Dahil nabahala sa malawakang mga kahihinatnan, nanawagan ang MWGFD ng agarang pagbawi ng
pag-apruba sa kasunduan sa pandemya ng WHO.
Sa isang bukas na liham na may petsang 5 Hunyo 2025, ang Asosasyon ng mga Propesyonal sa Medisina at mga Siyentipiko para
sa Kalusugan, Kalayaan at Demokrasya (MWGFD e.V.) ay nagpadala ng isang bukas na liham sa lahat ng miyembro ng German Bundestag at
mga parlamento ng estado noong 5 Hunyo 2025 upang ituro ang seryosong mga alalahanin sa pulitika at batas na
nakapalibot sa WHO Pandemic Agreement (PA) at sa binagong International Health Regulations (IHR).
Nakatuon ang kanilang kritisismo sa kakulangan ng transparency sa pagbalangkas ng mga kasunduan, sa iligal na pagboto, sa kawalan
ng kontrol ng parlamento, at sa posibleng panghihimasok sa pambansang kasarinlan, sa mga pederal na estruktura,
at sa mga demokratikong proseso ng paggawa ng desisyon.
Ang mga doktor at siyentipiko ng MWGFD ay nananawagan ng konkretong hakbang tulad ng ligal na may bisa na pagsasalin ng
mga kasunduan sa Aleman, komprehensibong konsultasyon sa parlyamento sa lahat ng kaugnay na komite, at sa huli,
ang pagbawi ng pahintulot ng pamahalaang Aleman – o, kung hindi man, ang pag-urong ng Alemanya mula sa WHO.
Pakinggan ang buong liham na ipinadala sa lahat ng mga miyembro ng Pederal na Parlamento at ng mga parlamento ng estado.
Bukas na liham para sa mga miyembro ng Pederal na Parlamento ng Alemanya at ng mga parlamento ng estado 5 Hunyo 2025
Balik sa makatuwirang pag-iisip sa patakarang pangkalusugan:
Pag-urong ng pahintulot sa Pandaigdigang Kasunduan sa Pandemya ng WHO.
Ang Asosasyon ng mga Propesyonal sa Medisina at mga Siyentipiko para sa Kalusugan, Kalayaan at Demokrasya (MWGFD
e.V.) ay nananawagan sa mga pulitiko na bumalik sa makatuwirang pag-iisip sa patakarang pangkalusugan.
Ang pag-apruba ng delegasyong Aleman sa kasunduan sa pandemya ng WHO ay dapat agad bawiin ng pederal na pamahalaan – hindi bababa
sa hanggang sa masusing at malinaw na masuri ng mga partidong pampulitika sa pederal at
estadong antas ang nasabing kasunduan at aprubahan ito.
Ang mga banta sa kasarinlan ng Alemanya na nakatago sa kasunduan ay hindi dapat pamahalaan sa antas ng administrasyong
(ministérial), kundi dapat ding tugunan sa antas ng politika.
Sa aming pagsisisi, wala sa dalawang kasunduang ito ng WHO ang nagkaroon ng papel sa
negosasyon ng koalisyon o sa kasunduan ng koalisyon.
Parehong hindi isinama ang Bundestag at ang mga parlamento ng estado. Walang bersyong Aleman.
Ang mga negosasyon ay isinagawa nang eksklusibo ng Komisyon ng Europa, na ngayon ay nananawagan na ipatupad nang 1:1
sa mga Estado Miyembro ang kinalabasan ng mga negosasyon.
Noong 1 Hunyo 2024, sa ika-77 na Pangkalahatang Asembleya ng Kalusugan (WHA), ipinakita ng pamahalaang Aleman na tila hindi
sila nababahala sa katotohanang ang 60-pahinang International Health Regulations (IHR) ay inihanda sa paraang malamang na
labag sa batas internasyonal at karamihan ay itinago sa lihim.
