Më 29 mars 2025, Kulturhaus Dornbirn organizoi ngjarjen "Liria & Vetëvendosja – Qytetari Përgjegjës" me kontribute
interesante mbi sundimin e ligjit, sovranitetin dhe paratë.
Ngjarja u organizua nga Akademia për Zhvillim Personal në Dornbirn.
HOCH2.TV ka regjistruar dhe redaktuar të gjitha raportet për ju, të dashur shikues.
Sot, Kla.TV paraqet një intervistë me Hansjörg Stützle mbi zhvendosjen e parave fizike.
Tani i vijmë zotit Hansjörg Stützle dhe temës së ruajtjes së parave dhe heqjes së parave.
Gjithashtu tematikisht i lidhur, megjithatë me një ndryshim të lehtë.
I nderuar z. Stützle, ndoshta së pari një pyetje e shpejtë për ju.
Si u përfshitë kaq intensivisht me çështjen e heqjes ose të ruajtjes së parave të gatshme?
Po, mirë, për mua ishte mjaft kohë më parë, sigurisht rreth 25 vjet.
Dhe së pari, nga një pikëpamje logjike, sepse ka kundërshtarë të një sistemi pagesash të lira.
Dhe kjo është kryesisht industria financiare.
Rreth 25 vjet më parë, më ishte e qartë se kjo temë do të dilte në një moment.
Sepse paratë e gatshme rrezikojnë modelin e tyre të biznesit në formën e tërheqjeve të mundshme masive nga banka.
Kjo do të thotë se industria financiare në thelb është gjithmonë nën presion për të ruajtur besimin e
publikut në sistemin monetar në një nivel të caktuar.
Nëse kjo bie nën një prag të caktuar, qytetarët bëhen të shqetësuar dhe shkojnë në bankë.
Ai dëshiron paratë, dëshiron t'i sjellë ato në sferën e tij të ndikimit.
Dhe pastaj formohen radhët, pastaj ndodh një vrapim drejt bankave, e kështu me radhë.
Dhe pastaj, natyrisht, ndodh një krizë e madhe.
Më ishte thjesht e qartë në atë kohë se nuk kishte asnjë manifestim të heqjes së parave fizike.
Por më pas, gjatë krizës financiare të viteve 2007–2009, pati një manifestim mjaft të fortë të kësaj.
Pothuajse askush nuk e vuri re, pra ndalimet e parave fizike.
Dhe nuk tërhoqi shumë vëmendje sepse u përshkrua me një eufemizëm të këndshëm, domethënë kufijtë e parave.
Një kufi parash tashmë është një ndalim i parave mbi një prag të caktuar.
Në Evropë – aty nisi – kemi 18 vende me ndalim të përdorimit të parave të gatshme mbi një kufi të caktuar.
Greqia, për shembull, është vendi me kufirin më të ulët të parave të gatshme, vetëm 500 euro.
Kjo do të thotë se nëse shkoni tani në Greqi dhe dëshironi të paguani një faturë hoteli prej 501 eurosh, është e
paligjshme dhe ndëshkohet me ligj të paguani me para në dorë.
Greqia tashmë ka bërë dy përpjekje për të ulur kufirin e parave në dorë në 200 euro.
Por kjo nuk ishte e mundur sepse kartëmonedha prej 500 eurosh është ende e ligjshme si mjet pagese.
Dhe kjo është e vetmja arsye pse nuk kemi një kufi më të ulët të parave të gatshme.
Po, dhe këto zhvillime natyrisht nuk janë të njohura për shumë qytetarë në jetën e tyre të përditshme.
Pra, disa njerëz thjesht e pranojnë.
Mendoj se në Gjermani është rreth 10,000 euro.
Apo a është kjo informacioni im?
Jo, aktualisht nuk ka asnjë kufi klasik për pagesat me para në pikën e shitjes (POS) në Gjermani.
As për depozita, pra ky është barra e provës për pastrim parash tatimore dhe të tjera të tilla?
Pikërisht, kështu që shitësit me pakicë kanë detyrën të mbajnë regjistra, por nga viti 2027 e tutje do të
zbatohet një kufi parash prej 10,000 € në të gjithë Evropën.
Kjo është tema.
Vendet që tashmë janë nën atë nivel mund ta mbajnë atë.
Ju mund të vendosni kufirin e parave të gatshme nën £10,000 në çdo kohë.
Dhe si e shpjegoni faktin që ende ka relativisht pak vetëdije për problemin në këtë fushë?
A nuk janë qytetarët ndoshta ende të vetëdijshëm për shkallën e kërcënimit ndaj parave të tyre?
Patjetër që jo.
Sapo jam kthyer nga një turne i gjatë, shumë i gjatë ligjëratash.
Që nga janari, kam udhëtuar ekskluzivisht për të mbajtur ligjërata.
Kur flas për dy orë rreth mekanikës pas heqjes së parave të gatshme, shumë njerëz thonë:
E dija që ishte një problem, por nuk e kuptoja që ishte kaq kontrovers.
Por kur dëgjoni Deutsche Bundesbank-un, gjithçka duket të jetë në rregull të përsosur.
Na sigurojnë se ka mjaft para të gatshme dhe se ekzistenca e saj e vazhdueshme është e sigurt.
Në përgjithësi, njeriu vepron vetëm sipas asaj që supozohet se dëshiron popullsia.
Ne kemi përgatitur një regjistrim të vogël për ju.
