Алармирани од далекусежните последици, MWGFD повикува на итно поништување на одобрувањето за пандемискиот договор на СЗО.
Во отворено писмо од 5 јуни 2025 година, Здружението на медицински професионалци и научници за здравје, Слобода и
Демократија (MWGFD e.V.) упати отворено писмо до сите членови на германскиот Бундестаг и на државните парламенти на 5 јуни 2025
година за да го привлече вниманието кон сериозните политички и правни загрижености поврзани со Договорот за пандемија на
СЗО (PA) и ревидираните Меѓународни здравствени прописи (IHR).
Нивната критика се фокусира на недостатокот на транспарентност при изготвувањето на договорите, незаконското гласање,
недостатокот на парламентарна контрола и потенцијалното мешање во националниот суверенитет, федералните
структури и демократските процеси на донесување одлуки.
Лекарите и научниците на MWGFD повикуваат на конкретни мерки како правно обврзувачки превод на договорите на германски јазик,
сеопфатна парламентарна консултација во сите релевантни комисии и, конечно, повлекување на согласноста на германската влада –
или, доколку тоа не е можно, повлекување на Германија од СЗО.
Слушнете го целото писмо што беше испратено до сите членови на Сојузниот парламент и на државните парламенти.
Отворено писмо до членовите на Германскиот сојузен парламент и на државните парламенти 5 јуни 2025
Назад кон здравиот разум во здравствената политика:
Повлекување на согласноста за Договорот за пандемија на СЗО.
Здружението на медицински професионалци и научници за здравје, слобода и демократија (MWGFD e.V.) ги повикува политичарите
да се вратат на здравиот разум во здравствената политика.
Одобрувањето на Светската здравствена организација за договорот за пандемија од страна на германската делегација мора веднаш да
биде поништено од страна на федералната влада – барем додека политичките партии на федерално и државно ниво не го
испитаат договорот детално и транспарентно и не го одобрат.
Заканите кон суверенитетот на Германија, скриени во договорот, не смеат да се третираат само на (министерско)
административно ниво, туку мора да се решат и на политичко ниво.
За наша жал, ниту еден од овие два договори на СЗО не играше улога во коалициските преговори или во коалицискиот договор.
И Бундестагот и државните парламенти останаа исклучени. Нема германска верзија.
Преговорите беа водени исклучиво од Европската комисија, која сега бара исходот од
преговорите да се спроведе 1:1 во државите-членки.
Уште на 1 јуни 2024 година, на 77. Светска здравствена скупштина (WHA), германската влада покажа дека не ѝ пречи фактот што
60-страничните Меѓународни здравствени прописи (IHR) беа изготвени на начин кој веројатно е во спротивност со
меѓународното право и во голема мера беа држани во тајност.
Фактот што Договорот за пандемија (ПА), за кој исто така требаше да се одлучува, не беше реализиран, во голема мера се должеше на
африканските (акционерски) држави; германската делегација на СЗО-то, предводена од министерот за здравство
Карл Лаутербах, веројатно би го одобрила нацрт-договорот за ПА без двоумење во која било верзија.
Ова е исто така очигледно од фактот што ја прифати постапката за одобрување на Меѓународните здравствени прописи (МЗП)
без приговор – иако тоа го прекршуваше важечкото законодавство:
- Роковите за поднесување на амандманите не беа испочитувани (според член 55 од Меѓународните здравствени правила, тие требаше
да бидат поднесени четири месеци однапред; всушност, последниот амандман беше додаден дури на
последниот ден од состанокот во 21:07 часот).
- Правилата за гласање исто така не беа правилно почитувани:
Спорно е дали мнозинството гласачи навистина беа присутни, и не беше спроведено официјално гласање со подигнување на раце.
До ден-денес останува нејасно дали резултатот од таканареченото "гласање по консензус" воопшто е правно валиден.