Ang hindi natuloy na kasunduan sa pandemya (PA), na nakabinbin din para sa desisyon, ay higit na dahil sa mga estadong Aprikano
(equity); malamang na inaprubahan ng delegasyon ng Alemanya sa WHA, na pinamumunuan ni Ministro ng Kalusugan
Karl Lauterbach, ang burador ng kasunduan sa pandemya sa anumang bersyon nang walang pag-aatubili.
Kitang-kita rin ito sa katotohanang tinanggap nito ang pamamaraan ng pag-apruba sa International Health Regulations (IHR) nang
walang pagtutol – kahit na lumalabag ito sa umiiral na batas:
- Hindi naipasa sa takdang oras ang mga amyenda (ayon sa Artikulo 55 ng IHR, dapat sana'y naipasa ang mga ito apat na buwan
nang maaga; sa katunayan, ang huling amyenda ay idinagdag lamang sa huling araw ng pulong, bandang 9:07 ng gabi).
- Hindi rin wastong naisunod ang mga patakaran sa pagboto:
Kwestiyonable kung talagang naroroon ang nakararami sa mga bumoboto, at hindi naganap ang opisyal
na botohan sa pamamagitan ng pagpapakita ng kamay.
Hanggang ngayon, hindi pa rin malinaw kung ang resulta ng tinatawag na "botong konsensus" ay may bisa sa batas.
Gayunpaman, sa kabila ng di-demokratikong pagtatanghal na ito na lumalabag sa pandaigdigang batas kaugnay ng IGT at sa kabila ng
malinaw na nabigong pagtatangka na makamit ang kasunduan sa pandemya, hindi sumuko ang WHO at sinubukang maipasa ang
kasunduan sa mga kasunod na negosasyon ng Intergovernmental Negotiating Board (INB), na pinanatili ring lihim.
Tila matagumpay: sa isang pahayag sa media na inilabas ng WHO noong 15 Abril 2025, ipinahiwatig na naresolba na ang mga
pagtatalo sa batas ng patente, na sa wakas ay nalikha ng kasunduan ang "boluntaryo at kusang-loob na mga kondisyon para sa
paglilipat ng teknolohiya," at na ngayon ay hinihintay na lamang ang desisyon sa ika-78 na Pangkalahatang Asembleya ng Kalusugan.
Gayunpaman, ang pagkakasulat ng kasunduan ay nailathala nang masyadong huli.
Ang katotohanang ang tunay na pinakabuod ng kasunduan, ang PABS system (Pathogen Access and Benefit Sharing), ay ipinagkatiwala
sa isang "annex" ng kasunduan, na muling pipagkasunduan at ipapasyahan sa isang susunod na petsa, ay tahimik ding itinago.
Wala ring nabanggit tungkol sa pag-alis ng Estados Unidos at Argentina mula sa WHO (27 Mayo 2025) dahil sa "pangunahing
pagkakaiba" at sa pagpapanatili ng pambansang soberanya sa mga usaping pangkalusugan kaugnay ng pamamahala ng pandemya.
Hindi rin nabanggit ang inihayag na pag-urong ng Slovakia – tumatanggi ang bansa na aprubahan ang burador ng kasunduan
hangga't hindi nakikita ng pamahalaan at ng parlamento ang buong teksto ng kasunduan at
nagbibigay ng kanilang pahintulot batay dito.
Nanatili na matatag si Punong Ministro ng Slovakia na si Fico.
Nanawagan siya ng transparency sa halip na mga lihim na kasunduan at naghinagpis na ang pinaka-demokratikong
institusyon sa lahat, ang pagboto, ay dapat pigilan.
Ngunit ito mismo ang nangyari nang huli na ng gabi noong 20 Mayo 2025, nang sa likod ng saradong pinto, ang ika-78 Tahimik at
lihim na inaprubahan ng ika-78 na WHA ang unang bahagi ng kontrobersyal na kasunduan sa pandemya – nang walang pampublikong
anunsyo, walang malinaw na paghahanda, walang debate, walang paglalathala ng burador ng kasunduan, walang partisipasyon ng
mga kinatawan ng lipunang sibil, walang anumang demokratikong lehitimasyon at walang epektibong legal na paraan ng pakikialam.
