Naar verwachting zal vanaf 2026 elke Zwitser als orgaandonor worden beschouwd, tenzij hij of zij tijdens zijn of haar
leven uitdrukkelijk verklaart hier bezwaar tegen te hebben.
De Zwitserse kiezers hebben deze bezwaaroplossing in 2022 goedgekeurd.
Iedereen die geen organen wil doneren moet dit schriftelijk verklaren, bijvoorbeeld op een orgaandonorkaart, in een
levenstestament of in een elektronisch register dat de federale overheid beschikbaar zal
maken voor de invoering van de opt-out oplossing.
Anders word je automatisch beschouwd als orgaandonor.
De nabestaanden worden dan geïnformeerd en kunnen bezwaar maken.
Deze nieuwe verordening gaat ervan uit dat Zwitserse burgers volledig geïnformeerd moeten zijn over
orgaandonatie om een goede beslissing te kunnen nemen.
Maar hoeveel weten de Zwitsers ervan?
De K-Tipp schrijft dat een derde van de bevolking zich onvoldoende geïnformeerd voelt over orgaanverwijdering.
Dit is gebaseerd op twee federale enquêtes in 2022 en 2023.
Het Federale Bureau voor Volksgezondheid en de Swisstransplant Foundation willen deze situatie verhelpen.
Ze plannen een miljoenencampagne van september 2025 tot 2029.
Maar de hoop op uitgebreide, feitelijke verslaggeving is al vervlogen in de campagneaankondiging.
K-Tipp schrijft dat het onderwerp orgaandonatie moet worden gecommuniceerd "met een accepterende houding".
Een blik op eerdere campagnes en de referendumcampagne van 2022 laat ook zien dat de FOPH en de Swisstransplant Foundation niet
bereid zijn om het publiek te informeren over belangrijke feiten.
Bijvoorbeeld dat het hersendoodcriterium in 1968 werd geïntroduceerd met het oog op
orgaanverkrijging om zichzelf niet strafbaar te stellen.
Dit komt omdat het verwijderen van organen uit een levend lichaam een strafbaar feit is.
Hersendode mensen hebben het warm, hun stofwisseling werkt.
Hersendode mensen vechten tegen infecties en verwondingen, bijvoorbeeld door koorts.
De hersendode moet gevoed, verzorgd, gecontroleerd en van medicatie voorzien worden zodat hij niet
sterft. Indien nodig worden hersendode mensen gereanimeerd.
Is dat geen contradictio in terminis: de doden tot leven wekken?
Het Federale Bureau voor Volksgezondheid en Swisstransplant hebben de procedure voor
orgaanverwijdering ook nog niet in detail uitgelegd.
Wie weet dat orgaandonoren verdoofd worden terwijl ze al dood zijn verklaard?
"Dode mensen" reageren op de pijn van de operatie.
Zonder verdoving kan het opensnijden van het lichaam leiden tot hartkloppingen, een verhoogde bloeddruk, koud zweet,
tranende ogen en defensieve bewegingen van armen en benen.
Dr. Alex Frei, vicevoorzitter van de "Organisatie van artsen en verpleegkundigen tegen
orgaandonatie aan het einde van het leven", vertelde K-Tipp:
"In plaats van orgaandonatie neutraal en uitgebreid uit te leggen, zoals de medische plicht tot openbaarmaking vereist,
houdt de federale overheid gevoelige kwesties verborgen."
Volgens de heer Frei is het naast de procedure voor orgaanverwijdering ook belangrijk om informatie te
geven over het gebrek aan kennis over sterven en dood.
Het is bijvoorbeeld onduidelijk of het bewustzijn van de donor voortleeft met een getransplanteerd orgaan.
Zijn dit geen fundamentele aspecten die in een campagne moeten worden opgenomen voordat iemand
besluit om zijn organen wel of niet te doneren?
Daarom, Zwitserse burgers, informeer uzelf grondig. Neem de tijd om de argumenten aan beide kanten te
overwegen en neem uw eigen weloverwogen beslissing.
Laat niet na om dit tijdig schriftelijk vast te leggen.
In het blauwe vak onder het programma vind je de link waar je een orgaandonorkaart of een
levenstestament kunt aanvragen en invullen.