Gealarmeerd door de verstrekkende gevolgen roept de MWGFD op tot de onmiddellijke annulering
van de overeenkomst met het WHO-pandemieverdrag.
Op 5 juni 2025 stuurde de vereniging Mediziner und Wissenschaftler für Gesundheit, Freiheit und Demokratie, MWGFD
e.V., een open brief naar alle leden van de Duitse Bondsdag en deelstaatparlementen om de aandacht te vestigen op de ernstige
politieke en juridische problemen in verband met de Pandemieovereenkomst (PA) van de WHO en de
herziene Internationale Gezondheidsregeling (IHR).
Centraal in hun kritiek staan de ondoorzichtige totstandkoming van de verdragen, de onwettige stemming, het gebrek aan
parlementaire controle en de mogelijke aantasting van de nationale soevereiniteit, evenals de federale
structuren en democratische besluitvormingsprocessen.
De artsen en wetenschappers van de MWGFD eisen concrete maatregelen zoals een juridisch bindende vertaling van de
verdragen in het Duits, een uitgebreide parlementaire raadpleging in alle betrokken commissies en ten slotte de
intrekking van de goedkeuring door de bondsregering - of anders de terugtrekking van Duitsland uit de WHO.
Luister naar de volledige brief die naar alle leden van de Bondsdag en deelstaatparlementen is gestuurd.
Open brief aan de leden van de Duitse Bondsdag en de deelstaatparlementen 05 juni 2025
Terug naar gezond verstand in het gezondheidsbeleid:
Intrekking van toestemming voor het pandemieverdrag van de WHO.
De Vereniging van Artsen en Wetenschappers voor Gezondheid, Vrijheid en Democratie (MWGFD e.V.) roept politici op om
terug te keren naar gezond verstand in het gezondheidsbeleid.
De Duitse regering moet onmiddellijk de goedkeuring van de Duitse delegatie van het WHO-pandemieverdrag intrekken - ten minste
totdat de politieke partijen op federaal en deelstaatniveau het verdrag in detail en
transparant hebben besproken en hebben goedgekeurd.
De in het verdrag verborgen bedreigingen voor de soevereiniteit van Duitsland moeten niet op (ministerieel) administratief niveau
worden beheerd, maar moeten ook politiek worden verantwoord.
Tot onze spijt hebben beide WGO-Verdragen geen rol gespeeld in de onderhandelingen om een
coalitie te vormen of in het regeerakkoord.
Zowel de Bondsdag als de deelstaatparlementen werden uitgesloten. Een Duitse versie bestaat niet.
De onderhandelaars waren uitsluitend de EU-Commissie, die nu eist dat het resultaat van de
onderhandelingen 1:1 wordt geïmplementeerd in de lidstaten.
Tijdens de 77e Wereldgezondheidsvergadering (WHA) op 1 juni 2024 had de Duitse regering al laten zien dat het haar niet leek te
deren dat de 60 pagina's tellende Internationale Gezondheidsregeling (IHR) in strijd met het
internationaal recht en grotendeels in het geheim was opgesteld.
Het feit dat het pandemieverdrag (PA), dat ook zou worden aangenomen, er niet kwam, was grotendeels te danken aan de
Afrikaanse (vermogens)staten; de Duitse WHA-delegatie, onder leiding van minister van Volksgezondheid Karl
Lauterbach, zou het ontwerp van het PA-verdrag in welke versie dan ook waarschijnlijk zonder aarzelen hebben goedgekeurd.
Dit blijkt ook uit het feit dat het de procedure voor goedkeuring van de Internationale Gezondheidsregeling (IHR) zonder bezwaar
accepteerde - ook al was dit in strijd met de geldende wetgeving:
- De termijnen voor het indienen van de amendementen werden niet gerespecteerd (volgens artikel 55 van de IGR hadden deze vier
maanden op voorhand moeten worden ingediend; in feite werd het laatste amendement pas op de
laatste dag van de vergadering om 21:07 ingevoegd).
- De stemregels werden ook niet correct gevolgd:
Het is twijfelachtig of een meerderheid van de stemgerechtigde leden daadwerkelijk aanwezig was en er heeft
geen officiële stemming bij handopsteking plaatsgevonden.
Het is nog onduidelijk of het resultaat van de zogenaamde "consensusstemming" überhaupt rechtsgeldig is.