Сепак, и покрај оваа недемократска фарса што го крши меѓународното право во однос на IGT и покрај очигледно
неуспешниот обид да се постигне договор за пандемија, СЗО не се откажа и се обиде сепак да го усвои договорот во
следните преговори на Меѓувладината преговарачка група (INB), кои исто така беа задржани во тајност.
Очигледно со успех: во соопштението за печат објавено од СЗО на 15 април 2025 година, беше оставен впечаток дека споровите околу
патентните закони се решени, дека договорот конечно ги создаде "доброволните и консензуалните услови за
трансфер на технологија" и дека сега се чека одлука на 78. сесија на Светската здравствена асамблеја.
Сепак, формулацијата на договорот беше објавена премногу доцна.
Фактот дека вистинскиот клучен дел од договорот, системот PABS (Пристап до патогени и распределба на придобивки), беше префрлен
во "анекс" на договорот, кој треба да се преговара одново и да се донесе одлука за него
подоцна, исто така беше дискретно сокриен.
Исто така, не беше спомнато повлекувањето на Соединетите Американски Држави и Аргентина од СЗО (27 мај 2025) поради
"фундаментални разлики" и зачувувањето на националниот суверенитет во здравствените
прашања во однос на управувањето со пандемиите.
Ниту пак имаше спомнување за најавеното повлекување на Словачка – земјата одбива да го одобри нацрт-договорот додека
владата и парламентот не го видат целосниот текст на договорот и не дадат согласност врз основа на него.
Словачкиот премиер Фицо остана непопустлив.
Тој повика на транспарентност наместо на тајни договори и жалеше што најдемократската од
сите институции, гласањето, треба да се спречи.
Но токму тоа се случи доцна навечер на 20 мај 2025 година, кога зад затворени врати, 78-та Светската здравствена асамблеја тивко
и тајно го одобри првиот дел од контроверзната пандемиска конвенција – без јавно соопштение, без транспарентна подготовка,
без дебата, без објавување на нацрт-договорот, без учество на претставници на граѓанското општество, без никаква демократска
легитимност и без ефективни правни средства за интервенција.
Сепак, лажното единство и формалното прифаќање го прикриваат продолженото несогласување:
Она што повеќе од три години беше предмет на жестока дебата – имено системот ПАБС – е редефинирано
како "анекс" и ставено на чекање за долги преговори.
PABS има за цел да ја регулира глобалната дистрибуција на примероци од патогени и генетски информации (вклучувајќи
ги и приватните актери) и нивната комерцијализација.
Преговорите ќе продолжат до 2026 година.
Пандемискиот договор не може да стапи на сила дотогаш.
Сепак, нема планови да се реши прашањето за истражувањата со зголемување на функцијата, а камоли да се забранат.
Не е доволно новата федерална министерка за здравство Нина Варкен да изјави категорично дека "светот има потреба од силна СЗО" – а
потоа да ѝ обезбеди дополнителни 10 милиони евра на краток рок за да го надомести дефицитот во финансирањето предизвикан од
повлекувањето на САД и замрзнувањето на грантовите на USAID.
Особено не кога, само неколку дена претходно – на 2 април 2025 година – поранешниот министер за здравство Карл Лаутербах, за
време на брза посета на Центарот на СЗО за пандемиска и епидемиска интелигенција (Шарите/РКК) во Берлин, заедно со
генералниот директор на СЗО Тедрос Гебрејесус, ја зголемија заложбата на Германија за уште два милиони евра, на
вкупно 317 милиони евра – со општ заклучок: "СЗО е незаменлива!"
Би било поточно да се каже: "СЗО е надвор од реформа!"
Кина сега се согласи да ја покрие преостанатата сума.
Ова исто така покренува основни прашања, како оние што се однесуваат на потеклото на генералниот директор на СЗО, причините
за повлекувањето на Соединетите Американски Држави од СЗО и именувањето на севернокорејскиот министер
за здравство Џонг Мин Пак во Извршниот одбор на СЗО.
