხებამდე მიდიხართ.
მე თავად ამ თემას დეტალურად არ შევდივარ, რადგან ეს, ერთგვარად, მთავარ თემას უშლის ხელს.
სინამდვილეში მე ვსაუბრობ ფულის გაუქმების, ამ ციკლის, უკან მდგარ მექანიზმებსა და სტრუქტურებზე.
ეს ბევრად უფრო დახვეწილია: თქვენ ქმნით გარემოს ფულისთვის, რომელშიც ფულს გადარჩენა არ შეუძლია.
ეს ნიშნავს, რომ ნაღდი ფული ამჟამად თავდასხმის ქვეშაა.
ერთი მხრივ, მას შეიძლება ეკონომიკამ უარყოს.
მაგრამ, ჩემი აზრით, კიდევ უფრო დრამატული ისაა, რომ სახელმწიფო სულ უფრო ხშირად ერევა საქმეში და უარს ამბობს ნაღდი ფულის მიღებაზე.
გერმანიას ვახსენებ, რადგან მის შესახებ ცოტა მეტი ვიცი.
მაგალითად, საცურაო აუზები ნაღდ ფულს აღარ იღებენ, და პირველი გარე აუზებიც ნაღდ ფულს აღარ იღებენ.
ის, რომ ავტოსადგომები და საპარკინგე ადგილები აღარ იღებენ ნაღდ ფულს, და საჯარო დაწესებულებებიც კი აღარ იღებენ ნაღდ ფულს.
დუსელდორფში, მაგალითად, გვაქვს სიტუაცია, როდესაც ყველა მოქალაქეთა მომსახურების ცენტრი უნაღდო გახდა —
ერთის გარდა, რომელიც რკინიგზის სადგურზე მდებარეობს.
ეს ბევრად უფრო საშიშია, რადგან მისგან თავის არიდება სულაც შეუძლებელია.
ეს ნიშნავს, რომ მოქალაქეებს სულ უფრო ხშირად აიძულებენ ამ სისტემაში შესვლას, რაც ძალიან, ძალიან სახიფათოა.
ეს ნიშნავს, რომ, საბოლოო ჯამში, ჩვენ ასევე გვჭირდება, რომ სახელმწიფო კვლავ ვალდებული იყოს, მიიღოს ნაღდი ფული.
მე ასევე ვსვამ ამ კითხვას ღონისძიების თემასთან "პასუხისმგებლიანი მოქალაქეები" დაკავშირებით.
რადგან ერთი რამ ნათელია: თუ თქვენ უკვე აღარ იხდით ნაღდი ფულით, მიუხედავად იმისა, თუ ელექტრონულად
იხდით, ეს საბოლოო ჯამში აღარ არის ანონიმური გადახდა.
დიახ, აუცილებლად.
სწორედ ეს არის საკითხი.
ნაღდი ფულით გადახდა ყოველთვის ანონიმურია.
ნებისმიერ ადგილას წასვლა შემიძლია, ყველაფერში გადახდა შემიძლია. არავინ მეკითხება, ვინ ვარ. ისინი
ჩემს ფულს იღებენ და ჩემით არ არიან დაინტერესებულნი.
როდესაც ბარათით ვიხდი, ფაქტობრივად, ჩემი მთელი პორტფელი, ჩემი მთელი ფინანსური ისტორია, გადახდასთან ერთად გადაეცემა, ასე ვთქვათ.
იქიდან, სადაც ახლა ვარ, იმის ჩათვლით, რაც ჩემს ანგარიშზე ხდება და რასაც ვაკეთებ.
სწორედ ამიტომ ვიკითხე, ნუთუ საბოლოო მიზანი არ იყო საკმარისად ნათელი: დაემყარებინათ ტოტალიტარიზმის ფორმა, რომლის მიხედვითაც
მოქალაქეები სახელმწიფოსთვის ფაქტობრივად თვალთვალის ქვეშ იქნებოდნენ ყოველთვის და ყველგან და გამჭვირვალეები გახდებოდნენ.
კარგი, ამ ეტაპზე ამას ღიად დავტოვებდი.
მაგრამ ერთ რამეს დანამდვილებით ვიტყვი: თავისუფალ საზოგადოებას აუცილებლად სჭირდება თავისუფალი
გადახდის სისტემა, რომლის მონიტორინგიც შეუძლებელია.
და ყველაფერი, რაც ციფრულია, რა თქმა უნდა, ძალიან მარტივად შეიძლება კონტროლდებოდეს.
სინამდვილეში, საზოგადოება მაშინ შიშვლდება და მორჩილი ხდება.