Verën e kaluar, besoj se ishit mysafir në Südwestrundfunk, një transmetues publik gjerman që i përket ARD-së.
Kjo ishte pikërisht tema.
Ndoshta do të hedhim një tjetër vështrim të shpejtë.
Epo, kam pikërisht mysafirin e duhur në studio për t'iu përgjigjur asaj pyetjeje.
Stefan Hardt është me ne.
Ai udhëheq Divizionin Qendror të Parave të Gatshme në Bundesbank.
Mirë mbrëma.
Sa gjatë do të vazhdoni ju, sa gjatë do të vazhdojë Bundesbanku të na furnizojë me para të reja?
Për sa kohë që qytetarët duan të përdorin para të gatshme.
A vlen kjo për të gjitha kartëmonedhat, për të gjitha paratë e vogla?
Po, sigurisht.
Në thelb, shumica dërrmuese e qytetarëve thonë se duan të kenë mundësinë të paguajnë me para në dorë.
Kjo është rreth 93 për qind e popullsisë që e duan këtë.
Dhe jo të gjithë e bëjnë këtë.
Por ata të paktën do të donin të kishin mundësinë të paguanin me para në dorë.
Dhe për sa kohë njerëzit duan të paguajnë me para në dorë, ne do të vazhdojmë ta ofrojmë.
Entuziastët e parave të gatshme tani mund të marrin frymë me lehtësim.
A dëgjoj një peshë që po ju hiqet nga supet, zoti Stützle?
Absolut jo, sepse është deklaruar qartë: për sa kohë që ka kërkesë, Deutsche Bundesbank do t'i përmbahet kësaj.
Dhe ky është i gjithë problemi.
Ju gjithashtu mund të dëshironi të përcaktoni se çfarë është kërkesa.
Sa i lartë duhet të jetë raporti i pagesës me para në dorë?
Dhe kështu, në fund të fundit, është në dorën tonë si qytetarë të vendosim – a paguajmë me kartë apo me para në dorë?
Kjo është në thelb ajo që po themi këtu në lidhje me pagesat me kartë.
Jam në favor të heqjes së parave të gatshme, ose jam në favor të ruajtjes së parave të gatshme.
Prandaj, ky është një pikë thelbësore që duhet ta marrim parasysh këtu.
Dhe fatkeqësisht, qytetarët nuk kanë më para të gatshme në duart e tyre sepse ekonomia është
orientuar drejt refuzimit të parave të gatshme.
Kjo do të thotë që tani ka shitës me pakicë këtu në Gjermani që refuzojnë të pranojnë para të gatshme.
Dhe ne e dimë se, mbi këtë bazë, paratë e gatshme nuk kanë asnjë shans mbijetese në afat të gjatë.
Sepse ekonomia përcakton nëse ne, si qytetarë, kemi mundësinë të paguajmë me para në dorë.
Epo, mendoj se bankieri nuk dukej shumë i lumtur kur thatë atë pjesën e fundit, apo jo?
Po, kjo nuk ishte pikërisht ajo që kishte në mendje.
Ndonjëherë kam përshtypjen se Deutsche Bundesbank është përgjegjëse për t'i
qetësuar gjithmonë njerëzit, duke i qetësuar ata:
Paratë janë të sigurta.
Por në fund të fundit, ata e lidhin atë me kërkesën.
Unë e pyeta pyetjen: Çfarë kupton Deutsche Bundesbank me kërkesë – dhe ai nuk u përgjigj.
Thjesht ekziston një mekanizëm i caktuar që lidhet me heqjen e parave fizike, të cilin do të doja ta shpjegoja pak.
Ne gjithashtu kemi përgatitur diagramin për këtë.
Kjo është një pikë shumë e rëndësishme.
Është e vërtetë që, natyrisht, strukturat po eliminojnë paratë fizike.
Dhe përpiqem të shpjegoj diçka që zakonisht më merr dy orë.
Do ta provoj pas pesë minutash.
Po mbaron koha, mirë.
Pra, në anën e majtë, mund të shohim se duhet të vendoset një infrastrukturë për pagesa pa para fizike.
Ishte një projekt gjigant që zgjati dekada për t'u përfunduar.
Të paktën në Gjermani, mund të thuhet se është i plotë.
Dhe këtu në Austri, ndoshta ende jo në kabinat malore.
Por përndryshe, infrastruktura është në vend.
Kjo në thelb është vendosur.
Në anën e djathtë, mund të shohim se marketingu dhe përforcimi i zërit ndodhin natyrshëm përmes marketingut.
Janë investuar miliarda për të promovuar pagesat digjitale.
Dhe shumë njerëz në fund të fundit hyjnë në këtë sistem pa i dhënë shumë mendje.
Ajo që është gjithashtu pak e trishtë është se u zbatua edhe një fushatë reklamuese kundër parave të gatshme.
Fatkeqësisht, e vërejtëm këtë gjatë pandemisë së koronavirusit, kur në dyqane u vendosën shenja:
Për arsye higjienike, ju lutemi mos paguani me para në dorë, etj.
Dhe shumë njerëz e besuan këtë dhe më pas në të vërtetë hynë në sistemin digjital.
Pastaj kemi temën: refuzimi i parave nga ekonomia.
Kjo është një temë shumë kontroverse.
Paraja në dorë është në të vërtetë e garantuar me ligj në tre akte legjislative shumë të fuqishme:
Në të vërtetë, në Ligjin e Bundesbank-ut; është e përfshirë në Statutin e BQE-së dhe gjithashtu në Traktatin
e BE-së në një mënyrë që ka privilegjin e parave ligjore dhe duhet të pranohet në tregti.
