سازمان MWGFD با ابراز نگرانی از پیامدهای گسترده، خواستار لغو فوری تصویب معاهده همه‌گیری سازمان جهانی بهداشت شد.
در نامه‌ای سرگشاده به تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۲۵، انجمن متخصصان و دانشمندان پزشکی برای سلامت، آزادی و دموکراسی (MWGFD e.V.) در
نامه‌ای سرگشاده خطاب به تمامی اعضای بوندستاگ آلمان و مجالس ایالتی در تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۲۵، توجه را به نگرانی‌های جدی سیاسی و
حقوقی پیرامون توافق‌نامه همه‌گیری سازمان جهانی بهداشت (PA) و مقررات بهداشتی بین‌المللی تجدیدنظرشده (IHR) جلب کرد.
انتقاد آن‌ها بر فقدان شفافیت در تدوین توافق‌نامه‌ها، رأی‌گیری غیرقانونی، نبود نظارت پارلمانی و دخالت احتمالی در حاکمیت ملی،
ساختارهای فدرال و فرآیندهای تصمیم‌گیری دموکراتیک متمرکز است.
پزشکان و دانشمندان MWGFD خواستار اقدامات ملموسی مانند ترجمه قانونی و الزام‌آور توافق‌نامه‌ها به زبان آلمانی، مشورت جامع
پارلمانی در همه کمیته‌های مرتبط و در نهایت لغو رضایت دولت آلمان – یا در صورت عدم تحقق آن، خروج آلمان از سازمان جهانی بهداشت هستند.
نامهٔ کامل را که به همهٔ اعضای پارلمان فدرال و مجالس ایالتی ارسال شده است، گوش دهید.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ نامهٔ سرگشاده به اعضای پارلمان فدرال آلمان و پارلمان‌های ایالتی ۱۲۳۴۳۲۱ ۵ ژوئن ۲۰۲۵
بازگشت به عقل سلیم در سیاست‌گذاری سلامت:
پس‌گیری رضایت از معاهده همه‌گیری سازمان جهانی بهداشت.
انجمن متخصصان و دانشمندان پزشکی برای سلامت، آزادی و دموکراسی (MWGFD e.V.) از سیاستمداران
می‌خواهد که در سیاست‌گذاری سلامت به عقل سلیم بازگردند.
تصویب پیمان همه‌گیری سازمان جهانی بهداشت توسط هیئت نمایندگی آلمان باید فوراً توسط دولت فدرال لغو شود – حداقل تا زمانی
که احزاب سیاسی در سطح فدرال و ایالتی این پیمان را به طور دقیق و شفاف بررسی کرده و آن را تصویب نکنند.
تهدیدهایی که علیه حاکمیت آلمان در این معاهده پنهان است، نباید تنها در سطح اداری (وزارتی) مدیریت
شوند، بلکه باید در سطح سیاسی نیز به آنها رسیدگی شود.
متأسفانه هیچ‌یک از این دو توافق‌نامه سازمان جهانی بهداشت در مذاکرات ائتلاف یا در توافق‌نامه ائتلاف نقشی نداشتند.
هم بوندستاگ و هم مجالس ایالتی همچنان مستثنی ماندند. نسخه‌ی آلمانی وجود ندارد.
مذاکرات به‌طور انحصاری توسط کمیسیون اروپا انجام شد که اکنون خواستار اجرای یک‌به‌یک نتایج مذاکرات در کشورهای عضو است.
از همان اوایل، در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۲۴، در هفتاد و هفتمین مجمع جهانی بهداشت (WHA)، دولت آلمان نشان داد که ظاهراً از این موضوع که
مقررات بین‌المللی بهداشت (IHR) ۶۰ صفحه‌ای به شیوه‌ای تدوین شده بود که احتمالاً مغایر با حقوق
بین‌الملل بود و عمدتاً مخفی نگه داشته شده بود، ناراحت نیست.
اینکه توافق‌نامه همه‌گیری (PA)، که آن نیز برای تصمیم‌گیری مطرح بود، به نتیجه نرسید، عمدتاً به دلیل کشورهای آفریقایی (سهام) بود؛
هیئت آلمان در مجمع جهانی بهداشت (WHA)، به رهبری وزیر بهداشت کارل لاوترباخ، احتمالاً بدون تردید هر
نسخه‌ای از پیش‌نویس توافق‌نامه PA را تصویب می‌کرد.