Ondanks deze ondemocratische farce die in strijd is met het internationaal recht met betrekking tot de IGR en ondanks de
duidelijk mislukte poging om tot een pandemieovereenkomst te komen, liet de WHO het er echter niet bij zitten en probeerde het
verdrag er toch door te krijgen tijdens de daaropvolgende onderhandelingen van de Intergovernmental
Negotiating Board (INB), die ook in het geheim plaatsvonden.
Blijkbaar met succes: in een persbericht van de WHO van 15 april 2025 werd de indruk gewekt dat de geschilpunten over patenten
waren opgelost, dat het verdrag eindelijk de "vrijwillige en consensuele voorwaarden voor
technologieoverdracht" had gecreëerd en nu klaar was voor goedkeuring tijdens de 78e Wereldgezondheidsvergadering.
De tekst van de overeenkomst werd echter veel te laat gepubliceerd.
Het feit dat het echte knelpunt van het contract, het PABS-systeem (Pathogen Access and Benefit Sharing), werd
uitbesteed aan een "bijlage" van het contract, waarover later zal worden onderhandeld en
beslist, werd ook discreet verborgen gehouden.
De terugtrekking van de WHO uit de VS en Argentinië (27 mei 2025) vanwege "fundamentele verschillen" en het behoud
van nationale soevereiniteit in gezondheidszaken met betrekking tot pandemiebeheer werd ook niet genoemd.
De aangekondigde terugtrekking van Slowakije kwam ook niet aan bod - het land weigert het ontwerpverdrag goed te keuren totdat
de regering en het parlement de volledige tekst van het verdrag kennen en op basis daarvan hun goedkeuring hebben gegeven.
De Slowaakse premier Fico bleef onvermurwbaar.
Hij riep op tot transparantie in plaats van achterkamertjesdeals en klaagde dat de meest democratische
van alle instellingen, de stemming, werd verhinderd.
Maar dit is precies wat er laat op de avond van 20 mei 2025 gebeurde, toen de 78e WHA achter gesloten deuren stilletjes en
heimelijk het eerste deel van het controversiële pandemieverdrag doorzwaaide - zonder openbare aankondiging, zonder transparante
voorbereiding, zonder debat, zonder publicatie van het ontwerpverdrag, zonder deelname van actoren uit het
maatschappelijk middenveld, zonder enige democratische legitimiteit en zonder
effectieve wettelijke interventiemogelijkheden.
De schijn van instemming en de formele aanvaarding verhullen echter de voortdurende onenigheid:
Wat al meer dan drie jaar een controversieel onderwerp is - namelijk het PABS-systeem - is
geherdefinieerd als een "bijlage" en op de lange baan geschoven.
PABS is bedoeld om de wereldwijde verspreiding van pathogene monsters en genetische informatie (ook naar
privéactoren) en de commercialisering ervan te reguleren.
De onderhandelingen duren tot 2026.
Het pandemieverdrag kan dan pas in werking treden.
Er zijn echter geen plannen om gain-of-function onderzoek te thematiseren of zelfs te verbieden.
Het is niet genoeg voor de nieuwe minister van Volksgezondheid, Nina Warken, om kernachtig te verklaren dat "de wereld een sterke
WHO nodig heeft" - en de WHO vervolgens op korte termijn 10 miljoen euro extra te geven om het verlies aan
financiering als gevolg van de terugtrekking van de VS en de bevriezing van de USAID-subsidies te compenseren.
Zeker niet toen slechts een paar dagen eerder - op 2 april 2025 - voormalig minister van Volksgezondheid Karl Lauterbach de
toezegging van Duitsland met nog eens twee miljoen euro had verhoogd tot een totaal van 317 miljoen euro tijdens een
bliksembezoek aan de WHO Hub for Pandemic and Epidemic Intelligence (Charité/RKI) in Berlijn samen met
WHO-directeur-generaal Tedros Ghebreyesus - met de veelomvattende conclusie: "De WHO is onmisbaar!".
Het zou correcter zijn geweest om te zeggen: "De WHO kan niet worden hervormd!".
Ondertussen heeft China ermee ingestemd om het resterende bedrag voor zijn rekening te nemen.
En dit roept ook fundamentele vragen op, bijvoorbeeld over het CV van de directeur-generaal van de WHO, de redenen voor de
terugtrekking van de VS uit de WHO en de benoeming van de Noord-Koreaanse minister van Volksgezondheid
Jong Min Pak in het dagelijks bestuur van de WHO.