Kjo u vë në lëvizje në vitin 2010 nga një rekomandim i Komisionit – me argumentin e lirisë së kontratës që
shitësit me pakicë mund të refuzojnë pagesën me para.
Prandaj ata e konsiderojnë lirinë e kontratës në biznes dhe tregti më të rëndësishme.
Kjo është konfirmuar gjithashtu nga Deutsche Bundesbank.
Ne gjithashtu e diskutonim këtë në intervistë.
Kjo është shpërthyese, shumë e rrezikshme, sepse kjo interpretim do të thotë se tani është fakt që
shitësve me pakicë u lejohet të refuzojnë pagesën me para.
Kjo do të thotë se ne, si qytetarë, nuk kemi më para të gatshme në duart tona – dmth. lirinë e zgjedhjes – por tani ekonomia
vendos nëse na lejohet të paguajmë me para të gatshme apo jo.
Kjo është një fakt.
Pastaj kemi një aspekt tjetër, që është prezantimi i e-eurosë.
e-euro pritet të hyjë në fazën e tretë në tetor të këtij viti.
Ekziston një rregullore e propozuar për e-euro-n, dmth një projektligj.
Parashikohet që Parlamenti i BE-së të vendosë për këtë në tetor.
Dhe pastaj mund të ndodhë që në një, dy ose tre vitet e ardhshme, ne me të vërtetë do të kemi një konkurrent të drejtpërdrejtë
të parave në pikën e shitjes, dmth në shitje me pakicë.
Dhe kjo shkakton gjithçka, natyrisht.
Këto tre blloqe bëjnë që qytetarët të shtyhen gjithnjë e më shumë në këtë sistem dhe të kondicionohen për pagesat digjitale.
Dhe tani ja ku vjen – dhe kjo është gjëja më e rëndësishme
– domethënë, "raporti i pagesës me para" është një term shumë i rëndësishëm.
Deutsche Bundesbank gjithashtu tha në një intervistë këtu se ata po e lidhin atë me kërkesën.
Siç thashë, pyeta Deutsche Bundesbank se çfarë nënkuptojnë me kërkesë.
Sipas llogaritjeve të mia, është 15 për qind.
Mund të argumentohet se shifra është midis 10 dhe 15 për qind.
Pastaj infrastruktura e parave të gatshme fillon të bëhet tepër e shtrenjtë.
Pastaj zbatohet ashtuquajtura "parimi i proporcionalitetit":
A është infrastruktura tepër e shtrenjtë në krahasim me mënyrën se si njerëzit ende
paguajnë me para në dorë – dhe pastaj shembet.
Aktualisht kemi një situatë ku raporti i pagesave me para në dorë në Gjermani po bie me 4 për qind në vit, ose 3,8
për qind në total – por po e rrumbullakoj në 4 për qind.
Kur të prezantohet e-euroja, kjo do të rritet në mënyrë eksponenciale dhe ne relativisht shpejt do të gjendemi në të
njëjtën situatë si vendet e tjera, si Suedia, etj., ku pagesat me para fizike mund të përbëjnë
vetëm 10 ose 15 për qind të të gjitha transaksioneve.
Dhe pastaj, fatkeqësisht, paratë fizike bëhen të vjetruara për arsyet që i kam përmbledhur
shkurtimisht këtu, gjë që zakonisht më merr dy orë.
Ajo që do të më interesonte të dija është: Si ndikon tendenca e përgjithshme drejt
kriptomonedhave në sjelljen e pagesave me para?
Ka gjithnjë e më shumë ofrues që tashmë përdorin kriptomonedha – kështu që kjo ndoshta është ende
në fillimet e saj, të paktën në tregtinë online.
Por në transaksionet me para në dorë, në shitje me pakicë, a është tashmë e mundur në disa raste në
Gjermani të paguash për diçka me Bitcoin, për shembull?
Kur shkon për picë, paguaj me kriptomonedhë.
A mund të përbëjë kjo një kërcënim shtesë për para fizike, përveç metodave të pagesave
digjitale të lëshuara nga bankat kombëtare?
Zakonisht më pak.
Pra, kur bëhet fjalë për mënyrat e pagesës, duhet të bëni pak dallime.
Bëhet fjalë për investimin e parave:
Kështu që kur ka luhatshmëri të lartë , nuk është vërtet i përshtatshëm për pagesa.
Njerëzit nuk duan të përdorin diçka si mjet pagese kur ajo i nënshtrohet spekulimeve të forta.
Pra, ose bëhet fjalë për investimin e parave, ose për një mjet pagese.
Një mjet i mirë pagese nuk ka luhatshmëri, dmth nuk ka luhatje në vlerë, etj.
Pra, nga perspektiva aktuale – do të shohim se si do të zhvillohen gjërat me kriptomonedhat – nuk shoh asnjë rrezik në këtë.
E-euroja është në të vërtetë një rrezik shumë më i madh.
e-euro-s do t'i jepet privilegji i mjeteve ligjore të pagesës, etj.
Nuk dua të shpjegoj gjithçka tani, është shumë, shumë komplekse.
Një temë jashtëzakonisht interesante. Diçka që padyshim do të interesojë shumë shikues:
Pse e bëjnë njerëzit këtë?
Pse paratë fizike po reduktohen në të vërtetë?
A është thjesht një çështje komoditeti?