Не се работи само за финансиски аспекти.
Наместо тоа, треба критички да ги испитаме, анализираме и темелно да ги забележиме неконзистентните досегашни дејства на СЗО,
нејзините политички позиции, сојузништва (на пр. со Светскиот економски форум, разни фондации
итн.) и содржината и целите на планираните договори.
Глобалниот отпор веќе ја ослаби позицијата на СЗО и доведе до отстапки во ревидираниот нацрт-договор – на пример, преку
ослабување на механизмите за цензура, укинување на извршните овластувања и одложување на конкретни
интервенции во националните здравствени надлежности.
Остануваат бројни критични елементи – како што се правото на насочување и координација, пристапот "Едно здравје", прашањата за
финансирање, производство и дистрибуција на лекови и вакцини, дигиталните механизми за надзор, ракувањето со интелектуалната
сопственост, моќта на СЗО да дефинира, улогата на Конференцијата на страните и недостатокот на правна заштита.
Сето ова треба да предизвика аларм кај секоја разумна личност, особено со оглед на значителното влијание на
фармацевтската индустрија, историјата на договорот и целиот процес – вклучително и за политичките лидери.
MWGFD бара: - СЗО-договорите (IHR и PA) да бидат преведени на германски за јавен и
парламентарен дискурс (правна превод, правно обврзувачки);
- да ги задолжи Научните служби на германскиот парламент да ги испитаат договорите за
нивните последици за сите страни (анализа на ризик);
- Преведените договори на СЗО (МРЗ и ПА) мора да се разгледаат детално и да се усвојат не само во
Здравствениот комитет или Финансискиот комитет, туку и во сите релевантни комитети на Бундестагот.
- да се обезбеди парламентарна проценка на влијанието – вклучително и преку меѓупартиска
дискусија и дебата во пленарната седница на Бундестагот;
- дека и двата договори се третираат на ист начин во провинциските парламенти, бидејќи здравствените прашања
директно влијаат на федералната структура на нашата земја;
- таа комуникација со медиумите и јавноста исто така ги идентификува потенцијалните ризик-фактори на двата договори.
Предностите и недостатоците мора да се претстават транспарентно и конкретно.
Недостатокот на транспарентност и политичкото влијание повеќе не смеат да се толерираат.
- дека владата го отфрла пандемискиот договор: владата мора да се повлече од договорот за МЗО до 19 јули 2025 година.
Во спротивно, Германија треба да го следи американскиот и аргентинскиот пристап и да ја напушти СЗО.
- дека преговорите меѓу Европската комисија и СЗО во иднина ќе бидат поблиску поврзани со националните парламентарни постапки.
Секој делумен резултат на WGIHR (Работната група за меѓународни здравствени прописи) или на INB (Меѓудржавниот
преговарачки одбор) мора да биде разгледан од Парламентот и, доколку е потребно, коригиран.
– дека работата на германските делегати и претставници на СЗО во WGIHR, INB или соодветните комитети на ЕУ да се
координира и усогласува во многу поширок парламентарен контекст.
Вашата работа не е само релевантна за здравствената политика, туку и го отвора патот за далекусежни политички одлуки во бројни
други области на политиката – како што се финансии, (земјоделска) економија, надворешни работи, право на ЕУ и
уставно право, култура и медиуми, истражување, внатрешни работи, труд и социјални работи и други сектори.
ИХР и ПА го загрозуваат суверенитетот на нашата држава, ги кршат нашите уставни и демократски принципи и си играат со суштината
на нашиот Основен закон, слободниот демократски основен поредок.
Планираните регулативи за Меѓународните здравствени правила (IHR) и договорите за пандемии го загрозуваат суверенитетот на
Германија и другите држави, се спротивставуваат на основните принципи на владеењето на правото и
демократијата и потенцијално се мешаат во сржта на нашиот устав – слободниот демократски основен поредок.
Во име на здружението MWGFD e.V.