ასე რომ, თუ ეს ღონისძიება დღეს მხოლოდ ციფრულად გადაიხდიდით, დაფიქსირდებოდა, რომ დღეს აქ იმყოფებით.
თეორიულად, შესაძლებელია, რომ თქვენც ახლა გახდეთ ან დაგნიშნონ "persona non grata"-დ.
ვფიქრობ, ყველა ასე ვართ.
არა, საბედნიეროდ, ჯერ არა. ამასთან დაკავშირებით სრულიად გულწრფელი უნდა ვიყო.
მოკლედ, იანვრამდე თავდასხმები საერთოდ არ მქონია, რადგან ყველაფერში ფაქტებზე დაყრდნობით ვამტკიცებდი.
მაგრამ ჩემი ბოლო ლექციების ტურნედან მოყოლებული, სამწუხაროდ, ეს დაიწყო და ის ფაქტებს არ
ეფუძნება, არამედ ამბავს ახალ დეტალებს უმატებენ.
და ეს ძალიან, ძალიან სახიფათოა, რაც, ჩემი აზრით, ცოტა სამწუხაროა.
ნამდვილად.
და სწორედ ამიტომ არის მნიშვნელოვანი, რომ ყველაფერი ასეთი ფაქტობრივი სახით წარმოადგინოთ.
ეს ასევე დაუძლეველს გხდის და ამას ვერავინ უარყოფს.
ეს ყველაფერი ობიექტურად ფაქტებზეა დაფუძნებული, რის გამოც ის ამ დებატებისთვის ძალიან მნიშვნელოვანი წვლილია.
ასე რომ, კიდევ ერთხელ გიხდით დიდ მადლობას ჩემგან.
მადლობა.
ჩვენ ოდნავ შევცვალეთ თანმიმდევრობა თემების შესაბამისად, ამიტომ ახლა მინდა, ბატონ სტიუტზლეს კვლავ შემომიერთდეს.
დიახ, რაც ადრე ფულზე თქვით, ჯერ კიდევ ახსოვს ჩემთვის.
სწორედ მაშინ არის ორ ლექციას შორის დროის ინტერვალი ყველაზე მცირე.
სწორედ ამიტომ, აქ გადასვლა გადაწყვეტის ნაწილზე ყველაზე მარტივია, რადგან შეგვიძლია შეუფერხებლად გავაგრძელოთ.
ასე რომ, პრობლემა ისაა, როგორც უკვე აღვნიშნეთ, რომ ნაღდი ფული მზარდი წნეხის ქვეშ ექცევა.
ახლა კი მთავარი კითხვა: რა შეგვიძლია გავაკეთოთ ინდივიდუალურად, რა შეუძლია თითოეულ ჩვენგანს, რომ
თავიდან ავიცილოთ ნაღდი ფულის გაქრობა ან ჩამორჩენა?
დიახ, მოკლე კითხვა, გრძელი პასუხი: ეს უკიდურესად რთულია.
ჩვენ ნამდვილად გვაქვს სიტუაცია, როდესაც, პირველ რიგში, ეკონომიკას შეუძლია უარი თქვას ნაღდ ფულზე,
ხოლო მეორე მხრივ, სახელმწიფოც უარს ამბობს მასზე.
სხვათა შორის, ერთადერთი წმინდად სახელმწიფო მიერ გამოშვებული ფული ნაღდი ფულია!
და შტატი უარს ამბობს საკუთარ ფულზე. ეს თავისთავად უკვე აბსურდია.
ბოლო რამდენიმე წელია, დიდი ხნის განმავლობაში იმედგაცრუებული ვიყავი, რადგან ნაღდი ფული, ფაქტობრივად, თავისუფალ ვარდნაშია.
Deutsche Bundesbank-ის სტატისტიკის თანახმად, ნაღდი ფული თავის პოზიციებს ვერ ინარჩუნებს.
ბოლო სტატისტიკური მონაცემები 2023 წელს გამოქვეყნდა. გერმანიაში ნაღდი ანგარიშსწორების მაჩვენებლის
მიხედვით, პროდუქციის 51 პროცენტს კვლავ ნაღდი ფულით იხდიან.
ის წელიწადში ოთხი პროცენტით მცირდება.
ეს ნიშნავს, რომ ახლა, 2025 წელს, ჩვენ, ფაქტობრივად, 43 პროცენტზე ვართ.
თუ ამას ევროელექტრონული ფულის პირდაპირი კონკურენტიც დავუმატოთ, მაშინ 2030 წლისთვის ჩვენ შეიძლება ძალიან სწრაფად ვიხილოთ ნაღდი
ანგარიშსწორების 15 პროცენტამდე ან უფრო დაბალ დონეზე დაცემა.