این موضوع همچنین از این واقعیت مشهود است که بدون هیچ اعتراضی روند تصویب مقررات بهداشتی بین‌المللی (IHR)
را پذیرفت – هرچند این کار ناقض قوانین قابل اجرا بود:
- مهلت‌های ارسال اصلاحیه‌ها رعایت نشد (طبق ماده ۵۵ مقررات بین‌المللی بهداشت، این اصلاحیه‌ها باید چهار
ماه زودتر ارسال می‌شدند؛ در واقع، آخرین اصلاحیه تنها در روز آخر جلسه و ساعت ۹:۰۷ شب اضافه شد).
- قوانین رأی‌گیری نیز به درستی رعایت نشدند:
مشکوک است که آیا اکثریت اعضای رأی‌دهنده واقعاً حضور داشتند یا خیر، و هیچ رأی‌گیری رسمی با دست‌برداشتن صورت نگرفت.
تا به امروز، همچنان روشن نیست که آیا نتیجهٔ آنچه به اصطلاح «رأی‌گیری اجماعی» نامیده
می‌شود، اصلاً از نظر قانونی معتبر است یا خیر.
با این حال، علیرغم این نمایش مضحک غیردمokratیک که ناقض حقوق بین‌الملل در خصوص IGT بود و علیرغم تلاش آشکارا ناموفق برای
دستیابی به توافق همه‌گیری، سازمان جهانی بهداشت تسلیم نشد و کوشید این معاهده را در مذاکرات بعدی هیئت مذاکره‌ای بین‌دولتی
(INB) که آن‌ها نیز محرمانه برگزار شدند، به تصویب برساند.
ظاهراً با موفقیت: در بیانیه‌ای مطبوعاتی که سازمان جهانی بهداشت در ۱۵ آوریل ۲۰۲۵ منتشر کرد، چنین القا شد که اختلافات مربوط به قانون
ثبت اختراع حل شده، معاهده سرانجام «شرایط داوطلبانه و توافقی برای انتقال فناوری» را ایجاد کرده و اکنون در
انتظار تصمیم‌گیری در هفتاد و هشتمین مجمع جهانی بهداشت است.
با این حال، متن توافق‌نامه بسیار دیر منتشر شد.
این واقعیت که هسته اصلی توافق، یعنی سیستم PABS (دسترسی به پاتوژن‌ها و تقسیم منافع)، به یک «پیوست» از توافق واگذار شده
بود که قرار است در آینده مجدداً مورد مذاکره قرار گیرد و تصمیم‌گیری درباره آن انجام شود، نیز به‌طور محتاطانه پنهان ماند.
همچنین هیچ اشاره‌ای به خروج ایالات متحده و آرژانتین از سازمان جهانی بهداشت (۲۷ مه ۲۰۲۵) به دلیل «اختلافات اساسی» و
حفظ حاکمیت ملی در امور بهداشتی در خصوص مدیریت همه‌گیری نشد.
هیچ اشاره‌ای به خروج اعلام‌شده‌ی اسلواکی نشد – این کشور تا زمانی که دولت و پارلمان متن کامل معاهده را ندیده و بر
اساس آن رضایت ندهند، از تصویب پیش‌نویس معاهده خودداری می‌کند.
نخست‌وزیر اسلواکی، فیچو، سرسختانه ایستاد.
او به جای معاملات پشت‌صحنه، خواستار شفافیت شد و تأسف خورد که دموکراتیک‌ترین نهاد از همه، یعنی رأی‌گیری، باید جلوگیری شود.
اما دقیقاً همین اتفاق بود که اواخر شب 20 مه 2025 رخ داد، زمانی که پشت درهای بسته، هفتاد و هشتمین WHA بی‌سروصدا و مخفیانه بخش اول
معاهده جنجالی همه‌گیری را تصویب کرد – بدون اطلاع‌رسانی عمومی، بدون آماده‌سازی شفاف، بدون بحث، بدون انتشار پیش‌نویس
معاهده، بدون مشارکت فعالان جامعه مدنی، بدون هیچ مشروعیت دموکراتیکی و بدون ابزارهای حقوقی مؤثر برای مداخله.