Apo e shihni qartë këtë si pjesë të një agjende që në fund synon t'i bëjë qytetarët të varur dhe t'i privojë nga
të drejtat e tyre, për shembull përmes kontrollit social?
Që në një moment do të jetë natyrshëm shumë më e lehtë të rregullohet qasja në mjetet
elektronike të pagesës sesa me para të gatshme?
Prandaj njerëzit thonë: "Paraja është liria e printuar," dhe paraja elektronike, natyrisht, është e pakuptueshme
e kufizuar nga qasja e jashtme, për të thënë kështu.
A është ky motivi pas saj?
Epo, ka shumë motive, natyrisht.
Duhet të bazoheni në aspektin "Cui Bono", dmth kush përfiton prej tij?
Dhe pastaj, natyrisht, arrini në disa përgjigje.
Unë vetë nuk hyj në këtë temë në thellësi të madhe sepse në njëfarë mënyre ajo shpërqendron nga tema kryesore.
Ajo për të cilën po flas në të vërtetë janë mekanikat dhe strukturat pas heqjes së parave fizike, pas ciklit.
Është shumë më e hollë se kaq: ti krijon një mjedis për para të gatshme në të cilin paratë e gatshme nuk mund të mbijetojnë.
Kjo do të thotë se paratë fizike aktualisht janë nën sulm.
Nga njëra anë, mund të refuzohet nga ekonomia.
Por ajo që është edhe më dramatike, sipas mendimit tim, është se shteti po ndërhyn gjithnjë e më shumë duke refuzuar paratë.
Po i referohem Gjermanisë sepse di pak më shumë për të.
Për shembull, pishinat nuk pranojnë më para në dorë, dhe pishinat e para të jashtme nuk pranojnë më para në dorë.
Parkimet dhe vendet e parkimit nuk pranojnë më para cash, madje as zyrat publike nuk pranojnë më para cash.
Në Düsseldorf, për shembull, të gjitha zyrat e qytetarëve janë bërë pa para në dorë – përveç
një zyre, e cila ndodhet në stacionin hekurudhor.
Kjo është shumë më e rrezikshme sepse nuk mund ta shmangësh fare.
Kjo do të thotë se qytetarët po detyrohen gjithnjë e më shumë të hyjnë në këtë sistem, i cili është shumë, shumë i rrezikshëm.
Kjo do të thotë se, në fund të fundit, ne gjithashtu kemi nevojë që shteti të detyrohet të pranojë përsëri para të gatshme.
Unë gjithashtu po e bëj këtë pyetje në lidhje me temën e ngjarjes 'Qytetarë të Përgjegjshëm'.
Sepse një gjë është e qartë: nëse nuk paguani më me para në dorë, pavarësisht se si paguani elektronikisht,
në fund të fundit nuk është më një pagesë anonime.
Po, patjetër.
Kjo është pika.
Paraja e gatshme është gjithmonë një pagesë anonime.
Unë mund të shkoj kudo, mund të paguaj për çdo gjë. Askush nuk më pyet se kush jam. Ata marrin
paratë e mia dhe nuk janë të interesuar për mua.
Kur paguaj me kartë, praktikisht i gjithë portofoli im, e gjithë historia ime financiare,
dërgohet së bashku me pagesën, për të thënë kështu.
Nga vendi ku jam tani, çfarë po ndodh me llogarinë time dhe çfarë po bëj.
Prandaj pyeta nëse qëllimi themelor nuk ishte krejtësisht i qartë: të vendosej një formë totalitarizmi këtu, nëpërmjet
së cilës qytetarët janë efektivisht të gjurmueshëm nga shteti në çdo kohë dhe në çdo vend dhe bëhen të transparencë.
Epo, do të doja ta lija këtë të hapur për tani.
Por një gjë mund ta them me siguri: një shoqëri e lirë ka nevojë absolute për një
sistem pagash të lirë që nuk mund të monitorohet.
Dhe çdo gjë që është digjitale mund, natyrisht, të monitorohet shumë lehtë. Në fakt, shoqëria
atëherë fillon të bëhet e turpshme dhe e nënshtruar.
Pra, nëse ky eveniment do të paguhej vetëm në mënyrë digjitale sot, do të regjistrohej që jeni këtu sot.
Teorikisht, mund të ndodhë që tani ju gjithashtu të bëheni ose të emëroheni "persona non grata".
Supozoj se të gjithë jemi.
Jo, fatmirësisht ende jo. Duhet të jem plotësisht i sinqertë për këtë.
Epo, nuk pata asnjë sulm fare deri në janar sepse gjithçka e argumentoja në një mënyrë shumë të bazuar në fakte.
Por që nga turneu im i fundit i ligjëratave, fatkeqësisht ka filluar, dhe nuk bazohet në fakte, por po i shtohen histori.
Dhe është shumë, shumë e rrezikshme, gjë që më vjen pak keq.
Patjetër.
Dhe për këtë arsye është e rëndësishme që të paraqisni gjithçka në një mënyrë kaq faktuale.
Kjo gjithashtu ju bën të paprekshëm, dhe askush nuk mund ta kundërshtojë këtë.
Të gjitha këto janë objektivisht të bazuara në fakte, prandaj janë një kontribut shumë i rëndësishëm në këtë debat.
Pra, ju falënderoj shumë edhe një herë nga ana ime.
Faleminderit.
Ne kemi ndryshuar pak rendin këtu për arsye tematike, kështu që tani do të doja të ftoja z. Stützle të bashkohej përsëri me mua.