Gayunpaman, tinatago ng kunwaring pagkakaisa at pormal na pagtanggap ang patuloy na pagtutol:
Ang naging paksa ng mainit na pagtatalo sa loob ng mahigit tatlong taon – ang PABS system – ay muling itinakda bilang isang
"appendix" at inilagay sa likuran para sa mahabang negosasyon.
Layunin ng PABS na regulahin ang pandaigdigang pamamahagi ng mga sample ng pathogen at impormasyong henetiko (kabilang
ang sa mga pribadong aktor) at ang kanilang komersyalisasyon.
Nakatalagang magpatuloy ang mga negosasyon hanggang 2026.
Hindi maaaring magkabisa ang kasunduan sa pandemya hanggang sa panahong iyon.
Gayunpaman, walang balak na tugunan ang isyu ng pananaliksik na gain-of-function, lalo na ang ipagbawal ito.
Hindi sapat para sa bagong Pederal na Ministro ng Kalusugan na si Nina Warken na mariing ipahayag na "kailangan ng mundo ang isang
malakas na WHO" – at pagkatapos ay bigyan ito ng karagdagang 10 milyong euro sa panandaliang panahon upang mabawi
ang pagkawala ng pondo na dulot ng pag-urong ng Estados Unidos at ng pagyeyelo ng mga grant ng USAID.
Lalo na hindi noong, ilang araw lang ang nakalipas – noong ika-2 ng Abril 2025 – nang si dating Ministro ng Kalusugan Karl
Lauterbach, sa isang mabilis na pagbisita sa WHO Hub para sa Pandemic at Epidemic Intelligence (Charité/RKI) sa Berlin, kasama
si WHO Director-General Tedros Ghebreyesus, ay nagtaas ng pangako ng Alemanya ng karagdagang dalawang milyong euro
upang umabot sa kabuuang 317 milyong euro – na may pangkalahatang konklusyon: "Hindi mapapalitan ang WHO!"
Mas tama sana kung sasabihin: "Hindi na maaayos ang WHO!"
Ngayon ay pumayag na ang Tsina na bayaran ang natitirang halaga.
Ito rin ay nagbubunsod ng mga pangunahing tanong, tulad ng tungkol sa pinagmulan ng Direktor-Heneral ng WHO, ang mga dahilan
ng pag-urong ng Estados Unidos mula sa WHO, at ang pagtatalaga kay Jong Min Pak, Ministro ng Kalusugan ng
Hilagang Korea, sa Lupon ng mga Tagapagpaganap ng WHO.
Hindi lang ito tungkol sa mga aspeto ng pananalapi.
Sa halip, dapat nating masusing suriin, pag-aralan, at lubusang pansinin ang hindi nakakumbinsing mga kilos ng WHO hanggang
ngayon, ang mga posisyong pampulitika nito, mga alyansa (hal. sa WEF, iba't ibang pundasyon, atbp.), at ang
nilalaman at mga layunin ng mga planadong kasunduan.
Ang pandaigdigang pagtutol ay nagpahina na sa posisyon ng WHO at nagdulot ng mga konsesyon sa binagong burador ng kasunduan –
halimbawa, sa pagpapahina ng mga mekanismo ng sensura, sa pagpapahina ng mga kapangyarihang
pagpapatupad, at sa pagpapaliban ng mga konkretong interbensyon sa mga pambansang kakayahan sa kalusugan.
Maraming mahahalagang elemento pa rin ang nananatili – tulad ng karapatan sa direksyon at koordinasyon, ang One Health na
pamamaraan, mga tanong tungkol sa pagpopondo, produksyon at distribusyon ng mga gamot at bakuna, mga mekanismo ng digital na
pagmamanman, ang paghawak ng intelektwal na ari-arian, ang kapangyarihan ng WHO na magtakda ng
kahulugan, ang papel ng Kumperensya ng mga Partido, at ang kakulangan ng legal na proteksyon.