با این حال، وحدت ساختگی و پذیرش رسمی، مخالفت‌های مداوم را پنهان می‌کنند:
آنچه بیش از سه سال موضوع بحث‌های داغ بوده است – یعنی سیستم PABS – به عنوان «پیوست» بازتعریف شده
و برای مذاکرات طولانی‌مدت به تعویق افتاده است.
PABS با هدف تنظیم توزیع جهانی نمونه‌های پاتوژن و اطلاعات ژنتیکی (از جمله برای بازیگران خصوصی) و تجاری‌سازی آن‌ها فعالیت می‌کند.
مذاکرات قرار است تا سال ۲۰۲۶ ادامه یابد.
توافق‌نامه همه‌گیری تا آن زمان نمی‌تواند به اجرا درآید.
با این حال، هیچ برنامه‌ای برای رسیدگی به مسئله تحقیقات افزایش عملکرد وجود ندارد، چه رسد به ممنوع کردن آن.
کافی نیست که وزیر جدید فدرال بهداشت، نینا وارکن، با تأکید اعلام کند «جهان به یک سازمان جهانی بهداشت قوی نیاز دارد» – و سپس در
کوتاه‌مدت ۱۰ میلیون یورو اضافی در اختیار آن قرار دهد تا کسری بودجه ناشی از خروج آمریکا و مسدود شدن کمک‌های USAID را جبران کند.
به‌ویژه وقتی که تنها چند روز پیش‌تر – در ۲ آوریل ۲۰۲۵ – کارل لاوترباخ، وزیر بهداشت پیشین، در جریان یک بازدید گذرا از مرکز هوش
همه‌گیری و اپیدمی سازمان جهانی بهداشت (شاریته/RKI) در برلین، به همراه تدروس گبریسوس، مدیرکل سازمان جهانی بهداشت، تعهد آلمان
را با دو میلیون یورو افزایش به مجموع ۳۱۷ میلیون یورو رسانده بود – با نتیجه‌گیری کلی: «سازمان جهانی بهداشت ضروری است!»
دقیق‌تر بود اگر می‌گفتیم: «سازمان جهانی بهداشت اصلاح‌ناپذیر است!»
چین اکنون موافقت کرده است که مبلغ باقی‌مانده را پوشش دهد.
این موضوع همچنین پرسش‌های بنیادینی را مطرح می‌کند، مانند پرسش‌هایی در مورد پیشینهٔ مدیرکل سازمان جهانی بهداشت،
دلایل خروج ایالات متحده از این سازمان و انتصاب وزیر بهداشت کره شمالی، جونگ مین باک، به هیئت اجرایی سازمان جهانی بهداشت.
این فقط مربوط به جنبه‌های مالی نیست.
در عوض، باید به‌طور انتقادی بررسی کنیم، تحلیل کنیم و به‌طور کامل اقدامات غیرقانع‌کننده سازمان جهانی بهداشت تا کنون، مواضع سیاسی
آن، اتحادها (مثلاً با مجمع جهانی اقتصاد، بنیادهای مختلف و غیره) و محتوای اهداف معاهدات برنامه‌ریزی‌شده را مدنظر قرار دهیم.
مقاومت جهانی پیشاپیش موضع سازمان جهانی بهداشت را تضعیف کرده و به امتیازدهی‌هایی در پیش‌نویس بازنگری‌شده معاهده انجامیده است –
برای مثال، با تضعیف سازوکارهای سانسور، خنثی‌سازی اختیارات اجرایی و به تعویق انداختن مداخلات ملموس در صلاحیت‌های بهداشتی ملی.
عناصر حیاتی متعددی باقی مانده است – مانند حق هدایت و هماهنگی، رویکرد یک سلامت، مسائل مالی، تولید و توزیع داروها و واکسن‌ها،
سازوکارهای نظارت دیجیتال، نحوه برخورد با مالکیت فکری، قدرت تعریف سازمان بهداشت جهانی،
نقش کنفرانس کشورهای عضو، و فقدان حمایت قانونی.