Po, ajo që thatë më parë për paratë është ende e freskët në mendjen time.
Kjo është kur intervali kohor midis dy ligjëratave është më i shkurtër.
Prandaj kalimi te pjesa e zgjidhjes është më i lehtë këtu, sepse mund të vazhdojmë pa ndërprerje.
Pra, problemi është, siç e përshkruam më parë, se paratë e gatshme po i nënshtrohen presionit në rritje.
Dhe tani pyetja thelbësore: çfarë mund të bëjmë secili prej nesh për të parandaluar që paratë të zhduken ose të mbeten prapa?
Po, një pyetje e shkurtër, përgjigje e gjatë: është jashtëzakonisht e vështirë.
Ne me të vërtetë kemi një situatë ku, së pari, ekonomia mund të refuzojë paratë fizike
dhe, së dyti, shteti refuzon paratë fizike.
Duke folur për këtë, e vetmja para që lëshohet plotësisht nga shteti është paraja fizike!
Dhe shteti refuzon paratë e veta. Kjo në vetvete është tashmë absurde.
Gjatë disa viteve të fundit kam qenë i frustruar për një kohë të gjatë sepse paratë fizike janë në rënie të lirë.
Paratë e gatshme nuk po i mbajnë vlerën, sipas statistikave të Deutsche Bundesbank.
Statistikat më të fundit u botuan në vitin 2023. Sa i përket normës së pagesave me para në dorë në Gjermani,
51 për qind e produkteve ende paguhen me para në dorë.
Reduktohet me katër për qind në vit.
Kjo do të thotë që tani, në vitin 2025, ne jemi në thelb në 43 për qind.
Nëse këtij i shtohet konkurrenti direkt i e-euro-s, atëherë deri në vitin 2030 mund të shohim shumë shpejt që
pagesat me para të gatshme të bien në 15 për qind ose më pak.
Dhe ky është i gjithë problemi.
Unë vetë isha shumë i frustruar që nuk kishte absolutisht asnjë vullnet politik për të mbrojtur paratë me ligj.
Cash ka nevojë absolutisht për mbrojtje ligjore!
Dhe një mjet ligjor mbrojtës është se ne do të kemi përsëri lirinë të zgjedhim të paguajmë me para në dorë.
Që në fund i kthehet duarve të qytetarëve.
Për ta arritur këtë, në thelb na nevojitet një politikë e "pranimit të detyrueshëm" në
tregti dhe gjithashtu mes agjencive qeveritare.
Që nga ky moment – dhe sot po flasim për qytetarë të përgjegjshëm – qytetarët në fund
të fundit kanë mundësinë të votojnë përsëri.
Pra, na duhet përsëri liria e zgjedhjes, dhe mendoj se kjo është e rëndësishme.
Ende nuk ka vullnet politik sot.
Por ka lindur një mundësi unike për të përfshirë paratë në ligj.
Jo sepse është e dëshirueshme politikisht, por sepse ata që janë në pushtet dhe politikanët duan diçka tjetër.
Ata duan euro-n elektronik,
e detyrueshme
Po e çojnë deri në fund – kështu duket për momentin.
Prandaj është nxjerrë një "rregullore e propozuar" për e-euro-n dhe ata duan që e-euro-ja të jetë monedhë ligjore.
Kjo do të thotë se ata u detyruan të nxirrnin një rregullore të propozuar për paratë në të njëjtën ditë. Kjo
është sepse paratë janë aktualisht e vetmja monedhë ligjore.
Pra, kjo në thelb do të thotë se, paradoksalisht, prezantimi i e-euros do të mbrojë dhe
garantojë paratë fizike në njëfarë mënyre?
Jo, absolutisht jo.
Pra, normalisht do të ishte mirë. Ne mund ta shohim tani këtu.
Sipas projekt-rregullores, e-euro do të pranohet si monedhë ligjore në dyqane – të paktën sipas projekt-marrëveshjes.
Po, por sepse ti the se ata u detyruan të përfshinin edhe gjënë tjetër në rregullore.
Pra, të dyja janë të garantuara në rregullore, apo jo?
Jo, ka dy rregullore të propozuara.
Ka dy rregullore të propozuara – një për e-euro dhe një për para fizike.
Kjo është një pikë shumë e rëndësishme.
Është interesante të vërehet se rregullorja e propozuar për paratë e gatshme nuk imponon asnjë detyrim apo detyrim
të detyrueshëm për të pranuar paratë e gatshme në tregti.
Të paktën kështu thuhet.
Kjo në vetvete është absurde.
Kjo do të thotë se në të ardhmen do të kemi dy monedha ligjore të ndryshme – e-euro-n dhe një
tjetër më pak të privilegjuar, pra paratë fizike.
Dhe gjithçka, si gjithmonë me heqjen e parave të gatshme, ndodh rastësisht.
Komisioni Evropian është plot me avokatë, ekonomistë dhe administratorë biznesi.
Dhe ndodhi që ata bënë një gabim, konkretisht: paratë – nuk ka detyrim për t'i pranuar në dyqane.
Epo, kjo është mjaft e jashtëzakonshme, mendoj.
Por tani kemi një mundësi, domethënë të veprojmë.
Dera do të mbyllet përsëri në muajt e ardhshëm.
Ajo para do të barazohet gjithashtu me euro-n elektronike, dhe do të bëhet e detyrueshme për shitësit me pakicë ta pranojnë atë.
Kjo është absolutisht thelbësore, absolutisht thelbësore.