და ეს არის მთელი პრობლემა.
მე თავად ძალიან იმედგაცრუებული ვიყავი, რომ კანონით ნაღდი ფულის დასაცავად აბსოლუტურად არ არსებობდა პოლიტიკური ნება.
ნაღდ ფულს აუცილებლად სჭირდება იურიდიული დაცვა!
და ერთ-ერთი სამართლებრივი გარანტია ისაა, რომ ჩვენ კვლავ გვექნება ნაღდი ფულით გადახდის თავისუფლება.
რომ ის საბოლოოდ მოქალაქეთა ხელში ბრუნდება.
ამის მისაღწევად, ჩვენ, არსებითად, გვჭირდება "ვალდებულების ვალდებულების" პოლიტიკა კომერციაში და ასევე სამთავრობო უწყებებში.
ამ მომენტიდან – და დღეს ჩვენ ვსაუბრობთ პასუხისმგებლიან მოქალაქეებზე – მოქალაქეებს
საბოლოოდ კვლავ აქვთ ხმის მიცემის შესაძლებლობა.
ასე რომ, ჩვენ კვლავ გვჭირდება არჩევანის თავისუფლება და, ვფიქრობ, ეს მნიშვნელოვანია.
დღესაც არ არსებობს პოლიტიკური ნება.
მაგრამ გაჩნდა უნიკალური შესაძლებლობა, ფულადი სახსრები კანონში ჩაიდოს.
არა იმიტომ, რომ ეს პოლიტიკურად სასურველია, არამედ იმიტომ, რომ ხელისუფლებასა და პოლიტიკოსებს სხვა რამ სურთ.
მათ ევრო-იურო სურთ
სავალდებულო
ისინი ამას მაინც აკეთებენ – ამ მომენტისთვის ასე ჩანს.
სწორედ ამიტომ გამოქვეყნდა "შემოთავაზებული რეგულაცია" ციფრული ევროს შესახებ და ისინი ციფრული ევროს
ლეგალურ საგადამხდელო საშუალებად ქცევას ითხოვენ.
ეს ნიშნავს, რომ ისინი იძულებულნი გახდნენ, იმავე დღეს გამოეშვათ ნაღდ ფულთან დაკავშირებული წინადადებული რეგულაცია. ეს იმიტომ, რომ
ნაღდი ფული ამჟამად ერთადერთი კანონიერი საგადამხდელო საშუალებაა.
ასე რომ, ეს, პარადოქსულად, ფაქტობრივად ნიშნავს, რომ ე-ევროს შემოღება თავდაპირველად, ასე
ვთქვათ, დაიცავს და გარანტიას მისცემს ნაღდ ფულს?
არა, აბსოლუტურად არა.
ასე რომ, ჩვეულებრივ, კარგი იქნებოდა. ჩვენ ამას ახლა აქ ვხედავთ.
რეგულაციის პროექტის თანახმად, ციფრული ევრო მაღაზიებში კანონიერ საგადამხდელო საშუალებად იქნება მიღებული –
ყოველ შემთხვევაში, სამუშაო დოკუმენტში ასეა ნათქვამი.
დიახ, მაგრამ იმიტომ, რომ თქვით, რომ ისინი იძულებულნი იყვნენ, რეგულაციაში მეორე საკითხიც შეეტანათ.
მაშ, ორივე გარანტირებულია რეგულაციით, ხომ ასეა?
არა, არსებობს ორი შემოთავაზებული რეგულაცია.
წარდგენილია ორი რეგულაცია – ერთი ელექტრონული ევროსთვის და მეორე ნაღდი ფულისთვის.
ეს ძალიან მნიშვნელოვანი საკითხია.
საინტერესოა აღინიშნოს, რომ ნაღდი ფულის შესახებ შემოთავაზებული რეგულაცია არ აწესებს რაიმე ვალდებულებას ან
იძულებას სავაჭრო ურთიერთობებში ნაღდი ფულის მისაღებად.
ყოველ შემთხვევაში, ასე წერია.
ეს თავისთავად აბსურდია.
ეს ნიშნავს, რომ მომავალში ორი სხვადასხვა კანონიერი საგადამხდელო საშუალება გვექნება – ციფრული ევრო
და ნაკლებად პრივილეგირებული, კერძოდ, ნაღდი ფული.
და ყველაფერი, როგორც ყოველთვის ფულადი ნაღდი სახსრების გაუქმებისას, შემთხვევით ხდება.
ევროკომისია სავსეა იურისტებით, ეკონომისტებითა და ბიზნესის ადმინისტრატორებით.