Het gaat niet alleen om financiële aspecten.
Het weinig overtuigende werk van de WHO tot nu toe, haar politieke standpunten, allianties (bijv. met het WEF,
verschillende stichtingen, enz.) en de inhoud en doelstellingen van de geplande verdragen moeten kritisch
worden bekeken, geanalyseerd en grondig worden genoteerd.
Wereldwijde weerstand heeft de positie van de WHO al verzwakt en geleid tot concessies in het herziene ontwerpverdrag -
bijvoorbeeld door censuurmechanismen te verzwakken, handhavingsbevoegdheden te beperken en specifieke
ingrepen in nationale gezondheidsbevoegdheden uit te stellen.
Er zijn nog tal van kritieke elementen - zoals het recht op leiding en coördinatie, de One Health-aanpak,
financieringskwesties, productie en distributie van geneesmiddelen en vaccins, digitale controlemechanismen, de
omgang met intellectueel eigendom, de definitiebevoegdheid van de WHO, de rol van de Conferentie van de
Partijen en het gebrek aan wettelijke bescherming.
Dit alles zou - vooral tegen de achtergrond van de aanzienlijke invloed van de farmaceutische industrie, de contractgeschiedenis
en de hele procedure - alarmbellen moeten doen rinkelen in de oren van iedereen met gezond verstand -
inclusief degenen met politieke verantwoordelijkheid.
De MWGFD vraagt om: - de WHO-verdragen (IHR en PA) in het Duits te vertalen voor openbaar en parlementair
discours (gespecialiseerde juridische vertaling, rechtsgeldig);
- de wetenschappelijke diensten van de Duitse Bondsdag opdracht te geven de verdragen te analyseren
op hun gevolgen voor alle partijen (risicoanalyse);
- De vertaalde WHO-verdragen (IHR en PA) moeten niet alleen in de Gezondheidscommissie of de Commissie
Financiën, maar in alle relevante commissies van de Bondsdag in detail worden besproken en besloten;
- om te zorgen voor een parlementaire effectbeoordeling - ook door partijoverstijgende discussie en
behandeling in de plenaire vergadering van de Bondsdag;
- dat beide verdragen ook op dezelfde manier worden behandeld in de deelstaatparlementen, omdat gezondheidskwesties rechtstreeks
van invloed zijn op de federale structuur van ons land;
- dat in de communicatie naar de media en het publiek ook de potentiële risicofactoren van de twee contracten worden genoemd.
Voor- en nadelen moeten transparant en concreet worden gepresenteerd.
Er mag geen ruimte meer zijn voor intransparantie en politieke beïnvloeding.
- dat de regering het pandemieakkoord verwerpt: de regering moet tegen 19 juli 2025
bezwaar maken tegen het IGR-akkoord (opting out).
Anders zou Duitsland de aanpak van de VS en Argentinië moeten volgen en de WHO moeten verlaten.
- dat het voeren van onderhandelingen tussen de EU-Commissie en de WHO in de toekomst nauwer verbonden zal
zijn met de behandeling door het nationale parlement.
Elk gedeeltelijk resultaat van de WGIHR (Working Group on International Health Regulations) of de INB
(Intergovernmental Negotiating Board) moet worden opgevolgd in het parlement en indien nodig worden gecorrigeerd;
- dat het werk van de Duitse WHO-afgevaardigden en -vertegenwoordigers in de commissies van de WGIHR,
INB of overeenkomstige EU-comités veel breder wordt geharmoniseerd en gecoördineerd in het parlement.
Haar werk is niet alleen relevant voor het gezondheidsbeleid, maar bereidt ook ingrijpende politieke beslissingen voor op tal
van andere beleidsterreinen - bijvoorbeeld op het gebied van financiën, (land)economie, buitenlandse zaken, EU- en
constitutioneel recht, cultuur en media, onderzoek, binnenlandse zaken, arbeid en sociale zaken en andere departementen.
U en PA brengen de soevereiniteit van onze staat in gevaar, schenden onze grondwettelijke en
democratische principes en spelen met de kern van onze grondwet, de vrije democratische basisorde.
De geplande regelingen voor IHR en pandemieovereenkomsten brengen de soevereiniteit van Duitsland en andere landen in gevaar, zijn
in strijd met fundamentele grondwettelijke en democratische beginselen en tasten mogelijk de kern van
onze basiswet aan - de vrije en democratische basisorde.
Namens de vereniging MWGFD e.V.