Tani në thelb duhet të ushtrojmë shumë presion mbi vendimmarrësit për t'u siguruar që kjo të jetë edhe vullneti i popullit.
Dhe kështu ngrita një peticion për këtë qëllim.
- Kjo është një peticion në www.bargelderhalt.eu, ku aktualisht kemi 126,000 nënshkrime.
Problemi është se nuk mjafton.
Duhet të sigurojmë që ajo të përfaqësojë popullsinë.
Prandaj thjesht kërkoj – dhe kjo është gjithashtu një thirrje për ndihmë sot – që të
nënshkruani peticionin, ta shpërndani më tej, etj.
Kur nisëm peticionin, dërguam një artikull për shtyp në 350 gazeta. Dhe morëm vetëm tre përgjigje.
Dhe përgjigjja ishte: Ju lutemi mos na shkruani më në të ardhmen.
Kjo është, natyrisht, një tregues që gjërat janë shumë të këqija.
Megjithatë, deri tani kemi marrë 126,000 vota.
Por na duhen të paktën 300,000.
Domethënë, ne në të vërtetë do të na duhej të kishim arritur shifrën e një milion për të mundur të
ushtronim presion mbi agjencitë qeveritare përkatëse.
Në parim, çdokush mund të nënshkruajë këtë peticion, pavarësisht nëse është qytetar austriak – edhe
qytetarët zviceranë mund ta bëjnë këtë në parim.
Ne thjesht duhet të votojmë në favor të kësaj peticioni.
Dhe ja kërkesa që paratë e gatshme të pranohen si mjet ligjor pagese në dyqane dhe, natyrisht, nga agjencitë qeveritare.
Kjo është në thelb kërkesa dhe zgjidhja.
Problemi është se do të vendoset këtë vit!
Kjo do të thotë që kemi shumë, shumë pak kohë.
Kjo natyrisht ngre pyetjen: në çfarë mase Parlamenti Evropian përbëhet në të vërtetë nga anëtarë
përgjegjës që vendosin vetë se çfarë mendojnë dhe duan?
Shumë gjithashtu u mungojnë aftësitë teknike të nevojshme.
Ne e dimë se në disa raste vendimet e grupit parlamentar thjesht miratohen pa diskutim.
Dhe që kjo po diskutohet prapa dyerve të mbyllura në Parlamentin Evropian edhe më shumë se
në parlamentet kombëtare, për të thënë kështu.
Kjo do të thotë se presioni këtu do të duhej të ishte i konsiderueshëm. Së pari dhe më kryesorja,
presioni publik do të duhej të ishte i konsiderueshëm.
Pra tani, për të dhënë një shifër, rendin e madhësisë. Sa do të thoshit se janë "peticionuesit" e nevojshëm për
të arritur një përparim të vërtetë – që me të vërtetë të çojë në një lëvizje kritike në Parlament?
Parlamenti është një.
Rregullorja e propozuar aktualisht po diskutohet nga Komiteti ECON i Parlamentit Evropian,
dhe në këtë fazë mund të bëhen ende ndryshime.
Kjo do të thotë se hapi i parë është të rritet presioni mbi Komitetin ECON.
Bëj shumë gjëra për të arritur këtë.
Ndoshta vetëm për informacionin tuaj: falë pjesërisht peticionit për para, ne kemi zhvilluar një
komunitet që aktualisht ka gjithsej 65,000 anëtarë.
Kjo do të thotë që po përpiqemi të krijojmë një lob për para, në mënyrë që të mund të kryejmë veprime të përbashkëta.
Dhe ne bëjmë disa aktivitete pjesëmarrëse.
Ne aktualisht po përpiqemi ta sjellim Komitetin ECON më afër vullnetit të popullit duke
organizuar fushata të mëdha shkrimi letrash.
1,300 persona morën pjesë në fushatën e fundit të shkrimit të letrave. Dhe, natyrisht, letrat përkatëse po dërgohen.
Kjo do të thotë që së pari duhet të ushtrojmë presion mbi Komitetin ECON.
Megjithatë, duhet krijuar një vetëdijesim i ri për këtë çështje mes popullatës dhe gjithashtu mes politikanëve.
Pra, një pikë shumë, shumë e rëndësishme.
Paratë e gatshme duhet të jenë të garantuara me ligj – domethënë, duhet të pranohen në dyqane dhe nga agjencitë qeveritare.
Po e pyes vetëm sepse, siç thashë, 146,000 – nëse thua se kjo është në të gjithë Evropën – nuk është vërtet kaq shumë.
Kjo do të thotë që duhet të ketë shumë më tepër.
Pra, pyetja është: çfarë do të thoshe: cili është qëllimi këtu për të fituar vërtet pikë?
Mendoj se duhet të arrijmë shifrën e një milion.
Po i referohem shumë fuqishëm Gjermanisë në këtë moment.
Sidoqoftë, për momentin pothuajse nuk shihet.
Dhe kur arrijmë në një milion, fillojmë të ndjejmë presionin.
Kjo nuk është thjesht një dëshirë e pabazuar; ne thjesht duhet të bëjmë diçka.
Kam qenë në një turne ligjëratash dhe kam përpjekur të krijoj kontakt më të ngushtë me shumëzuesit.
Kjo do të thotë që nga sot po e përfundoj turneun tim leksionesh.