და მათ შეცდომა დაუშვეს, კერძოდ: ნაღდი ფული – მაღაზიებში მის მიღებაზე ვალდებულება არ არსებობს.
ჰოდა, ეს საკმაოდ გასაოცარია, ვფიქრობ.
მაგრამ ახლა ჩვენ გვაქვს შესაძლებლობა, კერძოდ, ვიმოქმედოთ.
კარი მომდევნო თვეებში კვლავ დაიხურება.
ეს ნაღდი ფული ასევე გაიგივდება ციფრულ ევროსთან და საცალო მოვაჭრეებისთვის მისი მიღება სავალდებულო გახდება.
ეს აბსოლუტურად აუცილებელია, აბსოლუტურად აუცილებელია.
ახლა ჩვენ, ფაქტობრივად, მოგვიწევს დიდი ზეწოლა მოვახდინოთ გადაწყვეტილების მიმღებებზე,
რათა დავრწმუნდეთ, რომ ეს ხალხის ნებაც არის.
და ამ მიზნით პეტიცია შევადგინე.
- ეს არის პეტიცია ვებგვერდზე www.bargelderhalt.eu, რომელსაც ამჟამად 126,000 ხელმოწერა აქვს.
პრობლემა ისაა, რომ ეს საკმარისი არ არის.
ჩვენ უნდა უზრუნველვყოთ, რომ ის მოსახლეობას ასახავდეს.
და ამიტომ, უბრალოდ გთხოვთ – და ეს ამავდროულად დღევანდელი დახმარების მოწოდებაა – ხელი
მოაწეროთ პეტიციას, გადაუგზავნოთ სხვებს და ა.შ.
როდესაც პეტიცია დავიწყეთ, პრესსტატია 350 გაზეთს გავუგზავნეთ. და მხოლოდ სამი პასუხი მივიღეთ.
და პასუხი იყო: გთხოვთ, მომავალში აღარ მოგვწეროთ.
ეს, რა თქმა უნდა, იმის მაჩვენებელია, რომ საქმე ძალიან ცუდადაა.
და მაინც, ჩვენ ჯერჯერობით 126,000 ხმა მივიღეთ.
მაგრამ ჩვენ სულ მცირე 300,000 გვჭირდება.
ანუ, სინამდვილეში, მილიონს უნდა მივსულიყავით, რომ მე შესაძლებლობა მქონოდა, შესაბამის სამთავრობო უწყებებზე ზეწოლა მოხდინე.
პრინციპში, ამ პეტიციას ხელი შეუძლია მოაწეროს ნებისმიერმა, მიუხედავად იმისა, ავსტრიის მოქალაქეა თუ არა
– პრინციპში, ამას შვეიცარიის მოქალაქეებიც შეძლებენ.
ჩვენ უბრალოდ აუცილებლად უნდა დავუჭიროთ მხარი ამ პეტიციას.
და აი, მოთხოვნა, რომ ნაღდი ფული მიიღონ გადახდის საშუალებად მაღაზიებში და, რა თქმა უნდა, სახელმწიფო უწყებებში.
ეს, ძირითადად, მოთხოვნა და გადაწყვეტაა.
პრობლემა ისაა, რომ ამაზე წელს გადაწყვეტილება იქნება მიღებული!
ეს ნიშნავს, რომ ძალიან, ძალიან ცოტა დრო გვაქვს.
ეს, ბუნებრივია, ბადებს კითხვას: რამდენად შედგება ევროპარლამენტი სინამდვილეში პასუხისმგებლიანი
წევრებისგან, რომლებიც თავად წყვეტენ, თუ რას ფიქრობენ და რა სურთ?
ბევრს ასევე აკლია საჭირო ტექნიკური უნარები.
ჩვენ ვიცით, რომ ზოგიერთ შემთხვევაში, საპარლამენტო ჯგუფის გადაწყვეტილებებს უბრალოდ ფორმალურად ამტკიცებენ.
და რომ ეს საკითხი ევროპარლამენტში, ასე ვთქვათ, ეროვნულ პარლამენტებთან შედარებით კიდევ უფრო დახურულ კარს მიღმა მუშავდება.
ეს ნიშნავს, რომ აქ ზეწოლა საკმაოდ დიდი უნდა ყოფილიყო. უპირველეს ყოვლისა, საზოგადოებრივი ზეწოლა უნდა ყოფილიყო საკმაოდ დიდი.
ახლა კი, რიცხვის დასასახელებლად, რაოდენობის წესი. თქვენი აზრით, რამდენი "მოქალაქე" არის საჭირო რეალური გარღვევის მისაღწევად
— იმისთვის, რომ პარლამენტში კრიტიკული მოძრაობა დაიწყოს?
პარლამენტი ერთია.
