Alarmitaj de la longatingaj konsekvencoj, la MWGFD postulas la tujan revokon de la aprobo por la pandemio-traktato de la WHO.
En malferma letero datita la 5-an de junio 2025, la Asocio de Medicinaj Profesiuloj kaj Sciencistoj por Sano, Libereco kaj
Demokratio (MWGFD e.V.) adresis malferman leteron al ĉiuj membroj de la germana Bundestag kaj de la ŝtataj parlamentoj la 5-an de
junio 2025 por atentigi pri la seriozaj politikaj kaj juraj zorgoj ĉirkaŭ la WHO-Pandemia Interkonsento (PA)
kaj la reviziitaj Internaciaj Sanitaraj Regularoj (IHR).
Ilia kritiko centriĝas sur la manko de travidebleco en la redaktado de la traktatoj, la kontraŭleĝa voĉdono, la manko
de parlamenta kontrolo kaj la ebla enmiksiĝo en nacia suvereneco, federaciaj strukturoj kaj demokratiaj decidprocezoj.
La kuracistoj kaj sciencistoj de la MWGFD postulas konkretajn rimedojn kiel jure devigan tradukon de la interkonsentoj en la
germanan, ampleksan parlamentan konsultadon en ĉiuj koncernaj komitatoj kaj, finfine, la revokon de la konsento
de la germana registaro – aŭ, se tio ne eblas, la retiriĝon de Germanio el la Monda Organizaĵo pri Sano.
Aŭskultu la tutan leteron, kiu estis sendita al ĉiuj membroj de la Federacia Parlamento kaj de la ŝtataj parlamentoj.
Malferma letero al la membroj de la Germana Federacia Parlamento kaj de la ŝtataj parlamentoj 5-a de junio 2025
Reen al la komuna saĝo en sanpolitiko:
Retiro de konsento al la Pandemia Traktato de la Monda Organizaĵo pri Sano.
La Asocio de Medicinaj Profesiuloj kaj Sciencistoj por Sano, Libereco kaj Demokratio (MWGFD e.V.)
alvokas politikistojn reveni al sana racio en sanpolitiko.
La aprobo de la germana delegacio pri la pandemio-traktato de la Monda Organizaĵo pri Sano devas esti tuj nuligita de la federacia
registaro – almenaŭ ĝis la politikaj partioj je federacia kaj ŝtata nivelo detale kaj
travideble ekzamenos kaj aprobos la traktaton.
La minacoj al la suvereneco de Germanio kaŝitaj en la traktato ne devas esti administrataj je la (ministeria) administra
nivelo, sed ankaŭ devas esti traktataj je la politika nivelo.
Bedaŭrinde, neniu el ĉi tiuj du interkonsentoj de la Monda Organizaĵo pri Sano ludis rolon en la
koaliciaj intertraktadoj aŭ en la koalicia interkonsento.
Ambaŭ la Bundestag kaj la landaj parlamentoj restis ekskluditaj. Ne ekzistas germana versio.
La intertraktadoj estis kondukitaj ekskluzive de la Eŭropa Komisiono, kiu nun postulas, ke la rezulto de la
intertraktadoj estu efektivigita 1:1 en la membroŝtatoj.
Jam la 1-an de junio 2024, ĉe la 77-a Monda San-Asembleo (WHA), la germana registaro montris, ke ĝi ŝajne ne estis ĝenata de la
fakto, ke la 60-paĝaj Internaciaj Sanitaraj Regularoj (IHR) estis redaktitaj verŝajne kontraŭe al
internacia juro kaj plejparte tenataj sekretaj.
La fakto, ke la pandemia interkonsento (PI), pri kiu ankaŭ estis decidota, ne realiĝis, estis plejparte pro la afrikaj ŝtatoj
(ekvatraj); la germana delegacio al la Monda Sanasembleo, gvidata de la ministro pri sano Karl Lauterbach,
verŝajne estus senhezite aprobinta la PI-skizon en ajna versio.
Tio ankaŭ evidentas el la fakto, ke ĝi akceptis la proceduron por aprobi la Internaciajn Sanregulojn (IHR)
sen obĵeto – kvankam tio malobservis la aplikeblan leĝon:
- La limdatoj por prezenti amendojn ne estis observitaj (laŭ Artikolo 55 de la IHR, ili devintus esti prezentitaj
kvar monatojn antaŭe; fakte, la lasta amendo estis aldonita nur en la lasta tago de la kunveno je la 21:07).
- La voĉdonaj reguloj ankaŭ ne estis ĝuste sekvitaj:
Estas pridubinde, ĉu plimulto de la voĉdonraj membroj efektive ĉeestis, kaj ne okazis oficiala voĉdono per manlevado.
Ĝis hodiaŭ restas neklare, ĉu la rezulto de la tiel nomata "konsensa voĉdono" entute estas laŭleĝe valida.