Gjatë dy muajve të ardhshëm, do të përqendrohem shumë në kanalet e YouTube-it që më ftojnë në intervista, për të
rritur ndërgjegjësimin për këtë peticion – në mënyrë që vërtet të arrijmë shifrën prej një milioni.
Unë në të vërtetë po kërkoj ndihmë: nëse keni kontakte me mediume të shumta, gazeta, etj., ju lutem krijoni një
kontakt në mënyrë që unë të mund të paraqes këtë peticion – dhe që ai të fitojë dukshmëri.
Atëherë mund të arrijë lehtësisht shifrën e një milion.
Më duhet ndihma e të gjithëve për këtë.
Kjo është gjithashtu një nga arsyet kryesore pse jam këtu sot.
Faleminderit shumë për këtë.
Dhe e përmende shkurtimisht më parë në përshkrimin e problemit.
– Sigurisht, pyetja: kartë nga njëra anë, para kesh nga ana tjetër?
Në parim, është si një lloj vendimi elektoral.
Kjo do të thotë se, në parim, mund të bësh vetë diçka duke paguar sa më shumë të jetë e mundur me para në dorë, apo jo?
Pra, titulli i sotëm është "Qytetari Përgjegjës".
Kjo do të thotë se, që qytetarët të jenë përgjegjës, së pari na duhet liria e zgjedhjes
dhe ndërgjegjësimi për atë që po shkaktojmë.
Ne e dimë se bankat qendrore po lidhin të ardhmen e parave të gatshme me kërkesën.
Nga kjo perspektivë, me të vërtetë kemi demokraci të drejtpërdrejtë për paratë – sepse
ekziston një fletëvotimi për ruajtjen e parave.
Dhe letërvotimi duket kështu, për shembull.
Kjo do të thotë se ne nuk votojmë çdo katër vjet, si në rastin e zgjedhjeve federale, etj., por më tepër:
Ne zgjedhim paratë çdo ditë me çdo blerje që bëjmë!
Kjo do të thotë se është çështje e qytetarëve të përgjegjshëm që e kuptojnë se duhet të mbajmë
kërkesën për para sa më të lartë të jetë e mundur.
Kjo është gjëja thelbësore, domethënë vetëdija për këtë fakt.
Kjo do të thotë që kur të shkojmë sërish për të bërë pazar, dorëzojmë fletëvotimin tonë, ose për të ruajtur
paratë – por ka edhe një fletëvotim për të hequr paratë.
Dhe gjithashtu keni mundësinë të thoni: Mirë, do të paguaj me kartë ose me telefon celular.
Dhe duke thënë kështu, ti nuk po thua asgjë tjetër përveç: Unë jam në favor të heqjes së parave të gatshme.
Kjo është thelbi i saj.
Arsyeja që jam këtu para jush është thjesht për t'u shpjeguar njerëzve çfarë po shkaktojnë me veprimet e tyre.
Po, dhe do të doja të shihja qytetarë të përgjegjshëm që reflektojnë mbi këtë:
Çfarë shkaktoj me këtë fletëvotim, dhe çfarë shkaktoj me këtë fletëvotim.
Kjo është arsyeja e vetme – dua qytetarë që janë të aftë të marrin vendimet e tyre vetë.
Dhe është e rëndësishme që qytetarët e përgjegjshëm të jenë shumë, shumë mirë të informuar për këtë temë.
Aktualisht po bëhet pyetja se sa gjatë do të zgjasë peticioni.
Do të vazhdojë derisa Parlamenti Evropian të votojë për të.
Do të thoja se do të funksionojë deri në tetor 2025, së voni.
Duhet të shohim nëse vjen para kësaj.
Por më së shpeshti jo në vitin 2025, sepse atëherë është planifikuar që euro
elektronike të hyjë në fazën e tretë të zhvillimit.
Po, faleminderit shumë për vlerësimin tuaj.
Dhe për këtë arsye ngjarje si kjo, e organizuar nga Erwin Rigo, janë kaq të rëndësishme, në mënyrë që të rrisim
ndërgjegjësimin për këto çështje mes publikut të gjerë.
Sepse shumë njerëz e bëjnë, padyshim një numër disproporcion i madh këtu në këtë dhomë, por shumë
në publikun e gjerë nuk e bëjnë. Po, fatkeqësisht.
Po, dhe do të doja të shtoja diçka në këtë.
Ju mund ta nënshkruani vetë në www.bargelderhalt.eu.
Dhe nëse shënoni kutinë atje, automatikisht do të bëheni pjesë e komunitetit.
Thuhet nëse dëshironi të informoheni për përparimin e mëtejshëm të peticionit.
dhe pastaj je pjesë e komunitetit.
Komuniteti është jashtëzakonisht i rëndësishëm.
Sepse edhe nëse arrijmë sukses me peticionin, ai do të ndalojë vetëm rënien e lirë të parave.
Por masat e marketingut të industrisë financiare shkojnë edhe më tej.
Kjo do të thotë që duhet të përgatitemi; duhet të krijojmë një lobbi për para, për lirinë tonë.
Komente mbyllëse dhe përmbledhje shumë të mira.
Fat të mbarë me këtë, dhe vazhdo të bësh punë të mirë në këtë çështje.
Faleminderit.
Për t'u përgjigjur pyetjeve që mbetën pa përgjigje në intervistë: Pse e bën këtë?
Pse paratë fizike po reduktohen në të vërtetë?