შემოთავაზებული რეგულაციის პროექტი ამჟამად ევროპარლამენტის ECON კომიტეტში განიხილება და ამ
ეტაპზე ცვლილებების შეტანა კვლავ შესაძლებელია.
ეს ნიშნავს, რომ პირველი ნაბიჯი ECON-ის კომიტეტზე ზეწოლის გაზრდაა.
ამის მისაღწევად ბევრ რამეს ვაკეთებ.
შესაძლოა, უბრალოდ თქვენი ინფორმირებისთვის: ფულადი მოთხოვნის წყალობით, ჩვენ ჩამოვაყალიბეთ
საზოგადოება, რომელსაც ამჟამად სულ 65,000 წევრი ჰყავს.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ ვცდილობთ ფულის ლობის შექმნას, რათა შევძლოთ ერთობლივი ქმედებების განხორციელება.
და ჩვენ ვახორციელებთ გარკვეულ მონაწილეობით საქმიანობებს.
ჩვენ ამჟამად ვცდილობთ, ეკონომიკური კომიტეტი ხალხის ნებას უფრო დავუახლოვოთ
ფართომასშტაბიანი წერილების წერის კამპანიების ორგანიზებით.
ბოლო წერილების წერის კამპანიაში 1,300-მა ადამიანმა მიიღო მონაწილეობა. და, რა თქმა უნდა, შესაბამისი წერილები იგზავნება.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ პირველ რიგში ზეწოლა უნდა მოვახდინოთ ეკონომიკური და მონეტარული საკითხების კომიტეტზე.
მიუხედავად ამისა, ამ საკითხის შესახებ ახალი ცნობიერება უნდა შეიქმნას მოსახლეობასა და პოლიტიკოსებშიც.
ასე რომ, ძალიან, ძალიან მნიშვნელოვანი საკითხი.
ნაღდი ფული კანონით უნდა იყოს გარანტირებული – ანუ, ის მაღაზიებსა და სახელმწიფო უწყებებში უნდა მიიღონ.
მე მხოლოდ იმიტომ ვკითხულობ, რომ, როგორც ვთქვი, 146,000 – თუკი ამბობ, რომ ეს სინამდვილეში
მთელი ევროპის მასშტაბითაა – არც ისე ბევრია.
ეს ნიშნავს, რომ მათი რაოდენობა მნიშვნელოვნად მეტი უნდა იყოს.
მაშ, კითხვა შემდეგშია: თქვენი აზრით, რა არის აქ მიზანი, რომ ნამდვილად დააგროვო ქულები?
ისე, ვფიქრობ, მილიონს უნდა მივაღწიოთ.
ამჟამად ძალიან მკაცრად მივმართავ გერმანიას.
ისედაც, ამ მომენტში ეს ძლივს ჩანს.
და მილიონზე ვწყებთ წნევის შეგრძნებას.
ეს ოცნება არ არის; ჩვენ უბრალოდ რამე უნდა გავაკეთოთ.
მე ლექციების ტურნეში ვიყავი და ვცდილობდი, დამემყარებინა უფრო მჭიდრო კავშირი მულტიპლიკატორებთან.
ეს ნიშნავს, რომ დღეიდან ლექციების ტურნეს ვამთავრებ.
მომდევნო ორი თვის განმავლობაში, განსაკუთრებულ ყურადღებას გავამახვილებ იმ YouTube არხებზე, რომლებიც
ინტერვიუზე მიმიწვევენ, რათა ამ პეტიციის შესახებ ცნობადობა გავზარდო – და ჩვენ მართლაც მივაღწიოთ იმ მილიონს.
მე, ფაქტობრივად, დახმარებას გთხოვთ: თუ გაქვთ კონტაქტები მულტიპლიკატორებთან, გაზეთებთან და ა.შ., გთხოვთ, დაამყაროთ კავშირი,
რათა შევძლო ამ პეტიციის წარდგენა და მისი ცნობადობის გაზრდა.
მაშინ ის მარტივად მიაღწევს მილიონს.
ამაში ყველას დახმარება მჭირდება.
ესეც ერთ-ერთი მთავარი მიზეზია, რის გამოც დღეს აქ ვდგავარ.
მადლობა ამისთვის.
და თქვენ ის მოკლედ ახსენეთ პრობლემის აღწერისას.
– რა თქმა უნდა, კითხვა: ბარათი ერთ მხარეს, ნაღდი ფული მეორე მხარეს?
პრინციპში, ეს ერთგვარი საარჩევნო გადაწყვეტილებაა.
ეს ნიშნავს, რომ, პრინციპში, თქვენც შეგიძლიათ რამის გაკეთება, თუ რაც შეიძლება მეტს ნაღდი ფულით გადაიხდით, არა?