Tamen, malgraŭ ĉi tiu nedemokrata farsado, kiu malobservas internacian juron rilate al la IGT, kaj malgraŭ la klare
malsukcesa provo atingi pandemian interkonsenton, la WHO ne rezignis kaj provis adopti la traktaton en la
sekvaj intertraktadoj de la Interregistara Intertraktada Estraro (INB), kiuj ankaŭ estis tenataj sekretaj.
Ŝajne kun sukceso: en gazetara komuniko publikigita de la Monda Organizaĵo pri Sano la 15-an de aprilo 2025, oni donis la
impreson, ke la disputoj pri patentleĝo estis solvitaj, ke la traktato finfine kreis la "volontajn kaj
konsentajn kondiĉojn por teknologia transdono" kaj ke ĝi nun atendas decidon ĉe la 78-a Monda Sanasembleo.
Tamen la vortumo de la interkonsento estis publikigita tro malfrue.
La fakto, ke la efektiva kerno de la interkonsento, la PABS-sistemo (Alirado al Patogenoj kaj Dividado de Profitoj),
estis eksterkontraktita al "anexo" de la interkonsento, kiu devas esti renegociita kaj decidita poste, estis ankaŭ diskrete kaŝita.
Ankaŭ ne estis menciite la retiriĝo de Usono kaj Argentino el la Monda Organizaĵo pri Sano (27-a de majo 2025) pro
"fundamentaj diferencoj" kaj la konservado de nacia suvereneco en sanaj aferoj rilate al pandemia administrado.
Ankaŭ ne estis menciita la anoncita retiriĝo de Slovakio – la lando rifuzas aprobi la traktadoprojekton ĝis la
registaro kaj parlamento vidos la plenan tekston de la traktato kaj sur tiu bazo donos sian konsenton.
La slovaka ĉefministro Fico restis nefleksema.
Li postulis travideblecon anstataŭ malantaŭpordaj interkonsentoj kaj lamentis, ke oni devus malhelpi la
plej demokratian el ĉiuj institucioj, la voĉdonadon.
Sed tio estas ĝuste tio, kio okazis malfrue vespere la 20-an de majo 2025, kiam malantaŭ fermitaj pordoj la 78-a WHA kviete kaj
sekrete aprobis la unuan parton de la kontestata pandemio-traktato – sen publika anonco, sen travidebla preparado,
sen debato, sen publikigo de la traktadskizo, sen partopreno de civila societo, sen iu ajn demokratia
legitimeco kaj sen efikaj juraj rimedoj por interveno.
Tamen la ŝajnigita unueco kaj formala akcepto kaŝas la daŭran malkonsenton:
Tio, kio dum pli ol tri jaroj estis la temo de vigla debato – nome la PABS-sistemo – estis redifinita kiel "apendico" kaj
metita en la malantaŭan brulilon por longaj intertraktadoj.
PABS celas reguligi la tutmondan distribuadon de patogenaj specimenoj kaj genetika informo
(inkluzive al privataj aktoroj) kaj ilian komercigon.
Intertraktadoj daŭros ĝis 2026.
La pandemia interkonsento ne povas ekvalidi ĝis tiam.
Tamen, ne estas planoj por trakti la problemon de gajno-de-funkcio-esplorado, des malpli por malpermesi ĝin.
Ne sufiĉas, ke la nova federacia sanministro Nina Warken emfaze deklaru, ke "la mondo bezonas fortan OMS" – kaj poste provizu ĝin
en la mallonga perspektivo per pliaj 10 milionoj da eŭroj por kompensi la financan mankon kaŭzitan de la
usona retiriĝo kaj la frostigo de USAID-subvencioj.
Precipe ne kiam, nur kelkajn tagojn antaŭe – la 2-an de aprilo 2025 – la eksa Sekretario pri Sano Karl Lauterbach, dum rapida
vizito al la Hubo de la WHO pri Pandemia kaj Epidemia Inteligenteco (Charité/RKI) en Berlino, kune kun la Ĝenerala
Direktoro de la WHO, Tedros Ghebreyesus, plialtigis la germanan engaĝiĝon je pliaj du milionoj da eŭroj al entute 317 milionoj
da eŭroj – kun la ĝenerala konkludo: "La WHO estas nemalhavebla!"
Estus pli precize diri: "La Monda Organizaĵo pri Sano estas nereformebla!"
Ĉinio nun konsentis kovri la restantan sumon.
Ĉi tio ankaŭ levas fundamentajn demandojn, kiel tiuj pri la fono de la ĝenerala direktoro de la Monda Organizaĵo pri Sano, la
kialoj de la eliro de Usono el la Monda Organizaĵo pri Sano, kaj la nomumo de la nordkorea ministro pri sano Jong Min
Pak al la Plenuma Estraro de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Ne temas nur pri financaj aspektoj.