- ende pa u përgjigjur, do të përfundojmë kontributin interesant të z. Stützle duke shfaqur programin e Kla.TV
Shkarrthimi i parave përmes ndjekjes së papërgjegjshme të pushtetit
Qeveria e SHBA-së është një nga forcat e fuqishme përgjegjëse për heqjen gjithnjë e më
të shpejtë të parave fizike në mbarë botën.
Që atëherë, kjo është përdorur për të promovuar në mënyrë masive shfuqizimin botëror të parave të gatshme.
Arsyeja e këtij angazhimi nga ana e SHBA-së është se transaksionet pa para me pagesë në
mbarë botën dominohen nga kompanitë amerikane.
Kjo në mënyrë të tërthortë i mundëson qeverisë amerikane të monitorojë transaksionet financiare të vendeve individuale,
bankave, kompanive dhe madje edhe individëve, dhe t'i përjashtojë ata nga transaksionet e pagesave pa
para nëse nuk veprojnë në përputhje me dëshirat e saj.
Me ndihmën e Agjencisë Amerikane për Zhvillim Ndërkombëtar (USAID), Aleanca "Më e mirë se paraja" u themelua në vitin 2012.
Kjo përfaqëson një faktor fuqie të jashtëzakonshëm, i cili tani ka të ngjarë të jetë pothuajse po aq i
madh sa dominimi ushtarak i Shteteve të Bashkuara.
Duke reduktuar përdorimin e parave të gatshme, fuqia e SHBA-së rritet automatikisht.
Tani do të shqyrtojmë qasjen që kanë ndjekur këta strategë financiarë për të zgjeruar fuqinë e tyre përmes ofruesve të
mëdhenj të shërbimeve të pagesave ose sistemeve bankare ndërkombëtare, duke përdorur disa shembuj nga e gjithë bota:
Ofruesi ndërkombëtar i shërbimeve të pagesave VISA ka prezantuar masa intensive për të zëvendësuar pagesat me para.
Me një buxhet deri në 500,000 dollarë amerikanë, baret, kafenetë dhe restorantet në SHBA do të marrin
financim nëse ndalojnë pranimin e parave të gatshme.
Për më tepër, VISA u përpoq të ndikonte qeverinë bullgare që të ulte kufirin e parave të gatshme në dy hapa në rreth 500 euro.
Të dhënat nga SHBA-ja dëshmojnë se këtu janë në lojë interesa të prekshme ekonomike.
Në vitin 2018, vetëm pagesat me kartë krediti atje gjeneruan kosto prej 90 miliardë dollarësh amerikanë.
Para që kryesisht paguheshin nga klientët dhe derdheshin në xhepat e ofruesve të shërbimeve të pagesave pa para.
Por këto nuk janë pasojat e vetme të zhvendosjes në rritje të parave fizike.
Zhvillimet drastike në Greqi japin një ide për pasojat e heqjes së parave fizike.
Atje, qytetarët i nënshtrohen gjobave tatimore nëse nuk bëjnë mjaft pagesa pa para fizike, dhe bizneset në
thelb detyrohen të lidhin kontrata me kompani si VISA.
Paratë e mbajtura në shtëpi duhet gjithashtu të raportohen autoriteteve dhe do të
konfiskohen nëse nuk mund të provohet origjina e tyre.
Dhe këtu është ku interesat e dy fushave – ofruesve të shërbimeve të pagesave dhe sistemeve
ndërkombëtare bankare – shkojnë dorë për dore:
Seksioni i mëposhtëm tregon qartë se këto fusha ndërthuren si ingranazhet e një mekanizmi me orë për të marrë
kontroll mbi burimet financiare, madje deri te prona private.
Për të stimuluar ekonominë, BQE ka punuar me uljen e normave kryesore të interesit për vite me radhë.
Duke qenë se normat negative të interesit në llogaritë e kursimit përbëjnë një shpronësim të ngadaltë, investitorët mund të
mbrojnë veten nga humbja e vlerës duke tërhequr paratë e tyre.
Megjithatë, kjo vetëvendosje mbi pasuritë e veta kufizon fushën e ndikimit të BQE-së.
Një dokument pune i FMN-së mbi zbatimin e sistemit të normave negative të interesit tani propozon vendosjen e një
tarife shkëmbimi mbi paratë e gatshme që korrespondon me të njëjtën normë interesi që zbatohet për asetet e investuara.
Me një normë interesi negative prej, të themi, -5%, do të merrnit 95 € në dorë kur të tërhiqnit 100 € nga një ATM.
Pasojë do të ishte se tërheqshmëria e parave të gatshme si mjet kursimi dhe si mjet pagese do të ulej
ndjeshëm, duke hapur rrugën për heqjen e tyre përfundimtare.
Prof. Hans-Werner Sinn, ish-president i Institutit ifo dhe ekspert ekonomik, komenton:
Nëse BQE dëshiron të eliminojë paratë fizike në euro, Gjermania duhet të rivendosë markën gjermane.
Paraja është një pjesë e rëndësishme e lirisë.
Paraja do të thotë liri zgjedhjeje.
Prandaj, për personin që është krejtësisht i privuar prej tij, ai është dhjetë herë më i vlefshëm.
Fyodor M. Dostoevsky, shkrimtar rus.
Të nderuar shikues, raportet e mëtejshme mbi këtë ngjarje në Dornbirn tashmë janë në dispozicion për t'u parë në HOCH2.TV.
Do të gjeni lidhjet më poshtë këtij programi.
Ne dëshirojmë të shfrytëzojmë këtë mundësi për të falënderuar HOCH2.TV për bashkëpunimin e shkëlqyer.