Dapat magdulot ng babala sa anumang makatwirang tao ang lahat ng ito, lalo na kung isasaalang-alang ang malaking impluwensya ng
industriya ng parmasyutiko, ang kasaysayan ng kontrata, at ang buong proseso – pati na rin para
sa mga nasa posisyon ng pampulitikang pananagutan.
Hinahangad ng MWGFD: - na isalin sa Aleman ang mga kasunduan ng WHO (IHR at PA) para sa pampubliko at pamparlamentaryong
talakayan (legal na pagsasalin, may legal na bisa);
- utusan ang Mga Serbisyong Siyentipiko ng Parlamento ng Alemanya na suriin ang mga kasunduan para sa kanilang
mga kahihinatnan sa lahat ng panig (pagsusuri ng panganib);
Ang mga isinaling kasunduan ng WHO (IHR at PA) ay dapat talakayin nang detalyado at aprubahan hindi lamang sa Komite
sa Kalusugan o Komite sa Pananalapi, kundi pati na rin sa lahat ng kaugnay na komite ng Bundestag.
- upang matiyak ang pagtatasa ng epekto sa parlamento – kabilang ang sa pamamagitan ng pag-uusap at debate ng
iba't ibang partido sa plenaryong sesyon ng Bundestag;
- na pareho ang pagtrato sa dalawang kasunduan sa mga pamahalaang panlalawigan, dahil direktang nakakaapekto ang mga
isyung pangkalusugan sa pederal na estruktura ng ating bansa;
- na ang komunikasyon sa media at publiko ay nakakakilala rin sa mga potensyal na salik ng panganib ng parehong kontrata.
Ang mga kalamangan at kahinaan ay dapat ipakita nang malinaw at tiyak.
Hindi na dapat payagan ang kakulangan sa transparency at impluwensiyang pampulitika.
- na tinatanggihan ng pamahalaan ang kasunduan sa pandemya: dapat umatras ang pamahalaan sa
kasunduan ng IHR bago o sa ika-19 ng Hulyo 2025.
Kung hindi, dapat sundan ng Alemanya ang pamamaraan ng Amerika at Argentina at umalis sa WHO.
- na ang mga negosasyon sa pagitan ng Komisyon ng Europa at ng WHO ay sa hinaharap ay mas mahigpit
na ikakabit sa pambansang proseso ng parlyamento.
Bawat bahagyang resulta ng WGIHR (Working Group on International Health Regulations) o ng INB (Intergovernmental Negotiating
Board) ay dapat suriin ng Parlamento at itama kung kinakailangan.
– na ang gawain ng mga delegado at kinatawan ng Alemanya sa WHO sa WGIHR, INB o katugmang mga komite ng EU ay maisaayos at
mapagkasunduan sa mas malawak na kontekstong parlamentarismo.
Ang iyong gawain ay hindi lamang may kaugnayan sa patakaran sa kalusugan, kundi nagbubukas din ng daan para sa malawakang mga
desisyong pampulitika sa maraming iba pang larangan ng patakaran – tulad ng pananalapi, (agrikulturang) ekonomiya, ugnayang
panlabas, batas ng EU at konstitusyonal, kultura at media, pananaliksik, panloob na usapin, paggawa
at panlipunang usapin, at iba pang mga departamento.
Ang IHR at PA ay naglalagay sa panganib sa kasarinlan ng ating estado, lumalabag sa ating mga konstitusyonal at
demokratikong prinsipyo, at naglalaro sa puso ng ating Batas Pundamental, ang malayang demokratikong batayang kaayusan.
Ang mga planadong regulasyon para sa IHR at mga kasunduan sa pandemya ay naglalagay sa panganib sa soberanya ng Alemanya at
iba pang mga estado, sumasalungat sa mga pangunahing prinsipyo ng pamamahala ayon sa batas at demokrasya, at
posibleng makialam sa pinakapuso ng ating konstitusyon – ang malayang demokratikong batayang kaayusan.
Sa ngalan ng samahan MWGFD e.V.