Anstataŭe ni devus kritike ekzameni, analizi kaj detale noti la ĝis nun nekonvinkajn agojn de la Monda Organizaĵo pri Sano, ĝiajn
politikajn poziciojn, aliancojn (ekz. kun la Monda Ekonomia Forumo, diversaj fondaĵoj ktp.) kaj
la enhavon kaj celojn de la planitaj traktatoj.
Monda rezisto jam malfortigis la pozicion de la Monda Organizaĵo pri Sano kaj kondukis al koncedoj en la reviziita
traktadoprojekto – ekzemple per malfortigo de cenzurmekanismoj, senigo de devigaj povoj kaj prokrastado
de konkretaj intervenoj en naciaj sanaj kompetentecoj.
Multaj kritikaj elementoj restas – kiel la rajto pri gvidado kaj kunordigo, la One Health-aliro, demandoj pri financado,
produktado kaj distribuado de medikamentoj kaj vakcinoj, ciferecaj mekanismoj de observado, la traktado de intelekta
proprieto, la difina povo de la Monda Organizaĵo pri Sano, la rolo de la Konferenco de la Partioj, kaj la manko de jura protekto.
Ĉio ĉi devus sonigi alarmajn sonorilojn ĉe ĉiu racia persono, precipe konsiderante la konsiderindan influon de la
farmacia industrio, la historion de la kontrakto kaj la tutan procezon – inkluzive por tiuj en politikaj respondecaj postenoj.
La MWGFD postulas: - ke la traktatoj de la WHO (IHR kaj PA) estu tradukitaj en la germanan por publika
kaj parlamenta diskurso (jura traduko, jure deviga);
- instrukcii la Sciencajn Servojn de la Germana Parlamento ekzameni la interkonsentojn pri
iliaj konsekvencoj por ĉiuj flankoj (risk-analizo);
- La tradukitaj traktatoj de la Monda Organizaĵo pri Sano (IHR kaj PA) devas esti detale diskutataj kaj adoptataj
ne nur en la Komitato pri Sano aŭ la Financa Komitato, sed en ĉiuj koncernaj komitatoj de la Bundestag.
- por certigi parlamentan efikecan taksadon – inkluzive per transpartia diskuto kaj debato en la plenkunsido de la Bundestag;
- ke ambaŭ traktatoj estas traktataj sammaniere en la provincaj parlamentoj, ĉar sanaj aferoj
rekte influas la federacian strukturon de nia lando;
- ke tiu komunikado kun la amaskomunikiloj kaj la publiko ankaŭ identigas la eblajn riskfaktorojn de ambaŭ kontraktoj.
Avantaĝoj kaj malavantaĝoj devas esti prezentitaj travideble kaj specife.
Manko de travidebleco kaj politika influo ne plu devas esti tolerataj.
- ke la registaro malakceptu la pandemian interkonsenton: la registaro devas retiriĝi
el la IHR-traktato ĝis la 19-a de julio 2025.
Alie, Germanio devus sekvi la usonan kaj argentinan aliron kaj forlasi la Mondan Organizaĵon pri Sano.
- ke intertraktadoj inter la Eŭropa Komisiono kaj la Monda Organizaĵo pri Sano estonte estos pli
proksime ligitaj al naciaj parlamentaj proceduroj.
Ĉiu parta rezulto de la WGIHR (Laborgrupo pri Internaciaj Sanitaraj Regularoj) aŭ de la INB
(Interregistara Intertraktada Estraro) devas esti reviziita de la Parlamento kaj korektita se necese.
– ke la laboro de la germanaj delegitoj kaj reprezentantoj de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS) en la WGIHR, INB aŭ
en respondaj EU-komitatoj estu kunordigita kaj interkonsentita en multe pli vasta parlamenta kunteksto.
Via laboro ne nur gravas por sanpolitiko, sed ankaŭ malfermas la vojon al ampleksaj politikaj decidoj en multaj aliaj politikaj
kampoj – kiel financo, agrikultura ekonomiko, eksterlandaj aferoj, EU- kaj konstitucia juro, kulturo kaj
amaskomunikiloj, esplorado, internaj aferoj, laboro kaj sociaj aferoj, kaj aliaj departementoj.
IHR kaj PA endanĝerigas la suverenecon de nia ŝtato, malobservas niajn konstituciajn kaj demokratiajn principojn, kaj ludas
kun la kerno de nia Baza Leĝo, la libera demokratia baza ordo.
La planitaj regularoj por la IHR kaj la pandemiaj interkonsentoj endanĝerigas la suverenecon de Germanio kaj de aliaj ŝtatoj,
kontraŭdiras fundamentajn principojn de la jura ŝtato kaj demokratio, kaj eble intervenas en la kernon
de nia konstitucio – la libera demokratia baza ordo.
En la nomo de la asocio MWGFD e.V.