از سال ۲۰۲۶ به بعد، هر شهروند سوئیسی اهداکنندهٔ عضو محسوب می‌شود، مگر اینکه در طول زندگی خود صراحتاً خلاف آن را اعلام کند.
این راه‌حل انصراف در سال ۲۰۲۲ توسط رأی‌دهندگان سوئیسی تصویب شد.
هر کسی که مایل به اهدای اعضا نیست، باید این را به‌صورت کتبی ثبت کند، مثلاً روی کارت اهدای اعضا، در وصیت‌نامهٔ زنده یا
در یک سامانهٔ الکترونیکی که پیش از اجرای راهکار انصراف پیش‌فرض توسط دولت فدرال در دسترس قرار خواهد گرفت.
در غیر این صورت، شما به‌طور خودکار اهداکنندهٔ عضو محسوب می‌شوید.
سپس به نزدیک‌ترین خویشاوند اطلاع داده خواهد شد و او ممکن است اعتراض کند.
این مقررهٔ جدید شهروندان سوئیسی را ملزم می‌کند تا به‌طور کامل در مورد اهدای عضو مطلع شوند تا بتوانند تصمیمی آگاهانه اتخاذ کنند.
اما مردم سوئیس تا چه حد از این موضوع آگاه هستند؟
کی-تیپ می‌نویسد که یک‌سوم جمعیت احساس می‌کنند که اطلاعات کافی درباره اهدای عضو ندارند.
این امر از دو نظرسنجی فدرال که در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ انجام شده‌اند، مشهود است.
اداره فدرال بهداشت عمومی و بنیاد سوئیس‌ترانسپلنت می‌خواهند این وضعیت را اصلاح کنند.
آنها در حال برنامه‌ریزی برای یک کارزار اطلاع‌رسانی چند میلیون پوندی از سپتامبر ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۹ هستند.
با این حال، امید به گزارش‌دهی جامع و مبتنی بر واقعیت در اعلامیهٔ کمپین از همان ابتدا نقش بر آب شده است.
کی-تیپ می‌نویسد که موضوع اهدای عضو باید «با نگرشی اساساً پذیرا» مطرح شود.
نگاهی به کارزارهای گذشته و کارزار همه‌پرسی ۲۰۲۲ همچنین نشان می‌دهد که FOPH و بنیاد Swisstransplant
تمایلی به اطلاع‌رسانی به عموم درباره حقایق کلیدی ندارند.
برای مثال، معیار مرگ مغزی در سال ۱۹۶۸ با هدف تهیهٔ اعضا و برای اجتناب از مسئولیت کیفری معرفی شد.
این به این دلیل است که برداشتن اعضا از بدن زنده طبق قانون قتل عمد محسوب می‌شود.
افراد مغزدرد گرم هستند؛ سوخت‌وسازشان فعال است.
افراد مغزشده با تب و غیره با عفونت‌ها و صدمات می‌جنگند.
بیماران مغزدرد باید تغذیه شوند، مراقبت شوند، تحت نظارت قرار گیرند و دارو دریافت کنند تا از مرگ آن‌ها
جلوگیری شود. در صورت لزوم، بیماران مغزدرد احیا می‌شوند.
آیا این یک تناقض لفظی نیست: زنده کردن مردگان؟
روش برداشتن اعضا نیز هنوز به‌طور مفصل توسط اداره فدرال بهداشت عمومی و سوئیس‌تراپیانت توضیح داده نشده است.
چه کسی می‌داند که به اهداکنندگان عضو بیهوشی داده می‌شود، در حالی که قبلاً مرگ آن‌ها اعلام شده است؟
«مردگان» به درد عمل واکنش نشان می‌دهند.
بدون بیهوشی، باز کردن بدن می‌تواند باعث تپش قلب سریع، افزایش فشار خون، عرق سرد، اشک در چشم‌ها و حرکات دفاعی دست‌ها و پاها شود.
دکتر الکس فرای، نایب‌رئیس سازمان پزشکان و پرستاران مخالف اهدای عضو در پایان زندگی، به کی-تیپ گفت:
به جای توضیح اهدای عضو به شیوه‌ای بی‌طرفانه و جامع، چنان‌که وظیفه پزشک در ارائه اطلاعات ایجاب
می‌کند، دولت فدرال مسائل حساس را مبهم می‌سازد.
به گفتهٔ آقای فرای، مهم است که نه تنها اطلاعاتی دربارهٔ فرایند برداشتن عضو ارائه شود، بلکه دربارهٔ
کمبود دانش در مورد مردن و مرگ نیز اطلاع‌رسانی گردد.
برای مثال، مشخص نیست که آیا آگاهی اهداکننده با عضو پیوندی همچنان به زندگی ادامه می‌دهد یا خیر.
آیا این جنبه‌های اساسی نیستند که باید پیش از تصمیم‌گیری فرد برای اهدا یا عدم اهداي اعضایش در یک کمپین گنجانده شوند؟
بنابراین، شهروندان سوئیسی، لطفاً خود را به‌طور کامل مطلع سازید. وقت بگذارید تا استدلال‌های هر دو
طرف را بررسی کنید و تصمیم سنجیده‌ی خود را بگیرید.
فراموش نکنید که این را به‌موقع به‌صورت مکتوب ثبت کنید.
در کادر آبی زیر برنامه، لینکی را خواهید یافت که می‌توانید از طریق آن کارت اهدای عضو یا وصیت‌نامهٔ زندگی را دریافت و تکمیل کنید.