همه‌ی این‌ها باید زنگ خطر را برای هر فرد معقولی به صدا درآورد، به‌ویژه با توجه به نفوذ قابل‌توجه صنعت
داروسازی، تاریخچه‌ی قرارداد و کل فرایند – از جمله برای کسانی که در مناصب سیاسی مسئولیت دارند.
MWGFD خواستار است: - که معاهدات سازمان جهانی بهداشت (IHR و PA) برای گفتمان عمومی و پارلمانی به زبان
آلمانی ترجمه شوند (ترجمه حقوقی، الزام‌آور قانونی)؛
- دستور دادن به خدمات علمی پارلمان آلمان برای بررسی توافق‌نامه‌ها از جهت پیامدهای آن‌ها برای همه طرف‌ها (تحلیل ریسک)؛
- معاهدات ترجمه‌شده سازمان جهانی بهداشت (IHR و PA) باید به تفصیل مورد بحث و بررسی قرار گرفته و نه تنها در کمیته بهداشت یا کمیته
امور مالی، بلکه در تمام کمیته‌های مرتبط بوندستاگ تصویب شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ - برای تضمین ارزیابی تأثیر پارلمانی – از جمله از طریق بحث و مناظره میان‌حزبی در جلسه علنی بوندستاگ؛
- که با هر دو معاهده به یک شکل در مجالس استانی برخورد شود، زیرا مسائل بهداشتی مستقیماً بر ساختار فدرال کشور ما تأثیر می‌گذارند؛
- این ارتباط با رسانه‌ها و عموم همچنین عوامل خطر بالقوه هر دو قرارداد را شناسایی می‌کند.
مزایا و معایب باید به‌طور شفاف و مشخص ارائه شوند.
دیگر نباید شفاف نبودن و نفوذ سیاسی را تحمل کرد.
۱۲۳۴۳۲۱ - دولت توافق‌نامه همه‌گیری را رد می‌کند: دولت باید تا ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۵ از کنوانسیون IHR خارج شود.
در غیر این صورت، آلمان باید رویکرد آمریکایی و آرژانتینی را دنبال کند و از سازمان جهانی بهداشت خارج شود.
۱۲۳۴۳۲۱ - که مذاکرات بین کمیسیون اروپا و سازمان جهانی بهداشت در آینده به طور نزدیک‌تری به روندهای پارلمانی ملی مرتبط خواهند شد.
هر نتیجهٔ جزئی از WGIHR (گروه کاری مقررات بهداشتی بین‌المللی) یا INB (هیئت مذاکره‌ای بین‌دولتی)
باید توسط مجلس بررسی و در صورت لزوم اصلاح شود.
۱۲۳۴۳۲۱ – که فعالیت‌های نمایندگان و ماموران آلمان در سازمان جهانی بهداشت (WHO) در گروه‌های کاری مختلف (WGIHR)، کمیته ملی
بیولوژیsy (INB) یا کمیته‌های متناظر اتحادیه اروپا در چارچوبی بسیار گسترده‌تر پارلمانی هماهنگ و مورد توافق قرار گیرد.
کار شما نه تنها به سیاست‌های بهداشتی مربوط می‌شود، بلکه راه را برای اتخاذ تصمیمات سیاسی دوربرد در حوزه‌های متعدد سیاست‌گذاری –
مانند امور مالی، اقتصاد (کشاورزی)، امور خارجه، اتحادیه اروپا و حقوق اساسی، فرهنگ و رسانه، پژوهش، امور
داخلی، کار و امور اجتماعی و سایر بخش‌ها – هموار می‌کند.
IHR و PA حاکمیت کشور ما را به خطر می‌اندازند، اصول قانون اساسی و دموکراتیک ما را نقض می‌کنند و با هستهٔ
قانون اساسی ما، نظم اساسی دموکراتیک آزاد، بازی می‌کنند.
مقررات برنامه‌ریزی‌شده برای IHR و توافق‌نامه‌های همه‌گیری، حاکمیت آلمان و سایر کشورها را به خطر می‌اندازد، با اصول بنیادین
حاکمیت قانون و دموکراسی در تضاد است و به‌طور بالقوه در هستهٔ قانون اساسی ما – نظم اساسی دموکراتیک آزاد – مداخله می‌کند.
به نمایندگی از انجمن MWGFD e.V.