ასე რომ, დღევანდელი სათაურია "პასუხისმგებლიანი მოქალაქე".
ეს ნიშნავს, რომ იმისთვის, რომ მოქალაქეები პასუხისმგებლიანები იყვნენ, პირველ რიგში გვჭირდება არჩევანის
თავისუფლება და იმის გაცნობიერება, თუ რას ვახდენთ.
ჩვენ ვიცით, რომ ცენტრალური ბანკები ნაღდი ფულის მომავალს მოთხოვნას უკავშირებენ.
ამ პერსპექტივიდან, მართლაც ასეა, რომ ჩვენ ამჟამად ფულის ნაღდ ფორმასთან დაკავშირებით პირდაპირი დემოკრატია გვაქვს –
რადგან ფულის შენარჩუნების საკითხზე საარჩევნო ბიულეტენი არსებობს.
და საარჩევნო ბიულეტენი, მაგალითად, ასე გამოიყურება.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ არ ვყრით ხმას ყოველ ოთხ წელიწადში, როგორც ფედერალური არჩევნების შემთხვევაში და ა.შ., არამედ:
ჩვენ ყოველდღე, ყოველი შენაძენით, ნაღდ ფულს ვირჩევთ!
ეს ნიშნავს, რომ საქმე გვაქვს პასუხისმგებლიანი მოქალაქეების მიერ იმის გაცნობიერებასთან, რომ ჩვენ უნდა
შევინარჩუნოთ ნაღდი ფულისადმი მოთხოვნა მაქსიმალურად მაღალ დონეზე.
ეს არის უმნიშვნელოვანესი რამ, კერძოდ, ამ ფაქტის გაცნობიერება.
ეს ნიშნავს, რომ შემდეგ ჯერზე, როდესაც საყიდლებზე წავალთ, ჩავაბარებთ ჩვენს ბიულეტენს ფულის შენარჩუნებისთვის,
მაგრამ ასევე არსებობს ბიულეტენი ფულის გაუქმებისთვის.
ასევე შეგიძლიათ თქვათ: "კარგი, გადავიხდი ბარათით ან მობილური ტელეფონით".
და ამის თქმა სხვა არაფერია, თუ არა: მე ნაღდი ფულის გაუქმების მომხრე ვარ.
სწორედ ეს არის მისი არსი.
მიზეზი, რის გამოც აქ, თქვენ წინაშე ვდგავარ, უბრალოდ ისაა, რომ ხალხს ავუხსნა, რას იწვევს მათი ქმედებები.
დიახ, და მინდა ვნახო პასუხისმგებლიანი მოქალაქეები, რომლებიც ამაზე დაფიქრდებიან:
რას ვაკეთებ ამ საარჩევნო ბიულეტენით და რას ვაკეთებ ამ საარჩევნო ბიულეტენით.
ეს ერთადერთი მიზეზია – მე მინდა მოქალაქეები, რომლებსაც საკუთარი გადაწყვეტილებების მიღების უნარი აქვთ.
და პასუხისმგებლიანი მოქალაქეებისთვის მნიშვნელოვანია, რომ ამ თემის შესახებ ძალიან, ძალიან კარგად იყვნენ ინფორმირებულნი.
ამჟამად ჩნდება კითხვა, თუ რა ხანგრძლივობის იქნება პეტიცია.
ის გაგრძელდება, სანამ ევროპარლამენტი მას ხმას არ მისცემს.
მე ვიტყოდი, რომ ის უგვიანესად 2025 წლის ოქტომბრამდე იმოქმედებს.
უნდა ვნახოთ, ხომ არ მოდის ის ამაზე ადრე.
მაგრამ, სავარაუდოდ, არა 2025 წელს, რადგან სწორედ მაშინ ითვალისწინებენ ე-ევროს განვითარების მესამე ფაზის დაწყებას.
დიახ, გმადლობთ ძალიან თქვენი შეფასებისთვის.
და სწორედ ამიტომ არის ერვინ რიგოს მიერ ორგანიზებული მსგავსი ღონისძიებები ასე მნიშვნელოვანი, რათა
საზოგადოებაში ამ საკითხების შესახებ ცნობიერება გავზარდოთ.
რადგან ბევრი ადამიანი ასე ფიქრობს, რა თქმა უნდა, ამ ოთახში ეს რიცხვი არაპროპორციულად დიდია, მაგრამ
საზოგადოების დიდი ნაწილი ასე არ ფიქრობს. დიახ, სამწუხაროდ.
დიახ, და ამას რაღაცის დამატება მინდა.
