Ekde 2026, ĉiu svisa civitano estos konsiderata organodonacanto, krom se li aŭ ŝi eksplicite kontraŭas tion dum sia vivo.
Ĉi tiu opcia solvo estis aprobita de la svisaj voĉdonantoj en 2022.
Ĉiu, kiu ne deziras donaci organojn, devas registri tion skribe, ekzemple sur organodonacokarto, en vivtestamento aŭ en
elektronika registro, kiu estos disponigita de la federacia registaro antaŭ la enkonduko de la opcio de nepartopreno.
Alie, oni aŭtomate konsideras vin organodonanto.
La plej proksima parenco tiam estos informita kaj povas obĵeti.
Ĉi tiu nova reguligo postulas, ke svisaj civitanoj estu plene informitaj pri organodonaco por povi fari informitan decidon.
Sed kiom multe la svisoj scias pri tio?
K-Tipp skribas, ke unu triono de la loĝantaro sentas sin nesufiĉe informita pri organodonaco.
Tio evidentas el du federaciaj enketoj faritaj en 2022 kaj 2023.
La Federacia Oficejo pri Publika Sano kaj la Fondaĵo Swisstransplant volas solvi ĉi tiun situacion.
Ili planas multimilionan informkampanjon de septembro 2025 ĝis 2029.
Tamen la espero pri ampleksa, faktobazita raportado jam estas frakasita en la kampanja anonco.
K-Tipp skribas, ke la temo pri organodonaco devus esti komunikata kun baza sinteno de akcepto.
Rigardo al pasintaj kampanjoj kaj la referenduma kampanjo de 2022 ankaŭ montras, ke la FOPH kaj la Fondaĵo Swisstransplant
ne volas informi la publikon pri ŝlosilaj faktoj.
Ekzemple, ke la kriterio de cerba morto estis enkondukita en 1968 por la celo de organa akiro por eviti kriman respondecon.
Ĉi tio estas ĉar la forigo de organoj el viva korpo laŭ la leĝo konsistigas kriman murdon.
Cerbo-mortaj homoj estas varmaj; ilia metabolo funkcias.
Cerbo-mortaj individuoj batalas kontraŭ infektoj kaj vundoj, ekzemple per febro.
Pacientoj kun cerba morto devas esti nutritaj, prizorgataj, monitorataj kaj ricevi medikamentojn por malhelpi ilian
morton. Se necese, oni reanimigas pacientojn kun cerba morto.
Ĉu tio ne estas kontraŭdiro en terminoj: revivigi la mortintojn?
La proceduro por organforigo ankaŭ ankoraŭ ne estis detale klarigita de la Federacia
Oficejo pri Publika Sano kaj Swisstransplant.
Kiu scias, ke al organodonacantoj oni donas anestezon eĉ kvankam ili jam estis deklaritaj mortaj?
La "mortintoj" reagas al la doloro de la operacio.
Sen anestezio, malfermi la korpon povus kaŭzi rapidan korbatadon, altigitan sangopremon, malvarmajn ŝvitgutojn,
larmajn okulojn kaj defendajn movojn de la brakoj kaj kruroj.
D-ro Alex Frei, vicprezidanto de la Organizo de Kuracistoj kaj Flegistoj Kontraŭ
Organodonaco ĉe la Fino de la Vivo, diris al K-Tipp:
Anstataŭ klarigi organodonadon neŭtrale kaj amplekse, kiel postulas la devo de kuracisto informi, la
federacia registaro malklarigas sentemajn temojn.
Laŭ s-ro Frei, estas grave provizi informojn ne nur pri la procezo de organo-forigo, sed
ankaŭ pri la manko de scio pri mortado kaj morto.
Ekzemple, ne estas klare, ĉu la konscio de la donacanto daŭre vivas kun transplantita organo.
Ĉu ĉi tiuj ne estas fundamentaj aspektoj, kiuj devus esti inkluzivitaj en kampanjo antaŭ ol
persono decidas, ĉu donaci siajn organojn aŭ ne?
Tial, svisaj civitanoj, bonvolu informi vin ĝisfunde. Prenu la tempon por pripensi la argumentojn de ambaŭ
flankoj kaj faru vian propran bone pripensitan decidon.
Ne forgesu registri tion skribe sufiĉe frue.
En la blua skatolo sub la programo vi trovos ligilon, per kiu vi povas akiri kaj plenigi organodonacokarton aŭ vivan testamenton.