შეგიძლიათ თავად მოაწეროთ ხელი მისამართზე: www.bargelderhalt.eu.
და თუ იქ მონიშნავთ ველს, თქვენ ავტომატურად გახდებით საზოგადოების წევრი.
აქ აღნიშნულია, გსურთ თუ არა, მიიღოთ ინფორმაცია პეტიციის შემდგომი მსვლელობის შესახებ.
და შემდეგ შენ საზოგადოების ნაწილი ხარ.
საზოგადოება უაღრესად მნიშვნელოვანია.
რადგან თუნდაც პეტიციით მივაღწიოთ წარმატებას, ეს მხოლოდ ფულის თავბრუდამხვევ დანაკარგს შეაჩერებს.
მაგრამ ფინანსური ინდუსტრიის მარკეტინგული ზომები უფრო შორს მიდის.
ეს ნიშნავს, რომ უნდა მოვემზადოთ; უნდა შევქმნათ ლობი ნაღდის ფულისთვის, ჩვენი თავისუფლებისთვის.
ძალიან კარგი დასკვნითი სიტყვა და შეჯამება.
წარმატებები ამაში და ასე განაგრძეთ ამ საკითხზე მუშაობა.
მადლობა.
ინტერვიუში დასმული პასუხგაუცემელი კითხვების გასარკვევად: რატომ აკეთებ ამას?
რატომ მცირდება ფაქტობრივად ნაღდი ფული?
- რომელზეც პასუხი ჯერ კიდევ გასაცემია, ბატონი შტუტცლის საინტერესო წვლილს Kla.TV-ის გადაცემის ჩვენებით დავასრულებთ.
ფულადი სახსრების გაუქმება ძალაუფლების უგუნური ძიების შედეგად
აშშ-ის მთავრობა ერთ-ერთი იმ ძლიერი ძალაა, რომელიც პასუხისმგებელია მსოფლიოში ნაღდი ფულის სულ უფრო სწრაფად გაუქმებაზე.
აშშ-ის საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს (USAID) დახმარებით, 2012 წელს დაარსდა ალიანსი "ნაღდ ფულზე უკეთესი".
მას შემდეგ, ეს გამოიყენება ნაღდი ფულის მსოფლიო მასშტაბით გაუქმების მასობრივი პოპულარიზაციისთვის.
აშშ-ის მხრიდან ამ ვალდებულების მიზეზი ისაა, რომ მსოფლიოში უნაღდო საგადახდო ტრანზაქციებს ამერიკული კომპანიები დომინირებენ.
ეს ირიბად აძლევს აშშ-ის მთავრობას საშუალებას, აკონტროლოს ცალკეული ქვეყნების, ბანკების, კომპანიებისა და თუნდაც ფიზიკური
პირების ფინანსური ტრანზაქციები და გამორიცხოს ისინი უნაღდო გადახდების სისტემიდან, თუ ისინი მის სურვილებს არ ასრულებენ.
ეს წარმოადგენს უზარმაზარ ძალოვან ფაქტორს, რომელიც, სავარაუდოდ, ახლა თითქმის ისეთივე დიდია, როგორიც
ამერიკის შეერთებული შტატების სამხედრო დომინირება.
ნაღდი ფულის გამოყენების შემცირებით, აშშ-ის ძალა ავტომატურად იზრდება.
ახლა განვიხილავთ ამ ფინანსური სტრატეგოსების მიდგომას, რომელიც მათ ძალაუფლების გაფართოებას ისახავს მიზნად დიდი გადახდების
მომსახურების პროვაიდერებისა და საერთაშორისო საბანკო სისტემების გამოყენებით, მსოფლიოს რამდენიმე მაგალითზე დაყრდნობით:
საერთაშორისო გადახდების სერვისის პროვაიდერმა VISA-მ ნაღდი ფულის გადახდების ჩასანაცვლებლად ინტენსიური ზომები შემოიღო.
500 000 აშშ დოლარამდე ბიუჯეტით, აშშ-ის ბარები, კაფეები და რესტორნები დაფინანსებას
მიიღებენ, თუ ისინი ნაღდი ფულის მიღებას შეწყვეტენ.
გარდა ამისა, VISA-მ შეეცადა გავლენა მოეხდინა ბულგარეთის მთავრობაზე, რათა ორი ეტაპით
შეემცირებინა ნაღდი ფულის ლიმიტი დაახლოებით 500 ევრომდე.
აშშ-ის მონაცემები ამტკიცებს, რომ აქ საქმე მნიშვნელოვან ეკონომიკურ ინტერესებს ეხება.
2018 წელს იქ მხოლოდ საკრედიტო ბარათებით განხორციელებულმა გადახდებმა 90 მილიარდი აშშ დოლარის ღირებულების ხარჯები გამოიწვია.
ფული, რომელიც ძირითადად მომხმარებლების მიერ იხდიებოდა და უნაღდო გადახდების სერვისის პროვაიდერების ჯიბეში იდებოდა.
მაგრამ ეს არ არის ნაღდი ფულის მზარდი დისპლაცმენტის ერთადერთი შედეგები.
საბერძნეთში განვითარებული მკვეთრი მოვლენები ნაღდი ფულის გაუქმების შედეგების წარმოდგენის საშუალებას იძლევა.
იქ მოქალაქეები ჯარიმდებიან, თუ საკმარის არანაღდ ანგარიშსწორებას არ განახორციელებენ, ხოლო ბიზნესი, ფაქტობრივად, იძულებულია,
კონტრაქტები გააფორმოს ისეთ კომპანიებთან, როგორიცაა VISA.
სახლში შენახული ნაღდი ფული ასევე უნდა დეკლარირდეს შესაბამის ორგანოებში და მისი კონფისკაცია მოხდება,
თუ მისი წარმომავლობის დამტკიცება შეუძლებელი იქნება.
და სწორედ აქ ემთხვევა ერთმანეთს ორი სფეროს ინტერესები – გადახდების მომსახურების პროვაიდერებისა
და საერთაშორისო საბანკო სისტემების ინტერესები:
შემდეგი ნაწილი ნათლად აჩვენებს, რომ ეს სფეროები ერთმანეთში ისე ერწყმის, როგორც საათის მექანიზმის კბილანები, რათა მოხდეს ფინანსურ
რესურსებზე, კერძო საკუთრების ჩათვლით, კონტროლის მოპოვება.
ეკონომიკის სტიმულირების მიზნით, ევროკომისია წლების განმავლობაში მუშაობდა ძირითადი საპროცენტო განაკვეთების შემცირებაზე.
რადგან შემნახველ ანგარიშებზე უარყოფითი საპროცენტო განაკვეთები თანდათანობითი ექსპროპრიაციის ტოლფასია, ინვესტორებს
შეუძლიათ ფულის გამოტანით დაიცვან თავი ღირებულების დაკარგვისგან.
თუმცა, საკუთარ აქტივებზე ასეთი თვითგანკარგულება ზღუდავს ევროკომისიის გავლენის მოხდენის უნარს.
საერთაშორისო სავალუტო ფონდის სამუშაო დოკუმენტი, რომელიც უარყოფითი საპროცენტო განაკვეთების სისტემის განხორციელებას ეხება, ახლა
წინადადებას იძლევა, რომ ნაღდ ფულზე დაწესდეს საგადამცვლელი მოსაკრებელი, რომელიც იმავე საპროცენტო
განაკვეთის ტოლი იქნება, რაც ინვესტირებულ აქტივებზე ვრცელდება.
უარყოფითი საპროცენტო განაკვეთის შემთხვევაში, ვთქვათ, -5%, ბანკომატიდან 100 ევროს
გატანისას, თქვენ მიიღებდით 95 ევროს ნაღდი სახით.
შედეგი იქნება ის, რომ ნაღდი ფულის მიმზიდველობა, როგორც დანაზოგის შენახვის საშუალებისა და გადახდის საშუალების,
მკვეთრად შემცირდება, რაც საბოლოოდ მის გაუქმებას გაუხსნის გზას.
პროფ. ჰანს-ვერნერ სინი, ifo-ს ინსტიტუტის ყოფილი პრეზიდენტი და ეკონომიკური ექსპერტი, კომენტარს აკეთებს:
თუ ევროკომისია ევროს ნაღდ ფულად გაუქმებას აპირებს, გერმანიამ დემარკის კურსი უნდა აღადგინოს.
ნაღდი ფული თავისუფლების მნიშვნელოვანი ნაწილია.
ფული არჩევანის თავისუფლებას ნიშნავს.
ამიტომ, ის ათჯერ უფრო ღირებულია იმ ადამიანისთვის, რომელიც მისგან სრულიად არის მოკლებული.
ფიოდორ მ. დოსტოევსკი, რუსი მწერალი.
ძვირფასო მაყურებლებო, დორნბირნში მომხდარი ამ მოვლენის შემდგომი რეპორტაჟების ნახვა უკვე შეგიძლიათ HOCH2.TV-ზე.
ამ პროგრამის ბმულებს ქვემოთ იპოვით.
გვსურს, ვისარგებლოთ შემთხვევით და მადლობა გადავუხადოთ HOCH2.TV-ს შესანიშნავი თანამშრომლობისთვის.